ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΕΦΑΛΑΙΑΓΟΡΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ν. Χιλιαδάκη, Αρ. Αγωγής: 3037/18, 30/4/2020

(4), 9, 13 Δ.51, στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό (ΕΚ) αρ. 1215/2012, στον Νόμο 35 (ΙΙΙ) του 2003 άρθρα 10 ΕΚ και 249 ΕΚ, στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό (ΕΚ) αρ. 1393/2007 άρθρα 2-15, στο Ν. 55/84άρθρα 3, 4, 5, 6 και 7, στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας της Ελλάδας τα άρθρα 122 έως και 141, στον φάκελο δικογραφίας, στη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου και στην συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η Αίτηση φαίνονται στο φάκελο της υπόθεσης και στην επισυνημμένη σ' αυτή ένορκη δήλωση του XXXXX Κουρουπίδη, ο οποίος λέγει, μεταξύ άλλων, και τα εξής: Είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο Χαβιαράς & Φιλίππου ΔΕΠΕ, δικηγόρων του Εναγόμενου-Αιτητή και είναι πλήρως και δεόντως εξουσιοδοτημένος από τον Εναγόμενο-Αιτητή να προβεί στην ένορκη δήλωση. Προβαίνει σ' αυτή την ένορκη δήλωση για τον λόγο ότι ο Εναγόμενος - Αιτητής είναι μόνιμος κάτοικος Ελλάδος, ζει και εργάζεται στην Αθήνα, και λόγω των πολλαπλών καθηκόντων και των ειλημμένων υποχρεώσεων του, ήταν αδύνατο να παραστεί ο ίδιος στο δικαστήριο στην Κύπρο και να προβεί στην ένορκη δήλωση. Είναι γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης. Στις 22/2/2019 επιδόθηκαν από Έλληνα δικαστικό επιμελητή τα ακόλουθα έγγραφα: i. Κλητήριο ένταλμα και έκθεση απαίτησης στην εν τω τίτλω αγωγή ii. Ειδοποίηση περί του κλητηρίου εντάλματος στην εν τω τίτλω αγωγή iii. Μονομερής αίτηση ημερ. 10/9/2018 στη γενική αίτηση υπ' αρ. 340/18 με συνημμένη ένορκο δήλωση της XXXXX Ιωάννου. iv. Διάταγμα ημερ. 24/10/2018 στη γενική αίτηση υπ' αρ. 340/18. v. Μονομερής αίτηση ημερ. 19/11/2018 στην εν τίτλω αγωγή με συνημμένη ένορκη δήλωση του XXXXX Ρήγα. vi. Διάταγμα ημερ. 28/11/2018 στη εν τω τίτλω αγωγή. Το διάταγμα ημερ. 28/11/2018 προνοούσε όπως η επίδοση των ως άνω αναφερόμενων εγγράφων γίνει στη διεύθυνση XXXXX., XXXXX, Αττική, Ελλάδα. Αντ' αυτού η επίδοση έγινε στην οικιακή του βοηθό του Εναγομένου, στην οικία του, σε διεύθυνση άλλη από την αναφερόμενη ανωτέρω. Τα διατάγματα ημερομηνίας 24/10/2018 και 28/11/2018 θα πρέπει να παραμεριστούν γιατί ο ΕΚ 1393/2007 τον οποίο έχουν επικαλεστει οι ενάγοντες δεν τυγχάνει εφαρμογής διότι η αιτία αγωγής των Καθ' ων η Αίτηση είναι για «διοικητικής φύσεως θέμα» και ο ΕΚ 1393/2007 δεν τύγχανε εφαρμογής αφού ξεκάθαρα προήλθε από ενέργειες των Καθ' ων η Αίτηση κατά την άσκηση δημόσιας εξουσίας. Συνεπώς δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ενήργησαν ως δημόσια αρχή και ως εκ τούτου η άρση της αγωγής δεν εμπίπτει στον ορισμό των αστικών και εμπορικών υποθέσεων τις οποίες ο Ε.Κ. 1393/2007 διέπει και ο οποίος εν πάση περιπτώσει αποκλείει διοικητικές υποθέσεις και πράξεις iure imperii. Ο Εναγόμενος είναι Έλληνας υπήκοος και έχει την κατοικία του στην Ελλάδα. Σε κάθε περίπτωση ο Αιτητής δεν έχει καμία σχέση με την Κύπρο και ουδέποτε ήταν υπήκοος ή κάτοικος Κύπρου. Υπό τις περιστάσεις τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να επιληφθούν και/ή να εκδικάσουν την παρούσα αγωγή κατά του αιτητή. Τα μόνα αρμόδια δικαστήρια είναι τα Ελληνικά δικαστήρια. Συνεπώς, είναι η θέση του αιτητή ότι το Δικαστήριο δεν θα έπρεπε να επιτρέψει την σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος ή και να εκδώσει διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Στην διαδικασία της πρωτογενούς αιτήσεως των Εναγόντων αρ. XXXXX/2018 για άδεια σφράγισης του κλητηρίου εντάλματος, οι Ενάγοντες καμία αναφορά έκαναν ως προς το ότι ο Εναγόμενος είναι υπήκοος και κάτοικος Ελλάδος με αποτέλεσμα το δικαστήριο να παραπλανηθεί και να εκδώσει το διάταγμα σφράγισης. Οι Ενάγοντες δεν αναφέρουν ούτε στη βάση ποιας διάταξης υπάρχει δικαιοδοσία Κυπριακών Δικαστηρίων και ειδικότερα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Τα γεγονότα που επικαλούνται οι ενάγοντες αλλά και η νομική βάση της αίτησης τους δεν δικαιολογούν την ανάληψη δικαιοδοσίας από τα Κυπριακά Δικαστήρια εναντίον του εναγόμενου που παραδεκτά είναι κάτοικος της αλλοδαπής, ακόμη και στην περίπτωση που εφαρμοζόταν το εσωτερικό δίκαιο της Κύπρου που επικαλούνται στη νομική βάση της αίτησης, παρά την ύπαρξη του Κανονισμού 1215/12 τον οποίο δεν επικαλούνται. Συγκεκριμένα: i. Επικαλούνται οι ενάγοντες την Δ.6θ1(

1. h)που επιτρέπει ανάληψη δικαιοδοσίας κατά κατοίκου αλλοδαπής όταν αυτός είναι αναγκαίος διάδικος σε υπόθεση εναντίον κατοίκων Κύπρου. Στην εν τω τίτλω αγωγή μοναδικός εναγόμενος είναι κάτοικος άλλης ευρωπαϊκής χώρας. ii. Επικαλούνται τη Δ.6θ1(
2. c)που πρόδηλα δεν εφαρμόζεται αφού η αγωγή δεν στρέφεται κατά κατοίκου Κύπρου ή συνήθως διαμένοντος στην Κύπρο. iii. Επικαλούνται τη Δ.6θ1(
3. g)που και πάλι πρόδηλα δεν εφαρμόζεται αφού δεν επιδιώκεται διάταγμα προκειμένου είτε να γίνουν ενέργειες είτε να προληφθούν ή και αρθούν παρενοχλήσεις εντός Κύπρου. iv. Τέλος επικαλούνται τη Δ.6θ1(
4. f)χωρίς όμως να επικαλούνται ή/και να στοιχειοθετούν υπόθεση διάπραξης αστικού αδικήματος εντός της Δημοκρατίας. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω Αίτηση στην ειδοποίηση της οποίας κατέγραψαν αριθμό λόγων ένστασης, τους ακόλουθους: «1. Οι καθ' ων η αίτηση νομιμοποιούνται στην έγερση της παρούσας αγωγής εναντίον του αιτητή. 2. Ο Κανονισμός 1393/2007 τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. 3. Οι καθ' ων η αίτηση δεν παραπλάνησαν το Δικαστήριο κατά την έκδοση των διαταγμάτων ημερομηνίας 24/10/2018 και 28/11/2018. 4. Τα Κυπριακά Δικαστήρια, και δη το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, έχουν δικαιοδοσία και/ή κατά τόπον και/ή άλλως πως αρμοδιότητα να ακούσουν την παρούσα αγωγή και/ή να επιληφθούν της παρούσας διαφοράς. 5. Το διάταγμα για σφράγιση και καταχώρηση της αγωγής ημερομηνίας 24/10/2018 και το διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ημερομηνίας 28/11/2018 ορθώς εκδόθηκαν εναντίον του αιτητή. 6. Οι καθ' ων η αίτηση αποκάλυψαν στα πλαίσια της γενικής αίτησής τους υπ' αριθμό XXXXX/*2018 για σφράγιση και καταχώρηση του κλητηρίου εντάλματος της παρούσας αγωγής, ότι ο εναγόμενος διαμένει μόνιμα στην Ελλάδα. 7. Οι καθ' ων η αίτηση αποκάλυψαν στο Δικαστήριο όλα τα αναγκαία γεγονότα και/ή στοιχεία για ανάληψη δικαιοδοσίας από τα Κυπριακά Δικαστήρια. 8. Η νομική βάση της αίτησης τους για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ημερομηνίας 19/11/2018 των καθ' ων η αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας είναι πλήρης και/ή νομότυπη και/ή έγκυρη και/ή τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση. 9. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης στοιχειοθετούν τις πρόνοιες της Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στις οποίες στηρίζεται η νομική βάση της αίτησης ημερομηνίας 19/22/2018 των καθ' ων η αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. 10. Η επίδοση στον αιτητή είναι έγκυρη και /ή νομότυπη. 11. Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική καθ' ότι στερείται έγκυρου νομικού ερείσματος και έχει καταχωριστεί με μόνο σκοπό την καθυστέρηση της διαδικασίας. 12. Η νομική βάση της αίτησης του αιτητή είναι ανεπαρκής και δεν νομιμοποιεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. 13. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα επιφέρει σοβαρές επιπτώσεις στα δικαιώματα και θα δημιουργήσει αδικία στα καλώς νοούμενα συμφέροντα και/ή έξοδα στους καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι προώθησαν την υπόθεση τους βασιζόμενοι στη νομιμότητα επίδοσης του κλητήριου εντάλματος.» Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η ένσταση εμφαίνονται στο φάκελο της υπόθεσης και στην ένορκο δήλωση του XXXXX Ρήγα, ο οποίος λέγει, μεταξύ άλλων, και τα εξής: Είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των Άντης Τριανταφυλλίδη και Υιοί Δ.Ε.Π.Ε. που εκπροσωπεί τους καθ' ων η αίτηση και είναι εξουσιοδοτημένος από αυτούς να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ο λόγος για τον οποίο οι ίδιοι οι καθ' ων η αίτηση δεν προβαίνουν στην παρούσα ένορκη δήλωση είναι διότι τα θέματα που εγείρονται στην αίτηση παραμερισμού είναι ουσιαστικά εξ ολοκλήρου νομικά. Οι καθ' ων η αίτηση εγείρουν την παρούσα αγωγή προς είσπραξη των διοικητικών κυρώσεων που επέβαλαν στον αιτητή στα πλαίσια ενάσκησης των εξουσιών τους ως η αρμόδια εποπτική αρχή για την αυστηρή εφαρμογή των προνοιών του περί των Προϋποθέσεων Διαφάνειας (Κινητές Αξίες προς Διαπραγμάτευση σε Ρυθμιζόμενη Αγορά) Νόμου του 2007 (Ν.190(Ι)/2007), τις οποίες ο αιτητής παρέλειψε να καταβάλει. Η δυνατότητα έγερσης της παρούσας αγωγής από τους καθ' ων η αίτηση καθώς και η φύση τους πηγάζουν από τις πρόνοιες του ίδιου του περί Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου Νόμου του 2009 (Ν. 73(Ι)/2009), ο οποίος διέπει τη λειτουργία των καθ' ων η αίτηση, και ο οποίος τους προσδίδει την εξουσία λήψης δικαστικών μέτρων προς είσπραξη των επιβληθέντων διοικητικών κυρώσεων, οι οποίες εισπράττονται ως αστικό χρέος. ΟΙ καθ' ων η αίτηση νομιμοποιούνται απόλυτα στην έγερση της παρούσας αγωγής εναντίον του αιτητή. Την 10/9/2018 οι καθ' ων η αίτηση με τη γενική αίτηση υπ' αριθμό XXXXX/2018 αιτήθηκαν άδεια για σφράγιση και καταχώρηση του κλητηρίου εντάλματος της παρούσας αγωγής εναντίον του αιτητή. Ο λόγος που ζητήθηκε η άδεια για σφράγιση και καταχώρηση του κλητηρίου εντάλματος είναι διότι ο αιτητής δεν είναι μόνιμος κάτοικος Κύπρου. ΟΙ καθ' ων η αίτηση αποκάλυψαν στα πλαίσια της γενικής αίτησής τους υπ' αριθμό XXXXX/2018 ότι ο εναγόμενος διαμένει μόνιμα στην Ελλάδα εφόσον στο Κλητήριο Ένταλμα που επροτίθεντο να καταχωρήσουν οι καθ' ων η αίτηση και το οποίο επισυνάπτετο ως Τεκμήριο Α στην ένορκο δήλωση Ιωάννου η οποία υποστήριζε την εν λόγω αίτηση, αναφέρεται ρητώς η διεύθυνση του αιτητή στην Ελλάδα. Επιπρόσθετα, στην ένορκη δήλωση της Εύας Ιωάννου αποκαλύπτεται εκ πρώτης όψεως καλή υπόθεση εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή, καθώς και όλα τα ουσιώδη στοιχεία αναφορικά με την υπόθεση των καθ' ων η αίτηση και την έκδοση του απαιτούμενου διατάγματος. Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1215/2012, πρόσωπα που έχουν την κατοικία τους στο έδαφος Κράτους Μέλους μπορούν να εναχθούν ενώπιον των Δικαστηρίων άλλου Κράτους Μέλους μόνο σύμφωνα με τους κανόνες που περιλαμβάνονται στα Τμήματα 2 έως 7 του Κεφαλαίου ΙΙ του εν λόγω Κανονισμού. Το άρθρο 7 του εν λόγω Κανονισμού (Τμήμα 2) διαλαμβάνει ότι, πρόσωπο που έχει την κατοικία του στο έδαφος κράτους μέλους μπορεί να εναχθεί σε άλλο κράτος μέλος ως προς ενοχές εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας, ενώπιον του Δικαστηρίου του τόπου όπου συνέβη ή ενδέχεται να συμβεί το ζημιογόνο γεγονός. Αφ' ης στιγμής η παρούσα αγωγή αφορά την είσπραξη, ως αστικό χρέος, των επιβληθέντων διοικητικών προστίμων αναφορικά με παραβάσεις των νόμιμων καθηκόντων του αιτητή που σημειώθηκαν στην Κύπρο ενόσω κατείχε τη θέση του Εκτελεστικού Συμβούλου στο Διοικητικό Συμβούλιο του Ομίλου της κυπριακής τράπεζας Cyprus popular Bank Public Co Ltd στην Κύπρο, η αιτία αγωγής έχει προκύψει στην Κύπρο και συγκεκριμένα στην Επαρχία Λευκωσίας. Η επίδικη παράλειψη του αιτητή να καταβάλει τα πρόστιμα αποτελεί αδικοπραξία ή είναι οιονεί αδικοπραξία. Η παρούσα υπόθεση εμπίπτει εντός του πεδίου εφαρμογής του Κεφαλαίου ΙΙ του Κανονισμού 1215/2012 και έτσι τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία να ακούσουν και/ή να επιληφθούν της παρούσας υπόθεσης. Μετά την έκδοση του διατάγματος σφράγισης ημερομηνίας 24/10/2018, οι καθ' ων η αίτηση με μονομερή αίτηση τους ημερομηνίας 19/11/2018 αιτήθηκαν άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της ειδοποίησης του κλητήριου εντάλματος και/ή του κλητηρίου εντάλματος ημερομηνίας 05/11/2018, της αίτησης σφράγισης ημερομηνίας 10/09/2018 και όλων των σχετικών εγγράφων στην παρούσα αγωγή στον αιτητή μέσω δικαστικού επιμελητή στην Ελλάδα στην ακόλουθη διεύθυνση: XXXXX., XXXXX, Αττικής, Ελλάδα. Το Δικαστήριο εξέδωσε το αιτούμενο διάταγμα την 28/112018. Η αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας των καθ' ων η αίτηση στηρίχτηκε στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας καθώς και στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1393/2007 που αφορά την επίδοση και/ή μεταβίβαση δικαστικών εγγράφων. Η παρούσα αγωγή εγείρεται με σκοπό την είσπραξη των επιβληθέντων διοικητικών κυρώσεων, οι οποίες είναι εισπρακτέες δυνάμει του Ν. 73(Ι)/2009 ως αστικό χρέος. Συνεπώς εφόσον η υπό εξέταση διαφορά ορίζεται από τον ίδιο τον νόμο ως αστικής φύσεως, η παρούσα υπόθεση εμπίπτει εντός του πεδίου εφαρμογής του Καν. 1393/2007. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του Καν. 1393/2007, δικαστικές πράξεις μπορούν να επιδίδονται και να κοινοποιούνται απευθείας μέσω δικαστικών λειτουργών, υπαλλήλων ή άλλων αρμοδίων προσώπων του κράτους μέλους παραλαβής αν αυτό επιτρέπεται από τη νομοθεσία του συγκεκριμένου κράτους μέλους. Σύμφωνα με το Ελληνικό Δίκαιο, επίδοση δικαστικών εγγράφων επιτρέπεται και/ή μπορεί να επιτευχθεί μέσω δικαστικού επιμελητή. Η αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας των καθ' ων η αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στη Δ.6, Θ.

(1)(f) σύμφωνα με τον οποίο επιτρέπεται η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας του κλητηρίου εντάλματος ή της ειδοποίησης αυτού σε περίπτωση που η αιτία της αγωγής βασίζεται σε αστικό αδίκημα που διεπράχθη στην Κύπρο. Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, η παρούσα αγωγή εγείρεται με σκοπό την είσπραξη ως αστικό χρέος των επιβληθέντων διοικητικών κυρώσεων. Συνεπώς η αιτία της αγωγής εμπίπτει εντός της περίπτωσης αστικού αδικήματος της Δ.6, Θ. 1, οι πρόνοιες της οποίες στοιχειοθετούνται επαρκώς. Οι Καθ' ων η Αίτηση αποκάλυψαν πλήρως και ειλικρινά στο Δικαστήριο όλα τα αναγκαία γεγονότα και/ή στοιχεία για στοιχειοθέτηση της υπόθεσής τους. Την 22/02/2019 οι καθ' ων η αίτηση επέδωσαν στην οικιακή βοηθό του αιτητή στην κατοικία του στη διεύθυνση Ησιόδου 4, Αθήνα, (α) την ειδοποίηση του κλητήριου εντάλματος στην παρούσα αγωγή, (β) το κλητήριο ένταλμα, (γ) το διάταγμα σφράγισης και καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ημερομηνίας 24/10/2018, (δ) το διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας ημερομηνίας 28/11/2018, (ε) την μονομερή αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ημερομηνίας 19//11/2018 και την ένορκο δήλωσή του που τη συνοδεύει καθώς και τα σχετικά επισυνημμένα τεκμήρια, (στ) τη γενική αίτηση των καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 10/09/2018 μαζί με την ένορκο δήλωση της κυρίας Ιωάννου που τη συνοδεύει και τα σχετικά επισυνημμένα τεκμήρια. Το γεγονός ότι η επίδοση έγινε σε διεύθυνση άλλη από εκείνη που καθοριζόταν στο διάταγμα ημερομηνίας 28/11/2018 δεν επηρεάζει καθ' οιονδήποτε τρόπο τη νομιμότητα της επίδοσης καθ' ότι η επίδοση έγινε στη διεύθυνση της κατοικίας του αιτητή, όπως ακριβώς προβλέπεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Η επίδοση έγινε νομότυπα και ορθά και θα πρέπει να θεωρηθεί καλή επίδοση. Η οικιακή βοηθός του αιτητή παρέλαβε τα έγγραφα και υπέγραψε ανεπιφύλακτα το σχετικό έντυπο παραλαβής, αποδεχόμενη έτσι την επίδοση, και εκ τούτου ο αιτητής κωλύεται από το να αμφισβητεί την εγκυρότητα της επίδοσης. Η επίδοση είναι νομότυπη και/ή έγκυρη. Περαιτέρω, ο αιτητής έχει αναμφίβολα λάβει γνώση της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, πράγμα που συνεπάγεται ότι η υπό εξέταση αίτηση του αιτητή έχει καταχωριστεί καταχρηστικά και αποσκοπεί μόνο στην καθυστέρηση της εκδίκασης της υπόθεσης. Οι δικηγόροι με τις αγορεύσεις τους υποστηρίξαν τις θέσεις των και βοήθησαν αρκετά το Δικαστήριο στη μελέτη της υπόθεσης και στην κατάληξη στη δική του απόφαση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η ακρόαση της Αίτησης έγινε με βάση το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων χωρίς να αντεξεταστεί οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες. Στην απόφαση Iacovou Brothers (Constr.) Ltd ν Fashionwise Ltd

(2000)1 Α.Α.Δ. σελ. 1377 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (Ίδε Krashias ShoeFactory Ltd ν Adidas Sportschuhfabriken Adi Dossier K.G.

(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750 και Louis Vuitton ν. Dermosak Ltd and Orphanidou

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης». Συνεπώς το Δικαστήριο θα βασιστεί στα γεγονότα όπως αυτά περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης των ισχυρισμών εκάστου των δύο Μερών. Θα επιληφθώ των σημείων, ένα προς ένα, όπως τα έχει θέσει ο Αιτητής με την Αίτηση του και τα έχει αναπτύξει με την αγόρευση του ο δικηγόρος του, έχοντας υπόψη και τις θέσεις και επιχειρήματα της άλλης πλευράς. (α) Είναι ισχυρισμός του Αιτητή ότι κακώς εκδόθηκε το διάταγμα στη βάση της Δ.6 Θ. 1 αφού οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας υποχωρούν έναντι του Ε.Κ. 44/2001 και άλλωστε δεν συνέτρεχαν καν οι προϋποθέσεις της ίδιας διαταγής. Η Δ.6 Θ. 1 (f) προβλέπει ότι τηρουμένων των διατάξεων του περί Δικαστηρίων Νόμου επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ενός κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος μπορεί να επιτραπεί από το Δικαστήριο όταν η αγωγή στηρίζεται σε αστικό αδίκημα που έγινε στην Κύπρο. Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς Κύπρου, νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, το οποίο συστάθηκε δια του άρθρου 5 του περί της Επιτροπής κεφαλαιαγοράς (Σύσταση και Αρμοδιότητες) Νόμου, Ν. 64(Ι)/2001. Οι Ενάγοντες σε συνεδρία τους ημερομηνίας 8/5/2017 αποφάσισαν να επιβάλουν συνολικό πρόστιμο €140.000= για παραβάσεις του άρθρου 40 (Ι) του Νόμου 190 (Ι)/2007, που είναι ο περί Προϋποθέσεων Διαφάνειας (κινητές Αξίες προς Διαπραγμάτευση σε Ρυθμιζόμενη Αγορά), Νόμος. Με την παρούσα αγωγή απαιτείται απόφαση εναντίον του Εναγόμενου για είσπραξη του πιο πάνω ποσού. Δεν ζητείται από το Δικαστήριο να αποφασίσει για τη νομιμότητα ή μη του προστίμου, αρμοδιότητα η οποία ανήκει στο Διοικητικό Δικαστήριο. Τέτοια αρμοδιότητα δεν έχει το παρών Δικαστήριο. (Marketrends Financial Services Ltd v. Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου

(2006)1 Α Α.Α.Δ. 223). Στο άρθρο 39 του περί Κεφαλαιαγοράς Νόμου Ν. 73(Ι)/2009 αναφέρονται τα εξής: «39.-

(1)Διοικητικό πρόστιμο που επιβάλλεται από την Επιτροπή κατά τις διατάξεις του παρόντος Νόμου ή της κειμένης νομοθεσίας λογίζεται έναντι των εσόδων του Πάγιου Ταμείου της Δημοκρατίας.

(2)Σε περίπτωση παράλειψης καταβολής διοικητικού προστίμου ή χρηματικής πληρωμής που καθορίζεται στα πλαίσια συμβιβασμού, η Επιτροπή δύναται- (α) να λαμβάνει δικαστικά μέτρα προς είσπραξή του, οπότε το οφειλόμενο ποσό εισπράττεται ως αστικό χρέος· (β) να λαμβάνει οποιαδήποτε άλλα μέτρα, τα οποία δύναται να καθορίζει με οδηγία της.» Η είσπραξη του αστικού χρέους, σε περίπτωση άρνησης εξόφλησης του επιτυγχάνεται με εκτέλεση δικαστικής απόφασης στα πλαίσια καταχώρησης αγωγής ως του μόνου ένδικου μέσου για εξασφάλιση της δικαστικής αυτής απόφασης. Είναι η μη καταβολή του διοικητικού προστίμου, που είναι η βάση της αγωγής, αδικοπραξία ή οιονεί αδικοπραξία; Στην υπόθεση Powertools Electro SRL ν. Black & Decker (ΕΛΛΑΣ) Α.Ε.

(2013)1Γ ΑΑΔ 2182 αποφασίστηκε από το Ανώτατο, στις σελίδες 2191 - 2192: «Το Άρθρο 5

(3)προβλέπει τη δυνατότητα καταχώρισης αγωγής σε άλλο κράτος μέλος ως προς τις ενοχές εξ αδικοπραξίας ή οιωνεί αδικοπραξίας ενώπιον του Δικαστηρίου του τόπου όπου επεσυνέβη ή ενδέχεται να συμβεί το ζημιογόνο γεγονός. Στο βαθμό λοιπόν που η αγωγή βασίζεται σε αδικοπραξίες, δικαιοδοσία έχει η χώρα στην οποία έγινε ή δημιουργήθηκε η αδικοπραξία, με αποτέλεσμα πρόσωπο που κατοικεί σε έδαφος κράτους μέλους μπορεί να εναχθεί σε άλλο κράτος μέλος. Στην υπόθεση C-189/87, Athanasios Kalfelis v. Bankhaus Schroder [1988] ECR 5565 αποφασίστηκε, με την τότε σε ισχύ Συνθήκη των Βρυξελλών από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, ότι οι λέξεις "matters, relating to a tort, delict or quasi-delict" Άρθρο 5

(3), καλύπτει όλες τις μορφές ευθύνης εκτός από τις συμβατικές. Ο κ. Αγγελίδης παραπέμποντας στην πρωτόδικη απόφαση, υποστηρίζει ότι το Δικαστήριο είχε ταυτίσει στο μυαλό του «το ζημιογόνο γεγονός» με την έννοια της ζημιάς, άρα, εκεί όπου είχε επέλθει η ζημιά, εκεί δηλαδή που είχε την έδρα της η εφεσείουσα, κατά τρόπο λανθασμένο, εφ' όσον ο τερματισμός της υπάρχουσας συμφωνίας και η μη επικύρωση της νέας οφείλεται στο δόλο και την απάτη που επέδειξε η εφεσίβλητη, όπως εισήχθη με την ένορκη δήλωση που υποστήριζε τις σχετικές αιτήσεις, για σφράγιση του κλητηρίου. Δεν πρόκειται, εισηγείται η εφεσείουσα, για διαφορά από τη μη ανανέωση της συμφωνίας συνεργασίας αλλά για διαφορά που προέκυψε από υπογραφή της λύσης της παλαιάς σύμβασης και μη υπογραφή της νέας σύμβασης για νέα προϊόντα, λόγω των δολίων ενεργειών της εφεσίβλητης. Στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (ΔΕΚ) ημερ. 16.7.2009, Αρ. C-189/08, Zuid-Chemie BV ν. Philippo´s Mineralenfabriek NV/SA, την οποία παρέθεσε ο κ. Αγγελίδης, αποφασίστηκε ότι: «23. Ωστόσο, κατά πάγια νομολογία, στην περίπτωση κατά την οποία ο τόπος όπου έλαβε χώρα το γεγονός που δύναται να στοιχειοθετήσει ευθύνη εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας δεν συμπίπτει με τον τόπο όπου το γεγονός αυτό προκάλεσε ζημία, η περιλαμβανόμενη στο Άρθρο 5, σημείο 3, της Συμβάσεως των Βρυξελλών έκφραση «τόπος όπου συνέβη το ζημιογόνο γεγονός» πρέπει να νοηθεί υπό την έννοια ότι αφορά τόσο τον τόπο επελεύσεως της ζημίας όσο και τον τόπο του αιτιώδους γεγονότος, οπότε ο εναγόμενος δύναται να εναχθεί, κατ' επιλογήν του ενάγοντος, ενώπιον του δικαστηρίου του ενός ή του άλλου τόπου (βλ. μεταξύ άλλων, αποφάσεις της 30ης Νοεμβρίου 1976, 21/76, Bier, αποκαλούμενη «Ορυχεία ανθρακικού καλίου της Αλσατίας», Συλλογή τόμος 1976, σ. 613, σκέψεις 24 και 25 της 1ης Οκτωβρίου 2002, C-167/00, Henkel, Συλλογή 2002, σ.1-8111, σκέψη 44 της 5ης Φεβρουαρίου 2004, C-18/02, DFDS Torline, Συλλογή 2004, σ. 1-1417, σκέψη 40, και Kronhofer, προαναφερθείσα, σκέψη 16).». Σχετική επίσης και η C-1802 Danmarks Rederiforening, ενεργούσας για λογαριασμό της DFDS Torline A/S, κατά LO Landsorganisationen I Sverige, ενεργούσας για λογαριασμό της SEKO Sjofolk Facket for Service och Kommunikation. (Υπογράμμιση Δικαστηρίου.) Προκύπτει ξεκάθαρα ότι η εφεσείουσα δύναται να ενάξει την εφεσίβλητη ενώπιον του Δικαστηρίου, είτε του τόπου όπου επεσυνέβηκε η ζημιά, στη Ρουμανία, ή εκεί όπου τελέστηκε η αδικοπραξία, στη Λευκωσία.» Επίσης στην απόφαση Κουππαρής v. Οργανισμού Γεωργικής Ασφάλισης

(1997)1 Γ Α.Α.Δ. 1780 αναφορικά με την παράβαση εκπλήρωσης εκ του Νόμου απορρέοντος καθήκοντος ή υποχρέωσης (καταβολή ασφαλίστρου), κατά πόσο μπορεί να στοιχειοθετήσει το αστικό αδίκημα (tort), της παράβασης εκ του Νόμου απορρέοντος καθήκοντος, το Ανώτατο αποφάσισε τα εξής: «Στο σημείο αυτό έγινε αναφορά σε Αγγλικές αποφάσεις και συγγράμματα που πραγματεύονται το θέμα. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England 4th Ed. Vol. 44

(1)para. 1360, εξηγείται ότι η παράλειψη εκπλήρωσης καθήκοντος το οποίο επιβάλλει ο νόμος μπορεί, ανάλογα με την πρόθεση του νομοθέτη να στοιχειοθετήσει το αστικό αδίκημα (tort), της παράβασης εκ του νόμου απορρέοντος καθήκοντος. Πρόκειται για αστικό αδίκημα γνωστό στο κοινό δίκαιο το οποίο αποτελεί μέρος του Κυπριακού Δικαίου βάσει του άρθρου 29

(1)(γ) του περί Δικαστηρίων Νόμου, του 1960, (Ν. 14/60), η μη ενσωμάτωση του οποίου στον Κώδικα Αστικών Αδικημάτων δεν αποκλείει την εφαρμογή του. (Βλ. Universal Advertising and Publishing Agency v. Panayiotis A. Vouros Vol. 19 C.L.R. 87.)» Το άρθρο 1

(1)του Ε.Κ. 1215/12 προβλέπει τα εξής: «

1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, ανεξάρτητα από το είδος του δικαστηρίου. Δεν καλύπτει, ιδίως φορολογικές, τελωνειακές ή διοικητικές υποθέσεις ή την ευθύνη κράτους για πράξεις ή παραλείψεις κατά την άσκηση της κρατικής εξουσίας (acta jure imperii).» Η βάση της αγωγής είναι το αστικό χρέος, η είσπραξη του οποίου δεν αποτελεί μέρος της διοικητικής διαδικασίας. Το άρθρο 7 του Ε.Κ. 1215/12 προβλέπει τα εξής: «
2. Προσώπου που έχει την κατοικία του σε κράτος μέλος μπορεί να εναχθεί σε άλλο κράτος μέλος:

(1)(α) ............ (β) ...............

(2)ως προς ενοχές εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας, ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου όπου συνέβη ή ενδέχεται να συμβεί το ζημιογόνο γεγονός.» Ο Εναγόμενος είναι Έλληνας υπήκοος και έχει την κατοικία του στην Ελλάδα και ειδικά στην Αθήνα. Οι Ενάγοντες επέβαλαν στον Εναγόμενο πρόστιμο για παράβαση του άρθρου 40

(1)του Ν. 190 (Ι)/2007, η πληρωμή του οποίου σύμφωνα με τα πιο πάνω αποτελούσε νομικό καθήκον του Εναγόμενου. Η μη πληρωμή αυτού συνιστά παράβαση εκπλήρωσης νομίμου καθήκοντος που αποτελεί αστικό αδίκημα, με αποτέλεσμα να εμπίπτει εντός του άρθρου 7

(2)του Ε.Κ. 1215/12 και της Δ.6 Θ.

(1)(f). Ο Κανονισμός Ε.Κ. 44/01 έχει αντικατασταθεί από τον Ε.Κ. 1215/

1. Δεν χωρεί αμφιβολία ότι η παρούσα περίπτωση εμπίπτει εντός του πεδίου της υποπαραγράφου (f) της Δ.6 Θ. 1 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ήτοι η Αγωγή βασίζεται σε αστικό αδίκημα το οποίο διαπράχθηκε στην Κύπρο και ως τέτοια ήταν κατάλληλη και η επίλυση της εκτός δικαιοδοσίας. Ο πιο πάνω ισχυρισμός του Αιτητή ότι κακώς εκδόθηκε το διάταγμα στη βάση της Δ.6 Θ. 1 απορρίπτεται. (β) Το άρθρο 1 του Ε.Κ. 1393/2007 στη βάση του οποίου επιχειρήθηκε η επίδοση δεν καταλαμβάνει την υπό κρίση διαφορά που δεν είναι «αστική ή εμπορική». Το άρθρο 1 του Καν. 1393/2007 αναφέρει: «Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις όταν μια δικαστική ή εξώδικη πράξη πρέπει να διαβασθεί από ένα κράτος μέλος σε άλλο για να επιδοθεί ή να κοινοποιηθεί. Δεν εφαρμόζεται σε φορολογικές, τελωνειακές ή διοικητικές υποθέσεις ή όταν πρόκειται για την ευθύνη του κράτους για πράξεις ή απαλείψεις κατά την άσκηση δημόσιας εξουσίας.» Όπως έχει αποφασιστεί και πιο πάνω η παρούσα αγωγή αφορά αποκλειστικά την εξουσία είσπραξης των επιβληθέντων διοικητικών προστίμων από τους Καθ' ων η Αίτηση ως αστικό χρέος σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία. Συνεπώς, εφαρμόζεται ο Ε.Κ. 1393/
2. Η έδρα των Καθ' ων η Αίτηση βρίσκεται στην Κύπρο, επαρχία Λευκωσίας. Ενόψει των πιο πάνω και ο δεύτερος ισχυρισμός του Αιτητή απορρίπτεται. (γ) Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν κατάφεραν να αποσείσουν από τους ώμους τους το βάρος απόδειξης της δικαιοδοσίας. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι δικαιοδοσία να εκδικάσουν την παρούσα αγωγή έχουν τα Ελληνικά Δικαστήρια και όχι τα κυπριακά. Ο Εναγόμενος είναι Έλληνας υπήκοος, έχει τη μόνιμη διαμονή και εργασία του στην Ελλάδα. Ο Ε.Κ. 1215/2012 κατάργησε τον Ε.Κ. 44/2001, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις. Το άρθρο 1 του Ε.Κ. 1215/2012 προνοεί ότι αυτός εφαρμόζεται σε «αστικές και εμπορικές υποθέσεις». Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Καν. 1215/2012 ο γενικός κανόνας είναι ότι πρόσωπα που έχουν την κατοικία τους στο έδαφος κράτους μέλους ενάγονται ενώπιον των δικαστηρίων του εν λόγω κράτους μέλους, ανεξάρτητα από την ιθαγένεια τους. Το άρθρο7 του Καν. 1215/2012 κατά παρέκκλιση από τον κανόνα αυτό προβλέπει ότι: «πρόσωπο που έχει την κατοικία του σε κράτος μέλος μπορεί να εναχθεί σε άλλο κράτος μέλος, ως προς ενοχές εξ' αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας, ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου όπου συνέβη ή ενδέχεται να συμβεί το ζημιογόνο γεγονός.» Εφόσον έχει αποφασιστεί πιο πάνω ότι η βάση της αγωγής είναι αστική υπόθεση, είναι η είσπραξη αστικού χρέους, έχει δηλαδή αστικό χαρακτήρα. Όπως αποφασίστηκε πιο πάνω οι Ενάγοντες επέβαλαν στον Εναγόμενο τα επίδικα πρόστιμα για παράβαση του άρθρου 40 (Ι) του Ν. 190 (Ι)/2007, η πληρωμή των οποίων σύμφωνα με τα πιο πάνω αποτελούσε νομικό καθήκον του Εναγόμενου. Η μη πληρωμή αυτών συνιστά παράβαση εκπλήρωσης νομικού καθήκοντος που αποτελεί αστικό αδίκημα, με αποτέλεσμα να εμπίπτει εντός του άρθρου 7

(2)του Ε.Κ. 1215/

1. Η παρούσα υπόθεση εμπίπτει εντός του πεδίου εφαρμογής του Καν. 1215/2012 και τα κυπριακά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία και αρμοδιότητα να ακούσουν και να επιληφθούν της παρούσας υπόθεσης. Συνεπώς, η αγωγή αυτή ορθά και νόμιμα εγείρεται ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Ο πι πάνω ισχυρισμός του Αιτητή απορρίπτεται. (δ) Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν επικαλέσθηκαν τον Ε.Κ. 44/2001 και η έλλειψη αυτή δεν μπορεί να αναπληρωθεί με την ένσταση τους. Ενόψει των όσων έχω αποφασίσει πιο πάνω και του ότι ο Ε.Κ. 44/2001 έχει αντικατασταθεί από τον Ε.Κ. 1215/2012, ο οποίος και έχει καταργήσει τον Ε.Κ. 44/2001 και αυτός ο ισχυρισμός του Αιτητή απορρίπτεται. Την ίδια τύχη έχει και ο επόμενος ισχυρισμός του Αιτητή ότι ο Ε.Κ. 44/2001 δεν εφαρμόζεται επί της υπό κρίση διαφοράς, διότι αυτή δεν είναι «αστική ή εμπορική». Με τα πιο πάνω έχει απαντηθεί και ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι επειδή η κατοικία του Εναγόμενου είναι η Ελλάδα και ότι εκεί είναι η γενική δωσιδικία του, σύμφωνα με τον Ε.Κ. 44/
2. Ακόμα ενόψει των πάνω ούτε ο ισχυρισμό του Αιτητής, ότι σε κάθε περίπτωση δεν έχει τελεστεί αδικοπραξία κατά την έννοια του άρθρου 5

(3)του Ε.Κ. 44/2001, ευσταθεί και απορρίπτεται. (ε) Είναι τέλος ισχυρισμός του Αιτητή ότι η επίδοση των εγγράφων έγινε σε λανθασμένη επίδοση. Το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 28/11/2018 προέβλεπε ότι διατάσσεται και επιτρέπεται η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος και/ή του κλητηρίου εντάλματος και/ή της αίτησης σφράγισης ημερομηνίας 10/9/18 και/ή του διατάγματος ημερομηνίας 24/10/18 και/ή όλων των σχετικών εγγράφων στην παρούσα αγωγή στον Εναγόμενο μέσω δικαστικού επιμελητή στην Ελλάδα στη διεύθυνση Inform P. Λύκος Α.Ε., 5ο χιλιόμετρο Λεωφ. Βάρης - Κοροπίου, Αττική, Ελλάδα. Επίσης προέβλεπε ότι ο Εναγόμενος είναι ελεύθερος να καταχωρήσει εμφάνιση εντός 30 ημερών από την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος. Η επίδοση των πιο πάνω εγγράφων έγινε την 22/2/2019 μέσω του δικαστικού επιμελητή XXXXX Βατσάκη, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση επίδοσης, στην ενήλικη ένοικο υπηρέτρια του Αιτητή, XXXXX Πρίφτι, η οποία τα παρέλαβε νόμιμα και υπέγραψε τη σχετική βεβαίωση παραλαβής τους χωρίς οποιαδήποτε επιφύλαξη. Ο Αιτητής αμφισβητεί την εγκυρότητα της επίδοσης των σχετικών εγγράφων επειδή η επίδοση έγινε σε διεύθυνση άλλη από αυτή που αναφέρεται στο διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ημερ. 28/11/2018 και ακόμα, ότι η επίδοση έγινε στην οικιακή βοηθό του αιτητή. Στην απόφαση Alpha Bank Cyprus Ltd ν. 1. Si Senh Dau κ.ά.

(2013)1Γ ΑΑΔ 1935 στις σελίδες 1954 - 1955, το Ανώτατο αποφάσισε τα εξής: «Είναι φανερό από τα πιο πάνω, ότι εκείνο που προσπαθεί ο ΕΚ 1393/2007 να εξισορροπήσει, είναι τα δικαιώματα και των δύο μερών σε κάθε αντιδικία ώστε να διασφαλίζεται το δικαίωμα για δίκαιη δίκη (βλ. Weiss und Partner GbR v. Industrie- und Handelskammer Berlin Case C-14/07, [2008] ECR I-3367 και γνωμάτευση Γενικού Εισαγγελέως κ. Y. Bot στην Alder v. Orlowski [2012] EUECJ C-325/11 ημερ. 20.9.2012, καθώς και την απόφαση του ΔΕΕ στην ομώνυμη υπόθεση C-325/11, ημερ. 19.12.2012). Στην προκειμένη περίπτωση το Διάταγμα του Δικαστηρίου προέβλεπε για την επίδοση δύο εγγράφων με τις αντίστοιχες μεταφράσεις τους (Κλητήριο και Ειδοποίηση). Τα δύο έγγραφα μαζί με τις μεταφράσεις τους επιδόθηκαν κανονικά. Πέραν των πιο πάνω εγγράφων επιδόθηκαν, χωρίς να απαιτείται από το ίδιο το διάταγμα, και πιστό αντίγραφο του ιδίου του διατάγματος στα Ελληνικά και πιστό αντίγραφο ένορκης δήλωσης της μεταφράστριας των δύο πιο πάνω εγγράφων, στην αγγλική γλώσσα. Οι Εφεσίβλητοι παραπονέθηκαν για κακή επίδοση. Κατ' αρχάς ισχυρίστηκαν πρωτοδίκως ότι οι Εφεσείοντες παρέλειψαν να επιδώσουν τα έγγραφα που αναφέρονται στο διάταγμα. Θεώρησαν ότι τους επιδόθηκαν μόνο δύο έγγραφα. Το πιστό αντίγραφο του διατάγματος του Δικαστηρίου στην ελληνική γλώσσα και η ένορκη δήλωση της μεταφράστριας Ειρήνης Καλλή στην οποία επισυνάπτονται δύο έγγραφα καθώς και οι μεταφράσεις τους, ήτοι:- Το κλητήριο στην ελληνική και αγγλική, καθώς και η Ειδοποίηση στην ελληνική και αγγλική. Οι Εφεσίβλητοι θεωρούν ότι επειδή το κλητήριο ένταλμα και η Ειδοποίηση ήταν επισυνημμένα στην ένορκη δήλωση της μεταφράστριας, δεν έπρεπε να θεωρηθούν ως επιδομένα σύμφωνα με το διάταγμα. Δεν συμφωνούμε. Πρόκειται για τυπολατρική εισήγηση που έρχεται σε αντίθεση, όχι μόνο με το όλο πνεύμα του ΕΚ 1393/2007, αλλά και με τους δικούς μας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας. Σημασία έχει ότι τόσο το κλητήριο, όσο και η ειδοποίηση που αποτελούσαν τα εναρκτήρια έγγραφα της διαδικασίας, περιήλθαν σε γνώση των Εφεσιβλήτων.» Επίσης στην απόφαση Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ν. Chr. P. Michaelides (Estates) Limited

(2002)1 ΑΑΔ 43, στις σελίδες 48-49 το Δικαστήριο αποφάσισε: «Η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο δικαστήριο. Τότε μόνο του παρέχεται η δυνατότης να υπερασπισθεί. Πρόκειται για δικαίωμα που έχει αναχθεί σε θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα. Το Άρθρο 30.1(α) και (β) περιλαμβάνεται στο χάρτη των "θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών" του Συντάγματος.» Είναι παραδεκτό ότι η επίδοση έγινε σε άλλη διεύθυνση από αυτή που αναγράφεται στο διάταγμα ημερομηνίας 28/11/2018, δηλαδή αντί να γίνει στη διεύθυνση XXXXX., XXXXX, Αττική, Ελλάδα, όπου εργάζεται, έγινε στην διεύθυνση της οικίας του, Εναγομένου, στην οδό XXXXX Αρ. 4, Αθήνα, Ελλάδα. Αυτό δεν επηρεάζει όμως τη νομιμότητα της επίδοσης. Σύμφωνα με τις πιο πάνω αποφάσεις, αυτό που έχει σημασία είναι να λάβει γνώση ο Εναγόμενος για τις δικαστικές διαδικασίες που κινήθηκαν εναντίον του. Αντίθετη προσέγγιση, σύμφωνα με την πιο πάνω απόφαση, ALPHA BANK v. SI SENH DAU, προσδίδει τυπολατρική μορφή στην ερμηνεία του Ε.Κ. 1393/2007 και είναι έξω από το πνεύμα του ιδίου του Ευρωπαϊκού κανονισμού, αλλά και της Δ.6 Θ.1. Στην υπόθεση Τηλέτυπος Α.Ε. v. mega Channel Management Ltd

(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1863, στη σελίδα 1865 αποφασίστηκε ότι: «Τα Δικαστήρια ασκούν, συνήθως, δικαιοδοσία μέσα στα γεωγραφικά όρια της χώρας τους. Δεν απευθύνεται επομένως εντολή δια του κλητηρίου εντάλματος σε διάδικο που μένει στο εξωτερικό να εμφανιστεί ενώπιον τους. Γι΄ αυτό και επιδίδεται ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος, που αποτελεί μια διακρατική φιλοφρονητική χειρονομία να ειδοποιείται ο διάδικος που μένει στο εξωτερικό πως εκκρεμεί κάποια διαδικασία εις βάρος του στη χώρα από την οποία εκδίδεται η ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος.» Ο Εναγόμενος με την επίδοση των πιο πάνω εγγράφων έλαβε γνώση της εναντίον του διαδικασίας, διόρισε δικηγόρο, καταχώρησε εμφάνιση και ουδένα νομικό ή Συνταγματικό του δικαίωμα επηρεάστηκε. Η επίδοση έγινε νομότυπα και κανονικά. Και αυτός ο ισχυρισμός του Αιτητή απορρίπτεται. Ενόψει των πιο πάνω η Αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται €1.500 έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση-Εναγόντων και εναντίον του Εναγόμενου-Αιτητή, τα οποία να πληρωθούν στο τέλος. (Υπ.) .............. Γ. Στυλιανίδης, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο