Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ. ν. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ κ.α., Αρ. Αίτησης: 231/17, 30/4/2020

(1),

(2),

(3),

(4)Μέρος ΧΙΙΙ Άρθρο 53, στους Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς 148/87, Θεσμός 79, στον Περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ.4 Άρθρο 21, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 Άρθρο 37

(2)στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.47 & Δ.48 θ.1-4 & θ.8

(1)(nn), στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου καθώς και στην πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση, εκτίθενται στην επισυνημμένη σ' αυτή Ένορκη Δήλωση του XXXXX Χριστοδούλου, ο οποίος λέγει μεταξύ άλλων και τα εξής: Ήταν στην υπηρεσία της ΣΠΕ Στροβόλου Λίμιτεδ, και ήτο τμηματάρχης στο τμήμα τερματισμένων συμφωνιών και διαιτησίας, γνωρίζει καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης από προσωπικό χειρισμό και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην παρούσα Ένορκη Δήλωση. Η Ενάγουσα εταιρεία, μέχρι την 19.12.2012, ήταν Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία απεριόριστης ευθύνης. Μετά την πιο πάνω ημερομηνία και σύμφωνα με τον Ν. 39

(1)/13 ως επίσης και την ΚΔΠ 449/10, η Ενάγουσα, μετετράπη σε εταιρεία περιορισμένης ευθύνης. Η μετατροπή της αυτή, είχε ως αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, την προσθήκη της λέξεως Λίμιτεδ στο τέλος του ονόματος της. Την 28 Σεπτεμβρίου 2012 εκδόθηκε απόφαση από τον Διαιτητή, ο οποίος διορίστηκε από τον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών, υπέρ της Αιτήτριας και εναντίων των Καθ ών η Αίτηση για το ποσό των €341.392,02 με τόκο προς 9% ετησίως από 28/09/2012 με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης δύο φορές τον χρόνο έκαστου έτους μέχρι πλήρους εξόφλησης πλέον €250,00 έξοδα διαιτητικής απόφασης ως έχουν υπολογισθεί από τον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών, πλέον το προϊόν εκποίησης της υποθήκης με αριθμό XXXXX/10 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Γραφείου Λευκωσίας πληρωθεί προς την Αιτήτρια. Παρά το ότι η πιο πάνω απόφαση του Διαιτητή είναι γνωστή στους Καθ' ων η Αίτηση, εντούτοις μέχρι σήμερα δεν έχουν πληρώσει το πιο πάνω ποσό. Η εν λόγω διαιτητική απόφαση τους έχει γνωστοποιηθεί γραπτώς στις 28 Σεπτεμβρίου του

1. Η απόφαση του Διαιτητή κατέστη τελεσίδικη καθότι έχει παρέλθει ο χρόνος των 21 ημερών από την υποβολή της Έφεσης. Οι Καθ' ών η Αίτηση δεν έχουν πληρώσει ολόκληρο το ποσό μέχρι σήμερα προς εξόφληση του χρέους τους. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω Αίτηση, στην ειδοποίηση της οποίας κατέγραψαν αριθμό λόγων ένστασης, τους ακόλουθους: «
2. Η αίτηση είναι δικονομικά άκυρη ή και ανυπόστατη ή και δικονομικά αβάσιμη και αστήρικτη.
3. Η επίδικη διαφορά δεν έχει ποτέ παραπεμφθεί σε διαιτησία ή και δεν έχει παραπεμφθεί νόμιμα σε διαιτησία σύμφωνα με τις πρόνοιες της Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νομοθεσίας αλλά και του Περί Διαιτησίας Νόμου και/ή σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία.
4. Ο φερόμενος ως Διαιτητής στην υπόθεση δεν έχει διορισθεί νόμιμα ή και έγκυρα ή και καθόλου για να διεξαγάγει διαιτησία σε σχέση με την επίδικη διαφορά.
5. Η απόφαση της οποίας ζητείται η εγγραφή είναι ανυπόστατη και/ή άκυρη και/ή δεν ακολουθήθηκε η δέουσα διαδικασία και/ή η διαδικασία που ακολουθήθηκε ήταν άκυρη και ανυπόστατη.
6. Ουδέποτε ενημερώθηκαν οι καθ ων η αίτηση για τον διορισμό διαιτητή και ουδέποτε έλαβαν μέρος στην επιλογή του διαιτητή.
7. Η επιλογή του διαιτητή έγινε αυθαίρετα ή και ο διαιτητής επιλέχθηκε μόνο από τους Αιτητές χωρίς την σύμφωνο γνώμη των καθ ων η αίτηση και η απόφαση του δεν εκδόθηκε νόμιμα ή και δεν έχει οποιανδήποτε νομική ισχύ ή και δεν πρέπει να της δοθεί αξία Δικαστικής απόφασης εφόσον δεν εκδόθηκε με βάση τις κύριες αρχές της Δικαιοσύνης, της φυσικής δικαιοσύνης ή και με βάση τους νόμους και του κανονισμούς που προβλέπουν την διαδικασία επιλογής του διαιτητή και την διαδικασία διεξαγωγής της διαιτησίας.
8. Ο φερόμενος ως διαιτητής ενήργησε καθ' υπέρβαση των εξουσιών του.
9. Ο φερόμενος ως διαιτητής δεν δικαιούταν να εκδώσει διάταγμα εκποίησης υποθήκης καθότι δεν είχε τέτοια εξουσία ή και δυνατότητα.
10. Ουδέποτε ενημερώθηκαν ή και συμμετείχαν οι Καθ' ων η Αίτηση νομότυπα ή και άλλως πως για τον διορισμό διαιτητού ή για την έναρξη διαδικασίας διαιτησίας ή για την έκδοση οποιασδήποτε απόφασης.
11. Ο φερόμενος ως διαιτητής είναι πρόσωπο ακατάλληλο για να διορισθεί ως διαιτητής ένεκα των σχέσεων που είχε και διατηρεί με τους αιτητές ή και τον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών ή και διότι είναι πρόσωπο που δεν πληροί τα εχέγγυα της ανεξαρτησίας ή και της αμεροληψίας.
12. Ουδέποτε οι Καθ' ων η Αίτηση συμφώνησαν ή συγκατατέθηκαν για τον διορισμό του αναφερομένου προσώπου ως διαιτητού.
13. Διότι το εν λόγω πρόσωπο που ενήργησε ως Διαιτητής στην διαδικασία δεν διεξήγαγε στην πραγματικότητα οποιανδήποτε διαιτητική διαδικασία ούτε και άκουσε μαρτυρία σε σχέση με οποιαδήποτε θέματα.
14. Η απόφαση εκδόθηκε χωρίς να διεξαχθεί οιονεί δικαστική διαδικασία.
15. Η Απόφαση εκδόθηκε χωρίς να τηρηθούν οι κανόνες απόδειξης της σύμβασης ή και του ισχυριζόμενου χρέους ή και δεν τηρήθηκαν οι πρόνοιες του Περί Αποδείξεως Νόμου.
16. Διότι ο Ενόρκως Δηλών που προβαίνει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν είναι πρόσωπο που γνώριζε ή και γνωρίζει τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται στην ένορκη δήλωση της.
17. Η παρούσα αίτηση είναι πρόωρη ή και αδικαιολόγητη διότι ουδεμία ειδοποίηση επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση και/ή οποιαδήποτε ειδοποίηση τυχόν δόθηκε είναι παράνομη, άκυρη και ανυπόστατη.
18. Η απόφαση που ζητείται να εγγραφεί παραβιάζει Συνταγματικά δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση και/ή τις αρχές της δίκαιης δίκης και/ή της φυσικής δικαιοσύνης και το δικαίωμα του Καθ' ου η Αίτηση στην περιουσία.
19. Η παρούσα αίτηση δεν επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση και/ή δεν επιδόθηκε σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου.
20. Με την παρούσα αίτηση οι Αιτητές ουσιαστικά ζητούν τροποποίηση της διαιτητικής απόφασης.
21. Η διαιτητική απόφαση της οποίας ζητείται η εγγραφή δεν είναι σε μορφή η οποία μπορεί να εγγραφεί ως απόφαση Δικαστηρίου διότι δεν προσδιορίζει την οποιαδήποτε οφειλή των Καθ' ων η Αίτηση.
22. Η Αιτήτρια δεν είναι υπαρκτό νομικό πρόσωπο και/ή πρόσωπο το οποίο συνδέεται ή και έχει οποιαδήποτε σχέση με τα επίδικα Θέματα.
23. Τα τεκμήρια που επισυνάπτει ο ενόρκως δηλών στην Αίτηση δεν αφορούν την παρούσα διαδικασία και έχουν πιστοποιηθεί από αρμόδιο πρωτοκολλητή αναφορικά με άλλη διαδικασία που καμία σχέση έχει με την παρούσα.
24. Η απόφαση εκδόθηκε μέσα από μία διαδικασία για την οποία δεν υπήρχαν εν ισχύ κανονισμοί για την διεξαγωγή της.» Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα ένσταση περιέχονται στην επισυνημμένη σ΄ αυτή Ένορκη Δήλωση του XXXXX Θεοχαρίδη, Καθ' ου η Αίτηση 2, ο οποίος λέγει μεταξύ άλλων και τα εξής: Είναι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση και γνωρίζει προσωπικά όλα τα γεγονότα που έχουν σχέση με την παρούσα αίτηση. Είναι εξουσιοδοτημένος και πλήρως ενημερωμένος από τον Καθ ου η αίτηση 1 για να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ο Χριστοδούλου, ενόρκως δηλών στην παρούσα αίτηση δεν είναι πρόσωπο το οποίο μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται αφού δεν τους γνωρίζει προσωπικά και δεν χειρίστηκε προσωπικά ούτε την διαδικασία δανειοδότησης ούτε και την διαδικασία της διαιτησίας. Ο ίδιος καμία εμπλοκή ή και ανάμειξη είχε με οτιδήποτε που αναφέρει. Η απόφαση αυτή του διαιτητή δεν εκδόθηκε με τις νόμιμες διαδικασίες και αρνείται ότι η επίδικη απόφαση αποτελεί νόμιμη ή και έγκυρη ή και εφαρμόσιμη διαιτητική απόφαση δυνάμει του σχετικού νόμου. Η εν λόγω απόφαση είναι ανυπόστατη και άκυρη ή και ανεφάρμοστη ως διαιτητική απόφαση. Η ως άνω ισχυριζόμενη διαιτητική απόφαση εκδόθηκε από τον φερόμενο ως διαιτητή ως αποτέλεσμα μιας εντελώς παράνομης και ανυπόστατης διαδικασίας για τους ακόλουθους λόγους:- Ουδέποτε προηγουμένως επιδόθηκε σε αυτόν και στον Καθ ου η αίτηση 1 οποιαδήποτε άλλη ειδοποίηση με την οποία να ειδοποιούνται για την πρόθεση της τράπεζας να διορίσουν διαιτητή ή για την πρόθεση τους να αρχίσουν οποιανδήποτε διαιτητική διαδικασία εναντίον τους. Ούτε ειδοποιήθηκαν για το ποιος έχει διορίσει ή έστω εισηγηθεί τον διορισμό του συγκεκριμένου Διαιτητή ούτε και συμφώνησαν στον διορισμό του ως διαιτητού. Με βάση τις συμφωνίες βάση των οποίων η Τράπεζα ισχυρίζεται ότι προέκυψε η διαφορά, δεν προβλέπεται ούτε και συμφωνήθηκε ο διορισμός συγκεκριμένου προσώπου ως διαιτητού σε περίπτωση που θα προέκυπτε διαφορά που θα μπορούσε να παραπεμφθεί σε διαιτησία. Ο φερόμενος ως διαιτητής είναι πρόσωπο το οποίο δεν είναι ούτε και μπορούσε να είναι αμερόληπτος ή και ανεξάρτητος ή και δίκαιος, αφού ο ίδιος ήταν ή και υπήρξε στο παρελθόν υπάλληλος ή και εργοδοτούμενος στην υπηρεσία του Συνεργατισμού ή και του Εφόρου Συνεργατικών Εταιρειών ή και είχε ή και διατηρούσε και διατηρεί τέτοια σχέση με την Τράπεζα ή και με τον Έφορο Συνεργατισμού που είναι ασυμβίβαστη με τον διορισμό του εν λόγω προσώπου ως διαιτητού και δεν υπήρχε καμία πιθανότητα διεξαγωγής δίκαιης διαδικασίας ή η πιθανότητα να απορριφθεί η απαίτηση της τράπεζας ή εν πάση περιπτώσει μέρος της. Ουδεμία διαιτητική διαδικασία διεξήχθη ενώπιον του αναφερόμενου διαιτητού ούτε και προσήχθη νομότυπα ή άλλως πως οποιαδήποτε μαρτυρία που να δικαιολογεί την έκδοση της επίδικης απόφασης. Δεν αναφέρει καν ποιο πρόσωπο κατέθεσε τα δήθεν έγγραφα που έλαβε υπόψη του και τα οποία έχει μονογράψει ο ίδιος όπως αναφέρει η απόφαση του. Η εκκαλούμενη απόφαση ουσιαστικά δεν αποτελεί απόφαση εν τη εννοία του νόμου καθώς με αυτή την απόφαση οι οποιεσδήποτε υποχρεώσεις δεν εξακριβώνονται και παραμένουν ασαφείς και αόριστες. Με την πιο πάνω κρίση ουσιαστικά οι διαφορές τους με τους αιτητές δεν εξακριβώνονται και δεν κρίνονται τελεσίδικα. Από την μελέτη του λεκτικού της απόφασης και το περιεχόμενο της απόφασης προκύπτει ότι ο διαιτητής επλανήθει ως προς το νόμο και ενήργησε καθ' υπέρβαση εξουσίας και/ή παράτυπα και/ή κατά τρόπο που επηρεάζει συνταγματικά και/ή Θεμελιώδη δικαιώματα τους. Αφού διεξήγαγε διαδικασία ακρόασης χωρίς προηγουμένως να τους ειδοποιήσουν για τον διορισμό του, χωρίς προηγουμένως να συμφωνήσουν στον διορισμό του ή τουλάχιστο να προτείνουν κάποιο άλλο πρόσωπο, χωρίς προηγουμένως να τους ειδοποιήσουν για την διαδικασία και χωρίς να τους δοθεί η ευχέρεια να λάβουν μέρος και να αμφισβητήσουν τις Θέσεις της Τράπεζας. Η διαδικασία διαιτησίας δέον όπως διεξάγεται με βάση τις αρχές που διέπουν την εκδίκαση υποθέσεων ενώπιον Δικαστηρίων και με τρόπο που να μην επηρεάζονται και/ή παραβλάπτονται Θεμελιωμένα και/η κατοχυρωμένα ατομικά δικαιώματα και/ή αρχές της δίκαιης δίκης και της φυσικής δικαιοσύνης. Σε ότι αφορά την δήλωση που ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών ότι υπέγραψαν αναφέρει ότι ουδέποτε υπέγραψε οποιανδήποτε δήλωση ούτε αυτός ούτε και ο πατέρας του Καθ ου η αίτηση 1 και στην πραγματικότητα ουδέποτε τους είχε επιδοθεί οποιαδήποτε απόφαση ούτε και υπήρχε τέτοια απόφαση για να τους κοινοποιηθεί ούτε σε αυτόν ούτε στον Καθ ου η αίτηση
25. Ο διαιτητής δεν είχε εξουσία να εκδώσει διάταγμα εκποίησης της υποθήκης και ενήργησε καθ υπέρβαση εξουσίας και ενήργησε παράνομα. Υπάρχουν δυο τρόποι για πώληση ενυπόθηκου κτήματος που περιγράφονται στα άρθρα 37 -
26. Συγκεκριμένα ο σχετικός Νόμος προνοεί είτε για καταχώριση αίτησης πωλήσεως στο κτηματολόγιο είτε για καταχώριση πολιτικής αγωγής. Το άρθρο 44 του περί υποθηκεύσεως νόμου κάνει λόγο συγκεκριμένα για πολιτική αγωγή. Στην υπό κρίση υπόθεση ο νόμος που καθορίζει τις αρμόδιες αρχές για την διαδικασία εκποίησης υποθήκης δεν αναφέρει ρητά την διαδικασία διαιτησίας ως μια εκ των διαδικασιών που μπορούν να οδηγήσουν κατά το νόμο στην πώληση ενυπόθηκου κτήματος. Συνεπώς δεν μπορεί το διαιτητικό όργανο να εξομοιωθεί με δικαστήριο. Επιπρόσθετα εντελώς καταχρηστικά παράνομα και αδικαιολόγητα ο διαιτητής στην απόφαση του στην παράγραφο β) δίνει δικαίωμα στην Αιτήτρια Τράπεζα να μεταβάλλει το βασικό επιτόκιο και το περιθώριο και μάλιστα προνοεί μόνο αύξηση πράγμα αδιανόητο αλλά και εντελώς αστήριχτο και ξεκάθαρα ενάντια στη δικαιοσύνη. Η Αιτήτρια Τράπεζα ουδέποτε παρουσίασε ούτε και κατέθεσε οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία ούτε συντάχτηκαν οποιαδήποτε πρακτικά για την διαδικασία που ακολουθήθηκε. Η φερομένη ως διαιτητική απόφαση είναι εντελώς αόριστη και ασαφής και εν πάση περιπτώσει είναι αβέβαιου περιεχομένου. Η απόφαση εκδόθηκε χωρίς να τηρηθούν οι κανόνες απόδειξης της σύμβασης ή και του ισχυριζόμενου χρέους ή και δεν τηρήθηκαν οι πρόνοιες του Περί Αποδείξεως Νόμου ως θα έπρεπε με αποτέλεσμα να μην έχει αποδειχθεί η υπόθεση και λανθασμένα και παράνομα και αυθαίρετα εξέδωσε απόφαση ο διαιτητής. Η παρούσα αίτηση είναι πρόωρη ή και αδικαιολόγητη διότι ουδεμία ειδοποίηση επιδόθηκε σε αυτούς και/ή οποιαδήποτε ειδοποίηση τυχόν δόθηκε είναι παράνομη, άκυρη και ανυπόστατη. Η Αιτήτρια με σχετική ειδοποίηση της ημερομηνίας 25/09/2018, η οποία βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου και κοινοποιηθείσα στο Δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση, ειδοποιούσε ότι το όνομα της Αιτήτριας έχει αλλάξει σε «Συνεργατική Εταιρεία Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ» με ισχύ από 3/09/
27. Ευρίσκεται σε επισυνημμένο σ' αυτή αντίγραφο του σχετικού πιστοποιητικού εγγραφής υπ' αριθμόν 88 στο οποίο αναφέρεται η σχετική μετονομασία. Η απόφαση του Διαιτητή εκδόθηκε στις 28/09/
28. Είναι επισυνημμένη στην ένορκη δήλωση του XXXXX Χριστοδούλου, η οποία συνοδεύει την παρούσα Αίτηση. Από την ίδια την απόφαση φαίνεται ότι η ειδοποίηση για την ακρόαση επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση και δεν παρουσιάστηκαν κατά την ακρόαση και η εταιρεία προχώρησε σε απόδειξη της υπόθεσης. Η εκδοθείσα απόφαση γνωστοποιήθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση μέσω των Κυπριακών Ταχυδρομείων, παρελήφθη από αυτούς έναντι της σχετικής υπογραφής των στην απόδειξη παραλαβής οι οποίες κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
29. Η παραλαβή της απόφασης έγινε στις 27/12/
30. Παρήλθε το χρονικό διάστημα των 21 ημερών από την παραλαβή και οι Καθ' ων η Αίτηση δεν εφεσίβαλαν μέσα σ' αυτό το χρονικό διάστημα ή μεταγενέστερα την πιο πάνω απόφαση. Ακολούθως στις 14/03/2017 καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση. Νομική Πτυχή Το άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου προνοεί: «52.

(1)οσάκις εγείρεται οιαδήποτε διαφορά αφορώσα τας εργασίας εγγεγραμμένης εταιρείας - (α) μεταξύ μελών, πρώην μελών, προσώπων αξιούντων μέσω μελών καταθετών, οφειλετών ή των εγγυητών τους, ή (β) ως διαφορά που αφορά τις εργασίες εγγεγραμμένης εταιρείας κατά την έννοια του παρόντος άρθρον, λογίζεται και οποιαδήποτε οφειλή ή απαίτηση εγγεγραμμένης εταιρείας που έγινε αποδεκτή ή που δεν αμφισβητείται.

(2)ο Έφορος δύναται, επί τη λήψει της δυνάμει του εδαφίου

(1)παραπομπής (α) να επιχειρήση συνδιαλλαγήν της διαφοράς, ή (β) να παραπέμπη την διαφοράν προς επίλυσιν εις διαιτησίαν ήτις διεξάγεται συμφώνως προς τας διατάξεις της εκάστοτε ισχυούσης νομοθεσίας περί διαιτησίας.

(3)Εις περίπτωσιν παραπομπής υπό τον Εφόρου της διαφοράς εις διαιτητήν ή διαιτητάς προς επίλυσιν, ο Έφορος κέκτηται εξουσίαν καθορισμού της αμοιβής του τοιούτου διαιτητού ή διαιτητών.

(4)Οιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτόν του ηδικημένον από την απόφασιν οιουδήποτε διαιτητού ή διαιτητών δύναται να υποβάλη έφεσιν εις το Δικαστήριον εντός είκοσι και μιας ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της αποφάσεως.» Ως Προς τη νομική πτυχή, σύμφωνα με το άρθρο 52

(1)του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου τον 1985, Ν. 22/85, (στο εξής «ο Νόμος»), οποιαδήποτε διαφορά που αφορά τις εργασίες συνεργατικής εταιρείας εγγεγραμμένης σύμφωνα με το Νόμο μεταξύ των προσώπων που αναφέρονται στις υποπαραγράφους (α) - (δ), θα παραπέμπεται από οποιονδήποτε από αυτούς στον Έφορο. Στην παράγραφο 2 του άρθρου 52 προνοείται η δυνατότητα του Εφόρου να επιχειρήσει συνδιαλλαγή της διαφοράς ή να την παραπέμπει προς επίλυση σε διαιτησία που διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις της εκάστοτε ισχύουσας νομοθεσίας περί διαιτησίας. Στην Παράγραφο 4 του ίδιου άρθρου προβλέπεται ότι οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση οποιουδήποτε διαιτητή ή διαιτητών μπορεί να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο μέσα σε 21 μέρες από την ημερομηνία που του γνωστοποιήθηκε η απόφαση. Σύμφωνα με την παράγραφο 5, που προστέθηκε στο άρθρο αυτό με τον τροποποιητικό Ν. 171(Ι)/2000, αν οποιαδήποτε απόφαση που εκδίδεται βάσει της παραγράφου 2 δεν έχει εφεσιβληθεί στο Δικαστήριο σύμφωνα με την παράγραφο 4 ή αν η έφεση εναντίον της εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο σαν να ήταν απόφαση πολιτικού Δικαστηρίου. Στην απόφαση ΜΑΝΩΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΑΤΣΙΩΝ, Πολιτική Έφεση αρ. 87/2011, ημερ. 20.6.2014, αποφασίστηκαν τα εξής: «Το Πιο Πάνω άρθρο υπήρξε αντικείμενο εξέτασης στην Ανδρέας Χατζηγεωργίου Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς, Π.Ε 357/2008 ημερ. 11/4/2012, όπου το Εφετείο υπέδειξε τα πλαίσια της διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης Διαιτητικής απόφασης. Αναφέρονται τ' ακόλουθα: Το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου διά της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται.» Το εδάφιο

(4)του άρθρου 52, η σπουδαιότητα του οποίου είναι περισσότερο από εμφανής στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, απασχόλησε το Εφετείο στην re Δημοσθένους

(2000)1 Α.Α.Δ. 1699, 1704, όπου κρίθηκε ότι η προφορική γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης ικανοποιεί πλήρως την σχετική απαίτηση του νόμου. Αναφέρεται σχετικά: «Η πιο πάνω διαπίστωση μου για την απαγγελία της διαιτητικής απόφασης στον αιτητή αφαιρεί το σχετικό νομικό βάθρο. Εφόσον ο Νόμος δεν προβλέπει για έγγραφη γνωστοποίηση, η προφορική γνωστοποίηση της απόφασης ικανοποιεί πλήρως τη σχετική απαίτηση του Νόμου (βλ. Husson ν. Husson

(1902)3 Αll E.R. 1056 και Westminster City Council ν. Chapman and Others

(1975)2 All E.R. 1103, 1105). Ακολουθεί πως η αίτηση πρέπει ν' απορριφθεί.» Η απόφαση του Διαιτητή γνωστοποιήθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στις 27/12/

1. Αυτοί δεν καταχώρησαν έφεση εντός της οριζομένης υπό του νόμου προθεσμίας των 21 ημερών όπου θα μπορούσαν να προωθήσουν όλα τους τα παράπονα και αιτιάσεις. Αντίθετα άφησαν το χρόνο να παρέλθει και όταν η Αιτήτρια καταχώρησε την παρούσα αίτηση γι' εγγραφή της διαιτητικής απόφασης καταχώρησαν ένσταση, όπως δικαιούντο. Το άρθρο 52 του Νόμου δεν μιλά για επίδοση της απόφασης του διαιτητή αλλά για γνωστοποίηση της απόφασης στους Καθ' ων η Αίτηση. Η απόφαση γνωστοποιήθηκε γραπτώς στους Καθ' ων η Αίτηση, όπως φαίνεται στα επισυνημμένα στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας που είναι οι αποδείξεις παραλαβής της απόφασης από τους Καθ' ων η Αίτηση. Η διαιτητική απόφαση ημερ. 11.10.2013 φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και μετά την πάροδο των 21 ημερών από την γνωστοποίηση της στους Καθ' ων η Αίτηση κατέστη τελική. Διάταγμα όσον αφορά την υποθήκη δεν μπορεί να εκδοθεί. Σύμφωνα με τον Περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4, ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΠΡΩΤΟ, παράγραφος 8, «Οι διαιτητές ή ο επιδιαιτητής έχουν την εξουσία όπως και τα Δικαστήρια να διατάσσουν ειδική εκτέλεση οποιασδήποτε σύμβασης με εξαίρεση σύμβαση που αφορά γη ή οποιοδήποτε συμφέρον σε γη.» Η σύμβαση υποθήκης αφορά γη και έτσι εξαιρείται η διαταγή ειδικής εκτέλεσης από τις εξουσίες του διαιτητή. Ως προς το υπόλοιπο μέρος η απόφαση του Διαιτητή είναι ξεκάθαρη. Φαίνονται σ' αυτήν οι διάδικοι, το αντικείμενο της ενώπιον του διαδικασίας το οποίο ήταν ενυπόθηκο γραμμάτιο/λογαριασμός, το ποσό, ο τόκος προς 9% ετησίως από 28/09/2012 με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων δυο φορές το χρόνο και συγκεκριμένα την 30ην Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους μέχρι εξοφλήσεως και επιπλέον τα έξοδα της διαιτησίας €250,
2. Όσον αφορά τα έξοδα υπάρχει ειδική πρόνοια στον Περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4, ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΠΡΩΤΟ, Παράγραφος 7: «
3. Τα έξοδα της διαιτησίας και της διαιτητικής απόφασης αφήνονται στην κρίση των διαιτητών ή του επιδιαιτητή, οι οποίοι δύνανται να διατάξουν σε ποιο και από ποιο και με ποιο τρόπο αυτά ή οποιοδήποτε μέρος αυτών θα πληρωθούν και δύνανται να ψηφίζουν ή διευθετούν το ποσό των εξόδων που θα πληρωθούν ή οποιοδήποτε μέρος αυτών.» Ενόψει των πιο πάνω η Αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα ως η παράγρ. (Α) της Αίτησης, εξαιρουμένου του μέρους που αφορά την υποθήκη, με έξοδα €2.500,00 εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα και υπέρ της Αιτήτριας. (Υπ.) . ........... Γ. Στυλιανίδης, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΟΤ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο