Αλωνεύτης κ.α. ν. Νεοκλέους κ.α., Αρ. Αγωγής: 5279/2015, 16/4/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A199 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Αμπίζα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5279/2015 Μεταξύ:
- XXXXX Αλωνεύτης
- Infineon Investments Ltd
- XXXXX Αλωνεύτη Εναγόντων -και-
- XXXXX Νεοκλέους
- Helvetrust S.A. Εναγομένων --------------- Αίτηση ημερομηνίας 18.9.2019 Ημερομηνία: 16 Απριλίου 2020 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες 1,2,3-Αιτητές: κα Ζίττη για Ιωαννίδης Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο 1-Καθ'ου η αίτηση: κ. Πογιατζής για Λέλλος Π. Δημητριάδης Δικηγορικό Γραφείο Δ.Ε.Π.Ε. ----------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή τους, οι Ενάγοντες 1, 2 και 3 αξιώνουν εναντίον του Εναγομένου 1 το ποσό των CHF200.000 ή το αντίστοιχο σε ευρώ ως παράνομη κατακράτηση και/ή ιδιοποίηση και/ή απόσπαση χρημάτων με δόλο και/ή απάτη και/ή ως αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας και/ή ως αναγνωρισμένη οφειλή και/ή ως αχρεωστήτως καταβληθέν ποσό και/ή για αδικαιολόγητο πλουτισμό και/ή προς αποκατάσταση/restitution και/ή άλλως πως. Στην ίδια βάση αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων 2, αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως με τον Εναγόμενο 1, το ποσό των CHF100.000 ή το αντίστοιχο σε ευρώ. Εναντίον και των δύο Εναγομένων, οι Ενάγοντες 1, 2 και 3 αξιώνουν, περαιτέρω, γενικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις για δόλο και/ή απάτη και/ή άλλως πως. Τα ως άνω, οι Ενάγοντες αξιώνουν στη βάση των δικογραφημένων ισχυρισμών τους, ως τίθενται στην Έκθεση Απαίτησης. Συνοπτικά, προκύπτει ισχυρισμός ότι κατά ή περί τον Σεπτέμβριο 2013 ο Ενάγων 1 μεταβίβασε στην Εναγόμενη 2 ποσό CHF100.000 για συγκεκριμένο σκοπό, ενώ, στη βάση συγκεκριμένης συμφωνίας, κατά ή περί τον Δεκέμβριο 2013, ο Ενάγων 1 μεταβίβασε μέσω της Ενάγουσας 3 στον Εναγόμενο 1 ποσό CHF100.
- Προκύπτουν επίσης ισχυρισμοί για το ότι ο Εναγόμενος 1 απέσπασε από τους Ενάγοντες τα ως άνω ποσά με δόλο και/ή απάτη και/ή με ψευδείς και/ή δόλιες παραστάσεις, ενώ στις 23.10.2014 επήλθε τερματισμός της ως άνω συμφωνίας και συμφωνία για επιστροφή του ποσού των €80.000 το οποίο αντιστοιχούσε σε CHF100.
- Από την Υπεράσπιση του Εναγόμενου 1 προκύπτει παραδοχή αναφορικά με τη μεταβίβαση CHF100.000 από τον Ενάγοντα 1 προς τον Εναγόμενο 1 στη βάση της ως άνω συμφωνίας για συμμετοχή του Ενάγοντα 1 σε συγκεκριμένη εταιρεία ενώ, δυνάμει της συμφωνίας, ημερομηνία 23.10.2014, ο Εναγόμενος 1 θα επέστρεφε το εν λόγω ποσό στον Ενάγοντα
- Αυτό, ο Εναγόμενος 1 προσπάθησε να πράξει με επιταγή του, όμως ο Ενάγων 1 αρνήθηκε να την παραλάβει, κατά παράβαση της συμφωνίας, και σε προσπάθεια του να εκμαιεύσει περισσότερα χρήματα από τον Εναγόμενο 1, προωθώντας την παρούσα αγωγή. Με την Απάντηση τους, οι Ενάγοντες αποδίδουν τη μη αποδοχή της ως άνω επιταγής σε εκβιασμό από τον Εναγόμενο 1 ότι η εν λόγω πληρωμή θα σήμαινε μη ύπαρξη οποιασδήποτε άλλης απαίτησης του Ενάγοντα 1 προς τον Εναγόμενο
- Φυσικά, στην Έκθεση Απαίτησης προβάλλεται εντελώς διαφορετικός ισχυρισμός, ότι ο Ενάγων 1 προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον Εναγόμενο 1, ο οποίος απέκοψε κάθε επαφή με τον Ενάγοντα
- Με δεδομένους τους ως άνω ισχυρισμούς, οι Ενάγοντες 1, 2, και 3 ζητούν, με την παρούσα αίτηση τους: «
- Απόφαση για το ποσό των 100.000-Ελβετικών Φράγκων που αντιστοιχεί στο ποσό των 80.000-Ευρώ που καταβλήθηκε για την αγορά μετοχών της εταιρείας NCIP, κατόπιν παραδοχών από τον Εναγόμενο 1 στην Έκθεση Υπεράσπισης του ημερομηνίας 14.6.2018 και συγκεκριμένα στις παραγράφους 13, 16, 17 και 18 αυτής.
- Νόμιμο τόκο επί του πιο πάνω ποσού από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής και/ή άλλως πως ως το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε αποφασίσει.» Την αίτηση τους αυτή, οι Ενάγοντες βασίζουν, μεταξύ άλλων, στη Δ.24 Θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ενώ το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης αποτελεί η ένορκη δήλωση του XXXXX Γεωργίου, ημερομηνίας 18.9.
- Σ' αυτήν, ο ενόρκως δηλών προβάλλει τους ισχυρισμούς του σε σχέση με το ότι προκύπτει αποκρυσταλλωμένη παραδοχή η φύση της οποίας είναι τέτοια που κλείνει κάθε δρόμο για προβολή υπεράσπισης. Ο Εναγόμενος 1 φέρει ένσταση στην παρούσα αίτηση στη βάση των έξι λόγων που συγκεκριμενοποιεί στο σώμα της ένστασης του. Η XXXXX Κάττου, με την ένορκή της δήλωση, ημερομηνίας 27.9.2019, υποστηρίζει την ένσταση του Εναγομένου
- Η ενόρκως δηλούσα προβάλλει τόσο ισχυρισμούς γεγονότων όσο και νομικών σημείων προς υποστήριξη των λόγων ένστασης και της θέσης ότι δεν θα πρέπει να εκδοθεί απόφαση εναντίον του Εναγομένου
- Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι δύο συνήγοροι έθεσαν γραπτώς την αγόρευσή τους ενώπιον του Δικαστηρίου προς υποστήριξη των θέσεων της δικής τους πλευράς. Έχω, με προσοχή μελετήσει τις εισηγήσεις και επιχειρηματολογία των συνηγόρων, ως επίσης όλων των ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχείων, ως προκύπτουν από τα δικόγραφα και τις ένορκες δηλώσεις. Σύμφωνα με τη Δ.24 Θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας: "Any party may at any stage of a cause or matter where admissions of fact have been made either on the pleadings, or otherwise, apply to the Court or a Judge for such judgment or order as upon such admissions he may be entitled to, without waiting for the determination of any other question between the parties; and the Court or a Judge may upon such application make such order, or give such judgment, as the Court or Judge may thing just." Όπως αναφέρεται στο Annual Practice του 1958 αναφορικά με την πανομοιότυπη πρόνοια Ο32 R.6 "This rule enables the plaintiff or defendant to get rid of so much of the action as to which there is no controversy. ... The Court will not allow final judgment to be signed upon admissions in a pleading or affidavit, unless the admissions are clear and unequivocal." Στην υπόθεση Τσιμεντοποιία Βασιλικού Λτδ ν. Μακαρίου
(1993)1 Α.Α.Δ. 370 υποδεικνύεται ότι η φύση των παραδοχών κάτω από τη Δ.24 Θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στην οποία είναι θεμιτό να βασισθεί Δικαστήριο για την έκδοση απόφασης πρέπει να είναι τέτοια που να κλείνει κάθε δρόμο για την προβολή υπεράσπισης. Επισημαίνεται δε, ότι: «Η εφεκτικότητα στη χρήση της διάταξης για πρόωρη απόφαση.υπογραμμίζει εμφαντικά και την ανάγκη για προσεκτική στάθμιση των δεδομένων της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης». (Βλ. επίσης Ελληντίδης κ.α. Καζαντζιάν
(1990)1 Α.Α.Δ. 128).» Καθίσταται εμφανές ότι η εν λόγω διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκείται με προσοχή και φειδώ και στις περιπτώσεις όπου η παραδοχή προβάλλει να είναι ξεκάθαρη. Στην παρούσα υπόθεση, είναι γεγονός ότι υφίσταται παραδοχή ότι στη βάση της συμφωνίας ημερομηνίας 23.10.2014, ο Εναγόμενος 1 αναλάμβανε να επιστρέψει το ποσό των €80.000 στον Ενάγοντα
- Όμως, αμφισβητείται η αξίωση στην αγωγή, ως αξίωση των Εναγόντων 2 και
- Περαιτέρω, προβάλλεται η θέση περί προσφοράς εκπλήρωσης της πληρωμής με μη αποδοχή από τον Ενάγοντα
- Σημειωτέον ότι αμφότερες οι πλευρές αποδίδουν το γεγονός σε εκβιαστική συμπεριφορά της άλλης, ο μεν Ενάγων 1 σε προσπάθεια του Εναγόμενου 1 να απαλλαγεί από άλλη ευθύνη, ο δε Εναγόμενος 1 σε προσπάθεια του Ενάγοντα 1 να εκμαιεύσει περισσότερα χρήματα. Πέραν της αναζήτησης απόφασης από όλους τους Ενάγοντες, το οποίο από μόνο του θέτει ένα ζήτημα, προκύπτει ότι οι ως άνω εκατέρωθεν ισχυρισμοί αποτελούν επίδικα ζητήματα που θα καθορίσουν την τελική μορφή ενδεχόμενης απόφασης υπέρ των Εναγόντων ή κάποιου εξ αυτών. Από αυτό συνάγεται ότι τυχόν απόφαση στο παρόν στάδιο δεν θα συντομεύσει τη διαδικασία με οποιονδήποτε τρόπο, αντιθέτως, ενδεχομένως να περιπλέξει τα πράγματα. Η παρούσα δεν αποτελεί περίπτωση όπου ο Εναγόμενος ήταν και είναι πρόθυμος να καταβάλει συγκεκριμένο ποσό. Αντιθέτως, προβάλλεται ισχυρισμός που ενδεχομένως να επηρεάζει την αξίωση των Εναγόντων, ως προβάλλεται στην Έκθεση Απαίτησης και ως αναζητείται απόφαση με τις παραγράφους 1 και 2 της αίτησης. Μια προσεκτική στάθμιση όλων των δεδομένων της παρούσας υπόθεσης, ως αναλύονται ανωτέρω, με αφήνει με βεβαιότητα ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί εναντίον της έκδοσης απόφασης, ως η αίτηση. Ορθό , υπό τις περιστάσεις, θεωρώ ότι είναι να ακουστούν και οι δύο πλευρές στη μαρτυρία τους ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να αποφασίσει όλα τα σχετικά ζητήματα μαζί. Κατά συνέπεια, στη βάση των ως άνω και χωρίς να εξυπηρετεί εξέταση οποιουδήποτε άλλου ζητήματος, η παρούσα αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγομένου 1 και εναντίον των Εναγόντων 1, 2 και 3, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............ Μ. Αμπίζας, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο