← Κύπρος

Gemstark Trading Ltd ν. Glafkos Mavros Autoservices Ltd., Αρ. Αγωγής: 3351/2017, 27/4/2020

Gemstark Trading Ltd ν. Glafkos Mavros Autoservices Ltd., Αρ. Αγωγής: 3351/2017, 27/4/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A207 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3351/2017 Μεταξύ: Gemstark Trading Ltd, από τη Λευκωσία Ενάγουσας και Glafkos Mavros Autoservices, από τη Λευκωσία Εναγόμενης Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διαταγής του Δικαστηρίου ημερ. 5.3.2019 Μεταξύ: Gemstark Trading Ltd, από τη Λευκωσία Ενάγουσας και Glafkos Mavros Autoservices Ltd., από τη Λευκωσία Εναγόμενης Ημερομηνία: 27.4.2020 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κα Θεογνωσία Κουσπή Για την Εναγόμενη: κ. Μιχαήλ Γ. Ιωάννου ΑΠΟΦΑΣΗ Με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, η Ενάγουσα κίνησε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή στις 11.9.2017, αξιώνοντας τις ακόλουθες θεραπείες: «Α. Ποσό €807,72 ως υπόλοιπο οφειλόμενο δυνάμει τιμολογίων και/ή δυνάμει χρεωπιστωτικού λογαριασμού και/ή δυνάμει εργασιών μετακίνησης και/ ή τοποθέτησης ανυψωτήρα και/ή συστημάτων μεταφοράς λιπαντικών και/ ή πωλήσεως και /ή παραδόσεως μηχανελαίων και/ή τοποθέτησης εξαρτημάτων και/ή εμπορευμάτων και/ή ως υπόλοιπο χρεοπιστωτικού λογαριασμού και/ή άλλως πως ως εκτίθεται κατωτέρω. Β. Νόμιμο Τόκο. Γ. Έξοδα πλέον έξοδα επίδοσης.». Η ΔΙΚΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ. Η εκδοχή γεγονότων επί της οποίας εδράζεται η βάση αγωγής της Ενάγουσας, ως εκτίθεται στην Έκθεση Απαίτησης επί του κλητηρίου, είναι η εξής: H Eνάγουσα αποτελεί εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κεφαλαίου 113 υπό την επωνυμία Gemstark Trading Ltd, η οποία ασχολείται μεταξύ άλλων με την εισαγωγή και/ή την πώληση μηχανελαίων και/ή μηχανικών εξαρτημάτων και/ή εργαλειών και/ή και άλλων παρεμφερών ειδών και γενικότερα οποιαδήποτε συναφή εργασία. Ο Εναγόμενη αποτελεί επίσης εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κεφαλαίου 113 και κατά κάθε ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν πελάτης της Ενάγουσας. Κατά ή περί την περίοδο μεταξύ του Νοεμβρίου του 2014 και του Δεκεμβρίου του 2015 και/ ή σε διάφορες άλλες ημερομηνίες κατόπιν γραπτής και/ ή προφορικής και/ ή εκ της συμπεριφοράς των διαδίκων συναγόμενης συμφωνίας και/ ή άλλως πως, οι διάδικοι είχαν μεταξύ τους εμπορικές συναλλαγές. Συγκεκριμένα, η Ενάγουσα είχε συναλλαγές με τον Εναγόμενη κατά την πιο πάνω αναφερόμενη περίοδο και πώλησε και/ή προμήθευσε και/ή παράδωσε σ'αυτήν σε συμφωνημένες και/ή λογικές τιμές μηχανέλαια και/ή διάφορα εμπορεύματα και/ή προϊόντα και/ή αγαθά και επίσης προσέφερε σ' αυτήν υπηρεσίες και/ή εργασίες τοποθέτησης και/ή μετακίνησης ανυψωτήρα και/ή τοποθέτησης και/ή μετακίνησης συστημάτων μεταφοράς λιπαντικών, για τα οποία εκδόθηκαν τιμολόγια και/ή χρεώθηκε χρεοπιστωτικός λογαριασμός τον οποίο η Ενάγουσα διατηρεί στο όνομα της Εναγόμενης ο οποίος κατά την 5.12.2015 παρουσιάζε χρεωστικό υπόλοιπο ύψους € 807,

  1. Ήταν ρητός και/ή σιωπηρός και/ή εξυπακουόμενος όρος ότι σε περίπτωση καθυστέρησης εξόφλησης των εκδοθέντων τιμολογίων και/ή του υπολοίπου που παρουσίαζε ο χρεοπιστωτικός λογαριασμός θα καταβάλλετο από την Εναγόμενη νόμιμος τόκος. H Eνάγουσα επιφυλάσσεται να αναφερθεί με λεπτομέρεια στο εν λόγω τιμολόγιο, και/ή στον πιο πάνω χρεοπιστωτικό λογαριασμό, κατά την Aκρόαση της παρούσας υποθέσης. Η Ενάγουσα ειδοποίησε επανειλημμένα την Εναγόμενη ότι το ανωτέρω οφειλόμενο υπόλοιπο δυνάμει του χρεοπιστωτικού λογαριασμού και/ή των εκδοθέντων τιμολογίων παραμένει απλήρωτο και την κάλεσε να εξοφλήσει το πιο πάνω χρέος του, αλλά αυτή αρνήθηκε και/ή αμέλησε και/ή παρέλειψε να το εξοφλήσει και μέχρι σήμερα εξακολουθεί να αμελεί και/ή να παραλείπει να το εξοφλήσει με αποτέλεσμα να πλουτίζει σε βάρος της Ενάγουσας και να έχει υποστεί σχετική ζημία. Παρόλες τις οχλήσεις της Ενάγουσας, η Εναγόμενη εξακολουθεί να οφείλει μέχρι σήμερα ολόκληρο το πιο πάνω αναφερόμενο ποσό και δεν κατέβαλε κανένα ποσό έναντι της εξόφλησής του. Η ΔΙΚΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ ΕΚΔΟΧΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ Η γραμμή Υπεράσπισης της Εναγόμενης εταιρείας έχει ως εξής։
  2. Εκτός όπου ρητά προβαίνουν σε παραδοχή, αρνούνται όλους και καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας.
  3. Οι εναγόμενοι παραδέχονται το περιεχόμενο των παραγράφων 1 και 2 της ΄Εκθεσης Απαίτησης των εναγόντων.
  4. Η παράγραφος 3 της ΄Εκθεσης Απαίτησης δεν είναι παραδεκτή από τους εναγόμενους, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι ουδέποτε όφειλαν οποιοδήποτε ποσό στους ενάγοντες και περαιτέρω ισχυρίζονται προς υπεράσπιση τους τα ακόλουθα: (α) Οι εναγόμενοι ασχολούνται με την επιδιόρθωση αυτοκινήτων πολυτελείας, ως επί τω πλείστον και έχουν τις εγκαταστάσεις του συνεργείου τους σε μεγάλο χώρο στη βιομηχανική περιοχή Λακατάμιας. (β) Από την ίδρυση της εταιρείας τους και για ένα περίπου χρόνο οι εναγόμενοι συνεργάζοντο πράγματι με τους ενάγοντες από τους οποίους αγόραζαν διάφορα εμπορεύματα, συνήθως μηχανέλαια, για τα πολυτελή αυτοκίνητα που επισκευάζουν στο συνεργείο τους. (γ) Στο διάστημα της συνεργασίας του ενός χρόνου οι εναγόμενοι κατέβαλαν στους ενάγοντες το ποσό των €70.000, πολλές φορές μάλιστα ο λογαριασμός τους ήταν πιστωτικός αφού προπλήρωναν για την παραγγελία εμπορευμάτων. (δ) Ουδέποτε οι εναγόμενοι καθυστέρησαν και/ή όφειλαν οποιοδήποτε ποσό στους ενάγοντες για καμμιά απολύτως αιτία. (ε) Ως εκ τούτου οι εναγόμενοι απορρίπτουν τον ισχυρισμό της παραγράφου 3 της Έκθεσης Απαίτησης περί υπολοίπου €807.72 και επαναλαμβάνουν ότι ουδέν ποσό οφείλουν.
  5. Είναι γεγονός ότι μέσα στα πλαίσια της συνεργασίας τους, οι ενάγοντες επώλησαν στους εναγόμενους ένα ανυψωτήρα (κρίκο), τον οποίο οι ίδιοι οι ενάγοντες εγκατέστησαν στις εγκαταστάσεις του συνεργείου των εναγομένων.
  6. Ήταν ρητός όρος της συμφωνίας πώλησης του ανυψωτήρα ότι, εάν παρίστατο ανάγκη και οι εναγόμενοι το επιθυμούσαν, τότε οι ίδιοι οι ενάγοντες θα αναλάμβαναν να τον μετακινήσουν δωρεάν, σε χώρο του συνεργείου που θα τους υπεδείκνυαν οι εναγόμενοι.
  7. Πράγματι, μετά από σύντομο χρονικό διάστημα, οι εναγόμενοι διεπίστωσαν ότι για λειτουργικούς λόγους ο ανυψωτήρας θα έπρεπε να μετακινηθεί σε απόσταση 5 μέτρων από το σημείο που αρχικά τοποθετήθηκε και ειδοποίησαν περί τούτου τους ενάγοντες.
  8. Οι ενάγοντες προθυμοποιήθηκαν αμέσως να προβούν στη μετακίνηση του ανυψωτήρα σε απόσταση 5 μέτρων από το σημείο που αρχικά τον τοποθέτησαν, όπως η προηγούμενη συνεννόηση των μερών και πάντα στη βάση της δωρεάν εξυπηρέτησης, όπως ήταν και η συμφωνία τους.
  9. Η ως άνω δωρεάν εξυπηρέτηση και μετακίνηση του ανυψωτήρα έγινε προφανώς λόγω της εξαιρετικής συνεργασίας των μερών, αφού οι ενάγοντες θεωρούσαν τους εναγόμενους ως ένα από τους καλύτερους πελάτες τους και διέβλεπαν ότι από την μεταξύ τους σχέση θα κέρδιζαν στο μέλλον πολύ περισσότερα χρήματα από το ποσό των €70.000 που εισέπραξαν σε ένα μόνο χρόνο συνεργασίας.
  10. Λόγω των όσων πιο πάνω αναφέρθησαν, οι ενάγοντες, μετά τις εργασίες μετακίνησης του ανυψωτήρα που διήρκεσαν δύο ώρες, δεν απαίτησαν από τους εναγόμενους οποιοδήποτε ποσό χρημάτων, ούτε και εξέδωσαν οποιοδήποτε τιμολόγιο.
  11. Οι παράγραφοι 4 και 6 της Έκθεσης Απαίτησης δεν είναι παραδεκτοί από τους εναγόμενους, οι οποίοι επαναλαμβάνουν όσα πιο πάνω αναφέρονται και ισχυρίζονται ότι ουδέν ποσό οφείλουν στους ενάγοντες για καμμιά αιτία.
  12. Οι εναγόμενοι αρνούνται το περιεχόμενο των παραγράφων 7 και 8 της Έκθεσης Απαίτησης και ισχυρίζονται ότι με επιστολή του δικηγόρου τους ημερ. 26/2/16 απάντησαν στις αδικαιολόγητες απαιτήσεις των εναγόντων και αρνήθησαν ότι οφείλουν οποιοδήποτε ποσό.
  13. Περαιτέρω οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι στον ουσιώδη χρόνο ο διευθυντής των εναγόντων απείλησε τηλεφωνικά τον διευθυντή των εναγομένων, κ. XXXXX Μαύρο, αναφέροντας του ότι θα του κάμει κακό. Για το πιο πάνω περιστατικό έγινε καταγγελία στον αστυνομικό σταθμό Λακατάμιας και οι εναγόμενοι και/ή ο κ.XXXXX Μαύρος επιφυλάσσουν όλα τα νόμιμα δικαιώματα τους.
  14. Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι εναγόμενοι αρνούνται την παράγραφο 9 της ΄Εκθεσης Απαίτησης και την αξίωση υπό στοιχεία Α, Β και Γ και ζητούν την απόρριψη της αγωγής με έξοδα εναντίον των εναγόντων. Δεν καταχωρήθηκε δικόγραφο Απάντησης από την Εναγόμενη. Η ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Με δεδομένο ότι η Απαίτηση δεν υπερβαίνει τις €3.000, η ακρόαση της αγωγής διεξήχθη δυνάμει της νέας Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στη βάση έγγραφης ένορκης μαρτυρίας. Για ν' αποδείξει την υπόθεσή της η πλευρά της Ενάγουσας καταχώρησε ένορκη γραπτή μαρτυρία από τους ακόλουθους μάρτυρες: Τον κ. XXXXX Χριστοδούλου (ΜΕ1) - βλ. Ε/Δ ημερ. 1/8/
  15. Την κα XXXXX Βαρνάβα Χριστοδούλου (ΜΕ2) - βλ. Ε/Δ ημερ.1/8/2019 Τον κ. XXXXX Ελευθερίου (ΜΕ3) - βλ. Ε/Δ ημερ. 1/8/
  16. Από πλευράς Εναγόμενης, ένορκη γραπτή μαρτυρία καταχωρήθηκε μόνον από τον κ. XXXXX Μαύρο (ΜΥ1) - βλ. Ε/Δ ημερ. 30/8/
  17. Δεν υπήρξε αίτημα αντεξέτασης οποιουδήποτε εκ των ενόρκως δηλούντων. Ολοκληρώθηκε η ακρόαση της υπόθεσης με την παράδοση των γραπτών αγορεύσεων των συνηγόρων στο Δικαστήριο. Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η μαρτυρία της Ενάγουσας Η μαρτυρία του κ. Γ. Χριστοδούλου (ΜΕ1). Ο κ. XXXXX Χριστοδούλου (ΜΕ1) δηλώνει ενόρκως ότι είναι ο Διευθυντής της Ενάγουσας εταιρείας και γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Έχει μελετήσει προσωπικά την Έκθεση Απαίτησης και συμφωνεί πλήρως με το περιεχόμενό της, το οποίο υιοθετεί και επαναλαμβάνει για τους σκοπούς της μαρτυρίας του. Αντίγραφο του πιστοποιητικού σύστασης της Ενάγουσας εταιρείας, η οποία ασχολείται από το 1988 γενικά με το εμπόριο και κατά κύριο λόγο, με την εισαγωγή και/ή την πώληση μηχανελαίων και/ή μηχανικών υλικών και/ή εργαλείων και/ή και άλλων παρεμφερών εμπορικών ειδών, μηχανημάτων, και εργαλειών, επισυνάπτεται στην Ε/Δ του ΜΕ1 ως Τεκμήριο
  18. Περιγράφει ο ΜΕ1 στην παρα. 3 της Ε/Δ του, το χρονικό πλαίσιο της συνεργασίας της Ενάγουσας με την Εναγόμενη εταιρεία, τοποθετώντας τη συνεργασία τους μεταξύ Νοεμβρίου 2014 και Δεκεμβρίου
  19. Όσον αφορά το είδος των δοσοληψιών και τον τρόπο ρύθμισης τους, εξηγεί ο ΜΕ1 ότι η Ενάγουσα προμήθευε την Εναγόμενη κυρίως με μηχανέλαια, μηχανήματα και εργαλεία για σκοπούς λειτουργίας του συνεργείου της, εκδίδοντας κάθε φορά τα σχετικά τιμολόγια και τηρώντας, βάσει των εκδοθέντων τιμολογιών, χρεοπιστωτικό λογαριασμό στο όνομα της Εναγόμενης. Αντίγραφο της κατάστασης λογαριασμού επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 στην Ε/Δ του ΜΕ
  20. Η Ενάγουσα διέθετε στην Εναγόμενη τα προϊόντα κατόπιν υποβολής παραγγελίας, βάσει προκαθορισμένων τιμών αγοράς, τις οποίες η Εναγόμενη γνώριζε και με τις οποίες συμφωνούσε κατά το στάδιο υποβολής παραγγελιών. Σε κάθε περίπτωση, είναι η θέση του ΜΕ1 ότι η Εναγόμενη ουδέποτε προέβαλε οποιαδήποτε ένσταση σε σχέση με τις τιμές των προϊόντων που της προμήθευε η Ενάγουσα. Λέγει ο ΜΕ1 ότι κατά την περίοδο της ως άνω συνεργασίας, η αξία των συναλλαγών μεταξύ Ενάγουσας - Εναγόμενης ανήλθε συνολικά στο ποσό των €46.854,44σ., περιλαμβανομένου του ΦΠΑ. Σε αρκετές περιπτώσεις, η Εναγόμενη προμηθευόταν μηχανήματα και εργαλεία, τα οποία στην πορεία τα επέστρεφε στην Ενάγουσα και αυτή εξέδιδε προς όφελος της Εναγόμενης "πιστωτική σημείωση" ("credit note") για τα ποσά που αντιστοιχούσαν στις επιστροφές, οι οποίες πιστώνονταν στον χρεοπιστωτικό λογαριασμό όπως φαίνεται και από την κατάσταση λογαριασμού ως το Τεκμήριο
  21. Ενδεικτικά, παραπέμπει ο ΜΕ1 oτην πιστωτική σημείωση που είχε εκδοθεί προς όφελος της Εναγόμενης εταιρείας στις 5.12.2015 με αρ. CN150327 για το ποσό των €117,81σ. και στις 4.11.2015 για το ποσό των €204,68σ. (αρ. CN150313), καθώς επίσης στην πιστωτική σημείωση με αρ. CN150259 για το ποσό των €312,97σ. από τον Οκτώβριο του
  22. Τηρουμένης της ως άνω λειτουργίας του χρεοπιστωτικού λογαριασμού, λέγει ο ΜΕ1 ότι, όπως εμφαίνεται στο Τεκμήριο 2, κατά τις 5.12.2015 ο λογαριασμός παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο ύψους €807,72σ. Εξηγεί ο ΜΕ1 ότι το πόσο αυτό αντιστοιχεί σε 3 τιμολόγια που εκδόθηκαν μεταξύ της 1.12.2015 και της 5.12.
  23. Πρόκειται συγκεκριμένα για τα εξής: (α) Το τιμολόγιο με αρ. 15012574, ημερ. 1.12.2015, για το συνολικό ποσό των €49,39σ. που αφορούσε σε προϊόντα τα οποία χρεώθηκαν στη βάση της ενδεδειγμένης τιμής πώλησης των προϊόντων αυτών στην αγορά και σε κάθε περίπτωση σε τιμές που ήταν εκ των προτέρων γνωστές στους Εναγόμενους και με τις οποίες οι Εναγόμενοι συμφώνησαν (βλ. Τεκμήριο 3Α στην Ε/Δ του ΜΕ1). (β) Το τιμολόγιο με αρ. 15012820, ημερ. 5.12.2015, για το ποσό των €477,19σ. (βλ. Τεκμήριο 3Β στην Ε/Δ του ΜΕ1). (γ) Το τιμολόγιο με αρ. 15012821, ημερ. 5.12.2015, για το ποσό των €398,95σ. (βλ. Τεκμήριο 3Γ στην Ε/Δ του ΜΕ1). Περαιτέρω, ο ΜΕ1 ισχυρίζεται ότι τα πιο πάνω τρία τιμολόγια αφορούν στις εργασίες που προσφέρθηκαν από τους υπαλλήλους της Ενάγουσας περί τα τέλη Νοεμβρίου του 2015 και αφορούν στο εργατικό κόστος και το κόστος των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν και εγκαταστάθηκαν για το σκοπό της μετακίνησης ενός ανυψωτήρα/κρίκου από ένα μέρος του συνεργείου της Εναγόμενης σε ένα άλλο μέρος του συνεργείου της. Στις παρα. 11 έως 18 της Ε/Δ του, ο ΜΕ1 δίνει περαιτέρω λεπτομέρειες για τις συνθήκες υπό τις οποίες εκδόθηκαν τα ως άνω τρία τιμολόγια, ως εξής։ «
  24. Ειδικότερα, περί τα τέλη Νοεμβρίου του 2015 ο κ. XXXXX Μαύρος, διευθυντής της Εναγόμενης εταιρείας, μας προσκάλεσε στο συνεργείο του αιτούμενος να του υποβάλουμε προσφορά για την εγκατάσταση πρόσθετου του υφιστάμενου στο συνεργείο της Εναγόμενης ανυψωτήρα/ κρίκου με νέο ανυψωτήρα/κρίκο. Πρόκειται για ειδική μηχανική εγκατάσταση για ανύψωση οχημάτων με σκοπό το μηχανολογικό έλεγχο της βάσης τους και/ή αλλαγή μηχανελαίων και γενικότερα την επιδιόρθωση μηχανοκινήτων οχημάτων.
  25. Παράλληλα, μας ζήτησε όπως, η εταιρεία μας αναλάβει στο μεσοδιάστημα να μετακινήσει έναν υφιστάμενο ανυψωτήρα/ κρίκο σε άλλο μέρος του συνεργείου. Να σημειώσω εδώ ότι είχαμε αρχικά εγκαταστήσει τον Δεκέμβρη του 2014, στο συνεργείο της Εναγόμενης τρεις συνολικά ανυψωτήρες. Ένα χρόνο μετά οι Εναγόμενοι ουσιαστικά μας ζήτησαν όπως αναλάβουμε την μετακίνηση ενός από αυτούς σε άλλο σημείο του συνεργείου τους. Η πλευρά μας τους είχε από την αρχή υποδείξει ότι το σημείο που μας είχαν υποδείξει να εγκαταστήσουμε τον συγκεκριμένο ανυψωτήρα ήταν σε λανθασμένο σημείο. Όμως, εφόσον επέμεναν να τοποθετηθεί εκεί ο ανυψωτήρας εμείς ακολουθήσαμε πιστά τις οδηγίες τους.
  26. Η προσφορά που δόθηκε σε σχέση με τη μετακίνηση του ανυψωτήρα, δόθηκε προφορικά από εμένα και αφορούσε ένα ποσό πέριξ των €500 (είχε γίνει από μέρους μας ένας κατ' αρχήν πρόχειρος, χονδρικός υπολογισμός). Επίσης, αναφέραμε στους Εναγόμενους ότι σε περίπτωση που τελικά αποφασιζόταν η από μέρους τους αγορά και εγκατάσταση νέου ανυψωτήρα από την εταιρεία μας, τότε η χρέωση ως προς τη μετακίνηση του ανυψωτήρα θα ήταν μικρότερη (λόγω της αγόρας από την εταιρεία μας του νέου ανυψωτήρα, τον οποίο θα αναλαμβάναμε επίσης να εγκαταστήσουμε).
  27. Λίγες μέρες αργότερα, ο κ. XXXXX Μαύρος, μου τηλεφώνησε προσωπικά και μου ζήτησε, όπως επειγόντως αναλάβουμε την μετακίνηση του υφιστάμενου ανυψωτήρα και ότι θα αποφάσιζε κατά πόσον η Εναγόμενη θα προχωρούσε σε αγορά νέου ανυψωτήρα, σε μεταγενέστερο χρόνο. Έτσι, σύμφωνα με την εντολή του και στη βάση της προσφοράς που είχαμε δώσει, αναλάβαμε να διεκπεραιώσουμε εκ μέρους της Εναγόμενης όλες τις εργασίες που απαιτούνταν για τη μετακίνηση και την προμήθεια όλων των απαιτούμενων προς τούτο υλικών. Η μετακίνηση του ανυψωτήρα ολοκληρώθηκε επιτυχώς. Εκεί ήμουν παρών και επέβλεπα τις εργασίες εγώ προσωπικά αλλά και ο υπάλληλος της εταιρείας μας κ. XXXXX Ελευθερίου.
  28. Τις αμέσως επόμενες ημέρες, ο κ. Μαύρος επικοινώνησε εκ νέου μαζί μου και μου ζήτησε όπως αναλάβουμε την εκτέλεση όλων των απαιτούμενων εργασιών και προμήθεια απαραίτητων υλικών για την μετακίνηση συστημάτων μεταφοράς λιπαντικών (δηλαδή την επέκταση και τη διασωλήνωση των υφιστάμενων ώστε να βρίσκονται πιο κοντά στον μετακινηθέν ανυψωτήρα). Όλες οι πιο πάνω εργασίες, ολοκληρώθηκαν με επιτυχία και με πλήρη ικανοποίηση των Εναγομένων ως προς το αποτέλεσμα τους. Για την διεκπεραίωση των εργασιών αυτών η εταιρεία μας, απευθύνθηκε σε εξωτερικούς, ανεξάρτητους της συνεργάτες και συγκεκριμένα ένα συνεργείο υδραυλικών, διότι το μεγαλύτερο μέρος των εργασιών που απαιτούνταν να γίνουν αφορούσαν στην ειδικότητα τους. Τις υπόλοιπες εργασίες, τις ανέλαβε το δικό μας προσωπικό. Αυτό είχε γίνει με την εκ των προτέρων σύμφωνη γνώμη του κ. Μαύρου.
  29. Το τιμολόγιο με αρ. 15012820 ημερομηνίας 5.12.2015 για το ποσό των €477,19 (Τεκμήριο 3Β) αφορούσε τις εργασίες και απαραίτητα υλικά μετακίνησης του ανυψωτήρα, είναι δηλαδή λίγο μικρότερο απ' ότι η αρχική μας προσφορά. Στην συνολική τιμή του τιμολογίου περιλαμβάνονται, όπως εμφαίνεται και στη στήλη του εντύπου του τιμολογίου με τίτλο " Περιγραφή/ Description": - το κόστος των εργατικών για τη μετακίνηση του ανυψωτήρα - επρόκειτο για ένα συνεργείο 2 ατόμων και εμένα ως επιβλέποντα και η ολοκλήρωση των εργασιών διήρκεσε, με τη χρήση ειδικού ανυψωτικού οχήματος, περίπου 6 εργατοώρες- ("labour for repairing services") - το κόστος των απαιτούμενων υλικών, συγκεκριμένα 16 robol/roblax, που συνιστούν ειδικές βίδες για στερέωση ανυψωτήρων στο έδαφος και το εργατικό κόστος τοποθέτησης τους ("16 robol h/duty, 10 robol/roblax, labour & parts for 4post lift").
  30. Το τιμολόγιο με αρ. 15012821 επίσης ημερομηνίας 5.12.2015 για το ποσό των €398, 95 (αντίγραφο του υπό αναφορά τιμολογίου επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3Γ) αφορούσε τις εργασίες και υλικά μετακίνησης και επέκτασης των συστημάτων μεταφοράς των λιπαντικών και του αέρα. Eιδικότερα, στην συνολική τιμή του τιμολογίου περιλαμβάνονται, όπως εμφαίνεται και στη στύλη του εντύπου του τιμολογίου με τίτλο " Περιγραφή/ Description": τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν και τα εργατικά τόσο του δικού μας προσωπικού ("labour & parts for hudraulic instalation") όσο και του συνεργείου των δύο, εξωτερικών, τεχνικών/υδραυλικών ("labour for repairing services").
  31. Ουδέποτε αναφέρθηκε είτε από μένα είναι από οποιονδήποτε άλλο υπάλληλο στην εταιρεία μας, στους Εναγόμενους ότι αυτοί δεν όφειλαν οποιανδήποτε χρηματική αμοιβή ή ότι δεν θα υπόκειντο σε οποιαδήποτε χρέωση ή χρηματική επιβάρυνση για τις προσφερόμενες εργασίες και υλικά, ούτε γενικότερα δόθηκε οποιαδήποτε υπόσχεση προς αυτήν την κατεύθυνση.». Καταλήγει ο ΜΕ1 να σημειώνει στην Ε/Δ του ότι, παρά το γεγονός ότι η Εναγόμενη κλήθηκε πολλές φορές να προχωρήσει σε αποπληρωμή του υπό αναφορά υπολοίπου παρέλειψε να το πράξει. Προς τούτο, η Ενάγουσα έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους της να αποστείλουν σχετική επιστολή προς την Εναγόμενη για την αναζήτηση και καταβολή του υπολοίπου. Η επιστολή, η οποία φέρει ημερομηνία 17.2.2016, παραλήφθηκε δεόντως από την Εναγόμενη εταιρεία (βλ. το Τεκμήριο 4 της Ε/Δ του ΜΕ1), η οποία και απάντησε μέσω των δικηγόρων της με επιστολή που φέρει ημερομηνία 26.2.2019 (βλ. Τεκμήριο 5 της Ε/Δ του ΜΕ1). Στην εν λόγω απαντητική επιστολή η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι ουδέποτε ανέλαβε την υποχρέωση να πληρώσει την Ενάγουσα επικαλούμενη ότι έλαβε προηγούμενη υπόσχεση της Ενάγουσας ή δέσμευσή της ότι οι εργασίες και τα υλικά θα παράσχονταν από αυτήν δωρεάν ή αφιλοκερδώς. Επίσης, στην απαντητική επιστολή των δικηγόρων της Εναγόμενης αναφερόταν ότι ο ΜΕ1 απείλησε δια τηλεφώνου τον κ. Μαύρο ότι θα του έκαμνε κακό και ότι απευθύνθηκε ο κ. Μαύρος στην Αστυνομία υποβάλλοντας σχετική καταγγελία. Αρνείται ο ΜΕ1 ότι αυτός απείλησα καθ΄οιονδήποτε τρόπο τον κ. Μαύρο είτε τηλεφωνικώς είτε άλλως πως. Ούτε έλαβε οποιαδήποτε ενημέρωση ή κοινοποίηση μίας τέτοιας καταγγελίας στην Αστυνομία εναντίον του περί απειλής. Αρνείται επίσης ο ΜΕ1 το να έδωσε η Ενάγουσα υπόσχεση στην Εναγόμενη περί δωρεάν παροχής υπηρεσίων ή/και υλικών, και προς τούτο αποστάληκε επιστολή στον δικηγόρο της Εναγόμενης, ημερομηνίας 24.3.2016 (βλ. το Τεκμήριο 6 στην Ε/Δ του ΜΕ1). Η Εναγόμενη δεν κατέβαλε κανένα ποσό έναντι του υπολοίπου του χρεοπιστωτικού λογαριασμού, ούτε εξόφλησε οποιοδήποτε επιμέρους τιμολόγιο από αυτά που σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 3Α, 3Β και 3Γ, με αποτέλεσμα να παραμένει ανεξόφλητο ολόκληρο το απαιτηθέν με την αγωγή ποσό. Η μαρτυρία της κας XXXXX Βαρνάβα Χριστοδούλου (ΜΕ2) Η κα XXXXX Bαρνάβα Χριστοδούλου (ΜΕ2) είναι Γραμματέας της Ενάγουσας εταιρείας και υπεύθυνη του Τμήματος Λογιστηρίου της. Ενόρκως δηλώνει ότι γνωρίζει καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και συμφωνεί με το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης στην παρούσα αγωγή. Επισυνάπτει και η ίδια αντίγραφο του χρεωπιστωτικού λογαριασμού που διατηρούσε η Ενάγουσα στο όνομα της Εναγόμενης ως Τεκμήριο 1 επισυνημμένο στην Ε/Δ της και δίδει τις ίδιες επεξηγήσεις επακριβώς που έδωσε ο ΜΕ1 αναφορικά με το χρονικό πλαίσιο συνεργασίας της Ενάγουσας με την Εναγόμενη, τον τρόπο ρύθμισης της μεταξύ τους δοσοληψίας και την τήρηση του εν λόγω λογαριασμού. Λέγει η ΜΕ2 ότι το ποσό που αξιώνει η Ενάγουσα στο πλαίσιο της υπό κρίση αγωγής προκύπτει μέσα από τη μη εξόφληση του υπολοίπου λογαριασμού που δημιουργήθηκε από τρία τιμολόγια, αυτά ακριβώς που επικαλέστηκε και ο ΜΕ1, τα οποία η ΜΕ2 αριθμεί στο πλαίσιο της δικής της Ε/Δ ως Τεκμήρια 2Α, 2Β και 2Γ. Η μαρτυρία του κ. XXXXX Ελευθερίου (ΜΕ3). Ο κ. Μάριος Ελευθερίου (ΜΕ3) δηλώνει ενόρκως ότι είναι υπάλληλος στην Ενάγουσα εταιρεία εδώ και 20 χρόνια και γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης. Εκτελεί καθήκοντα τεχνικού για επιδιορθώσεις και εγκαταστάσεις των μηχανημάτων / εργαλείων που εισάγει η Ενάγουσα. Παραθέτω αυτούσια όσα δηλώνει στις παρα. 3 έως 6 της Ε/Δ του։
  32. «Η Εναγόμενη εταιρεία Glafkos Mavros Autoservices Ltd ήταν για μία περίοδο περίπου ενός έτους μεταξύ του Νοεμβρίου του 2014 και του Δεκεμβρίου του 2015 συνεργατής και πελάτη μας. Οι Εναγόμενοι προμηθεύονταν από την εταιρεία μας διάφορα εμπορεύματα, μεταξύ άλλων εργαλειών, υλικών και μηχανελαίων για την λειτουργία της επιχείρησης τους που ήταν συνεργείο επισκεύης/ επιδιόρθωσης και συντήρησης μηχανοκινήτων οχημάτων.
  33. Στα πλαίσια της συνεργασίας αυτής, η εταιρεία μας εγκατέστησε στο συνεργείο των Εναγομένων 3 συνολικά ανυψωτήρες/ κρίκους. Περί τα τέλη Νοεμβρίου του 2015 η εταιρεία μας ανέλαβε να μετακινήσει έναν από τους ανυψωτήρες/ κρίκους που είχε εγακταστήσει στο συνεργείο των Εναγομένων σε άλλο σημείο του συνεργείου τους.
  34. Για την διεκπεραίωση της εργασίας αυτής απαιτείτο, η αποσυναρμολόγηση του ανυψωτήρα, η μεταφορά του από το σημείο στο οποίο ήταν εγκατεστημένος και η επανεγκατάσταση/επανασυναρμολόγηση του στο νέο σημείο. Για την ολοκλήρωση της εργασιάς αυτής είχαμε μεταβεί επί τόπου ένα συνεργείο 2 υπαλλήλων της εταιρείας μας, εγώ και ένας άλλος υπάλληλος, και ο Διευθυντής μας, κ. XXXXX Χριστοδούλου, ο οποίος ανέλαβε την οργάνωση, την καθοδήγηση και την επίβλεψη των εργασιών. Θυμάμαι ότι επειδή επρόκειτο για έναν τετρακόλωνο ανυψωτήρα ("four post lift") για τη μετακίνηση του χρειάστηκε να χρησιμοποιήσουμε το ειδικό ανυψωτικό όχημα (γερανό) που διαθέτει η εταιρεία μας. Για την ολοκλήρωση των εργασιών χρειάστηκε μία εργάσιμη ημέρα, περίπου 6 εργατοώρες.
  35. Την αμέσως επόμενη ή μεθεπόμενη μέρα, δηλαδή αμέσως μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της μεταφοράς του ανυψωτήρα / κρίκου ο κ. XXXXX Χριστοδούλου, εγώ και ένα συνεργείο δύο ατόμων, εξωτερικών συνεργατών μας τεχνικών/υδραυλικών μεταβήκαμε εκ νέου στο συνεργείο των Εναγομένων, ώστε να μετακινήσουμε δηλαδή να επεκτείνουμε τα υφιστάμενα συστήματα μεταφοράς λυπαντικών ώστε να βρίσκονται πιο κοντά και να είναι δυνατή η χρήση τους στο σημείο που μετακινήθηκε ο ανυψωτήρας/ κρίκος. Για την μετακίνηση αυτή ήταν απαραίτητη η διενέργεια υδραυλικών εργασιών αφού έγινε επί της ουσίας επέκταση και διασωλήνωση των υφιστάμενων συστημάτων μεταφοράς λιπαντικών , στη βάση των οδηγιών των Εναγομένων, την ηλεκτρική και υδραυλική εγκατάσταση. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν και παραδόθηκαν, σε πλήρη λειτουργήσιμη κατάσταση στους Εναγόμενους εντός την ίδιας ημέρας. Χρειάστηκαν περίπου 4-5 ώρες για την ολοκλήρωση και παράδοση τους.». Η μαρτυρία για την Εναγόμενη. Ο κ. XXXXX Μαύρος (ΜΥ1), που είναι ο μόνος μάρτυρας για την Εναγόμενη, είναι και ο μόνος διευθυντής και μέτοχος της Εναγόμενης εταιρείας, όπως εξηγεί στην ένορκη δήλωσή του (Ε/Δ). Η Εναγόμενη συστάθηκε στις 6/10/14 και προς απόδειξη τούτου ο ΜΥ1 επισύναψε στην Ε/Δ του, ως Τεκμήριο 1 το πιστοποιητικό σύστασης της εταιρείας, ως Τεκμήριο 2 το πιστοποιητικό των μετόχων και ως Τεκμήριο 3 το πιστοποιητικό των διευθυντών. Ο κύριος σκοπός της Εναγόμενης είναι η διεξαγωγή εργασιών επισκευών και επιδιόρθωσης μηχανών αυτοκινήτων και οποιωνδήποτε άλλων σχετικών εργασιών. Ο ίδιος ο ΜΥ1 έχει σπουδάσει στο Kingston University του Λονδίνου (4ετής φοίτηση), απ' όπου αποφοίτησε από τον κλάδο Μηχανολογίας αυτοκινήτων (automobile engineering). Κατά τα λοιπά, επιλέγω να παραθέσω αυτούσιο το περιεχόμενο της Ε/Δ του ΜΥ1 (βλ. παρα. 5 έως 23)։
  36. «Από την ίδρυση της εταιρείας μας συνεργαζόμαστε με τους ενάγοντες από τους οποίους αγοράζαμε διάφορα εμπορεύματα, συνήθως μηχανέλαια, για τα πολυτελή αυτοκίνητα που επισκευάζουμε στο συνεργείο μας.
  37. Για τον πρώτο χρόνο της συνεργασίας μας καταβάλαμε στους ενάγοντες το ποσό των €70.000 περίπου. Αξίζει να αναφέρω ότι πολλές φορές ο λογαριασμός μας ήταν πιστωτικός, αφού προπληρώναμε για την παραγγελία των εμπορευμάτων.
  38. Επισυνάπτω στη παρούσα ένορκη δήλωση μου ως Τεκμήριο 4 κατάσταση λογαριασμού την οποία ετοίμασαν οι ίδιοι οι ενάγοντες για την περίοδο από 14/11/14 μέχρι 15/9/15 στην οποία μεταξύ άλλων φαίνονται οι στήλες Credit (Πίστωση) και Balance (Υπόλοιπο). Ενώ λοιπόν το υπόλοιπο ήταν €0.00, όταν άρχισε η συνεργασία μας στις 14/11/14 το υπόλοιπο ήταν €10.000 πιστωτικό, αφού πληρώσαμε αυτό το ποσό προκαταβολικά για να παραγγείλουμε εμπορεύματα. Στη συνέχεια πληρώσαμε στις 21/11/14 ποσό €5.000, την ίδια μέρα άλλο ποσό €3.000, στις 29/12/14 πληρώσαμε στους ενάγοντες ποσό €7.000, στις 8/1/15 πληρώσαμε ποσό €5.000, στις 3/2/15 άλλο ποσό €5.000 και στις 24/3/15 ποσό €5.
  39. Το σύνολο των πιο πάνω ποσών ανέρχεται σε €40.830 το οποίο πληρώσαμε στους ενάγοντες προκαταβολικά, χωρίς να πάρουμε ακόμα οποιοδήποτε εμπόρευμα. Με άλλα λόγια ο λογαριασμός μας μέχρι την 24/3/15 ήταν πιστωτικός για €40.
  40. Κάτω από αυτά τα δεδομένα είναι που θεωρώ ότι η εταιρεία μας ήταν ένας πολύ καλός πελάτης για τους ενάγοντες.
  41. Είναι γεγονός ότι μέσα στα πλαίσια της συνεργασίας μας οι ενάγοντες μας επώλησαν ένα ανυψωτήρα (κρίκο) τον οποίο οι ίδιοι οι ενάγοντες τοποθέτησαν στις εγκαταστάσεις του συνεργείου μας.
  42. Ήταν ρητός όρος της συμφωνίας πώλησης του ανυψωτήρα ότι εάν παρίστατο ανάγκη και το επιθυμούσαμε, τότε οι ενάγοντες θα αναλάμβαναν να τον μετακινήσουν δωρεάν, σε χώρο του συνεργείου που θα τους υποδεικνύαμε.
  43. Μετά από λίγες μέρες διαπιστώσαμε ότι για λειτουργικούς λόγους ο ανυψωτήρας θα έπρεπε να μετακινηθεί σε απόσταση 5 μέτρων από το σημείο που αρχικά τοποθετήθηκε.
  44. Έτσι ειδοποιήσαμε σχετικά τους ενάγοντες και προσωπικά εγώ μίλησα με τον διευθυντή τους κ.XXXXX. Είναι γεγονός ότι οι ενάγοντες με προθυμία ανταποκρίθηκαν στη παράκληση μας για μετακίνηση του ανυψωτήρα σε απόσταση 5 μέτρων από το σημείο που αρχικά τον τοποθέτησαν, όπως η προηγούμενη συνεννόηση μας και βέβαια πάντα στη βάση της δωρεάν εξυπηρέτησης, όπως η συμφωνία μας.
  45. Η πιο πάνω δωρεάν εξυπηρέτηση και μετακίνηση του ανυψωτήρα έγινε σίγουρα λόγω της εξαιρετικής συνεργασίας μας, αφού οι ενάγοντες μας θεωρούσαν ως ένα από τους καλύτερους πελάτες τους και γνώριζαν ότι από την συνεργασία μας θα κέρδιζαν πολύ περισσότερα χρήματα στο μέλλον.
  46. Είναι γεγονός ότι η μετακίνηση του ανυψωτήρα διήρκεσε δύο ώρες και στο τέλος της εργασίας αυτής οι ενάγοντες δεν απαίτησαν από εμάς να καταβάλουμε οποιοδήποτε ποσό, ούτε και εξέδωσαν οποιοδήποτε τιμολόγιο.
  47. Πέρασε ένα μεγάλο διάστημα χωρίς καμμιά ενόχληση μέχρι που στις 17/2/16 οι ενάγοντες με επιστολή του δικηγόρου τους απαίτησαν να τους καταβάλουμε το ποσό των €807.72 για ισχυριζόμενο χρέος μας. Αντίγραφο της επιστολής αυτής επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  48. Να σημειωθεί ότι προηγουμένως και συγκεκριμένα στις 5/10/15 πληρώσαμε το ποσό των €200 έναντι του λογαριασμού μας και λάβαμε την υπ΄αρ. 122678 απόδειξη η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 6 και στις 30/11/15 πληρώσαμε το ποσό των €318 και πήραμε την υπ΄αρ. 124164 απόδειξη η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  49. Στην επιστολή του δικηγόρου των εναγόντων απαντήσαμε με επιστολή του δικηγόρου μας ημερ. 26/2/16 με την οποία απορρίπταμε τους ισχυρισμούς των εναγόντων και παραθέταμε τους δικούς μας ισχυρισμούς περί δωρεάν μετακίνησης. Η επιστολή αυτή του δικηγόρου μας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  50. Μάλιστα στην επιστολή του δικηγόρου μας γίνεται αναφορά και σε τηλεφωνικές απειλές του διευθυντή των εναγόντων προς το πρόσωπο μου και τις οποίες απειλές κατήγγειλα στον αστυνομικό σταθμό Λακατάμιας.
  51. Οι δικηγόροι των εναγόντων με επιστολή τους ημερ. 24/3/16 αρνήθηκαν τους ισχυρισμούς μας και μάλιστα εισηγούντο και συνάντηση για επίλυση της όποιας διαφοράς. Αντίγραφο της επιστολής αυτής επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  52. Πέρασε ένα διάστημα ενάμιση χρόνου χωρίς οι ενάγοντες να επανέλθουν και/ή να αξιώσουν με οποιοδήποτε τρόπο το ισχυριζόμενο χρέος μέχρι που στις 11/9/17 αποτάθηκαν σε άλλο δικηγόρο και κατεχώρησαν την παρούσα αγωγή. Με την σειρά μας αποταθήκαμε στο δικηγόρο μας και του δώσαμε τις κατάλληλες οδηγίες για την υπεράσπιση μας.
  53. Όπως το Σεβαστό Δικαστήριο μπορεί να αντιληφθεί από τα τεκμήρια που καταθέτουμε μέσα σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα καταβάλαμε στους ενάγοντες ένα πολύ μεγάλο ποσό και μάλιστα προκαταβολικά και δεν θα είχαμε κανένα πρόβλημα να πληρώσουμε το αξιούμενο ποσό, εάν βεβαίως το οφείλαμε. Η αλήθεια είναι όμως ότι δεν το οφείλουμε, για τούτο και δεν το πληρώσαμε.
  54. Το γεγονός αυτό έγινε η αιτία να σταματήσουμε την συνεργασία μας με τους ενάγοντες, αφού κλονίστηκε η εμπιστοσύνη που τους είχαμε. Μάλιστα ο υιός του αναφερόμενου διευθυντή των εναγόντων μου εδήλωσε προσωπικά ότι λυπάται για την συμπεριφορά του πατέρα του, αλλά δεν μπορεί να κάμει οτιδήποτε.». ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε αστικής φύσεως υποθέσεις, η μαρτυρία αξιολογείται, για να μπορέσει το Δικαστήριο να προβεί σε διαπιστώσεις αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα, έτσι ώστε να εξετάσει στη συνέχεια κατά πόσον ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης το έχει αποσείσει στον βαθμό που απαιτείται, ήτοι στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι δηλαδή η εκδοχή του είναι πιο πιθανόν να είναι αληθής, παρά να μην είναι. Όπως διευκρινίσθηκε στην υπόθεση Μαρσέλ κ.α. ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ

(2001)1(B) Α.Α.Δ 1858 - «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «η πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not).». ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ. Όπως έχει νομολογιακά αποσαφηνιστεί, ούτε η παρουσίαση τιμολογίου ούτε η ίδια η κατάσταση ενός εμπορικού λογαριασμού δεν είναι από μόνα τους επαρκή για να στοιχειοθετήσουν μια οφειλή, εκτός αν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι αποδεικνύεται ως γεγονός η ύπαρξη συμφωνίας που να αποτελεί τη βάση οφειλής. Παραπέμπω, συναφώς στη Θεοδώρου Θεόδωρος ν. Χριστάκη Χ. Αντωνίου Ξυλουργικές Εργασίες Λτδ,
(2003)1 Α.Α.Δ. 1492 όπου αποφασίστηκε ότι: «Το τιμολόγιο δε συνιστά μαρτυρία για την εργασία η οποία έγινε, αλλά σημείωση γι' αυτή, η οποία συναρτάται με τη γνώση του γράφοντος γι' αυτά που κατέγραψε.» Ακόμα και στη περίπτωση που τα τιμολόγια δε φέρουν υπογραφή του παραλήπτη, τούτο από μόνο του δεν αναιρεί την ύπαρξη συμφωνίας, για συμφωνία αγοραπωλησίας ή/και παράδοσης των αγαθών που αναφέρονται σε αυτά, αν από το σύνολο της μαρτυρίας το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι ευσταθεί η εκδοχή του ενάγοντα περί ύπαρξης τέτοιας συμφωνίας ή/και για το ότι τα αγαθά αυτά παραδόθηκαν στον παραλήπτη και αντιστοιχούν στην αξία των τιμολογηθέντων εμπορευμάτων (Χριστοδούλου v. Mocassino Shoes Ltd
(2006)1(A) Α.Α.Δ. 294). Σημειωτέον ότι η ύπαρξη συμφωνίας δύναται να αποδειχθεί ότι έγινε είτε γραπτώς είτε προφορικά είτε ως εκ της συμπεριφοράς των μερών. Παραπέμπω σχετικά στο άρθρο 10 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, όπου ο όρος «συμβάσεις» ορίζεται ως εξής: «Συμβάσεις είναι όλες οι συμφωνίες, οι οποίες καταρτίζονται με την ελεύθερη συναίνεση μερών ικανών προς το συμβάλλεσθαι, για νόμιμη αντιπαροχή και νόμιμο σκοπό, οι οποίες δεν χαρακτηρίζονται ρητά από το Νόμο αυτό ως άκυρες˙ τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού, οι συμβάσεις δύνανται να καταρτίζονται γραπτά, ή προφορικά, ή μερικώς γραπτά και μερικώς προφορικά, ή δύνανται να συνάγονται από τη συμπεριφορά των μερών. » Στην υπόθεση Βασιλαράς v Αδελφοί Θράσου & Συνεργάτες
(2003)1Γ 1754, κρίθηκε ότι, ακόμη και εκεί που ο Ενάγων επιλέγει να προωθεί την εκδοχή περί συμφωνημένης αμοιβής, το Δικαστήριο δεν εμποδίζεται από το να του επιδικάσει εύλογη αμοιβή, αν, αξιολογώντας τη μαρτυρία, δεν ικανοποιηθεί για την εκδοχή της συμφωνημένης αμοιβής꞉ «Η διαπίστωση του δικαστηρίου ότι δεν έγινε ρητή συμφωνία καθορίζουσα συγκεκριμένο ποσό αμοιβής δεν αναιρεί την ύπαρξη συμφωνίας για παροχή συγκεκριμένων υπηρεσιών στους εφεσείοντες. Η αξίωση για εύλογη αμοιβή προβλήθηκε στην έκθεση απαίτησης των εφεσιβλήτων και ορθά το δικαστήριο προχώρησε στην εξέταση του θέματος παραχώρησης αποζημίωσης σύμφωνα με την αρχή της λογικής αμοιβής (Quantum meruit). Η πιο πάνω προσέγγιση υποστηρίζεται από το Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 4, όπου στην παράγραφο 1350 κάτω από την επικεφαλίδα Express or implied Contract αναφέρονται μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: «Where no express contract has been entered into as to the terms of the employment of an architect or engineer, the right to remuneration rests on a contract to pay what is reasonable, implied by requesting and accepting the services or by inducing the architect by fraud to perfom them without intending to pay for them.». Επίσης στο σύγγραμμα Pollock & Mulla, Indian Contract and Specific Relief Acts, 9η έκδοση, σελίδα 485 κάτω από τον τίτλο Quantum Meruit αναφέρονται μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: «Where a person renders service to another in circumstances showing that it is to be paid for although no particular remuneration has been specified, the law will infer a promise to pay quantum meruit, i.e. a reasonable sum.» ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ. Κατά γενικό κανόνα, η μαρτυρία αξιολογείται κατά τρόπο διακριτό από το βάρος της απόδειξης. Δεδομένου ότι, λόγω του μικρού μεγέθους της αξίωσης στην αγωγή, δεν δόθηκε δια ζώσης μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου από τους μάρτυρες, το Δικαστήριο δεν έχει την ευχέρεια να αξιολογήσει τη μαρτυρία τους με βάση τα συνήθη κριτήρια της εξωτερικής εντύπωσης που του προκαλούν (ετοιμότητα απαντήσεων, σαφήνεια, εμβάθυνση, κ.λπ.). Συνεπακόλουθα, η αλήθεια των ισχυρισμών των μαρτύρων, στο βαθμό που συγκρούονται μεταξύ τους, θα κριθεί από το Δικαστήριο με αντιπαραβολή της έγγραφης ένορκης μαρτυρίας και των τεκμηρίων που τη συνοδεύουν. Αν και δεν υπάρχει κανόνας ότι το Δικαστήριο δεσμεύεται να αποδεχθεί μαρτυρία για το λόγο και μόνο ότι δεν υπήρξε αντεξέταση ενός ενόρκως δηλούντα (βλ. Αντωνάκης Χρ. Σολομωνίδης Λτδ κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α.
(2005)1 Α Α.Α.Δ. 491), εντούτοις, εκεί όπου ένας μάρτυρας δεν αντεξετάζεται σε ουσιώδες τμήμα της μαρτυρίας του, παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να θεωρήσει την παράλειψη αυτή ως αποδοχή των ισχυρισμών του στο σημείο που δεν αντεξετάστηκε (βλ. Philippou General Bonded Warehouse Ltd v. Νικολαΐδη
(2006)1Β 1057, Marketrends Finance Ltd v. Χριστοδουλίδη
(2007)1Α 624). Εξακολουθούν, ασφαλώς, να ισχύουν όσα λέχθηκαν στην Γιώργου Παπαγεωργίου ν Λούης Κλάππας (Investments Services Ltd)
(1991)1 Α.Α.Δ 24։ «Οι αρχές του δικονομικού δικαίου περιορίζουν τα επίδικα θέματα σε εκείνα τα οποία προσδιορίζονται από τη δικογραφία· δηλαδή την απαίτηση, την υπεράσπιση και την απάντηση όπου υπάρχει. Ο επακριβής προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων συναρτάται άμεσα με το αντιπαραθετικό σύστημα δίκης που ισχύει στο δικαιϊκό μας σύστημα και απόρροια της φυσικής δικαιοσύνης που επιβάλλει τη διασφάλιση του δικαιώματος διαδίκου για ουσιαστική ευκαιρία απάντησης στις θέσεις και ισχυρισμούς του αντιδίκου του. Η δίκη δρομολογείται, όπως επιγραμματικά ανάφερε ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Βασιλειάδης στην υπόθεση Homeros Th. Courtis and Others v. Panos K. Iasonides
(1970)1 C.L.R. 180, (βλέπε επίσης Christakis Loucaides v. C.D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134) κατά μήκος των γραμμών που οριοθετεί η δικογραφία και η δίκη διατρέχει την ίδια πορεία όπως και το τραίνο κατά μήκος των προκαθορισμένων γραμμών της διαδρομής. [...] Ο δικηγόρος του εφεσείοντα παραδέχθηκε ότι ο λόγος που προβλήθηκε προς υποστήριξη της έφεσης δεν είχε εγερθεί ρητά με την υπεράσπιση. Εισηγήθηκε όμως, ότι είχε εγερθεί έμμεσα με τη γενική άρνηση της απαίτησης των εναγόντων και των ισχυρισμών που διατυπώθηκαν στην απαίτηση προς υποστήριξή της· όπως επίσης και με την αναφορά, που έγινε, ομολογουμένως συμπτωματική, κατά τη διάρκεια της δίκης. Δε συμφωνούμε. Η γενική άρνηση των ισχυρισμών που προσδιορίζουν την απαίτηση δεν εξυπακούει και την προβολή άλλων θετικών γεγονότων, τα οποία είτε την αποδυναμώνουν ή την καθιστούν ανεδαφική.». Για τον ίδιο λόγο η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται με κριτήριο τη συνοχή της εν σχέση προς τη δικογραφηθείσα εκδοχή της κάθε πλευράς. Όπως λέχθηκε στην Χρίστου ν. Ηροδότου κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 676: «Δεν διαπιστώνεται όμως καμία ουσιώδης παρέκκλιση μεταξύ δικογραφίας και μαρτυρίας, που είναι βέβαια επιτρεπτό από το Δικαστήριο να εντοπίζεται ως στοιχείο για την τυχόν αξιοπιστία του διαδίκου (δέστε Σοφοκλέους ν. Τσεσμέλογλου
(2006)1 Α.Α.Δ. 1153, 1158-59)». Στην παρούσα υπόθεση, η Ενάγουσα συμπυκνώνει στην παρα. 3 της Έκθεσης Απαίτησής (Ε/Α) της τους ισχυρισμούς γεγονότων επί των οποίων εδράζεται η αξίωση του ποσού των €807,72σ. Βασική θέση της Ενάγουσας στην εν λόγω παρα. 3 της Ε/Α είναι ότι το ποσό αυτό αντιστοιχεί στο υπόλοιπο που παρουσίαζε στις 5.12.2015 ο χρεοπιστωτικός λογαριασμός που η Ενάγουσα τηρούσε στο όνομα της Εναγομένης. Ο ΜΥ1, όντας ο μόνος Διευθυντής και μοναδικός μέτοχος της Εναγομένης είναι και ο μόνος που μπορούσε να έχει γνώσεις εκ μέρους της Εναγομένης για τις δοσοληψίες που είχε η Εναγόμενη με την Ενάγουσα και για το αν πράγματι τηρούσε η Ενάγουσα εμπορικό λογαριασμό στο όνομα της Εναγομένης. Δεν αρνείται ότι υπήρχε τέτοιος λογαριασμός. Απεναντίας, παρατηρώ ότι το αντίγραφο λογαριασμού που έχει στην κατοχή του ο ΜΥ1 και το οποίο επισυνάπτει στη δική του Ε/Δ, συνάδει απόλυτα με το αντίγραφο λογαριασμού που παρουσίασαν με τη μαρτυρία τους οι ΜΕ1 και ΜΕ
  1. Από τις λεπτομέρειες που επιλέγουν να επισημάνουν οι δύο πλευρές στη μαρτυρία που έδωσαν προς το Δικαστήριο, διαπιστώνω ότι ο ως άνω εμπορικός λογαριασμός ανοίχθηκε την 1.11.2014 με μηδενικό υπόλοιπο και είχε τελευταία καταχώριση σε αυτόν στις 5.12.2015, στοιχεία που επιβεβαιώνουν τη θέση της Ενάγουσας στην παρα. 3 της Ε/Α ότι οι εμπορικές συναλλαγές μεταξύ αυτής και της Εναγομένης διήρκησαν από το Νοέμβριο 2014 μέχρι το Δεκέμβριο
  2. Πέραν τούτου, η Ενάγουσα δικογράφησε στην ίδια παρα. 3 της Ε/Α ότι μέσα στο προαναφερόμενο χρονικό διάστημα, η Ενάγουσα προσέφερε στην Εναγόμενη «υπηρεσίες και/ή εργασίες τοποθέτησης και/ή μετακίνησης ανυψωτήρα και/ή τοποθέτησης και/ή μετακίνησης συστημάτων μεταφοράς λιπαντικών, για τα οποία εκδόθηκαν τιμολόγια και/ή χρεώθηκε χρεοπιστωτικός λογαριασμός». Εδώ εστιάζεται η αντιδικία Ενάγουσας - Εναγόμενης, αφού η Εναγόμενη δεν παραδέχεται ότι οφείλει να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό για τις ως ανω εργασίες ή να εξοφλήσει οποιαδήποτε τιμολόγια. Κρίνω δίκαιο να σημειώσω ότι η Ενάγουσα δεν δικογράφησε στην Ε/Α καθόλου λεπτομέρειες για τα τιμολόγια (αρ. έκδοσης, ημερ. έκδοσης και αντικείμενο εργασιών) που κατ' ισχυρισμόν εκδόθηκαν στην Εναγόμενη αναφορικά με τις ως άνω ισχυριζόμενες εργασίες. Ούτε συγκεκριμενοποίησε χρονικά πότε εκτέλεσε τις εν λόγω εργασίες προς όφελος της Εναγόμενης, παρά μόνο το έθεσε γενικά εντός του διαστήματος 11/2014 - 12/
  3. Επιφυλάχθηκε να δώσει αυτές τις λεπτομέρειες κατά την ακρόαση (βλ. παα. 6 της Ε/Α). Όταν η Εναγόμενη καταχώρησε τη δική της Έκθεση Υπεράσπισης (Ε/Υ), παρατηρώ ότι δεν δικογράφησε οτιδήποτε που να δηλώνει δική της παραδοχή ότι της εκδόθηκαν από την Ενάγουσα ή ότι παρέλαβε ή ότι υπέγραψε οποιαδήποτε τιμολόγια για τις επίμαχες εργασίες. Απεναντίας, προωθούσε τον ισχυρισμό ότι ουδέν ποσό οφείλει, διότι οι εργασίες, της φύσεως που δικογραφούνται στην παρα. 3 της Ε/Α και συγκεκριμένα οι εργασίες για την μετακίνηση ενός ανυψωτήρα, ήταν εργασίες που η Ενάγουσα συμφώνησε ή/και ανέλαβε να προσφέρει δωρεάν προς την Εναγόμενη (βλ. παρα. 6 και 8 της Ε/Α). Πρόκειται για ουσιώδη ισχυρισμό γεγονότων, τον οποίο θα ανέμενα να αρνηθεί ρητά η Ενάγουσα με την καταχώριση δικογράφου Απάντησης, ενώ δεν το έπραξε. Εμφανίζονται οι μάρτυρες για την υπόθεση της Ενάγουσας να αρνούνται τον ισχυρισμόν περί συμφωνίας ή δέσμευσης δωρεάν παροχής των ως άνω υπηρεσιών, χωρίς τούτο να το έχει αρνηθεί κατά τρόπο ρητό και συγκεκριμένο η Ενάγουσα σε δικόγραφό της. Μοναδικό βάθρο για την προώθηση της αξίωσης της Ενάγουσας παρέμεινε ο ισχυρισμός της ότι είχε εκδώσει τιμολόγια, χωρίς όμως καμία δικογραφημένη λεπτομέρεια για το ιστορικό και τις συνθήκες υπό τις οποίες αυτά εκδόθηκαν. Υπάρχει ουσιώδης διάσταση στα όσα μαρτυρεί ο ΜΥ1 εν σχέση προς όσα μαρτύρησαν οι ΜΕ1, ΜΕ2 και ΜΕ
  4. Πιο συγκεκριμένα, παρατηρώ ότι։ · Ο ΜΥ1 δηλώνει ότι μέσα στα πλαίσια της συνεργασίας της Εναγόμενης με την Ενάγουσα, η τελευταία πώλησε στην Εναγόμενη έναν ανυψωτήρα τον οποίο και εγκατέστησε στις εγκαταστάσεις του συνεργείου της Εναγόμενης (βλ. παρα. 5 της Ε/Υ και αντίστοιχα την παρα. 10 της Ε/Δ του ΜΥ1), ενώ ο ΜΕ1 ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα είχε εγκαταστήσει τρεις ανυψωτήρες στην Εναγόμενη (βλ. παρα. 12 της Ε/Δ του κ. Γ. Χριστοδούλου). · Ο ΜΥ1 δηλώνει ότι ήταν ρητός όρος της συμφωνίας πώλησης του ενός ανυψωτήρα που αγόρασε η Εναγόμενη να τον μετακινήσει η Ενάγουσα δωρεάν σε οποιοδήποτε χώρο του συνεργείου υποδείκνυε αργότερα η Ενάγουσα (βλ. παρα. 6 της Ε/Υ και παρα. 11 της Ε/Δ του ΜΥ1) και στο πλαίσιο της συνεννόησης αυτής προχώρησαν στη μετακίνησή του (βλ. παρα. 8 της Ε/Υ) χωρίς να εκδώσουν τιμολόγιο οποτεδήποτε μέχρι που απέσετιλαν επιστολή με δικηγόρο, ενώ ο ΜΕ1 δηλώνει ότι αυτός έδωσε προφορικά προσφορά στον ΜΥ1 για το εκτιμώμενο κόστος μετακίνησης του ανυψωτήρα όταν πράγματι ζητήθηκε η μετακίνησή του από την Εναγόμενη, το οποίο κόστος θα ήταν πέριξ των €500 (βλ. παρα. 13 της Ε/Δ του κ. Γ. Χριστοδούλου) και εξέδωσε τιμολόγιο για το πραγματικό κόστος εκτέλεσης των εργασιών μετακίνησης, ως φαίνεται στο Τεκμήριο 3Α της Ε/Δ του ΜΕ1, για €477,19σ. · Ο ΜΥ1 δηλώνει ότι η ανάγκη μετακίνησης του ανυψωτήρα διαφάνηκε «λίγες μέρες» μετά από την αρχική τοποθέτησή του (βλ. παρα 12 της Ε/Δ του ΜΥ1 και αντίστοιχα την παρα. 7 της Ε/Α όπου δικογραφήθηκε η φράση «μετά από σύντομο χρονικό διάστημα»), ενώ ο ΜΕ1 δηλώνει ότι η αρχική τοποθέτηση του ανυψωτήρα έγινε το Δεκέμβριο του 2014 και η παράκληση μετακίνησής του σε άλλη θέση εντός του συνεργείου υπεβλήθη στην Ενάγουσα περί τα τέλη Νοεμβρίου του 2015 (βλ. παρα. 11 και 12 της Ε/Δ του ΜΕ1), ήτοι σχεδόν ένα χρόνο αργότερα. · Ο ΜΥ1 δηλώνει ότι οι εργασίες για τη μετακίνηση του ανυψωτήρα διήρκησαν «περίπου 2 ώρες» (βλ. παρα. 15 της Ε/Δ του ΜΥ1), ενώ ο ΜΕ1 δηλώνει ότι διήρκησαν «περίπου 6 εργατοώρες» (βλ. παρα. 16 της Ε/Δ του ΜΕ1) και ο ΜΕ3 λέγει το ίδιο με τον ΜΕ
  5. · Ο ΜΥ1 δεν παραδέχεται ή/και δεν αναφέρεται καθόλου σε μετακίνηση συστήματος μεταφοράς λιπαντικών, όπως δεν γινόταν παραδοχή τέτοιων εργασιών στην Ε/Υ, ενώ ο ΜΕ1 εμφανίζει ξεχωριστό τιμολόγιο (βλ. το Τεκμήριο 3Β για ποσό €398.95) για τέτοιες εργασίες, επικαλούμενος ξεχωριστές οδηγίες που έλαβε αυτός από τον ΜΥ1 «τις αμέσως επόμενες μέρες» μετά την αποπεράτωση της μετακίνησης του ανυψωτήρα (βλ. παρα. 15 της Ε/Δ του ΜΥ1). Επιπλέον, παρουσίασε ο ΜΕ1 τιμολόγιο για υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για τις εργασίες μετακίνησης του ανυψωτήρα και του συστήματος μεταφοράς λιπαντικών ύψους €49,39 (βλ. Τεκμήριο 3Γ). Όμως, ο ΜΥ1 προσήλθε για να στηρίξει με τη μαρτυρία του το περιεχόμενο της Ε/Υ, ενώ οι ΜΕ1, ΜΕ2 και ΜΕ3 πρωτοεμφανίζουν στη μαρτυρία τους θέσεις που δεν συναντώνται στην Ε/Α και που δεν δικογραφήθηκαν σε Απάντηση. Κρίνω ότι θα ήταν άδικο και λανθασμένο ισχυρισμοί γεγονότων που πρωτοεμφανίζονται στις ένορκες δηλώσεις των μαρτύρων, χωρίς να βρίσκουν έρεισμα στη δικογραφία, να γίνουν αποδεκτοί για να αντικρούσουν αντίθετους ισχυρισμούς που δικογραφήθηκαν έγκαιρα από τους αντιδίκους ή/και να υπερισχύσουν αυτών σε αξιοπιστία. Γι' αυτό το λόγο, απορρίπτω τη μαρτυρία του ΜΕ1 (και συνεπακόλουθα των ΜΕ2 και ΜΕ3, οι οποίοι ως υπάλληλοι στην υπηρεσία της Ενάγουσας ή/και υφισταμένοι του ΜΕ1, είχαν συμφέρον να υποστηρίξουν τα λεγόμενά του και την εκδοχή της Ενάγουσας που καταβάλλει το μισθό τους ως εργοδότρια) και αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΥ1, σε όλα τα πιο πάνω σημεία όπου υφίσταται διάσταση ισχυρισμών. Μου φαίνεται, άλλωστε, περίεργο να πιστέψω ότι μια πελάτιδα εταιρεία, η οποία είχε πρόθεση να ζητήσει ή/και ζήτησε νέες εργασίες περί τα τέλη Νοεμβρίου 2015, βάσει προσφοράς για το κόστος αυτών, να βιαζόταν να εξοφλήσει το λογαριασμό της στα τέλη Νοεμβρίου 2015, όπως έπραξε και τούτο αποδεικνύεται στην όψη της κατάστασης λογαριασμού ο οποίος εμφάνιζε μηδενικό υπόλοιπο στις 30.11.2015, αντί να αναμένει να λάβει τα τιμολόγια για τις νέες εργασίες που ζήτησε. Αντίθετα, κρίνω ότι η εξόφληση του λογαριασμού συνάδει με τα λεγόμενα του ΜΥ1 ότι δεν ανέμενε να γίνει καμία νέα χρέωση για τις εργασίες μετακίνησης του ανυψωτήρα, εφόσον προϋπήρχε η συνεννόηση τούτο να γίνει δωρεάν. Συγχρόνως, κρίνω ότι μια εταιρεία όπως η Εναγόμενη, που όπως δήλωσε ο ΜΥ1 και όπως επαληθεύεται από το περιεχόμενο της κατάστασης λογαριασμού που έγινε παραδεκτό, πλήρωσε κατά τη διάρκεια της συνεργασίας της με την Ενάγουσα μεγάλα ποσά προκαταβολικά, μέχρι και €40.000 για προϊόντα ή υπηρεσίες που παρήγγειλε, δεν θα είχε κανένα λόγο να αρνηθεί να αποπληρώσει εργασίες πολύ μικρότερης αξίας αν είχε συμφωνηθεί να γίνουν έναντι αμοιβής. Η Ενάγουσα δεν προσκόμισε τιμολόγια ή/και αποδείξεις πληρωμής για την αρχική πώληση και/ή τοποθέτηση του ανυψωτήρα για να φανεί πότε ακριβώς έγινε εκείνη η εργασία και να συγκριθεί χρονικά με την εκτέλεση της εργασίας μετακίνησής του, για να διαψεύσει τον ΜΥ1 ο οποίος λέγει ότι η μετακίνηση ζητήθηκε λίγες μέρες μετά από την αρχική τοποθέτησή του και όχι ένα χρόνο αργότερα όπως ισχυρίστηκε ο ΜΕ
  6. Τα τιμολόγια που παρουσιάστηκαν, εφόσον δεν είναι υπογεγραμμένα από τον παραλήπτη δεν βοηθούν την Ενάγουσα στην απόδειξη της θέσης της ότι υπήρχε συμφωνία από πλευράς της Εναγόμενης να υπαχθεί σε χρέωση για το κόστος εκτέλεσης των εργασιών ως αυτών που περιγράφονται στα τιμολόγια. Για τους λόγους που εξήγησα ανωτέρω, καταλήγω να αποδέχομαι την εκδοχή της Εναγόμενης ότι εξόφλησε το υπόλοιπο λογαριασμού στις 30/11/2015 και ότι ουδέν ποσό οφείλει για τις εργασίες στις οποίες προέβη η Ενάγουσα για τη μετακίνηση του ανυψωτήρα από ένα σημείο του συνεργείου της Εναγόμενης σε άλλο, οι οποίες διήρκησαν περί τις 2 εργατοώρες, εφόσον κατά την πώληση ή/και αρχική τοποθέτηση του ανυψωτήρα η Ενάγουσα συμφώνησε ότι αν παρίστατο ανάγκη μετακίνησης θα το αναλάμβανε χωρίς επιπλέον χρέωση. Εφόσον υπήρχε προφορική ρητή συμφωνία για δωρεάν μετακίνηση του ανυψωτήρα, ουδέν ποσό δικαιούται να λάβει η Ενάγουσα, ανεξαρτήτως του κόστους ή των ανθρωποωρών που δαπάνησε για την εργασία αυτή. Ουδεμία άλλη εργασία τεκμηριώνεται ότι εκτελέστηκε. ΚΑΤΑΛΗΞΗ. Η αγωγή απορρίπτεται. Δεν υφίσταται λόγος να αποκλίνω από το γενικό κανόνα ότι τα έξοδα δίκης ακολουθούν το αποτέλεσμα αυτής. Ως εκ τούτου, επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης και εναντίον της Ενάγουσας τα δικηγορικά έξοδα, πλέον Φ.ΠΑ. και έξοδα επίδοσης, όπως θα τα υπολογίσει ο Πρωτοκολλητής και εγκρίνει το Δικαστήριο. (υπ.).......... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.