ΚΑΠΝΟΥ ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης/Έφεσης: 166/2019, 24/4/2020

(2)και 44Δ

(2)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 ΜΕΤΑΞΥ: XXXXX ΚΑΠΝΟΥ Αιτούντα/Εφεσείοντα και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Καθ' ης η Αίτηση/Εφεσίβλητης --------------------------- Ημερομηνία: 24 Απριλίου,

1. Εμφανίσεις: Για τον Αιτούντα - Εφεσείοντα: κ. Μ. Γεωργίου για κ.κ. Σωτήρης Δράκος Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η Αίτηση - Εφεσίβλητη: κα Ν. Πελεκάνου για κ.κ. Pyrgou Vakis LLC. --------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Το αντικείμενο της Αίτησης/ Έφεσης
2. Με την Αίτηση/Έφεση (η «Αίτηση») του ο Αιτών/Εφεσείων (ο «Αιτών») αιτείται (παρατίθεται τι αιτητικό αυτολεξεί): «Α. Παραμερισμό και/ή ακύρωση των ειδοποιήσεων Τύπου «I» ημερομηνίας 14/9/2018 με επισυνημμένο ένα έγγραφο που περιγράφεται κατάσταση λογαριασμού του οφειλομένου ενυπόθηκου χρέους της υποθήκης με αριθμό XXXXX/1991 και/ή Τύπου «ΙΑ» (χωρίς να αναγράφεται το «ΙΑ» πουθενά επί των εγγράφων που επιδόθηκαν στον αιτητή) ημερομηνίας 10/4/19 που εκδόθηκαν από τους Καθ' ων η Αίτησης και επιδόθηκε στον Εφεσείοντα / Αιτητή με βάσει το άρθρο 44Γ και/ή το άρθρο 44Ζ του Νόμου 9/65, λόγω του ότι τα έννομα συμφέροντα των αιτητών παραβλάπτονται και/ή επηρεάζονται αρνητικά και/ή η όλη διαδικασία είναι άκυρη και/ή παράνομη.»
3. Αιτείται επίσης οποιαδήποτε άλλη θεραπεία και τα έξοδα.
4. Η Αίτηση περιλαμβάνει 4 λόγους. Συγκεκριμένα ο Αιτών ισχυρίζεται ότι:

(1)Η ειδοποίηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται και επιπλέον, το Δελτίο Β το οποίο προνοείται με βάση τον κ. 4 των περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου σύμφωνα με το Μέρος ΙVA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Κανονισμοί του 2015 (Κ.Δ.Π. 185/2015) (οι «Κανονισμοί), «δεν έχει επιδοθεί και/ή αποσταλεί και/ή τοιχοκολληθεί» όπως προβλέπεται τουλάχιστο δεκαπέντε ημέρες και/ή ήταν περισσότερο από ενενήντα ημέρες πριν από την ημερομηνία που ορίσθηκε να γίνει η πώληση (λόγος 1).

(2)Η αναφερόμενη «κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους» με ημερομηνία 14/9/18 δεν τεκμηριώνει το ποσό της υποθήκης ούτε και τους τόκους της υποθήκης. Το κατ' ισχυρισμόν χρέος της υποθήκης δεν τεκμηριώνεται με κανέναν τρόπο και ούτε επισυνάπτεται σχετικά με τα έξοδα οποιοδήποτε εξ' αποφάσεως χρέος ή δικαστική απόφαση. Επομένως η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις (λόγος 2).

(3)οι υποθήκες δεν θεωρούνται εμπράγματα δικαιώματα, αλλά εμπράγματα βάρη και ως εκ τούτου το άρθρο 44Γ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965, όπως τροποποιήθηκε («Ν. 9/65») παραβιάζει το άρθρο 23 του Συντάγματος και το άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η επιχειρούμενη πώληση των εν λόγω ακινήτων που εμφαίνονται στις ειδοποιήσεις είναι παράνομη, χωρίς δικαστικό διάταγμα και/ή αντισυνταγματική και/ή κατά παράβαση του άρθρου 4 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224 («Κεφ. 224») (λόγος 3).

(4)Δεν έγινε η δέουσα έρευνα και/ή υπάρχει πλάνη ως προς τα πράγματα και/ή το νόμο (λόγος 4).

1. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αιτούντα. Σύμφωνα με την μαρτυρία του, την 20/11/2018 του επιδόθηκε η ειδοποίηση, ημερομηνίας 14/9/2018, σύμφωνα με τον Τύπο Ι του άρθρου 44Γ του Ν. 9/
2. Την 12/4/2019 του επιδόθηκε ειδοποίηση πλειστηριασμού από την οποία απουσίαζε το ενδεικτικό ΙΑ.
3. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο Α, τα ακόλουθα έγγραφα:

(1)Καλυπτική επιστολή της Καθ' ης η Αίτηση ημερ. 10/4/2019 στην οποία επισυνάπτεται ειδοποίηση για πλειστηριασμό με βάση το άρθρο 44Ζ του Ν. 9/65

(2)Το Δελτίο Α, ειδοποίηση πλειστηριασμού, ημερ. 9/4/2019, με την οποία του κοινοποιείται ότι ο πλειστηριασμός θα γίνει στις 23/5/2019 και η ώρα 11:30.

(3)Ειδοποίηση Τύπος Θ δυνάμει του άρθρου 44Β

(2)του Ν. 9/65 ημερ. 14/9/2018.

(4)Ειδοποίηση Τύπος Ι δυνάμει του άρθρου 44Γ του Ν. 9/65 με την οποία καλείται να καταβάλει το ποσό των €8201,28, πλέον έξοδα ανερχόμενα σε €302,25 με τόκο 8% ετησίως από την 17/4/2000 πλέον 8% Φ.Π.Α. πλέον €6,83 έξοδα, εντός 30 ημερών μαζί με επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού ημερ. 31/3/

2. Σημειώνω ότι όλα τα έγγραφα αφορούν την Υποθήκη XXXXX/1991 για το αρχικό ποσό των Λ.Κ.
4. Ο Αιτών ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους έφεσης αναπτύσσοντας και νομική επιχειρηματολογία. Ενόψει και της ανάπτυξης των θέσεων αυτών από το συνήγορο του θα αναφερθώ στην εν λόγω επιχειρηματολογία στη συνέχεια. Κρίνω μόνο σκόπιμο να αναφέρω ότι στην παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσης αναφέρει με τρόπο λιτό τα ακόλουθα ως προς το ζήτημα της πλάνης στην οποία υπέπεσε η Καθ' ης η Αίτηση (διατηρείται η σύνταξη και η ορθογραφία): «
5. Η απόφαση των Εφεσιβλήτων/Καθ ων η αίτηση να αποστείλουν τις επίδικες γνωστοποιήσεις είναι αναιτιολόγητη και/ή έγινε χωρίς τη δέουσα έρευνα. Επιπλέον, οι Εφεσίβλητοι/Καθ' ων η Αίτησης τελούσαν σε πλάνη ως προς τα πράγματα και το νόμο, αφού προϋπήρχε το εξ' αποφάσεως χρέος που αναφέρεται πιο πάνω.» Η Ένσταση
6. Η Καθ' ης η Αίτηση έφερε ένσταση[1] στο αίτημα. Οι λόγοι ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση είναι οι ακόλουθοι: «1) Η Αίτηση ημερ. 13/5/2019 και γενικά η διαδικασία που ακολουθείται από τον Αιτητή είναι λανθασμένη και/ή ανεδαφική και/ή δεν στηρίζεται σε ορθή και/ή επαρκή νομική βάση και γενικά έχει καταστεί άνευ αντικειμένου. 2) Η Ένορκη Δήλωση του XXXXX Καπνού, η οποία συνοδεύει την αίτηση ημερ. 13/5/2019 είναι παράτυπη και αντίθετη προς τους Νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας και/ή τη σχετική νομολογία. 3) Καμία προϋπόθεση δεν πληρείται σύμφωνα με τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (Ν.9/1965)όπως τροποποιήθηκε, για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. 4) Οι λόγοι έφεσης είναι λανθασμένοι και φαίνεται να μην συνδέονται με την παρούσα διαδικασία και/ή με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. 5) Η Αίτηση ημερ. 13/05/2019 έχει καταχωρηθεί εκπρόθεσμα και όχι εντός οποιοσδήποτε προθεσμίας προβλέπεται από τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 (9/1965) όπως έχει τροποποιηθεί. 6) Η διαδικασία που ακολουθήθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση για πλειστηριασμό του ακινήτου με αρ. εγγραφής [...] στη Λευκωσία, είναι η δέουσα και είναι σύμφωνη με τις πρόνοιες του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (9/1965) όπως τροποποιήθηκε, το Σύνταγμα αλλά και το Πρωτόκολλο 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. 7) Κάθε σχετική επιστολή και/ή έντυπο και/ή λογαριασμός που στάλθηκε σύμφωνα με τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (9/1965) όπως τροποποιήθηκε, έχει ετοιμαστεί και επιδοθεί δεόντως και σύμφωνα με τις πρόνοιες και προθεσμίες του σχετικού Νόμου. 8) Η Αίτηση ημερ. 13/05/2019 θα πρέπει να απορριφθεί γιατί τυχόν έγκριση της θα έχει ως αποτέλεσμα να αποστερηθούν και/ή παραβιαστούν τα δικαιώματα της Καθ' ης η Αίτηση. 9) Η Αίτηση ημερ. 13/05/2019 θα πρέπει να απορριφθεί γιατί τυχόν έγκριση της αίτησης θα έχει ως αποτέλεσμα την υπονόμευση της απονομής της δικαιοσύνης. 10) Η Αίτηση ημερ. 13/05/2019 καταχωρείται από τον Αιτητή καταχρηστικά και κακόπιστα με μόνο σκοπό να καθυστερήσει τη διαδικασία εκποίησης του επίδικου ακινήτου και/ή για αλλότριους με τη δικαιοσύνη σκοπούς και/ή για να αποφύγει ο Αιτητής να τηρήσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις προς την Καθ' ης η Αίτηση.»
7. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Κουντούρη ο οποίος είναι στην υπηρεσία της Καθ' ης η Αίτηση.
8. Όπως αναφέρει στην ένορκη δήλωση του, την 29/3/2013 μεταβιβάστηκαν στην Καθ' ης η Αίτηση οι εργασίες της Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ[2] (η «τράπεζα») στην οποία, την 2/5/1991, είχε ανοιχθεί τρεχούμενος λογαριασμός στο όνομα του Αιτούντα. Προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων του ο Αιτών υποθήκευσε προς όφελος της τράπεζας το ακίνητο το οποίο αποτελεί αντικείμενο της παρούσας αίτησης με την σύμβαση και δήλωση Υποθήκης XXXXX/
9. Ο εν λόγω λογαριασμός παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο. Τερματίστηκε η λειτουργία του και εναντίον του Αιτούντα καταχωρίστηκε η αγωγή με αρ. 3687/
10. Την 23/6/2000 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του Εναγομένου για το ποσό των Λ.Κ. 2274,19 με τόκο προς 9% ετησίως από 1/1/2000 μέχρι εξοφλήσεως. Ταυτόχρονα εκδόθηκε διάταγμα για εκποίηση του εν λόγω ακινήτου (Τεκμήριο 1 αντίγραφα της Αγωγής και της εκδοθείσας απόφασης).
11. Η παρούσα διαδικασία εκποίησης κινήθηκε λόγω μη συμμόρφωσης του Αιτούντα με την εκδοθείσα απόφαση. Είναι δεκτό ότι την 20/11/2018 επιδόθηκαν στον Αιτούντα ειδοποιήσεις με βάσει τους Τύπους Θ και Ι του Ν. 9/65 ως επίσης και η κατάσταση λογαριασμού, η οποία, ανέφερε, είναι η δέουσα και σύμφωνη με τη νομοθεσία. Ακολούθως την 1/3/2019 επιδόθηκαν στον Αιτούντα ειδοποιήσεις με βάση τους Τύπους ΙΑ και ΙΒ του Ν. 9/65 (Τεκμήριο 2).
12. Την 12/4/2019 επιδόθηκε στον Αιτούντα το Δελτίο Α, η ειδοποίηση πλειστηριασμού με βάση το άρθρο 44Ζ

(2)του Ν. 9/65 και τον κ. 4 των Κανονισμών (παραπέμπει σχετικά στο Τεκμήριο Α της Αίτησης). Ο πλειστηριασμός έγινε την 23/5/2019 χωρίς να επιτευχθεί πώληση του ακινήτου (Τεκμήριο 3, αντίγραφα του σχετικού Δελτίου Β και η απόδειξη πληρωμής του Δημοπράτη). Ως εκ τούτου η Αίτηση κατέστη άνευ αντικειμένου. Περαιτέρω, είναι η θέση του, σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(3)μόνο η ειδοποίηση ΙΑ μπορεί να προσβληθεί εντός 30 ημερών από την επίδοση. Ως εκ τούτου η παρούσα Αίτηση είναι εκπρόθεσμη. Ο σκοπός του Αιτούντα είναι να αποφύγει τις υποχρεώσεις του. Τυχόν έγκριση του αιτήματος θα παραβλάψει τα δικαιώματα της Καθ' ης η Αίτηση. Επιχειρηματολογία και συμπεράσματα

1. Και οι δύο συνήγοροι κατέθεσαν γραπτώς τις εισηγήσεις τους στο Δικαστήριο. Η επιχειρηματολογία και των δύο ήταν εκτενής και περιορίστηκε κυρίως σε νομικά ζητήματα. Δεν ζητήθηκε η παρουσίαση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων ή η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Μη αμφισβητούμενα γεγονότα
2. Από την ενώπιον μου τεθείσα μαρτυρία προκύπτουν τα ακόλουθα μη αμφισβητούμενα γεγονότα:

(1)Την 23/6/2000 στα πλαίσια της αγωγής XXXXX/2000 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του Εναγομένου για το ποσό των Λ.Κ. 2274,19 με τόκο προς 9% ετησίως από 1/1/2000 μέχρι εξοφλήσεως. Ταυτόχρονα εκδόθηκε διάταγμα για εκποίηση του ακινήτου που αφορά την παρούσα διαδικασία (βλ. Τεκμήριο 1 στην ένσταση). Το δικαίωμα εκτέλεσης της απόφασης περιήλθε στην Καθ' ης η Αίτηση. Προφανώς η αναφορά του Αιτούντα σε «εξ αποφάσεως χρέος» στην παρ. 10 της ένορκης δήλωσης του που παρέθεσα πιο πάνω (βλ. [7]) αφορά αυτή την απόφαση.

(2)Την 1/3/2019 επιδόθηκαν με δικαστικό επιδότη στη σύζυγο του Αιτούντα οι ειδοποιήσεις Τύποι ΙΑ και ΙΒ (βλ. Τεκμήριο 2) με την οποία ο Αιτών ειδοποιήθηκε για τη διαδικασία πλειστηριασμού που θα γινόταν την 23/5/2019 (Τύπος ΙΑ) και ότι θα έπρεπε να διορίσει δικό του εκτιμητή (Τύπος ΙΒ).

(3)Την 12/4/2019 επιδόθηκε στον Αιτούντα καλυπτική επιστολή της Καθ' ης η Αίτηση ημερ. 10/4/2019 στην οποία επισυνάπτεται η ειδοποίηση για πλειστηριασμό (Δελτίο Α), ειδοποίηση Τύπος Θ και ειδοποίηση Τύπος Ι μαζί με επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού ημερ. 31/3/2018 (Τεκμήριο Α στην Αίτηση).

(4)Η παρούσα Αίτηση καταχωρίστηκε 13/5/2019.

(5)Ο πλειστηριασμός διεξήχθη την 23/5/2019 χωρίς να επιτευχθεί πώληση (βλ. Τεκμήριο 3 στην Ένσταση).

1. Με βάση αυτά τα δεδομένα θα παραθέσω σύνοψη των θέσεων των συνηγόρων κατά θέμα ώστε να γίνει καλύτερα κατανοητό το σκεπτικό του Δικαστηρίου. Μη αποστολή της ειδοποίησης Τύπος Θ.
2. Ο συνήγορος του Αιτούντα ανέφερε ότι δεν στάλθηκε ποτέ η εν λόγω ειδοποίηση δυνάμει του άρθρου 44Β του Ν. 9/65 επομένως η διαδικασία έμεινε ημιτελής και η επακόλουθη έκδοση των ειδοποιήσεων Τύπος Ι, ΙΑ, ΙΒ και Δελτίο Α δεν μπορούν να προωθηθούν.
3. Η συνήγορος της Καθ' ης η Αίτηση ανέφερε ότι δεν είναι ξεκάθαρο ποια ειδοποίηση προσβάλλει ο Αιτών. Ενώ γίνεται αναφορά σε Τύπο Ι και ΙΑ στην Αίτηση επισυνάπτει τον Τύπο Ι και Θ, το Δελτίο Α και την κατάσταση λογαριασμού. Αφορούν έγγραφα που δόθηκαν σε διαφορετικές ημερομηνίες και διαφορετικά στάδια της διαδικασίας εκποίησης. Το άρθρο 44Γ

(3)του Ν. 9/65 προβλέπει μόνο προσβολή της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ. Αν θεωρηθεί ότι ο Αιτών προσβάλλει την ειδοποίηση Τύπος ΙΑ, τότε η Αίτηση του είναι εκπρόθεσμη αφού καταχωρίστηκε μετά την παρέλευση 30 ημερών από την επίδοση της. Η τήρηση των προθεσμιών που καθορίζονται από τους νόμους, ανέφερε, άπτεται του δημοσίου συμφέροντος και αποτελεί βασικό υποστήριγμα του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης (βλ. Alentia Ltd v Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτηση/ Έφεση 113/2018, 7/1/2019, Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, Δημητριάδου - Ανδρέου ΠΕΔ με αναφορά στην Λυσιώτης ν. Δημοκρατίας

(2000)1Α ΑΑΔ 364). 18. Οι θέσεις της συνηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση με βρίσκουν σύμφωνο. Ο Αιτών έχει προβάλει συγκεχυμένες θέσεις ως προς το τί προσβάλλει ακριβώς. Στην προκειμένη περίπτωση είναι εμφανές και έχω δεχθεί, από τα ενώπιον μου γεγονότα, ότι έχει αποσταλεί ο Τύπος Θ. Είναι μέρος του Τεκμηρίου Α που ο ίδιος επισυνάπτει. Επίσης, έχοντας κατά νου ότι έχει εκδοθεί απόφαση, η αποστολή της ήταν εκ του περισσού (βλ. επιφύλαξη άρθρου 44Β

(2)του Ν. 9/65). Η θέση που προβάλλεται επομένως είναι αβάσιμη.

1. Περαιτέρω από τα ενώπιον μου γεγονότα έχω δεχθεί ότι η ειδοποίηση Τύπος ΙΑ επιδόθηκε την 1/3/
2. Μόνο αυτή η ειδοποίηση δύναται να εφεσιβληθεί δυνάμει του άρθρου 44Γ

(3)του Ν.9/65. Η διατύπωση του άρθρου 44Γ του Ν. 9/65 είναι σαφής. Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(1)του Ν.9/65: «44Γ.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού ...» (Έμφασις δική μου) 20. Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(2)του Ν. 9/65 προβλέπονται τα ακόλουθα: «

(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.» (Έμφασις δική μου) 21. Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(3)του Ν. 9/65: «

(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, μόνο για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο.» (Έμφασις δική μου) 22. Η παρούσα Αίτηση καταχωρίστηκε 13/5/2019, 2 μήνες και 10 ημέρες μετά την επίδοση της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ. Όπως αναφέρθηκε στη Θωμά, ECLI:CY:AD:2018:D224, Αίτηση 22/2018, 10/5/2018 (Αίτηση για Certiorari), η προθεσμία των 30 ημερών αρχίζει από την επομένη της παραλαβής της ειδοποίησης καθότι η εν λόγω πρόνοια δεν εξαιρείται από τις πρόνοιες του άρθρου 31 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1. Ο Αιτών έχει ως εκ τούτου απωλέσει το δικαίωμα προσβολής της εν λόγω ειδοποίησης. Καμία άλλη ειδοποίηση δεν δύναται να προσβληθεί δυνάμει των προνοιών του άρθρου 44Γ

(3)του Ν. 9/

2. Οποιοδήποτε άλλο ζήτημα μπορεί να τύχει μόνο διαχείρισης δυνάμει του άρθρου 44Β

(3)του Ν. 9/65 το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «

(3)Εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά στο παρόν Μέρος, οι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν αποκλείουν τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο από του να ασκήσει το δικαίωμά του να προχωρήσει με ένδικα μέσα ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου με βάση οποιουσδήποτε άλλους εν ισχύι νόμους και Κανονισμούς αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να κινεί τις διαδικασίες και να επιζητεί τις θεραπείες που προβλέπονται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.»

1. Αν και η κρίση μου αυτή καθορίζει και το αποτέλεσμα κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ για σκοπούς πληρότητας και στα επί μέρους ζητήματα. Μη τεκμηρίωση του ποσού που απαιτείται
2. Ο συνήγορος του Αιτούντα ανέφερε ότι το άρθρο 44Γ του Ν. 9/65 υποχρεώνει το πιστωτικό ίδρυμα να συνοδεύει τον Τύπο Ι με κατάσταση λογαριασμού. Η κατάσταση που επισυνάφθηκε δεν τεκμηριώνει το ποσό της υποθήκης ούτε τους τόκους. Δεν επισυνάπτεται η δικαστική απόφαση.
3. Η συνήγορος της Καθ' ης η Αίτηση ανέφερε ότι δεν υφίσταται πρόβλημα με την κατάσταση λογαριασμού που επισυνάφθηκε, το περιεχόμενο της οποίας είναι επαρκές και σαφές (βλ. The Centaur Land Developers Ltd κ.α. ν Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αίτηση/Έφεση 20/2019, 24/6/2019, Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, Δημητριάδου - Ανδρέου ΠΕΔ). Εν πάση περιπτώσει αυτή δεν μπορεί να προσβληθεί δυνάμει του άρθρου 44Γ

(3)του Ν. 9/

2. Όπως ανέφερα εναντίον του Αιτούντα έχει εκδοθεί δικαστική Απόφαση. Η κατάσταση λογαριασμού. Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(1)του Ν. 9/65 πρέπει να επιδίδεται με τον Τύπο Ι κατάσταση λογαριασμού του του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων. Η κατάσταση που έχει επιδοθεί (βλ. Τεκμήριο Α της Αίτησης) πληροί τις πιο πάνω προϋποθέσεις). Αν ο Αιτών αμφισβητούσε το οφειλόμενο ποσό, τότε, σύμφωνα με το άρθρο 44Β

(3)του Ν. 9/65, όφειλε να κινήσει άλλη διαδικασία. Μη επίδοση ή τοιχοκόλληση του Δελτίου Β 28. Η συνήγορος της Καθ' ης η Αίτηση ανέφερε ότι με βάση τον κ. 5

(5)των Κανονισμών επιδίδεται ή γίνεται τοιχοκόλληση του Δελτίου Α και όχι του Δελτίου Β. Ο συνήγορος του Αιτούντα δεν τοποθετήθηκε ειδικά σε σχέση με το ζήτημα αυτό. 29. Η θέση της με βρίσκει σύμφωνο. Δυνάμει του κ. 5 των Κανονισμών (και ειδικότερα του κ. 5

(5)) δεν υφίσταται θέμα επίδοσης ή τοιχοκόλλησης του Δελτίου Β. Αν συνεχίζει να υφίσταται το αντικείμενο της Αίτησης

1. Η συνήγορος της Καθ' ης η Αίτηση ανέφερε ότι πλέον η Αίτηση είναι άνευ αντικειμένου αφού ο πλειστηριασμός έγινε ανεπιτυχώς την 23/5/
2. Ο Αιτών δεν προσέβαλε τη διαδικασία πλειστηριασμού αλλά των ειδοποιήσεων που προηγούνται αυτού. Ο συνήγορος του Αιτούντα δεν τοποθετήθηκε ειδικά σε σχέση με το ζήτημα αυτό.
3. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 44Η του Ν. 9/65 σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί πώληση δυνάμει του πρώτου πλειστηριασμού παρέχεται στον ενυπόθηκο δανειστή η δυνατότητα λήψης εναλλακτικών μέτρων. Μπορεί να κάνει νέο πλειστηριασμό ή να προβεί σε απευθείας πώληση (βλ. άρθρο 44Η

(1)). Με βάση αυτά τα δεδομένα αν κριθεί ότι ο πρώτος πλειστηριασμός δεν έγινε νομότυπα αποκλείεται το ενδεχόμενο άσκησης της επιλογής στον ενυπόθηκο δανειστή της απευθείας πώλησης. Ως εκ τούτου, αυστηρά ομιλούντες, η διαδικασία συνεχίζει να έχει νόημα ακόμη και μετά τη διενέργεια ανεπιτυχούς πλειστηριασμού. Συνταγματικότητα του Μέρους VIA του Ν. 9/65 (άρθρα 44Α - 44ΙΑΑ)

1. Ο συνήγορος του Αιτούντα εισηγήθηκε ότι τα άρθρα με βάση τα οποία εκδόθηκε η ειδοποίηση παραβιάζουν το δικαίωμα ιδιοκτησίας του Αιτούντα όπως αυτό προστατεύεται με βάση το άρθρο 23 του Συντάγματος και το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκή Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου («ΕΣΔΑ»).
2. Εισηγήθηκε ότι, παρά τις πρόνοιες του άρθρου 4 του Κεφ 224, οι υποθήκες δεν θεωρούνται εμπράγματα δικαιώματα (estates in land) αλλά εμπράγματα βάρη (charges) (βλ. Michaelides v Demetriades

(1968)1 CLR 211) που απλά δεσμεύει τρίτους. Το Κυπριακό δίκαιο, σε αντίθεση με το Αγγλικό δίκαιο (βλ. Four Maids Ltd v Dudley Marshall (Properties) Ltd [1957] 1 Ch 317), ο ενυπόθηκος δανειστής δεν έχει δικαίωμα κατοχής (right to possess) χωρίς να προηγηθεί δικαστική διαδικασία. Το άρθρο 44Γ του Ν. 9/65 μετατρέπει το εμπράγματο βάρος σε δικαίωμα. Ως εμπράγματο βάρος μόνο με δικαστικό διάταγμα μπορεί να αποξενωθεί. Τα άρθρα 44Β - 44Δ παραβιάζουν επομένως το άρθρο 23 του Συντάγματος και το άρθρο 1 του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου του ΕΣΔΑ. Στην προκειμένη περίπτωση, επειδή η υποθήκη αποτελούσε εξασφάλιση για διευκολύνσεις και όχι δάνειο η μετατροπή της εγγύησης σε χρέος αυτόματα είναι και παράνομη. 34. Τα άρθρα 44Α

(1)και (4Α) παραβιάζουν επίσης το άρθρο 30 του Συντάγματος και το άρθρο 6 ΕΣΔΑ αφού επιτρέπει σε ενυπόθηκο δανειστή να κινηθεί πολλαπλώς προχωρώντας με αστική αγωγή και την εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου ή χωρίς προώθηση δικαστικής διαδικασίας (παρέπεμψε σχετικά στην Assanidze v Georgia, Application No. 71503/01, 8/4/2011). 35. Η συνήγορος της Καθ' ης η Αίτηση αντέτεινε ότι δεν καταδείχθηκε οποιαδήποτε αντισυνταγματικότητα των προνοιών του Ν.9/65 ή πως επηρεάζονται δυσμενώς τα δικαιώματα του Αιτούντα (παρέπεμψε σχετικά στις Vatikano Pizza Ltd v Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτηση/ Έφεση 182/2018, 17/8/2018 - Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, Δαυίδ ΠΕΔ, Αρέστη κ.α. v Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτηση/ Έφεση 74/2018, 24/9/2018 - Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, Παπάμιχαηλ ΠΕΔ και Δρουσιώτης κ.α. v Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτηση/ Έφεση 200/2019, 12/11/2019 - Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, Γεωργίου ΑΕΔ[3]). Η εν λόγω υποθήκη καταρτίστηκε με ελεύθερη βούληση των μερών. Το άρθρο 26 του Συντάγματος προστατεύει το δικαίωμα του συμβάλεσθαι ελευθέρως. Ο Αιτών έχει επιδείξει αντισυμβατική συμπεριφορά. Η όλη συμπεριφορά του συνιστά κατάχρηση (βλ. Spiriev ν Γενικός Εισαγγελέας

(2014)1Α ΑΑΔ 937). Η διαδικασία που ακολούθησε η Καθ' ης η Αίτηση, ανέφερε, ήταν η ενδεδειγμένη και ουδεμία πλάνη σε σχέση με το νόμο ή τα πράγματα υφίσταται. Η Καθ' ης η Αίτηση επιδίωξε εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει της Δικαστικής απόφασης στα πλαίσια της αγωγής 3687/2000 με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση του ακινήτου. 36. Σημειώνω ότι οι αρχές σε σχέση με το δικαστικό έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων έχουν τεθεί σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Board for Registration of Architects and Civil Engineers v Kyriakides

(1966)3 CLR 640, 654 - 655, Lapertas Fisheries Ltd κ.α. ν Αστυνομίας

(2002)2 ΑΑΔ 335, 345, Hunter v Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών

(2012)2 AAΔ 731, 739, Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2014)3 ΑΑΔ 175, 205 - 207). Συνοψίζονται ως ακολούθως:

(1)Κάθε νόμος θεωρείται συνταγματικός εκτός αν αποφασισθεί το αντίθετο «πέρα από κάθε λογική αμφιβολία». Καμιά νομοθετική διάταξη δεν κηρύσσεται άκυρη, εκτός αν είναι αντισυνταγματική πέρα από κάθε λογική αμφιβολία.

(2)Τα δικαστήρια ασχολούνται μόνο με τη συνταγματικότητα των νόμων και όχι με τα κίνητρα, την πολιτική ή τη σοφία τους ή τη συμφωνία τους με τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης ή τις θεμελιώδεις αρχές της διακυβέρνησης ή το πνεύμα του Συντάγματος.

(3)Αν είναι δυνατόν τα δικαστήρια θα ερμηνεύσουν το Νόμο έτσι ώστε να τον εντάξουν μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος.

(4)Η δικαστική εξουσία δεν επεκτείνεται στην εξέταση αφηρημένων ζητημάτων, με άλλα λόγια τα δικαστήρια δεν αποφασίζουν επί ζητημάτων συνταγματικής φύσεως εκτός αν αυτό είναι απαραίτητο για την επίλυση της ενώπιον του δικαστηρίου διαφοράς.

(5)Το δικαστήριο έχει την ευχέρεια να μην κηρύξει ολόκληρη νομοθετική διάταξη ως αντισυνταγματική αλλά μόνο μέρος της εν λόγω διάταξης, νοουμένου ότι η ενστάσιμη διάταξη, μπορεί να διαχωριστεί από το υπόλοιπο του νόμου. 37. Η μεδοθολογία ελέγχου της συνταγματικότητας νόμου, σύγκειται στην αντιπαραβολή των κρίσιμων διατάξεων του νόμου με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος. Η έρευνα αποβλέπει στη διαπίστωση κατά πόσο οι διατάξεις του νόμου συγκρούονται με το Σύνταγμα ή συνάδουν με αυτό. Το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται και δεν εξετάζει τη σκοπιμότητα ή τη σοφία του νομοθετήματος. Ο συνταγματικός έλεγχος περιορίζεται στη διαπίστωση συγκρούσεων ή αντιθέσεων προς το Σύνταγμα (βλ. Μαυρογένης ν Βουλής των Αντιπροσώπων κ.ά. (Αρ. 3)

(1996)1 ΑΑΔ 315, 339).

1. Κρίνω ότι με βάση τα δεδομένα που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου δεν έχει καταδειχθεί, στο βαθμό που απαιτείται, ποια πρόνοια του Ν. 9/65 ή στο σύνολο τους προσκρούει στα άρθρα 23 και 30 του Συντάγματος.
2. Δεν μου διαφεύγει ότι εναντίον του Αιτούντα έχει εκδοθεί απόφαση για το ενυπόθηκο χρέος. Το οποιοδήποτε ενδεχόμενο δικαίωμα του στο εν λόγω ακίνητο θα πρέπει να σταθμιστεί και έναντι του δικαιώματος της Καθ' ης η Αίτηση να πετύχει εκτέλεση της προς όφελος της δικαστικής απόφασης, η οποία εκδόθηκε το 2000, και η οποία αποτελεί δεδικασμένο. Σύμφωνα με το άρθρο 6 ΕΣΔΑ προστατεύεται το δικαίωμα του επιτυχότα διαδίκου να μην αμφισβητείται η προς όφελος του εκδοθείσα απόφαση. Το πιο κάτω απόσπασμα από το Guide on Article 6 of the Convention - Right to a fair trial (civil limb)[4] στη σελ. 42, θεωρώ ότι συνοψίζει πλήρως το ζήτημα: «b. Right not to have a final judicial decision called into question
3. Furthermore, the right to a fair hearing must be interpreted in the light of the rule of law. One of the fundamental aspects of the rule of law is the principle of legal certainty (Okyay and Others v. Turkey, § 73), which requires, inter alia, that where the courts have finally determined an issue their ruling should not be called into question (Brumărescu v. Romania [GC], § 61; Agrokompleks v. Ukraine, § 148).
4. Judicial systems characterised by final judgments that are liable to review indefinitely and at risk of being set aside repeatedly are in breach of Article 6 § 1 (Sovtransavto Holding v. Ukraine, §§ 74, 77 and 82, concerning the protest procedure whereby the President of the Supreme Arbitration Tribunal, the Attorney-General and their deputies had discretionary power to challenge final judgments under the supervisory review procedure by lodging an objection).
5. The calling into question of decisions in this manner is not acceptable, whether it be by judges and members of the executive (Tregubenko v. Ukraine, § 36) or by non-judicial authorities (Agrokompleks v. Ukraine, §§ 150-51).
6. A final decision may be called into question only when this is made necessary by circumstances of a substantial and compelling character such as a judicial error (Ryabykh v. Russia, § 52; see also Vardanyan and Nanushyan v. Armenia, § 70, and compare with Trapeznikov and Others v. Russia, in which the supervisory review procedure, implemented at the parties' request, did not breach the principle of legal certainty, §§ 39-40).
7. In summary, legal certainty presupposes respect for the principle of res judicata, that is, the principle of the finality of judgments. By virtue of this principle, no party is entitled to seek a review of a final and binding judgment merely for the purpose of obtaining a rehearing and a fresh determination of the case. The higher courts should not use their power of review to carry out a fresh examination. The review should not become an appeal in disguise, and the mere possibility of there being two views on the subject is not a sufficient ground for re-examining a case. A departure from that principle is justified only when made necessary by circumstances of a substantial and compelling character (Ryabykh v. Russia, § 52).»
8. Δεν πρέπει να παραγνωρίζεται επίσης το γεγονός ότι η απόφαση αφορούσε απαίτηση που προέκυπτε από σύμβαση η οποία επίσης προστατεύεται από το άρθρο 26 του Συντάγματος. Όπως αναφέρθηκε πρόσφατα στη Loucas Panayiotou Estates Ltd ν Hellenic Bank Public Company Ltd, Πολιτική Έφεση, Ε203/2013, 11/9/2019: «Η «παραμονή» της ιδιοκτησίας στους εφεσείοντες με δική τους συγκατάθεση έχει, εκ των προτέρων, τεθεί υπό αμφισβήτηση καθότι τα συγκεκριμένα ακίνητα έχουν αποτελέσει αντικείμενο υποθήκης. Με αυτό τον τρόπο οι ίδιοι οι εφεσείοντες έχουν απεμπολήσει ένα μέρος της δικής τους απολύτου ιδιοκτησίας, θέτοντας την περιουσία υπό ενδεχόμενη πώληση λόγω εκποίησης της υποθήκης.»
9. Ως καταληκτικό σχόλιο θα ήθελα να πω και το εξής. Οι αρχές της επιείκειας (equity) αναγνώριζαν πάντα τον ενυπόθηκο χρεώστη το δικαίωμα να εξαλείψει την υποθήκη (και να αποδεσμεύσει το ακίνητο του) ακόμα και μετά την παρέλευση της συμβατικής ημερομηνίας εξόφλησης του χρέους. Το δικαίωμα αυτό είναι γνωστό ως equitable right to redeem και αρχίζει την ημερομηνία παρέλευσης της ημερομηνίας αποπληρωμής (date of redemption). Σύμφωνα με την αρχή του equity of redemption, η οποία τίθεται σε ισχύ με τη σύναψη της συμφωνίας υποθήκευσης, του ακινήτου ο ενυπόθηκος χρεώστης παραμένει ιδιοκτήτης του ακινήτου. Το δικαίωμα ιδιοκτησίας του όμως υπόκειται στα δικαιώματα του ενυπόθηκου δανειστή. Το equity of redemption του ενυπόθηκου χρεώστη περιλαμβάνει το σύνολο των δικαιωμάτων του ενυπόθηκου δανειστή αφαιρουμένων αυτών του ενυπόθηκου χρεώστη συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος εξόφλησης (right to redeem) (βλ. M. Thompson, Land Law, (1st edn Sweet & Maxwell, London 1995), σελ. 186 και Snell's Equity (13th edn Sweet & Maxwell, London 2000), παρ. 23-01, σελ. 449).
10. Όλες οι νομοθετικές ρυθμίσεις που ακολούθησαν στην Αγγλία (και στην Κύπρο) έχουν ως βάση τους αυτές τις αρχές αφού υφίσταται το δικαίωμα στον ενυπόθηκο χρεώστη να εξοφλήσει έως και την τελευταία στιγμή. Αναμένεται όπως σε τέτοιες διαδικασίες οι ενυπόθηκοι χρεώστες (και οι συνήγοροι τους), και εφόσον δεν ισχύουν τα όσα προβλέπονται στο άρθρο 44Γ

(3), προβληματίζονται αν θα ασκήσουν (ή αν μπορούν καθόλου να ασκήσουν) - και πότε - το δικαίωμα εξόφλησης (right to redeem). Πολύ περισσότερο δε όταν εναντίον τους εκκρεμεί ανεκτέλεστη δικαστική απόφαση. Όταν δεν υπάρχει γνήσια πρόθεση εξόφλησης της συμβατικής (ή εξ αποφάσεως) οφειλής η οποιαδήποτε επίκληση σε δικαιώματα με βάση το άρθρο 23 του Συντάγματος είναι άνευ νοήματος. Ακόμη και στις περιπτώσεις όπου υπάρχει γνήσια διαφορά στο οφειλόμενο ποσό, ουδείς αποτρέπει τον ενυπόθηκο οφειλέτη από το να καταβάλει το ποσό που ο ίδιος θεωρεί ότι οφείλει και να πετύχει έτσι την αναστολή της εκποίησης μέχρι την τελική εκδίκαση της διαφοράς.

1. Στην προκειμένη περίπτωση ο Αιτών δεν ανέφερε αν προτίθεται να ασκήσει το δικαίωμα εξόφλησης και πότε. Και αυτό ενώ εκκρεμεί δικαστική απόφαση εναντίον του προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση από το
2. Κατάληξη
3. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον του Αιτούντα. (Υπ.) ............... Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] Η Καθ' ης η Αίτηση, προφανώς εκ λάθους, καταχώρισε δύο φορές ένσταση, την 10/9/2020 και την 13/9/
4. Οι ενστάσεις και οι ένορκες δηλώσεις που καταχωρίστηκαν είναι πανομοιότυπες. Το ίδιο πρόσωπο είναι και ο ενόρκως δηλών. Μετά από επανάνοιγμα της υπόθεσης διευκρινίστηκε ότι η ένσταση ήταν αυτή της 10/9/
5. Αυτή μόνο λήφθηκε υπόψη. [2] Δεν κρίνω σκόπιμο ν' αναφερθώ λεπτομερώς στο πλήρες ιστορικό αλλαγών ονομάτων της εν λόγω τράπεζας. Δεν είναι επίδικο θέμα. [3] Όπως ήταν τότε. [4] Έκδοση του ΕΔΔΑ, 31/8/2019, www.echr.coe.int. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο