Zayniyevich ν. Leonidovich κ.α., Αρ. Αγωγής: 6946/2010, 20/3/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A143 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6946/2010 Μεταξύ: XXXXX XXXXX Zayniyevich Ενάγοντος και
- XXXXX XXXXX Leonidovich
- AVIASTAR LIMITED
- CAPMAN HOLDINGS LIMITED
- ALFASERVE CONSULTANTS LIMITED
- HALLSTAR SERVICES LIMITED
- *** Μιχαήλ
- *** Προίος
- *** Ιωάννου
- CENTAUR TRUST GROUP LTD Εναγομένων Αίτηση ημερ. 17.4.19 υπό Εναγομένων 2 και 4 έως 8 για Ασφάλεια Εξόδων Ημερομηνία: 20 Μαρτίου 2020 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κ. Χ. Παναγίδης, για Κάκκουρας & Παναγίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ου: κα Γεωργίου, για Στυλιανός Ν. Χριστοφόρου & Συνεργάτες Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την ως άνω αίτηση τους οι Εναγόμενοι 2 και 4 έως 8 («οι Αιτητές») αιτήθηκαν την παροχή ασφάλειας εξόδων ύψους €26.000 ή άλλο ποσό, στηριζόμενοι στη Δ.60 και σε ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 7, διευθυντή της Εναγομένης 4 και εξουσιοδοτημένου από τους υπόλοιπους Αιτητές. Από πλευράς γεγονότων επικαλέστηκαν τα αναφερόμενα στην εν λόγω ένορκη δήλωση και κυρίως τη διαμονή του Ενάγοντος στη Ρωσία, τις κατ' ισχυρισμόν ανύπαρκτες πιθανότητες επιτυχίας της αγωγής αφού αυτή δεν έχει επιδοθεί στον αναγκαίο διάδικο Εναγόμενο 1, την ανυπαρξία περιουσίας εντός δικαιοδοσίας και σε ενδεικτικό κατάλογο εξόδων (Τεκμήριο 2). Ένσταση Ο Ενάγων («ο Καθ' ου») προέβαλε επτά λόγους προς απόρριψη της αίτησης, οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι δυνάμει διακρατικής Συνθήκης δεν επιτρέπεται η διαταγή ασφάλειας εξόδων, ότι δεν έχει καταδειχθεί δυσκολία στην είσπραξη εξόδων, ότι τόσο με την αγωγή όσο και με το οριστικοποιηθέν διάταγμα έχει καταδειχθεί η ύπαρξη καλής υπόθεσης και γενικά ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις. Στην υποστηρικτική της ένορκη δήλωση η εκ των δικηγόρων του, κα Παντελή, δέχεται ότι ο Καθ' ου δεν διαμένει στην Κύπρο αλλά στη Ρωσία, επαναλαμβάνει την ύπαρξη καλών πιθανοτήτων επιτυχίας στην αγωγή, ότι δεν μπορεί να εκδοθεί διάταγμα στην παρούσα, ότι είναι φερέγγυος και ότι ο προταθείς κατάλογος είναι διογκωμένος. Νομική Πτυχή Οι γενικές αρχές για το θέμα συνοψίστηκαν στην Genemp Trading Ltd v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα
(2011)1 Α.Α.Δ.1314 ως εξής: «Η παροχή ασφάλειας εξόδων συνεπάγεται την άσκηση διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Τέτοια ασφάλεια διατάσσεται κατά κανόνα όταν ο ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού ή έχει τη συνήθη διαμονή του εκτός δικαιοδοσίας, κάτι το οποίο πρωτίστως φαίνεται από το ίδιο το κλητήριο ένταλμα. Η τυχόν κατοχή εκ μέρους του ενάγοντα περιουσίας που βρίσκεται εντός της επικράτειας και είναι ουσιαστική και μόνιμη, δυνατόν να συνηγορήσει εναντίον της παροχής ασφάλειας εξόδων υπό την προϋπόθεση ότι η περιουσία αυτή είναι κατά κοινή λογική διαθέσιμη προς εκτέλεση και όχι υποκείμενη σε εξανεμισμό σε οποιοδήποτε χρόνο. (Δέστε Ebrand v. Gassier [1884] 28 Ch.D.232 και In Re Apollinaris Company' s Trade Marks [1891] 1 Ch.1). Στα ευρύτερα κριτήρια για την παροχή ασφάλειας εξόδων συγκαταλέγεται και η δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα διότι αν έχει καλή υπόθεση, η δε υπεράσπιση φαίνεται να μην ευσταθεί, τότε θα ήταν αντίθετο με το πνεύμα της δικαιοσύνης να διαταχθεί η καταβολή ασφάλειας εξόδων επιβραβεύοντας έτσι ουσιαστικά τον εναγόμενο και καθυστερώντας την όλη διαδικασία. Ο χρόνος υποβολής της αίτησης είναι ένα πρόσθετο στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη και δεν αποκλείεται η περίπτωση η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί εγκαίρως για ασφάλεια εξόδων, σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες, να οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη του αιτήματος. (Δέστε Union Des Cooperatives Agricoles De Cereales De Semences v. Apak Agro Industries Ltd κ.ά. (Αρ.2)
(1992)1 Α.Α.Δ.1170).» Στην τελευταία πιο πάνω υπόθεση Union de Cooperatives Agricoles De Cereales de Cemences, εν σχέσει με το θέμα της καθυστέρησης αναφέρθηκαν τα εξής: «Δεν αποκλείεται να υπάρχουν περιπτώσεις που η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί για ασφάλεια εξόδων σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες δυνατό να προσανατολίσει ένα δικαστήριο στην απόρριψη τέτοιου αιτήματος (βλέπε Lindsay Parkinson Ltd v. Triplan Ltd [1973] 2 All E.R.273). Όμως ο δικαστής εδώ δεν παραγνώρισε την καθυστέρηση. Την επισημαίνει. Ιδιαίτερα αναφορικά με την εφεσίβλητη 2. Έκρινε όμως ότι σε συνδυασμό με άλλα στοιχεία που σχετίζονται με τη βασιμότητα της υπεράσπισης και την πορεία που πήρε η υπόθεση, η βραδύτης με την οποία ενήργησαν οι εφεσίβλητοι δεν ήταν αρκετή για να τους αρνηθεί θεραπεία. Εξάλλου με τη ρητή διάταξη της Δ.60 θ.1 η εγγύηση μπορεί να δοθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Με τα δεδομένα αυτά βρίσκουμε ότι ο πρωτόδικος δικαστής δεν είχε υπερβεί τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας.» Στην παρούσα όμως περίπτωση θα συμφωνήσω ότι τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά και ότι παρέλκει η εξέταση των πιο πάνω αρχών με τόση λεπτομέρεια. Αυτό επειδή δεν αμφισβητείται ότι ισχύει η αναφερθείσα διακρατική συμφωνία ως αυτή έχει επικυρωθεί από τον Κυρωτικό της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου Ν.172/86, η οποία στο άρθρο 17 αναφέρει τα εξής: «Απαλλαγή από Εγγυοδοσία έναντι των Δικαστικών Εξόδων Οι πολίτες ενός Συμβαλλόμενου Μέρους, οι οποίοι εμφανίζονται ενώπιον των δικαστηρίων του άλλου Συμβαλλόμενου Μέρους, δεν μπορούν να διαταχθούν να παράσχουν εγγύηση για τα δικαστικά έξοδα αποκλειστικά για το λόγο ότι είναι αλλοδαποί ή ότι δεν έχουν τη μόνιμη ή προσωρινή διαμονή τους στο έδαφος του Συμβαλλόμενου Μέρους ενώπιον των δικαστηρίων του οποίου εμφανίζονται.» Η ισχύς της συνθήκης και η δέσμευση των δύο Δημοκρατιών, Κυπριακής και Ρωσικής από αυτή, επιβεβαιώνεται και από το Πιστοποιητικό ημερ. 14.2.20 το οποίο εξέδωσε το ημεδαπό Υπουργείο Εξωτερικών κατ' εφαρμογήν του περί Αποδείξεως Διεθνών Συμβάσεων Ν.103
(1)/02 (Τεκμήριο 1 στην ένσταση). Με παρόμοιο θέμα είχε την ευκαιρία να ασχοληθεί το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Monitoring v. MB Romir Holdings Ltd
(2008)1(Α) Α.Α.Δ.106, τα πιο κάτω λεχθέντα του οποίου αποτελούν ικανοποιητικό λόγο για την απόρριψη και της παρούσας αίτησης χωρίς να απαιτείται οτιδήποτε άλλο: «Οι εφεσείοντες προφανώς θέλοντας να καλύψουν το μαρτυρικό κενό που διαπιστώθηκε στη Studland, προσκόμισαν κατ' εφαρμογή του περί Αποδείξεως Διεθνών Συμβάσεων Νόμου του 2002 (Ν. 103(Ι)/2002), Πιστοποιητικό του Υπουργού Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας, το οποίο πιστοποιεί ότι η Συνθήκη συνεχίζει να «ισχύει μέχρι σήμερα και δεσμεύει τη Ρωσική Ομοσπονδία (ως διάδοχο κράτος της πρώην Ε.Σ.Σ.Δ.), η οποία μετά τη διάλυσή της Ε.Σ.Σ.Δ. θεωρείται ως το συμβαλλόμενο μέρος». Οι εφεσίβλητοι δεν ζήτησαν δυνάμει της Δ.48 θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας άδεια, είτε για να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση, είτε για να αντεξετάσουν το πρόσωπο που ορκίστηκε την ένορκη δήλωση, επί της οποίας επισυναπτόταν ως τεκμήριο το σχετικό Πιστοποιητικό του Υπουργείου Εξωτερικών. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των γεγονότων, που αναφέρονται στην αίτηση και στην ένορκη δήλωση. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, κατά την άποψή μας, λανθασμένα θεώρησε ότι το Πιστοποιητικό κατοπτρίζει μόνο τη γνώμη του συντάκτη του ή έστω τη γνώμη του συγκεκριμένου Υπουργείου, αναφορικά με την ισχύ της εν λόγω Συνθήκης. Το σχετικό πιστοποιητικό, ως μέρος των γεγονότων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, αποτελεί εκ πρώτης όψεως απόδειξη ή μαχητό τεκμήριο για το περιεχόμενό του και δεν ήταν απλώς θέμα γνώμης του αρμοδίου Λειτουργού. Εφόσον το περιεχόμενο του δεν αμφισβητήθηκε, το Δικαστήριο όφειλε να το είχε δεχθεί για σκοπούς της αίτησης για ασφάλεια εξόδων. Πλην της υπόθεσης Studland, ανωτέρω, η οποία όπως έχουμε επισημάνει διαφοροποιείται από την παρούσα, το Ανώτατο Δικαστήριο, σε πολλές άλλες υποθέσεις, θεώρησε ότι η Συνθήκη συνεχίζει να ισχύει. Αναφερόμαστε στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας (Αρ.3)
(1995)1 Α.Α.Δ.362, Vladimir Petrov
(1996)1 A.A.Δ.535 και Ivanov Igor Borisovich
(2000)1 A.A.Δ.1899. Από τη στιγμή που η Συνθήκη θεωρείται ότι εξακολουθεί να ισχύει, το Άρθρο 17 δεν επιτρέπει την έκδοση διατάγματος για παροχή εγγύησης για τα δικαστικά έξοδα, εναντίον πολιτών των συμβαλλομένων μερών.» Κατάληξη Στη βάση των πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται με €1.000- έξοδα συν Φ.Π.Α. υπέρ του Ενάγοντος και εις βάρος των Εναγομένων 2 και 4 έως 8 αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως. Η αγωγή ορίζεται για ακρόαση στις 6.5.20 και ώραν 11:00 π.μ.. Χωρίς έξοδα στην αγωγή. (Υπ.) ............... Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο