Αντωνιάδη κ.α. ν. Αναστασιάδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 2997/2016, 29/5/2020

Αντωνιάδη κ.α. ν. Αναστασιάδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 2997/2016, 29/5/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A254 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2997/2016 Μεταξύ:

1. XXXXX Αντωνιάδη
2. XXXXX Αντωνιάδη Εναγουσών και
3. XXXXX Αναστασιάδη
4. XXXXX Παύλου υπό την ιδιότητα του ως ειδικός διαχειριστής της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd
5. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Εναγομένων Ημερομηνία: 29 Μαΐου 2020 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους 1 και 3 - Αιτητές: κ. Αλεξάνδρου Για τις Ενάγουσες - Καθ' ων η αίτηση: κα Καρακασίδου Για τον Εναγόμενο 2 - Καθ' ου η αίτηση: κ. Καρυπίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή - Ιστορικό της Υπόθεσης - Δικογραφημένες Θέσεις των δυο πλευρών Με την παρούσα αγωγή οι Ενάγουσες αξιώνουν από τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα το ποσό των €100.000 η καθεμία ως αποζημιώσεις για ζημιές που υπέστηκαν σε σχέση με τον λογαριασμό με αριθμό XXXXX1084 και/ή τον λογαριασμό με αριθμό XXXXX9945 οι οποίοι διατηρούνται επ' ονόματι των γονέων τους ως εμπιστευματοδόχων των Εναγουσών και/ή αποζημιώσεις για ζημιογόνες πράξεις και/ή πράξεις οι οποίες αποσκοπούσαν και/ή είχαν ως αποτέλεσμα την πρόκληση βλάβης και/ή ζημιάς σ' αυτές και/ή για παράβαση καθήκοντος πίστεως και ειδικότερα σε σχέση με πράξεις και/ή δηλώσεις και/ή ενέργειες που έλαβαν χώρα κατά την περίοδο Μαρτίου 2013 μέχρι 13.6.
6. Να σημειωθεί ότι η αγωγή καταχωρήθηκε στις 13.6.2016 δια γενικά οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος και η Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε στις 31.10.
7. Σύμφωνα με τα όσα τυγχάνουν καταγραφής στην Έκθεση Απαίτησης, κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο ο Εναγόμενος 1 ήταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ήταν το πρόσωπο το οποίο καθόριζε την πολιτική της κυβέρνησης και την οικονομική πολιτική αυτής καθώς επίσης προέβαινε σε δηλώσεις και/ή παραστάσεις προς άπαντες στην Κύπρο και στο εξωτερικό ως εκπρόσωπος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με βάση τους ισχυρισμούς των Εναγουσών, κατά τον ουσιώδη χρόνο η Κυπριακή Δημοκρατία αντιμετώπιζε διάφορα οικονομικά προβλήματα με αποτέλεσμα να προκύψει ζήτημα διάσωσης των κυπριακών τραπεζών περιλαμβανομένης της Λαϊκής Τράπεζας στην οποία διατηρούνταν οι πιο πάνω λογαριασμοί και η οποία είχε περιέλθει υπό τον έλεγχο και/ή την ιδιοκτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Παράλληλα, εξεταζόταν το ενδεχόμενο χρηματοδότησης της εν λόγω τράπεζας, το οποίο θα αποφασιζόταν σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης και/ή μέσω Ευρω-ομάδας (Eurogroup) και/ή μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης και/ή άλλως πως. Για το λόγο αυτό είχε ετοιμαστεί διαπραγματευτική ομάδα αποτελούμενη από τον Εναγόμενο 1 και εκπροσώπους των Εναγομένων 2 και
8. Σύμφωνα με τις θέσεις των Εναγουσών κατά τον ουσιώδη χρόνο ο Εναγόμενος 1 προέβηκε σε δηλώσεις και/ή ενέργειες και/ή προτροπές προς αυτές διαβεβαιώνοντάς τις ότι οι καταθέσεις τους στην Λαϊκή Τράπεζα δεν θα τύγχαναν απομείωσης και/ή κουρέματος και την ίδια στιγμή δεσμευόταν ότι δεν θα επέτρεπε καθ' οιονδήποτε τρόπο ούτε και θα συνέδραμε στην απομείωση ή το κούρεμα οποιουδήποτε λογαριασμού. Λεπτομέρειες των δηλώσεων και παραστάσεων του Εναγόμενου 1 παρατίθενται στην παράγραφο 9 της Έκθεσης Απαίτησης, ενώ στις παραγράφους 10 και 11 παρατίθενται δηλώσεις του τότε Κυβερνητικού Εκπροσώπου και του τότε Υπουργού Οικονομικών σε σχέση με το ίδιο ζήτημα. Καταλήγοντας οι Ενάγουσες προβάλλουν ότι στηριζόμενες στις εν λόγω δηλώσεις του Εναγόμενου 1 δεν προχώρησαν με απόσυρση των χρημάτων τους από την Λαϊκή Τράπεζα και συνεπεία της απομείωσης που έλαβε χώρα παρά τις πιο πάνω διαβεβαιώσεις, υπέστηκαν ζημιές τις οποίες αξιώνουν. Με την Έκθεση Υπεράσπισης τους η οποία καταχωρήθηκε στις 26.2.2018, οι Εναγόμενοι 1 και 3 εγείρουν προδικαστική ένσταση επί τω ότι η αγωγή λανθασμένα εγέρθηκε εναντίον του Εναγόμενου 1 «αφού κάτι τέτοιο απαγορεύεται ρητά από το Σύνταγμα και συγκεκριμένα το άρθρο 45 αυτού το οποίο ρητά προνοεί ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν δύναται να εναχθεί για οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη του κατά την εκτέλεση του λειτουργήματος του. Ως εκ τούτου η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί εναντίον του εναγόμενου 1». Στις 23.5.2018, και ενώ εκκρεμούσε η Κλήση για Οδηγίες, η πλευρά των Εναγομένων 1 και 3 καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητά όπως η πιο πάνω προδικαστική ένσταση αποφασιστεί από το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό και πριν από την εκδίκαση ολόκληρης της αγωγής. Η αίτηση στηρίζεται δικονομικά στη Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κυρίας Έλενας Νεοφύτου, λειτουργού στο αρχείο αγωγών της Νομικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας. Ως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση της κας Νεοφύτου, το ζήτημα το οποίο εγείρεται για σκοπούς προδικαστικής επίλυσης είναι καθαρά νομικό και καθοριστικό για την επίλυση της διαφοράς των μερών, όπως αυτή προκύπτει από τα δικόγραφα που καταχωρήθηκαν στα πλαίσια της αγωγής, ενώ πληρούνται όλες οι απαιτούμενες προϋποθέσεις προκειμένου το ζήτημα να εξεταστεί προδικαστικά. Επί της ουσίας προβάλλεται ότι στη βάση του άρθρου 45 του Συντάγματος παρέχεται ασυλία στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας αναφορικά με την έγερση αστικών υποθέσεων ή ποινικών διώξεων εναντίον του, νοουμένου ότι αυτός ενάγεται υπό την ιδιότητα του ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ως εκ τούτου, είναι η θέση της ενόρκως δηλούσας ότι η συνέχιση της διαδικασίας εναντίον του Προέδρου της Δημοκρατίας ως έχει είναι ασυμβίβαστη με τις πρόνοιες του Συντάγματος και η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί εναντίον του. Η πλευρά των Εναγουσών - Καθ' ων η αίτηση καταχώρησε ένσταση στο αίτημα, προβάλλοντας, μεταξύ άλλων, ότι η αίτηση είναι πρόωρη, παράτυπη, καταχρηστική και νόμω και ουσία αβάσιμη. Στην υποστηρίζουσα την ένσταση ένορκη δήλωση της Ενάγουσας 1 προβάλλεται ότι το ζήτημα που εγείρεται από τον Εναγόμενο 1 δεν είναι αμιγώς νομικό θέμα και ως εκ τούτου δεν δύναται να ακουστεί και αποφασιστεί προδικαστικά. Σύμφωνα με την Ενάγουσα 1, ο Εναγόμενος 1 εκλαμβάνει λανθασμένα ότι σύμφωνα με τις δικογραφημένες θέσεις των Εναγουσών οι δηλώσεις οι οποίες τυγχάνουν καταγραφής στην Έκθεση Απαίτησης έγιναν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, ενώ αυτό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Πιο συγκεκριμένα, η Ενάγουσα 1 αναφέρει ότι κατά ή περί την 14.3.2013 ο Εναγόμενος 1 παρέστη στο Eurogroup όπου δικαίωμα συμμετοχής είχαν οι Υπουργοί Οικονομικών κάθε κράτους μέλους και όχι οι Πρόεδροι των κρατών. Είναι, λοιπόν, η εισήγηση των Εναγουσών ότι κατά την παρουσία του στη σύσκεψη του Eurogroup, οπότε και προέβηκε στις επίδικες δηλώσεις, ο Εναγόμενος 1 δεν ενεργούσε εντός των πλαισίων των καθηκόντων του, ούτε κατά την άσκηση του λειτουργήματος του. Συνεπώς οι επίδικες δηλώσεις και/ή παραστάσεις που αποδίδονται στον Εναγόμενο 1 στην Έκθεση Απαίτησης, επί των οποίων και στηρίζεται η όλη αξίωση των Εναγουσών εναντίον του, έγιναν από τον Εναγόμενο 1 σε προσωπικό επίπεδο και όχι στα πλαίσια εκτέλεσης του λειτουργήματος του, και ως εκ τούτου δεν τυγχάνει ασυλίας στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ο Εναγόμενος 2 δεν έφερε ένσταση στο αίτημα και απλά παρακολούθησε την διαδικασία. Προτού προχωρήσω περαιτέρω κρίνω σκόπιμο να σημειώσω ότι η καθυστέρηση στην διεκπεραίωση της παρούσας διαδικασίας, ήτοι δυο έτη μετά την καταχώρηση της αίτησης, δεν οφείλεται στους διαδίκους ή το Δικαστήριο. Η παρούσα αίτηση τέθηκε για πρώτη φορά ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου στις 11.3.2020 και προγραμματίστηκε για Ακρόαση το συντομότερο δυνατόν έχοντας υπόψη και τις κρατούσες συνθήκες ενόψει της πανδημίας που έπληξε την χώρα μας και προκάλεσε την μερική αναστολή της λειτουργίας των Δικαστηρίων. Η Δ.27 επί της οποίας στηρίζεται η αίτηση προβλέπει τα ακόλουθα: «
9. Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient.
10. If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counter-claim, or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such other order therein as may be just.
11. The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.
12. No action or proceeding shall be open to objection on the ground that a merely declaratory judgment or order is sought thereby, and the Court may make binding declarations of right whether any consequential relief is or could be claimed, or not.» Οι αρχές που διέπουν την προκαταρκτική εκδίκαση νομικών σημείων που εγείρονται στις έγγραφες προτάσεις συνοψίζονται σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλέπε μεταξύ άλλων Costas Mavromoustaki ν. Iacovos N. Yeroudes as Executor of the Will of the deceased Spyros Michaelides