← Κύπρος

Κλεοβούλου με την προσωπική του ιδιότητα και για την αποβιώσασα σύζυγο του Παπαευσταθίου κ.α. ν. Λιασής κ.α., Αρ. Αγωγής: 9550/2010, 10/4/2020

Κλεοβούλου με την προσωπική του ιδιότητα και για την αποβιώσασα σύζυγο του Παπαευσταθίου κ.α. ν. Λιασής κ.α., Αρ. Αγωγής: 9550/2010, 10/4/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A184 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 9550/2010 Μεταξύ: XXXXX Παπαευσταθίου, από τα Λατσιά Ενάγουσα Και

  1. XXXXX Λιασής
  2. XXXXX Λιασή
  3. XXXXX Λιασής
  4. Άστρασολ Λτδ
  5. Επίσημος Παραλήπτη (ως εκκαθαριστή της περιουσίας της εταιρείας "Liasis Shoelasts Company Ltd"
  6. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας (Διά Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας και Υπουργείου Εργασίας και Τμήμα Πολεοδομίας)
  7. Δήμος Λατσιών Εναγόμενοι Ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερ. 16/1/2019 Μεταξύ:
  8. XXXXX Κλεοβούλου με την προσωπική του ιδιότητα και για την αποβιώσασα σύζυγο του XXXXX Παπαευσταθίου από τα Λατσιά
  9. XXXXX Κλεοβούλου με την προσωπική του ιδιότητα και για την αποβιώσασα μητέρα του XXXXX Παπαευσταθίου από τα Λατσιά
  10. XXXXX Κλεοβούλου με την προσωπική της ιδιότητα και για την αποβιώσασα μητέρα της XXXXX Παπαευσταθίου από τα Λατσιά Ενάγοντες Και
  11. XXXXX Λιασής
  12. XXXXX Λιασή
  13. XXXXX Λιασής
  14. Άστρασολ Λτδ
  15. Επίσημος Παραλήπτη (ως εκκαθαριστή της περιουσίας της εταιρείας "Liasis Shoelasts Company Ltd"
  16. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας (Διά Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας και Υπουργείου Εργασίας και Τμήμα Πολεοδομίας)
  17. Δήμος Λατσιών --------------------------------------------- (Αίτηση από Γ.Ε. ημερ. 06/11/2019 για αναστολή εκτέλεσης απόφασης) Ημερομηνία: 10 Απριλίου 2020 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο Γ.Ε. - Αιτητή: κ. Α. Χριστοφόρου Για Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κα Λ. Πατσαλίδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Το ιστορικό της παρούσας υπόθεση συνοψίζεται στην απόφαση ημερ. 15/07/19 που εξέδωσε ο έντιμος Πρόεδρος που αποφάσισε την ουσία της διαφοράς των διαδίκων. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση: «Η παρούσα, είναι μια από τις 22 αγωγές που συνεκδικάστηκαν ως προς το θέμα της ευθύνης, τις οποίες καταχώρησαν κάτοικοι και εργαζόμενοι στην περιοχή Λατσιών, εναντίον των εναγομένων για οχληρία και αμέλεια που προξενείτο από το εργοστάσιο Άστρασολ. Η παρούσα αγωγή κινήθηκε αρχικά από την ενάγουσα, η οποία ζητούσε αποζημιώσεις για την ασθένεια του καρκίνου που της προκλήθηκε κατά τους ισχυρισμούς της, λόγω των συνεχόμενων εκπομπών διχλωρομεθανίου από το εργοστάσιο της Άστρασολ. Πριν την εκδίκαση της αγωγής και την έκδοση της παρούσας απόφασης, η ενάγουσα απεβίωσε. Σύμφωνα με αίτηση τροποποίησης του κλητηρίου που καταχωρήθηκε μετά την απόφαση για την ευθύνη, η ενάγουσα απεβίωσε από την πιο πάνω ασθένεια του καρκίνου στο ογκολογικό Κέντρο της Τράπεζας Κύπρου, στις 27.2.
  18. Σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό επισυνάφθηκε στην ένορκη δήλωση της αίτησης τροποποίησης. Ως αποτέλεσμα, διατάχθηκε εκ συμφώνου η τροποποίηση του τίτλου της αγωγής αλλά και της έκθεσης απαίτησης, ώστε στην αγωγή να εμφανίζονται ως ενάγοντες, ο σύζυγος και τα τέκνα της αποβιωσάσης. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης ως έχει τροποποιηθεί, η αποβιώσασα, σύζυγος του ενάγοντα 1 και μητέρα των εναγόντων 1 και 2, εγκαταστάθηκε από το 1964 μαζί με τον σύζυγο της ενάγοντα 1, στην οδό XXXXX 3 στα Λατσιά, σε οικία που γειτνιάζει με το εργοστάσιο της Άστρασολ. Οι ενάγοντες 2 και 3 διέμεναν στην εν λόγω διεύθυνση από την γέννηση τους. Τα συμπτώματα της ασθένειας του καρκίνου στην αποβιώσασα άρχισαν τον Ιούλιο του
  19. Μετά από σχετικές εξετάσεις διαγνώσθηκε ότι έπασχε από αδενικό καρκίνωμα τραχήλου της μήτρας. Την 1.9.2010 υποβλήθηκε σε εγχείρηση με την οποία της έγινε αφαίρεση του αδενικού καρκινώματος και της μήτρας. Ακολούθως, υποβλήθηκε σε 27 συνεχόμενες σειρές ακτινοθεραπείας και δύο φορές σε αξονική τομογραφία. Οι παρενέργειες από τις θεραπείες τις οποίες ακολούθησε η αποβιώσασα, ήταν μεγάλες και οδυνηρές. Έχει υποστεί μεγάλη σωματική και κυρίως τεράστια ψυχολογική ταλαιπωρία. Είχε συνέχεια ναυτία και εμετούς, μικρά έλκη στο στόμα (άφθες), απώλεια μαλλιών, αδυναμία και ζαλάδες. Απεβίωσε τελικά από την πιο πάνω ασθένεια, σε ηλικία 56 ετών. Είναι η θέση των εναγόντων ότι η ασθένεια του καρκίνου προκλήθηκε στην αποβιώσασα, λόγω της πολυετούς και συνεχούς έκθεσης της στην καρκινογόνα ουσία διχλωρομεθάνιο (R40), που εξέπεμπε το εργοστάσιο της Άστρασολ, το οποίο βρισκόταν πολύ κοντά στην οικία που η αποβιώσασα διέμενε με την οικογένεια της. Κατά συνέπεια, οι ενάγοντες ζητούν ειδικές, γενικές καθώς και τιμωρητικές αποζημιώσεις για σοβαρή ζημιά στα εξής δικαιώματα της αποβιωσάσης: α) ζωής και υγείας, β) κατοικίας, γ) σεβασμού ιδιοκτησίας, δ) σεβασμού ιδιωτικής ζωής και ε) σεβασμού του δικαιώματος οικογένειας. Ζητούν επίσης αποζημιώσεις για απώλεια (bereavement) σύμφωνα με το άρθρο 58.7 και 58.10 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 και αποζημιώσεις για απώλεια εξάρτησης, σύμφωνα με το άρθρο 58.15 του ιδίου Νόμου. Στις 29.12.2017, εκδόθηκε απόφαση στις πιο πάνω συνεκδικαζόμενες αγωγές, αναφορικά με την ευθύνη των εναγομένων. Το Δικαστήριο έκρινε αφού άκουσε και αξιολόγησε μαρτυρία ειδικών εμπειρογνωμόνων ότι η χρήση και εκπομπή από τα φουγάρα του εν λόγω εργοστασίου της καρκινογόνου ουσίας διχλωρομεθάνιο (R40), προξένησε σύμπλεγμα καρκίνου στην περιοχή γύρω από το εργοστάσιο. Ειδικά για την παρούσα αγωγή, υπήρξε εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο καρκίνος στο τράχηλο της μήτρας με το οποίο διαγνώσθηκε η αποβιώσασα, οφείλεται στο σύμπλεγμα καρκίνου που δημιούργησε το πιο πάνω εργοστάσιο με ευθύνη των εναγομένων 3 & 4, λόγω των συστηματικών εκπομπών διχλωρομεθανίου από το 1976 μέχρι το
  20. Αναφορικά με τον εναγόμενο 6 Γενικό Εισαγγελέα, αποφασίσθηκε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία φέρει ευθύνη για παραλείψεις και παραβιάσεις των νομίμων καθηκόντων της έναντι των εναγόντων που συνίστατο σε πλημμελή έλεγχο του επίδικου εργοστασίου. Επιπλέον, η Δημοκρατία χορήγησε Πιστοποιητικό Διεργασίας και Άδεια Εκπομπής Αερίων Αποβλήτων στην Άστρασολ χωρίς να έχει εξασφαλιστεί πολεοδομική άδεια για παραγωγή σόλων υποδημάτων στα υποστατικά που λειτουργούσε ως εργοστάσιο. Και αυτό, γνωρίζοντας ότι τέτοια άδεια δεν μπορούσε να παραχωρηθεί στα συγκεκριμένα υποστατικά που βρίσκονταν σε μικτή βιοτεχνική - οικιστική περιοχή. Έπειτα από την έκδοση της πιο πάνω απόφασης για την ευθύνη, οι αγωγές αποσυνδέθηκαν προκειμένου να εκδικαστεί σε κάθε μια ξεχωριστά, το ζήτημα των αποζημιώσεων..» Σύμφωνα με την απόφαση της 15/07/19 η οποία αφορούσε στο θέμα των αποζημιώσεων των εναγόντων, ο έντιμος Πρόεδρος επιδίκασε υπέρ ενός εκάστου των τελευταίων και εναντίον των εναγομένων 3, 4 & 6 αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως ποσό πέραν των €60.000 πλέον έξοδα και τόκους. Στις 24/07/19 ο Γενικός Εισαγγελέας καταχώρησε την Πολ. Εφ. 268/19 με την οποία προβάλλει συνολικά δεκαοχτώ έφεσης εκ των οποίων όλοι οι Λόγοι Έφεσης πλην του 17ου και του 18ου Λόγου που αφορούν στις επιδικασθείσες αποζημιώσεις, προσβάλλουν ως εσφαλμένο το πιο πάνω συνοψισθέν συμπέρασμα περί ευθύνης της Κυπριακής Δημοκρατίας . Αντικείμενο της παρούσας απόφασης, είναι η αίτηση που καταχώρησε ο Γενικός Εισαγγελέας στις 06/11/2019 στη βάση της Δ.35 Θ.18 για αναστολή εκτέλεσης της εναντίον του απόφασης μέχρι εκδίκασης της έφεσης που έχει καταχωρήσει. Η λιτή Ε/Δ δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση προέρχεται από γραμματειακή Λειτουργό στο Τμήμα Αγωγών της Νομικής Υπηρεσίας, αποτελείται από 6 παραγράφους και αναφέρει τα εξής: «Στις 15/7/2019 εκδόθηκε απόφαση στην πιο πάνω αγωγή. Στις 24/7/2019 ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας εναγόμενος 6 καταχώρησε την Πολιτική Έφεση 268/2019 (Τεκμήριο 1) στην πιο πάνω αγωγή και όπως με συμβουλεύει ο Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας που χειρίζεται την υπόθεση έχει καλή υπόθεση για επιτυχία της πιο πάνω έφεσης. Πιστεύω είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί διάταγμα αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης διότι αν εκτελεστεί η απόφαση δεν θα μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη έστω και αν πετύχει η έφεση. Έτσι ο εναγόμενος 6 - Αιτητής θα ζημιωθεί και θα παρεμποδιστεί ουσιαστικά η ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Οι Ενάγοντες δεν θα υποστεί καμία ζημιά από την έκδοση του Αιτούμενου Διατάγματος». Στην αντίπερα όχθη, οι Καθ' ων η Αίτηση, καταχώρησαν ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση προβάλλοντας 6 συνολικά λόγους για τους οποίους θεωρούν ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Οι λόγοι αυτοί, οι οποίοι εξειδικέυονται στην υποστηρικτική Ε/Δ του ενάγοντα 2, περιστρέφονται γύρω από τις νομολογιακές αρχές που διέπουν αιτήματα αυτής της φύσης με ιδιαίτερη έμφαση στο ότι τίποτα δεν έχει καταδειχθεί από πλευράς αιτητή που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και την ανατροπή ουσιαστικά του καθεστώτος που φέρει τους ενάγοντες να είναι οι επιτυχόντες διάδικοι της αγωγής εφόσον όλα όσα προβάλλει ο αιτητής για να υποστηρίξει την αίτηση είναι γενικά, αόριστα και ουδόλως ικανοποιούν τις σχετικές εφαρμοστέες νομολογιακές προϋποθέσεις. Καταλήγει δε ο ομνύοντας στο ότι «έχουμε δικαίωμα στον καρπό της επιτυχίας μας μετά από ένα πολυετή και δύσκολο δικαστικό αγώνα ο οποίος δεν μπορεί να αποζημιωθεί με την περαιτέρω παράταση είσπραξης της απόφασης που στην προκειμένη περίπτωση είναι η είσπραξη των αποζημιώσεων μας.δεν υπάρχει μια τέτοια ανάγκη στέρησης αυτού του συνταγματικού μας δικαιώματος αφού όπως έχω ήδη αναφέρει με την εκτέλεση του διατάγματος δεν θα χάσει η έφεση το αντικείμενο της και η καταβολή του εξ' αποφάσεως χρέους δεν επηρεάζει καθόλου τα δικαιώματα του αιτητή.» . Τις πιο πάνω θέσεις των πελατών τους αντίστοιχα, οι συνήγοροι επανέλαβαν ενώπιον μου μέσω γραπτών αγορεύσεων, στις οποίες με παρέπεμψαν στη σχετική νομολογία και θεσμούς, ήτοι τη Δ.35, θ.18 επί της οποίας εδράζεται η αίτηση. Εξέτασα με προσοχή τα όσα ανέφεραν οι συνήγοροι καθώς και τα όσα περιλαμβάνονται στην αίτηση και ένσταση αντίστοιχα και τις Ε/Δ που τις υποστηρίζουν. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση DEMETRIADES GROUP OF COMPANIES LIMITED ν. APM ITALIAN TYPE ICE-CREAM LIMITED, ECLI:CY:AD:2017:A47, Πολιτική Εφεση Αρ. 372/2015, 15/2/2017 συνοψίσθηκαν με περισσή επάρκεια οι νομικές αρχές που εφαρμόζονται σε αιτήματα της παρούσας φύσης. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα καθώς επίσης και το μέρος από το σκεπτικό της απόφασης αναφορικά με το θέμα που εκεί απασχόλησε, ήτοι το κατά πόσο υπάρχει ενδεχόμενο να προκληθεί ανεπανόρθωτη αδικία στον αιτητή αν δεν χορηγηθεί η αιτούμενη αναστολή, θέμα το οποίο εγείρεται και στην υπό κρίση αίτηση: «Είναι πασίγνωστες οι αρχές με βάση τις οποίες εξετάζεται αίτημα αναστολής απόφασης. Παγιώθηκαν μέσα από διαχρονικά ευθυγραμμισμένη γραμμή της νομολογίας, η οποία και ερμήνευσε την προαναφερθείσα Διάταξη 35, θθ. 18 και 19 (Ναυτικός Ομιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου

(1991)1 ΑΑΔ 1147, Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1 ΑΑΔ 1978, Penderhill Holdings Limited κ.ά. ν. Κλουκίνα κ.ά.
(2011)1 ΑΑΔ 1921, Λίζα Λουκαϊδου Θεοφάνους ν. Λεωνίδα Γεωργίου κ.ά., ECLI:CY:AD:2016:A103, ΠΕ 251/14, ημερ. 19.2.2016, Ελενίτσα Κωνσταντινίδη ν. Μαρίας Κωμοδρόμου, ECLI:CY:AD:2016:A162, ΠΕ 283/15, ημερ. 23.3.2016, Χρίστος Σωκράτους Ιωάννου ν. Yiangos I. Socratous & Sons Ltd, ΠΕ 149/15, ημερ. 26.9.2016. Με βάση τη νομολογία, το όλο θέμα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου, η οποία ασκείται δικαστικά και με βάση την εξισορρόπηση δύο πυλώνων, υπό το φως πάντα των συμφερόντων της δικαιοσύνης: (α) Της διασφάλισης της τελεσιδικίας, με παράλληλη κατοχύρωση ότι ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει στην υπόθεσή του δεν πρέπει να στερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, του καρπού της επιτυχίας του, και (β) ότι το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητάς του και να καθίσταται κενό περιεχομένου. Μεταξύ των κριτηρίων που λαμβάνει υπόψη το δικαστήριο κατά την πορεία εξέτασης αιτήσεων αυτής της μορφής είναι οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης, στοιχείο όμως οριακής σημασίας και χωρίς καθοριστική επίπτωση (Ιωσηφάκη ν. Αριστοδήμου
(1990)1 ΑΑΔ 284, Ναυτικός Ομιλος Πάφου (ανωτέρω), Χρίστος Σωκράτους Ιωάννου (ανωτέρω)). Χωρίς αμφιβολία, σε αιτήσεις αυτής της μορφής, δεν είναι πάντοτε εύκολο το καθήκον του Δικαστηρίου για εξισορρόπηση των προαναφερόμενων ουσιαστικών παραγόντων και θέσεων. Προβάλλει σε όλες τις περιπτώσεις, ως βασικό κριτήριο, το κατά πόσο υπάρχει ενδεχόμενο να προκληθεί ανεπανόρθωτη αδικία στο ένα ή στο άλλο μέρος εάν το Δικαστήριο, ανάλογα, χορηγήσει ή αρνηθεί την αναστολή. Η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου εξαρτάται από το σύνολο των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Παραμένει όμως ως ουσιαστικό ερώτημα το κατά πόσο υπάρχει κίνδυνος πρόκλησης αδικίας σε ένα από τους δύο διάδικους, ή ακόμη και στους δύο, στην περίπτωση έκδοσης ή μη του διατάγματος αναστολής. Όπως τέθηκε στην υπόθεση Hammond Suddard Solicitors v. Agrichem International Holdings Ltd
(2001)EWCA Civ 2065, para. 22, προβάλλουν ως ερωτήματα τα οποία χρήζουν απάντησης: «...if a stay is refused what are the risks of the appeal being stifled? If a stay is granted and the appeal fails, what are the risks that the respondent will be unable to enforce the judgment? On the other hand, if a stay is refused and the appeal succeeds, and the judgment is enforced in the meantime, what are the risks of the appellant being able to recover any monies paid from the respondent?...» Έχουμε μελετήσει τις εκατέρωθεν θέσεις υπό το πρίσμα των νομικών αρχών που διέπουν το ζήτημα αναστολής εκτέλεσης, όπως τις έχουμε ήδη συνοψίσει. Η κατάδειξη ανεπανόρθωτης βλάβης στο πρόσωπο των Αιτητών, είναι, βεβαίως, δεσπόζον στοιχείο, δεδομένης της προαναφερθείσας ανάγκης εξισορρόπησης μεταξύ διασφάλισης των καρπών της επιτυχίας επιτυχόντος διαδίκου και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος άσκησης έφεσης. Οι Αιτητές όμως απέτυχαν να θεμελιώσουν κίνδυνο ανεπανόρθωτης βλάβης, αφού στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση ο υπό εξέταση ισχυρισμός προβάλλεται αόριστα και λαμβάνει τη μορφή γενικής επίκλησης. Το σχετικό βάρος για κατάδειξη ανεπανόρθωτης βλάβης εναποτίθεται στους ώμους του κάθε Αιτητή που επιζητεί αναστολή της εκτέλεσης εις βάρος του απόφασης. Όπως επίσης φέρει το βάρος να θεμελιώσει ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων, προκειμένου να καταστεί δυνατό να κλίνει η πλάστιγγα υπέρ της αρχής ότι το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο, όπως λέχθηκε, ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητάς του (Χ»Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd and Others
(1991)1 ΑΑΔ 172, Λίζα Λουκαϊδου Θεοφάνους (ανωτέρω), Ελενίτσα Κωνσταντινίδη (ανωτέρω)). Ο,τι μπορεί να εξαχθεί από την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι πως περιστρέφεται ουσιαστικά γύρω από την επίκληση αδυναμίας εκτέλεσης της απόφασης που εκδόθηκε προς όφελος των Αιτητών, χωρίς όμως να τεκμηριώνεται ανεπανόρθωτη βλάβη ή ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων ως προς το επίδικο αίτημα για αναστολή.. Η τελεσιδικία συναρτάται άμεσα με την ορθή απονομή της δικαιοσύνης και υποστυλώνει, ευρύτερα, το κράτος δικαίου. Υπό το πρίσμα αυτό και με δεδομένες τις γενικόλογες τοποθετήσεις της πλευράς των Αιτητών ως προς το ζήτημα της ανεπανόρθωτης βλάβης και της ύπαρξης εξαιρετικών περιστάσεων, δεν εντοπίζουμε έρεισμα αναστολής της εκτέλεσης της πρωτόδικης απόφασης και αποστέρησης από τον επιτυχόντα διάδικο, τους Καθ΄ ων η αίτηση, των καρπών της επιτυχίας τους.» (έμφαση δική μου). Με γνώμονα τα πιο πάνω, επισημαίνω κατ' αρχή ότι ο αιτητής στην παρούσα περίπτωση είναι η Κυπριακή Δημοκρατία και ότι «.το κράτος σαν fiscus θεωρείται πάντοτε φερέγγυο.». Αυτή μάλιστα η δεδομένη φερεγγυότητα του κράτους το απαλλάσσει από την υποχρέωση παροχής εγγύησης ως επιβάλλεται σε διάφορες περιπτώσεις από το Κεφ.6 και το Ν.14/60(βλ. Γενικός Εισαγγελέας (Αρ.6)
(1993)1 ΑΑΔ 788). Την ίδια στιγμή όμως, η νομολογιακά αναγνωρισμένη ως δεδομένη φερεγγυότητα του κράτους δεν συνεπάγεται αυτόματα και ότι όταν το κράτος είναι διάδικος σε μια υπόθεση ατονούν προς όφελος του και οι αρχές που διέπουν και διασφαλίζουν τα αντιμαχόμενα δικαιώματα των διαδίκων αφού έστω και αν ένα αίτημα προέρχεται από το κράτος, η υποχρέωση απόδειξης του βάσιμου του αιτήματος εξακολουθεί να υφίσταται και να δεσμεύει το κράτος με τον ίδιο τρόπο που δεσμεύει κάθε άλλο διάδικο Με άλλα λόγια, έστω και αν στην παρούσα περίπτωση η φερεγγυότητα του κράτους διασφαλίζει ότι οι ενάγοντες δεν θα χάσουν το λαβείν τους αν στο παρόν στάδιο ήθελε διαταχθεί αναστολή εκτέλεσης και τελικά η έφεση του Γενικού Εισαγγελέα απορριφθεί, εντούτοις, για να μπορέσει να εξασφαλίσει την αιτούμενη αναστολή ο αιτητής Γενικός Εισαγγελέας, θα πρέπει να καταδείξει ότι ικανοποιούνται πλήρως οι πρόνοιες της Δ.35 Θ.18, ως οι πρόνοιες αυτές έχουν διαχρονικά εξετασθεί και σχολιασθεί από την νομολογία. Όπως όμως στην APM ITALIAN έτσι και στην παρούσα υπόθεση, ο ισχυρισμός του Αιτητή περί ανεπανόρθωτης βλάβης που δυνατό να του προκληθεί αν εκτελεστεί η απόφαση προβάλλεται γενικά και αόριστα και ουσιαστικά περιστρέφεται γύρω από την επίκληση αδυναμίας εκτέλεσης της απόφασης χωρίς όμως να τεκμηριώνεται η ισχυριζόμενη ανεπανόρθωτη βλάβη ή η ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων. (βλ. επίσης VOUROS HEALTHCARE LTD ν. DEKSA LTD, ECLI:CY:AD:2018:A12, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 207/2015, 12/1/2018). Περιορίζεται δε ο επί του προκειμένου ισχυρισμός του Αιτητή, αποκλειστικά στην εξής αναφορά: «αν εκτελεστεί η απόφαση δεν θα μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη έστω και αν πετύχει η έφεση». Στη βάση των λεχθέντων στην DEMETRIADES (ανωτέρω) συνεπώς, η παρούσα αίτηση, με βάση τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου, δεν έχει περιθώριο επιτυχίας και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον του Αιτητή, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.