← Κύπρος

ΠΑΦΙΤΗ ν. ΛΙΑΣΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 5904/10, 10/4/2020

ΠΑΦΙΤΗ ν. ΛΙΑΣΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 5904/10, 10/4/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A188 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5904/10 ΜΕΤΑΞΥ: XXXXX ΠΑΦΙΤΗ Ενάγοντα και

  1. XXXXX ΛΙΑΣΗ
  2. XXXXX ΛΙΑΣΗ
  3. XXXXX ΛΙΑΣΗ
  4. ΑΣΤΡΑΣΟΛ ΛΤΔ
  5. ΕΠΙΣΗΜΟΥ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗ (ως εκκαθαριστή της περιουσίας της εταιρείας ''LIASIS SHOELASTS LTD'')
  6. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ (Δια ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ και ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ)
  7. ΔΗΜΟΥ ΛΑΤΣΙΩΝ Εναγομένων ------------------ Αίτηση του Εναγόμενου 6 ημερομηνίας 6/11/2019 για Αναστολή Εκτέλεσης της Απόφασης Ημερομηνία: 10 Απριλίου,
  8. Για τον Εναγόμενο 6 - Αιτούντα: κ. Α. Χριστοφόρου, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Για τον Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση: κα. Λ. Πατσαλίδου για κ.κ. Λουκή Γ. Λουκαΐδη & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η
  9. Με αίτηση του ο Εναγόμενος 6 - Αιτών (ο «Εναγόμενος 6») αιτείται Διάταγμα που να αναστέλλει την εκτέλεση της Δικαστικής Αποφάσεως ημερομηνίας 12/4/2019 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή μέχρι της τελικής εκδίκασης και αποπεράτωσης της Έφεσης που καταχώρισε με αριθμό 148/
  11. Η αίτηση βασίζεται στη Δ.35, Θ.18 και στη Δ.48, Θ. 8

(1)(ee) των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας.
  1. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας XXXXX Πίροκκα, Γραμματειακής Λειτουργού στο Τμήμα Αγωγών της Νομικής Υπηρεσίας. Όπως αναφέρει, την 12/4/2019 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του Εναγομένου 6 η οποία εφεσιβλήθηκε την 17/4/2019 (Τεκμήριο 1, το εφετήριο και η πρωτόδικη απόφαση). Όπως τη συμβουλεύει ο συνήγορος που χειρίζεται την υπόθεση, είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης, διότι αν εκτελεστεί η απόφαση δεν θα μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη έστω και αν πετύχει η έφεση. Ο Εναγόμενος 6 θα υποστεί ζημιά και θα παρεμποδιστεί η ορθή απονομή της δικαιοσύνης.
  2. Ο Ενάγων - Καθ' ου η Αίτηση («ο Ενάγων») καταχώρισε ένσταση προβάλλοντας τους ακόλουθους 6 λόγους:
(1)Δεν συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις που να συνηγορούν στη δυνατότητα παρέκκλισης από την αρχή της εκτελεστότητας της δικαστικής απόφασης (λόγος 1).
(2)Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και οι λόγοι αναστολής που προβάλλονται γενικοί και ασαφείς και δεν πληρούν τις προϋποθέσεις της νομολογίας (λόγος 2).
(3)Το ισοζύγιο της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου κλίνει προς τη μη ικανοποίηση του αιτήματος. Ο Εναγόμενος 6 ουδεμία βλάβη θα υποστεί (λόγος 3).
(4)Δεν εξηγείται ούτε προσφέρθηκε μαρτυρία σε σχέση με τη θέση ότι μη ικανοποίηση του αιτήματος θα καταστήσει την Έφεση άνευ αντικειμένου (λόγος 4).
(5)Η Έφεση δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας (λόγος 5).
(6)Ο Εναγόμενος 6 δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά τα χέρια, η αίτηση είναι κακόπιστη και ο σκοπός της είναι η πρόκληση καθυστέρησης στην ανάληψη των υποχρεώσεων του προς τον Ενάγοντα (λόγος 6). 5. Η Ένσταση βασίζεται στη Δ.35, Θ.Θ. 18 και 19, Δ.40, στη Δ.48, Θ.Θ.1 - 4, 8 και 9 και στη Δ.64 Θ. 1
(2)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 30
(2)του Συντάγματος, στο άρθρο 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στη νομολογία του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στη διακριτική εξουσία και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.
  1. Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Ενάγοντα. Επισυνάπτει αντίγραφο της πρωτόδικης απόφασης (Τεκμήριο 1) με την οποία εκδόθηκε υπέρ του και εναντίον των Εναγομένων 3, 4 και 6 απόφαση για το ποσό των €5000 πλέον τα έξοδα. Παρά τις επιστολές που απέστειλε ο συνήγορος του (Τεκμήρια 2, 3 και 4) υπήρξε προφορική άρνηση από πλευράς Εναγόμενου 6 να συμμορφωθεί με την απόφαση.
  2. Ο ίδιος είναι φερέγγυος με εισόδημα, κινητή και ακίνητη περιουσία, κάτι το οποίο δεν αποκαλύφθηκε από πλευράς Εναγόμενου.
  3. Όπως τον συμβουλεύει ο δικηγόρος του, τα δικηγορικά έξοδα συνήθως εξαιρούνται από διατάγματα αναστολής και οι συνήγοροι αναλαμβάνουν υποχρέωση επιστροφής των χρημάτων σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης. Ο ίδιος μάλιστα έχει κληθεί να καταβάλει τα έξοδα των επιτυχόντων διαδίκων (Τεκμήριο 5, σχετική επιστολή του συνηγόρου του Εναγομένου 5).
  4. Ως προς την ουσία του αιτήματος, ανέφερε ότι δεν έχει καταδειχθεί ότι με την καταβολή του ποσού της αποζημίωσης θα καταστεί η Έφεση άνευ ουσίας ή αποτελέσματος. Η πιθανότητα επιτυχίας της Έφεσης δεν επεξηγείται. Γίνεται απλά αόριστη αναφορά. Δεν αναφέρονται επίσης οποιεσδήποτε εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την ικανοποίηση του αιτήματος. Αντίθετα η ζημιά που θα υποστεί ο ίδιος είναι αυτονόητη και αυθύπαρκτη.
  5. Και οι δύο συνήγοροι κατέθεσαν γραπτώς τις εισηγήσεις τους και αναφέρθηκαν στη νομολογία επί του θέματος.
  6. Ο συνήγορος του Εναγόμενου 6 εισηγήθηκε ότι, το Δικαστήριο οφείλει να σταθμίσει τα συγκρουόμενα δικαιώματα των διαδίκων, από τη μια της μη αποστέρησης των καρπών επιτυχίας στον επιτυχόντα διάδικο και από την άλλη της μη εξουδετέρωσης της αποτελεσματικότητας του ένδικου μέσου της εφέσεως του άλλου διαδίκου. Εφόσον κριθεί, ανέφερε, ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για αναστολή εναπόκειται στο Δικαστήριο η επιβολή όρων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης. Προκύπτει από τους λόγους έφεσης, στους οποίους ανέπτυξε, η βεβαιότητα επιτυχίας της έφεσης. Επίσης από το σύνολο των 19 Αποφάσεων που εκδόθηκαν στα πλαίσια της συνεκδίκασης της παρούσας υπόθεσης με άλλες θα καταβληθούν στους ενάγοντες εκατομμύρια. Είναι προφανές ότι αδυνατούν να επιστρέψουν τα χρήματα. Αντίθετα η Δημοκρατία, ως φερέγγυα, θα μπορεί να τους αποζημιώσει.
  7. Η συνήγορος του Ενάγοντα ανέφερε ότι η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας και η εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται όταν υφίστανται εξαιρετικές περιστάσεις. Ουσιαστικό ρόλο παίζει και η φύση της ενδεχόμενης ζημιάς που θα προκληθεί. Στην προκειμένη περίπτωση δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε λόγος που να συνηγορεί στην κατ' εξαίρεση άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου. Αόριστη παρέμεινε επίσης η θέση του Εναγομένου 6 για την πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης. Δεν έχει αποκαλυφθεί από πλευράς Εναγομένου 6 επίσης η οικονομική φερεγγυότητα του Ενάγοντα, ο οποίος είναι σε θέση να επιστρέψει το εν λόγω ποσό. Ως εκ τούτου το ισοζύγιο της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου κλίνει προς όφελος του Ενάγοντα ο οποίος δεν θα πρέπει να αποστερηθεί τους καρπούς της επιτυχίας του. Όσον αφορά τα έξοδα ανέφερε ότι το Δικαστήριο μπορεί να δώσει οδηγίες για σχετική ανάληψη υποχρέωσης από το συνήγορο του Ενάγοντα.
  8. Το θέμα αναστολής εκτέλεσης απόφασης διέπει η Δ.35, Θ.Θ. 18 και 19 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Οι εν λόγω θεσμοί προνοούν τα ακόλουθα: «Δ.35, Θ.18.―An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given. Δ.35, Θ.19.―Wherever under these Rules an application may be made either to the Court below or to the Court of Appeal, or to a Judge of either Court, it shall be made in the first instance to the Court or Judge below».
  9. Σύμφωνα με τις πιο πάνω διατάξεις το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να διατάξει αναστολή εφέσιμης ενδιάμεσης ή τελικής Απόφασης (βλ. Δημητρούδης ν Λουγκρίδη
(2011)1A AAΔ 687, 695 και Aftomata Eleourgia Lythrodonta Limited v Holy Monastery of Mahera
(1986)1 CLR 532). 15. Οι αρχές της νομολογίας μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως:
(1)Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας, γίνεται στο πλαίσιο της Δ.35, Θ. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης (βλ. Χαραλάμπους ν A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1Γ ΑΑΔ 1978, 1982).
(2)Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως, αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης. (βλ. Χαραλάμπους, ανωτέρω, σελ. 1982).
(3)Το δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες ήτοι, τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μια και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της έφεσης από την άλλη (βλ. Χαραλάμπους, ανωτέρω, σελ. 1982 - 1983, και The Governor and the Company of the Bank of Scotland v S.S. Supphire Seas
(2001)1 ΑΑΔ 955, 968, Demetriades Group of Companies Ltd v APM Italian Type Ice-Cream Ltd, Πολιτική Έφεση 372/2015, 15/2/2017).
(4)Σε αιτήσεις αυτής της μορφής, δεν είναι πάντοτε εύκολο το καθήκον του Δικαστηρίου για εξισορρόπηση των προαναφερόμενων ουσιαστικών παραγόντων και θέσεων. Προβάλλει σε όλες τις περιπτώσεις, ως βασικό κριτήριο, το κατά πόσο υπάρχει ενδεχόμενο να προκληθεί ανεπανόρθωτη αδικία στο ένα ή στο άλλο μέρος εάν το Δικαστήριο, ανάλογα, χορηγήσει ή αρνηθεί την αναστολή. Η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου εξαρτάται από το σύνολο των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Παραμένει όμως ως ουσιαστικό ερώτημα το κατά πόσο υπάρχει κίνδυνος πρόκλησης αδικίας σε ένα από τους δύο διαδίκους, ή ακόμη και στους δύο, στην περίπτωση έκδοσης ή μη του διατάγματος αναστολής (βλ. Demetriades Group of Companies Ltd, ανωτέρω).
(5)Το σχετικό βάρος για κατάδειξη ανεπανόρθωτης βλάβης εναποτίθεται στους ώμους του κάθε αιτούντα που επιζητεί αναστολή της εκτέλεσης εις βάρος του απόφασης. Όπως επίσης φέρει το βάρος να θεμελιώσει ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων, προκειμένου να καταστεί δυνατό να κλίνει η πλάστιγγα υπέρ της αρχής ότι το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητάς του (βλ. Demetriades Group of Companies Ltd, ανωτέρω).
(6)Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου (βλ. Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 ΑΑΔ 1147, 1150 - 1151).
(7)Το αντικείμενο της δικαιοδοσίας βάσει της Δ.35, Θ.18 είναι η αναστολή θετικής υποχρέωσης ή καθήκοντος το οποίο επιβάλλεται από την απόφαση η οποία εφεσιβάλλεται. Το αντικείμενο της αναστολής είναι η υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την απόφαση, και όχι η παγοποίηση ή ο προσωρινός παραμερισμός της απόφασης η οποία εφεσιβάλλεται (βλ. Δημητρούδης, ανωτέρω, σελ. 696 με αναφορά στις Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν Λύρα (αρ. 1)
(1997)1Γ ΑΑΔ 1384, Fotiou and Another v Petrolina Ltd
(1984)1 CLR 708, Re E.S. (an Infant)
(1986)1 CLR 119, Aftomata Eleourgia, ανωτέρω). 16. Οι οικονομικές δυσχέρειες του εξ αποφάσεως οφειλέτη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που πηγάζουν από την απόφαση δεν μπορούν να προβληθούν ως λόγοι για τη χορήγηση αναστολής. Αν γινόταν δεκτή αυτή η πρόταση ως θέμα αρχής τότε οι επιπτώσεις, ιδιαίτερα σε μακρούς δικαστικούς αγώνες, θα ήταν επικίνδυνα αρνητικές στην αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης (βλ. Βογαζιανού ν Γενικού Εισαγγελέα
(1997)1Β ΑΑΔ 591, 595). 17. Η πρόσφατη Αγγλική Νομολογία κινείται σε ανάλογα πλαίσια. Στο σύγγραμμα Blackstone's Civil Practice, 2013, The Commentary (OUP, Oxford 2012), με αναφορά στη Hammond Suddard Solicitors v Agrichem International Holdings Ltd [2001] EWCA Civ 2065, αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελ. 1211, §71.46 ως προς τα ερωτήματα που καλείται να απαντήσει το Δικαστήριο: «(
  1. a)If a stay is refused, what are the risks of the appeal being stifled? (
  2. b)If a stay is granted and the appeal fails, what are the risks that the respondent will be unable to enforce the judgment? (
  3. c)If a stay is refused and the appeal succeeds, and the judgment is enforced in the meantime, what are the risks of the appellant being able to recover what has been paid to the respondent?» 18. Σε δική μου ελεύθερη μετάφραση: «
(1)Εάν το αίτημα αναστολής δεν γίνει αποδεκτό ποιες οι πιθανότητες η έφεση να εξουδετερωθεί;
(2)Εάν το αίτημα αναστολής γίνει αποδεκτό και η έφεση αποτύχει ποιες οι πιθανότητες ο εφεσίβλητος να μην μπορεί να εκτελέσει την απόφαση;
(3)Εάν το αίτημα αναστολής δεν γίνει αποδεκτό και η έφεση επιτύχει και η απόφαση έχει εκτελεστεί εν τω μεταξύ ποιες οι πιθανότητες ο εφεσείων να μην μπορεί να ανακτήσει αυτά που πλήρωσε στον εφεσίβλητο;»
  1. Η μαρτυρία προς υποστήριξη του αιτήματος για αναστολή πρέπει να είναι πλήρης, ειλικρινής και ξεκάθαρη[1](βλ. Hammond Suddard Solicitors, ανωτέρω, [13] της απόφασης).
  2. Η Hammond Suddard Solicitors, ανωτέρω, έχει υιοθετηθεί πρόσφατα στη Demetriades Group of Companies Ltd, ανωτέρω.
  3. Όπως ανέφερα και σε προηγούμενες αποφάσεις μου[2], κρίνω, καθοδηγούμενος από την πιο πάνω νομολογία, ότι στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει αίτημα για αναστολή πρέπει να εξειδικεύονται οι λόγοι για τους οποίους το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς όφελος του αιτούντα σε συνάρτηση πάντοτε, με τους λόγους έφεσης και με το αντικείμενο της απαίτησης ή υπεράσπισης αναλόγως. Διαφορετικά η στάθμιση των συγκρουόμενων συμφερόντων είναι αδύνατη. Τυχόν έγκριση αιτήματος για αναστολή εκτέλεσης χωρίς να τεθεί το αναγκαίο μαρτυρικό υπόβαθρο θα είναι αυθαίρετη. Αόριστες αναφορές ή γενικές επικλήσεις δεν αρκούν (βλ. Demetriades Group of Companies Ltd, ανωτέρω).
  4. Στην προκειμένη περίπτωση η Αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Συγκεκριμένα:
(1)Η ενόρκως δηλούσα στην Αίτηση δεν αναφέρει στη μαρτυρία της αν υπάρχει κίνδυνος μη επιστροφής οποιουδήποτε ποσού που θα καταβληθεί στον Ενάγοντα. Δεν εξηγεί δηλαδή, γιατί δεν θα είναι δυνατή η επιστροφή του ποσού που θα καταβάλει στους Ενάγοντες σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης. Δεν έχει δηλωθεί οποιοσδήποτε κίνδυνος ή αδυναμία εκ μέρους του Ενάγοντα να επιστρέψει οποιοδήποτε χρηματικό ποσό που θα του καταβληθεί. Το γεγονός ότι, σύμφωνα με τον συνήγορο του Εναγομένου 6, εκκρεμούν και άλλες αποφάσεις με άλλους ενάγοντες (λόγω συνεκδίκασης) που αφορούν εκατομμύρια δεν σχετίζεται με την οικονομική φερεγγυότητα του συγκεκριμένου Ενάγοντα.
(2)Περαιτέρω, δεν δίδονται οι λόγοι για τους οποίους η έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου σε περίπτωση μη αναστολής της εκτέλεσης. Όπως ανέφερα το ζήτημα αυτό δεν έχει συσχετισθεί με την οικονομική φερεγγυότητα του Ενάγοντα ούτε με άλλο συγκεκριμένο ζήτημα που να αφορά προβαλλόμενο λόγο έφεσης. Το γεγονός ότι η Δημοκρατία τεκμαίρεται φερέγγυα (Γενικός Εισαγγελέας (Αρ. 6)
(1993)1 ΑΑΔ 788, 791) δεν οδηγεί σε συμπέρασμα ότι δικαιούται άνευ ετέρου σε αναστολή εκτέλεσης μέχρι εκδίκασης έφεσης της.
  1. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα, όπως θα αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, προς όφελος του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγόμενου
  2. (Υπ.) ............... Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] 'In our judgment, the evidence in support of an application for a stay needs to be full, frank and clear. Evidence in support of an application for a stay must be full, frank and clear'. [2] Andreou & Charalambous Trading Ltd v
  3. Orthodoxou Skevi's Bazar Ltd κ.α, Αγωγή 3677/2010, 28/7/2014, First Ukrainian Development Ltd, Αίτηση 6/08, 10/10/2014 και Κοινοτικό Συμβούλιο Πύργου ν Αργυρίδη, Αγωγή 1789/2012, 23/1/
  4. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.