← Κύπρος

ELLINAS FINANCE PUBLIC COMPANY LTD ν. D & L GEO DEVELOPMENTS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1898/2012, 29/5/2020

ELLINAS FINANCE PUBLIC COMPANY LTD ν. D & L GEO DEVELOPMENTS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1898/2012, 29/5/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A256 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Αμπίζα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1898/2012 Μεταξύ: ELLINAS FINANCE PUBLIC COMPANY LTD Εναγόντων και

  1. D & L GEO DEVELOPMENTS LTD
  2. XXXXX ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ
  3. XXXXX ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ Εναγομένων 29 Μαΐου 2020 Για τους Ενάγοντες: κ. Λ. Παπαχαραλάμπους για Κούσιος Κορφιώτης Παπαχαραλάμπους ΔΕΠΕ Για τους Εναγόμενους 1, 2 και 3: κα Κ. Γεωργιάδη για Δήμος και Λία Γεωργιάδη & Σία ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή τους, οι ενάγοντες αξιώνουν ως ακολούθως: Α. Εναντίον των Εναγομένων 1,2 και 3 αλληλεγγύως και κεχωρισμένως ποσό εξ €145.746,41 οφειλόμενο δυνάμει συμφωνίας παροχής δανείου και/ή δυνάμει εγγράφου αναγνώρισης χρέους και/ή άλλου αξιόγραφου ημερομηνίας 2.2.2006 και/ή δυνάμει γραμματίου σε διαταγή και/ή γραμματίου συνήθους τύπου και/ή ως υπόλοιπο λογαριασμού και/ή δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή ως money had and received και/ή δυνάμει έγγραφης συμφωνίας εγγυήσεως. Β. Τόκο προς 16.20% ετησίως επί παντός επιδικασθέντος ποσού από 15.12.2011 μέχρι εξοφλήσεως. Γ. Διαζευκτικά, νόμιμο τόκο επί παντός επιδικασθέντος ποσού από 15.12.2011 μέχρι εξοφλήσεως. Δ. Διάταγμα Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει την πώληση με δημόσιο πλειστηριασμό ή/και με ιδιωτική πώληση των δυνάμει Υποθήκης του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας υπ΄αρ. XXXXX/2006 ημερ. 6.2.2006 ενυπόθηκων ακινήτων των Εναγομένων 1 με τα ακόλουθα στοιχεία: Πόλη/Χωριό ή Ενορία Αρ. Εγγραφής Φ/Σχ Τεμάχιο Είδος ακινήτου Μερίδιο Δήμος Λευκωσίας Άγιος Αντώνιος 0/XXXXX 21/470403 επί XXXXX Διαμέρισμα αρ. 2 στον 1ο όροφο ΟΛΟ Δήμος Λευκωσίας Άγιος Αντώνιος 0/XXXXX 21/470403 επί XXXXX Διαμέρισμα αρ. 3 στο ισόγειο ΟΛΟ Ε. Έξοδα, πλέον έξοδα επίδοσης, πλέον Φ.Π.Α. Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των εναγόντων, οι Ενάγοντες είναι Δημόσια Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο, με βάση τον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 και, ασχολούνται κυρίως με τη χρηματοδότηση επενδυτικών σχεδίων για επένδυση στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου και στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών, την παραχώρηση εταιρικών και προσωπικών δανείων και ενοικιαγορές. Κατά τη 2.2.2006, στη Λευκωσία, οι Εναγόμενοι 1 συμφώνησαν να λάβουν και έλαβαν από τους Ενάγοντες δάνειο και/ή εξέδωσαν και/ή υπέγραψαν υπέρ των Εναγόντων Γραμμάτιο σε Διαταγή και/ή Γραμμάτιο συνήθους τύπου και/ή δάνειο ύψους Λ.Κ.80.000, (ήτοι €136.688,11), (στο εξής το «Δάνειο»). Δυνάμει του Δανείου, οι Εναγόμενοι 1: (α) ανέλαβαν όπως αποπληρώσουν το ποσό του Δανείου σε διάστημα δύο μηνών, από την ημερομηνία παροχής του, δηλαδή στις 2.4.2006, (β) ανέλαβαν όπως αποπληρώσουν το ποσό του Δανείου πλέον τόκο προς 1.35% μηνιαίως ή μέρος του μηνός, και έξοδα από τις 3 Απριλίου 2006 μέχρι τελικής εξόφλησης, (γ) ανέλαβαν όπως καταβάλουν στους Ενάγοντες δικαστικά και/ή δικηγορικά έξοδα σε περίπτωση λήψης δικαστικών μέτρων εναντίον τους. (δ) αναγνώρισαν ότι το ποσό των Λ.Κ. 80,000 προερχόνταν από αξία ληφθείσα σε μετρητά. Κατά το χρόνο σύναψης του Δανείου, ήτοι στις 2.2.2006, οι Εναγόμενοι 1 συμφώνησαν εγγράφως, υπογράφοντας προς τον σκοπό αυτό Συμφωνία Παράτασης του Χρόνου Αποπληρωμής Δανείου, όπως σε περίπτωση που δεν θα καθίστατο δυνατή η εξόφληση του Δανείου εντός της συμφωνηθείσας περιόδου των 2 μηνών, θα τους εδίδετο από τους Ενάγοντες, κατά παράκληση, παράταση του χρόνου αποπληρωμής του Δανείου εάν κατέβαλλαν τουλάχιστον ένα ποσοστό 10% έναντι του υπολοίπου του Δανείου σε μετρητά καθώς και τους τόκους που αναλογούσαν στο υπόλοιπο του Δανείου κατά τον χρόνο ανανέωσης και/ή παράτασης της αποπληρωμής του Δανείου. Οι Εναγόμενοι 1 αναγνώρισαν με την πιο πάνω αναφερόμενη συμφωνία ότι η παροχή παράτασης χρόνου βρισκόταν στην απόλυτη διακριτική ευχέρεια των Εναγόντων. Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω Συμφωνίας οι Εναγόμενοι 1 αιτήθηκαν και έλαβαν από τους Ενάγοντες παρατάσεις χρόνου αποπληρωμής του Δανείου κατά διάφορα χρονικά διαστήματα, με την τελευταία παράταση να έχει δοθεί στις 8.11.2007 με ημερομηνία εκπνοής την 2.1.
  4. Κατά την 2.2.2006 οι Εναγόμενοι 2 και 3 εγγυήθηκαν προς όφελος των Εναγόντων αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά τις υποχρεώσεις των Εναγομένων 1 που απέρρεαν από την υπογραφή της συμφωνίας Δανείου (στο εξής η «Εγγύηση»). Κατά την 2.2.2006, με σκοπό την περαιτέρω εξασφάλιση των υποχρεώσεων των Εναγομένων 1 που απέρρεαν από την σύναψη της συμφωνίας για την παροχή του Δανείου, υπεγράφη μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων 1 Έγγραφο Υποθήκης με βάση το οποίο οι Εναγόμενοι 1 συμφώνησαν να υποθηκεύσουν προς όφελος των Εναγόντων τα ακόλουθα ιδιόκτητα ακίνητα τους. Πόλη/Χωριό ή Ενορία Αρ. Εγγραφής Φ/Σχ Τεμάχιο Είδος ακινήτου Μερίδιο Δήμος Λευκωσίας Άγιος Αντώνιος 0/XXXXX 21/470403 επί XXXXX Διαμέρισμα αρ. 2 στον 1ο όροφο ΟΛΟ Δήμος Λευκωσίας Άγιος Αντώνιος 0/XXXXX 21/470403 επί XXXXX Διαμέρισμα αρ. 3 στο ισόγειο ΟΛΟ Ως αποτέλεσμα της υπογραφής του Εγγράφου Υποθήκης ενεγράφη στις 6.2.2006 στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας δυνάμει Σύμβασης και Δήλωσης Υποθηκεύσεως Ακινήτου, η υπ' αρ. XXXXX/2006 Υποθήκη επί των πιο πάνω ακινήτων. Οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 κατέβαλαν σε διάφορες ημερομηνίες διάφορα ποσά έναντι ή προς εξόφληση του ποσού του Δανείου με την τελευταία πληρωμή να έχει γίνει στις 23.2.
  5. Έκτοτε ουδέν ποσό κατεβλήθη από τους Εναγομένους 1, 2 και 3, και ως εκ τούτου το υπόλοιπο ποσό του Δανείου έχει καταστεί ληξιπρόθεσμο και απαιτητό. Κατά παράβαση των όρων του Δανείου, οι Εναγόμενοι 1, παρέλειψαν και/ή αμέλησαν και/ή αρνήθηκαν να καταβάλουν το οφειλόμενο υπόλοιπο δυνάμει του Δανείου ποσό. Παρά τις επανειλημμένες γραπτές και προφορικές οχλήσεις των Εναγόντων τόσο προς τους Εναγομένους 1 όσο και προς τους Εναγομένους 2 και 3, αυτοί αρνούνται και/ή παραλείπουν να συμμορφωθούν με τους όρους του Δανείου και της Εγγύησης. Ως εκ των πιο πάνω οι Ενάγοντες κατά ή περί την 27.7.2011 απέστειλαν προς τους Εναγομένους 1,2 και 3 τελική ειδοποίηση προς εξόφληση της οφειλής τους δυνάμει του Δανείου, αλλά αυτοί παρέλειψαν να συμμορθφωθούν. Ένεκα της παράλειψης των Εναγομένων 1,2 και 3 να συμμορφωθούν τόσο με τις γραπτές όσο και με τις προφορικές οχλήσεις των Εναγόντων, οι Ενάγοντες κατά ή περί την 12.1.2012 απέστειλαν δια των δικηγόρων τους επιστολή με την οποία κάλεσαν τους Εναγομένους 1, 2 και 3 όπως καταβάλουν εντός της προθεσμίας των 7 ημερών το οφειλόμενο προς αυτούς ποσό εξ €145.746,41 πλέον τόκο 16.20% από 15.12.2011 μέχρι εξοφλήσεως, και ότι σε περίπτωση παράλειψης να συμμορφωθούν με το περιεχόμενο της θα λάμβαναν εναντίον τους δικαστικά ή/άλλα μέτρα. Οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 αμελούν και/ή παραλείπουν και/ή αρνούνται να καταβάλουν το οφειλόμενο ποσό το οποίο εξακολουθούν να οφείλουν μέχρι και σήμερα. Σύμφωνα με την κατάσταση λογαριασμού που τηρούν οι Ενάγοντες επ' ονόματι των Εναγομένων 1, το οφειλόμενο προς αυτούς ποσό δυνάμει του Δανείου ανέρχεται στο ποσό των €145.746,41 πλέον τόκο 16.20% από 15.12.2011 μέχρι εξοφλήσεως. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά, αποτελεί ισχυρισμό των Εναγόντων ότι οι Εναγόμενοι 1 κατέστησαν πλουσιότεροι και/ή πλούτισαν άδικα (unjust enrichment) από όφελος εξόδοις (benefit at the expense) και/ή πλούτισαν αδικαιολόγητα σε βάρος τους, αναφορικά με την αξία του συνολικού ποσού των €145.746,41 πλέον τους αναλογούντες τόκους το οποίο αντιπροσωπεύει δάνειο το οποίο παρασχέθηκε προς αυτούς και/ή λήφθηκε από αυτούς και/ή κατ' εντολή τους και/ή προς όφελος τους, και ότι η διατήρηση αυτού του πλουτισμού είναι άδικη. Οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3, των οποίων η αντιπροσώπευση και υπεράσπιση είναι κοινή, αρχικά προέβαλαν διάφορους ισχυρισμούς και υπερασπίσεις στις αξιώσεις των Εναγόντων, εγείροντας παράλληλα και ανταπαίτηση εναντίον των Εναγόντων για συγκεκριμένα ποσά. Κατά τη διάρκεια της ακρόασης της υπόθεσης, όμως, η ανταπαίτηση των Εναγομένων αποσύρθηκε και, κατά συνέπεια απορρίφθηκε, ενώ τα επίδικα θέματα περιορίστηκαν με δήλωση παραδεχτών γεγονότων. Αυτό έγινε κατά την παράθεση μαρτυρίας από τον Εναγόμενο 2 ως πρώτο μάρτυρα για την υπεράσπιση. Αποτέλεσμα των δηλώσεων ήταν να διακοπεί η κατάθεση του Μ.Υ.1, αυτός να μην τεθεί σε αντεξέταση και να κλείσει η υπόθεση της υπεράσπισης χωρίς την προσκόμιση άλλης μαρτυρίας. Συναφώς, κατά την εν λόγω δικάσιμο, δηλώθηκε ότι διατηρείται η εισήγηση της υπεράσπισης ότι το δικόγραφο της Έκθεσης Απαίτησης δεν συνάδει με τη δοθείσα μαρτυρία και τα κατατεθέντα τεκμήρια και συνεπώς, αν κριθεί αναλόγως, δεν θα εκδοθεί απόφαση υπέρ των Εναγόντων. Αν κριθεί ότι το Τεκμήριο 2 είναι γραμμάτιο σε διαταγή, τότε θα εκδοθεί απόφαση με βάση το Τεκμήριο
  6. Αν κριθεί ότι είναι δάνειο, τότε θα εκδοθεί απόφαση στη βάση του Τεκμηρίου
  7. Αναφορικά με την υποθήκη Τεκμήριο 7 και 8 (Α), είναι παραδεχτό ότι αποτελεί υποθήκη, με θέμα αγόρευσης να αποτελεί ο τόκος. Στη βάση των ως άνω, καθίσταται αντιληπτό ότι το τι παραμένει ως επίδικο, περιορίζεται στα ως άνω, με βάση τα οποία θα καθοριστεί το κατά πόσο θα πρέπει να εκδοθεί απόφαση εναντίον των Εναγομένων και, αν ναι, για ποιο ποσό. Για σκοπούς συνοπτικής καταγραφής του οδοιπορικού της υπόθεσης, αναφέρεται ότι για την πλευρά των εναγόντων κατέθεσαν δύο μάρτυρες. Ο Αιμίλιος Έλληνας (ΜΕ1), μέσω γραπτής του δήλωσης κατέθεσε ανάλογους ισχυρισμούς ως η έκθεση απαίτησης των εναγόντων ανωτέρω. Κατά τη μαρτυρία του κατέθεσε τα Τεκμήρια 1 - 39 τα οποία περιλαμβάνουν τα έγγραφα των μεταξύ των διαδίκων συμφωνιών στα οποία γίνεται αναφορά και ανάλυση κατωτέρω. Ο XXXXX Σέρβος (ΜΕ2), μέσω γραπτής του δήλωσης αναφέρθηκε σε αναδομημένη κατάσταση του επίδικου λογαριασμού, την οποία εξήγησε και κατάθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ως Τεκμήριο
  8. Μετά από εκ συμφώνου κατάθεση των Τεκμηρίων 41 - 44, οι ενάγοντες έκλεισαν την υπόθεσή τους για να ακολουθήσει η κατάθεση των Τεκμηρίων 45 -
  9. Ο εναγόμενος 2, ως αναφέρεται ανωτέρω, κατέθεσε ως ΜΥ1, καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου τα Τεκμήρια 48 -
  10. Ο περιορισμός των επιδίκων θεμάτων ως ανωτέρω περιγράφεται, πριν την αντεξέταση του ΜΥ1 οδήγησε στη μη αντεξέτασή του, την απόσυρση της ανταπαίτησης και τη μη προσκόμιση μαρτυρίας από τους εναγόμενους. Σαφώς, η εξέλιξη αυτή, αναπόφευκτα καθιστά τη δοθείσα μαρτυρία του ΜΥ1 άνευ αποδειχτικής αξίας. H παρούσα υπόθεση, η οποία είναι αστική υπόθεση, κρίνεται επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων και ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (Αγαπίου v. Παναγιώτου,

(1988)1 ΑΑΔ 263, Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη,
(1995)1 ΑΑΔ 207). Μετά από τη σκιαγράφηση της ακροαματικής διαδικασίας, θεωρώ σκόπιμο να επισημάνω ότι το σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας έχει μελετηθεί με προσοχή από το Δικαστήριο στο πλαίσιο της μελέτης της υπόθεσης και έκδοσης της απόφασης του Δικαστηρίου. Το ίδιο ισχύει ασφαλώς, και με τις αγορεύσεις των συνηγόρων, το περιεχόμενο των οποίων δεν θεωρώ ότι θα εξυπηρετούσε να επαναλάβω. Όπου κρίνεται σκόπιμο, γίνεται αναφορά κατωτέρω. Είχα την ευκαιρία, κατά την ακροαματική διαδικασία, να παρακολουθήσω αμφότερους τους μάρτυρες στη ζωντανή τους παρουσία ενώ κατέθεταν ενώπιον του Δικαστηρίου. Είχα περαιτέρω την ευκαιρία, όπως ανάφερα και πιο πάνω, να μελετήσω με μεγάλη προσοχή το σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας, συμπεριλαμβανομένων των Τεκμηρίων που κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Όμοιες είναι οι διαπιστώσεις μου και για τους δύο μάρτυρες. Παρέθεσαν στο Δικαστήριο με άνεση και σαφήνεια τα όσα είχαν να πουν και έδωσαν σαφώς την εντύπωση ότι γνήσια απέδωσαν με τα λεγόμενα τους αυτά που πίστευαν ότι ισχύουν στην παρούσα υπόθεση. Όσον αφορά τον ΜΕ1, καθίσταται εμφανές από την ως άνω εξέλιξη των πραγμάτων, ότι δεν αμφισβητείται αναφορικά με τα όσα αφορούν την τέλεση των μεταξύ των διαδίκων συμφωνιών. Άλλωστε, ως προκύπτει από τα όσα δηλώθηκαν ως παραδεχτά, η μόνη περίπτωση να μην εκδοθεί απόφαση υπέρ των εναγόντων περιορίζεται στο να μην καλύπτουν οι δικογραφημένοι ισχυρισμοί τα γεγονότα που παρουσιάζουν τα Τεκμήρια. Κατά τα λοιπά, τα έγγραφα δεν φαίνεται να αμφισβητούνται, το δε Τεκμήριο 40 που κατέθεσε ο ΜΕ2 θα αποτελέσει, εκ συμφώνου, βάση για το ποσό της απόφασης σε περίπτωση που κριθεί ότι το τι αποδεικνύεται είναι δάνειο. Επομένως, δεδομένων των όσων δηλώθηκαν και του συνεπακόλουθου περιορισμού των επιδίκων θεμάτων, αποδέχομαι ότι τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί αποτυπώνουν τις μεταξύ των μερών συμφωνίες. Συναφώς, προκύπτει και αποδέχομαι ότι οι εναγόμενοι 1, στις 26.1.2006 αιτήθηκαν από τους ενάγοντες την παραχώρηση δανείου, ως το Τεκμήριο 1, ενώ στις 30.1.2006, οι εναγόμενοι 2 και 3 υπέγραψαν υπεύθυνη δήλωση εγγυητή (Τεκμήρια 3 Α και Β). Στις 2.2.2006 υπεγράφησαν τα Τεκμήρια 4 Α και Β με τα οποία εξηγούνται οι όροι στους προτιθέμενους εγγυητές, οι οποία αναγνωρίζουν αυτό. Στις 2.2.2006 συντελούνται επίσης το έγγραφο με τίτλο «Γραμμάτιο σε Διαταγή», το έγγραφο με τίτλο «Συμφωνία Παράτασης του Χρόνου Αποπληρωμής Δανείου» και το έγγραφο με τίτλο «Έγγραφο Εγγύησης και Αποζημίωσης» από την εναγόμενη 1. Αποτελεί παραδεχτό γεγονός ότι τα Τεκμήρια 7 και 8 (Α) αποτελούν την επίδικη υποθήκη. Αποτελεί θέση της υπεράσπισης ότι από τη στιγμή που δεν προκύπτει ξεκάθαρα ποια αιτία αγωγής έχουν οι ενάγοντες, το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την αγωγή. Είναι δε φανερό ότι τα όσα αναφέρονται στη μαρτυρία δεν συνδέονται στα δικόγραφα. Αποτελεί αναγνωρισμένη αρχή ότι το αγώγιμο δικαίωμα συναρτάται με τα γεγονότα τα οποία το στοιχειοθετούν και όχι με το χαρακτηρισμό ο οποίος του αποδίδεται στα δικόγραφα. Παρέχεται η δυνατότητα χορήγησης οποιασδήποτε θεραπείας η οποία δικαιολογείται από τα γεγονότα, τα οποία στοιχειοθετούν το αγώγιμο δικαίωμα βάσει της έκθεσης απαίτησης. (Alexandros Evangelou Camera House Ltd κ.α. ν Minerva Finance & Investments Ltd
(2004)1 ΑΑΔ 1734, Χρυσάνθου ν Παγκρατίου
(1998)1 ΑΑΔ 675. Συνεπώς, το ζητούμενο στην παρούσα παραμένει να διαπιστωθεί κατά πόσο τα γεγονότα που προσκομίστηκαν στοιχειοθετούν το αγώγιμο δικαίωμα το οποίο τίθεται στην έκθεση απαίτησης. Προς τούτο, το Δικαστήριο θα πρέπει να προβεί σε ερμηνεία των μεταξύ των μερών συμφωνιών. Άφθονη είναι η νομολογία επί του θέματος της ερμηνείας εγγράφων και συμφωνιών. Όπως αναφέρεται στην υπόθεση GLORY WORLDWIDE HOLDINGS LTD v. ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΟΜΟΝΟΙΑ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΑΥΤΟΥ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΑΙ/Η ΜΕΛΟΥΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΔΕΟΝΤΩΣ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΜΕΝΟΥ, Πολ.Εφεση 57/2009, ημερ. 18.7.2012: «Σύμφωνα με τις καθιερωμένες αρχές, η ερμηνεία ενός εγγράφου είναι θέμα νομικό και γίνεται από το δικαστήριο, το οποίο περιορίζεται στους όρους της συμφωνίας, μέσα από την οποία αναζητεί την πρόθεση των μερών. Το ερμηνευτικό έργου του δεν επεκτείνεται σε εξωγενείς παράγοντες και υποθέσεις. Κριτήριο είναι η έννοια την οποία μεταδίδει το κείμενο της συμφωνίας στο μέσο λογικό άνθρωπο. (βλ. Λάμπρου v. Παράσχου κ.α.
(1993)1 ΑΑΔ 397 και Οικονόμου κ.α. v. Ττοφινή κ.α.
(1993)1 ΑΑΔ 436).» Στην υπόθεση Νίκος Λίλης v. Παρασκευούλας Ξενή
(2009)1 ΑΑΔ 217 αναφέρεται ότι: «Κάθε όρος μιας σύμβασης δεν θα πρέπει να διαβάζεται απομονωμένος από το όλο πνεύμα της συμφωνίας και της πρόθεσης των συμβαλλομένων. Η ερμηνεία που δίδεται σε μια σύμβαση πρέπει να είναι λογική και να οδηγεί στην πραγμάτωση του σκοπού και της πρόθεσης των συμβαλλομένων, όπως αυτή συνάγεται από το κείμενο εξεταζόμενο ως ένα σύνολο, χωρίς να απομονώνεται οποιαδήποτε φράση.» Όμοιες αρχές αναλύθηκαν και στην υπόθεση Γιολάντα Χατζησωτηρίου v. Kυπριακές Αερογραμμές Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολ.Εφ. 257/2008 ημερομηνίας 14.7.2011 στην οποία παρατίθεται και το κάτωθι απόσπασμα από την υπόθεση Θεολόγου κ.α. v. Κτηματικής Εταιρείας Νέμεσις Λτδ
(1998)1 ΑΑΔ 407: «..συνεχής είναι η τάση προς εναρμόνιση των αρχών ερμηνείας των συμβάσεων με τα κρατούντα στην καθημερινή ζωή. Το κριτήριο είναι η έννοια την οποία μεταδίδει το κείμενο της συμφωνίας στο μέσο λογικό άνθρωπο. Για το σκοπό αυτό μπορεί να εμπλουτισθεί η γνώση με την αποκάλυψη του υπόβαθρου της συμφωνίας, εξαιρουμένων πάντοτε των διαπραγματεύσεων, καθώς και μονομερών δηλώσεων και υποκειμενικών προθέσεων των συμβαλλομένων». Τέλος, στην υπόθεση MARKETREDS FINANCE LTD v. ΑΝΔΡΕΑ ΠΕΡΔΙΚΟΥ κ.α.
(2006)1 ΑΑΔ 1042 αναφέρθηκαν τα εξής: « Έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι όταν μια συμφωνία έχει διατυπωθεί εγγράφως, εξωγενής μαρτυρία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή για να αντικρούσει, τροποποιήσει, αφαιρέσει ή να προσθέσει στο περιεχόμενο των όρων του εγγράφου. Κατ΄εξαίρεση στο γενικό κανόνα εξωγενής μαρτυρία μπορεί να επιτραπεί κάτω από συγκεκριμένες εξαιρέσεις, όπως π.χ. για να αποδείξει την εγκυρότητα μιας συμφωνίας (Μαύρου v. Θεοδώρου
(1984)1 C.L.R. 635), την πραγματική φύση της συναλλαγής (Κypio (Ι.Τ.Η.) Company v. Kassapi
(1980)2 J.S.C. 259) και τη διφορούμενη ιδιότητα των συμβαλλομένων (Λοϊζίδου v. Γεωργίου
(1973)9 J.S.C. 1219)». Το τι προκύπτει από τα Τεκμήρια 1 - 8 είναι ότι πρόθεση των μερών ήταν η παραχώρηση από τους ενάγοντες στους εναγόμενους 1 ποσού ΛΚ80.000 το οποίο θα αποπληρώνετο εντός δύο μηνών και θα έφερε τόκο 1.35% μηνιαίως, ως αναφέρεται στο Τεκμήριο
  1. Η αναφορά σε Γραμμάτιο σε Διαταγή δεν αναιρεί την πρόθεση αυτή. Η δε πρόνοια καθορισμού του συγκεκριμένου επιτοκίου, σαφώς στερεί από το εν λόγω έγγραφο τη δυνατότητα να αποτελεί γραμμάτιο συνήθους τύπου, όμως φανερώνει, παράλληλα, την πρόθεση των μερών να καθορίσουν, με αυτό τον τρόπο, τον τόκο που θα χρεωνόταν. Παράλληλα δε, ανάγνωση των εν λόγω εγγράφων αποκαλύπτει την επανειλημμένη αναφορά της πράξης του δανεισμού προς την εναγόμενη
  2. Δεν χωρεί, κατά την άποψη μου αμφιβολία ότι από τα εν λόγω Τεκμήρια, τα οποία αποτελούν τις μεταξύ των διαδίκων συμφωνίες, αναδύεται η πρόθεση παροχής δανείου. Το δάνειο αυτό, οι εναγόμενοι 2 και 3 εγγυήθηκαν και προς περαιτέρω εξασφάλισή του, οι εναγόμενοι 1 υποθήκευσαν τα αναφερόμενα στα Τεκμήρια 7 και 8 (Α) διαμερίσματα. Από δε το Τεκμήριο 7, το οποίο αποτελεί τη συμφωνία υποθήκης (όρος 14), προκύπτει σαφώς η πρόβλεψη τόκου προς 1.25% μηνιαίως. Φανερώνεται, αναπόφευκτα, η πλήρης κάλυψη των ως άνω διαπιστώσεων από τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των εναγόντων, οι οποίοι, κατά συνέπεια δικαιούνται να πετύχουν στην αξίωσή τους σύμφωνα με τη δήλωση που έγινε στο Δικαστήριο. Συνακόλουθα και στη βάση των όσων αναλύονται ανωτέρω, εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 3, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, για το ποσό των €135,468.24 πλέον τόκο επ' αυτού προς 1.35% μηνιαίως από 15.12.2011 μέχρι εξοφλήσεως. Επιπλέον, εκδίδεται διάταγμα εναντίον των εναγομένων 1 ως η παράγραφος Δ της έκθεσης απαίτησης προς αποπληρωμή του πιο πάνω οφειλόμενου ποσού των €135,468.24 πλέον τόκο προς 1.25% μηνιαίως από 15.12.
  3. Επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 3, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........ Μ. Αμπίζας, Α.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.