ΠΗΛΑΒΑΚΗ ν. Peric Water System Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 4828/2012, 14/5/2020

ΠΗΛΑΒΑΚΗ ν. Peric Water System Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 4828/2012, 14/5/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A231 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4828/2012 Μεταξύ: XXXXX ΠΗΛΑΒΑΚΗ, από τη Λευκωσία Ενάγουσα και 1) Peric Water System Ltd, από τη Λευκωσία 2) XXXXX Χριστοδούλου, από τη Λευκωσία 3) Κόσμος Ασφαλιστική Εταιρεία Δημόσια Λτδ, από τη Λευκωσία Εναγόμενων Ημερομηνία: 14.5.2020 Για την Ενάγουσα: κ. Π. Πιερίδης για κ.κ. Πιερίδης & Πιερίδης Για τους Εναγόμενους 1 & 2: κ. Σ. Αργυρού για κ.κ. Σωτήρης Αργυρού Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγόμενη 3: κ. Α. Κόνιας για κ.κ. Ανδρέα Π Ερωτοκρίτου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 13.7.2012 σε κλητήριο ένταλμα γενικώς οπισθογραφημένο (Δ.2 Θ.1) και επιδόθηκε στους εναγόμενους 1 και 2 στις 31.7.2012 και στην εναγόμενη 3 στις 16.7.

1. Με αυτή η ενάγουσα αξιώνει εναντίον των εναγόμενων αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και υλικές και/ή συναφείς ζημιές που υπέστη σε τροχαίο δυστύχημα το οποίο συνέβηκε κατά ή περί τις 30.5.2010 στον Αγρό ενώ επέβαινε στο όχημα με αριθμό εγγραφής XXXXX
2. Ισχυρίστηκε ότι το επίδικο δυστύχημα οφείλεται στην αμέλεια του εναγόμενου 2 ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο οδηγούσε το ως άνω όχημα ιδιοκτησίας της εναγόμενης 1 το οποίο ήταν ασφαλισμένο στην εναγόμενη
3. Οι εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν κοινή υπεράσπιση ενώ η εναγόμενη 3 καταχώρησε χωριστή υπεράσπιση καθώς επίσης και ανταπαίτηση εναντίον τόσο των εναγομένων 1 και 2 όσο και της ενάγουσας. Οι εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν στη συνέχεια απάντηση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση της εναγόμενης
4. ΔΙΚΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ Η ενάγουσα την 1.2.2013 καταχώρησε την έκθεση απαίτησής της η οποία τροποποιήθηκε κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29.5.
5. Με την τροποποιηθείσα έκθεση απαίτησης η ενάγουσα ισχυρίστηκε ότι σε κάθε ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν ηλικίας 20 ετών, υγιέστατη και αρτιμελής, ασχολείτο επαγγελματικά με το άθλημα του TΑΕΚΒΟΝΤΟ από την ηλικία των 5 ετών καθώς επίσης ότι σε ηλικία 12 ετών και για τα επόμενα χρόνια αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Κύπρου. Το 2005 έλαβε μέρος στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 15 ετών στο Παλέρμο της Ιταλίας και το 2006 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Βιετνάμ. Ισχυρίστηκε επίσης ότι λόγω των επιτυχιών της εντάχθηκε στον σχεδιασμό νεαρών ταλέντων του Κ.Ο.Α. και για 2 έτη πήρε πριμ Λ.Κ.4.500 και είχε επίσης μηνιαίες παροχές Λ.Κ.350,
6. Το έτος 2008 σε ηλικία 16½ ετών αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Κύπρου στην κατηγορία νεανίδων και γυναικών και το 2009 πρωταθλήτρια Κύπρου νεανίδων, πρωταθλήτρια Κύπρου κάτω των 21 ετών και πρωταθλήτρια Κύπρου στην κατηγορία γυναικών. Το έτος 2010 που συνέβη το επίδικο ατύχημα ήταν η χρονιά που έπρεπε να επαναλάβει επιτυχία για να παραμείνει στον σχεδιασμό νεαρών ταλέντων του Κ.Ο.Α. Ισχυρίστηκε ότι λόγω του ατυχήματος και των συνεπειών που αυτό είχε επηρεάστηκε η απόδοση της δραματικά, δεν μπόρεσε να επαναλάβει καμία επιτυχία και απώλεσε χρηματικά έπαθλα και/ή πριμ. Ισχυρίστηκε επίσης ότι για τα επόμενα δύο χρόνια αντιμετώπιζε πόνους και δυσκαμψία και το έτος 2012 έχασε την πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες λόγω του προβλήματος που είχε από το επίδικο δυστύχημα το οποίο δεν της άφηνε περιθώριο να αποδώσει όπως πριν. Ισχυρίστηκε ότι στη βάση του σχεδιασμού χαριστικών παροχών του Κ.Ο.Α. σε περίπτωση που καταλάμβανε την 5η θέση σε Παγκόσμιους Αγώνες θα λάμβανε το ποσό των €40.000, με την 3η θέση το ποσό των €60.000, με τη 2η θέση ποσό €70.000 και με την 1η θέση το ποσό των €80.
7. Ισχυρίστηκε επίσης ότι σήμερα είναι το νούμερο 15 στην παγκόσμια κατάταξη στην κατηγορία της και ότι σε περίπτωση που δεν μεσολαβούσε το επίδικο ατύχημα είχε όλες τις δυνατότητες να κερδίσει και πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες που ήταν όνειρο ζωής για αυτή. Ισχυρίστηκε ότι το πρόβλημα με τη μέση και/ή με τον σπόνδυλό της 8 χρόνια μετά από το επίδικο δυστύχημα δεν της επέτρεψε να πραγματοποιήσει το όνειρό της με σοβαρές οικονομικές απώλειες. Η ενάγουσα ισχυρίστηκε επίσης ότι σε κάθε ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο η εναγόμενη 1 ήταν και είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης νομότυπα εγγεγραμμένη στην Κύπρο και ήταν η ιδιοκτήτρια του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής XXXXX06 το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος
8. Η εναγόμενη 3 είναι ασφαλιστική εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη και παρείχε ασφαλιστική κάλυψη στο ως άνω όχημα σύμφωνα με σχετικό ασφαλιστικό συμβόλαιο το οποίο βρισκόταν σε ισχύ σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων (Ασφάλιση ευθύνης έναντι τρίτου) Νόμου 96(Ι)/
9. Η ενάγουσα ισχυρίστηκε ακόμα ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν επιβάτης στο ως άνω όχημα το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος 2 ως αντιπρόσωπος και/ή υπάλληλος και/ή υπηρέτης και/ή για λογαριασμό της εναγομένης 1 με τη συγκατάθεση και/ή με την έγκρισή της και/ή υπό συνθήκες που την καθιστούσαν νομικώς ή/και ως εκ προστήσεως υπεύθυνη. Ισχυρίστηκε ότι κατά/ή περί τις 30.5.2010 ο εναγόμενος 2 οδήγησε αμελώς το εν λόγω όχημα με αποτέλεσμα αυτό να ανατραπεί και η ίδια να τραυματιστεί. Ισχυρίστηκε ειδικότερα ότι ο εναγόμενος 2 οδηγούσε με υπερβολική και/ή υπερβολική υπό τις περιστάσεις ταχύτητα, παρέλειψε να έχει οποιαδήποτε ή την ενδεδειγμένη εποπτεία του δρόμου, παρέλειψε να ελαττώσει ταχύτητα και/ή να πατήσει εγκαίρως ή καθόλου και/ή οδηγούσε το όχημα με ελαττωματικά φρένα, παρέλειψε να προβεί σε οποιονδήποτε ή στον ενδεδειγμένο ελιγμό προς αποφυγή του ατυχήματος και/ή παρέλειψε να προβεί στον αναγκαίο και/ή οποιονδήποτε ελιγμό ώστε να αποφευχθεί η ανατροπή. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο εναγόμενος 2 παρέλειψε να επιδείξει ιδιαίτερη φροντίδα και προσοχή κατά την οδήγηση, οδηγούσε αφηρημένα και επιπόλαια και δεν ενήργησε ως λογικός και συνετός οδηγός, οδηγούσε με πλήρη αδιαφορία για την ασφάλεια της ζωής και την περιουσία της ενάγουσας και γενικά οδηγούσε χωρίς τη δέουσα προσοχή και φροντίδα. Η ενάγουσα ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι λόγω του επίδικου δυστυχήματος υπέστη τις πιο κάτω σωματικές βλάβες τις οποίες μεταφέρω αυτούσιες: «Α) Ακτινολογικός έλεγχος στην οσφυϊκή και αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης και στο δεξί άνω και κάτω άκρο. Β) Πόνο στον αυχένα και στη μέση και τοποθέτηση αυχενικού κολάρου. Γ) Συρραφή τραύματος στο δεξί φρύδι. Δ) Μώλωπες και εκδορές στο μέτωπο, στο δεξί αντιβράχιο, στην οπίσθια επιφάνεια του δεξιού μηρού, στο δεξί γόνατο, στη δεξιά γάμπα και στην αριστερή ποδοκνημική. E) Διάστρεμμα στην αριστερή ποδοκνημική. Ζ) Φαρμακευτική αγωγή και ανάπαυση. Η) Μόνιμο σημάδι στο δεξί φρύδι. Θ) Στην περιοχή που υπέστη το θλαστικό τραύμα στην οπίσθια επιφάνεια του δεξιού μηρού δημιουργήθηκε ουλώδης ιστός και δύσμορφη σκληρία στην περιοχή. Ι) Πόνο και ταλαιπωρία. Κ) Αναρρωτική άδεια». Περαιτέρω η ενάγουσα ισχυρίστηκε ότι υπέστη τις πιο κάτω ειδικές ζημιές: «Α) €150,00 για τα ιατρικά έξοδα του δόκτορος XXXXX Λαπίθη. Β) €200,00 για ιατρική έκθεση. Γ) €70,00 για φάρμακα συμπεριλαμβανομένου κολάρου». Ισχυρίστηκε τέλος ότι για μακρά περίοδο δεν μπορούσε να ασκήσει το άθλημα του TΑΕΚΒΟΝΤΟ ούτε να αντιπροσωπεύσει την Κύπρο στους αγώνες που έγιναν στο εξωτερικό, απώλεσε την αθλητική της καριέρα και σήμερα δεν μπορεί να διεκδικήσει διακρίσεις και να πρωταγωνιστήσει στο εν λόγω άθλημα με συνέπεια να απωλέσει τα χρηματικά έπαθλα και τα πριμ που θα λάμβανε. Λόγω των πιο πάνω η ενάγουσα αξιώνει εναντίον των εναγόμενων αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα: «Α) €420,00 ως ειδικές αποζημιώσεις. Β) Γενικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες, πόνους ταλαιπωρία και απώλεια των απολαύσεων της ζωής. Επίσης υπέστη και υφίσταται ζημιά και αξιώνει αποζημιώσεις για την απώλεια της επαγγελματικής της σταδιοδρομίας στο άθλημα του TΑΕΚΒΟΝΤΟ. Γ) Τόκους 8% από 30.5.2010, δικηγορικά έξοδα και νόμιμο τόκο». Οι εναγόμενοι 1 και 2 με την υπεράσπισή τους αρνούνται ότι το επίδικο ατύχημα είχε επίπτωση στις αθλητικές επιδόσεις της ενάγουσας και ισχυρίζονται ότι οι ισχυρισμοί της για δήθεν απώλεια της αθλητικής της απόδοσης και ικανότητας είναι ψευδείς, ανυπόστατοι και εκ των υστέρων σκέψεις της με σκοπό την αποκόμιση χρηματικού οφέλους από τους εναγόμενους. Αρνούνται επίσης ότι η ενάγουσα υπέστη τις σωματικές βλάβες που ισχυρίζεται και επιπλέον ισχυρίζονται ότι αυτή συνεχίζει να λαμβάνει μέρος σε αγώνες χωρίς να έχει μειωθεί η απόδοσή της. Παραδέχονται ότι σε κάθε ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο η εναγόμενη 1 ήταν εταιρεία νομίμως εγγεγραμμένη και ιδιοκτήτρια του επίδικου οχήματος, ότι ο εναγόμενος 2 ήταν ο οδηγός του κατά τον ουσιώδη χρόνο και η ενάγουσα επιβάτιδα σε αυτό και ότι ο εναγόμενος 2 το οδηγούσε ενεργώντας ως αντιπρόσωπος και/ή υπάλληλος και/ή υπηρέτης και για λογαριασμό της εναγόμενης
10. Ο εναγόμενος 2 πέραν των πιο πάνω ειδικότερα αρνείται τους ισχυρισμούς της ενάγουσας και τις λεπτομέρειες αμέλειας τις οποίες του καταλογίζει και ισχυρίζεται ότι αυτή δεν έφερε ζώνη ασφαλείας ως όφειλε ως συνοδηγός και ότι σε περίπτωση που πράγματι υπέστη τις σωματικές βλάβες που ισχυρίζεται αυτές οφείλονται στην παράλειψή της να φέρει ζώνη ασφαλείας. Οι εναγόμενοι 1 και 2 τέλος αρνούνται τις ειδικές ζημιές τις οποίες η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη και περαιτέρω ισχυρίζονται ότι αυτή εξακολουθεί να λαμβάνει μέρος σε αγώνες και να κατέχει το νούμερο 15 στην παγκόσμια κατάταξη στην κατηγορία στην οποία αγωνίζεται. Η εναγόμενη 3 εταιρεία ισχυρίστηκε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν βρισκόταν σε ισχύ ασφαλιστική κάλυψη αναφορικά με τους εναγόμενους 1 και 2 και/ή ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο το επίδικο όχημα ήταν εμπορικό και/ή ως εμπορικό έπρεπε να οδηγείται από πρόσωπο κάτοχο επαγγελματικής άδειας οδηγού την οποία ο εναγόμενος 2 δεν κατείχε. Η εναγόμενη 3 ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι το εν λόγω όχημα ήταν διασκευασμένο και/ή εγγεγραμμένο στον Έφορο Εγγραφής Μηχανοκίνητων Οχημάτων για δύο καθίσματα συμπεριλαμβανομένου του οδηγού και/ή έπρεπε να μεταφέρει μόνο ένα επιβάτη και/ή ότι ασφαλίστηκε για τη μεταφορά ενός μόνο επιβάτη. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι κατά τον επίδικο χρόνο στο εν λόγω όχημα παράνομα και/ή παράτυπα και/ή κατά παράβαση των όρων του ασφαλιστηρίου συμβολαίου και/ή του νόμου επέβαιναν εκτός από τον οδηγό ακόμα τρεις επιβάτες περιλαμβανομένης της ενάγουσας. Η εναγόμενη 3 ισχυρίστηκε επίσης ότι το επίδικο ατύχημα ήταν αναπόφευκτο και/ή κατά τον ουσιώδη χρόνο ζώο και/ή αλεπού απότομα εισήλθε στην πορεία του εναγόμενου 2 ο οποίος βρέθηκε προ διλήμματος και/ή για να αποφύγει την εμπλοκή του με το ζώο ξέφυγε από την πορεία του και ανατράπηκε. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι σε περίπτωση που ήθελε επιδικαστεί οποιοδήποτε ποσό υπέρ της ενάγουσας πρέπει να γίνει ανάλογη αφαίρεση ποσοστού λόγω του γεγονότος της παράνομης μεταφοράς επιβατών και ότι τούτο το ποσό πρέπει να μειωθεί ακόμη περισσότερο λόγω της παράλειψης της ενάγουσας να φέρει ζώνη ασφαλείας η οποία (παράλειψη) συνέβαλε στον τραυματισμό της. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 υποχρεώνονται δυνάμει του νόμου και/ή των όρων του ασφαλιστηρίου συμβολαίου με αριθμό ΜΤ/226836 να της καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό ήθελε διαταχθεί να καταβάλει η ίδια στην ενάγουσα. Ισχυρίστηκε ότι ήταν ρητός όρος του ως άνω ασφαλιστηρίου συμβολαίου και/ή του πιστοποιητικού ασφάλισης ότι ο οδηγός του οχήματος θα κατείχε επαγγελματική άδεια οδηγού σύμφωνα με τον νόμο για να οδηγεί το επίδικο όχημα και ότι αυτό ασφαλίστηκε και ήταν εγγεγραμμένο στον Έφορο Μηχανοκίνητων Οχημάτων για τη μεταφορά ενός μόνο επιβάτη. Με την ανταπαίτησή της εναντίον των εναγομένων 1 και 2 και/ή της ενάγουσας, η εναγόμενη 3 αξιώνει τα εξής: «Α) Δήλωση του Δικαστηρίου και/ή απόφαση ότι στον ουσιώδη χρόνο ο εναγόμενος 2 δεν κατείχε επαγγελματική άδεια να οδηγεί το ως άνω αναφερόμενο όχημα και/ή Β) Δήλωση του Δικαστηρίου και/ή απόφαση ότι στον ουσιώδη χρόνο μεταφέροντο παράνομα 3 επιβάτες αντί ενός και/ή Γ) Αποζημιώσεις και/ή έκδοση απόφασης εναντίον των εναγόμενων 1 και/ή 2 και υπέρ των εναγομένων 3 για οιονδήποτε ποσόν ήθελε τυχόν επιδικασθεί εις όφελος της ενάγουσας στην παρούσα αγωγή. Δ) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η ενάγουσα δεν δικαιούται να αποζημιωθεί από τους εναγόμενους
11. E) Νόμιμο τόκο, φόρους και έξοδα της Ανταπαίτησης». Η ενάγουσα με την απάντηση που καταχώρησε στην υπεράσπιση και ανταπαίτηση της εναγόμενης 3 ισχυρίστηκε ότι νόμιμα και με τη συγκατάθεση του οδηγού του οχήματος επέβαινε σε αυτό. Ισχυρίστηκε επίσης ότι δεν είχε υποχρέωση να φέρει ζώνη ασφαλείας καθώς επίσης ότι τούτο δεν συνέβαλε στον τραυματισμό της και τέλος ότι η εναγόμενη 3 είναι υποχρεωμένη να την καλύψει για τις ζημιές που υπέστη από το επίδικο δυστύχημα. Με την απάντηση και την υπεράσπιση στην ανταπαίτηση της εναγομένης 3 οι εναγόμενοι 1 και 2 ισχυρίζονται ότι για το επίδικο όχημα υπήρχε σε ισχύ ασφαλιστήριο έγγραφο, ότι αυτό νόμιμα οδηγείτο από τον εναγόμενο 2 και πως οποιαδήποτε αποζημίωση ήθελε επιδικαστεί υπέρ της ενάγουσας πρέπει να καταβληθεί από την εναγόμενη
12. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Κατά την ακρόαση της υπόθεσης έδωσαν μαρτυρία συνολικά 10 μάρτυρες. Από την ενάγουσα κλήθηκαν 6 μάρτυρες και από τους εναγόμενους 4 και κατατέθηκαν συνολικά 61 τεκμήρια. Η ενάγουσα ήταν η Μ.Ε.
13. Κατέθεσε γραπτή δήλωση που σημειώθηκε ως Έγγραφο Α και η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασής της. Σε αυτή περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: σήμερα είναι ηλικίας 25 ετών, προ του επίδικου ατυχήματος ήταν υγιέστατη και αρτιμελής και ασχολείτο επαγγελματικά με το άθλημα του TΑΕΚΒΟΝΤΟ. Λάμβανε μέρος σε αγώνες στην Κύπρο και στο εξωτερικό και ήταν μέλος της Εθνικής Ομάδας. Στις 30.5.2010 ήταν επιβάτιδα στο όχημα με αριθμό εγγραφής XXXXX06 το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος
14. Καθόταν στο πίσω κάθισμα του εν λόγω οχήματος το οποίο οδηγείτο στον κύριο δρόμο Αγρού - Λευκωσίας με κατεύθυνση προς Λευκωσία όταν ξαφνικά αυτό έφυγε από την πορεία του, χτύπησε σε προστατευτικό περιτοίχισμα και αφού επανήλθε στον δρόμο ακινητοποιήθηκε γερμένο στη δεξιά του πλευρά. Από το εν λόγω δυστύχημα τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας στο οποίο έτυχε των Πρώτων Βοηθειών και στη συνέχεια απολύθηκε. Στη συνέχεια επισκέφθηκε τον ιατρό XXXXX Λαπίθη στο Απολλώνειο Νοσοκομείο ο οποίος την εξέτασε και ετοίμασε σχετικά 3 ιατρικές γνωματεύσεις. Κατέθεσε τα εν λόγω έγγραφα ημερομηνίας 28.9.2011, 4.7.2014 και 16.2.2016 ως Τεκμήρια 4, 5 και 6 αντίστοιχα. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 7 την ιατρική γνωμάτευση του Δρος XXXXX Μαντά ημερομηνίας 4.7.
15. Ισχυρίστηκε ότι στο επίδικο δυστύχημα χτύπησε στο κεφάλι και σε άλλα μέρη του σώματός της και είχε πόνους στο κεφάλι, τον αυχένα και στη μέση. Έλαβε οδηγίες να τοποθετήσει αυχενικό κολάρο, της χορηγήθηκαν φάρμακα και έγινε συρραφή του τραύματος που είχε στο δεξί φρύδι στο οποίο έμεινε μόνιμη ουλή. Υπέστη μώλωπες και εκδορές στο μέτωπο, στο δεξί αντιβράχιο, στην οπίσθια επιφάνεια του δεξιού μηρού, στο δεξί γόνατο, στη δεξιά γάμπα και στην αριστερή ποδοκνημική. Υπέστη επίσης διάστρεμμα στην αριστερή ποδοκνημική. Στην περιοχή που υπέστη το θλαστικό τραύμα στην οπίσθια επιφάνεια του δεξιού της μηρού δημιουργήθηκε ουλώδης ιστός και δύσμορφη σκληρία. Για πολύ καιρό μετά το δυστύχημα είχε πόνο και ταλαιπωρία και μέχρι σήμερα έχει πόνους στη μέση και δυσκολεύεται στις καθημερινές της κινήσεις. Ισχυρίστηκε ότι η ουλή στην πίσω δεξιά γάμπα της χρειάζεται εγχείρηση από πλαστικό χειρουργό, ότι το σημάδι στο δεξί της φρύδι είναι μόνιμο και δεν μπορεί να διορθωθεί καθώς επίσης ότι παρουσιάζει μέχρι σήμερα δυσκαμψία στη μέση. Η ενάγουσα προς απόδειξη των ποσών τα οποία διεκδικεί ως ειδικές ζημιές κατέθεσε ως Τεκμήριο 8 τη χρέωση του ιατρού Λαπίθη για το ποσό των €350,00 και το Τεκμήριο 9 που είναι η απόδειξη πληρωμής του ποσού των €2,07 στο ταχυδρομείο για την αποστολή συστημένης επιστολής από τον δικηγόρο της προς την εναγόμενη
16. Η ενάγουσα ισχυρίστηκε ότι άρχισε να ασχολείται με το άθλημα του TΑΕΚΒΟΝΤΟ από την ηλικία των 5 ετών και σε ηλικία 12 ετών αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Κύπρου. Λόγω των επιτυχιών της το 2007 εντάχθηκε στον σχεδιασμό νεαρών ταλέντων του Κ.Ο.Α. και για τα έτη 2008 και 2009 πήρε πριμ €4.500 και είχε μηνιαίες παροχές €350,
17. Το έτος 2008 σε ηλικία 16½ ετών αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Κύπρου νεανίδων και γυναικών και το 2009 αναδείχθηκε και πάλι πρωταθλήτρια Κύπρου νεανίδων, πρωταθλήτρια Κύπρου κάτω των 21 ετών και πρωταθλήτρια Κύπρου στην κατηγορία γυναικών. Λόγω του δυστυχήματος και των συνεπειών που είχε από αυτό, επηρεάστηκε η απόδοση της δραματικά και διέκοψε τις προπονήσεις της για αρκετό καιρό, δεν έλαβε μέρος σε πολλούς αγώνες και σε όσους τελικά έλαβε μέρος η απόδοσή της δεν ήταν ικανοποιητική και/ή στο ίδιο επίπεδο που είχε πριν το δυστύχημα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι μέχρι σήμερα δυσκολεύεται να εκτελέσει τεχνικές ψηλά στο κεφάλι του αντιπάλου λόγω του ότι δεν μπορεί πλέον να κάνει περιστροφικές τεχνικές ψηλά και να γέρνει προς τα πίσω για να προστατεύσει το κεφάλι της. Ισχυρίστηκε ότι λόγω της δυσκαμψίας και των προβλημάτων στη μέση που της άφησε το δυστύχημα έχασε πολλά μετάλλια και διακρίσεις και μεγάλα χρηματικά ποσά και ότι σήμερα είναι το νούμερο 15 στην κατηγορία της στην παγκόσμια κατάταξη. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι συνεπεία των τραυμάτων της απώλεσε μεγάλο μέρος της ποιότητας της ζωής που είχε πριν το ατύχημα αφού καθημερινά νιώθει άβολα για το σημάδι που έχει στο φρύδι το οποίο προσπαθεί με κάθε τρόπο να κρύψει είτε με τα μαλλιά της είτε με μακιγιάζ. Ισχυρίστηκε ότι στην πίσω δεξιά της γάμπα έχει ένα μεγάλο κουβάρι για το οποίο ντρέπεται, δεν μπορεί να ντυθεί όπως οι άλλες κοπέλες της ηλικίας της και αναγκάζεται να φοράει κολάν ή στενό παντελόνι για να το κρύψει. Ο κορσές της είναι πολύ στενός και νιώθει δυσφορία όταν τον φοράει. Επίσης δεν μπορεί να φορέσει μαγιό αφού το κουβάρι την κάνει να νιώθει αμήχανα και νομίζει πως όλοι την κοιτάζουν περίεργα. Η ενάγουσα ισχυρίστηκε επίσης ότι παρά το γεγονός ότι παλαιότερα λάτρευε τη θάλασσα τώρα δεν θέλει να πηγαίνει γιατί πρέπει να φοράει παντελονάκι πάνω από το μαγιό ή να πηγαίνει στη θάλασσα σε ώρες και μέρες που δεν έχει κόσμο. Ισχυρίστηκε ότι η θηλυκότητα της εξαφανίστηκε και δεν νιώθει καθόλου ωραία με το σώμα της κάτι το οποίο την εμποδίζει στις διαπροσωπικές της σχέσεις, κλείνεται στον εαυτό της και δεν βγαίνει έξω όπως οι νέοι της ηλικίας της λόγω του ότι δεν νιώθει άνετα να αφήσει κάποιον να δει ή να αγγίξει το κουβάρι. Ισχυρίστηκε ότι καθημερινά έχει πόνους, η μέση της είναι δύσκαμπτη και πολλές κινήσεις τις οποίες έκανε πριν τώρα δεν μπορεί να τις κάνει καθόλου ή δυσκολεύεται να τις κάνει. Όταν στέκεται ή κάθεται πολλές ώρες οι πόνοι στη μέση δυναμώνουν και χρειάζεται φυσικοθεραπεία και μαλάξεις. Η ευλυγισία της μέσης της έχει μειωθεί και λόγω τούτου καταστράφηκε η καριέρα της ως αθλήτρια του TΑΕΚΒΟΝΤΟ. Όταν οδηγεί φοβάται ότι κάτι κακό μπορεί να της συμβεί, νιώθει δυσφορία και θέλει να βγει έξω από το αυτοκίνητο. Ισχυρίστηκε τέλος σε ερωτήσεις που της τέθηκαν κατά την κυρίως εξέτασή της ότι δεν υπήρχε ζώνη ασφαλείας στη θέση που καθόταν και ότι από εκείνη τη θέση είχε ορατότητα προς τον δρόμο και πως πριν το δυστύχημα δεν είχε αντιληφθεί κάποιο ζώο να διασταυρώνει τον δρόμο. Κατά την αντεξέτασή της από τον δικηγόρο των εναγόμενων 1 και 2 η ενάγουσα ισχυρίστηκε ότι την ημέρα του δυστυχήματος καθόταν πίσω από το κάθισμα στο οποίο καθόταν ο φίλος της XXXXX Περικλέους που επίσης επέβαινε στο επίδικο όχημα. Το όχημα ήταν βυτιοφόρο νερού και ο οδηγός του το οδήγησε προς το χωριό Αγρός για να το γεμίσει με νερό. Ισχυρίστηκε πως μετά το ατύχημα και για κάποιο χρονικό διάστημα τη διάρκεια του οποίου δεν θυμόταν να καθορίσει δεν έκανε προπονήσεις και η απόδοσή της δεν ήταν όπως προηγουμένως. Ο στόχος της ήταν να είναι αθλήτρια υψηλού επιπέδου π.χ. Ολυμπιακών, Παγκόσμιων και Πανευρωπαϊκών Αγώνων και όχι το Παγκύπριο πρωτάθλημα στο οποίο μπορεί εύκολα να καταταχθεί πρώτη. Ισχυρίστηκε ότι για τα επόμενα 2 χρόνια μετά το επίδικο συμβάν λάμβανε μέρος σε αγώνες δεν είχε όμως την επίδοση που είχε προηγουμένως αλλά παρόλα αυτά διακρίθηκε σε αγώνες που έγιναν στην Κύπρο. Μετά από αυτά τα 2 χρόνια έλαβε μέρος σε πολλούς αγώνες. Ισχυρίστηκε ότι όταν φοράει κάτι στενό διαγράφεται το κουβάρι το οποίο έχει στο πόδι της ενώ δεν συμβαίνει το ίδιο όταν φοράει φούστα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι πάει στη θάλασσα μόνο τις μέρες και ώρες που δεν είναι κανένας άλλος εκεί. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζει με τη μέση της παρουσιάζεται όταν διπλώνεται η μέση της η οποία έμεινε σαν μια σανίδα και δεν μπορεί να στρίψει ούτε να γυρίσει. Όταν της υποδείχθηκε η φωτογραφία Τεκμήριο 13 ισχυρίστηκε ότι σε αυτή απεικονίζεται το βάθρο των νικητών σε αγώνες τουρνουά πανεπιστημίου στους οποίους έλαβαν μέρος μόνο φοιτητές στους οποίους διακρίθηκε κατακτώντας την 3η θέση. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το έτος 2014 ήρθε 1η σε τουρνουά που είχε διεξαχθεί στη Ρωσία και ότι η φωτογραφία Τεκμήριο 15 αφορούσε ένα τουρνουά στο Ισραήλ. Ισχυρίστηκε επίσης ότι στη φωτογραφία Τεκμήριο 16 απεικονίζεται η ίδια στην Πανεπιστημιάδα που διοργανώθηκε το έτος
18. Κατά την αντεξέτασή της από τον δικηγόρο της εναγόμενης 3 η ενάγουσα ισχυρίστηκε ότι επιβιβάστηκε στο επίδικο όχημα χωρίς να ρωτήσει προηγουμένως τον εναγόμενο 2 εάν είχε άδεια οδηγού για να το οδηγήσει αφού γνώριζε ότι η δουλειά του ήταν οδηγός βυτιοφόρου. Ισχυρίστηκε επίσης ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει κατά πόσο στο επίδικο όχημα επιτρεπόταν η μεταφορά μόνο 2 ατόμων συμπεριλαμβανομένου του οδηγού και ότι κατά τον χρόνο του δυστυχήματος δεν έφερε ζώνη ασφαλείας. Ισχυρίστηκε επίσης ότι στο βυτιοφόρο καθόταν πίσω από τα μπροστινά καθίσματα τα οποία ήταν χαμηλότερα, είχε οπτική επαφή με τον δρόμο και δεν είδε κανένα ζώο να διασταυρώνει τον δρόμο. Μετά το ατύχημα επισκέφθηκε περίπου 8 φορές τον γιατρό Λαπίθη ο οποίος της είπε ότι είχε ευθειασμό στη μέση και δεν μπορούσε να κινηθεί όπως πριν. Ισχυρίστηκε ότι το πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζει εντοπίζεται στους μυς που είναι δίπλα στον σπόνδυλο οι οποίοι έχουν σφίξει τόσο πολύ που δεν μπορούν να κινηθούν. Προσπάθησε τα πάντα για να τους ενεργοποιήσει όπως φυσιοθεραπείες οι οποίες όμως δεν απέδωσαν. Ισχυρίστηκε ότι έκανε πάρα πολλές φυσιοθεραπείες αλλά δεν έλαβε οποιαδήποτε απόδειξη για αυτές γιατί σε μια τέτοια περίπτωση θα χρεωνόταν περισσότερα. Ισχυρίστηκε ότι καλύπτει το τραύμα στο φρύδι της βάφοντάς το και ότι ξεπέρασε πλέον το πρόβλημα στον αυχένα για το οποίο είχε αγοράσει αυχενικό κολλάρο αλλά δεν κράτησε τη σχετική απόδειξη. Ισχυρίστηκε επίσης ότι μετά το δυστύχημα σταμάτησε να προπονείται αλλά δεν θυμόταν για πόσο καιρό απείχε από τις προπονήσεις. Η ενάγουσα συμφώνησε με υποβολές που της τέθηκαν ότι τα έτη 2008 και 2009 έλαβε μέρος σε Ευρωπαϊκούς Αγώνες που διεξήχθησαν σε διάφορες πόλεις χωρίς να διακριθεί και ότι οι διακρίσεις που είχε μετά το ατύχημα ήταν περισσότερες από όσες είχε σημειώσει προηγουμένως. Ισχυρίστηκε επίσης ότι μετά το δυστύχημα εντάχθηκε για ακόμα 2 χρονιές στον σχεδιασμό του Κ.Ο.Α. για αθλητές με υψηλές επιδόσεις. Αναγνώρισε επίσης ότι οι 33 φωτογραφίες που κατατέθηκαν σε δέσμη ως Τεκμήριο 18 και οι 19 φωτογραφίες που κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 19 την παρουσιάζουν σε διάφορες αθλητικές διοργανώσεις και ότι οι 15 φωτογραφίες που κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 20 την παρουσιάζουν σε διάφορες δραστηριότητες στη θάλασσα και σε πισίνα φορώντας μαγιό. Ισχυρίστηκε επίσης ότι κάποιες από τις 24 φωτογραφίες του Τεκμηρίου 21 λήφθηκαν μετά το ατύχημα και ανέφερε συγκεκριμένα ότι μερικές ήταν από τον γάμο κάποιας ξαδέλφης της. Ισχυρίστηκε τέλος ότι η ουλή που έχει στο φρύδι δεν είναι μικρή ούτε δυσδιάκριτη και ότι σήμερα είναι αρραβωνιασμένη. Μετά που ολοκληρώθηκε η μαρτυρία της ενάγουσας ως Μ.Ε.2 κλήθηκε η μητέρα της κα XXXXX Χ'' Κωνσταντή Πηλαβάκη η οποία κατά την κυρίως εξέτασή της κατέθεσε γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Β. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήρια 22 έως 28 διάφορα έγγραφα αναφορικά με την επαγγελματική της κατάρτιση ως προπονήτρια ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ και με διάφορα σεμινάρια τα οποία παρακολούθησε, ως Τεκμήριο 29 διάφορες φωτογραφίες από αγώνες ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ και ως Τεκμήριο 30 έγγραφο αναφορικά με τον σχεδιασμό του Κ.Ο.Α. για χαριστικές παροχές για υψηλές αθλητικές επιδόσεις. Στη γραπτή της κατάθεση επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς της ενάγουσας σε σχέση με την ενασχόλησή της τελευταίας με το άθλημα του TΑΕΚΒΟΝΤΟ, τις διοργανώσεις στις οποίες έλαβε μέρος καθώς επίσης και τις διακρίσεις τις οποίες πέτυχε. Η Μ.Ε.2 ισχυρίστηκε επίσης ότι η ενάγουσα μετά το ατύχημα αρχικά επισκέφθηκε το νοσοκομείο και στη συνέχεια μετέβη στον ιδιώτη ιατρό XXXXX Λαπίθη και για τρεις μήνες δεν μπορούσε να προπονηθεί. Ισχυρίστηκε ότι δεν έπρεπε να μαθευτεί ότι η ενάγουσα ήταν τραυματισμένη γιατί θα γινόταν ημερίδα προς επιλογή της αθλήτριας που θα λάμβανε μέρος στο Πανευρωπαϊκό κάτω των 21 ετών το οποίο θα διεξαγόταν τον Σεπτέμβρη. Η ενάγουσα έλαβε μέρος στους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες χωρίς να έχει προπονηθεί και δεν μπορούσε να αποδώσει λόγω των τρομερών πόνων στη μέση και τον γοφό της. Η Μ.Ε.2 ισχυρίστηκε επίσης ότι η ενάγουσα έκαμε φυσιοθεραπείες για τη μέση και το αιμάτωμα στο πόδι της, άλλαξε πολλούς φυσιοθεραπευτές ελπίζοντας πως κάποιος θα έβρισκε τον τρόπο να τη θεραπεύσει για να αντιμετωπίσει τους πόνους που είχε και ότι έπαιρνε δυνατά παυσίπονα και άλλα φάρμακα που της έδωσε ο γιατρός. Μετά το ατύχημα η δυσκαμψία και ο πόνος στη μέση της την εμπόδιζαν και την εμποδίζουν μέχρι σήμερα να εκτελέσει τις τεχνικές του αθλήματός της με τον τρόπο που είναι απαραίτητες για να κερδίσει αθλήτριες υψηλού επιπέδου. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η ενάγουσα σε περίπτωση που δεν συνέβαινε το επίδικο ατύχημα θα μπορούσε να συντηρεί την καριέρα της και να κάνει άνετα πρωταθλητισμό και θα λάμβανε χαριστικές παροχές από τον Κ.Ο.Α. Η μητέρα της ενάγουσας ισχυρίστηκε επίσης ότι πλέον αποτελεί ολόκληρη ιστορία για την ενάγουσα να αγοράσει ρούχα αφού αυτά που της αρέσουν διαγράφουν το κουβάρι στο πόδι της και ο πλαστικός χειρουργός τους είπε πως μπορεί να της το εγχειρήσει αλλά δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι θα είναι το ίδιο όπως πριν. Ισχυρίστηκε τέλος ότι το μεγάλο κόψιμο που έχει στο φρύδι της η ενάγουσα της άφησε μόνιμη ουλή και αυτό την ενοχλεί αφάνταστα. Ισχυρίστηκε ότι η ενάγουσα ένιωθε ότι αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που οι άλλοι πρόσεχαν πάνω της όταν την έβλεπαν και λόγω τούτου χρειάζεται αρκετή ώρα μακιγιάρισμα καθημερινά για να την κρύψει. Η Μ.Ε.2 κατά την αντεξέτασή της από τον δικηγόρο των εναγόμενων 1 και 2 ισχυρίστηκε ότι η ενάγουσα δεν έλαβε καμιά θέση στο παγκόσμιο του Βιετνάμ το 2006, το έτος 2008 στη Ρώμη κατατάχθηκε 9η και το 2009 δεν κατέλαβε οποιαδήποτε θέση στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νεανίδων. Ισχυρίστηκε ότι η ενάγουσα λόγω του τραυματισμού τον οποίο υπέστη είχε κάνει φυσιοθεραπείες σε πολλούς φυσιοθεραπευτές για τις οποίες πλήρωσε και εξακολουθεί να πληρώνει «απίστευτα χρήματα» όπως ανέφερε επί λέξει. Ισχυρίστηκε επίσης ότι δεν ήξερε ότι έπρεπε να μαζεύει τα έγγραφα για να τα παρουσιάσει στο Δικαστήριο και εκείνη την περίοδο αυτό ήταν το τελευταίο πράγμα το οποίο την ενδιέφερε. Κατά την αντεξέτασή της από τον δικηγόρο της εναγόμενης 3 η Μ.Ε.2 ισχυρίστηκε ότι η ενάγουσα το 2007 διακρίθηκε στο Πανευρωπαϊκό καταλαμβάνοντας την 5η θέση που την ενέταξε στο σχέδιο νεαρών ταλέντων του Κ.Ο.Α. και το έτος 2008 στο Πανευρωπαϊκό της Ρώμης κατέλαβε την 9η θέση η οποία όμως δεν της εξασφάλιζε θέση στον σχεδιασμό του Κ.Ο.Α. Ισχυρίστηκε επίσης ότι στο Παγκόσμιο Εφήβων του 2008 στη Σμύρνη η ενάγουσα δεν διακρίθηκε όπως δεν διακρίθηκε ούτε στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νεανίδων του 2009 ούτε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Κοπεγχάγης ή στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Βίγκο στην Ισπανία. Ισχυρίστηκε επίσης ότι μετά το τραυματισμό της η ενάγουσα έλαβε μέρος στο Πανευρωπαϊκό των Πανεπιστημίων που έγινε το 2011 στην Πορτογαλία όπου κέρδισε μετάλλιο. Το 2015 κέρδισε ένα αργυρό και ένα χάλκινο σε κάποια εύκολα τουρνουά και το 2016 κέρδισε το αργυρό μετάλλιο σε τουρνουά στην Αυστρία και μετά το 2016 είχε τρεις επιτυχίες που την ενέταξαν ξανά στον σχεδιασμό υψηλής επίδοσης του Κ.Ο.Α. και έκτοτε λαμβάνει το ποσό των €350,00 μηνιαίως. Ισχυρίστηκε ότι η ενάγουσα λόγω των ανυπόφορων πόνων που είχε από τον τραυματισμό της στο επίδικο δυστύχημα δεν μπορούσε να προπονηθεί καθόλου μέχρι τον Σεπτέμβρη όταν έλαβε μέρος σε Πανευρωπαϊκούς Αγώνες. Η ενάγουσα είχε κάνει αρκετές θεραπείες με φάρμακα καθώς επίσης και φυσιοθεραπείες και μέχρι τότε το διάστρεμμα και οι μώλωπες που έπαθε είχαν αποθεραπευθεί, παρέμεινε όμως το πρόβλημα στη μέση της που δεν της επιτρέπει να εκτελεί ασκήσεις υψηλής τεχνικής που είναι αναγκαίες για να πετύχει διακρίσεις σε υψηλού επιπέδου αγώνες. Ο Αστ. XXXXX κ. XXXXX Κωνσταντίνου ήταν ο Μ.Ε.
19. Κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι στις 30.5.2010 υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Παλαιχωρίου και εξέτασε το επίδικο τροχαίο δυστύχημα το οποίο συνέβηκε στον κύριο δρόμο Αγρού - Λευκωσίας με κατεύθυνση τη Λευκωσία περί η ώρα 20:
20. Για το εν λόγω δυστύχημα ετοίμασε σχετική έκθεση η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 31 στην οποία περιλαμβάνεται και το σχέδιο της σκηνής το οποίο ετοίμασε ο ίδιος. Στο ως άνω περιστατικό εμπλεκόταν το βυτιοφόρο όχημα με αριθμό εγγραφής XXXXX06 το οποίο οδηγούσε ο XXXXX Χριστοδούλου στο οποίο επέβαιναν η XXXXX Περικλέους, ο XXXXX Περικλέους και η XXXXX Πηλαβάκη. Σε κάποιο σημείο του δρόμου ο οδηγός του βυτιοφόρου στην προσπάθειά του να αποφύγει κάποιο ζώο που διασταύρωνε τον δρόμο έχασε τον έλεγχο του οχήματος με αποτέλεσμα το όχημα να κινηθεί δεξιότερα της πορείας του, να κτυπήσει σε προστατευτικό περιτοίχισμα και στη συνέχεια να γυρίσει στον δρόμο και να ακινητοποιηθεί γερμένο στη δεξιά του πλευρά. Από το δυστύχημα τραυματίστηκαν οι 4 επιβαίνοντες στο ως άνω όχημα οι οποίοι μεταφέρθηκαν στο Γ. Ν. Λευκωσίας. Η XXXXX Πηλαβάκη απολύθηκε μετά που τις παρασχέθηκαν οι Πρώτες Βοήθειες ενώ οι άλλοι 3 κρατήθηκαν για περαιτέρω νοσηλεία. Κατά τη διερεύνηση του δυστυχήματος διαπίστωσε ότι το εμπλεκόμενο όχημα είχε ασφαλιστήριο συμβόλαιο με την ασφαλιστική εταιρεία ΚΟΣΜΟΣ αντίγραφο του οποίου κατέθεσε ως Τεκμήριο
21. Από την έκθεση Τεκμήριο 31 προκύπτει πως ο οδηγός του εν λόγω οχήματος κατηγορήθηκε ότι οδηγούσε χωρίς τη δέουσα προσοχή και φροντίδα και ότι προκάλεσε δυστύχημα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το ως άνω βυτιοφόρο όχημα δεν είχε ζώνες ασφαλείας και πως από την έρευνα που διενήργησε στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών διαπίστωσε ότι τα βυτιοφόρα εκείνου του τύπου που γράφτηκαν πριν τον Δεκέμβρη του 2007 δεν ήταν υποχρεωμένα να έχουν εγκατεστημένες ζώνες ασφαλείας. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 33 αντίγραφο του εντύπου με τα στοιχεία του ως άνω οχήματος το οποίο εκδόθηκε από το Τ.Ο.Μ. Ο Μ.Ε.3 κατά την αντεξέτασή του από τον δικηγόρο των εναγομένων 1 και 2 ισχυρίστηκε ότι μετέβηκε στο χώρο του δυστυχήματος και διαπίστωσε ότι εκεί βρισκόταν ένα βυτιοφόρο γερμένο στη δεξιά του πλευρά και υπήρχαν 4 τραυματίες οι οποίοι του ανέφεραν ότι στο περιστατικό δεν εμπλεκόταν άλλο όχημα. Οι τραυματίες μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο και μόνο η ενάγουσα απολύθηκε μετά που της παρασχέθηκαν οι Πρώτες Βοήθειες ενώ οι άλλοι 3 κρατήθηκαν για νοσηλεία για μερικές ακόμα ημέρες. Από όσα διαπίστωσε από τη σκηνή του δυστυχήματος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο οδηγός του βυτιοφόρου δεν έτρεχε με υπερβολική ταχύτητα. Ο οδηγός είχε προβάλει τον ισχυρισμό ότι κάποιο ζώο είχε πεταχτεί ξαφνικά στον δρόμο. Από τις έρευνες τις οποίες έκαμε διαπίστωσε ότι ο εναγόμενος 2 δεν ήταν κάτοχος επαγγελματικής άδειας οδηγού γιατί παρά το γεγονός ότι είχε περάσει επιτυχώς τις σχετικές εξετάσεις του Τ.Ο.Μ. δεν είχε καταθέσει τα σχετικά έγγραφα για την έκδοση της εν λόγω άδειας και λόγω τούτου θεωρείτο ότι δεν κατείχε επαγγελματική άδεια. Κατά την αντεξέτασή του από τον δικηγόρο της εναγομένης 3 ο Μ.Ε.3 ισχυρίστηκε ότι το επίδικο όχημα ήταν βαρύ φορτηγό κατηγορίας Ν3 που ρυμουλκεί επιπλέον καρότσα. Κατά τον ουσιώδη χρόνο επιτρεπόταν να φέρει 2 επιβάτες συμπεριλαμβανομένου του οδηγού. Την ημέρα του δυστυχήματος στο εν λόγω όχημα επέβαιναν συνολικά 4 πρόσωπα. Το όχημα στο μπροστινό μέρος του είχε 3 μαξιλάρες και πίσω ακόμα 1 μονοκόμματο κάθισμα. Ισχυρίστηκε ότι ο εναγόμενος 2 προσάχθηκε σε δίκη με κατηγορία ότι παράνομα μετέφερε επιπλέον άτομα και ότι οδηγούσε το εν λόγω όχημα χωρίς να κατέχει επαγγελματική άδεια οδηγού. Καταδικάστηκε στις εν λόγω κατηγορίες δεν γνώριζε όμως κατά πόσο αυτό έγινε κατόπιν ακρόασης της υπόθεσης ή παραδοχής του εναγομένου
22. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η εναγόμενη 1 εταιρεία κατηγορήθηκε ότι ως η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του οχήματος ΗΝΗ 806 επέτρεψε στον εναγόμενο 2 να το οδηγήσει χωρίς να είναι κάτοχος επαγγελματικής άδειας οδηγού και της επιβλήθηκε ποινή προστίμου €200,00 χωρίς όμως να γνωρίζει εάν αυτό έγινε κατόπιν παραδοχής ή ακρόασης. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 35 την κατάθεση την οποία έλαβε από την ενάγουσα και ως Τεκμήρια 36, 37 και 38 αντίστοιχα τις καταθέσεις τις οποίες έλαβε από τον εναγόμενο 2 και τη XXXXX Περικλέους και τον XXXXX Περικλέους. Ισχυρίστηκε ότι το επίδικο δυστύχημα έγινε η ώρα 8:40 το βράδυ και στο σημείο εκείνο δεν υπήρχε οδικός φωτισμός. Ως Μ.Ε.4 παρουσιάστηκε ο Δρ XXXXX Λαπίθης ο οποίος κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι είναι ορθοπεδικός νευροχειρουργός, ασχολείται με τον αθλητισμό και τις αρθριτικές κακώσεις και εργάζεται στο Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο. Ισχυρίστηκε ότι τα Τεκμήρια 4, 5 και 6 είναι τα πιστοποιητικά τα οποία εξέδωσε σε σχέση με την ιατρική κατάσταση της ενάγουσας και υιοθέτησε το περιεχόμενό τους. Εξέτασε την ενάγουσα στις 4.6.2010 και κατά την κλινική εξέταση διαπίστωσε ότι το βασικό ενόχλημα που είχε εκτός από τους μώλωπες στον δεξί γλουτό, ήταν το κτυπημένο δεξί γόνατο και η κνήμη και ότι επίσης είχε διάστρεμμα αριστερής ποδοκνημικής και θλάση αυχένος και οσφυικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Ισχυρίστηκε ότι η θλάση αυχένα είναι μια τραυματική πάθηση των μαλακών μορίων η οποία δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί ακτινολογικά ή με M.R.I. και ότι στην ακτινογραφία το εύρημα συνήθως είναι ο ευθειασμός και κατά την κλινική εξέταση το κύριο εύρημα είναι η δυσκαμψία. Το κύριο πρόβλημα το οποίο δημιουργεί η θλάση είναι ο πόνος λόγω των σπασμών των μυών και τις περισσότερες φορές η δυσκαμψία περνά μέσα στις πρώτες 6 εβδομάδες και τις περισσότερες φορές έχει συμπτωματολογία η οποία περνά εντός 6 μηνών. Η θεραπεία που πρέπει να ακολουθηθεί σε τέτοιο τραυματισμό είναι η ακινητοποίηση του αυχένα με κολάρο, η χρήση ζώνης για την οσφυϊκή μοίρα, η χορήγηση αντιφλεγμονωδών παυσίπονων και επίσης συστήνεται ξεκούραση. Ισχυρίστηκε ότι η θλάση αυχένα και οσφύος προκαλούνται κατά κύριο λόγο από τραυματισμό και στα τροχαία δυστυχήματα προκαλούνται από την απότομη αλλαγή ταχύτητας με κατεύθυνση μπροστά - πίσω. Εξέτασε την ενάγουσα για τελευταία φορά στις 19.6.2019, έλαβε φωτογραφίες και ακτινογραφίες και διαπίστωσε ότι η κινητικότητα της σπονδυλικής της στήλης δεν είχε βελτιωθεί. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 40 σε δέσμη τις 44 φωτογραφίες που έλαβε κατά την ως άνω εξέταση και ισχυρίστηκε ότι σε αυτές φαίνεται ότι η θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης της ενάγουσας δεν έχει τη δυνατότητα να κάνει κάμψη. Ισχυρίστηκε ότι αυτό επηρεάζει τα πάντα και η ενάγουσα δεν μπορεί να σκύψει καθόλου και όλη η κίνηση γίνεται από τα ισχία και όχι από τη σπονδυλική της στήλη. Ισχυρίστηκε ότι σε αθλήματα όπως το ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ αυτό είναι μια μεγάλη αναπηρία και η ενάγουσα λόγω τούτου δεν μπορεί να αγωνίζεται σε επαγγελματικό επίπεδο. Ισχυρίστηκε επίσης ότι στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 40 παρουσιάζεται κάποιος ο οποίος έχει πλήρη δυσκαμψία και γίνεται σύγκριση με κάποιον που έχει σχετική ευκαμψία και εξήγησε τι παρουσιάζεται σε κάθε μία από τις 44 φωτογραφίες του εν λόγω τεκμηρίου. Ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε επίσης τις ακτινογραφίες στις οποίες υποβλήθηκε η ενάγουσα στις 19.6.2019 οι οποίες σημειώθηκαν ως Τεκμήριο
23. Στο Τεκμήριο 43 απεικονίζονται 4 ακτινογραφίες οι οποίες λήφθηκαν όταν η ενάγουσα βρισκόταν σε όρθια θέση, σε πλάγια θέση, σε έκταση και τέλος όταν ήταν σκυφτή. Ισχυρίστηκε ότι από το εν λόγω τεκμήριο προκύπτει ότι η σπονδυλική στήλη της ενάγουσας έχει μια αναπηρία και συγκεκριμένα ότι το οσφυοθωρακικό μέρος της δεν μπορεί να κάνει κάμψη. Ισχυρίστηκε ότι παρέπεμψε την ενάγουσα σε φυσιοθεραπεία και επειδή την γνώριζε πριν από τον τραυματισμό της λόγω της κοινής ενασχόλησής τους με το άθλημα του ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ δεν πίστευε ότι θα της έμενε αυτή η δυσκαμψία. Ισχυρίστηκε επίσης πως δεν ανέφερε οτιδήποτε σε σχέση με τη δυσκαμψία στο πρώτο χρονικά πιστοποιητικό που εξέδωσε επειδή πίστευε ότι αυτή θα ήταν παροδική και πως θα περνούσε εντός 6 μηνών. Ο Μ.Ε.4 αντεξετάστηκε από τους δικηγόρους των εναγομένων. Κατά την αντεξέτασή του από τον δικηγόρο των εναγομένων 1 και 2 ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι κατά την εξέταση της ενάγουσας στις 4.6.2010 είχε αντιληφθεί τη δυσκαμψία που αυτή παρουσίαζε και έκρινε ότι αυτή οφειλόταν στον τραυματισμό της. Ισχυρίστηκε επίσης ότι την ίδια μέρα εισηγήθηκε στην ενάγουσα ξεκούραση, να λαμβάνει τα παυσίπονά της καθώς επίσης να κάνει υδροθεραπείες και φυσιοθεραπείες και σε μεταγενέστερο στάδιο να κάνει ό,τι δεν θα της προκαλούσε πόνο. Ισχυρίστηκε επίσης πως γνωρίζει την ενάγουσα και τους γονείς της λόγω του γεγονότος ότι είναι μέλος στην επιτροπή του ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ και οι γονείς της ενάγουσας διαθέτουν τη σχολή η οποία βγάζει τους περισσότερους πρωταθλητές στο συγκεκριμένο άθλημα καθώς επίσης και λόγω του γεγονότος ότι ο ίδιος είναι και γιατρός της Ομοσπονδίας TΑΕΚΒΟΝΤΟ. Ισχυρίστηκε ότι είχε παρακολουθήσει την εξέλιξη της πορείας της υγείας της ενάγουσας και σε άλλες ημερομηνίες με συχνότητα αρχικά περίπου κάθε 2 μήνες και στη συνέχεια πιο αραιά. Ισχυρίστηκε επίσης ότι εξέτασε την ενάγουσα στο ιατρείο του για τον επίδικο τραυματισμό περίπου 6 με 8 φορές, χωρίς όμως να είχε συγκρατήσει τις συγκεκριμένες ημερομηνίες. Ο Μ.Ε.4 ισχυρίστηκε επίσης ότι η ενάγουσα ήταν από τις καλύτερες αθλήτριες στο αγώνισμα με το οποίο ασχολείτο και περίμενε ότι θα μπορούσε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ισχυρίστηκε ότι τώρα η ενάγουσα λόγω του επίδικου δυστυχήματος και λόγω της αναπηρίας την οποία έχει και συγκεκριμένα λόγω της αδυναμίας κάμψης της σπονδυλικής της στήλης δεν μπορεί να αγωνιστεί. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε επίσης ότι χρεώνει το ποσό των €50,00 για κάθε επίσκεψη και €250,00 για την ετοιμασία της ιατρικής έκθεσής του καθώς επίσης ότι είχε δει την ενάγουσα περίπου 110 φορές και τη χρέωσε περίπου για 8 μόνο επισκέψεις. Κατά την αντεξέταση του Μ.Ε.4 από τον δικηγόρο της εναγομένης 3 ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι εξέτασε την ενάγουσα στις 4.6.2010 και κατά την εν λόγω εξέταση η ενάγουσα του προσκόμισε τις σχετικές ακτινογραφίες από τις οποίες ο ίδιος διέγνωσε ότι δεν υπήρχε κάταγμα ή κάτι σοβαρό. Είχε επίσης παρατηρήσει τον ευθειασμό που είχε στην οσφυϊκή και στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής της στήλης ο οποίος ήταν ένδειξη ότι υπήρχε θλάση. Ισχυρίστηκε ότι η ενάγουσα αποθεραπεύτηκε πλήρως από τους τραυματισμούς της που αναφέρονται στο Τεκμήριο 4 εκτός από τη δυσκαμψία της οσφυοθωρακικής μοίρας η οποία παραμένει και η οποία είναι μια σοβαρή αναπηρία που την εμποδίζει να φέρει το γόνατό της στον ώμο ή τον θώρακά της. Επόμενος μάρτυρας για την ενάγουσα (Μ.Ε.5) ήταν ο Δρ XXXXX Μαντάς. Κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι είναι πλαστικός χειρουργός από το έτος 1990 και εργάζεται στο Απολλώνειο Νοσοκομείο. Στις 4.6.2014 εξέτασε την ενάγουσα και ετοίμασε σχετική γνωμάτευση που είναι το Τεκμήριο
24. Στο εν λόγω τεκμήριο αναγράφεται ότι κατά την εξέταση διαπίστωσε ουλή δεξιάς οφρύος προς τα έσω, μήκους 1 εκ. και πλάτους 1 χιλ. με αισθητή απώλεια τριχών και ουλή δεξιού γλουτού τροχαντηρίου χώρας ως εμβυθισμένη με σκληρία και ευαισθησία λόγω κάκωσης μαλακών μορίων. Η ουλή στον δεξιό γλουτό μπορεί να βελτιωθεί με μεταμόσχευση λίπους, η επέμβαση θα γίνει σε 3 συνεδρίες υπό τοπική νάρκωση και το κόστος της υπολογίζεται σε €1.
25. Εξέτασε την ενάγουσα ξανά τον Ιούνιο του 2019 και η κατάστασή της παρέμενε ως είχε την πρώτη φορά που την εξέτασε δηλαδή η ουλή στον γλουτό παρουσιάζεται εμβυθισμένη στο ύψος της γλουτιαίας πτυχής με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα αποτύπωμα ενώ κεφαλικά και ουριαία μια διόγκωση και είναι διακριτή μέσα από τον ρουχισμό όταν φορά ένα στενό κολάν. Κατέθεσε μια φωτογραφία της ουλής στον γλουτό ως Τεκμήριο 44 και ισχυρίστηκε ότι η ουλή θα βελτιωθεί σε ποσοστό 80% εάν γίνει η επέμβαση μεταμόσχευσης λίπους. Αναφορικά με την ουλή στο φρύδι ισχυρίστηκε ότι αυτή είναι μόνιμη και δεν επιδέχεται διόρθωση παρά μόνο μπορεί να καλυφθεί με τις τρίχες του φρυδιού. Ο Μ.Ε.5 κατά την αντεξέτασή του από τον δικηγόρο των εναγομένων 1 και 2 ισχυρίστηκε ότι εξέτασε την ενάγουσα για πρώτη φορά στις 4.6.2014 και ετοίμασε τη γνωμάτευσή του στις 4.7.2014 σύμφωνα με όσα εκείνη του είχε αναφέρει. Ισχυρίστηκε ότι η ενάγουσα του είχε πει ότι οι ουλές προκλήθηκαν λόγω τροχαίου ατυχήματος και ότι η ουλή στον γλουτό φαίνεται ακόμα και όταν φορά κολάν. Ισχυρίστηκε τέλος πως το τελευταίο δεν αποτελεί δική του διαπίστωση αλλά είναι αυτό που του μετέφερε η ενάγουσα. Κατά την αντεξέτασή του από τον δικηγόρο της εναγόμενης 3 ο Μ.Ε.5 ισχυρίστηκε ότι η ουλή στο φρύδι της ενάγουσας έχει μήκος 1 εκ. και σε περίπτωση που η ενάγουσα φέρει τις τρίχες των φρυδιών της με τέτοιο τρόπο η ουλή δεν θα διακρίνεται εύκολα. Αναφορικά με την ουλή στον δεξί γλουτό της ενάγουσας ισχυρίστηκε ότι αυτή προκλήθηκε από κάποια κάκωση όπως για παράδειγμα ένα κτύπημα και στο σημείο εκείνο είχε αρχικά δημιουργηθεί αιμάτωμα και νέκρωση κάποιων ιστών. Τελευταίος μάρτυρας για την ενάγουσα (Μ.Ε.6) παρουσιάστηκε η υπάλληλος του Ποινικού Τμήματος του Πρωτοκολλητείου του Ε. Δ. Λευκωσίας κα XXXXX Μαστίχη. Η μάρτυρας κατά την κυρίως εξέτασή της ισχυρίστηκε ότι έχει υπό τη φύλαξή της τους φακέλους των ποινικών υποθέσεων. Από τις πληροφορίες που είναι καταχωρημένες στο μητρώο φαίνεται ότι στις 15.2.2012 στην υπόθεση XXXXX/2011 επιβλήθηκε στον εκεί κατηγορούμενο XXXXX Χριστοδούλου ποινή προστίμου €180,00 και 2 βαθμοί ποινής στην 1η κατηγορία για αμελή οδήγηση καθώς επίσης ότι διατάχθηκε να υπογράψει εγγύηση ύψους €500,00 για ένα χρόνο στη 2η κατηγορία. Τέλος ισχυρίστηκε ότι δεν φαίνεται κατά πόσο υπήρχε παραδοχή του κατηγορουμένου στις εν λόγω κατηγορίες. Η Μ.Ε.6 δεν αντεξετάστηκε από τους δικηγόρους των εναγομένων. Μετά που η ενάγουσα παρουσίασε τους μάρτυρές της οι εναγόμενοι 1 και 2 κάλεσαν ως Μ.Υ.1 τον εναγόμενο 2 κ. XXXXX Χριστοδούλου. Ο κ. Χριστοδούλου κατά την κυρίως εξέτασή του κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασής του η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Γ. Σε αυτή περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: εργάζεται στην εναγόμενη 1 εταιρεία ως μηχανοδηγός για 13 χρόνια και ανάμεσα στα καθήκοντά του είναι η μεταφορά νερού από τον Αγρό στη Δευτερά με το βυτιοφόρο της εναγόμενης
26. Την ημέρα του δυστυχήματος είχε λάβει οδηγίες από ένα από τους διευθυντές της εναγόμενης 1 να μεταβεί στον Αγρό και να μεταφέρει νερό από εκεί στη Δευτερά. Ο εναγόμενος 2 υιοθέτησε επίσης την κατάθεσή του ημερομηνίας 13.6.2010 την οποία είχε δώσει στην Αστυνομία και η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
27. Σύμφωνα με όσα περιέχονται σε αυτή στις 30.5.2010 και περί την ώρα 20:10 ξεκίνησε από τον Αγρό οδηγώντας το όχημα XXXXX06 και σε κάποιο σημείο του δρόμου ενώ κατέβαινε κατήφορο είδε κάποιο ζώο, λαγό ή αλεπού, να διασταυρώνει τον δρόμο από τα αριστερά προς τα δεξιά σύμφωνα με την πορεία του. Στην προσπάθειά του να αποφύγει το ζώο έκαμε ένα δεξί ελιγμό με αποτέλεσμα να κτυπήσει με το μπροστινό δεξί μέρος του βυτιοφόρου σε προστατευτικό τοίχο που υπήρχε στη δεξιά πλευρά του δρόμου. Ισχυρίστηκε επίσης ότι οδηγούσε το εν λόγω όχημα έχοντας λάβει τη σχετική άδεια του εργοδότη του. Ισχυρίστηκε επίσης ότι πάντα εργαζόταν ως οδηγός φορτηγού αλλά η επαγγελματική άδεια δεν ήταν πάντοτε αναγκαία. Το έτος 2008 άλλαξε η νομοθεσία και έπρεπε τότε να εξασφαλίσει άδεια οδηγού τρέιλερ και λόγω τούτου παρακάθισε στις σχετικές εξετάσεις και πλήρωσε τα σχετικά τέλη για να του εκδοθεί επαγγελματική άδεια. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 45 αντίγραφο απόδειξης είσπραξης τελών του Τμήματος Οδικών Μεταφορών (Τ.Ο.Μ.) ημερομηνίας 25.11.2008 και ως Τεκμήριο 46 τα αντίγραφα του Πιστοποιητικού Επαγγελματικής Κατάρτισης Οδηγού Μηχανοκινήτων Οχημάτων και του Πιστοποιητικού Φυσικής Ικανότητας επίσης ημερομηνίας 25.11.
28. Κατά την αντεξέτασή του από τον δικηγόρο της ενάγουσας ο εναγόμενος 2 ισχυρίστηκε ότι είναι εξάδελφος της XXXXX και του XXXXX Περικλέους οι οποίοι βρίσκονταν μαζί του στο βυτιοφόρο την επίδικη ημέρα και ότι η ενάγουσα τότε είχε δεσμό με τον εν λόγω εξάδελφό του. Οδηγούσε το επίδικο βυτιοφόρο περίπου για 5 χρόνια πριν το δυστύχημα και εκτελούσε τη διαδρομή Αγρός - Δευτερά. Γέμιζε με νερό το βυτιοφόρο στον Αγρό και το άδειαζε στο εργοστάσιο της εναγόμενης 1 στη Δευτερά. Ισχυρίστηκε ότι την επίδικη ημέρα θα πήγαινε με την εξάδελφή του XXXXX να γεμίσουν το βυτιοφόρο και η ενάγουσα μαζί με τον εξάδελφό του ζήτησαν να πάνε μαζί τους. Ισχυρίστηκε ότι τους είπε ότι ήταν παράνομο να μπουν μαζί τους στο βυτιοφόρο αλλά εκείνοι επέμεναν. Ισχυρίστηκε πως όταν είδε το ζώο έκανε απότομη κίνηση για αυτό και ο αστυνομικός τον κατηγόρησε για αμελή οδήγηση. Ο δρόμος στο σημείο που έγινε το δυστύχημα ήταν ευθύς και μετά από 20 μ. υπήρχε μια αριστερή στροφή. Το δυστύχημα έγινε μόλις έστριψε το φορτηγό πάνω στην στροφή όταν έκανε απότομη κίνηση για να αποφύγει το ζώο και κτύπησε δεξιά στο κιγκλίδωμα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το βυτιοφόρο το οποίο οδηγούσε είχε βάρος περίπου 30 με 35 τόνους και ότι το φορτίο νερού το οποίο έφερε είχε βάρος περίπου 20 τόνους. Η στροφή στο σημείο που έγινε το δυστύχημα ήταν ανοικτή και μετά ακολουθούσε άλλη κλειστή στροφή. Ο εναγόμενος 2 στη συνέχεια αντεξετάστηκε από τον δικηγόρο της εναγομένης 3 και ισχυρίστηκε ότι κατά την ώρα που συνέβηκε το επίδικο δυστύχημα η ενάγουσα και ο εξάδελφός του καθόντουσαν στο κάθισμα που βρισκόταν πίσω από τις θέσεις του οδηγού και του συνοδηγού. Δεν επιτρεπόταν να κάθονταν εκεί ούτε και υπήρχαν ζώνες ασφαλείας και αυτό το γνώριζε η ενάγουσα και ο Χαράλαμπος. Ισχυρίστηκε ότι στο σημείο που έγινε το δυστύχημα δεν υπήρχε οδικός φωτισμός και η πορεία φωτιζόταν μόνο από τα φώτα του φορτηγού. Ισχυρίστηκε επίσης ότι είχε περάσει με επιτυχία τις εξετάσεις και εξέδωσε τα αναγκαία πιστοποιητικά για την έκδοση επαγγελματικής άδειας οδήγησης καθώς επίσης ότι πλήρωσε τα τέλη για την έκδοσή της αλλά λόγω λάθους του Τ.Ο.Μ. η εν λόγω άδεια δεν εκδόθηκε. Αναγνώρισε ότι το Τεκμήριο 47 είναι η απόδειξη πληρωμής των τελών για την έκδοση επαγγελματικής άδειας ημερομηνίας 1.7.2010 και ότι το Τεκμήριο 48 είναι το αντίγραφο της δικής του επαγγελματικής άδειας οδηγού η οποία εκδόθηκε στις 4.8.
29. Ο εναγόμενος 2 ήταν ο μοναδικός μάρτυρας που παρουσίασαν οι εναγόμενοι 1 και 2 και στη συνέχεια της ακρόασης της υπόθεσης η εναγόμενη 3 κάλεσε τους δικούς της μάρτυρες. Ο Δρ XXXXX Περδίος ήταν ο Μ.Υ.2 ο οποίος κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι σπούδασε ιατρική στη Γερμανία, το 1979 έλαβε ειδικότητα Νευροχειρουργού και από το 1980 ασκεί τη νευροχειρουργική στην Κύπρο. Εργάζεται ως υπεύθυνος του νευροχειρουργικού τμήματος στο Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο. Εξέτασε την ενάγουσα στις 14.2.2018 κατόπιν αιτήματος της εναγόμενης 3 και ετοίμασε σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 26.2.2018 το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 49 το περιεχόμενο του οποίου υιοθέτησε. Κατά τη νευρολογική εξέταση της ενάγουσας διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε περιορισμός κινήσεων στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής της στήλης ή οτιδήποτε νευρολογικό και έκρινε ότι η κίνησή της ήταν φυσιολογική. Ισχυρίστηκε επίσης ότι κατά την εξέταση της ενάγουσας δεν διαπίστωσε να υπήρχε δυσκαμψία ή περιορισμός των οσφυϊκών κινήσεων. Σε σχέση με τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 40 ισχυρίστηκε ότι από αυτές δεν προκύπτει ότι υπάρχει περιορισμός των οσφυϊκών κινήσεων της ενάγουσας. Ισχυρίστηκε ότι ο δείκτης Schober με τον οποίο μετριέται η κινητικότητα της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, δείχνει φυσιολογική κινητικότητα από το 10 προς το
30. Ισχυρίστηκε ότι αυτή ήταν η δική του μέτρηση και για αυτό ήταν η θέση του ότι η ενάγουσα δεν είχε περιορισμό της οσφυϊκής κίνησης. Ο μάρτυρας στη συνέχεια έκανε αναφορά στις ακτινογραφίες οι οποίες κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 43 και ανέφερε ότι η δεύτερη ακτινογραφία στο πάνω δεξί μέρος του Τεκμηρίου 43 παρουσιάζει την ενάγουσα σε ουδέτερη θέση και η τρίτη φωτογραφία σε θέση κάμψης. Ισχυρίστηκε ότι στο ιστορικό της ενάγουσας δεν αναφέρθηκε οποιαδήποτε νευρολογική συμπτωματολογία όπως παράλυση στα πόδια ή μούδιασμα ή αδυναμία ή ισχιαλγία και ως εκ τούτου δεν ήταν δυνατό να είχε υποστεί από το επίδικο δυστύχημα θλάση 3ου βαθμού στην περιοχή της οσφύος. Στη συνέχεια ο Μ.Υ.2 αντεξετάστηκε από τον δικηγόρο της ενάγουσας και κατά την αντεξέτασή του ισχυρίστηκε ότι το συμπέρασμά του όταν εξέτασε την ενάγουσα ήταν ότι αυτή υπέστη θλάση των μαλακών μορίων της σπονδυλικής στήλης και η συμπτωματολογία υποχώρησε πλήρως χωρίς να παραμείνει οποιαδήποτε επιπλοκή. Είχε παρατηρήσει επίσης ότι η θλάση των μαλακών μορίων της ενάγουσας εντοπιζόταν στη σπονδυλική της στήλη. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε επίσης ότι μία θλάση τρίτου βαθμού πάντοτε παρουσιάζεται στη μαγνητική τομογραφία και υπάρχει νευρολογική σημειολογία που υποδηλώνει πίεση κάποιου νεύρου. Στη θλάση δεύτερου βαθμού ο ασθενής έχει δυσκαμψία χωρίς όμως οποιαδήποτε νευρολογική συμπτωματολογία και ως εκ τούτου δεν παρουσιάζεται στη μαγνητική τομογραφία. Ο κατάλληλος τρόπος διάγνωσης μίας θλάσης δεύτερου βαθμού είναι η κλινική εξέταση του ασθενούς και τα συμπτώματά της δεν εξαλείφονται με πάροδο μόνο 5 ημερών. Ισχυρίστηκε ότι η πιο αξιόπιστη εξέταση για τη διαπίστωση της ύπαρξης δυσκαμψίας είναι η μέτρηση της απόστασης των δακτύλων από το έδαφος όταν ο ασθενής είναι σκυφτός και σε συνδυασμό με τον δείκτη Schober με τον οποίο μετριέται το άνοιγμα της σπονδυλικής στήλης της οσφυϊκής μοίρας τόσο σε ουδέτερη θέση όσο και σε κάμψη. Η μέτρηση με την κλίμακα Schober γίνεται χρησιμοποιώντας ένα μέτρο και ειδικότερα σε σχέση με την ενάγουσα μέτρησε την απόσταση από ίδια σημεία του σώματός της σε ουδέτερη θέση και σε θέση κάμψης. Ισχυρίστηκε ότι η μέτρηση γίνεται με ένα αντικείμενο το οποίο λυγίζει και το φυσιολογικό είναι μεταξύ 10 και 14 εκ. δηλαδή παρατηρείται αύξηση 4 εκ. Ισχυρίστηκε ότι οι φωτογραφίες 1 έως 4 του Τεκμηρίου 40 δείχνουν τη στάση κάμψης. Ισχυρίστηκε επίσης ότι στις φωτογραφίες 2, 3 και 4 φαίνονται τα χέρια της ενάγουσας σε απόσταση περίπου 10 εκατοστών από το έδαφος και ισχυρίστηκε ότι αυτό είναι φυσιολογικό αφού δεν μπορεί ο καθένας σε αυτήν τη στάση να αγγίξει τις μύτες των ποδιών του. Μετά το πέρας της αντεξέτασης του Μ.Υ.2 από τον δικηγόρο της ενάγουσας ο μάρτυρας αντεξετάστηκε και από τον δικηγόρο των εναγομένων 1 και
31. Ισχυρίστηκε ότι μια θλάση τρίτου βαθμού παρουσιάζει νευρολογική σημειολογία δηλαδή παράλυση άκρων και αισθητικές διαταραχές και μπορεί να διαγνωστεί εύκολα από τον θεράποντα ιατρό ενός ασθενούς. Ισχυρίστηκε ότι μια τέτοιου βαθμού θλάση δεν θα περιοριζόταν σε απλό πόνο στη μέση αλλά θα επεκτεινόταν και σε πόνο στα άκρα. Στην περίπτωση του τραυματισμού της ενάγουσας ισχυρίστηκε πως η μέτρηση στην οποία την υπέβαλε με την κλίμακα Schober ήταν φυσιολογική και δεν διαπίστωσε ότι αυτή είχε οποιαδήποτε μόνιμη αναπηρία ή δυσκαμψία. Ως Μ.Υ.3 εκ μέρους των εναγομένων 3 παρουσιάστηκε ο κ. XXXXX Παρασκευά ο οποίος κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι εργάζεται στο Τ.Ο.Μ. ως επιθεωρητής οχημάτων και εξεταστής οδηγών. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 52 το αντίγραφο του πιστοποιητικού εγγραφής του οχήματος με αριθμό εγγραφής XXXXX06 και ισχυρίστηκε ότι σύμφωνα με αυτό το εν λόγω όχημα έχει δύο καθίσματα περιλαμβανομένου του οδηγού και ότι σε αυτό μεταφέρονται νόμιμα μόνο δύο πρόσωπα ο οδηγός και ο συνοδηγός. Ισχυρίστηκε ότι ο οδηγός του συγκεκριμένου οχήματος πρέπει να κατέχει επαγγελματική άδεια οδηγού για να μπορεί νόμιμα να το οδηγεί. Ισχυρίστηκε ότι στις 30.5.2010 το εν λόγω όχημα οδηγείτο από τον εναγόμενο 2 ο οποίος τότε δεν κατείχε επαγγελματική άδεια οδηγού και δεν είχε δικαίωμα να το οδηγεί. Ισχυρίστηκε ότι το πιστοποιητικό επαγγελματικής κατάρτισης και το πιστοποιητικό φυσικής ικανότητας που κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 46 δεν αποτελούν επαγγελματική άδεια. Ισχυρίστηκε ότι το Τεκμήριο 47 με ημερομηνία 1.7.2010 είναι η απόδειξη είσπραξης τελών που καταβλήθηκαν για την αίτηση απόκτησης επαγγελματικής άδειας εκ μέρους του εναγόμενου 2 και ότι το Τεκμήριο 48 το οποίο είναι η επαγγελματική άδεια οδηγού για κατηγορία «Φ», δηλαδή φορτηγό, εκδόθηκε στις 4.8.2010 και αφορά τον εναγόμενο
32. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι σύμφωνα με το Τεκμήριο 48 ο εναγόμενος 2 επιτρέπεται να οδηγεί φορτηγό από την ημερομηνία έκδοσης της εν λόγω άδειας δηλαδή από τις 4.8.
33. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 53 αντίγραφο επιστολής της Αρχής Αδειών προς τον εναγόμενο 2 ημερομηνίας 22.7.2010 με την οποία πληροφορήθηκε ότι εγκρίθηκε το αίτημά του ημερομηνίας 1.7.2010 για να του χορηγηθεί Επαγγελματική Άδεια Οδηγού Κατηγορίας «Φ» και προς τούτο έπρεπε να προσέλθει στα γραφεία της Αρχής για να καταβάλει το σχετικό τέλος των €17,09 και να προσκομίσει και τα υπόλοιπα έγγραφα και 3 πιστοποιημένες φωτογραφίες. Κατά την πολύ σύντομη αντεξέτασή του από τον δικηγόρο της ενάγουσας ο Μ.Υ.3 ισχυρίστηκε ότι το μέγιστο επιτρεπόμενο βάρος που μπορεί να ρυμουλκεί το φορτηγό με αριθμό εγγραφής XXXXX06 είναι 40 τόνοι μεικτό βάρος. Οι 18 τόνοι είναι το βάρος του ρυμουλκού και οι 22 τόνοι είναι το βάρος του υγρού και του βυτίου. Στη συνέχεια ο Μ.Υ.3 αντεξετάστηκε από τον δικηγόρο των εναγομένων 1 και
34. Ισχυρίστηκε ότι η νομοθεσία για τις επαγγελματικές άδειες οδήγησης τέθηκε σε εφαρμογή το 2003 και ότι ο εναγόμενος 2 κατά τον κρίσιμο χρόνο οδηγούσε το επίδικο φορτηγό χωρίς να είναι κάτοχος επαγγελματικής άδειας φορτηγού αφού αυτή εκδόθηκε στις 4.8.
35. Τελευταίος μάρτυρας τον οποίο κάλεσε η εναγόμενη 3 (Μ.Υ.4) ήταν ο κ. XXXXX Πέτρου. Ο εν λόγω μάρτυρας κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι εργάζεται στην εναγόμενη 3 εταιρεία ΚΟΣΜΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ και είναι διευθυντής στο Τμήμα Απαιτήσεων Μηχανοκίνητων Κινδύνων. Ισχυρίστηκε ότι το επίδικο όχημα το οποίο είχε εμπλακεί στο ατύχημα ήταν βαρύ φορτηγό και ασφαλίστηκε από την εναγόμενη 1 εταιρεία. Κατάθεσε ως Τεκμήριο 54 την πρόταση για ασφάλιση του επίδικου οχήματος ημερομηνίας 10.7.2007, ως Τεκμήριο 55 το πρώτο πιστοποιητικό ασφάλισης του εν λόγω οχήματος και ως Τεκμήριο 56 τον πίνακα του εν λόγω ασφαλιστηρίου. Ισχυρίστηκε ότι από το Τεκμήριο 56 προκύπτει ότι τέθηκε όρος ότι ο οδηγός του πρέπει να κατέχει επαγγελματική άδεια οδήγησης και ότι σε περίπτωση που το ασφαλισμένο όχημα οδηγείται από πρόσωπο που δεν είναι κάτοχος επαγγελματικής άδειας οδηγού η ασφαλιστική εταιρεία δεν θα έχει καμία απολύτως ευθύνη δυνάμει του εν λόγω ασφαλιστηρίου. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε επίσης ότι το ασφαλιστήριο μετά τη σύναψή του ανανεώθηκε στη συνέχεια διαδοχικά και σχετικά προς τούτο είναι τα έγγραφα τα οποία κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 57, 58, 59 και
36. Τέλος κατάθεσε ως Τεκμήριο 61 τους όρους του εν λόγω ασφαλιστηρίου μηχανοκίνητων οχημάτων της εναγόμενης 3 ασφαλιστικής εταιρείας. Ο Μ.Υ.4 αντεξετάστηκε μόνο από τον δικηγόρο των εναγομένων 1 και
37. Κατά την αντεξέτασή του ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι το Τεκμήριο 54 υποβλήθηκε από την εναγόμενη 1 εταιρεία προς την εναγόμενη 3 για να της ασφαλίσει το όχημα με αριθμό εγγραφής XXXXX
38. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Μετά που οι διάδικοι παρουσίασαν τους μάρτυρές τους η αγωγή ορίστηκε για αγορεύσεις. Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων ετοίμασαν ο καθένας γραπτό κείμενο με τις θέσεις και εισηγήσεις του το περιεχόμενο του οποίου υιοθέτησαν και το οποίο παρέδωσαν στο Δικαστήριο. Έχω μελετήσει με μεγάλη προσοχή τις θέσεις των δικηγόρων των διαδίκων, τις έχω υπόψη μου και θα κάνω αναφορά σε αυτές όπου είναι αναγκαίο. Ο κ. Πιερίδης εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία της ενάγουσας ήταν χωρίς υπερβολές ή αντιφάσεις και πρέπει να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο. Εισηγήθηκε επίσης ότι το γεγονός ότι ο εναγόμενος 2 οδηγούσε το επίδικο όχημα χωρίς να είναι κάτοχος επαγγελματικής άδειας οδηγού δεν αποτελεί λόγο απαλλαγής της εναγόμενης 3 από την υποχρέωσή της να αποζημιώσει την ενάγουσα από τη στιγμή που υπήρχε σχετικό πιστοποιητικό ασφάλισης σε ισχύ και παρέπεμψε σχετικά στα άρθρα 7 και 9(γ) του Ν.96(Ι)/
39. Ο κ. Πιερίδης εισηγήθηκε τέλος ότι λαμβανομένων υπόψη των τραυματισμών της ενάγουσας, των μόνιμων κατάλοιπων που παρέμειναν από αυτούς και της μείωσης της ικανότητάς της για εργασία και/ή της απώλειας της καριέρας της το ποσό των €100.000 αποτελεί εύλογη και δίκαιη αποζημίωση για την ενάγουσα. Ο κ. Αργυρού από την άλλη πλευρά εκ μέρους των εναγομένων 1 και 2 εισηγήθηκε ότι η ενάγουσα απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που έφερε για να αποδείξει την αξίωσή της και κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την αγωγή της με έξοδα υπέρ των εναγομένων. Τέλος ο κ. Κόνιας εκ μέρους της εναγόμενης 3 εισηγήθηκε ότι η ενάγουσα προσπάθησε με τους ισχυρισμούς της να διογκώσει τους τραυματισμούς της και να πείσει ότι δήθεν επηρεάστηκε η καριέρα της ως αθλήτρια του ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ κάτι το οποίο δεν συμβαίνει αφού μετά τον επίδικο χρόνο σημείωσε περισσότερες διακρίσεις σε σχέση με προηγουμένως. Εισηγήθηκε επίσης ότι το ποσό των €10.000 θα μπορούσε να αποτελέσει εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις αποζημίωση για την ενάγουσα υποστήριξε όμως ότι αυτή δεν δικαιούται σε θεραπεία κατ' εφαρμογή του δόγματος «ex turpi causa non oritur actio» (από παράνομη ή ανήθικη συμπεριφορά δεν απορρέει αγωγή) λόγω «της γνώσης της για την παράνομη μεταφορά της με το βυτιοφόρο όχημα σε θέση πίσω από την καμπίνα, πάνω σε καναπέ ή κρεβατάκι το οποίο αντιλήφθηκε ότι δεν είχε καν ζώνες πριν ξεκινήσει το ταξίδια για τον προορισμό». Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Είναι κατ' εξοχή έργο του πρωτόδικου δικαστηρίου το οποίο είχε την ευκαιρία να ακούσει τους μάρτυρες και να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχει λεχθεί ότι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο είναι παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του (C. & A. Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου