← Κύπρος

PRIME INURANCE LTD ν. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1832/2019, 20/5/2020

PRIME INURANCE LTD ν. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1832/2019, 20/5/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A243 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1832/2019 ΜΕΤΑΞΥ: PRIME INURANCE LTD Ενάγουσας και XXXXX ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ Εναγομένου ------------ Αίτηση της Ενάγουσας ημερομηνίας 8/10/2019 για συμπληρωματική ένορκη δήλωση Ημερομηνία: 20 Μαΐου

  1. Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα - Αιτούσα: κα. Πελαβά για κ.κ. Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Φρακάλας για κ.κ. Ιωαννίδης Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. ------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
  2. Η Ενάγουσα - Αιτούσα («η Ενάγουσα») με την αίτηση της («η αίτηση») αιτείται όπως της δοθεί άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
  3. Η αγωγή της Ενάγουσας αφορά απαίτηση εναντίον του Εναγόμενου για παράνομη επέμβαση (unlawful interference) και/ή πρόκληση παράβασης συμφωνίας (inducing breach of contract) σε σχέση με ασφαλιστικά συμβόλαια μεταξύ της ιδίας και τρίτου ή τρίτων προσώπων. Επίσης ισχυρίζεται πρόκληση ζημιάς στο καλό της όνομα (goodwill). Απαιτεί γενικές και ειδικές αποζημιώσεις ως επίσης και τελικό απαγορευτικό διάταγμα εκμετάλλευσης από πλευράς του Εναγόμενου στοιχείων και πληροφοριών πελατών της.
  4. Η Ενάγουσα καταχώρισε Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα την 16/7/2019 και την ίδια μέρα, με μονομερή αίτηση («κυρίως αίτηση») πέτυχε την εξασφάλιση διατάγματος με το οποίο το Δικαστήριο: «.... ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ τον Εναγόμενο (στο έξης «Καθ' ου η Αίτηση) από του να χρησιμοποιεί πληροφορίες και/ή δεδομένα (data) και/ή να προσεγγίζει και/ή να εντάξει στο πελατολόγιο του και/ή με οποιοδήποτε τρόπο να αναμιγνύεται (interfere) άμεσα ή έμμεσα με οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο βρίσκεται στο πελατολόγιο της Ενάγουσας και/η να προκαλεί οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να παραβεί κατά νόμο δεσμευτική σύμβαση με την Ενάγουσα και/η να παραβεί ασφαλιστική σύμβαση η οποία συνομολογήθηκε με την Ενάγουσα μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/η μέχρι νεωτέρας διαταγής τους δικαστηρίου. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ στον Καθ' ου η Αίτηση από του να χρησιμοποιήσει και/ή να προωθήσει και/ή να αποκαλύψει με οποιονδήποτε τρόπο, άμεσα ή έμμεσα, προς τρίτους οποιεσδήποτε πληροφορίες και/ή δεδομένα προσώπων, νομικών ή φυσικών τα οποία βρίσκονται στο πελατολόγιο της Ενάγουσας μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/η μέχρι νεωτέρας διαταγής τους δικαστηρίου.»
  5. Σε σχέση με τα άλλα δύο αιτητικά, δόθηκαν από το Δικαστήριο οδηγίες όπως, τύχουν εξέτασης αφού επιδοθεί προηγουμένως η κυρίως αίτηση. Τα αιτητικά αυτά αφορούν την έκδοση διατάγματος με το οποίο ο Εναγόμενος θα πρέπει να παραδώσει στην Ενάγουσα εντός 7 ημερών αρχεία (πρωτότυπα και αντίγραφα) που περιέχουν πληροφορίες πελατών της Ενάγουσας (αιτητικό 3) και την έκδοση διατάγματος με το οποίο θα απαγορεύεται στον Εναγόμενο να εκμεταλλεύεται αυτές τις πληροφορίες (αιτητικό 4).
  6. Ο Εναγόμενος με ένσταση του ημερ. 17/9/2019 («κυρίως ένσταση») ζητεί την ακύρωση των εκδοθέντων διαταγμάτων και απόρριψη της κυρίως αίτησης.
  7. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της κας XXXXX Ματθαιάκη που υποστηρίζει την κυρίως αίτηση, η Ενάγουσα ασφαλιστική εταιρεία έλαβε γνώση ότι την 9/7/2019 ο Εναγόμενος, που είναι ασφαλιστικός σύμβουλος ανταγωνιστή της, προέβη σε πράξεις που αποσκοπούσαν στο να πλήξουν το καλό όνομα της Ενάγουσας. Επικοινώνησε με συγκεκριμένη πελάτιδα της αναφέροντας της, ψευδώς, ότι η φερεγγυότητα της Ενάγουσας ήταν κάτω του επιτρεπόμενου ορίου, με ενδεχόμενο την αναστολή λειτουργίας της, και επιδίωξε συνάντηση μαζί της ώστε να ακυρώσει τα συμβόλαια της και να συνάψει νέα με την εταιρεία που αντιπροσώπευε. Ο Εναγόμενος, που ουδέποτε είχε συνεργαστεί με την Ενάγουσα, δεν ήταν δυνατό να κατέχει πληροφορίες για πελάτες της Ενάγουσας, τις οποίες και δεν δικαιούται να επεξεργάζεται. Υφίσταται επομένως κίνδυνος κλονισμού της εμπιστοσύνης των πελατών της με την ίδια, και κατ' επέκταση των οικονομικών συμφερόντων της.
  8. Ο Εναγόμενος στην κυρίως ένσταση ισχυρίζεται ότι η επικοινωνία ήταν μετά από σύσταση, οι αναφορές του σε σχέση με τη φερεγγυότητα της Ενάγουσας αφορούσαν δεδομένα που είναι ήδη δημοσιευμένα (Τεκμήριο 1 - δέσμη οικονομικών καταστάσεων) και κατόπιν ερωτήσεως και σε καμία περίπτωση δεν προέβη σε δυσμενείς αναφορές. Δεν εκμεταλλεύτηκε οποιαδήποτε εμπιστευτική πληροφορία ή προσωπικά δεδομένα πελατών της Ενάγουσας. Η θέση του είναι ότι η αγωγή έχει αλλότρια κίνητρα λόγω καταγγελιών σε βάρος ασφαλιστών της Ενάγουσας για ανάρμοστη συμπεριφορά (Τεκμήριο 2 - δέσμη σχετικής επιστολογραφίας).
  9. Με την αίτηση της η Ενάγουσα αιτείται άδεια καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της κας Ματθαιάκη με την οποία επιθυμεί να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ότι τα οικονομικά δεδομένα που δίδονται στην ένσταση δεν αφορούν τη φερεγγυότητα της Ενάγουσας και αποτελούν παραπληροφόρηση. Επιθυμεί να καταθέσει σχετική κατάσταση ως τεκμήριο. Επίσης οι αναφορές σε καταγγελίες δεν ήταν σε γνώση της Ενάγουσας και αφορούν έγγραφα που ήταν στην κατοχή του Εναγόμενου. Η ενόρκως δηλούσα δικηγόρος, κα. Στάλω Παπουή, εισηγείται ότι σκοπός της ένορκης δήλωσης είναι να τεθούν όλα τα πραγματικά γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου, ώστε να αποφευχθεί η έκδοση απόφασης στη βάση αναληθών γεγονότων. Η αναγκαιότητα απάντησης στους ισχυρισμούς του Εναγόμενου συνιστά καλό λόγο για να επιτραπεί η καταχώριση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
  10. Ο Εναγόμενος προβάλλει συνολικά 8 λόγους ένστασης. Ισχυρίζεται ότι η αίτηση είναι παράτυπη, καταχρηστική, αδικαιολόγητη και προϊόν δεύτερης σκέψης (λόγοι 1 και 3), ότι δεν προβάλλονται γεγονότα που να συνιστούν καλό λόγο αποδοχής του αιτήματος (λόγος 2), αντίθετα, επιχειρείται προσπάθεια κάλυψης κενών της αρχικής ένορκης δήλωσης (λόγος 4) ή παράθεσης άσχετων στοιχείων (λόγος 5) ώστε να μεταβληθεί η αρχική εικόνα που είχε δοθεί, κάτι, που μετά από έκδοση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, απαγορεύεται (λόγοι 6 - 8).
  11. Στην ένορκη δήλωση της συνηγόρου κας Νέδη Κουκουμά, που υποστηρίζει την ένσταση, ουσιαστικά αναπτύσσονται οι λόγοι ένστασης. Δεν κρίνω σκόπιμο να προβώ σε περαιτέρω αναφορές.
  12. Αξίζει να αναφερθεί ότι και στις δύο ένορκες δηλώσεις γίνεται αναφορά σε Τεκμήρια 3 και 4 της κυρίως ένστασης. Πρόκειται προφανώς περί λανθασμένης αναφοράς. Στην κυρίως ένσταση περιλαμβάνονται δυο δέσμες εγγράφων ως Τεκμήρια. Στο Τεκμήριο 1 περιλαμβάνονται οικονομικές καταστάσεις της Ενάγουσας και δημοσιεύματα. Στο Τεκμήριο 2 περιλαμβάνονται φωτοαντίγραφα αλληλογραφίας πελατών της Ενάγουσας (ή πρώην πελατών της) με την Έφορο Ασφαλίσεων αλλά και επιστολές της Ενάγουσας.
  13. Και οι δύο συνήγοροι κατέθεσαν γραπτώς τις εισηγήσεις τους. Αναφέρθηκαν στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αλλά και σε πρωτόδικες αποφάσεις.
  14. Η θέση των συνηγόρων της Ενάγουσας είναι ότι η αμφισβήτηση των στοιχείων που παρέθεσε ο Εναγόμενος δεν μπορεί να γίνει στα πλαίσια αγορεύσεων. Η αναγκαιότητα αμφισβήτησης τους δεν αφορά την ενδεχόμενη αξιολόγηση των συγκρουόμενων ισχυρισμών που δεν μπορεί να γίνει σ' αυτό το στάδιο αλλά μόνο κατά τη δίκη. Αφορά όμως ζήτημα κατ' ισχυρισμόν απόκρυψης με τη χρήση αναληθών στοιχείων, αφού παρουσιάζονται πίνακες και καταστάσεις που ήταν διαφορετικοί από τους δημοσιευμένους. Επίσης πρέπει να τεθεί στο Δικαστήριο ότι η Ενάγουσα δεν ήταν λήπτης ή είχε γνώση των παραπόνων που επικαλείται ο Εναγόμενος. Με την εισαγωγή της μαρτυρίας δεν αλλοιώνεται το υπόβαθρο γεγονότων με το οποίο εκδόθηκε το διάταγμα.
  15. Ο συνήγορος του Εναγόμενου ανέφερε ότι η αμφισβήτηση ενός γεγονότος δεν θεμελιώνει άνευ ετέρου καλό λόγο σύμφωνα με την Δ.48, Θ.4

(2)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Στην προκειμένη περίπτωση γίνεται προσπάθεια για να απαντηθεί η ένορκη δήλωση του Εναγόμενου, κάτι που δεν συνιστά καλό λόγο. Η κατάθεση απαντητικών ενόρκων δηλώσεων δεν προβλέπεται στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας. Στις περιπτώσεις ειδικά όπου εκδόθηκε διάταγμα μονομερώς είναι ανεπίτρεπτη η μεταβολή του υποβάθρου γεγονότων με βάση το οποίο εκδόθηκε το διάταγμα. Επιχειρείται επίσης η κατάθεση τεκμηρίου προγενέστερου της ημερομηνίας καταχώρισης της κυρίως αίτησης. Δεν είναι επιτρεπτή, εισηγήθηκε, η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε σχέση με γεγονότα που ήταν ήδη γνωστά στον αιτούντα και δεν τα είχε αποκαλύψει. 15. Σύμφωνα με τη Δ.48, Θ.4
(2), συμπληρωματική ένορκη δήλωση μπορεί να καταχωριστεί μόνο «για καλό λόγο». Η παραχώρηση άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι ζήτημα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (βλ. Ματθαίου
(2008)1Α ΑΑΔ 510, 514). Η ύπαρξη καλού λόγου εξετάζεται από το Δικαστήριο ανάλογα με τη φύση της αίτησης και τα επίδικα θέματα (βλ. Κόκκινος v Κόκκινου, Έφεση 29/2014 (ΔΟΔ), 3/11/16). 16. Στις περιπτώσεις όπου έχει εκδοθεί ενδιάμεσο διάταγμα μονομερώς η εξουσία αυτή ασκείται με φειδώ. Αποτελεί βασική αρχή ότι το Δικαστήριο στις διαδικασίες αυτές δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητουμένων γεγονότων. Δεν εξετάζεται η αξιοπιστία των μαρτύρων. Είναι γι' αυτό το λόγο επίσης που αιτήματα αντεξέτασης εγκρίνονται σπάνια και για πολύ περιορισμένο σκοπό. Στην Κουππά v Πούλλας Τσαδιώτης Λτδ
(2014)1Β ΑΑΔ 1665 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 1676: «... σε διαδικασίες της εξεταζόμενης φύσης δεν έχει θέση ο χαρακτηρισμός οποιουδήποτε των διαδίκων ως αναξιόπιστου και, αφετέρου, η αναφορά που γίνεται για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ή για αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα της εφεσίβλητης 1 για τεκμηρίωση του κατεπείγοντος είναι τουλάχιστο ατυχής. Το κατεπείγον, πρέπει να τεκμηριώνεται εξ υπαρχής και η εικόνα που μεταδίδεται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση δεν επιτρέπεται να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί μεταγενέστερα ... είτε με αντεξέταση είτε με συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Εξάλλου στις υπό συζήτηση διαδικασίες, άδεια για αντεξέταση σπάνια δίδεται .... εφόσον στις διαδικασίες αυτές το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητουμένων γεγονότων. Σ' ότι δε αφορά τη δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4
(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πως η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο». (Έμφασις δική μου)
  1. Στην Κόκκινος, ανωτέρω, με αναφορά στο πιο πάνω απόσπασμα αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας. Σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων.»
  2. Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω αρχές κρίνω ότι το αίτημα δεν μπορεί να γίνει δεκτό. Η βάση αγωγής της Ενάγουσας αφορά πρόκληση παράβασης σύμβασης και/ή παράνομη επέμβαση σε ασφαλιστικά συμβόλαια πελάτιδας της Ενάγουσας. Επίσης αφορά πρόκληση ζημιάς στο καλό όνομα (goodwill) της Ενάγουσας. Η επικοινωνία του Εναγομένου με το εν λόγω πρόσωπο είναι δεκτή. Η φερεγγυότητα της Ενάγουσας δεν μπορεί να αποτελέσει επίδικο θέμα στα πλαίσια της κυρίως αίτησης. Είναι ζήτημα που αφορά την ουσία της αγωγής. Αυτό που θα κριθεί είναι αν έχουν τεθεί τα αναγκαία στοιχεία που να ικανοποιούν τις προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος. Το αν υπήρξε απόκρυψη είναι ζήτημα που θα εξεταστεί με βάση την ένορκη δήλωση της κυρίως αίτησης σε συνάρτηση με αυτά που αναφέρονται στην ένσταση. Οι καταγγελίες, που σύμφωνα με τον Εναγόμενο έχουν αποκρυφθεί, έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου υπό τη μορφή δέσμης εγγράφων. Το αν προωθούν ή όχι τη θέση του είναι θέμα επιχειρηματολογίας. Δεν έχω ικανοποιηθεί επομένως ότι τυχόν έγκριση του αιτήματος θα εξυπηρετούσε οποιοδήποτε ωφέλιμο σκοπό.
  3. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Εναγόμενου και εναντίον της Ενάγουσας και θα είναι καταβλητέα στο τέλος. [Υπ.] .............. Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.