LITONOR FINANCIAL LIMITED ν. R.G.I. RESIDENTIAL HOLDINGS LIMITED, Αρ. Αγωγής: 3396/2016, 25/5/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A248 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΔΑΥΙΔ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3396/2016 Μεταξύ: LITONOR FINANCIAL LIMITED Ενάγουσας και R.G.I. RESIDENTIAL HOLDINGS LIMITED Εναγομένης Αίτηση ημερομηνίας 18.06.2019 Ημερομηνία: 25.05.
- Εμφανίσεις: Για Εναγόμενη - Αιτήτρια: κα Ν. Κουκουμά για Ιωαννίδη Δημητρίου ΔΕΠΕ. Για Ενάγουσα - Καθ΄ ης η αίτηση: κ. Α. Λύτρας για Michael Kyprianou & Co LLC. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 08.07.2016, η ενάγουσα, μέσω του γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος που καταχώρισε, δρομολόγησε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Μέσω της, διεκδικεί από την εναγόμενη - ενάγουσα στην αγωγή Aρ. XXXXX/2013, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας - αποζημιώσεις για ζημιά που υποστηρίζει ότι υπέστη ως αποτέλεσμα της έκδοσης μονομερώς, στα πλαίσια της ως άνω αγωγής Aρ. XXXXX/2013, του απαγορευτικού διατάγματος ημερ. 04.04.2013, με το οποίο, μεταξύ άλλων, η ενάγουσα στην παρούσα διαδικασία εμποδιζόταν από το να πωλήσει και μεταβιβάσει τις μετοχές που κατείχε στην κυπριακή εταιρεία Lafar Management Ltd. Λεπτομέρειες της απαίτησης της, καταγράφονται στην Έκθεση Απαίτησης της, η οποία καταχωρίστηκε στις 30.09.
- Σύμφωνα με αυτή, εξαιτίας της ισχύος του εν λόγω διατάγματος - το οποίο ως προβάλλεται εκδόθηκε άνευ ευλόγου αιτίας και βάσεως, στηριζόμενο επί ανεπαρκών λόγων και ως αποτέλεσμα μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων από την πλευρά της εναγομένης στην παρούσα διαδικασία - και μέχρι την ακύρωσή του από το Δικαστήριο στις 25.08.2014, η ενάγουσα έχασε την ευκαιρία να πωλήσει τις ως άνω μετοχές που κατείχε στην Lafar Management Ltd σε συγκεκριμένο όμιλο εταιρειών που είχε υποβάλει σχετική πρόταση για αγορά τους, έναντι του ποσού των εκατών εικοσιτεσσάρων εκατομμυρίων δολαρίων Αμερικής (US $124.000.000). Η εναγόμενη εταιρεία καταχώρισε την Υπεράσπισή της στις 16.02.
- Προκρίνει μέσω της πως για την έκδοση του ως άνω προσωρινού διατάγματος που η ίδια επιδίωξε και πέτυχε στην αγωγή Aρ. XXXXX/2013 Ε.Δ. Λ/σίας, πληρούντο οι σχετικές προϋποθέσεις, αρνούμενη ότι η ενάγουσα στην παρούσα διαδικασία δικαιούται οποιασδήποτε από τις αιτούμενες θεραπείες και ζητώντας καταληκτικά την απόρριψή τους ως νομικά αβάσιμων και αστήρικτων. Έχοντας συμπληρωθεί τα δικόγραφα και η συμμόρφωση των πλευρών με τις οδηγίες του Δικαστηρίου οι οποίες εκδόθηκαν στη βάση της Δ.30 των Διαδικαστικών Κανονισμών Περί Πολιτικής Δικονομίας, η πλευρά της εναγόμενης, αφού εξασφάλισε στη βάση της Δ.30 Κ.9 των Διαδικαστικών Κανονισμών Περί Πολιτικής Δικονομίας, πρόσθετες οδηγίες προς τούτο από το Δικαστήριο, στις 18.06.2019, καταχώρισε την υπό συζήτηση αίτηση, μέσω της οποίας επιζητεί: «Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση όπως παράσχουν εντός 10 (δέκα) ημερών από την ημέρα έκδοσης του ζητούμενου Διατάγματος, χρηματική ασφάλεια δηλαδή του συνολικού ποσού των Ευρώ €64.971,09 για τα έξοδα των Εναγόμενων - Αιτητών στην υπό τον ως άνω αριθμό τίτλο αγωγή και/ή εντός άλλου χρόνου και/ή άλλου ποσού που το Δικαστήριο θα θεωρήσει ορθό και δίκαιο να καθορίσει υπό τις περιστάσεις. Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου όπως η περαιτέρω διαδικασία ανασταλεί μέχρι που να δοθεί η ανωτέρω χρηματική ασφάλεια και σε περίπτωση που δεν θα δοθεί τέτοια ασφάλεια και/ή εντός του χρόνου που θα εγκρίνει και/ή καθορίσει το Δικαστήριο, η Αγωγή να απορριφθεί με έξοδα άμεσα και χωρίς οποιοδήποτε άλλο διάβημα προς το Δικαστήριο από πλευράς των Εναγόμενων - Αιτητών, με έξοδα σε βάρος των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση. Γ) Οποιαδήποτε άλλη Οδηγία και/ή Θεραπεία και/ή Διάταγμα ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο το Σεβαστό Δικαστήριο να εκδώσει κάτω από τις περιστάσεις. Δ) Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης, πλέον Φ.Π.Α.» Η νομική βάση της αίτησης εδράζεται στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Περί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.1-4 και 9, Δ.60 θ.1, 2 και 5, Δ.64, στο άρθρο 382 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 στην Αγγλική και Κυπριακή Νομολογία, στις συμφυείς και εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου ως επίσης στη γενική πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο γεγονότων προς υποστήριξη του αιτήματος τέθηκε με την ένορκη δήλωση της XXXXX Κωνσταντίνου, ημερ. 18.06.
- Η τελευταία, διευθύντρια Κυπριακής εταιρείας που ενεργεί ως εγγεγραμμένος εταιρικός διευθυντής των εναγόμενων-αιτητών, αφού εξηγεί τους λόγους για τους οποίους προβαίνει στη σχετική ένορκη δήλωση και τον τρόπο άντλησης από την ίδια της σχετικής και αναγκαίας πληροφόρησης προς τούτο, πέραν από την προβολή της θέσης ότι η εναγόμενη εταιρεία έχει καλή και βάσιμη υπεράσπιση στην απαίτηση της ενάγουσας, σημειώνει παράλληλα ότι η τελευταία, αλλοδαπή εταιρεία με έδρα τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους, δεν έχει οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία στη Δημοκρατία εκτός από μετοχές που κατέχει στην Κυπριακή εταιρεία Lafar Management Ltd, (ήτοι το 50% του συνολικού μετοχικού κεφαλαίου της εν λόγω εταιρείας) ειδικότερα 500 συνήθεις μετοχές αξίας €1,71 η κάθε μία. Περαιτέρω, εξηγεί ότι η εταιρεία Lafar Management Ltd, το μόνο περιουσιακό στοιχείο που κατέχει είναι το σύνολο του μετοχικού κεφαλαίου της Ρωσικής εταιρείας LLC Stolichnoe Podvorye, η οποία με τη σειρά της κατέχει τα δικαιώματα ανάπτυξης στο έργο Khilkov στη βάση συμφωνίας μεταξύ της ιδίας και της κυβέρνησης της Μόσχας. Η σχέση της Lafar Management Ltd με την LLC Stolichnoe Podvorye αλλά και οι υποχρεώσεις και δικαιώματα των διαδίκων σε σχέση με το έργο Khilkov, σημειώνει, αποτελούν τα επίδικα θέματα της ως άνω αγωγής αρ. XXXXX/2013, Ε.Δ. Λευκωσίας. Με δεδομένο ότι η Lafar Management Ltd δεν διεξάγει οποιεσδήποτε εργασίες στην Κύπρο ή στο εξωτερικό ενώ δεν έχει οποιαδήποτε εισοδήματα ή περιουσία στην Κύπρο πέραν από τις μετοχές που κατέχει στην Ρωσική εταιρεία LLC Stolichnoe Podvorye, υποστηρίζει ότι σε περίπτωση απόρριψης της αγωγής οι εναγόμενοι δεν θα μπορέσουν να αποκτήσουν άμεσα τα έξοδα τα οποία θα υποστούν στην παρούσα δικαστική διαδικασία. Αποτελεί περαιτέρω θέση της πως το γεγονός ότι εναντίον της Lafar Management Ltd εκκρεμεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας η Αίτηση Εκκαθάρισης αρ. XXXXX/2017, την οποία έχει δρομολογήσει στις 14.09.2017 η εναγόμενη-αιτήτρια, αποτελεί παράγοντα που επιτείνει την ανάγκη παραχώρησης ασφάλειας εξόδων στην παρούσα αγωγή. Θέτοντας υπόψη του Δικαστηρίου προκαταρτικό κατάλογο εξόδων που ετοιμάστηκε στη βάση της αντίστοιχης κλίμακας της αγωγής και επιφυλάσσοντας το δικαίωμα της εναγομένης να επανέλθει με νέα αίτηση για αύξηση των εξόδων, εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο, προκρίνει καταληκτικά ότι είναι ορθό και δίκαιο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Η ενάγουσα εταιρεία, στις 21.01.2020 προχώρησε στην καταχώριση Ειδοποίησης Πρόθεσης Ένστασης στην υπό συζήτηση αίτηση. Οι λόγοι της Ένστασης ως προβάλλονται στο σώμα της, μεταφέρονται αυτούσιοι στην παρούσα. Ειδικότερα, προτάσσεται πως: «
- Η Καθ' ης η Αίτηση έχει πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας στην αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό.
- Η Αίτηση είναι πρόωρη αφού ως η ίδια η Αιτήτρια δέχεται η Καθ' ης η αίτηση αυτή τη στιγμή έχει περιουσιακό στοιχείο στην Κύπρο και συγκεκριμένα τις μετοχές που κατέχει στην εταιρεία Lafar Management Limited. Η αξία των μετοχών αυτών είναι μεγαλύτερη από το ύψος των δικηγορικών εξόδων που η Αιτήτρια θα δικαιούται να λάβει στην περίπτωση που η αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αποτύχει και ταυτόχρονα επιδικασθούν όλα τα έξοδα υπέρ της.
- Η αίτηση εκκαθάρισης της Lafar Management Limited (Γενική Αίτηση 832/2017 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας) καταχωρήθηκε από την ίδια την Αιτήτρια και δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι θα πετύχει. Εν πάση περιπτώσει δεν θα ήταν ορθό ένα διάβημα που η ίδια η Αιτήτρια έλαβε (δηλαδή η καταχώρηση της εν λόγω αίτησης εκκαθάρισης) να αποτελέσει και τη βάση για την έκδοση διατάγματος ασφάλειας εξόδων στα πλαίσια της παρούσας αγωγής.
- Η Αιτήτρια έχει καθυστερήσει να αποταθεί στο Δικαστήριο για ασφάλεια εξόδων λαμβάνοντας υπόψη ότι το κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε την 8/7/16 ενώ η Αίτηση καταχωρήθηκε την 18/6/19 ήτοι κατόπιν παρέλευσης σχεδόν 3 χρόνων.
- Το ποσό το οποίο ζητείται ως ασφάλεια εξόδων είναι υπερβολικό.» Το νομικό υπόβαθρο της ένστασης αποτελούν επίσης οι σχετικοί με το ζήτημα Διαδικαστικοί Κανονισμοί περί Πολιτικής Δικονομίας, η Νομολογία, το Δίκαιο της Επιείκειας, η διακριτική ευχέρεια, οι συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Την ένσταση συνοδεύει και υποστηρίζει ένορκη δήλωση του XXXXX Χαραλάμπους, δικηγόρου στον δικηγορικό οίκο που εκπροσωπεί της ενάγουσα-καθ΄ ης η αίτηση. Μέσω της, ουσιαστικά επαναλαμβάνονται και σε κάποιο βαθμό εξειδικεύονται οι προβαλλόμενοι λόγοι ένστασης. Η ενάγουσα, υποστηρίζει μεταξύ άλλων ο ομνύων, διατηρεί περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο, παραπέμποντας στις μετοχές που κατέχει στην Lafar Management Ltd. Η πραγματική αξία των συγκεκριμένων μετοχών, προτάσσει, είναι πολύ μεγαλύτερη από το ύψος των δικηγορικών εξόδων που η αιτήτρια θα δικαιούται να λάβει στην απίθανη περίπτωση που η αγωγή της ενάγουσας αποτύχει και ταυτόχρονα επιδικαστούν τα έξοδα της διαδικασίας προς όφελος της αιτήτριας. Τούτο, σημειώνει, φαίνεται να αναγνωρίζει και η αιτήτρια, παραπέμποντας στις δικογραφημένες θέσεις της τελευταίας στην ως άνω αγωγή Αρ. XXXXX/
- Προκρίνει παράλληλα ότι τις μετοχές της Lafar Management Ltd που η ενάγουσα κατέχει, σύμφωνα με το καταστατικό της εν λόγω εταιρείας, η καθ' ης η αίτηση δεν δικαιούται να τις πωλήσει χωρίς προηγουμένως να ειδοποιήσει σχετικά τον άλλο μέτοχο της Lafar Management Ltd, ήτοι την αιτήτρια, η οποία και διατηρεί δικαίωμα αγοράς τους κατά προτεραιότητα. Εντοπίζοντας το γεγονός ότι η αίτηση εκκαθάρισης της εταιρείας Lafar Management Ltd προωθείται από την ίδια την αιτήτρια, υποστηρίζει ότι τούτο, από μόνο του, δεν επιτρέπει η συγκεκριμένη αίτηση, η οποία εν πάση περιπτώσει δεν είναι δεδομένο ότι θα πετύχει, να αποτελέσει τη βάση για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ασφάλειας εξόδων προς όφελος της αιτήτριας. Σημειώνοντας επίσης την καθυστέρηση στην προώθηση της υπό συζήτηση αίτησης, προβάλλει καταληκτικά ότι το ποσό που επιζητείται να κατατεθεί προς εξασφάλιση των εξόδων της αιτήτριας στη διαδικασία είναι εν πάση περιπτώσει υπερβολικό, αντιπροτείνοντας, στην περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει το αίτημα δικαιολογημένο, την εκτίμηση της πλευράς της ενάγουσας ως προς το ύψος που αυτό θα μπορούσε να έχει. Με τις τελικές τους εισηγήσεις, τις οποίες οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προνόησαν να καταγράψουν και να θέσουν υπόψη του Δικαστηρίου, υποστήριξαν τις διαμετρικά αντίθετες θέσεις τους για το ζήτημα που απασχολεί στην παρούσα. Τούτο έπραξαν και διά ζώσης κατά το στάδιο της ακρόασης στην έκταση που θεώρησαν αναγκαίο. Το Δικαστήριο με πολλή προσοχή έχει σημειώσει τις αναφορές, τοποθετήσεις, τα επιχειρήματα και εισηγήσεις των δυο πλευρών. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους θα γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο και όπου τούτο κρίνεται αναγκαίο για τις ανάγκες της παρούσας απόφασης, έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται (βλ. Θεμιστοκλέους ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2019:B4, Ποιν. Έφ. 176/2018, ημερομηνίας 11.01.2019 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Στην υπόθεση Standard Ltd κ.α. v. Gold Seal Ship. Co Ltd
(1993)1 Α.Α.Δ. 121, υποδείχτηκε ότι: «Η πρόνοια για ασφάλεια εξόδων σκοπό έχει να διασφαλίσει στον εναγόμενο την είσπραξη των εξόδων που θα δοθούν υπέρ του, στις περιπτώσεις που ο ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού και δεν έχει περιουσία στην Κύπρο. Διασφαλίζεται, έτσι, η εκτέλεση της Δικαστικής απόφασης για έξοδα - τα έξοδα του εναγομένου εναντίον του ενάγοντος, ή του ενάγοντος εναντίον ανταπαιτητή, αναλόγως της περίπτωσης. Η εξουσία που απονέμεται στο Δικαστήριο με τον κανονισμό αυτό δεν είναι δέσμια, αλλά διακριτικής φύσεως. Η διακριτική αυτή εξουσία ασκείται από το Δικαστήριο δικαστικά, ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης». Στην ως άνω απόφαση, αφού γίνεται παραπομπή σε σχετική με το ζήτημα Αγγλική νομολογία, υποδεικνύεται πως όταν ο ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού και δεν έχει περιουσία στην Κύπρο, το δικαστήριο αποκλίνει στην έκδοση του διατάγματος, εκτός αν τα περιστατικά της υπόθεσης υποστηρίζουν ότι είναι δίκαιο να μην εκδοθεί τέτοιο διάταγμα. Στην υπόθεση Alahmari v. Alia Airline
(1990)1 A.A.Δ. 434, όπου απασχόλησε το ζήτημα των εξόδων στις περιπτώσεις που ο ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «..Πράγματι δεν επιβάλλεται η έκδοση διαταγής για τα έξοδα οποτεδήποτε ο ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού. Το θέμα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, όπως υποδηλώνει ο όρος «may» (δύναται) που απαντάται στο πλαίσιο της Δ.60 κ.1, που ασκείται δικαστικά. Το ίδιο υποστηρίζεται και από την αγγλική πρακτική όπως συνοψίζεται στους Halsbury's Laws of England (4th ed. Vol. 37, pp.384 - 385). Όταν τεθεί το θεμέλιο για την άσκηση της δικαιοδοσίας, με τη διαπίστωση ότι ο ενάγων (εφεσείων) έχει τη συνήθη κατοικία του στο εξωτερικό, οι παράγοντες οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του πρωτόδικου δικαστηρίου είναι κατεξοχή δύο, η κατοχή εκ μέρους του ενάγοντα περιουσίας, και ιδίως ακίνητης (που δεν μετακινείται εύκολα), στην Κύπρο, και τη ισχύς της υπόθεσής του. Οι ίδιοι λόγοι λαμβάνονται υπόψη και στην άσκηση της ίδιας εξουσίας στο πλαίσιο της δευτεροβάθμιας δικαιοδοσίας με την εξής επιφύλαξη: Το βάρος για την τεκμηρίωση εκ μέρους του ενάγοντα (εφεσείοντα) ισχυρής υπόθεσης είναι πολύ μεγαλύτερο ενόψει της ετυμηγορίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου. ..». Ως και στην αμέσως πιο πάνω αναφερόμενη απόφαση σημειώνεται, σε τελευταία ανάλυση το ζήτημα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου, ευχέρεια ασφαλώς που ασκείται δικαστικά. Το ότι η δικαιοδοσία του δικαστηρίου σε τέτοιου είδους αιτήσεις είναι ευρύτατη, καταδεικνύεται και από το γεγονός ότι οι θεσμοί δεν καθορίζουν κριτήρια για την άσκησή της. Ως προς τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, από τη σχετική για το ζήτημα νομολογία προκύπτει ότι τέτοιοι, μεταξύ άλλων είναι, η οικονομική δυνατότητα της ενάγουσας εταιρείας, η ισχύς της υπόθεσής της, ο χρόνος υποβολής της αίτησης όπως και το ύψος του ποσού της ασφάλειας εξόδων που ζητείται, αφού το ύψος του ποσού της ασφάλειας εξόδων δεν θα πρέπει να είναι τέτοιο που στην ουσία να απολήγει σε απαγόρευση προσφυγής στη δικαιοσύνη (βλ. Επίσημος Παραλήπτης v. Γεν. Ασφ. Κύπρου Λτδ (Αρ. 2)
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 1446 και στις εκεί αναφερόμενες αποφάσεις). Λαμβάνεται επίσης υπόψη το ενδεχόμενο οι εναγόμενοι να χρησιμοποιούν τη διαδικασία ασφάλειας εξόδων καταπιεστικά, ούτως ώστε να καταπνίξουν μια γνήσια απαίτηση, χωρίς παράλληλα να αποκλείεται η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί εγκαίρως για ασφάλεια εξόδων, σε συσχετισμό πάντα με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες, να οδηγήσει σε απόρριψη του αιτήματος (Genemp Trading Ltd ν. Λαϊκή Κυπρ. Τρ. Δημοσ. Εταιρ. Λτδ,
(2011)1 (Β) Α.Α.Δ. 1314 και Studland Holdings Ltd κ.α ν. Ευσταθίου κ.α.
(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1809). Όπως δε έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Iacovou Brothers (Constructions) Ltd v Fashion Wines Ltd
(2000)1 (B) A.A.Δ. 1377, όπου η αίτηση για ασφάλεια εξόδων βασίζεται στο άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, (Κεφ. 113) η αφερεγγυότητα μιας εταιρείας απαιτείται να καταδεικνύεται ως θετικό γεγονός. (Βλ. περαιτέρω, Αγγλική Δικαστηριακή Πρακτική (Annual Practice) 1958, στις σελ. 1884 - 1887 όπου συζητείται η αντίστοιχη Αγγλική Δικονομική Διάταξη Ο.65, r.6 (a) ως επίσης τη νομική σειρά συγγραμμάτων, Halsbury's Laws of England, (4η έκδοση), Τόμος 37 σελ. 226 - 233, Union de Cooperatives Agricole v Apak Agro (Αρ.2)
(1992)1 (B) Α.Α.Δ. 1170 και Almana Engineering v. Glyfos Commercial
(1981)1 A.A.Δ. 273). Η προστασία του δικαιώματος πρόσβασης στο δικαστήριο έχει εξ' άλλου, διαχρονικά, το δικό της ρόλο στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου σε ζητήματα όπως το υπό συζήτηση. Η «ευαισθησία» των δικαστηρίων μας στην προστασία του δικαιώματος πρόσβασης στο δικαστήριο όταν συζητά ζητήματα όπως το υπό εξέταση, αναδεικνύεται και στο λόγο της απόφασης Δημητρίου ν Δημητρίου, άλλως Στυλιανού ECLI:CY:DOD:2014:6, Πολ. Έφ. 31/2012 ημερ. 08.04.2014, όπου υπεδείχθη ότι: «Το θέμα έκδοσης διατάγματος για ασφάλεια εξόδων ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται δικαστικά υπό το φως όλων των περιστάσεων και υπό το πρίσμα των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος και των αντίστοιχων διατάξεων του άρθρου 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών που έχουν κυρωθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία. Η γενική αρχή, όπως αυτή καθιερώθηκε διαχρονικά από τη νομολογία, είναι πως, αν η έκδοση διατάγματος για ασφάλεια εξόδων απολήγει σε στέρηση του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο του διαδίκου εναντίον του οποίου η αγωγή στρέφεται, τότε το διάταγμα δεν εκδίδεται. Σε τέτοια περίπτωση, η ανάγκη προστασίας του διαδίκου που ζητά την παραχώρηση ασφάλειας εξόδων, υποτάσσεται στο δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο του αντιδίκου του..». Είναι γεγονός ότι ένας από τους παράγοντες που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του προσεγγίζοντας αιτήματα όπως το υπό συζήτηση, αποτελεί και η ισχύς της υπόθεσης της ενάγουσας. Ως σημειώθηκε στην υπόθεση TBF (Cyprus) Ltd κ.α. v. Εμπ. Μελετών Σχεδ. & Επιχ. Κεφ. Α.Ε. κ.α.
(2003)1(Α) Α.Α.Δ 459, η υπόδειξη και μόνο στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει και υποστηρίζει την ένσταση της ενάγουσας ότι έχει καλή υπόθεση με ορατές πιθανότητες επιτυχίας, αποτελώντας προφανώς τούτο εκτίμηση της ενάγουσας, δεν κρίθηκε ότι ήταν αρκετή για να αποτρέψει το Δικαστήριο από διάταγμα παροχής ασφάλειας για έξοδα εν όψει των άλλων περιστάσεων της υπόθεσης. Στην υπό συζήτηση περίπτωση την καταχώριση του Γενικά Οπισθογραφημένου Κλητήριου Εντάλματος της αγωγής ακολούθησε η καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης της ενάγουσας. Η ισχύς της υπόθεσης της τελευταίας, θα εξεταστεί ασφαλώς, καθηκόντως, στο κατάλληλο στάδιο της διαδικασίας. Όπως άλλωστε και η προβαλλόμενη υπεράσπιση από την πλευρά της εναγομένης. Έχοντας κατά νου τις δικογραφημένες θέσεις των πλευρών, δεν θα μπορούσε εκ των προτέρων και από αυτό το πρώιμο στάδιο της διαδικασίας να αποκλειστεί οποιαδήποτε πιθανότητα επιτυχίας για την ενάγουσα, τούτο δε, πέραν και ανεξάρτητα από το γεγονός ότι οι προβαλλόμενοι λόγοι υπεράσπισης της εναγόμενης, δεν θα μπορούσε επίσης, εκ πρώτης όψεως πάντα, να θεωρηθούν ως παντελώς ανυπόστατοι. Η πλευρά της καθ΄ ης η αίτηση υποστηρίζει ότι η δρομολόγηση εκ μέρους της αιτήτριας στην παρούσα, σε χρόνο προγενέστερο της υπό συζήτηση αίτησης, αίτησης εκκαθάρισης της Lafar Management Ltd, δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη επί του συζητούμενου, αφού η έκβαση της είναι αβέβαιη, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την καταχρηστική προώθησή της, προς υποστύλωση του υπό συζήτηση αιτήματος για ασφάλεια εξόδων. Δεν παραβλέπω ασφαλώς την υπόδειξη της νομολογίας ότι η κατάχρηση των διαδικασιών μπορεί να λάβει διάφορες μορφές, κάποτε μοναδικές, και ότι ανάλογα ευρεία είναι η εξουσία των Δικαστηρίων για έλεγχο και καταστολή τους (Δ/ντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περρέλλα
(1995)1 A.A.Δ. 217, Loukos Trad. Co. Ltd κ.α. ν. Ρέινμπ. Πλ. και Ντάιγκ Κο, Λτδ,
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1014 και Hunter v. Chief Constable of West Midlands & Another
(1981)3 All E.R. 727). Ωστόσο, υπό τις περιστάσεις που περιβάλλουν την υπό συζήτηση περίπτωση, η καταχώριση και μόνον αίτησης εκκαθάρισης της Lafar Management Ltd, χωρίς να παραβλέπεται ο χρόνος που επέλεξε η εναγόμενη να την δρομολογήσει, εντασσόμενη ως γίνεται κατανοητό στο ευρύτερο πλέγμα των προβλημάτων και διαφορών που απασχολούν τους διαδίκους, δεν φαίνεται πραγματικά να επιτρέπει την ένταξη της στα όρια της κατάχρησης, κατά τρόπο που θα επέβαλλε την παρέμβαση του Δικαστηρίου. Των ως άνω λεχθέντων θα πρέπει εν πάση περιπτώσει να σημειωθεί πως υπό τις περιστάσεις πάντα που περιβάλλουν την υπό συζήτηση περίπτωση, η προώθηση της αίτησης εκκαθάρισης και ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη η δικαστική κρίση επί τούτης, αφού ως έχει τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου έχει ήδη καταχωρηθεί ένσταση, δεν θα μπορούσε να οδηγήσει στην υιοθέτηση της θέσης ότι η πιο πάνω εξέλιξη - που στην υπό συζήτηση περίπτωση προκλήθηκε από την αιτήτρια στην υπό εξέταση αίτηση - από μόνη της, ενισχύει την αναγκαιότητα έκδοσης διατάγματος ασφάλειας εξόδων. Η αίτηση εκκαθάρισης της Lafar Management Ltd τελεί υπό αμφισβήτηση και εξακολουθεί να εκκρεμεί η εκδίκασή της, χωρίς να μπορούν να γίνουν ασφαλείς προβλέψεις για την έκβασή της. Δεν υπάρχει αμφισβήτηση του γεγονότος ότι η ενάγουσα αποτελεί εταιρεία που δεν έχει την έδρα της στην Κύπρο ή σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η έδρα της στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους, θέτει ουσιαστικά το θεμέλιο για την ανάληψη δικαιοδοσίας εκ μέρους του Δικαστηρίου να προχωρήσει στην εξέταση ζητήματος ως το υπό συζήτηση ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ ή κατά του αιτήματος, υπό το σύνολο πάντα των περιστάσεων που περιβάλλουν την υπό συζήτηση περίπτωση, (βλ. Hamton Advisors Group S.A. v. Bost Ad κ.α
(2011)1(Β) A.A.Δ 1416, Ανθίτσα Ιωάννου κ.α. ν Χριστάκη Αντωνίου Σοφιανού, Πολ. Έφ. 155/15 ημερ. 15.07.2016 και Ιωσήφ Ηλία v. Marfin Popular Bank Public co ltd κ.α Πολ. Έφ. 101/2012 ημερ. 20.07.2017). Ως πιο πάνω έχει υποδειχθεί, δεν επιβάλλεται η έκδοση διαταγής για την εξασφάλιση των εξόδων οποτεδήποτε ο ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού. Το θέμα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου. Η έκδοση ή μη σχετικού διατάγματος δεν έχει να κάνει με την ιθαγένεια, αλλά με την ύπαρξη ή μη περιουσίας ικανής να αξιοποιηθεί, αν χρειαστεί, για σκοπούς ικανοποίησης των εξόδων ενός αντιδίκου. Είναι άλλωστε καλά γνωστό ότι, κάτω από συγκεκριμένες πάντα συνθήκες, ακόμα και εταιρεία με έδρα των εργασιών της στην Κύπρο είναι δυνατόν και πάλι να διαταχθεί από το δικαστήριο να καταβάλει ασφάλεια για τα έξοδα της διαδικασίας (βλ. Iacovou Brothers (Constructions) Ltd v Fashion Wines Ltd (ανωτέρω)). Όπως υποδεικνύεται στο Halsbury' s Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37, παρ. 299, στη σελίδα 227: «Where the plaintiff, although ordinarily or even permanently resident out of the jurisdiction can show that he has substantial assets or property within the jurisdiction which can be reached by judicial process, security will not be ordered. It must be shown that the assets or property are of a fixed or permanent or certain nature and that they can be available for cost». Είναι προφανές ότι η προβολή της θέσης της καθ' ης η αίτηση ότι διατηρεί περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο, ικανά να χρησιμοποιηθούν προς τον σκοπό κάλυψης των εξόδων της διαδικασίας αν τελικά διαταχθεί από το Δικαστήριο προς τούτο, διασυνδέεται με το γεγονός ότι είναι δικαιούχος του μισού μετοχικού κεφαλαίου της εταιρεία Lafar Management Ltd, κατέχοντας ειδικότερα 500 μετοχές της εν λόγω εταιρείας. Η ως άνω εταιρεία, που ως τέθηκε χωρίς να αμφισβητηθεί, δεν διατηρεί περιουσία στην Κύπρο ούτε έχει οποιαδήποτε εισοδήματα στη Δημοκρατία, κατέχει το σύνολο του μετοχικού κεφαλαίου της Ρωσικής εταιρείας LLC Stolichnoe Podvorye, η οποία με τη σειρά της κατέχει τα δικαιώματα ανάπτυξης στο έργο Khilkov στη Ρωσσία. Είναι αυταπόδεικτο ότι η ονομαστική αξία των μετοχών της εταιρείας Lafar Management Ltd που η ενάγουσα-καθ' ης η αίτηση κατέχει (€1.71 έκαστη), σε συνδυασμό θεωρούμενη με την μη διατήρηση άλλων περιουσιακών στοιχείων στη Δημοκρατία, δεν φαίνεται ικανή να καλύψει τα τυχόν έξοδα των αιτητών. Ότι προφανώς προκρίνεται από την πλευρά της καθ' ης η αίτηση, είναι η πραγματική αξία της θυγατρικής εταιρείας της Lafar Management Ltd, ήτοι της Ρωσικής εταιρείας LLC Stolichnoe Podvorye, η οποία, ως γίνεται κατανοητή η εισήγηση, προσδίδει στην πράξη πολύ μεγαλύτερη αξία στις μετοχές της Lafar Management Ltd από το ποσό των εξόδων που μπορεί να διαταχθεί να πληρώσει η ενάγουσα-καθ΄ ης η αίτηση. Με κάθε σεβασμό, στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, η ως άνω θεώρηση των πραγμάτων δεν φαίνεται από μόνη της ικανή να διασκεδάσει τις ανησυχίες της εναγομένης επί του συζητούμενου. Πέραν του γεγονότος ότι δεν έχουν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου στοιχεία ικανά να καταδείξουν την πραγματική αξία των ως άνω μετοχών της Lafar Management Ltd, ως τέθηκε χωρίς να αμφισβητηθεί, το πλέγμα των σχέσεων της Lafar Management Ltd και της LLC Stolichnoe Podvorye όπως και τα δικαιώματα και υποχρεώσεις των διαδίκων σε σχέση με το έργο Khilkov, αποτελούν ήδη αντικείμενο δικαστικής επίλυσης στο πλαίσιο της αγωγής XXXXX/2003 στο Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, κατά τρόπο που ούτος ή άλλως δεν επιτρέπει με ασφάλεια να θεωρηθεί ότι η Lafar Management Ltd απρόσκοπτα και ανά πάσα στιγμή θα μπορεί να αξιοποιήσει την πιθανολογούμενη οικονομική επιφάνεια της θυγατρικής της, Ρωσικής εταιρείας, προς ικανοποίηση τυχόν υποχρέωση της ενάγουσας να καλύψει τα έξοδα της εναγομένης στην παρούσα διαδικασία. Περαιτέρω, στο πλαίσιο του συγκεκριμένου πολύπλοκου και πολυδιάστατου συστήματος επιχειρηματικής δραστηριοποίησης και συμφερόντων, δεν έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου στοιχεία ικανά να πείσουν ότι τα όποια δικαιώματα ανάπτυξης στο έργο Khilkov που η Ρωσική θυγατρική εταιρεία της Lafar Management Ltd φέρεται να διατηρεί, είναι τέτοια, που όχι μόνο επιτρέπουν ανά πάσα στιγμή την άντληση κεφαλαίων αλλά και ότι στο τέλος της ημέρας θα επιτρέψουν στην ενάγουσα, απρόσκοπτα να τα αξιοποιήσει για να ανταποκριθεί σε τυχόν υποχρέωση της να καλύψει τα έξοδα της εναγομένης στην παρούσα διαδικασία. Είναι προφανές κατά την αντίληψή μου ότι πιο πάνω προβαλλόμενη πηγή εσόδων με φερόμενο τελικό αποδέκτη την ενάγουσα, δεν αποτελεί μια σταθερή, μόνιμη και επιβεβαιωμένη πηγή περιουσίας, για την πλευρά της ενάγουσας, ικανής να αξιοποιηθεί ανά πάσα στιγμή για να διασφαλίσει τυχόν δικαίωμα της εναγομένης στα έξοδα της στην διαδικασία. Όπως χαρακτηριστικά τέθηκε στο πιο πάνω απόσπασμα στο Halsbury' s Laws of England, δεν φαίνεται εκ των πραγμάτων να αποτελεί περιουσία « . of a fixed or permanent or certain nature» επιβεβαιωμένα ικανή να χρησιμοποιηθεί για τον πιο πάνω σκοπό. Απασχόλησε επίσης το ζήτημα καθυστέρησης της προώθησης της υπό συζήτηση αίτησης με δεδομένο ότι αυτή προωθήθηκε μόλις στις 18.06.2019, καθ΄ όν χρόνο η υπεράσπιση της εναγομένης καταχωρήθηκε ήδη από τις 16.02.2017. Όπως υπεδείχθη στην υπόθεση Genemp Trading Ltd (ανωτέρω), ο χρόνος υποβολής της αίτησης είναι ένα πρόσθετο στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη, χωρίς να αποκλείεται σε περίπτωση καθυστέρησης ενός διαδίκου να αποταθεί εγκαίρως για ασφάλεια εξόδων, σε συσχετισμό τούτο με άλλους παράγοντες, να οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη του αιτήματος. Ωστόσο, παρά την όποια καθυστέρηση διαπιστώνεται στην προώθηση του σχετικού αιτήματος στην υπό συζήτηση περίπτωση, δεν διαλανθάνει της προσοχής ότι το ζήτημα ουσιαστικά απασχόλησε ήδη το Δικαστήριο, το οποίο με ενδιάμεση απόφασή του, ημερ. 23.05.2019, (υπό άλλη σύνθεση) αφού συνεκτίμησε όλα τα δεδομένα, παραχώρησε μέσω πρόσθετων οδηγιών τη δυνατότητα στην εναγομένη να προχωρήσει ειδικά στην καταχώρηση της συγκεκριμένης αίτησης για ασφάλεια εξόδων. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η παρούσα είναι η κατάλληλη περίπτωση για έκδοση διατάγματος παροχής ασφάλειας για τα έξοδα της εναγόμενης- αιτήτριας. Εξετάζοντας με προσοχή τα προσχέδια των καταλόγων εξόδων που ετοιμάστηκαν από τις δύο πλευρές, εντοπίζεται ότι η μεν πλευρά της αιτήτριας φαίνεται να κινείται στα ανώτατα περιθώρια των προβλεπόμενων κονδυλίων για κάθε ενέργεια ή εμφάνιση που δύναται να συνυπολογιστεί για σκοπούς προϋπολογισμού των εξόδων, ενώ αντίθετα, η πλευρά της καθ' ης η αίτηση, προϋπολογίζει τα πιο πάνω κονδύλια εξόδων στα κατώτερα δυνατά περιθώρια. Εντοπίζεται επίσης, ανάμεσα σε άλλα, ότι η πλευρά της αιτήτριας επιζητεί έξοδα για εμφάνιση ενώπιον του Δικαστηρίου για 12 ακροάσεις, χωρίς όμως να εξηγείται γιατί θεωρεί, προκαταρκτικά έστω, ότι θα χρειαστούν τόσες πολλές πλήρεις ημέρες ακροάσεων. Συνεκτιμώντας όλα τα στοιχεία που τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου για το ζήτημα, αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου ότι το ποσό των €35.000,00 του ΦΠΑ περιλαμβανομένου, θα ήταν λογικό υπό τις περιστάσεις ποσό εξόδων και ότι δυνατόν να προκύψει στην περίπτωση που η αγωγή απορριφθεί. Συνακόλουθα, κατ' ενάσκηση διακριτικής ευχέρειας, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η ενάγουσα να καταθέσει στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, €35.000,00 ή να του παραδώσει ανέκκλητη τραπεζική εγγύηση για το ίδιο ποσό, εντός σαράντα
(40)ημερών από σήμερα, ως ασφάλεια για τυχόν έξοδα της εναγομένης σε περίπτωση απόρριψης της αγωγής με έξοδα προς όφελος της τελευταίας. Μέχρι τη συμμόρφωση της ενάγουσας με τα πιο πάνω ή την εκπνοή του χρόνου που έχει οριστεί, η διαδικασία αναστέλλεται. Σε περίπτωση που η ενάγουσα δεν συμμορφωθεί με τα πιο πάνω, τότε, με την πάροδο της προθεσμίας των 40 ημερών η αγωγή εναντίον της εναγομένης απορρίπτεται, με έξοδα εναντίον της ενάγουσας. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον της καθ' ης η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο προς τούτο Πρωτοκολλητή. Να καταβληθούν δε στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............. Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο