Gordian Holdings Limited ν. Λεπτός & Αργυρίδης Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2120/14, 29/5/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A253 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γιαπανά, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2120/14 Gordian Holdings Limited -και-
- Λεπτός & Αργυρίδης Λτδ, Έγκωμη
- XXXXX Λεπτός, Στρόβολος
- XXXXX Λεπτός, Έγκωμη
- XXXXX Λεπτού, Έγκωμη
- XXXXX Λεπτός, Έγκωμη
- XXXXX Αργυρίδης, Έγκωμη
- XXXXX Λεπτού Αργυρίδου, Έγκωμη
- Βάσος Λεπτός Λτδ, Έγκωμη --------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 29 Μαΐου 2020 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κ. Λ. Μαλέκκου Για τους Εναγόμενους: κ. Μ. Κωνσταντίνου ------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Η απαίτηση των εναγόντων στηρίζεται σε δυο λογαριασμούς δανείου. Τον τρεχούμενο λογαριασμό με αριθμό XXXXX5664, με υπόλοιπο εκ €1.297.420,01 πλέον τόκους, και το δάνειο με αριθμό XXXXX6854 με υπόλοιπο εκ €847.285,84 πλέον τόκους. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, το πρώτο δάνειο αφορούσε συμφωνία για όριο σε τρεχούμενο λογαριασμό. Έγινε την 9.3.07 από την εναγόμενη 1, με την εγγύηση των υπολοίπων εναγομένων, για το ποσό των Λ.Κ.500.
- Το δεύτερο δάνειο ημερ.9.3.07, αφορούσε συμφωνία δανείου της εναγομένης 1 με την εγγύηση των υπολοίπων εναγομένων για το ποσό των Λ.Κ.615.
- Η εγγύηση των εναγομένων 2-8 δεν θα υπερέβαινε το ποσό των Λ.Κ.600.
- Περαιτέρω, οι εναγόμενοι 8, υποθήκευσαν προς όφελος των εναγόντων ένα οικόπεδο με αριθμό υποθήκης ΑΥXXXXX/
- Το πιο πάνω δάνειο εξασφαλίστηκε περαιτέρω δι' εγγράφου ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερ.9.3.01 για το ποσό των Λ.Κ.500.000, πλέον τόκους. Οι ενάγοντες με επιστολές τους ημερ.17.9.13 ενημέρωσαν τους εναγόμενους για τις καθυστερήσεις που παρουσιάζονταν στους πιο πάνω λογαριασμούς, με επιβάρυνση τόκου υπερημερίας, και τους κάλεσαν να εξοφλήσουν τα οφειλόμενα ποσά, χωρίς ανταπόκριση εκ μέρους τους. Την 25.11.13 τερμάτισαν τις μεταξύ τους συμφωνίες. Αξιώνουν εναντίον όλων των εναγομένων απόφαση για τα πιο πάνω ποσά, καθώς και διάταγμα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Η υπεράσπιση των εναγομένων δεν αρνείται την ύπαρξη των συμφωνιών δανείου. Είναι η θέση τους ότι το δικαίωμα των εναγόντων να τερματίζουν άνευ προειδοποιήσεως τη λειτουργία των λογαριασμών είναι καταχρηστικός και ότι, δεν μπορεί να υπάρξει κεφαλαιοποίηση του τόκου υπερημερίας 2 φορές κατ' έτος καθότι δεν υπάρχει τέτοιος όρος στη συμφωνία. Καθόσον αφορά την εγγύηση των εναγομένων 2-8, είναι η θέση τους ότι αυτή δεν αφορά τα επίδικα δάνεια και ότι, αν αποδειχθεί ότι αποτελούσαν εξασφάλιση των επιδίκων δανείων, υπήρξαν τροποποιήσεις στα δάνεια για τις οποίες οι εγγυητές δεν ενημερώθηκαν, γεγονός που οδηγεί στην απαλλαγή τους. Είναι επίσης η θέση τους ότι δεν ενημερώθηκαν εγκαίρως για τις καθυστερήσεις που παρουσίαζαν τα επίδικα δάνεια και/ή για την οποιαδήποτε αθέτηση των συμφωνιών, γεγονός που οδηγεί ομοίως στην απαλλαγή τους. Σύμφωνα επίσης με την υπεράσπιση, η ενυπόθηκη εξασφάλιση δεν αφορά τους επίδικους λογαριασμούς. Για ότι αφορά τα αξιούμενα υπόλοιπα ποσά, αυτά περιέχουν ανατοκισμούς και χρεώσεις τόκων πέραν των υπό του Νόμου επιτρεπομένων και τόκους υπερημερίας που είναι παράνομοι, αντισυμβατικοί και καταχρηστικοί. Τα πιο πάνω σκιαγραφούν σε αδρές γραμμές τις εκατέρωθεν δικογραφημένες θέσεις. Ο ΜΕ1 XXXXX Δημητρίου στη γραπτή του δήλωση (έγγραφο Α1), αναφέρεται στη διαδικασία μεταφοράς αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ προς την εταιρεία Gordian Holdings Ltd, καταθέτοντας προς τούτο διάφορα τεκμήρια (1-4). Ο ίδιος είναι στην υπηρεσία της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ και εξουσιοδοτημένος από την Gordian να δώσει μαρτυρία. Είναι τοποθετημένος στο τμήμα προβληματικών λογαριασμών και ανάκτησης προβληματικών χρεών και ένας εκ των υπευθύνων για την εποπτεία και έλεγχο της κίνησης λογαριασμών των πελατών, μεταξύ αυτών και των εναγομένων. Έχει πρόσβαση στα αρχεία της τράπεζας και έχει στη κατοχή, έλεγχο και φύλαξη του τα σχετικά έγγραφα και ετοιμάζει καταστάσεις προβληματικών λογαριασμών, μεταξύ των οποίων και της παρούσης υποθέσεως. Η αγωγή αφορά χρεωστικά υπόλοιπα δυο διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν στην εναγόμενη
- Η μια αφορά όριο σε τρεχούμενο λογαριασμό εκ Λ.Κ.500.000 και η άλλη, δάνειο εκ Λ.Κ.615.
- Τον Δεκέμβριο του 2016 μεταβιβάστηκε στην τράπεζα το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX και εξαλείφθηκε η υποθήκη XXXXX/2011 χωρίς να πιστωθεί κάποιο ποσό στα επίδικα δάνεια, γιατί η υποθήκη εξασφάλιζε υποχρεώσεις που αφορούν άλλες αγωγές. Κατέθεσε διάφορα έγγραφα σχετικά με τις πιο πάνω συμφωνίες δανεισμού (τεκμ.5-9), καθώς και τα έγγραφα εγγύησης των εναγομένων 2-8 ως τεκμ.
- Η τράπεζα διατηρεί τραπεζικό βιβλίο σε ηλεκτρονική μορφή και έχει και ο ίδιος πρόσβαση σε αυτό. Μετά από εντολή του παρήχθησαν και εκτυπώθηκαν από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή οι καταστάσεις λογαριασμού. Τις σύγκρινε ο ίδιος με την αρχική καταχώρηση, διαπίστωσε ότι είναι ορθές και τις κατέθεσε, μαζί με πιστοποιητικό, δυνάμει του Άρθρου 35 του Κεφ.9 (τεκμ.11 και 12). Κατέθεσε ως τεκμ.13 δέσμη επιστολών προς όλους τους εναγόμενους. Ειδικότερα, ότι ο τρεχούμενος λογαριασμός παρουσίαζε υπέρβαση, καθώς και ως τεκμ.14, επιστολές τερματισμού του τρεχούμενου λογαριασμού. Ομοίως και καθόσον αφορά τη συμφωνία δανείου, κατέθεσε δέσμη επιστολών προς τους εναγομένους, ότι παρουσίαζε καθυστερήσεις, και δέσμη επιστολών για τερματισμό της συμφωνίας δανείου (τεκμ.15 και 16). Οι επιστολές αυτές δεν έχουν επιστραφεί. Σύμφωνα με το τεκμ.17, δημοσιεύσεις στον τύπο, η τράπεζα κοινοποίησε στους εναγομένους αλλαγές στα επιτόκια. Παρά ταύτα, και παρόλο που η ενάγουσα διεκδικεί επιτόκια ύψους 7.25% και 9.25% αντίστοιχα, ετοίμασε και καταχώρισε αναδόμηση των καταστάσεων λογαριασμού με βάση το συμφωνηθέν επιτόκιο 4.5% (τεκμ.18 και 19). Διαμορφωμένης της κατάστασης, η απαίτηση της ενάγουσας, εναντίον όλων των εναγομένων, είναι: Α. Για τον λογαριασμό δανείου €958.862,54 πλέον τόκοι προς 4.5% από 31.12.2016 επί ποσού €946.752,49 με κεφαλαιοποίηση 2 φορές τον χρόνο, ήτοι στις 30.6 και 31.12 και, Β. Για τον τρεχούμενο λογαριασμό ποσό €1.470.353,90 πλέον τόκοι 4.5% από 31.12.2016 επί ποσού €1.450.009,38 με κεφαλαιοποίηση 2 φορές τον χρόνο, ήτοι στις 30.6 και 31.
- Ο μάρτυρας αντεξετάστηκε ως προς τους τόκους αλλά και τον τόκο υπερημερίας που χρέωναν οι ενάγοντες, διευκρινίζοντας ότι με βάση τις αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμού αξιώνουν το συμφωνηθέν βασικό επιτόκιο 4.5%. Ο ΜΕ2 XXXXX Αδάμου στην γραπτή του δήλωση (έγγραφο Β), αναφέρεται στο ιστορικό της ρηθείσας υποθήκης Υ8654/2011 η οποία εξαλείφθηκε. Και αυτό, γιατί το ποσό που προέκυψε από την αγορά του ακινήτου κατανεμήθηκε έναντι διαφόρων υποχρεώσεων της εταιρείας Βάσος Λεπτός Λτδ - εναγομένης 8 - που αφορούσε την αγωγή αρ. XXXXX/15, η οποία εξοφλήθηκε πλήρως και αποσύρθηκε, καθώς και έναντι της αγωγής αρ. XXXXX/14 η οποία εξοφλήθηκε μερικώς. Για την υπό κρίση απαίτηση δεν έχει κατατεθεί κανένα ποσό έναντι της εξάλειψης της υποθήκης. Κατέθεσε προς τούτο διάφορα υποστηρικτικά έγγραφα (τεκμ.20-33). Αντεξεταζόμενος εξήγησε διάφορα θέματα που αφορούν την εξάλειψη της ρηθείσης υποθήκης. Η πλευρά των εναγομένων δεν κάλεσε κανένα μάρτυρα, και οι δυο πλευρές προχώρησαν με γραπτές αγορεύσεις. Το δικαστήριο έχει μελετήσει τις εκατέρωθεν θέσεις όπως αυτές αναλύονται στις αντίστοιχες γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των δυο πλευρών. Στη συνέχεια και όπου χρειάζεται θα γίνει ειδική αναφορά σε αυτές. Ομοίως, το δικαστήριο, έχει διεξέλθει την μαρτυρία και έχει μελετήσει ενδελεχώς τα διάφορα τεκμήρια. Πριν γίνει αναφορά στη μαρτυρία, εγείρεται ένα θέμα από την κα Κωνσταντίνου εκ μέρους των εναγομένων, ό,τι υπάρχει έκδηλη παρανομία για την μεταβίβαση των επιδίκων πιστωτικών διευκολύνσεων με το σχέδιο διακανονισμού μεταξύ της εταιρείας Gordian και της Τράπεζας Κύπρου. Σύμφωνα με την εισήγηση, παρόλο που το θέμα αυτό δεν δικογραφείται, το δικαστήριο μπορεί αυτεπάγγελτα να το εξετάσει, εφόσον περιήλθε σε γνώση του η παρανομία αυτή. Η επί τούτου προσκομισθείσα μαρτυρία ήταν εκ μέρους του ΜΕ1 η οποία και δεν αμφισβητήθηκε. Περιληπτικά και σύμφωνα με το τεκμ.1, εκδόθηκε διάταγμα του δικαστηρίου, ημερ.23.5.19, με το οποίο επικυρώθηκε σχέδιο, μεταξύ της εταιρείας Gordian και της Τράπεζας Κύπρου, για διακανονισμό της μεταβίβασης/υποκατάστασης και συνέχισης των νομικών διαδικασιών. Οι εναγόμενες εταιρείες 1 και 8 ενημερώθηκαν, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 19 του Νόμου 169
(1)/15, δι' επιστολής ημερ.31.5.19 για την πιο πάνω εξέλιξη (τεκμ.2 και 3). Στη συνέχεια, στις 27.7.19, τόσο η Τράπεζα, όσο και η Gordian, καταχώρισαν ειδοποίηση προς τον Πρωτοκολλητή σε σχέση με το θέμα αυτό (τεκμ.4). Οι εναγόμενοι, αν επιθυμούσαν να εγείρουν θέμα επί του ζητήματος αυτού, μπορούσαν να επιδιώξουν τροποποίηση της υπεράσπισης τους και να το θέσουν. Από την άλλη, η έκδηλη παρανομία, όπως αυτή παρουσιάζεται με την αγόρευση της κας Κωνσταντίνου, ως παραβίαση του Άρθρου 3 του Νόμου 169
(1)/2015, δεν μπορεί να τύχει εξέτασης στα πλαίσια της παρούσης διαδικασίας. Και τούτο γιατί, πέραν του γεγονότος ότι δεν δικογραφείται, υπάρχει διάταγμα του δικαστηρίου με το οποίο επικυρώθηκε το σχέδιο διακανονισμού και το θέμα θεωρείται λήξαν. Ούτε και το παρόν δικαστήριο μπορεί να επενεργήσει ως εφετείο στην απόφαση και/ή διάταγμα του δικαστηρίου που επικύρωσε το σχέδιο διακανονισμού. Αν οι εναγόμενοι 1 και 8 ήθελαν, για οποιοδήποτε λόγο, να αμφισβητήσουν το πιο πάνω διάταγμα του δικαστηρίου, όφειλαν και μπορούσαν να λάβουν όλα τα αναγκαία νομικά διαβήματα σε άλλο πεδίο και όχι στην παρούσα διαδικασία. Άλλωστε, ακόμα και έτσι να είχαν τα πράγματα, ως είναι η σχετική εισήγηση, για να μπορεί το δικαστήριο να εγείρει και να εξετάσει αυτεπάγγελτα θέμα παρανομίας, θα πρέπει να προκύπτει θέμα αυστηρής νομοθετικής πρόνοιας που έκδηλα να καθιστά την μεταβίβαση των επιδίκων χρεών, ή το είδος σύμβασης παράνομη, κάτι που δεν συμβαίνει εδώ (Φάρμα Ρένος Χατζηιωάννου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. DDB (Cyprus) Advertising Ltd, Πολ. Έφεση 7/13, ημερ.19.2.20). Κατά συνέπεια η επί του τούτου εισήγηση απορρίπτεται. Αναφορικά με τη μαρτυρία, ως και η νομολογία υποδεικνύει, η αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας δεν μπορεί να απομονωθεί από τα διάφορα έγγραφα που κατατέθηκαν. Στην υπόθεση Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339, έχει εξηγηθεί ότι είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται με μόνο την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας. Η αποδοχή ή η απόρριψη μιας μαρτυρίας θα πρέπει να γίνεται με γνώμονα όχι μόνο την καθ' αυτή εξωτερική εμφάνιση της μαρτυρίας του μάρτυρα στο εδώλιο, αλλά και σε συσχετισμό με τα υπόλοιπα στοιχεία της δίκης, είτε αυτά προέρχονται από άλλη ζώσα μαρτυρία, είτε με τεκμήρια. Και οι δυο μάρτυρες που προσκόμισαν οι ενάγοντες άφησαν άριστες εντυπώσεις στο δικαστήριο και η μαρτυρία τους υποστηρίχθηκε πλήρως από τα διάφορα έγγραφα, που να σημειωθεί κατέθεσαν χωρίς ένσταση, το περιεχόμενο των οποίων και γίνεται πλήρως αποδεκτό, καθιστάμενο εύρημα του δικαστηρίου. Η αντεξέταση τους περιορίστηκε σε ορισμένα θέματα, διευκρινιστικής περισσότερο φύσεως, αναφορικά κυρίως με τους τόκους, και οι μάρτυρες χωρίς υπεκφυγές, με σταθερότητα, σαφήνεια, αλλά και με ειλικρίνεια, απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν. Η μαρτυρία τους συνεπώς γίνεται πλήρως αποδεκτή. Όπως υπεδείχθη και στην υπόθεση Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Ζαλούμη κ.ά, Πολ. Έφεση Αρ.149/2013, ημερ.14.4.20, η παρουσίαση, χωρίς μάλιστα ένσταση, των λογαριασμών των δυο δανείων και των ημερομηνιών των δοσοληψιών (τεκμ.11 και 12), και στη βάση των Άρθρων 22 και 35 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9, δημιούργησε εκ πρώτης όψεως απόδειξη της ορθότητας των καταχωρήσεων. Παρά ταύτα, κρίνεται σκόπιμο να γίνει μια σύντομη αναφορά σε ορισμένα έγγραφα, όπως και στους όρους των δυο συμφωνιών. Στο τεκμ.5, ημερ.18.1.07, που αποτελεί την έγκριση των επιδίκων πιστωτικών διευκολύνσεων, που φέρει την υπογραφή και των εναγομένων 1, το συμφωνηθέν επιτόκιο ήταν βασικό επιτόκιο 4.5% προσαυξημένο κατά 2%, ήτοι σύνολο τόκου 6.5%. Περαιτέρω η τράπεζα δικαιούται να μεταβάλλει κατά την κρίση της και οποτεδήποτε, μέσα στα πλαίσια της νομοθεσίας τα πιο πάνω επιτόκια και τόκο υπερημερίας και ο πελάτης θα λαμβάνει γνώση με ανακοίνωση στον ημερήσιο τύπο, ή ειδοποίηση με τον προσφορότερο κατά την κρίση της τράπεζας τρόπο. Σύμφωνα με τα τεκμ.6 και 7 που αποτελούν τις σχετικές συμφωνίες, ημερ.9.3.07, το συμφωνηθέν βασικό επιτόκιο ήταν 4.5% τον χρόνο και προσαύξηση 2% το χρόνο, ήτοι το σύνολο του συμφωνηθέντος επιτοκίου ήταν 6.5% τον χρόνο. Θα υπολογιζόταν επί ημερήσιων χρεωστικών υπολοίπων και ως διαιρέτης καθορίστηκε το εμπορικό έτος από 360 μέρες. Χρεωστικά υπόλοιπα πέραν των ορίων των πιστώσεων θα επιβαρύνονται με τόκο με ψηλότερο ποσοστό επιτοκίου που θα καθορίζεται από την τράπεζα και θα κοινοποιείται στον πελάτη. Αν οποιοδήποτε ποσό που καθίσταται πληρωτέο δεν πληρωθεί την ημερομηνία που καθίσταται πληρωτέο, ο πελάτης θα πληρώνει τόκο υπερημερίας, το ποσοστό του οποίου θα ορίζεται από την τράπεζα και θα κοινοποιείται στον πελάτη και θα είναι ποσοστό ετησίως πέραν του ποσοστού επιτοκίου. Ήταν επίσης όρος της συμφωνίας ότι όλες οι χρεώσεις - συμπεριλαμβανομένου και του τόκου υπερημερίας - θα κεφαλαιοποιούνται, αν δεν πληρωθούν, κάθε 6 μήνες, κατά την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους και θα ισχύουν πριν και μετά οποιαδήποτε απαίτηση και/ή δικαστική απόφαση. Οι εναγόμενοι 2-8, σύμφωνα με το εγγυητήριο, τεκμ.10, εγγυήθηκαν όλες τις υποχρεώσεις του πρωτοφειλέτη προς την τράπεζα (όρος 2), μέχρι του ποσού που δεν θα υπερβαίνει τις Λ.Κ.600.000, πλέον τόκους. Με τις επιστολές τεκμ.13 και 15, ημερ.17.9.13, οι ενάγοντες πληροφορούσαν όλους τους εναγόμενους για παράβαση των συμφωνιών και επιβολή τόκου υπερημερίας 3% επί της υπέρβασης. Στη συνέχεια οι ενάγοντες, την 25.11.13 με τις επιστολές τεκμ.14 και 16 προς όλους τους εναγόμενους τερμάτισαν τις μεταξύ τους συμφωνίες και τους ενημέρωναν ότι ο τόκος θα συνεχίσει να χρεώνεται σύμφωνα με τα ποσοστά που ισχύουν για τους λογαριασμούς, και επιπρόσθετα με τόκο υπερημερίας 2%. Αναφορικά με τον τόκο το τεκμ.17 είναι σχετικό, πρόκειται για ανακοίνωση στον τύπο αναφορικά με την μείωση των βασικών επιτοκίων και του τόκου υπερημερίας. Προκύπτει εκ των πιο πάνω, ότι ήταν όρος της συμφωνίας των μερών (τεκμ.5, 6 και 7) ότι ο τόκος υπερημερίας, όπως και το βασικό επιτόκιο, θα κεφαλαιοποιείται δυο φορές το χρόνο. Κατά συνέπεια η δικογραφημένη θέση της υπεράσπισης ότι δεν υπάρχει τέτοιος όρος στη συμφωνία καταρρέει. Η περαιτέρω δικογραφημένη θέση ότι τέτοιος όρος αποτελεί ποινική ρήτρα δεν προωθείται καθόλου με την αγόρευση της συνηγόρου των εναγομένων και ως εκ τούτου κρίνεται ως εγκαταλειφθείσα. Οι εναγόμενοι 2-8 εγγυήθηκαν δυνάμει της συνεχούς εγγυήσεως του όρου 2 της σχετικής συμφωνίας (τεκμ.10), τις υποχρεώσεις των εναγομένων 1 ως πρωτοφειλετών, είτε παρούσες ή μελλοντικές, είτε κατέστησαν, ή που πιθανόν να καταστούν απαιτητές, ή κοινές με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. Δεν τέθηκε, αλλά ούτε και προέκυψε ο ισχυρισμός στην υπεράσπιση περί τροποποίησης των δανείων, χωρίς την ενημέρωση των εγγυητών. Κατά συνέπεια, οι εναγόμενοι 2-8 εγγυήθηκαν τις επίδικες συμφωνίες δανείου υπό των εναγόντων προς τους εναγόμενους 1, για το ποσό κεφαλαίου μέχρι Λ.Κ.600.000, πλέον τόκους (τεκμ.10, όρος 2). Στο σημείο αυτό κρίνεται αναγκαίο να γίνει αναφορά στα δικόγραφα. Στην υπόθεση Πούρικκος ν. Σάββα & άλλων
(1991)1 ΑΑΔ 507, αναφέρθηκε ότι:- «Έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι για τους σκοπούς έκδοσης της απόφασής του το Δικαστήριο εξετάζει και λαμβάνει υπόψη μόνο μαρτυρία ενώπιόν του η οποία καλύπτεται από τα δικόγραφα και αγνοεί μαρτυρία που δε συνάδει με αυτά. Τα επίδικα θέματα αναφορικά με τα οποία το Δικαστήριο οφείλει να εκδώσει την ετυμηγορία του καθορίζονται με αναφορά στο περιεχόμενο των δικογράφων και όχι με αναφορά σε μαρτυρία που έχει προσαχθεί αλλά δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα. Δέστε επί του προκειμένου Όμηρος Κούρτης & άλλοι ν. Πάνου Ιασωνίδη
(1970)1 Α.Α.Δ. 180, Τηλέμαχος Γεωργιάδης & άλλοι ν. Οδυσσέα Πατσαλίδη & άλλου (1959-1960) 24 Α.Α.Δ. 275, Χριστάκης Λουκαΐδης ν. C.D. Hay & Sons
(1971)1 A.A.Δ. 134, Νίκος Έλληνας ν. Αθανασίας Γιαννή & άλλων
(1958)23 Α.Α.Δ. 22, και A.D. Hotel & Catering Ltd v. Τάκη Πηλαβά
(1982)1 Α.Α.Δ. 81.». Ως προς δε τον ορθό τρόπο δικογράφησης της υπεράσπισης, τα υποδειχθέντα στην υπόθεση Παπαπέτρου ν. Λαϊκής Φάκτορς Λτδ, Πoλ. Έφεση αρ. 180/2010 ημερ.20.2.15, είναι απολύτως σχετικά και θέτουν το υπόβαθρο αλλά και το πλαίσιο κρίσης και αντιμετώπισης της υπεράσπισης των εναγομένων. «. θεωρούμε ότι η πιο πάνω δικογραφική αναφορά δεν μπορεί να κριθεί ότι περιλαμβάνει τη σύνθετη και ευρύτερη θέση που προωθούσε ο εφεσείων ότι δηλαδή η εγγύηση ήταν ή κατέστη άκυρη ως εκ του ότι περιλάμβανε αρχικά συνεγγυητή, ο οποίος εντέλει δεν υπέγραψε το έγγραφο. Ούτε βέβαια μπορούσαν οι γενικές αναφορές περί παρανομίας ή περί μη ύπαρξης της εγγύησης να θεωρηθούν ότι περιλάμβαναν τις εξειδικευμένες θέσεις που ο εφεσείων επικαλείται. Η γενικότητα των πιο πάνω αναφορών είναι κατάδηλη και ως τέτοια δεν ικανοποιεί τις πρόνοιες των σχετικών Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 θ.13 και Δ.19 θ.16 οι οποίοι έχουν ως εξής: «
- The defendant or plaintiff, as the case may be, must raise by his pleading all matters which show the action or counterclaim not to be maintainable, or that the transaction is either void or voidable in point of law, and all such grounds of defence or reply, as the case may be, as if not raised would be likely to take the opposite party by surprise, or would raise issues of fact not arising out of the preceding pleadings as, for instance, fraud, prescription or limitation of time, release, payment, performance, or facts showing illegality of any kind, or rendering the claim or counter-claim unenforceable.» «
- When a party in any pleading denies an allegation of fact in the previous pleading of the opposite party, he must not do so evasively, but answer the point of substance. Thus if it be alleged that he received a certain sum of money, it shall not be sufficient to deny that he received that particular amount, but he must deny that he received that sum or any part thereof, or else set out how much he received. And if an allegation is made with divers circumstances, it shall not be sufficient to deny it along with those circumstances» Στην κλασσική υπόθεση Courtis and others v. Iassonides
(1970)1 C.L.R. 180, πολύ παραστατικά περιγράφηκαν τα δικόγραφα ως οι ράγες του τραίνου που ορίζουν την πορεία της δίκης. Στην Αyia Napa Nissi Development Ltd κ.ά. ν. Παπαμιχαήλ
(1992)1 Α.Α.Δ. 549 αναφέρονται και τα εξής στη σελ.555: «Αναφορικά με την παρανομία, η Δ.19, θ. 13 των Διαδικαστικών Κανονισμών προβλέπει ότι διάδικος, ο οποίος θέλει να εγείρει την παρανομία ως υπεράσπιση, πρέπει να αναφέρει στις έγγραφες προτάσεις του γεγονότα που να δεικνύουν την παρανομία.» Ακριβώς δε η κατάληξη του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην πιο πάνω απόφαση είναι ότι στην υπό εξέταση υπόθεση η Έκθεση Υπεράσπισης δεν περιείχε οποιαδήποτε γεγονότα τα οποία να στήριζαν τον ισχυρισμό για ύπαρξη παρανομίας». Η αναφορά στα δικόγραφα κρίνεται αναγκαία γιατί στις παραγράφους 3 και 4 της υπεράσπισης, εκείνο που προβάλλεται είναι ότι οι ενάγοντες δεν δικαιούνται σε κεφαλαιοποίηση του τόκου υπερημερίας δυο φορές τον χρόνο. Και το θέμα έχει ήδη κριθεί και αποφασιστεί. Δεν εγείρεται οτιδήποτε σε σχέση με τον τόκο, ή το ύψος του επί του ποσού των δανείων, ούτε και σε σχέση με το ύψος του τόκου υπερημερίας. Τέλος, στην παράγραφο 9 της υπεράσπισης υπάρχει ένας γενικός ισχυρισμός ότι τα υπόλοιπα δεν είναι ορθά, περιέχουν ανατοκισμούς και χρέωση τόκων πέραν των επιτρεπομένων και από αυτούς που δικαιούνται οι ενάγοντες και τόκους υπερημερίας τέτοιου ύψους οι οποίοι δεν είναι επιτρεπτοί. Κρίνεται, πέραν όσων ήδη αναφέρθησαν αναφορικά με τα συμφωνηθέντα επί των τόκων, ότι η γενικότητα και αοριστία με την οποία τίθεται δικογραφικά το θέμα των τόκων, δεν παρέχει υπόβαθρο και έρεισμα για οποιαδήποτε εξέταση, με τον τρόπο και την έκταση που εισηγείται στην αγόρευση της η πλευρά των εναγομένων. Ούτε και εν πάση περιπτώσει από την αντεξέταση προέκυψε το εσφαλμένο των υπολοίπων των 2 λογαριασμών δανείων, ή οτιδήποτε αναφορικά με την επιβολή των τόκων. Όμως, ούτε και οι εναγόμενοι από την πλευρά τους προσκόμισαν μαρτυρία περί του τελικού οφειλόμενου ποσού (Alpha Bank Cyprus Ltd ανωτέρω). Τοσούτω μάλλον, όταν δια των αναδομημένων καταστάσεων λογαριασμού των δυο δανείων (τεκμ.18 και 19), ο υπολογισμός του τόκου έγινε επί του αρχικώς συμφωνηθέντος ποσοστού, ήτοι 4.5% ετησίως. Συναφές προς τούτο, αποτελεί και το γεγονός ότι οι ενάγοντες, ως η αποδεκτή μαρτυρία του ΜΕ1, απέστελλαν ανελλιπώς προς τους εναγόμενους 1 καταστάσεις λογαριασμού των δανείων (τεκμ.11 και 12), στις οποίες καταγράφονταν και οι τόκοι, και παρά την σχετική σημείωση κάτωθεν αυτών, που καλούσαν τους εναγόμενους 1 να ελέγξουν τον λογαριασμό και σε περίπτωση διαφοράς να επικοινωνήσουν με την τράπεζα, διαφορετικά θα θεωρηθεί ότι ο λογαριασμός είναι ορθός και συμφωνούν με αυτό, ουδέποτε οι εναγόμενοι 1, σύμφωνα με τον ΜΕ1, αμφισβήτησαν ή παραπονέθηκαν σε οτιδήποτε σε σχέση με τους αποσταλέντες σε αυτούς λογαριασμούς (Διονυσίου κ.ά ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ, Πολ. Έφεση Αρ.450/12, ημερ.26.6.19). Εκ της αποδεκτής μαρτυρίας, προκύπτει ότι οι ενάγοντες δια των επιστολών τεκμ.13 και 15, ημερ.17.9.13, προς όλους τους εναγομένους τους πληροφορούσαν για την παράβαση των συμφωνιών και στη συνέχεια, την 25.11.13 οι ενάγοντες, με επιστολές προς όλους τους εναγομένους, τεκμ.14 και 16, τερμάτισαν τις μεταξύ τους συμφωνίες. Στη βάση των πιο πάνω, είναι η κρίση του δικαστηρίου ότι οι ενάγοντες απέδειξαν στον απαιτούμενο βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, την αξίωση τους ως προς το ύψος των οφειλόμενων ποσών πλέον τους σχετικούς τόκους, σύμφωνα με τις αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμού (τεκμ.18 και 19). Είναι συνεπώς η κατάληξη του δικαστηρίου ότι οι ενάγοντες έχουν αποδείξει την απαίτηση τους εναντίον της εναγομένης 1 ως πρωτοφειλέτιδας και των εναγομένων 2 - 8 ως εγγυητών. Εκδίδεται συνεπώς απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον όλων των εναγομένων ως ακολούθως: Α. Για τον λογαριασμό δανείου, απόφαση για το ποσό των €958.862,54 πλέον τόκοι προς 4.5% από 31.12.2016 επί ποσού €946.752,49 με κεφαλαιοποίηση των τόκων 2 φορές τον χρόνο, ήτοι στις 30.6 και 31.12. Β. Για τον τρεχούμενο λογαριασμό, απόφαση για το ποσό €1.470.353,90 πλέον τόκοι προς 4.5% από 31.12.2016 επί ποσού €1.450.009,38 με κεφαλαιοποίηση των τόκων 2 φορές τον χρόνο, ήτοι στις 30.6 και 31.12. Αναφορικά με τα έξοδα, αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται προς όφελος των εναγόντων και σε βάρος όλων των εναγομένων. Θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Π.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο