← Κύπρος

Α. ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΛΤΔ ν. Maloney υπό την ιδιότητα του ως προσωρινός εκκαθαριστής της ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. 1447/2019,

Α. ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΛΤΔ ν. Maloney υπό την ιδιότητα του ως προσωρινός εκκαθαριστής της ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. 1447/2019, 10/2/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A88 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. 1447/2019 Μεταξύ: Α. ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΛΤΔ Ενάγουσας -και-

  1. XXXXX Maloney υπό την ιδιότητα του ως προσωρινός εκκαθαριστής της ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, εκ Γωνιά XXXXX 30, ΤΚ XXXXX, Λευκωσία.
  2. XXXXX Βασιλείου υπό την ιδιότητα του ως προσωρινός εκκαθαριστής της ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, εκ Γωνιά XXXXX 30, ΤΚ XXXXX, Λευκωσία.
  3. XXXXX Αβραάμ υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ εκ XXXXX 8, XXXXX, ΤΚ XXXXX Λευκωσία.
  4. XXXXX Andronikou υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ εκ XXXXX 8, XXXXX, ΤΚ XXXXX Λευκωσία. Εναγομένων Ημερομηνία: 10.2.2020 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: κα Σπ. Χαραλάμπους Για τον Εναγόμενο - Καθ'ου αρ. 3: κα Δ. Κωνσταντίνου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με αίτηση που καταχώρισαν στις 24.9.2019, οι πιο πάνω Ενάγοντες - Αιτητές αιτούνται από το Δικαστήριο: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζεται και/ή απαγορεύεται στους Εναγόμενους να πωλήσουν και/ή μεταβιβάσουν και/ή υποθηκεύσουν και/ή αποξενώσουν και/ή επιβαρύνουν και/ή μεταπωλήσουν και/ή υπενοικιάσουν και/ή άλλως πως διαθέσουν την κινητή περιουσία ήτοι ηλεκτρολογικά μηχανήματα και/ή φούρνους αρτοποιίας και/ή άλλα συναφή μηχανήματα παρασκευής ειδών αρτοποιίας και/ή άλλων συναφών μηχανημάτων του με τους ακόλουθους διακριτικούς αριθμούς ως αναγράφονται ακολούθως: ΠΑΡΑΔΟΘΕΝΤΑ ΣΤΟ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΣΚΑΡΙΝΟΥ I) Ψυγείο Νερού μοντέλο Eco-Mac 150 II) Δοσομετρητή Νερού μοντέλο DOMIX 45 III) Final prover custom made μοντέλο 200-200-2P IV) Zυμωτήρι μοντέλο TWIST 160 - B 44398 V) Κοπτική ζύμης μοντέλο SVP/R/8 - B44399 VI) Κώνο μοντέλο ΑS2 - B44400 VII) Λιμιστική μοντέλο C40/P - B44401 VIII) Μηχανή σλαις μοντέλο ECOMATIC IX) Φούρνο πατωμάτων μοντέλο LEONARDO 4212 - 806211 X) Φουρνηστήρη μοντέλο INTERGRADED - 806311 ΠΑΡΑΔΟΘΕΝΤΑ ΣΤΟ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΚΙΤΙΟΥ I) Ψυγείο Νερού μοντέλο Eco - Mac 150 II) Δοσομετρητή νερού μοντέλο DOMIX 45 III) Final Prover custom made μοντέλο 200-200-2P IV) Ζυμωτήρι μοντέλο TWIST 160 - B44398 V) Κοπτική ζύμης μοντέλο SVP/R/8 - B44399 VI) Κώνο μοντέλο AS2 - B44400 VII) Λιμιστική μοντέλο C40/P - B44401 VIII) Μηχανή σλάις μοντέλο ECOMATIC IX) Φούρνο περιστροφικό μοντέλο GALILEO 108 C - 774510 X) Φούρνο πατωμάτων μοντέλο LEONARDO 4212 - 77774410 XI) Φουρνηστήρη custom made μοντέλο INTERGRADED ΠΑΡΑΔΟΘΕΝΤΑ ΣΤΟ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΠΟΛΙΣ ΧΡΥΣΟΧΟΥΣ Ι) Φούρνο Περιστροφικό μοντέλο GALILEO 108 C - 788210 ΙΙ) PROVER custom made III) Μηχανή σλάις μοντέλο DURO 450 ΠΑΡΑΔΟΘΕΝΤΑ ΣΤΟ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΟΘΕΛΛΟΣ Ι) Φούρνο περιστροφικό με ενσωματωμένο PROVER μοντέλο COOPER 4676 C - 897412 & 897512 II) Μηχανή σλάις μοντέλο ECOMATIC ΠΑΡΑΔΟΘΕΝΤΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ - ΕΠΑΡΧΙΑ ΛΑΡΝΑΚΑΣ I) Ψυγείο Νερού μοντέλο Eco - Max 150 II) Δοσομετρητή Νερού μοντέλο DOMIX 45 III) Final Prover custom made μοντέλο 200-200-2P IV) Ζυμωτήρι μοντέλο TWIST 250 - B 43941 V) Κοπτική Ζύμης μοντέλο SVP/R/8 - B 43942 VI) Κώνο μοντέλο AS2 - B 43943 VII) Λιμιστική μοντέλο C40/P - B 43940 VIII) Μηχανή σλάις μοντέλο ECOMATIC IX) Περιστροφικό φούρνο μοντέλο BRAVO 6080 - 1003143/CR/0010 X) Φούρνο Πατωμάτων μοντέλο DRAGO 186-258/4 - 1003143/AQ/0190 XI) Φουρνηστήρη μοντέλο INTERGRADED σε οποιοδήποτε άλλο νομικό και/ή φυσικό πρόσωπο εκτός από την Ενάγουσα εταιρεία υπ' ονόματι Ανδρέας Λεβέντης Τεχνικές Υπηρεσίες Λτδ, μέχρι και την αποπεράτωση της Αγωγής υπ΄ αριθμό 1447/2019, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Β. Οιανδήποτε άλλη και/ή περαιτέρω θεραπεία την οποίαν το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιη και/ή εύλογη υπό τις περιστάσεις. Γ. Έξοδα, πλέον Φ.Π.Α. Η αίτηση βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/60(όπως τροποποιήθηκε), ειδικότερα άρθρο 32, στον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο, Κεφ. 148 και ως τροποποιήθηκε στον περί Συμβάσεων Νόμο, Κεφ. 149, άρθρο 70 στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, Θ.1, 2, 3, 4, 7, 8 και 9 και στις γενικές πρακτικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. XXXXX Λεβέντη από τη Λευκωσία, ημερ. 24.9.2019, ο οποίος ορκίζεται και λέγει τα εξής: «Εγώ ο κάτωθι υπογεγραμμένος XXXXX Λεβέντης από τη Λευκωσία ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα εξ' όσων καλύτερα γνωρίζω και ειλικρινά πιστεύω ότι είναι ορθά και αληθή.
  5. Είμαι ο διευθυντής της Ενάγουσας εταιρείας, γνωρίζω τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, τόσον εξ' ιδίας αντιλήψεως, όσον και εκ πληροφοριών, εγγράφων και στοιχείων τεθέντων ενώπιόν μου λόγω της ως άνω ιδιότητός μου και τα οποία πιστεύω ότι είναι ορθά και αληθή. Ως διευθυντής της Ενάγουσας εταιρείας είμαι πλήρως εξουσιοδοτημένος να προβώ εις την παρούσα ένορκο δήλωση. Καταθέτω τα κατωτέρω εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω, πιστεύω και πληροφορούμαι.
  6. Την 7/6/2019 καταχωρήθηκε η Αγωγή υπ΄ αριθμό 1447/2019 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, εναντίον των ως άνω Εναγόμενων υπό την ιδιότητα τους ως εκκαθαριστές της Εναγόμενης εταιρείας κατόπιν Διατάγματος ημερομηνίας 23/4/2015 εκδοθέν από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας στα πλαίσια της αίτησης Εκκαθάρισης υπ΄αριθμό XXXXX/
  7. Έχω διαβάσει και συμφωνώ πλήρως με το περιεχόμενό της Αγωγής υπ΄αριθμό 1447/
  8. Με βάση δε αυτή η Ενάγουσα εταιρεία έχει πολύ καλή και βάσιμη υπόθεση εναντίον των Εναγομένων και η οποία έχει πολύ μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας. Αντίγραφο αυτής ευρίσκεται εις το φάκελο του Δικαστηρίου.
  9. Οι εναγόμενοι προμηθεύονταν από την ενάγουσα εταιρεία, με μηχανήματα και/ή φούρνους αρτοποιίας και/ή άλλα συναφή μηχανήματα από την 1/7/2010 μέχρι και την 10/5/2011 στα διάφορα υποκαταστήματα της Εναγόμενης εταιρείας που διαθέτει σε ολόκληρη την Κύπρο.
  10. Περαιτέρω, αποτελούσε ρητό όρο επί των τιμολογίων τα οποία εκδίδονταν αναφορικά με τα προϊόντα που παρέδιδαν οι Ενάγοντες προς την εταιρεία ότι, τα πωληθέντα εμπορεύματα επί πιστώσει θα παραμένουν ιδιοκτησία της Ενάγουσας εταιρείας μέχρι και την πλήρη εξόφληση τους. Δέσμη των σχετικών τιμολογίων στην οποία διαφαίνεται ο όρος πώλησης των εμπορευμάτων επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  11. Περαιτέρω, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 αναλυτική κατάσταση των τιμολογίων στην οποία φαίνεται το σύνολο των εμπορευμάτων που προμηθεύτηκε η Εναγόμενη εταιρεία στα υποκαταστήματα της αλλά και η αξία του κάθε εμπορεύματος ξεχωριστά. Τα εν λόγω εμπορεύματα παραμένουν ανεξόφλητα μέχρι και σήμερα.
  12. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της Ενάγουσας εταιρείας και παρά τους τον ρητό όρο που αναφέρεται στην παράγραφο 3 της παρούσας ένορκης δήλωσης μεταξύ των μερών η Εναγόμενη εταιρεία αρνείται και/ή παραλείπει μέχρι σήμερα να προβεί σε επιστροφή των εμπορευμάτων στην Ενάγουσα εταιρεία εφόσον ως ανεξόφλητα αποτελούν περιουσία της τελευταίας.
  13. Επειδή τα εν λόγω εμπορεύματα πλέον κατακρατούνται παράνομα από την Εναγόμενη εταιρεία και επειδή είναι δυνατόν να πωληθούν σε άλλα άτομα με την ίδια και/ή παρόμοια φύση δραστηριοτήτων της Εναγόμενης εταιρείας με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να καλύψει τις απαιτήσεις της Ενάγουσας εταιρείας και επειδή υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να τα αποξενώσει και/ή αποποιήσει και/ή μεταπωλήσει η Εναγόμενη εταιρεία τα εν λόγω εμπορεύματα και επειδή η αγωγή έχει πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας, πιστεύω ότι είναι επείγον να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, καθ' ότι εάν αυτό δεν εκδοθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο, θα είναι δύσκολη, αν όχι αδύνατη η ικανοποίηση της απαίτησης των Εναγόντων-Αιτητών και η απονομή της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής των Εναγόντων-Αιτητών.
  14. Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και είμαι σε θέση να γνωρίζω η Εναγόμενη πιθανόν να έχει ήδη αποξενώσει σημαντικό αριθμό μηχανημάτων αφού πώλησε διάφορα από τα υποκαταστήματα των υπεραγορών Ορφανίδη σε άλλες αλυσίδες υπεραγορών. Μάλιστα σε ορισμένα κλήθηκα προσωπικά προκειμένου να προβώ σε εκτίμηση αγοραίας αξίας με σκοπό την πώληση αυτών, πιθανόν μη γνωρίζοντας οι υπεύθυνοι ότι πρόκειται για μηχανήματα ιδιοκτησίας μου. Κατά την εξέταση αυτών αντιλήφθηκα ότι επρόκειτο για μηχανήματα τα οποία αποτελούν μέχρι σήμερα ιδιοκτησία της εταιρείας μου και των οποίων την επιστροφή ζήτησα επανειλημμένα χωρίς αποτέλεσμα.
  15. Περαιτέρω, να αναφέρω ότι, κλήθηκα κατά καιρούς να προβώ σε επιδιορθώσεις συγκεκριμένων μηχανημάτων και το έκανα χωρίς οιαδήποτε αναφορά και/ή άρνηση συνυπολογίζοντας το γεγονός ότι τα εν λόγω μηχανήματα παραμένουν στην ιδιοκτησία μου, εφόσον δεν εξοφλήθηκαν στην Ενάγουσα εταιρεία μέχρι και σήμερα.
  16. Δεν γνωρίζω αν τελικά πωλήθηκαν τα συγκεκριμένα μηχανήματα καθώς δεν έχω πρόσβαση στα υπόλοιπα υποκαταστήματα και/ή αποθήκη της Εναγόμενης και ούτε μου αποκαλύφθηκε που βρίσκονται σήμερα τα εν λόγω μηχανήματα. Έχω λάβει ανεπίσημη γνώση ότι αρκετά από τα μηχανήματα έχουν μεταφερθεί σε αποθήκες και δεν ξέρω αν προκλήθηκαν σε αυτά ζημιές κατά την μεταφορά και την κατάσταση στην οποία φυλάσσονται σήμερα καθότι οι αρμόδιοι μου αρνούνται πρόσβαση για έλεγχο τους.
  17. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, είμαι της γνώμης ότι η ικανοποίηση της αιτούμενης θεραπείας είναι ορθή, δίκαιη, και επιβεβλημένη.» (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου). Ο Εναγόμενος / Καθ΄ου 3 διατύπωσε τους λόγους για τους οποίους ενίσταται στην αίτηση με σχετική ειδοποίηση που καταχώρησε στις 25/11/
  18. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της Ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
  19. Η Αίτηση των Εναγόντων/Αιτητών είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και/ή ανυπόστατη ή/και είναι αντίθετη με τις σχετικές πρόνοιες και/ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της σχετικής Νομοθεσίας, και καθοδηγητικής Νομολογίας για την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος.
  20. Η Αίτηση ημερ. 24/09/2019 είναι παράνομη και αντικανονική αφού ο τίτλος της Αγωγής 1447/2019 είναι διαφορετικός από τον τίτλο της Αίτησης ημερ. 24/09/2019, η οποία γίνεται στα πλαίσια της υπό αναφορά Αγωγής. Οι Αιτητές δεν έλαβαν Διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει τη τροποποίηση του τίτλου όπως προϋποθέτουν οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας.
  21. Η Αίτηση ημερ. 24/09/2019 είναι άνευ αντικειμένου αφού τα εν λόγω μηχανήματα δεν βρίσκονται στην κατοχή των Καθ' ων η Αίτηση και ως εκ τούτου ακόμη και εάν εκδοθεί Διάταγμα, αυτό δεν θα μπορεί να εκτελεστεί.
  22. Δεν πληρείται το στοιχείο και/ή προϋπόθεση του «κατεπείγοντος» ως αυτό προωθήθηκε και/ή παρουσιάστηκε από τον κ. Λεβέντη αφού, οι Ενάγοντες/Αιτητές απέτυχαν να παρουσιάσουν στο Δικαστήριο ικανοποιητική μαρτυρία, που να δικαιολογεί το στοιχείο του κατεπείγοντος για την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, όπως αυτό προβλέπεται από το Άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, καθώς και την καθοριστική Νομολογία επί του θέματος. Η υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση από τους Αιτητές στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας με συνεπακόλουθο την απόρριψη της Αίτησης ημερ. 24/09/
  24. Οι Αιτητές με την Αίτηση τους ημερ. 24/09/2019 και την Ένορκη Δήλωση του κυρίου Ανδρέα Λεβέντη που την συνοδεύει, προσπάθησαν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο ώστε αυτό να ενεργήσει υπό καθεστώς πραγματικής και νομικής πλάνης και να εκδώσει το αιτούμενο Διάταγμα, παραποιώντας τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης.
  25. Οι Αιτητές με την Αίτηση τους ημερ. 24/09/2019 και την Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει του κυρίου Ανδρέα Λεβέντη, απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα και/ή δεν προέβηκαν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη (full and frank disclosure) και/ή δεν παρουσίασαν επαρκή μαρτυρία ή/και κανονική μαρτυρία προς υποστήριξη της Αίτησής και/ή δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή καλή πίστη και/ή παραπλάνησαν το Δικαστήριο προκειμένου να εξασφαλίσουν την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος.
  26. Η Αίτηση ημερ. 24/09/2019 θα πρέπει να απορριφθεί και να μην εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα, αφού οι Ενάγοντες/Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν ότι υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης και λαμβανομένου υπ' όψη τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα διαδικασία, ικανοποιείται το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience) με την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Η ένσταση βασίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Νόμο 14/1960 (όπως τροποποιήθηκε) και συγκεκριμένα αλλά όχι περιοριστικά στο 'Άρθρο 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 και συγκεκριμένα αλλά όχι περιοριστικά στα Άρθρα 4, 5, 7, 9 και 10, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και συγκεκριμένα αλλά όχι περιοριστικά στη Διαταγή 48 Θεσμοί 1, 2, 3, 4, 8, 9 και Διαταγή 64, στο Κοινοδίκαιο, στις Αρχές της Επιείκειας, στην Νομολογία του Δικαστηρίου, καθώς επίσης και στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες και Πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η ένσταση, φαίνονται στην Ένορκη Δήλωση του κ. XXXXX Αβραάμ, ημερ. 25/11/2019, από την Λευκωσία, ο οποίος ορκίζεται και λέγει τα ακόλουθα:
  27. Είμαι εγγεγραμμένος λογιστής - ελεγκτής και είμαι αδειοδοτημένος Σύμβουλος Αφερεγγυότητας και ο Διευθύνων Σύμβουλος και συνεταίρος του Ελεγκτικού Οίκου Michalis Avraam & Partners Limited. Γνωρίζω προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, λόγω της ιδιότητας μου ως ο Διαχειριστής/Παραλήπτης της Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Οποιαδήποτε αναφορά μου σε νομικά θέματα, η οποία περιέχεται στην παρούσα Ένορκη Δήλωση μου, γίνεται μετά από νομική συμβουλή την οποία έχω λάβει από τους Δικηγόρους μου.
  28. Έχω διαβάσει την Αίτηση ημερ. 24/09/2019 καθώς και την Ένορκη Δήλωση ημερ. 24/09/2019 του κ. XXXXX Λεβέντη που την συνοδεύει και πιστεύω ειλικρινά και τυγχάνω νομικής συμβουλής ότι υπό τις περιστάσεις η Αίτηση ημερ. 24/09/2019 θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο. Επίσης, υιοθετώ όλους τους λόγους Ένστασης στην έκδοση του Αιτούμενου Διατάγματος, όπως αυτοί φαίνονται στην Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης.
  29. Έχω μελετήσει την Ένορκη Δήλωση ημερ. 24/09/2019 και δηλώνω κατηγορηματικά ότι οι ισχυρισμοί του κ. XXXXX Λεβέντη, που περιέχονται στην προαναφερόμενη Ένορκη Δήλωση του, είναι παντελώς ψευδείς και ανυπόστατοι και γίνονται σε μία προσπάθεια να παραπλανήσει το Δικαστήριο όσον αφορά τόσο τα πραγματικά γεγονότα όσο και τα νομικά ζητήματα που αφορούν την υπόθεση, ώστε να εκδώσει τα αιτούμενα Διατάγματα και αρνούμαι κατηγορηματικά ότι οι Αιτητές έχουν πολύ μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας. Στην συνέχεια της Ένορκης Δήλωσης μου θα παραθέσω την πραγματική και αληθή κατάσταση των γεγονότων.
  30. Καταρχάς, εξ' όσων με πληροφορούν οι δικηγόροι μου, η παρούσα Αίτηση έχει καταχωριστεί παράνομα και αντικειμενικά με διαφορετικό τίτλο από ότι η Αγωγή 1447/
  31. Όπως προκύπτει από το Κλητήριο Ένταλμα της Αγωγής εναγόμαστε ως «Εναγόμενοι αρ. 3» εγώ και ο XXXXX Andronikou, υπό την ιδιότητα μας ως Διαχειριστές της Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ενώ στην Αίτηση ημερ. 24/09/2019 εγώ και ο XXXXX Andronicou εναγόμαστε ξεχωριστά ως Εναγόμενος αρ. 3 και Εναγόμενος αρ. 4 υπό την ιδιότητα μας ως διαχειριστές της Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ αντιστοίχως. Από την πληροφόρηση που λαμβάνω από τους δικηγόρους μου, δεν είναι δυνατή η προσθήκη διαδίκου χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου και ένεκα αυτού η Αίτηση ημερ. 24/09/2019 πρέπει να απορριφθεί. Περαιτέρω, το προαναφερόμενο θέμα, τέθηκε και ενώπιον του Δικαστηρίου από τους δικηγόρους μου κατά την 16/09/2019, όταν οι Αιτητές καταχώρησαν τροποποιημένο Κλητήριο ημερ. 26/07/2019, στο οποίο επίσης πρόσθεσαν διάδικο παράνομα και αντικανονικά χωρίς προηγούμενος την άδεια του Δικαστηρίου. Συνέπεια αυτού, οι Αιτητές απέσυραν το Τροποποιημένο Κλητήριο ημερ 26/07/
  32. Οι δικηγόροι μου, με συμβουλεύουν ότι η ορθή διαδικασία προσθήκης διαδίκου απαιτεί Αίτηση Τροποποίησης και όταν και εφόσον εξασφαλισθεί η σχετική άδεια για την αιτούμενη προσθήκη από το Δικαστήριο, τότε μπορεί να γίνει η προσθήκη διαδίκου.
  33. Σε σχέση με την ουσία της Αίτησης ημερ. 24/09/2019, αρνούμαι του ισχυρισμούς του κ. Λεβέντη που περιέχονται στις παραγράφους 5 μέχρι 10 της Ένορκης Δήλωσης του ημερ. 24/09/2019 και αναφέρω ότι οι ισχυρισμοί του αυτοί είναι ψευδείς και ανυπόστατοι και γίνονται σε μία προσπάθεια ώστε να παραπλανήσει το Δικαστήριο ώστε να εκδώσει τα Αιτούμενα Διατάγματα. Περαιτέρω, οι Αιτήτες δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, αλλά αντίθετα προσήλθαν στο Δικαστήριο με κακοπιστία, αφού παρά τα όσα ο κ. Λεβέντης αναφέρει στην Ένορκη Δήλωση του, δηλώνω ότι ουδέποτε έλαβα ενημέρωση από τους Αιτητές σε σχέση με την περιουσία που ισχυρίζονται ότι τους άνηκε και βρισκόταν στην κατοχή της Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ και κατ' επέκτασιν στην δική μου διαχείριση, ως διαχειριστής της Εταιρείας.
  34. Ο κ. Λεβέντης αναφέρει στην παράγραφο αρ. 5 της Ένορκης Δήλωσης του ότι όχλησε πολλές φορές τόσο εμένα όσο και τους άλλους Καθ' ων η Αίτηση, καθώς και ότι προσπαθούσε επανειλημμένα να επικοινωνήσει μαζί μας για να επιστρέψουμε τα εν λόγω μηχανήματα όμως κανένας δεν ανταποκρίθηκε. Στην Ένορκη Δήλωση του κ. Λεβέντη ημερ. 24/09/2019, σε καμία παράγραφο δεν αναφέρει πότε και με πιο τρόπο προσπάθησε να ανακτήσει τα μηχανήματα που ισχυρίζεται ότι αποτελούν περιουσία των Αιτητών. Προκύπτει μέσα από τα τιμολόγια που επισύναψε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 στην Ένορκη Δήλωση ημερ. 24/09/2019, ότι το τελευταίο τιμολόγιο που εκδόθηκε στο όνομα της Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία ήταν το
  35. Περαιτέρω, σύμφωνα με την παράγραφο αρ. 8 της Έκθεσης Απαίτησης της Αγωγής με αριθμό 1447/2019, αποστάληκε και επιστολή ημερ. 08/09/2013 στην Εταιρεία Ορφανίδης, την οποία ουδέποτε παρέλαβα. Επιπρόσθετα, στην παράγραφο αρ. 11 της Έκθεσης Απαίτησης της Αγωγής 1447/2017, υπάρχει επίσης ο ισχυρισμός ότι οι δικηγόροι των Αιτητών απέστειλαν εκ νέου επιστολή ημερ. 08/05/2018 σε όλους τους Καθ' ων η Αίτηση, την οποία ουδέποτε έλαβα. Παρόλα αυτά, στην Αίτηση ημερ. 24/09/2019 δεν γίνεται καμία αναφορά στις υπό αναφορά επιστολές.
  36. Σε συνέχεια των πιο πάνω, δηλώνω ότι ο κ. Λεβέντης σκόπιμα δεν αναφέρει στην Αίτηση ημερ. 24/09/2019 τις εν λόγω επιστολές, με στόχο να παραπλανήσει το Δικαστήριο και να μην δικαιολογήσει την υπέρμετρη καθυστέρηση που παρατηρείται στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Ο κ. Λεβέντης δεν αναφέρει κανένα λόγο που να δικαιολογεί γιατί καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση 8 χρόνια μετά την έκδοση των Τιμολογίων (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 της Ένορκης Δήλωσης του κ. Λεβέντη) και πώς δικαιολογείται το κατεπείγον της έκδοσης των Αιτούμενων Διαταγμάτων. Περαιτέρω, δεν αναφέρει πουθενά γιατί δεν καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση αμέσως μετά την αποστολή της επιστολής που ισχυρίζονται ότι στάλθηκε στις 08/05/2018, αλλά καταχωρήθηκε με την παρέλευση ενάμιση χρόνου, αφού σύμφωνα με τα όσα ισχυρίζεται ο κ. Λεβέντης στην Ένορκη του Δήλωση, η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων είναι επείγον.
  37. Ωστόσο, στην παράγραφο αρ. 7 της Ένορκης Δήλωσης του, σε πλήρη αντίθεση με τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο αρ. 5, ο. κ. Λεβέντης αναφέρει ότι καλείτο για να εκτιμήσει τα μηχανήματα τα οποία είχε στην κατοχή της η Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ, με σκοπό των πώληση αυτών. Κατά την εκτίμηση των μηχανημάτων, αναφέρει ότι αντιλαμβανόταν ότι επρόκειτο περί δικής περιουσίας των Αιτητών, ωστόσο ουδέποτε το ανέφερε και ουδέποτε ενημέρωσε ότι τα εν λόγω μηχανήματα δεν πρέπει να πωληθούν ένεκα του ότι δεν εξοφλήθηκαν καθώς και ότι είναι μηχανήματα της ιδιοκτησίας του, ως οι ισχυρισμοί που προβάλλει σήμερα.
  38. Περαιτέρω, στην παράγραφο αρ. 8 της Ένορκης Δήλωσης, ο. κ. Λεβέντης αναφέρει ότι καλείτο επίσης για να επιδιορθώσει τα εν λόγω μηχανήματα. Επίσης παρεμβάλω εδώ όσα ισχυρίζεται πιο πάνω, ότι δηλαδή μας όχλησε πολλές φορές για να του επιστρέψουμε τα μηχανήματα και ουδέποτε ανταποκριθήκαμε, παρόλα αυτά, βάση της Ένορκης του Δήλωσης, επικοινωνούσαμε μαζί του για να μας εκτιμήσει τα μηχανήματα για επικείμενη πώληση ή να μας επιδιορθώσει τα μηχανήματα. Ο κ. Λεβέντης παραδέχεται ουσιαστικά ότι είχε επαφή μαζί μας και/ή με αντιπροσώπους μας, γνώριζε ότι τα εν λόγω μηχανήματα θα επωλούνταν, ωστόσο παρέλειψε να μας αναφέρει τα όσα προβάλλει τώρα στην Ένορκη Δήλωση του.
  39. Είναι η θέση μας ότι, όσα ισχυρίζεται ο κ. Λεβέντης περί οχλήσεων και μη ανταπόκρισης από την πλευρά μας, είναι ψευδείς και ανυπόστατοι ισχυρισμοί και μόνο σκοπό έχουν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο. Να σημειώσω ότι η παραδοχή του κ. Λεβέντη, ότι ουσιαστικά πάντα γνώριζε που ήταν τα μηχανήματα και ποιοι τα διαχειρίζονταν, καθώς και το ότι η διαχείριση της εταιρείας Ορφανίδης πάντα είχε σκοπό να πωλήσει τα μηχανήματα, καταρρίπτουν εκ νέου την έννοια του κατεπείγοντος. Το γεγονός επίσης ότι γνώριζε για την ύπαρξη των μηχανημάτων αφού κλήθηκε για να τα εκτιμήσει ή να τα επιδιορθώσει, επιβεβαιώνουν ότι δεν ήρθε με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο, αλλά προσπαθεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο αποκρύπτοντας ή αλλοιώνοντας τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης.
  40. Περαιτέρω, θα ήθελα να αναφέρω ότι σε περίπτωση επιτυχίας της Αίτησης, ουσιαστικά το Δικαστήριο θα διατάξει τους Καθ' ων η Αίτηση να παραδώσουν μηχανήματα που δεν έχουν πλέον στην κατοχή τους και αποτελούν αντικείμενα τα οποία, όπως γνωρίζει και ο κ. Λεβέντης, πλέον έχουν πωληθεί. Συμπερασματικά, οι Καθ' ων η Αίτηση θα έρθουν αδίκως αντιμέτωποι με παρακοή Διατάγματος Δικαστηρίου.
  41. Πέραν και επιπρόσθετα των πιο πάνω τυγχάνω νομικής συμβουλής και πιστεύω ειλικρινά ότι δεν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα και ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την Αίτηση των Αιτητών για τους εξής λόγους: (α) Οι Αιτητές με την Ένορκη Δήλωση του κ. Λεβέντη ημερομηνίας 24/09/2019 απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο, δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, δεν προέβηκαν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη, με σκοπό να παραπλανήσουν το Δικαστήριο και να εξασφαλίσουν την έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων. (β) Οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν ότι η έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων είναι επείγουσας φύσεως και άκρος αναγκαία, αφού το γεγονός και μόνο ότι μεσολάβησαν 8 χρόνια από την έκδοση του τελευταίου τιμολογίου τους για να καταχωρήσουν τη παρούσα Αίτηση, συνηγορεί ότι δεν είναι επείγον ούτε και αναγκαία η έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων. (γ) Η Αίτηση ημερ. 24/09/2019 είναι άνευ αντικειμένου και τυχόν Διάταγμα που μπορεί να εκδοθεί στα πλαίσια της Αίτησης δεν θα μπορεί να εκτελεστεί, αφού τα μηχανήματα έχουν πωληθεί και δεν βρίσκονται στην κατοχή των Καθ' ων η Αίτηση. 13.Ως εκ των ανωτέρω είναι η θέση μου, ότι οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν στο Δικαστήριο, ως είχαν καθήκον, ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται από τη σχετική Νομοθεσία και Νομολογία για την έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων. Πραγματικά πιστεύω ότι είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, όπως το Δικαστήριο σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου και ασκώντας την σχετική εξουσία του δυνάμει αυτού, να απορρίψει την Αίτηση των Αιτητών ημερ. 24/09/2019, με έξοδα σε βάρος των Αιτητών.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Η πιο πάνω αίτηση ορίστηκε από το Πρωτοκολλητείο για πρώτη εμφάνιση στις 30/9/
  42. Κατά την εν λόγω δικάσιμο δόθηκαν οδηγίες για επίδοση της αίτησης κατόπιν αιτήματος της συνηγόρου της Ενάγουσας/Αιτήτριας και ορίστηκε για επίδοση στις 4/11/
  43. Κατά την εν λόγω δικάσιμο εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου συνήγορος για τον Εναγόμενο / Καθ΄ου η αίτηση 3 και ζήτησε χρόνο για ένσταση στην αίτηση. Για τους υπόλοιπους Εναγοόμενους ορίστηκε στις 12/12/19 για επίδοση στους 1 και 4 και για οδηγίες όσον αφορά τον Καθ΄ου η αίτηση
  44. Εν τέλει, κατά την δικάσιμο 12/12/19 η συνήγορος της αιτήτριας απέσυρε άνευ βλάβης της αίτησης για τον Εναγόμενο 1, καθότι δεν του είχε επιδοθεί το κλητήριο της αγωγής, ως επίσης απέσυρε άνευ βλάβης έναντι των Εναγομένων 1 και
  45. Παρέμεινε έτσι η αίτηση μόνο για τον Εναγόμενο / Καθ΄ου 3 και ορίστηκε για ακρόαση στις 14/1/20, ημερομηνία κατά την οποία οι συνήγοροι ήσαν έτοιμοι με γραπτές αγορεύσεις. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ. Η γενική εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων παρέχεται από το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/
  46. Οι προϋποθέσεις που θέτει το εν λόγω άρθρο για την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος είναι οι ακόλουθες: - Υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. - Υπάρχει πιθανότητα ο αιτών να δικαιούται σε θεραπεία. - Είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το πιο πάνω άρθρο έχει ερμηνευθεί και επεξηγηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd and another

(1982)1 C.L.R. 557, Aνδρέας Σάββα Κυτάλα v. Άννας Χρυσάνθου
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Aλκιβιάδης Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1Γ A.A.Δ. 2015, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Eκείνο που προκύπτει από την νομολογία είναι ότι το Δικαστήριο, εξετάζοντας τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του αιτητή και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Κατά το στάδιο αυτό το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (βλ. Άκης Γρηγορίου κ.α. v. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Επίσης, στην Τ.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1802 τονίστηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για έκδοση προσωρινού διατάγματος, εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. H πρώτη προϋπόθεση του σχετικού άρθρου ικανοποιείται εφόσον αποκαλυφθεί από τον αιτητή συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα όσα φαίνονται στις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά την δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής, ικανοποιείται αν καταδειχθεί από τον αιτητή ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα επιτυχίας, δηλαδή να υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας χωρίς να χρειάζεται να το αποδείξει αυτό στο επίπεδο της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που χρειάζεται για την απόδειξη της αγωγής. Η διακρίβωση αυτή γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία, η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Η τρίτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο, δηλαδή κατά πόσο θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, εξαρτάται από τα συγκεκριμένα περιστατικά κάθε υπόθεσης. Πρέπει να αποδειχθεί - · Ότι ο αιτητής δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα, καθότι θα είναι αδύνατος ο υπολογισμός τυχόν αποζημιώσεων που θα δικαιούται, ή · Ότι, αν και μπορεί να υπολογιστεί ή αποτιμηθεί η ζημιά του αιτητή σε χρήμα, εντούτοις δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί λόγω της οικονομικής αδυναμίας του εναγομένου (βλ. Poltava Petroleum Company v. Mexana Oil Limited και άλλοι
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1301), ή · Ότι, ακόμη και εκεί που θα μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα, ο αιτητής δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί πλήρως με την καταβολή χρηματικού ποσού (βλ Μ & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ. 1791). Εάν και εφόσον ικανοποιηθούν οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο προχωρά ένα βήμα παραπέρα και στα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής του ευχέρειας αποφασίζει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο («just and convenient») να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Το άρθρο 4
(1)και 4
(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, προνοεί ότι ενώ εκκρεμεί αγωγή δύναται να εκδοθεί διάταγμα για τη μεσεγγύηση, διατήρηση, φύλαξη, πώληση, κατακράτηση ή επιθεώρηση περιουσίας που αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής. Το διάταγμα μεσεγγύησης σημαίνει διάταγμα που ορίζει πρόσωπο ή πρόσωπα για να εισέλθουν σε ακίνητη ιδιοκτησία, που ορίζεται στο διάταγμα, η οποία είναι στην κατοχή του προσώπου εναντίον του οποίου εκδίδεται το διάταγμα, και να συλλέξουν, παραλάβουν και αναλάβουν στα χέρια τους τα μισθώματα και τις προσόδους αυτής, καθώς και τα αγαθά και την κινητή περιουσία του εν λόγω προσώπου και να τα κρατούν για όσο χρόνο ορίζεται στο διάταγμα ή μέχρι νεώτερου διατάγματος του Δικαστηρίου. Το άρθρο 5
(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, προνοεί ότι δεν εκδίδεται συντηρητικό διάταγμα παρεμπόδισης της αποξένωσης τόσου μέρους της ακίνητης περιουσίας του εναγόμενου, όσο κατά τη γνώμη του δικαστηρίου είναι επαρκές να ικανοποιήσει την απαίτηση του ενάγοντα, εκτός όταν: - ο ενάγων έχει καλή βάση αγωγής, και - με την πώληση ή τη μεταβίβαση της ιδιοκτησίας σε τρίτο είναι πιθανόν να εμποδιστεί ο ενάγων στην ικανοποίηση της απόφασης που τυχόν να εκδοθεί υπέρ του. Με βάση την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η απαίτηση του άρθρου 5
(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 για ύπαρξη καλής βάσης αγωγής του Ενάγοντα προσομοιάζει με την 1η και 2η προϋπόθεση του άρθρου 32 περί Δικαστηρίων Νόμου και η απαίτηση του άρθρου 5
(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 για ύπαρξη πιθανότητας να εμποδιστεί ο ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του αν δεν εκδοθεί το παρεμπίπτον διάταγμα, αντιστοιχεί ουσιαστικά προς την 3η προϋπόθεση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/60. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι σε περίπτωση που η έκδοση προσωρινού διατάγματος μη αποξένωσης ζητείται μονομερώς, ο αιτητής θα πρέπει να δείξει το κατεπείγον της αίτησης, έτσι ώστε να δικαιολογείται η μονομερής εξέταση της αίτησης και να παρακαμφθεί ο κανόνας της φυσικής δικαιοσύνης και το δικαίωμα της άλλης πλευράς να ακουστεί πριν την έκδοση του διατάγματος. Το άρθρο 9
(1)του Κεφ. 6 έχει εφαρμογή, όλως εξαιρετικά, σε περίπτωση επείγουσας ή άλλης ειδικής περίστασης που να δικαιολογεί την έκδοση του διατάγματος μονομερώς. Απουσία του στοιχείου του κατεπείγοντος στερεί το Δικαστήριο από την ανάληψη σχετικής εξουσίας (βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Xρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598, Aναφορικά με την αίτηση της Βαλεντίνας Θεοφάνους, Πολ. Αίτηση Αρ. 27/10, ημερ. 23/12/2010 και Αναφορικά με την αίτηση του Μάριου Τσιάτταλου, Πολιτική Αίτηση Αρ. 140/2010, Ημερομηνίας 01/03/2011). Όταν η αίτηση δεν προωθείται μονομερώς, αλλά δια κλήσεως, εκείνο που ελέγχει το Δικαστήριο είναι το ζήτημα της καθυστέρησης. Στην απόφαση PARICO ALUMINIUM DESIGNS LTD ν. 1. MUSKITA - ALUMINIUM CO LIMITED
(2002)1 ΑΑΔ 2015 διασαφηνίστηκε ότι το ζήτημα της καθυστέρησης δεν ελέγχεται ως δικαιοδοτικός όρος, αλλά ως μια παράμετρος κατά τον έλεγχο του ισοζυγίου της ευχέρειας. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα꞉ «Ήταν, επίσης, η εισήγηση του κ. Μουαΐμη ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας και/ή το status quo έχουν αλλάξει προς ζημιά της υπόθεσης των εφεσιβλήτων λόγω της καθυστέρησης από μέρους των τελευταίων να αποταθούν στο Δικαστήριο για προστασία. Στην Τσιαντή ν. Hellenic Bank (Investments) Limited
(2001)1 Α.Α.Δ. 2029 έγινε επισκόπηση της σχετικής με το θέμα της καθυστέρησης θέσης της Νομολογίας. Οι αρχές οι οποίες προκύπτουν από τη νομολογία είναι οι εξής:
(1)Η καθυστέρηση, εκτός αν επεξηγηθεί, στην προώθηση της αίτησης για προσωρινό διάταγμα είναι γενικώς μοιραία.
(2)Το ζήτημα της καθυστέρησης πρέπει να σταθμίζεται με την πιθανότητα του ενάγοντα να πετύχει τελικά στην αγωγή του και να λαμβάνεται υπόψη κατά πόσο ο εναγόμενος έχει επηρεασθεί με οποιοδήποτε τρόπο λόγω της καθυστέρησης ή έχει καθησυχασθεί ότι όλα ήταν ασφαλή ή έχει πλανηθεί λόγω της απραξίας του ενάγοντα.
(3)Το κατεπείγον του θέματος μπορεί να προκύψει και μετά τη γένεση της βάσης της αγωγής.
(4)Η έκταση της καθυστέρησης η οποία είναι αναγκαία για να αποτρέψει τη χορήγηση θεραπείας εξαρτάται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και δεν μπορούν να διατυπωθούν άκαμπτοι κανόνες. (Βλ. Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 C.L.R. 788, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598, Timberland Co. v. Evans & Sons Ltd κ.ά.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1179, Χριστοδούλου ν. Vraets
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1475, Zein κ.ά. v. Παράσχος Κ. Καμπανελλά Λτδ
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 606, Re Stavros Hotel Appartments Ltd κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 836, 841, Re B.P. Cyprus Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 861, 864, M. & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. v. The Timberland Co. of U.S.A.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791 (Βλ. και Copinger and Skone James (πιο πάνω) παραγ. 633 και Kerr on Injunctions, 6η έκδοση, σελ. 360 - 61, Kerly's Law on Trade Marks and Trade Names, 12η έκδοση, παραγ. 15-68 και John Drysdale & Michael Silverleaf "Passing off Law and Practice", 2α έκδοση, παραγ. 6-16).» Στην απόφαση ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΑΦΟΥ v. ARISTO DEVELOPERS LTD
(2011)1 Α.Α.Δ. 1377 εξετάστηκε πως επιδρά η καθυστέρηση στην έγερση της αγωγής και υποβολής αίτησης για προσωρινό διάταγμα, κατά τον έλεγχο του κατεπείγοντος ως δικαιοδοτικού όρου. Σχετικό απόσπασμα ακολουθεί꞉ «Τέθηκε από την εφεσείουσα ότι τίποτε το επείγον δεν υπήρχε ώστε να εκδοθεί σε μονομερή βάση το προσωρινό διάταγμα. Είναι νομολογημένο ότι ένα διάταγμα υπόκειται σε ακύρωση όταν ελλείπει το στοιχείο του κατεπείγοντος διότι αποστερείται με τον τρόπο αυτό η δικαιοδοτική βάση και η εξουσία έκδοσης από το Δικαστήριο του διατάγματος πάνω σε μονομερή βάση (δέστε Stavros Hotel Apartments Ltd κ.ά. (Αρ. 2)
(1994)1 A.A.Δ. 836, 841 και Bαβέλ Μπουτίκ Λτδ
(1995)1 Α.Α.Δ. 947, 954). Όπως τονίστηκε περαιτέρω στη Χ"Βασιλείου v. White Knight Holdings Ltd
(2004)1 Α.Α.Δ. 203, στη σελ. 207: «..... Μόνο όπου συντρέχουν λόγοι που εξ αντικειμένου καθιστούν αδύνατη τη γνωστοποίηση του αιτήματος στον αντίδικο, μπορεί να δικαιολογηθεί η παρέκβαση από τα θέσμια της δικαίας δίκης και να χορηγηθεί θεραπεία χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά.». Επιβεβαίωση της αρχής αυτής έγινε και στη Quantum Telecommunications Ltd
(2005)1 Α.Α.Δ. 901. Παρόλο που οι αποφάσεις αυτές εξέτασαν τον κανόνα του επείγοντος στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατά τη διαδικασία χορήγησης προνομιακών ενταλμάτων, εντούτοις είναι πρόδηλο ότι το Δικαστήριο που εκδίδει ex parte το διάταγμα δύναται από μόνο του να επανεξετάσει μετά από την καταχώρηση της σχετικής ένστασης και το ζήτημα του χρόνου ως στοιχείο που εμπίπτει στα πλαίσια της όλης δικαιοδοσίας του να επικυρώσει ή να ακυρώσει το διάταγμα υπό το φως της ολότητας των γεγονότων. Οι θεραπείες που ζητούνται, το πολύπλοκο της υπόθεσης και η όλη διαφορά επιδρούν αναλόγως επί του παράγοντα του χρόνου. (Δέστε Seamark Consultancy Services Limited κ.ά. v. Joseph Lasala κ.ά.
(2007)1 Α.Α.Δ. 162, σελ. 185-186). Είναι γεγονός ότι η μονομερής αίτηση εισήχθηκε στις 19.3.2010 με την καταχώρηση της αγωγής, ενώ τα γεγονότα παρέπεμπαν σε συμφωνία ημερ. 17.10.2006, όταν ακυρώθηκε η αρχική συμφωνία. Στην ένορκη δήλωση του XXXXX Γεωργιάδη όμως υποστηρίχθηκε στις παρ. 8 και 9, ότι η εφεσείουσα είχε επανειλημμένα αναγνωρίσει και παραδεχθεί την οφειλή της στους εφεσίβλητους. Και περαιτέρω ότι επιδείχθηκε εκ μέρους των τελευταίων ανοχή και ευαισθησία για αρκετό μεγάλο χρονικό διάστημα ακριβώς επειδή αντισυμβαλλόμενος ήταν η εφεσείουσα, εκκλησιαστικός οργανισμός, ώστε να της δοθεί χρόνος καταβολής του ομολογουμένως μεγάλου ποσού. Στην παρ. 11 της ένορκης δήλωσης Γεωργιάδη, φανερώνεται η ανεπιτυχής προσπάθεια των εφεσιβλήτων να τύχουν πληρωμής από την εφεσείουσα. Πέραν των προφορικών επικοινωνιών, αντηλλάγησαν και επιστολές. Επισυνάπτονται επιστολές των εφεσιβλήτων ημερ. 11.12.08 (Τεκμ. 3), ημερ. 16.3.09, μέσω της μητρικής τους εταιρείας (Τεκμ. 4), καθώς και επιστολές των δικηγόρων τους ημερ. 21.5.09 και 24.6.09 (Τεκμ. 5 και 6). Δεν δόθηκαν σ' όλες απαντήσεις από την εφεσείουσα. Αλλά οι επίσης επισυνημμένες επιστολές ημερ. 10.3.09 και 4.6.09, (Τεκμ. 7 και 8), που αποστάληκαν από την εφεσείουσα, δείχνουν αφενός αποδοχή ουσιαστικά της οφειλής, αλλά και μια μετατόπιση στη θέση της ως προς την όλη συμφωνία, εστιάζοντας το ζήτημα στο «πνεύμα» των συζητήσεων και της συμφωνίας. Έχει αναγνωρισθεί από τη νομολογία ότι είναι θεμιτό για ένα διάδικο να αναμένει την τελεσφόρηση εξώδικης διευθέτησης ή και την αποπληρωμή ενός χρέους προτού εγείρει την αγωγή (Δέστε Χ"Γαβριήλ κ.ά. v. Επενδυτικού Συγκροτήματος Συνεργατικών Εταιρειών Λευκόνοικο Λτδ
(2003)1 Α.Α.Δ. 606 και Ρένα Αριστοτέλους Λτδ v. Benfleet Enterprises Ltd κ.ά.
(2006)1 Α.Α.Δ. 280). Περαιτέρω, επεξηγώντας στη συνέχεια στην παρ. 12, το επείγον της έκδοσης του διατάγματος έγινε αναφορά τόσο στο μέγεθος του ποσού όσο και στην οικονομική κατάσταση της εφεσείουσας, αλλά και στο ότι αυτός ήταν ο μόνος τρόπος να δεχθεί πίεση για να αποπληρώσει την οφειλή της. Πολύ ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο σε σχέση με τα προαναφερθέντα χαρακτήρισε ατυχείς τις δηλώσεις αυτές και αβάσιμες προς στοιχειοθέτηση του επείγοντος. Στη συνέχεια όμως καταγράφηκε στην παρ. 13 της ένορκης δήλωσης ότι η εφεσείουσα είχε προχωρήσει σε συνεργασία με εταιρεία ανάπτυξη γης και είχαν ήδη πωλήσει διάφορα τεμάχια γης εισπράττοντας το τίμημα χωρίς να καταβάλλεται η οφειλή στους εφεσίβλητους. Το πρωτόδικο Δικαστήριο θεώρησε ότι η δήλωση αυτή επαρκούσε για να καταδειχθεί το επείγον της έκδοσης του διατάγματος, εφόσον τα τεμάχια γης έπρεπε να παραμείνουν στην κατοχή και ιδιοκτησία της εφεσείουσας ώστε να διασφαλισθεί η εναντίον της απαίτηση των εφεσιβλήτων. Δεν δόθηκαν λεπτομέρειες αυτής της συνεργασίας, αλλά πρέπει να υποδειχθεί ταυτόχρονα ότι ουδέν ουσιαστικό ανεφέρθη από την εφεσείουσα στη δική της ένσταση ως προς αυτό το θέμα, ούτε αμφισβητήθηκε η πώληση τεμαχίων γης. Αντίθετα, στην παρ. 7 της ένορκης δήλωσης του XXXXX Παναγιώτου, έγινε δεκτή η υπογραφή συμφωνίας με την Pafilia Property Developments Ltd στις 30.10.2006. Ο XXXXX Παναγιώτου στη δική του αντεξέταση εκ μέρους της εφεσείουσας, κατέστησε σαφές ότι υπήρχαν άτομα που αγόρασαν τεμάχια γης λόγω της συνεργασίας της εφεσείουσας με την Pafilia, και τα οποία εμποδίζοντο από του να ενασκήσουν τα δικά τους συμβατικά δικαιώματα, λόγω της ύπαρξης του διατάγματος. Μάλιστα, στην παρ. 14, η εφεσείουσα ισχυρίσθηκε ότι θα υπέκειτο σε ανεπανόρθωτη ζημιά, αν δεν μπορούσε να προχωρήσει σε πωλήσεις σε σχέση με την ανάπτυξη στην Τσάδα βρισκόμενη έτσι σε παραβίαση της συμφωνίας της με την Pafilia. Προκύπτει επομένως ότι εκτός και εάν εκδιδόταν το διάταγμα, η εφεσείουσα είχε σκοπό να προχωρήσει και σε άλλες πωλήσεις τεμαχίων γης με όλα τα αρνητικά αποτελέσματα για τους εφεσίβλητους. Το κριτήριο επομένως που καθιστούσε επείγον την έκδοση του διατάγματος σε μονομερή βάση στις συνθήκες της υπό κρίση υπόθεσης δεν ήταν πότε οι εφεσίβλητοι πληροφορήθηκαν το γεγονός της σύναψης της συμφωνίας της εφεσείουσας με την Pafilia (λεπτομέρειες του περιεχομένου της οποίας, ως δέχθηκε στην αντεξέταση του ο XXXXX Παναγιώτου ουδέποτε μεταφέρθηκαν στους εφεσίβλητους), αλλά πότε προέκυψε η πληροφόρηση περί της αποξένωσης της περιουσίας με βάση αυτή τη συμφωνία και συνεργασία με την εφεσείουσα. Ως προς το τελευταίο αυτό σημείο, πρέπει να παρατηρηθεί περαιτέρω ότι κατά την αντεξέταση του XXXXX Γεωργιάδη, ουδέν τέθηκε σ' αυτόν σε σχέση με αυτή την πώληση τεμαχίων γης στη βάση της συμφωνίας με την Pafilia, ούτε ρωτήθηκε ως προς τον ακριβή χρόνο που οι εφεσίβλητοι πληροφορήθηκαν για την έναρξη πώλησης του τεμαχίου γης. Ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο εντόπισε αυτό το σημείο στην απόφαση του, όπως ορθά σημείωσε και το ότι δεν του υποβλήθηκε καν ότι τα στοιχεία στα οποία παρέπεμψε στην ένορκη δήλωση του δεν καθιστούσαν το όλο θέμα επείγον προς έκδοση του διατάγματος σε μονομερή βάση και δεν είναι νοητό να εγείρεται εκ των υστέρων το θέμα κατ' έφεση. Παρέμεινε επομένως ουσιώδες ότι η εφεσείουσα επέλεξε να αρχίσει να πωλεί τεμάχια γης χωρίς πρόθεση να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό έναντι της αναγνωρισμένης στην ουσία οφειλής της προς τους εφεσίβλητους, οι οποίοι όταν το αντιλήφθηκαν κινήθηκαν δικαστικώς.» (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του παρόντος Δικαστηρίου). Στην απόφαση ΜΑΡΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ v. ΡΟΔΟΥΛΑΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
(2012)1 Α.Α.Δ. 604 έγινε δεκτό ότι το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδίδει προσωρινό διάταγμα όχι μόνο βάσει κατεπείγοντος, αλλά και όταν υπάρχουν άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις που το δικαιολογούν, όπως για παράδειγμα το έναυσμα για αποξένωση περιουσιακών στοιχείων. Σχετικό το ακόλουθο απόσπασμα꞉ «Εν πάση περιπτώσει, όπως ορθά επιβεβαιώθηκε μεταξύ άλλων και στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Κυρίσαββα κ.ά. ν. Κύζη
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1244, το στοιχείο του επείγοντος από πλευράς χρονικής τοποθέτησης και αν δεν είναι αυθύπαρκτο, όμως το στοιχείο του χρόνου, δεν είναι και ο μόνος παράγων που μπορεί να επιδράσει θετικά στο Δικαστήριο για την έκδοση μονομερούς διατάγματος. Το Άρθρο 9 του Κεφ. 6 ρητά αναφέρει ότι η εξουσία του Δικαστηρίου ενεργοποιείται όταν αποδειχθεί είτε το στοιχείο του κατεπείγοντος ή οποιαδήποτε άλλη ιδιαίτερη περίσταση. Εδώ, συνιστούσαν ιδιαίτερες περιστάσεις οι εύλογοι φόβοι τους οποίους είχε εκφράσει η εφεσίβλητη ότι τυχόν επίδοση της αίτησης θα μπορούσε να αποτελέσει το έναυσμα για αποξένωση περιουσίας, οπότε και το αίτημά της για διατήρηση της κατάστασης πραγμάτων θα καθίστατο άνευ αντικειμένου. Όπως δε αναφέρθηκε και στην απόφαση στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Limited v. Σκυροποιία "Λεωνίκ" Λίμιτεδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 785, δεν είναι αναγκαία η προσαγωγή μαρτυρίας από τον αιτητή για πραγματική πρόθεση του εναγομένου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί.» (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Στην απόφαση C. Phasarias (Automotive Centre) Limited v. Σκυροποιία "Λεωνίκ" Λίμιτεδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 785 διασαφηνίστηκε ότι δεν απαιτείται να προσκομίζεται μαρτυρία για την πρόθεση αποξένωσης, αρκεί να υπάρχει κίνδυνος μη ικανοποίησης της δικαστικής απόφασης στην αγωγή σε περίπτωση που γίνει η αποξένωση του περιουσιακού στοιχείου. Το απόσπασμα έχει ως εξής꞉ «Ακούσαμε τις δυο πλευρές και καταλήγουμε πως επιβάλλεται να παρέμβουμε. Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγομένου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία (Βλ. Lakatamitis (ανωτέρω) στη σελ. 525). Έχουμε υπόψη την Κυριάκος Παναγιώτου ν. Σταυρινής Κολλάτου
(1999)1 Α.Α.Δ.
  1. Εκεί έγινε αναφορά σε πρόθεση αποξένωσης, αλλά αυτή ήταν η μαρτυρία που υπήρχε και δεν απασχόλησε τέτοιο θέμα. Όπως δε εξηγήθηκε στην απόφαση του Λοΐζου Π. στην Ζεμενίδης (ανωτέρω) εκδίδεται το διάταγμα "ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μην μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων". Τα ίδια και στην Tσιολάκκη και άλλη (ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση του Πική Δ., όπως ήταν τότε, στη σελίδα 785, εκείνο που απαιτείται είναι "η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος".» ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ. Εξέτασα με προσοχή την αίτηση, ένσταση και τις ένορκες δηλώσεις γεγονότων στις οποίες αυτές στηρίζονται. Μελέτησα με προσοχή τις εκατέρωθεν αγορεύσεις Κρίνω ότι η υπό κρίση αίτηση είναι καταδικασμένη να απορριφθεί για διαδικαστικό, δικονομικό λόγο, ως ο λόγος ένστασης αρ. 2, όπως θα εξηγήσω πιο κάτω. Κατ' αρχάς αναφορικά με το περιεχόμενο της παραγράφου 4 της ενόρκου δηλώσεως του κ. XXXXX Αβρααμ που υποστηρίζει την ένσταση αυτού και συναρτάται με τον λόγο ένστασης αρ. 2, έχω να παρατηρήσω τα εξής: Κατά την δικάσιμο ημερομηνίας 16/9/19 παρατηρώ ότι ο συνήγορος της Ενάγουσας /Αιτήτριας αναφέρθηκε στο γεγονός ότι καταχωρήθηκε τροποποιημένο κλητήριο στις 26/7/19 και λόγω τούτου ζήτησε άδεια να αποσύρει προγενέστερη αίτηση ημερομηνίας 7/6/19 που είχε το ίδιο αιτητικό με την υπό κρίση αίτηση, με σκοπό να επανακαταχωρήσει νέα αίτηση στη βάση του τροποποιημένου κλητηρίου. Από την άλλη πλευρά, η συνήγορος που εμφανίστηκε για τον Καθ΄ου η αίτηση 3 ανάφερε στο Δικαστήριο την πρόθεση της να καταχωρήσει αίτηση παραμερισμού της επίδοσης του τροποποιημένου κλητηρίου. Ως προκύπτει, όμως, από τον φάκελο στην πραγματικότητα το τροποποιημένο κλητήριο δεν είχε επιδοθεί στον Εναγόμενο 3 μέχρι τότε, αφού στον φάκελο του Δικαστηρίου το μοναδικό επιδοτήριο του τροποποιημένου κλητηρίου που εντοπίζεται είναι ημερομηνίας 14/10/19, σύμφωνα με το οποίο το εν λόγω κλητήριο επιδόθηκε στις 11/10/19 στον Κυριάκο Θεοδωρίδη, δικηγόρο στο δικηγορικό γραφείο Γιώργος Γιάγκου και Σια ΔΕΠΕ που εμφανίζονται για τον Καθ΄ου
  2. Ως εκ τούτου, η μόνη ενέργεια που έγινε στο Δικαστήριο στις 16/9/19 ήταν να δοθεί από το Δικαστήριο άδεια για απόσυρση της αίτησης ημερομηνίας 7/6/
  3. Κατά λοιπά, έκτοτε ουδεμία αίτηση παραμερισμού επίδοσης εκκρεμεί στο φάκελο του δικαστηρίου. Ούτε αποσύρθηκε οποτεδήποτε από τους συνηγόρους της Ενάγουσας Αιτήτριας το τροποποιημένο κλητήριο 26/7/
  4. Όσον, δε, αφορά τη νομική θέση που διατυπώνεται ότι η Ενάγουσα Αιτήτρια όφειλε να είχε εξασφαλίσει την άδεια του Δικαστηρίου για την τροποποίηση του κλητηρίου πριν την καταχώρηση του, κρίνω ότι αυτή δεν ευσταθεί. Με βάση την Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο καταχώρησης του τροποποιημένου κλητηρίου ημερ. 26/7/19, το ζήτημα της αναγκαιότητας ή μη εξασφάλισης τέτοιας άδειας υπόκειται στις εξής διαδικαστικές απαιτήσεις: «25, Θ. 1.
(1)Μετά την καταχώρηση αλλά πριν την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος, ο ενάγων δύναται οποτεδήποτε χωρίς να λάβει προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου να τροποποιήσει το κλητήριο ένταλμα του. Προς τούτο καταχωρείται τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα με ανάλογη ένδειξη: Νοείται ότι σε περίπτωση περισσότερων εναγομένων, επίδοση κλητηρίου εντάλματος εννοείται σε οποιοδήποτε εξ αυτών.
(2)Μετά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και πριν την έκδοση από τον ενάγοντα της Κλήσης για Οδηγίες σύμφωνα με τη Διαταγή 30, επιτρέπεται άπαξ η τροποποίηση του χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Σε τέτοια περίπτωση καταχωρούνται τα τροποποιημένα δικόγραφα με ανάλογη ένδειξη: Νοείται ότι, όπου ο ενάγων καταχωρεί τροποποιημένο κλητήριο ή έκθεση απαίτησης, ο εναγόμενος καταχωρεί εντός 15 ημερών από την επίδοση, ανάλογα με την περίπτωση, τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης. Όπου ο εναγόμενος τροποποιεί το δικόγραφο του, ο ενάγων καταχωρεί εντός 15 ημερών από την επίδοση του, τροποποιημένη απάντηση, όπου χρειάζεται. Νοείται ότι, όπου η έκδοση της κλήσης οδηγιών καταχωρείται από διάδικο ταυτόχρονα με τη συμπλήρωση της δικογραφίας, τότε η άπαξ τροποποίηση χωρίς άδεια του Δικαστηρίου δύναται να γίνει εντός περαιτέρω περιόδου 15 ημερών.» (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Με βάση τα στοιχεία του φακέλου του Δικαστηρίου, το τροποποιημένο κλητήριο ημερ. 26/7/19 εμφανίζεται να καταχωρήθηκε μετά την καταχώρηση του αρχικού κλητηρίου ημερ. 7/6/19 και μετά την επίδοση αυτού που έγινε στις 18/6/19 προς τους Εναγόμενους XXXXX Αβραάμ και XXXXX Andronikou. Σχετική η ένορκη δήλωση επίδοσης που ορκίστηκε ο ιδιώτης δικαστικός επιδότης XXXXX Πετρίδης, ημερ. 19/6/19. Επομένως, η παρούσα περίπτωση εμπίπτει στην Δ.25, θ.1
(2), ως πιο πάνω παρατίθεται. Εφόσον, λοιπόν, η καταχώρηση του τροποποιημένου κλητηρίου έγινε πριν την έκδοση από τον Ενάγοντα της Κλήσης για Οδηγίες στη διαδικασία που εκκίνησε επί του αρχικού κλητηρίου, έπεται ότι είχε δικαίωμα η Ενάγουσα / Αιτήτρια να καταχωρήσει αυτό χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου για μία πρώτη και τελευταία φορά («άπαξ»). Πάντως, η όποια αίτηση από πλευράς Ενάγουσας ακολουθούσε, θα έπρεπε να έχει τον πλήρη τίτλο, έτσι ώστε να φαίνεται ο τίτλος του κλητηρίου όπως αρχικά καταχωρήθηκε, καθώς και ο τίτλος του όπως διαμορφώθηκε μετά την τροποποίησή του. Ορθά παραπονείται ο Εναγόμενος, κ. XXXXX Αβραάμ, ότι εσφαλμένα αναγράφεται στην υπό κρίση αίτηση μόνο ο τροποποιηθείς τίτλος του κλητηρίου. Το κύριο πρόβλημα που παραμένει, με βάση όσα επεσήμανε ο κ. XXXXX Αβραάμ στην παρα. 4 της ένορκης δήλωσης του ημερ. 25/11/19, αφορά στο ότι, αν και νομότυπα καταχωρήθηκε το τροποποιημένο κλητήριο στις 26/7/19, εντούτοις πρόωρα έσπευσε η Ενάγουσα να καταχωρήσει την υπό κρίση αίτηση ημερ. 24/9/19, εφόσον δεν είχε πετύχει ακόμη (ήτοι μέχρι 24.9.2019) την επίδοση του τροποποιημένου κλητηρίου στον εν λόγω διάδικο (Εναγόμενο 3). Αυτή επετεύχθη, όπως προανέφερα, μόλις στις 11/10/19 ως αποδεικνύει η ένορκη δήλωση του επιδότη κ. XXXXX Αριστείδου, ημερ. 14/10/19, στον φάκελο του Δικαστηρίου. Δεν νοείται η προώθηση της αίτησης ημερ. 24/9/19 υπό τις συνθήκες αυτές. Η σύγχυση που προκλήθηκε από την καταχώρηση της αίτησης ημερ. 24.9.2019 στη βάση του τροποποιημένου κλητηρίου πριν καν αυτό επιδοθεί δεν είναι επουσιώδης, αφού στο αρχικό κλητήριο, ημερ. 7.6.2019, με βάση τον τίτλο του, Εναγόμενος 3 ήταν δύο πρόσωπα από κοινού υπό την ιδιότητά τους ως διαχειριστές της Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ήτοι οι κ.κ. XXXXX Αβραάμ και XXXXX Andronikou, ενώ στη διαδικασία που άρχιζε με το τροποποιημένο κλητήριο διαχωρίζονταν τα δύο αυτά πρόσωπα σε Εναγόμενο αρ. 3 και Εναγόμενο αρ. 4, αντίστοιχα. Το τροποποιημένο κλητήριο επιδόθηκε στον XXXXX Andronikou, ως νέο Εναγόμενο αρ. 4 μόλις στις 2.1.2020, όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση επίδοσης, ημερ. 7.1.2020, του δικαστικού επιδότη XXXXX Αριστείδου, ήτοι κατά πολύ μεταγενέστερα της καταχώρησης της αίτησης ημερ. 24.9.2019. Θα ήταν λάθος εν προκειμένω να προωθεί η Ενάγουσα - Αιτήτρια την αίτηση ημερ. 24.9.2019 εναντίον του XXXXX Αβραάμ ως του μόνου Εναγομένου αρ. 3 προτού εξασφαλίσει την επίδοση του τροποποιημένου κλητηρίου σε αμφότερους τους νέους Εναγόμενους αρ. 3 και 4. Επιτυγχάνει, συνεπώς, ο λόγος ένστασης αρ. 2 υπό την έννοια που έχω εξηγήσει ανωτέρω και η αίτηση υπόκειται σε απόρριψη. Εν πάση περιπτώσει για χάριν πληρότητας και σε περίπτωση που ήθελε κριθεί εσφαλμένη η απόρριψη της αίτησης για τον πιο πάνω λόγο, προχωρώ και σημειώνω επί της ουσίας αυτής τις εξής παρατηρήσεις: Όσον αφορά την παρα. 5 της Ένορκης Δήλωσης του κ. XXXXX Αβραάμ ημερ. 25/11/19, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η αρχή της προσέλευσης στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια είναι αρχή δικαίου που εφαρμόζεται όπου ο αιτητής προωθεί το αίτημά του μονομερώς (βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 ΑΑΔ 583 και Demstar Ltd v. Zim Israel Navig Co Ltd κ.α.
(1996)1 ΑΑΔ 597). Η αίτηση αυτή είναι υψίστης πίστεως (uberrima fides). Ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου όλα τα ουσιώδη γεγονότα, τα οποία γνωρίζει ή που με εύλογη επιμέλεια θα γνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο ή μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιωδών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο απαντά: "δεν σας ακούω πλέον" και ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε, χωρίς να εξετάσει την ουσία. Εφόσον, όμως, η υπό κρίση αίτηση προωθήθηκε, κατόπιν οδηγιών του παρόντος Δικαστηρίου για επίδοσή της, διά κλήσεως, δεν τυγχάνει εφαρμογής η αρχή περί προσέλευσης στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια ως δικαιοδοτικός όρος, εφόσον ο Εναγόμενος - Καθ'ου Μιχάλης Αβραάμ είχε ταυτόχρονα προς την Ενάγουσα - Αιτήτρια την ευκαιρία να παρουσιάσει στο Δικαστήριο όλα εκείνα τα γεγονότα που θεωρεί ουσιώδη για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (βλ. Στυλιανού v.Στυλιανού
(1992)1(Α) ΑΑΔ 583 και Σάββα v. Τηλεμάχου
(2001)1(Γ) ΑΑΔ 2081). Όσον αφορά την παρα. 7 της Ένορκης Δήλωσης του κ. XXXXX Αβραάμ ημερ. 25/11/19, για το κατά πόσον η Ενάγουσα - Αιτήτρια απέδειξε στο Δικαστήριο το κατεπείγον της αίτησής της, επισημαίνω ότι δεν χρειάζεται να αποδειχθεί το κατεπείγον ούτε υφίσταται τέτοιος δικαιοδοτικός όρος, εφόσον η αίτηση δεν προωθήθηκε μονομερώς και ασφαλώς δεν τίθεται θέμα αναθεωρητικού ελέγχου τέτοιου ζητήματος σε αυτό το στάδιο, εφόσον δεν εκδόθηκε ήδη μονομερές διάταγμα. Το μόνο που χρήζει εξέτασης υπό το φακό του γεγονότος ότι εκδικάζεται δια κλήσεως η αίτηση, είναι: αν εδώ υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης για διάταγμα μη αποξένωσης, τέτοια που να επιδρά στο ισοζύγιο της ευχέρειας και να γέρνει την πλάστιγγα υπέρ του Εναγομένου (PARICO ALUMINIUM DESIGNS LTD ν. 1. MUSKITA - ALUMINIUM CO LIMITED
(2002)1 ΑΑΔ 2015, ή αν υφίστανται άλλες ιδιαίτερες συνθήκες που να γέρνουν την πλάστιγγα υπέρ της Ενάγουσας - Αιτήτριας, όπως το έναυσμα για αποξένωση περιουσιακών στοιχείων (ΜΑΡΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ v. ΡΟΔΟΥΛΑΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
(2012)1 Α.Α.Δ. 604), στοιχείο που θα πρέπει να αξιολογηθεί σε συνάρτηση με τον κίνδυνο να μην μπορεί να ικανοποιηθεί στο μέλλον τυχόν απόφαση ήθελε κερδίσει η Ενάγουσα στην αγωγή, αν αφεθεί ανενόχλητος ο Εναγόμενος στην αποξενωση των περιουσιακών στοιχείων. · Ασφαλώς, το Δικαστήριο βάσει του άρθρου 5 του Κεφ. 6 και του άρθρου 32 του Ν.14/60 θα είχε πρώτα να αποφασίσει αν από την αίτηση της Ενάγουσας - Αιτήτριας και την ένορκη δήλωση γεγονότων στα οποία αυτή στηρίζεται αποδεικνύεται εκ πρώτης όψεως να έχει καλή βάση αγωγής. ότι οι ενάγοντες αποκαλύπτουν συζητήσιμη υπόθεση και καταδεικνύουν ότι έχουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας («visible chance of success»). Επ' αυτού αναφέρω ότι στην Έκθεση Απαίτησης παρατίθενται οι ισχυρισμοί για προμήθεια από την Ενάγουσα, επί παραγγελίας της εταιρείας Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ, διαφόρων εμπορευμάτων έναντι τιμολογίων, με ρητό όρο ενσωματωμένο στα εν λόγω τιμολόγια ότι τα εμπορεύματα θα παρέμεναν στην ιδιοκτησία της Ενάγουσας μέχρι της εξόφλησής τους από την εταιρεία Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Στην Έκθεση Απαίτησης περιγράφονται τα διάφορα εμπορεύματα για τα οποία εκδόθηκαν τιμολόγια. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση, ο ενόρκως δηλών επισυνάπτει τα τιμολόγια που κατ' ισχυρισμόν εκδόθηκαν. Εκείνο πράγματι που δεν παρουσιάζει ο κ. Λεβέντης, όπως ορθά επισημαίνει ο κ. XXXXX Αβραάμ, είναι τις επιστολές που αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης ότι κατ' ισχυρισμόν αποστέλλονταν στην εταιρεία Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ για να αποδείξει τις οχλήσεις που γίνονταν σε αυτήν περί μη εξόφλησης των εν λόγω τιμολογίων από 10.5.2011 που εκδόθηκε κατ' ισχυρισμόν το τελευταίο τιμολόγιο μέχρι και τις 7.6.2019 που καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή. Δεδομένου ότι ο Εναγόμενος κ. XXXXX Αβραάμ αρνείται ότι παρέλαβε οποτεδήποτε ο ίδιος ή η εταιρεία της οποίας είναι διαχειριστής τις επιστολές που περιγράφονται στην Έκθεση Απαίτηση περί μη εξοφληθέντων τιμολογίων και δεδομένης της παράλειψης του ενόρκως δηλούντα για την Ενάγουσα να τις παρουσιάσει με την ένορκη δήλωσή του, δεν μπορεί το παρόν Δικαστήριο να διαμορφώσει εικόνα περί καλής βάσης αγωγής. Σε κάθε περίπτωση, η καθυστέρηση στην έγερση της αγωγής από 10.5.2011 που ήταν η ημερομηνία έκδοσης του τελευταίου κατ' ισχυρισμόν ανεξόφλητου τιμολογίου μέχρι τις 7.6.2019 δεν έχει αιτιολογηθεί από την Ενάγουσα - Αιτήτρια μέσω του ενόρκως δηλούντα κ. Λεβέντη. Πολύ δε πιο σημαντικό είναι το γεγονός ότι ο κ. Λεβέντης άφησε εντελώς απροσδιόριστο και ασαφές το χρονικό στάδιο κατά το οποίο αυτός κατέστη για πρώτη φορά (μέσα στο διάστημα από 10.5.2011 μέχρι 7.6.2019) κοινωνός των πληροφοριών περί πρόθεσης αποξένωσης από την εταιρεία Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ των εμπορευμάτων που βάσει των κατ' ισχυρισμόν μη εξοφληθέντων τιμολογίων αποτελούσαν περιουσία της Ενάγουσας. Δεν είναι βέβαιος ο κ. Λεβέντης ότι άρχισε τέτοια αποξένωση, αλλά το πιθανολογεί στη βάση του ότι κλήθηκε ο ίδιος να εκτιμήσει την αγοραία αξία τους και πάλιν όμως παραλείπει να πει προς το Δικαστήριο πότε κλήθηκε να το πράξει αυτό, για να μπορεί να εκτιμηθεί αν καθυστέρησε να προσήλθε στο Δικαστήριο να αιτηθεί το Διάταγμα μη αποξένωσης. Λέγει ότι δεν του αποκαλύφθηκε πού φυλάσσονται τώρα τα εμπορεύματα, χωρίς όμως να προσδιορίζει χρονικά πότε και αν αυτός ζήτησε να του αποκαλυφθεί αυτό το πράγμα. Καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ο κ. Λεβέντης, δεν έδωσε επί του όρκου του στοιχεία που να μπορούν ν' ανατρέψουν στη σκέψη του Δικαστηρίου τον ισχυρισμό του Εναγόμενου κ. XXXXX Αβραάμ ότι η Ενάγουσα προσήλθε στο παρόν Δικαστήριο με υπέρμετρη καθυστέρηση, χωρίς καν να δίδει επαρκή στοιχεία για την πρόθεση επικείμενης αποξένωσης των επίδικων εμπορευμάτων, γέρνοντας έτσι την πλάστιγγα της ευχέρειας υπέρ της μη έκδοσης διατάγματος ως το αίτημα της Ενάγουσας - Αιτήτριας. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα εναντίον της Ενάγουσας - Αιτήτριας και υπέρ του Εναγομένου αρ. 3, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (υπ.)........... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.