Αναφορικά με την ASTROBANK LIMITED ν. Αναφορικά με την Εταιρεία Farm Renos Hadjioannou Ltd, Αρ. Αίτησης: 775/2017, 16/4/2020

(1), 214

(1), 218

(2), 333, και 372 -και- Αναφορικά με την ASTROBANK LIMITED -και- Αναφορικά με την Εταιρεία Farm Renos Hadjioannou Ltd (Αρ. Εγγραφής 27902) Ημερομηνία: 16.04.2020. Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κ. Κυπραίος για Λ. Παπαφιλίππου & Σία ΔΕΠΕ. Για Καθ' ης η αίτηση: κ. Θ. Αγγελίδης για Π. Αγγελίδη & Σία ΔΕΠΕ. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την προώθηση της υπό κρίση αίτησης, οι αιτητές επιδιώκουν την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο η καθ' ης η αίτηση εταιρεία, Farm Renos Hadjioannou Ltd, (Αρ. Εγγραφής 27902) να τίθεται υπό εκκαθάριση. Η αίτηση εδράζεται στον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, και ειδικότερα στα άρθρα 203, 209, 211 (ε), 212(α), (β), (γ), (δ), 213

(1), 214

(1), 218

(2), 333 και 372, στους περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμούς του 1933 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης, πέραν από την ένορκη δήλωση του XXXXX Παντελή - εργοδοτούμενου της αιτήτριας - ημερ. 25.08.2017, η οποία την συνοδεύει, τίθεται με συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις του ιδίου, ημερ. 09.02.2018 και 17.09.2018 ως επίσης με ένορκη δήλωση του XXXXX Νεοφύτου, ιδιώτη δικαστικού επιδότη, ημερ. 09.02.

1. Ως προκρίνεται από τους αιτητές μέσω των ως άνω δηλώσεων και με την παράθεση ανάλογων τεκμηρίων, στις 12.06.2014, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, στο πλαίσιο της Αγωγής Αρ. XXXXX/2017, εξέδωσε απόφαση προς όφελος της Τράπεζας Πειραιώς (Λτδ), ανάδοχο της οποίας στην εξέλιξη των πραγμάτων αποτελεί η αιτήτρια τράπεζα και εναντίον της καθ' ης η αίτηση και του διευθυντή της, XXXXX Χατζηιωάννου, για το ποσό των €327.551,19 πλέον τόκους και έξοδα ως ειδικότερα στην εν λόγω απόφαση καταγράφεται. Το ως άνω ποσό, τόκοι και έξοδα, μέχρι σήμερα εξακολουθεί να οφείλεται από την καθ' ης η αίτηση εταιρεία. Ένταλμα εκποίησης κινητής περιουσίας που «καταχωρήθηκε» στις 12.05.2005, τόσο εναντίον της καθ' ης η αίτηση εταιρείας όσο και του XXXXX Χατζηιωάννου, εναγόμενου αρ. 2 στην ως άνω αγωγή, δεν κατέστη δυνατό να εκτελεστεί, καθότι ο εναγόμενος 2 στερείτο κινητής περιουσίας ενώ σε σχέση με την καθ' ης η αίτηση εταιρεία, εναγόμενη 1 στην ως άνω αγωγή, ως προκρίνεται: «δεν κατέστη δυνατό να επιδοθεί στη δοθείσα διεύθυνση της Εταιρείας ήτοι την 28ης Οκτωβρίου, 35, PANOS BUILDING, 3ος όροφος, Διαμ. 302, Μακεδονίτισσα, 2414, Λευκωσία, διεύθυνση που αποτελεί το εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας στα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών. Ως εκ τούτου το ένταλμα επιστράφηκε ανεκτέλεστο.». Περαιτέρω, ενόψει του γεγονότος ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία δεν προχώρησε στη διευθέτηση ή και ικανοποίηση του ως άνω εξ' αποφάσεως χρέους της, η αιτήτρια συνέταξε, ετοίμασε και επέδωσε Ειδοποίηση Απαίτησης στην βάση του άρθρου 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, καλώντας την να εξοφλήσει το ως άνω εξ' αποφάσεως ποσό, τόκους και έξοδα εντός τριών εβδομάδων από την επίδοση της εν λόγω ειδοποίησης. Μετάβαση του ιδιώτη δικαστικού επιδότη στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ' ης η αίτηση εταιρείας προς επίδοση της ως άνω ειδοποίησης, κατέδειξε ότι υπήρξε αναρίθμηση των αριθμών της συγκεκριμένης οδού. Το πολυώροφο κτίριο επί του οποίου βρισκόταν το εγγεγραμμένο γραφείο της καθ' ης η αίτηση εταιρείας επί της ως άνω οδού, άλλαξε αριθμό, φέροντας πλέον τον αριθμό
2. Περαιτέρω, στον τρίτο όροφο του συγκεκριμένου κτηρίου, ειδικότερα στο γραφείο 302, δεν στεγαζόταν πλέον η καθ' ης η αίτηση εταιρεία αλλά το Κέντρο Γενικής Ιατρικής και Γηριατρικής και η γενική χειρουργός, Δρ. XXXXX Κρασιά Τσεριώτη. Οι πιο πάνω στεγάζονταν ήδη στο συγκεκριμένο γραφείο για περίοδο 4 χρόνων πριν από την ως άνω επίσκεψη του δικαστικού επιδότη. Ενόψει της ως άνω εξέλιξης, η σχετική Ειδοποίηση Απαίτησης επιδόθηκε προσωπικά σε έναν εκ των διευθυντών της εταιρείας, ειδικότερα τον XXXXX Χατζηιωάννου, την 01.06.
3. Με δεδομένο ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία δεν συμμορφώθηκε με την εν λόγω Ειδοποίηση Απαίτησης, καταχωρήθηκε η υπό συζήτηση αίτηση. Σε κάθε περίπτωση, προκρίνουν οι αιτητές, η γενικότερη και συνολική οικονομική κατάσταση της καθ' ης η αίτηση εταιρείας, καταδεικνύει ότι πρόκειται για αναξιόχρεη ή ανίκανη εταιρεία να πληρώσει τα χρέη της. Μετά την επίδοση της αίτησης τόσο στην καθ' ης η αίτηση εταιρεία όσο και στον Έφορο Εταιρειών, η καθ' ης η αίτηση εταιρεία αντέδρασε, καταχωρώντας στις 20.10.2017, Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης. Οι λόγοι της ένστασης, ως προβάλλονται στο σώμα της, μεταφέρονται αυτούσιοι στην παρούσα. Ειδικότερα, προκρίνεται από την πλευρά της ότι: «
4. Η Καθ' ης η αίτηση Εταιρεία έχει κινητή και ακίνητη περιουσία δυνάμενη να ικανοποιήσει την Αιτήτρια.
5. Ο τίτλος της αίτησης είναι λανθασμένος καθότι η Εταιρεία φέρει άλλον νόμο και/ή αποτελεί Δημόσια Εταιρεία.
6. Η ένορκη δήλωση η οποία στηρίζει την αίτηση είναι αναληθής.
7. Η αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική.
8. Το ένταλμα εκτέλεσης κινητής περιουσίας κινητής περιουσίας που εκδόθηκε κατά της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτησης επεστράφη ανεκτέλεστο καθότι εκδόθηκε με σκοπό εκτέλεσης στην Επαρχία Πάφου, όπου η Καθ' ης η Αίτηση Εταιρεία εν γνώσει των Αιτητών δεν κατέχει περιουσία, ενώ η Αιτήτρια γνωρίζει που έχει περιουσία η Καθ' ης η Αίτηση Εταιρεία και παρέλειψε να γνωστοποιήσει στον Επιδότη του Δικαστηρίου εντός 15 ημερών που αυτή ευρίσκεται ή άλλη διεύθυνση.
9. Ο τίτλος της καταχωρηθείσας αίτησης σε ότι αφορά το όνομα της Καθ' ης η αίτηση Εταιρεία είναι λανθασμένος καθότι η Καθ' ης η αίτηση είναι δημόσια εταιρεία και θα πρέπει να γίνουν οι ανάλογες διορθώσεις και/ή τροποποιήσεις καθότι το όνομα της είναι Farm Renos Haajioannou Public Company Ltd.
10. Η Επιστολή Απαίτησης δυνάμει του άρθρου 212 δεν είναι έγκυρη καθότι δεν επεδόθη στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση ως προνοεί το Κεφ.
12. Η σχετική αίτηση έγινε πιθανόν χωρίς την άδεια του Επίσημου Παραλήπτη.
13. Κατά της απόφασης της αγωγής XXXXX/2007 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας εκκρεμεί η εκδίκαση Εφέσεως που καταχωρήθηκε κατά αυτής.
14. Η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στην προώθηση της παρούσης αιτήσεως.» Την ένσταση της καθ' ης η αίτηση εταιρείας υποστηρίζει ένορκη δήλωση ενός εκ των διευθυντών της, του XXXXX Χατζηιωάννου, η οποία τη συνοδεύει, ως επίσης συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ίδιου, ημερ. 06.07.
15. Μέσω των ως άνω δηλώσεων, ουσιαστικά επαναλαμβάνονται και εξειδικεύονται σε κάποιο βαθμό οι προβαλλόμενοι στο σώμα της ένστασης λόγοι, ενώ παράλληλα τίθενται υπόψη του Δικαστηρίου αριθμός τεκμηρίων. Δεν αμφισβητείται από την πλευρά της καθ' ης η αίτηση εταιρείας η σε βάρος της έκδοση της ως άνω δικαστικής απόφασης. Ωστόσο, προκρίνεται από τον ως άνω ομνύοντα διευθυντή της ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία διαθέτει κινητή και ακίνητη περιουσία ικανή να ικανοποιήσει τους αιτητές - εξ' αποφάσεως πιστωτές της, χωρίς να καθίσταται αναγκαία η διάλυση της. Υποδεικνύοντας ανάμεσα σε άλλα ότι η ως άνω απόφαση του Δικαστηρίου έχει εφεσιβληθεί και ότι η εκδίκαση της έφεσης εκκρεμεί ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, διακηρύσσει παράλληλα την πρόθεση για προώθηση αίτησης για αναστολή της εκτέλεσης της ως άνω απόφασης, ενώ υποστηρίζει ότι τόσο η υπό συζήτηση αίτηση εκκαθάρισης της καθ' ης η αίτηση εταιρείας όσο και αίτηση πτώχευσης σε βάρος του ιδίου από την αιτήτρια, προωθούνται εκδικητικά και καταχρηστικά. Παράλληλα, παραπέμπει σε εκκρεμούσες αγωγές που η τελευταία έχει δρομολογήσει διεκδικώντας πολύ μεγαλύτερα ποσά, με την θετική έκβαση των οποίων η ίδια θα βρίσκεται σε πολύ καλύτερη οικονομική κατάσταση, δυνάμενη να ικανοποιήσει όλους τους πιστωτές της. Περαιτέρω, αποτελεί θέση του ότι η σχετική Ειδοποίηση Απαίτησης, ημερ. 17.05.2017, επιδόθηκε στον ίδιον στο χώρο του Δικαστηρίου την 01.06.2017 και όχι στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας ως προνοείται από τη νομοθεσία προκειμένου να θεωρηθεί έγκυρη επίδοση. Ομοίως, σημειώνει, με την προώθηση του εντάλματος πώλησης κινητής περιουσίας επιζητούντο η εκποίηση ακινήτων της καθ' ης η αίτηση εταιρείας στην επαρχία Πάφου, ενώ οι αιτητές γνώριζαν ότι δεν υπήρχε τέτοια περιουσία, παραλείποντας να υποδείξουν άλλη περιουσία της καθ' ης η αίτηση, παρά το γεγονός ότι γνώριζαν ότι η τελευταία διέθετε μεγάλη κινητή περιουσία σε άλλες επαρχίες. Παραπέμποντας στις οικονομικές καταστάσεις της καθ' ης η αίτηση για το 2015, αντίγραφο των οποίων τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου από τους αιτητές, υποστηρίζει ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία έχει μεγάλης αξίας επενδύσεις σε ακίνητα αλλά και εξοπλισμό εκατομμυρίων. Επιμένοντας ότι οι αιτητές ψευδώς προβάλλουν τη θέση ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία δεν έχει αρκετούς πόρους για να ικανοποιήσει το εξ' αποφάσεως χρέος της, σημειώνει παράλληλα ότι θυγατρική της εταιρεία, ήτοι η Superchick Poultry Farm Ltd, έχει στην κατοχή της μηχανήματα και εξοπλισμό ικανά να αποπληρώσουν τα χρέη της καθ' ης η αίτηση αφού ξεπερνούν σε αξία τα οφειλόμενα δυνάμει της ως άνω απόφασης ποσά. Επί των εν λόγω μηχανημάτων, υποδεικνύει, η ως αιτήτρια εταιρεία, όπως και άλλες, έχει εξασφάλιση, την οποία δεν έχει αποκαλύψει. Με τις τελικές τους εισηγήσεις, τις οποίες οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προνόησαν να καταγράψουν και να θέσουν υπόψη του Δικαστηρίου, υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Τούτο έπραξαν και διά ζώσης κατά στο στάδιο της ακρόασης στο βαθμό που θεώρησαν αναγκαίο. Παρέπεμψαν ταυτόχρονα σε σχετική με τα ζητήματα που αναδείκνυαν νομολογία. Έχω σημειώσει με πολλή προσοχή τις αναφορές, τις τοποθετήσεις, τα επιχειρήματα και εισηγήσεις των πλευρών για τα ζητήματα που εγείρονται στα πλαίσια της παρούσας. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους γίνεται σε μεταγενέστερο στάδιο και όπου τούτο κρίνεται σκόπιμο και αναγκαίο για σκοπούς της παρούσας απόφασης, έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται (βλ. Θεμιστοκλέους ν. Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2019:B4, Ποιν. Έφ. Αρ. 176/2018, ημερομηνίας 11.01.2019 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Παρεμβάλλεται πως η υπό συζήτηση αίτηση, ως οι οδηγίες του Δικαστηρίου, δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας την 01.12.2017, ως επίσης την 29.11.2017, στην Εφημερίδα «Αλήθεια» ως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου και επιβεβαιώνεται τούτο με σχετική ένορκη δήλωση δικηγόρου του δικηγορικού οίκου που χειρίζεται την υπόθεση εκ μέρους των αιτητών. Νομική βάση της υπό συζήτηση αίτησης, αποτελούν μεταξύ άλλων, το άρθρο 211 (ε) και το άρθρο 212 (α) (β) και (γ) του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113. Σύμφωνα με το ως άνω άρθρο 211 (ε): «Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν: (α)................. (β)................. (γ)................. (δ)................. (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της (στ)................. (ζ) .................» Σύμφωνα δε με το άρθρο 212 του Κεφ. 113: «Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της- (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000), επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο τη εταιρείας απαίτηση η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή ή (β) αν εκτέλεση ή άλλη διαδικασία που λήφθηκε με δικαστική απόφαση, εντολή η διάταγμα οποιουδήποτε Δικαστηρίου προς όφελος πιστωτή της εταιρείας, επιστρέφεται ολικά ή μερικά ανικανοποίητη ή (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας ή (δ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, ότι η ίδια αξία των στοιχείων του ενεργητικού της εταιρείας είναι μικρότερη από το ποσό των υποχρεώσεων της, λαμβάνοντας υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της.» Στο άρθρο 211 του Κεφ.113 καταγράφονται ουσιαστικά διαφορετικές περιπτώσεις όπου για κάθε μια από αυτές είναι δυνατό να εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης. Το άρθρο 212, έχει κατ' επανάληψη υποδειχθεί ότι δεν παρέχει «άλλους τρείς» λόγους για έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης, παρά μόνο, ότι ουσιαστικά εξειδικεύει συγκεκριμένες περιπτώσεις που αν συντρέχουν, η εταιρεία τεκμαίρεται ότι αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Ως υπεδείχθη στην υπόθεση PAN-AMAN HOTELS LTD ν. Εφόρου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας

(2002)1 Α.Α.Δ. 1796, το άρθρο 212 δεν είναι αυτοτελές αλλά εξειδικεύει ουσιαστικά το άρθρο 211 (ε). Ως έχει άλλωστε επιβεβαιωθεί στην υπόθεση GIP Construction Ltd v. Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1991)1 Α.Α.Δ. 14, η αδυναμία πληρωμής χρεών δεν εξαντλείται στις περιπτώσεις του άρθρου 212, το οποίο δεν περιορίζει την γενικότητα του άρθρου 211 (ε). Οι εξειδικευμένοι λόγοι του άρθρου 212 συνιστούν περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών, χωρίς να εξαντλούν την δυνατότητα προσκόμισης οιασδήποτε άλλης μαρτυρίας που θα μπορούσε να κατατείνει στο ίδιο αποτέλεσμα. Όπως χαρακτηριστικά σημειώθηκε, στις εξειδικευμένες περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 212, η εκπλήρωση των προϋποθέσεων που σε αυτές τίθενται, οδηγούν από μόνες τους και στην κατάληξη. Δημιουργείται δηλαδή το νομοθετικό τεκμήριο περί αδυναμίας πληρωμής χρεών. Αντίθετα, στην περίπτωση της γενικότερης εξέτασης του ζητήματος της ανικανότητας πληρωμής των χρεών, τούτο κρίνεται ανάλογα με το πώς θα αξιολογηθούν τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου από όλες τις πλευρές, περιλαμβανόμενων και εκείνων που θα προβάλει η καθ' ης η αίτηση εταιρεία. (Βλ. επίσης Μ. Moulettaris Machin. Co. Ltd. v. Ζήνωνος,

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1649). Στην υπόθεση Αναφορικά με την Besuno Ltd, ECLI:CY:AD:2014:A123, Πολιτική Έφεση 269/09, ημερ. 20.2.2014, ο σεβαστός δικαστής Α. Λιάτσος, συνόψισε την Κυπριακή νομολογία επί του θέματος. Υπέδειξε σχετικά: «Το εύρος εφαρμογής των άρθρων 211 και 212 του Κεφ. 113 αποτέλεσε αντικείμενο σειράς αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Εντοπίζεται ότι τα συγκεκριμένα άρθρα είναι πιστή αντιγραφή του τότε αντίστοιχου αγγλικού Νόμου. Διαπιστώνεται, επίσης, ότι η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει την γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών οφειλέτριας εταιρείας. Σημειώνεται, ως εκ τούτου ότι οι εξειδικευμένοι λόγοι του άρθρου 212 συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών, αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση άλλης μαρτυρίας, η οποία θα ήταν δυνατό να οδηγήσει στο ίδιο αποτέλεσμα. Το άρθρο 212 (α) εντάσσεται στα πλαίσια του γενικότερου άρθρου 211 (ε) ως προς την ανικανότητα της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της και ορίζει μια συγκεκριμένη περίπτωση, ως εκ του Νόμου τεκμήριο, κατά την οποία η εταιρεία λογίζεται ότι αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Το Δικαστήριο, κατ' ακολουθία του άρθρου 211 (f), δύναται να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης μιας εταιρείας, η οποία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι η εταιρεία αποδεδειγμένα δεν μπορεί να εξασφαλίσει τις οφειλές της. Η οφειλή πρέπει να είναι συγκεκριμένη και αδιαμφισβήτητη. Η δε ευρύτητα του όρου «πιστωτής» είναι τέτοια, που να περιλαμβάνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει να λαμβάνει καθορισμένο ύψος πίστωσης (G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1991)1 Α.Α.Δ. 14, in RE LOUKOS MANUFACTURERS LTD

(1998)1 A.A.Δ. 2226, Μ. Moulettaris Machinery Co. Ltd v. Μιχάλης Ζήνωνος

(2001)1 Α.Α.Δ. 1649, PAN-AMAN HOTELS LTD ν. ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ

(2002)1 Α.Α.Δ. 1796. » Στο άρθρο 213

(1)του Κεφ. 113, προβλέπεται ότι αίτηση εκκαθάρισης δύναται να υποβληθεί, μεταξύ άλλων, από οποιοδήποτε πιστωτή. Στην υπόθεση Σπανού ν. G.I.P. Constructions Ltd

(1999)1 Α.Α.Δ. 315, το Ανώτατο Δικαστήριο εξετάζοντας την έννοια του «πιστωτή», ως ο όρος εντοπίζεται στο άρθρο 213

(1)του Κεφ.113, αφού επεσήμανε ότι οι πρόνοιες του εν λόγω άρθρου είναι ταυτόσημες με τις πρόνοιες του S 224

(1)του Αγγλικού Νόμου Company's Act 1948, υπέδειξε μεταξύ άλλων ότι: «.. Ο όρος "πιστωτής", βάσει του ίδιου άρθρου του αγγλικού νόμου, δεν περιλαμβάνει "a person whose debt is substantially disputed even if the company is in fact insolvent" - πρόσωπο του οποίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και αν η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα (βλ. Mann v. Golstein [1968] 1 W.L.R. 1091, Re Lympne Investments [1972] 1 W.LR. 523, Palmer' s πιο πάνω, σελ. 1127, παρ. 85-14, Halsbury' s Laws of England, 4th Ed., Vol. 7, para. 1004). Δεν περιλαμβάνει, δηλαδή, πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται αυτή τούτη η ιδιότητα του πιστωτή. Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο το οποίο έχει βέβαιη απαίτηση για αποζημιώσεις οι οποίες όμως δεν είναι εκκαθαρισμένες (βλ. Re Pen-y-van Colliery Co. [1877] 6 Ch. D. 477).» Στη βάση των πιο πάνω επισημάνσεων, είναι φανερό ότι στον όρο «πιστωτής» δεν εμπίπτει πρόσωπο του οποίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση, ακόμα και εκεί όπου η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα (βλ. Mann and Another v. Goldstein and Another

(1968)2 ALL E.R. 769). Ως σημειώθηκε εξ' άλλου στην Ανδρέας Χατζηγιάννης ν. C & J Kyprianou Promotions

(2010)1 Α.Α.Δ. 991, η υποβολή αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας, δεν αποτελεί πρόσφορη μέθοδο εκδίκασης αμφισβητούμενης απειλής. Επανερχόμενος στα γεγονότα που περιβάλλουν την υπό συζήτηση περίπτωση, στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αιτήτρια εταιρεία μπορεί με άνεση να χαρακτηριστεί «πιστωτής» με την έννοια που αποδίδεται στον όρο στο άρθρο 213

(1)του Κεφ. 113. Δεν υπάρχει αμφισβήτηση από την πλευρά της καθ' ης η αίτηση για το γεγονός της έκδοσης σε βάρος της και προς όφελος των αιτητών, της ως άνω δικαστικής απόφασης. Ομοίως, δεν αμφισβητείται ότι το ποσό που επιδικάστηκε προς όφελος των αιτητών με την ως άνω απόφαση που εκδόθηκε στο πλαίσιο της ως άνω αγωγής, συνολικού ύψους €327.551,19 πλέον τόκους και έξοδα, στο σύνολό του, εξακολουθεί να οφείλεται. Το γεγονός ότι η ως άνω απόφαση έχει εφεσιβληθεί, από μόνο του, χωρίς την εξασφάλιση σχετικού διατάγματος αναστολής της εκτέλεσης της, δεν διαφοροποιεί την κατάσταση πραγμάτων. Ότι πρωτίστως απασχολεί, είναι η εισήγηση της πλευράς της καθ' ης η αίτηση ότι καταχρηστικά και κακόπιστα προωθείται η υπό συζήτηση αίτηση εκκαθάρισής της. Η τοποθέτηση του Δικαστηρίου επί του ζητήματος, θα μπορούσε από μόνη της, να σφραγίσει την τύχη της υπό συζήτηση αίτησης. Προτάσσοντας την ως άνω θέση, η πλευρά της καθ' ης η αίτηση παραπέμπει, όχι μόνο στο γεγονός ότι εκκρεμεί ήδη έφεση κατά της ως άνω σε βάρος της εκδοθείσας απόφασης αλλά και στο ότι η ίδια έχει ήδη δρομολογήσει αριθμό άλλων δικαστικών διαδικασιών σε βάρος τρίτων, η επιτυχής έκβαση των οποίων είναι βέβαιο ότι θα βελτιώσει, ακόμη περισσότερο, την οικονομική της κατάσταση και θέση. Η επιλογή εξ' άλλου των αιτητών να μην υποδείξουν άλλη διεύθυνση της στον δικαστικό επιδότη, καθ' ον χρόνο ο τελευταίος απευθύνθηκε σε αυτούς προς τούτο κατά την εξέλιξη της διαδικασίας εκτέλεσης του εντάλματος εκποίησης κινητών σε βάρος της, σε συνδυασμό με την παράληψή τους να υποδείξουν περιουσία που η καθ' ης η αίτηση διέθετε σε άλλες επαρχίες, δυνάμενη να αξιοποιηθεί για σκοπούς εκτέλεσης του ως άνω εντάλματος, καταδεικνύουν, ως υποστηρίζει, την εκδικητική και καταχρηστική στάση των αιτητών. Αδιαμφισβήτητη είναι η σύμφυτη δικαιοδοσία και εξουσία του Δικαστηρίου να ανακόψει και να καταστείλει, τη δεδομένη στιγμή, διαδικασίες οι οποίες καταχρηστικά προωθούνται ενώπιον του. (Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περέλλα

(1995)1 AAΔ 217 ). Ως έχει άλλωστε υποδειχθεί από τον σεβαστό Δικαστή Καλλή, στην υπόθεση Loucos Trading Co Ltd κ.α. ν. Ρέινμπ. Πλ. και Ντάιγκ Κο, Λτδ,

(2000)1(Β) ΑΑΔ 1014, η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές και ανάλογα ευρεία είναι η δικαιοδοσία του δικαστηρίου για την παρεμπόδισή της. Ομοίως, ο λόρδος Diplock, στην υπόθεση Hunter v. Chief Constable of West Midlands & Another

(1981)3 All E.R. 727, σε σχέση με τις διάφορες μορφές που μπορεί να λάβει η κατάχρηση της διαδικασίας και τη συνακόλουθη εξουσία του δικαστηρίου ανάλογα να παρεμβαίνει, υπέδειξε στη σελ 729 του τόμου που αυτή βρίσκεται δημοσιευμένη, ότι: «It would, in my view, be most unwise if this House were to use this occasion to say anything that might be taken as limiting to fixed categories the kinds of circumstances in which the court has a duty (I disavow the word discretion) to exercise this salutary power.» Στις δοσμένες συνθήκες της παρούσας υπόθεσης, δεν εντοπίζονται στοιχεία που να επιτρέπουν την ένταξη της προώθησης της υπό συζήτηση αίτησης στα όρια της κατάχρησης ως ή έννοια του όρου έχει ερμηνευθεί από τη νομολογία των Δικαστηρίων μας. Ούτε εντοπίζονται στοιχεία τα οποία θα επέτρεπαν στο Δικαστήριο να διαγνώσει κακοπιστία από την πλευρά των αιτητών σε σχέση με την καταχώρηση και την προώθηση της παρούσας αίτησης, κατά τρόπο που θα επέβαλαν την παρέμβαση του Δικαστηρίου. Ως έχει ήδη σημειωθεί, η προσβολή με έφεση της δικαστικής απόφασης ημερ. 12.06.2014, από μόνη της, δεν διαφοροποιεί το γεγονός ότι οι αιτητές αποτελούν εξ' αποφάσεως πιστωτές. Το γεγονός ότι δρομολογήθηκαν από την πλευρά της καθ' ης η αίτηση διάφορες δικαστικές διαδικασίες, μέσω των οποίων φέρεται να διεκδικεί από τρίτους διάφορα ποσά, η βασιμότητα και εν γένει η επιτυχία των οποίων αποτελεί ούτως ή άλλως μέλλον και αβέβαιο γεγονός, δεν φαίνεται επίσης, υπό τις περιστάσεις, να συνιστά παράμετρο και εξέλιξη ικανή να επιδράσει στο δικαίωμα της αιτήτριας να δρομολογήσει την υπό συζήτηση αίτηση, κατατάσσοντας και χαρακτηρίζοντάς την ως εκδικητική και καταχρηστική. Ομοίως, η παράληψη τους, ως εξ' αποφάσεως πιστωτές, να ενημερώσουν τον δικαστικό επιδότη για νέα διεύθυνση της καθ' ης η αίτηση - δεν τέθηκε άλλωστε υπόψη του Δικαστηρίου ότι οι αιτητές ήταν ενήμεροι για τέτοια νέα διεύθυνση, πέραν από αυτή που ήταν το εγγεγραμμένο της γραφείο - και η μη υπόδειξη άλλης κινητής περιουσίας προς εκτέλεση του εντάλματος εκποίησης κινητών σε βάρος της καθ' ης η αίτηση, δεν επιτρέπουν την κατάταξη της συμπεριφοράς τους στην έννοια της κατάχρησης και του εκβιασμού, κατά τρόπο που θα επέβαλε την δραστική παρέμβαση του Δικαστηρίου ως εισηγείται η πλευρά της καθ' ης η αίτηση. Η προώθηση της υπό συζήτηση αίτησης εκ μέρους των αιτητών, υπό το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλουν την υπό συζήτηση περίπτωση ως τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου, σε καμία περίπτωση δεν φαίνεται αποκαλύπτει στόχευση αθέμιτη και εκτός των παραμέτρων και αρχών του Κεφ. 113. Στο πλαίσιο των τελικών του εισηγήσεων, ο ευπαίδευτος συνήγορος της καθ' ης η αίτηση εστίασε την προσοχή του στο γεγονός ότι η Ειδοποίηση Απαίτησης της αιτήτριας εταιρείας, (Τεκμήριο Δ στην ένορκη δήλωση του XXXXX Παντελή, ημερ. 25.08.2017) δεν παραδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ' ης η αίτηση εταιρείας, ως επιτάσσει τούτο το άρθρο 212(α) του Κεφ. 113. Η παράδοση της στον διευθυντή της, εκτός του εγγεγραμμένου γραφείου της καθ' ης η αίτηση, σημειώνει, δεν ικανοποιεί την ως άνω προϋπόθεση του Νόμου, πραγματικότητα που σύμφωνα με Νομολογία στην οποία παραπέμπει, από μόνη της, μπορεί να οδηγήσει σε απόρριψη της υπό συζήτηση αίτησης, τουλάχιστον στο βαθμό που αυτή εδράζεται στο άρθρο 212(α) του Κεφ.113. Ως έχει ήδη σημειωθεί, το εδάφιο (α) του άρθρου 212 του Κεφ. 113, αποτελεί μια εκ των εξειδικευμένων νομοθετικών περιπτώσεων, απόδειξη της οποίας δημιουργεί τεκμήριο αδυναμίας της καθ' ης η αίτηση εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του ως άνω εδαφίου για να αποδειχθεί ότι ισχύει η συγκεκριμένη περίπτωση αδυναμίας καταβολής χρεών θα πρέπει να συντρέχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις: (α) Η καθ' ης η αίτηση εταιρεία (χρεώστης) να οφείλει στους αιτητές (πιστωτή) ποσό που υπερβαίνει τα €5.000. (β) Ο αιτητής - πιστωτής να επιδώσει στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ' ης η αίτηση εταιρείας, γραπτή απαίτηση πληρωμής. (γ) Η ως άνω γραπτή απαίτηση πληρωμής να καλεί την καθ' ης η αίτηση εταιρεία να εξοφλήσει το ποσό που οφείλεται εντός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος, ήτοι τριών

(3)εβδομάδων. (δ) Η καθ' ης η αίτηση εταιρεία να αμελήσει να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό ή να παραλείψει να το εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του αιτητή - πιστωτή. Στην υπόθεση C. Phasarias (Autom. Center) Ltd v. Ετ. Σκυροποιίας "Λεωνίκ" Λτδ

(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 1457, κρίθηκε ότι η παράδοση της ειδοποίησης απαίτησης στο εγγεγραμμένο γραφείο της χρεώστιδας εταιρείας, αποτελεί προϋπόθεση για την ορθή επίδοση σύμφωνα με το άρθρο 212 (α) του Κεφ.

1. Αντίθετα, η αποστολή διπλοσυστημένης επιστολής, ως σημειώθηκε στην υπόθεση GIP Construction Ltd v. Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων, (ανωτέρω) δεν συνιστά συμμόρφωση με τη ρητή πρόνοια του άρθρου 212 (α) για επίδοση γραπτής απαίτησης στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Όπως χαρακτηριστικά υποδείχθηκε για το ζήτημα στην αμέσως πιο πάνω αναφερόμενη απόφαση: «Στην παρούσα περίπτωση υπάρχει σαφής νομοθετική πρόνοια και αυτή είναι το άρθρο 212 (α) το οποίο προνοεί ρητά ότι η απαίτηση θα πρέπει να επιδοθεί στην εταιρεία με παράδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Έτσι, ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο δέχτηκε ότι η επίδοση στο διευθυντή της εταιρείας χωρίς να αναφέρεται ότι αυτή έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της, δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως η δέουσα και η προβλεπόμενη από το άρθρο 212 (α).» Επανερχόμενος στην υπό συζήτηση περίπτωση είναι γεγονός ότι στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, χωρίς να αμφισβητηθούν, η σχετική ειδοποίηση απαίτησης πληρωμής, δεν επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Ωστόσο, υποδεικνύει ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας, τα ιδιαίτερα περιστατικά που περιβάλουν την περίπτωση, όπως το γεγονός ότι από μακρού χρόνου η καθ' ης η αίτηση φαίνεται να έχει εγκαταλείψει το εγγεγραμμένο της γραφείο, παραλείποντας να ενημερώσει προς τούτο την αρμόδια αρχή ως η υποχρέωσή της, η προσπάθεια που κατεβλήθη από την αιτήτρια να επιδοθεί η σχετική ειδοποίηση στο εν λόγο εγγεγραμμένο γραφείο παρά την αποτυχία του εγχειρήματος και η επίδοση τελικά της ειδοποίηση απαίτησης σε διευθυντή της καθ' ης η αίτηση, κατά τρόπο που έχει διασφαλιστεί η γνωστοποίηση της απαίτησης στην καθ' ης η αίτηση εταιρεία, δεν επιτρέπουν την «τυπολατρική» προσέγγιση του ζητήματος κατά τον τρόπο που εισηγείται η πλευρά της καθ' ης η αίτηση, η οποία προσπαθεί να εκμεταλλευτεί δικά της λάθη και παραλήψεις. Άλλωστε, σημειώνει, η καθ' ης η αίτηση εμφανίστηκε και συμμετέχει κανονικά στην σχετική αίτηση εκκαθάρισης που ακολούθησε, χωρίς να προωθήσει οποιοδήποτε αίτημα παραμερισμού προκρίνοντας το ως άνω ζήτημα. Σοβαρά έχουν προβληματίσει οι θέσεις και οι εισηγήσεις των πλευρών επί του ως άνω ζητήματος. Θεωρούμενες πάντα βέβαια, σε συνάρτηση με τις ισχύουσες και σχετικές νομοθετικές πρόνοιες αλλά και τη νομολογία των Δικαστηρίων μας. Ρητές είναι οι νομοθετικές πρόνοιες όσον αφορά τον τρόπο επίδοσης Ειδοποίησης Απαίτησης σύμφωνα με το άρθρο 212(α) του Κεφ.
2. Τα της επίδοσης του συγκεκριμένου και νομοθετικά προαπαιτούμενου έγγραφου για την προώθηση αίτησης εκκαθάρισης στη βάση του άρθρου 212(α) του Κεφ. 113, απόρροια προφανώς των δραστικότατων αποτελεσμάτων που μπορεί να έχει για την λειτουργία και την ύπαρξη μιας εταιρείας, ρυθμίζονται ειδικά από το πιο πάνω άρθρο, περιορίζοντας ταυτόχρονα, όσον αφορά το ευρύτερο ζήτημα της επίδοσης, την εμβέλεια εφαρμογής του άρθρου 372 του Κεφ. 113, αλλά και τις δυνατότητες που παρέχονται προς τούτο με τη Δ.5 των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας. Με κάθε σεβασμό στις εισηγήσεις του ευπαίδευτου συνηγόρου των αιτητών, σύμφωνα με την καλά εδραιωμένη νομολογία των δικαστηρίων μας, το ζήτημα δεν απολήγει ήσσονος σημασίας στην περίπτωση που η επίδοση της σχετικής Ειδοποίησης Απαίτησης έχει επιτευχθεί με κάποιο άλλο τρόπο, της επίδοσης σε διευθυντή της καθ' ης η αίτηση περιλαμβανομένης. (βλ. GIP Construction Ltd v. Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ανωτέρω), C. Phasarias (ανωτέρω) και, Ανδρέας Γεωργιάδης και Yιός Λτδ v Alpha Bank Cyprus Ltd ECLI:CY:AD:2017:A176, Πολ. Έφ. Αρ. 177/2011, ημερ. 15.05.2017). Όπως κατ' επανάληψη έχει υποδειχτεί από τη νομολογία των Δικαστηρίων μας, η ρητή πρόνοια του άρθρου 212(α), προϋποθέτει την επίδοση της σχετικής ειδοποίησης απαίτησης στο εγγεγραμμένο γραφείο μιας εταιρείας. Μόνο τότε δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για προώθηση αίτησης εκκαθάρισής της, στη βάση του άρθρου 212(α). Δεν παραβλέπω ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση έγινε προσπάθεια επίδοσης της σχετικής ειδοποίησης απαίτησης στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ' ης η αίτηση, ως τούτο τουλάχιστον ήταν καταχωρημένο στα μητρώα του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών. Ωστόσο, για τους λόγους έστω που έχουν εξηγηθεί, γεγονός παραμένει ότι δεν καρποφόρησε η πιο πάνω προσπάθεια. Δεν ικανοποιήθηκε η εκ του νόμου τιθέμενη προϋπόθεση για τη σύννομη προώθηση της υπό συζήτηση αίτησης εκκαθάρισης με βάση πάντα την ειδικότερη πρόνοια του άρθρου 212(α) του κεφ.
3. Των ως άνω λεχθέντων, δεν εγκαταλείπει ασφαλώς το Δικαστήριο η ανησυχία για τον κίνδυνο μεθόδευσης και εκμετάλλευσης από «επιτήδειους» του ζητήματος, κατά τον τρόπο που υπέδειξε ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών, ούτε παραβλέπω το ενδεχόμενο να επιχειρηθεί από κάποιους να «επωφεληθούν» από τις δικές του παραλείψεις και παραβιάσεις των εκ του νόμου απορρεόντων υποχρεώσεων τους, όσον αφορά την γνωστοποίηση κα/ή διαφοροποίηση του εγγεγραμμένου τους γραφείου. Ωστόσο, πέραν του γεγονότος ότι γενικότερα στο Κεφ. 113 φαίνεται να υπάρχουν μηχανισμοί για την «επαναφορά» των πιο πάνω «αμελών» ή «επιτήδειων» σε τάξη, αντιμετωπίζοντας οι τελευταίοι συνέπειες για τις σχετικές παραλήψεις τους, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση, οι αιτητές, ούτος ή άλλως παρέλειψαν να λάβουν οποιοδήποτε διάβημα για να θέσουν το ζήτημα ενώπιων των Δικαστηρίων, αναζητώντας ανάλογη θεραπεία (βλ. κατά αναλογία Νικολάου v. Total Properties Ltd κ.α.

(2011)1(B) 1358), κατά τρόπο που τελικά, ενδεχομένως θα μπορούσε να τους επιτρέψει να αξιοποιήσουν και την ειδικότερη πρόνοια του άρθρου 212(α) ως βάση για την προώθηση της αίτησης εκκαθάρισης. Η ανάληψη ουσιαστικά εξ' ιδίων τους πρωτοβουλίας - ενόψει της μη λειτουργίας στην πράξη του εγγεγραμμένου γραφείου της καθ' ης η αίτηση εταιρείας - να παρακάμψουν την ως άνω σαφή πρόνοια του νόμου, χωρίς να θέσουν εκ των προτέρων το ζήτημα στην κρίση του Δικαστηρίου, διεκδικώντας και εξασφαλίζοντας αν τούτο κρινόταν νόμιμο, εύλογο και δικαιολογημένο υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, την άδεια του για την υποκατάστατη επίδοση της σχετικής ειδοποίησης απαίτησης, η επίδοση της τελευταίας κατά τον τρόπο που επέλεξαν τελικά να πραγματοποιήσουν, δεν αίρει το γεγονός της μη συμμόρφωσης με τη σχετική πρόνοια του Κεφ.113 και αναπόδραστα δεν τους επιτρέπει την επίκληση και εφαρμογή της ειδικότερης πρόνοια του άρθρου 212(α) ως βάση για προώθηση της αίτησης εκκαθάρισης. Το γεγονός ότι η πλευρά της καθ' ης η αίτηση συμμετείχε στην επακολουθήσασα αίτηση εκκαθάρισης, χωρίς να επιζητήσει τον παραμερισμό της ενόψει του πιο πάνω, δεν διαφοροποιεί την κατάσταση πραγμάτων. Το γεγονός δηλαδή ότι δεν έχει ακολουθηθεί η σχετική πρόνοια του νόμου που παρέχει το δικαίωμα να προωθηθεί στη συνέχεια η αίτηση στη βάση του άρθρου 212(α). Άλλωστε, το ζήτημα ευθύς εξ' αρχής τέθηκε ως λόγος ένστασης από την πλευρά της καθ' ης η αίτηση. Ως έχει ήδη σημειωθεί, η υπό συζήτηση αίτηση εδράζεται και στο άρθρο 212(β) του Κεφ.

1. Προς τούτο, προκρίνεται από τους αιτητές ότι το ένταλμα εκποίησης κινητής περιουσίας υπ' αριθμό 1313/2015, που εκδόθηκε σε βάρος και της καθ' ης η αίτηση προς ικανοποίηση του ως άνω εξ' αποφάσεως χρέους της, επιστράφηκε ανεκτέλεστο. Τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου αντίγραφο της αίτησης για έκδοση του σχετικού εντάλματος και σχετική ειδοποίηση του δικαστικού επιδότη για την τύχη του, ημερ. 11.09.2015 (τεκμήρια Γ και Δ αντίστοιχα στην ένορκη δήλωση του XXXXX Παντελή ημερ. 25.08.2017). Το ζήτημα του μη εντοπισμού της καθ' ης η αίτηση στο εγγεγραμμένο της γραφείο εγείρεται και πάλι. Ειδικότερα, όσον αφορά την καθ' ης η αίτηση εταιρεία, ο αρμόδιος για την εκτέλεση του συγκεκριμένου εντάλματος δικαστικός επιδότης, στη σχετική ειδοποίησή του που τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου, ημερ. 11.09.2015, προκρίνει ότι η εκτέλεση του εντάλματος δεν κατέστη δυνατή καθ' ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία εγκατέλειψε την δοθείσα διεύθυνση, ήτοι το εγγεγραμμένο της γραφείο και ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει τη νέα της διεύθυνση. Περαιτέρω, στην ίδια ειδοποίηση καλεί τους αιτητές ενετός 15 ημερών όπως: «
2. υποδείξετε άλλη κινητή περιουσία εκτός εκείνης που εξαιρείται από το Νόμο
3. Να δώσετε τη νέα διεύθυνση του εξ' αποφάσεως χρεώστη διαφορετικά το ένταλμα αυτό θα επιστραφεί ανεκτέλεστο.» Παρεμβάλλεται ότι στη σχετική αίτηση τους για έκδοση του ως άνω εντάλματος εκποίησης κινητής περιουσίας, οι αιτητές επιζητούσαν την έκδοση του για εκποίηση περιουσίας των καθ' ων η αίτηση που μπορούσε να εντοπιστεί εντός της επαρχίας της Πάφου. Με κάθε σεβασμό, στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου η μη εκτέλεση του ως άνω εντάλματος δεν επιτρέπει, δίκην τεκμηρίου, να λογιστεί ότι η καθ' ης η αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Ο αρμόδιος δικαστικός επιδότης, επιζητούσε νέα διεύθυνση της καθ' ης η αίτηση εταιρείας ως επίσης να του υποδειχθεί άλλη περιουσία προς εκτέλεση του εντάλματος. Ως τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου χωρίς να αμφισβητηθεί, οι καθ' ων η αίτηση, όχι μόνο δεν διέθεταν περιουσία στην Πάφο, ως οι αιτητές επιζητούσαν αυτή να ευρεθεί και να εκποιηθεί, αλλά αντίθετα, οι αιτητές παρουσιάζονται να γνώριζαν στο πλαίσιο της προγενέστερης μεταξύ τους συνεργασίας, ότι η καθ' ης η αίτηση διέθετε σε άλλες επαρχίες περιουσία που θα μπορούσε δυνητικά να αξιοποιηθεί για τον πιο πάνω σκοπό. Σύμφωνα δε με όσα έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, ως ορθά υποδεικνύει ο ευπαίδευτος συνήγορος της καθ' ης η αίτηση, γεγονός παραμένει ότι το ως άνω ένταλμα τελικά επιστράφηκε χωρίς να εκτελεστεί, όχι γιατί ο αρμόδιος δικαστικός επιδότης επιβεβαιώνει ότι η καθ' ης η αίτηση δεν έχει οποιαδήποτε κινητή περιουσία προς τούτο, αλλά γιατί η καθ' ης η αίτηση εγκατέλειψε τη δοθείσα διεύθυνση ενώ παράλληλα, παρά την παράκλησή του προς τούτο, οι αιτητές, οι οποίοι είχαν υπόψη τους ότι η καθ' ης η αίτηση διέθετε σε άλλες επαρχίες κινητή περιουσία δεν την υπέδειξαν στον δικαστικό επιδότη, κατά τρόπο που θα μπορούσε ίσως να αξιοποιηθεί για τον πιο πάνω σκοπό. Η επιστροφή του εντάλματος κατά τον πιο πάνω τρόπο και για τους πιο πάνω λόγους, δεν φαίνεται να ενεργοποιεί το νομοθετικό τεκμήριο ανικανότητας της καθ' ης η αίτηση να πληρώσει τα χρέη της, ως αυτό αναγνωρίζεται και κωδικοποιείται στο εδάφιο (β) του άρθρου 212 του Κεφ.
4. Η ως άνω εξέλιξη των πραγμάτων σε σχέση με την αδυναμία εκτέλεσης του εντάλματος εκποίησης κινητών σε βάρος της καθ' ης η αίτηση, ομοίως δεν μπορεί να ενεργοποιήσει, αυτόματα, το τεκμήριο του άρθρου 212 (γ). Η προώθηση της υπό συζήτηση αίτησης ως έχει ήδη σημειωθεί, πέραν από τους εξειδικευμένους λόγους του άρθρου 212 που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης αδυναμίας πληρωμής χρεών, εδράζεται και στη γενικότερη αδυναμία της αιτήτριας να πληρώσει τα χρέη της, στη βάση του γενικότερου πλαισίου του άρθρου 211 (ε) του Κεφ.
5. Εγχείρημα εκ τον πραγμάτων δυσκολότερο, αφού απαιτείται η προσκόμιση στοχευμένης μαρτυρίας σε σχέση με την συνολική κατάσταση της εταιρείας. (GIP Construction Ltd v. Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ανωτέρω), C. Phasarias (ανωτέρω) και M. Moulettaris Machin. Co. Ltd v. Ζήνωνος

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1649). Δεν παραβλέπω το γεγονός ότι η αξία συγκεκριμένων περιουσιακών στοιχείων θυγατρικής εταιρείας της καθ' ης η αίτηση, ως τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου χωρίς ουσιαστική αμφισβήτηση, δεν έχουν καμία οικονομική αξία έχοντας καταστραφεί. Παρεμβάλλεται ότι σχετική αίτηση για αντεξέταση συγκεκριμένου ενόρκως δηλούντα επί του ζητήματος, εγκαταλείφτηκε τελικά από την πλευρά της καθ' ης η αίτηση. Ούτε μπορούν να συνεκτιμηθούν, αβέβαιες ως προς την έκβασή τους διεκδικήσεις που η ενάγουσα δρομολόγησε σε βάρος τρίτων, μέσω δικαστικών διαδικασιών. Πέραν τούτου, όμως, παρά τις γενικές αναφορές επί του ζητήματος από την πλευρά των αιτητών ότι η καθ' ης η αίτηση είναι «αναξιόχρεη ή ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της», δεν τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου πλήρη, επαρκή και στοχευμένα στοιχεία, δυνάμενα να πείσουν το Δικαστήριο ότι πράγματι η γενικότερη οικονομική κατάσταση της τελευταίας είναι τέτοια που την καθιστά πραγματικά ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Επί του συζητούμενου, από την πλευρά των αιτητών τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου οι ελεγμένες Οικονομικές Καταστάσεις της καθ' ης η αίτηση εταιρείας για το 2015. Καταστάσεις όμως που πέραν του γεγονότος ότι είναι παλαιές, με ότι αυτό πιθανόν να συνεπάγεται στο ζήτημα της ενημερότητας και της επικαιροποίησης των περιουσιακών στοιχείων, των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων της καθ' ης η αίτηση, δεν επιχειρήθηκε καν να αναλυθούν και επεξηγηθούν στο Δικαστήριο επιτρέποντας ουσιαστικά στο τελευταίο, στα πλαίσια του καθήκοντος του να σταθμίσει τη γενικότερη οικονομική της κατάσταση και τη συνολική φερεγγυότητα της, λαμβάνοντας υπόψη ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της, κατά τρόπο ουσιαστικό να τις αξιολογήσει. Αντίθετα, αλώβητη παρέμεινε η θέση της καθ' ης η αίτηση - παραπέμποντας μάλιστα σε στοιχεία και αναφορές των ως άνω Οικονομικών Καταστάσεων - σε σχέση με την ύπαρξη και την αξία ακίνητης περιουσίας της και εξοπλισμού, επενδύσεων της σε ακίνητη περιουσία και την αξία τους, ίδια κεφάλαια, αποθεματικά και την αξία θυγατρικής της εταιρείας, επιμένοντας ότι αφαιρουμένων των όποιων υποχρεώσεών της, η καθ' ης η αίτηση είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις υποχρεώσει της. Έχοντας υπόψη όλα όσα έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου για το ειδικότερο ζήτημα της συνολικής οικονομικής κατάστασης της καθ' ης η αίτηση, στο βαθμό που αυτά έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου και επεξηγηθεί, αισθάνομαι πραγματικά ότι τυχόν κατάληξη στην θέση, στο βαθμό έστω που απαιτείται σε υποθέσεις του είδους, ότι η συνολική οικονομική της κατάσταση και ευρύτερα η φερεγγυότητα της είναι τέτοια που την καθιστά ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, ως η έννοια του όρου περιλαμβάνεται και ερμηνεύεται στο άρθρο 211(ε) του Κεφ. 113, θα ήταν τουλάχιστον ακροσφαλής. Για τους λόγους που πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω, η αίτηση δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη. Συνακόλουθα, αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα της διαδικασίας, κατ' εφαρμογή του βασικού κανόνα ο οποίος προβλέπει ότι αυτά θα πρέπει να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας, (βλ. Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 30, σελ. 412, παρ.795 και 796) θα επιβαρυνθεί η πλευρά της αιτήτριας, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο προς τούτο πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. Υπ.) ............... Α. Δαυίδ. Π. Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο