VINOGRADOVA κ.α. ν. BESCANT ENTERPRISES LTD κ.α., Αρ. Γεν. Αίτησης: 10

VINOGRADOVA κ.α. ν. BESCANT ENTERPRISES LTD κ.α., Αρ. Γεν. Αίτησης: 100/2020, 10/6/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A269 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ - ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Γεν. Αίτησης: 100/2020 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ, ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΣΕ ΑΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΗΚΕ ΣΤΟ ΛΟΥΓΚΑΝΟ ΣΤΙΣ 30 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2007 ΚΑΙ ΤΕΘΗΚΕ ΣΕ ΙΣΧΥ ΜΕΤΑΞΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΕΛΒΕΤΙΚΗΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΤΗΝ 1« ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011 ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΩΓΗ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟ C/15222/2018 ΠΟΥ ΗΓΕΡΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΑ ΤΗΝ 27.06.2018 ΑΠΟ ΤΗΝ XXXXX VINOGRADOVA ΚΑΙ ΤΟΝ XXXXX VINOGRADOV ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ XXXXX VINOGRADOVA ΑΙΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ:

XXXXX VINOGRADOVA, ΑΠΟ ΤΗ ΡΩΣΙΑ
XXXXX VINOGRADOV, ΑΠΟ ΤΗ ΡΩΣΙΑ ΚΑΙ
BESCANT ENTERPRISES LTD ΕΚ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΑΤΣΗ 16, EAGLE HOUSE, 10ΟΣ ΟΡΟΦΟΣ, ΑΓΙΟΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ, 1082, ΛΕΥΚΩΣΙΑ
THEMIS DIRECTORS LTD ΕΚ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΑΤΣΗ 16, EAGLE HOUSE, 10ΟΣ ΟΡΟΦΟΣ, ΑΓΙΟΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ, 1082, ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΚΑΘ' ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ Μονομερής Αίτηση για Προσωρινά Διατάγματα ημερ. 31/3/2020 Ημερομηνία: 10 Ιουνίου 2020 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: Τ. Παντελή και κα Μ. Βιολάρη για Ανδρέα Σοφοκλέους & Σια ΔΕΠΕ Για Καθ΄ων η Αίτηση: Γ. Χαραλάμπους και Σ. Κάσινος για Γεωργιάδης και Πελίδης ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή - Αιτούμενες Θεραπείες Με την Γενική Αίτηση που οι Αιτητές κατεχώρισαν επιδιώκουν την έκδοση αριθμού θεραπειών οι οποίες περιλαμβάνουν Διατάγματα Διορισμού Ενδιάμεσου Παραλήπτη και Διαχειριστή, καθώς και Διατάγματα Παγοποίησης περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση 1 προς υποστήριξη αστικής διαδικασίας στην Ελβετία, σύμφωνα με το Άρθρο 31 της Σύμβασης για τη Διεθνή Δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις που υπεγράφη στο Λουγκάνο στις 30/10/
Ταυτόχρονα με την καταχώριση της Γενικής Αίτησης, κατεχωρήθη η υπό κρίση Αίτηση με την οποία επιδιώκονται ενδιαμέσως και μονομερώς τα ίδια Διατάγματα. Συγκεκριμένα με την υπό κρίση Αίτηση οι Αιτήτριες επεδίωξαν μονομερώς την έκδοση των πιο κάτω Ενδιαμέσων Διαταγμάτων:
Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διορίζεται ο δικηγόρος κ. XXXXX Δημητρίου (Α.Δ.Τ. XXXXX3949) εκ XXXXX 18, XXXXX Λεμεσός (Τηλ. +357 XXXXX01) ως Ενδιάμεσος Παραλήπτης και Διαχειριστής (INTERIM RECEIVER AND MANAGER) και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ήθελε αποφασίσει το Δικαστήριο να διορισθεί ως Ενδιάμεσος Παραλήπτης και Διαχειριστής (INTERIM RECEIVER AND MANAGER) της Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση 1 μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ανατίθενται στον Ενδιάμεσο Παραλήπτη και Διαχειριστή (INTERIM RECEIVER AND MANAGER) οι ακόλουθες επιπρόσθετες εξουσίες πέραν των εξουσιών που αυτόματα του ανατίθενται ένεκα του διορισμού του τις οποίες μπορεί να εξασκήσει ανεξαρτήτως των προνοιών του καταστατικού της Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή χωρίς την προηγούμενη έγκριση των συμβούλων και/ή αξιωματούχων και/ή μετόχων της Καθ' ης η Αίτηση 1: i. Εξουσία να διαχειρίζεται (MANAGE) την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή τα περιουσιακά στοιχεία της Καθ' ης η Αίτηση 1 με αποκλειστικό σκοπό να προστατέψει και/ή διατηρήσει (TO PROTECT AND PRESERVE) τα περιουσιακά στοιχεία της Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή την αξία των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση
ii. Εξουσία να διορίσει δικηγόρους για να εκπροσωπήσουν την Καθ' ης η Αίτηση 1 σε οποιαδήποτε δικαστική και/ή διαιτητική και/ή άλλη διαδικασία στην Κύπρο και/ή στο εξωτερικό και/ή για να καταχωρήσουν εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 1 οποιαδήποτε δικαστική και/ή διαιτητική και/ή άλλη διαδικασία στην Κύπρο και/ή στο εξωτερικό. iii. Εξουσία να προβεί σε όλα τα δέοντα μέτρα και/ή αναγκαία διαβήματα και/ή ενέργειες για να λάβει από τους εκάστοτε διοικητικούς συμβούλους και/ή τον γραμματέα και/ή τους αξιωματούχους και/ή τους αντιπροσώπους και/ή εκπροσώπους και/ή οποιοδήποτε πρόσωπο ενεργεί εκ μέρους και για λογαριασμό της δυνάμει πληρεξουσίου εγγράφου ή άλλως πως της Καθ' ης η Αίτηση 1 πλήρη πρόσβαση στα βιβλία, μητρώα και/ή οποιαδήποτε άλλα έγγραφα και πληροφορίες που σχετίζονται με τα περιουσιακά στοιχεία, χρέη και/ή υποχρεώσεις και/ή εταιρικά θέματα της Καθ' ης η Αίτηση 1 ως ο Ενδιάμεσος Παραλήπτης και Διαχειριστής (INTERIM RECEIVER ANDMANAGER) απαιτήσει για να μπορέσει να ασκήσει τα καθήκοντα και/ή τις εξουσίες του. iv. Εξουσία να εξασκεί εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 1 όλα τα δικαιώματα της. v. Εξουσία να προβεί σε ενδελεχή έλεγχο και/ή έρευνα των εταιρικών θεμάτων (TO INVESTIGATE THE AFFAIRS) της Καθ' ης η Αίτηση
vi. Εξουσία να διορίσει νέοκαι/ή επιπρόσθετο σύμβουλο και/ή νέους και/ή επιπρόσθετουςσυμβούλους της Καθ' ης η Αίτηση
vii. Εξουσία να παύσει και/ή αντικαταστήσει τον γραμματέα της Καθ' ης η Αίτηση και/ή διορίσει νέο γραμματέα της Καθ' ης η Αίτηση
viii. Εξουσία να προβεί στη συμπλήρωση και/ή υπογραφή και/ή καταχώριση και/ή κοινοποίηση οποιωνδήποτε εντύπων και/ή εγγράφων στον Έφορο Εταιρειών για την υλοποίηση και/ή εγγραφή οποιωνδήποτε αλλαγών σε σχέση με το διορισμό νέου και/ή επιπρόσθετου συμβούλου και/ή νέων και/ή επιπρόσθετων συμβούλων της Καθ' ης η Αίτηση 1και/ή σε σχέση με την παύση και/ή αντικατάσταση του γραμματέα της Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή το διορισμό νέου γραμματέα της Καθ' ης η Αίτηση 1 χωρίς την ανάγκη τα εν λόγω έντυπα και/ή έγγραφα να φέρουν την υπογραφή των υφιστάμενων συμβούλων και/ή του υφιστάμενου γραμματέα της Καθ' ης η Αίτηση
ix. Εξουσία να λάβει όλα τα αναγκαία δικαστικά και/ή άλλα διαβήματα, είτε στην Κύπρο είτε στο εξωτερικό, εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 1 με σκοπό να προστατέψει και/ή διατηρήσει (TO PROTECT AND PRESERVE) τα περιουσιακά στοιχεία της Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή την αξία των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση
x. Εξουσία να προσλάβει και/ή εργοδοτήσει και/ή διορίσει οποιονδήποτε επαγγελματία και/ή σύμβουλο και/ή αντιπρόσωπο στην Κύπρο και/ή στο εξωτερικό που ο Ενδιάμεσος Παραλήπτης και Διαχειριστής (INTERIM RECEIVER AND MANAGER) θα κρίνει κατάλληλο και/ή αναγκαίο για να τον βοηθήσει να εκτελέσει τα καθήκοντα και/ή τις εξουσίες του. xi. Εξουσία να θέσει υπό τον έλεγχό του την διαχείριση και διεύθυνση των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση
xii. Εξουσία να διαχειρίζεται τους τραπεζικούς λογαριασμούς της Καθ' ης η Αίτηση 1 και να μεταφέρει, εάν αυτό είναι εφικτό, οποιαδήποτε περιουσιακά της στοιχεία σε προσωπικό του τραπεζικό λογαριασμό και/ή σε τραπεζικό λογαριασμό που βρίσκεται υπό τον έλεγχό του. xiii. Εξουσία να προβεί σε οποιαδήποτε πράξη και/ή υπογράψει οποιαδήποτε σύμβαση και/ή έγγραφο ή να προβεί σε οποιαδήποτε πληρωμή η οποία είναι απαραίτητη ή συναφής με τα καθήκοντά του και/ή την άσκηση των εξουσιών του. xiv. Εξουσία να διορίσει αντιπρόσωπο και/ή αντιπροσώπους για να λάβει και/ή λάβουν οποιοδήποτε διάβημα το οποίο δεν είναι σε θέση να λάβει ο ίδιος προσωπικά και/ή το οποίο δύναται να γίνει αποτελεσματικότερα από τέτοιο πρόσωπο και/ή τέτοια πρόσωπα. xv. Εξουσία να εκχωρήσει οποιεσδήποτε από τις εξουσίες που αναφέρονται ανωτέρω στο νέο και/ή επιπρόσθετο διοικητικό σύμβουλο και/ή στους νέους και/ή επιπρόσθετους διοικητικούς συμβούλους της Καθ' ης η Αίτηση 1 που θα διορίσει ο Ενδιάμεσος Παραλήπτης και Διαχειριστής (INTERIM RECEIVER AND MANAGER). xvi. Νοείται ότι ο Ενδιάμεσος Παραλήπτης και Διαχειριστής (INTERIM RECEIVER AND MANAGER) δε θα έχει καμία εξουσία και δε θα λάβει οποιοδήποτε διάβημα σε σχέση με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Γενική Αίτηση.
Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλονται, μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, όλες οι εξουσίες των υφιστάμενων συμβούλων της Καθ' ης η Αίτηση 1 (οι εν λόγω εξουσίες ανατίθενται στον Ενδιάμεσο Παραλήπτη και Διαχειριστή (INTERIM RECEIVER AND MANAGER) και/ή στο νέο σύμβουλο και/ή στους νέους συμβούλους της Καθ' ης η Αίτηση 1 που θα διορίσει ο Ενδιάμεσος Παραλήπτης και Διαχειριστής (INTERIM RECEIVER AND MANAGER) και μπορούν να εξασκηθούν ανεξαρτήτως των προνοιών του καταστατικού της Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή χωρίς την προηγούμενη έγκριση των υφισταμένων συμβουλών και/ή μετόχων της Καθ' ης η Αίτηση 1) πλην της εξουσίας χειρισμού της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Γενικής Αίτησης.
Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή τους διοικητικούς συμβούλους της και/ή τον γραμματέα της και/ή τους διοικητικούς συμβούλους του γραμματέα της όπως, εντός 2 (δύο) εργάσιμων ημερών από την επίδοση σ' αυτούς του διατάγματος του Δικαστηρίου, επιτρέψουν πλήρη και ελευθέρα πρόσβαση και παραδώσουν στον Ενδιάμεσο Παραλήπτη και Διαχειριστή (INTERIM RECEIVER AND MANAGER), όλα τα βιβλία, μητρώα, συμφωνίες, πληρεξούσια και οποιαδήποτε άλλα έγγραφα και πληροφορίες που σχετίζονται με τα περιουσιακά στοιχεία, χρέη και/ή υποχρεώσεις και/ή εταιρικά θέματα της Καθ' ης η Αίτηση 1 τα οποία ευρίσκονται υπό τον έλεγχο, κατοχή, φύλαξη και/ή εξουσία τους.
Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει τον Ενδιάμεσο Παραλήπτη και Διαχειριστή (INTERIM RECEIVER AND MANAGER) να υποβάλει έκθεση στο Δικαστήριο και να παραδώσει αντίγραφο της στους δικηγόρους των διαδίκων εντός

(2)δύο εβδομάδων από τη σύνταξη του διατάγματος διορισμού του αναφορικά με τα διαβήματα που έλαβε για εκτέλεση των καθηκόντων και εξουσιών του. Ακολούθως, ο Ενδιάμεσος Παραλήπτης και Διαχειριστής (INTERIM RECEIVER AND MANAGER) θα είναι υποχρεωμένος να υποβάλλει έκθεση στο Δικαστήριο και να παραδίδει αντίγραφό της στους δικηγόρους των διαδίκων πάνω σε μηνιαία βάση εκτός εάν ο Ενδιάμεσος Παραλήπτης και Διαχειριστής (INTERIM RECEIVER AND MANAGER) κρίνει ότι είναι αναγκαίο να υποβάλει οποιαδήποτε έκθεση νωρίτερα. Β. Διαζευκτικά των ανωτέρω, οι ως άνω Αιτητές αιτούνται από το Δικαστήριο τα ακόλουθα διατάγματα:

Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει, μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, στην Καθ' ης η Αίτηση 1 να παύσει από τη θέση του συμβούλου της Καθ' ης η Αίτηση 1 την Καθ' ης η Αίτηση
Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει, μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, στην Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή στην Καθ' ης η Αίτηση 2 να διορίσουν οποιοδήποτε πρόσωπο ως επιπρόσθετο σύμβουλο της Καθ' ης η Αίτηση
Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει, μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, στην Καθ' ης η Αίτηση 2 να παραιτηθεί από τη θέση του συμβούλου της Καθ' ης η Αίτηση
Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει, μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, στην Καθ' ης η Αίτηση 1 να εκδώσει και/ή παραχωρήσει οποιεσδήποτε νέες μετοχές της Καθ' ης η Αίτηση
Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει, μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, στην Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή στην Καθ' ης η Αίτηση 2 να προβούν σε οποιανδήποτε αλλαγή στο μητρώο μελών της Καθ' ης η Αίτηση
Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει, μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, στην Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή στους εκάστοτε συμβούλους και/ή γραμματέα και/ή αξιωματούχους και/ή υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες αυτής, και/ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο ενεργεί εκ μέρους και για λογαριασμό της δυνάμει πληρεξουσίου εγγράφου ή άλλως πως, από του να λάβουν οποιοδήποτε διάβημα και/ή απόφαση για την καθ' οιονδήποτε τρόπο αλλαγή και/ή μεταβολή της εταιρικής δομής και/ή του Διοικητικού Συμβουλίου και/ή των αξιωματούχων της Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή που να απαγορεύει στους εκάστοτε συμβούλους και/ή στον εκάστοτε γραμματέα της Καθ' ης η Αίτηση 1 από του να κοινοποιήσει οποιοδήποτε έγγραφο στον Έφορο Εταιρειών και/ή να λάβει οποιοδήποτε διάβημα αναφορικά με τα ανωτέρω.
Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει, μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, στην Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή στους εκάστοτε συμβούλους και/ή γραμματέα και/ή αξιωματούχους και/ή υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες αυτής, και/ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο ενεργεί εκ μέρους και για λογαριασμό της δυνάμει πληρεξουσίου εγγράφου ή άλλως πως, από του: i. να μεταφέρουν εκτός της Κυπριακής Δημοκρατίας οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία Καθ' ης η Αίτηση 1, τα οποία βρίσκονται εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας και/ή ii. με καθ' οιονδήποτε τρόπο να διαθέσουν και/ή να επιβαρύνουν και/ή να ελαττώσουν την αξία των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτησης 1 είτε αυτά βρίσκονται εντός ή εκτός της Κυπριακής Δημοκρατίας. Νοείται ότι το ανωτέρω διάταγμα, δεν απαγορεύει στην Καθ' ης η Αίτηση 1 να διαθέτει εύλογα ποσά για κάλυψη λειτουργικών εξόδων της και/ή δικηγορικών εξόδων της για σκοπούς της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Γενικής Αίτησης, νοουμένου ότι προηγουμένως ενημερώνει τους εκάστοτε δικηγόρους των Αιτητών, για το ύψος και την προέλευση των ποσών που θα διαθέσει.
Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή την Καθ' ης η Αίτηση 2 όπως εντός 1 (μίας) ημέρας από την επίδοση σ' αυτούς του παρόντος διατάγματος: i. ανακαλέσουν και/ή ακυρώσουν οποιαδήποτε πληρεξούσια τα οποία δίδουν την εξουσία σε οποιοδήποτε πρόσωπο να ανοίγει τραπεζικούς λογαριασμούς επ' ονόματι της Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή να διαχειρίζεται οποιουσδήποτε τραπεζικούς λογαριασμούς της Καθ' ης η Αίτηση 1 στην Κύπρο και/ή στο εξωτερικό και ενημερώσουν τους πληρεξούσιους αντιπροσώπους περί της εν λόγω ανάκλησης και/ή ακύρωσης. ii. ενημερώσουν γραπτώς όλα τα πιστωτικά ιδρύματα στην Κύπρο και/ή στο εξωτερικό στα οποία η Καθ' ης η Αίτηση 1 διατηρεί οποιονδήποτε τραπεζικό λογαριασμό για την ανάκληση και/ή ακύρωση των οποιωνδήποτε πληρεξουσίων τα οποία δίδουν την εξουσία σε οποιοδήποτε πρόσωπο πέραν της Καθ' ης η Αίτηση 2 να ανοίγει και/ή να διαχειρίζεται οποιουσδήποτε τραπεζικούς λογαριασμούς επ' ονόματι της Καθ' ης η Αίτηση
iii. ανακαλέσουν και/ή ακυρώσουν όλες τις τραπεζικές εξουσιοδοτήσεις που επιτρέπουν σε οποιοδήποτε πρόσωπο πέραν της Καθ'ηςη Αίτηση 2 να διαχειρίζεται οποιονδήποτε τραπεζικό λογαριασμό που διατηρεί η Καθ' ης η Αίτηση 1 σε οποιοδήποτε πιστωτικό ίδρυμα στην Κύπρο και/ή στο εξωτερικό. iv. ενημερώσουν γραπτώς όλα τα πιστωτικά ιδρύματα στην Κύπρο και/ή στο εξωτερικό στα οποία η Καθ' ης η Αίτηση 1 διατηρεί οποιονδήποτε τραπεζικό λογαριασμό να σταματήσουν να εκτελούν οποιεσδήποτε εντολές σε σχέση με τους εν λόγω τραπεζικούς λογαριασμούς πλην εντολών που θα λαμβάνουν από την Καθ' ης η Αίτηση
Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει την Καθ' ης η Αίτηση 2 όπως, εντός 14 (δεκατεσσάρων) ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος σ' αυτούς, θέσουν υπό την αποκλειστική τους διαχείριση και/ή καταστούν τα μοναδικά πρόσωπα τα οποία θα έχουν δικαίωμα και/ή εξουσία να διαχειρίζονται και/ή να δίδουν εντολές σε σχέση με τους τραπεζικούς λογαριασμούς που διατηρεί η Καθ' ης η Αίτηση 1 σε οποιοδήποτε πιστωτικό ίδρυμα στην Κύπρο και/ή στο εξωτερικό.
Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή την Καθ' ης η Αίτηση 2 όπως, εντός 15 (δεκαπέντε) ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος σ' αυτούς, ετοιμάσουν, καταχωρήσουν στο Δικαστήριο και επιδώσουν στους δικηγόρους των Αιτητών (Ανδρέας Μ. Σοφοκλέους & Σία Δ.Ε.Π.Ε.), ένορκη δήλωση που θα υπογραφεί από δεόντως εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο της Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή της Καθ' ης η Αίτηση 2 στην οποία: i. να αναφέρονται λεπτομερώς οι ενέργειες στις οποίες η Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή η Καθ' ης η Αίτηση 2 έχουν προβεί για συμμόρφωσή τους σε σχέση με τα όσα έχουν διαταχθεί να πράξουν βάσει των παρόντων διαταγμάτων και στην οποία να επισυνάπτονται ως τεκμήρια όλα τα σχετικά έγγραφα. ii. να αναφέρονται λεπτομερώς οι τραπεζικοί λογαριασμοί τους οποίους διατηρεί η Καθ' ης η Αίτηση 1 σε οποιοδήποτε πιστωτικό ίδρυμα στην Κύπρο και/ή στο εξωτερικό τους οποίους έχει υπό την αποκλειστική της διαχείριση η Καθ' ης η Αίτηση 2, να αναφέρεται ποιο ήταν το υπόλοιπο σε έκαστο λογαριασμό μία ημέρα πριν την ημερομηνία που θα γίνει η ένορκη δήλωση και να επισυνάπτονται ως τεκμήρια όλα τα σχετικά έγγραφα. iii. να αναφέρονται λεπτομερώς οι τραπεζικοί λογαριασμοί τους οποίους διατηρεί η Καθ' ης η Αίτηση 1 σε οποιοδήποτε πιστωτικό ίδρυμα στην Κύπρο και/ή στο εξωτερικό τους οποίους δεν έχει υπό την αποκλειστική της διαχείριση η Καθ' ης η Αίτηση 2, να αποκαλύπτεται το πρόσωπο και/ή τα πρόσωπα τα οποία διαχειρίζονται και/ή συνδιαχειρίζονται έκαστο εκ των λόγω τραπεζικών λογαριασμών, να αναφέρεται ποιο ήταν το υπόλοιπο σε έκαστο λογαριασμό μία ημέρα πριν την ημερομηνία που θα γίνει η ένορκη δήλωση και να επισυνάπτονται ως τεκμήρια όλα τα σχετικά έγγραφα. iv. να αποκαλύπτονται και/ή αναφέρονται λεπτομερώς όλοι οι τραπεζικοί λογαριασμοί που η Καθ' ης η Αίτηση 1 διατηρούσε και/ή διατηρεί στην Κύπρο και/ή στο εξωτερικό μετά την 01.01.2020 σε οποιοδήποτε πιστωτικό ίδρυμα, καθώς επίσης και τα πρόσωπα τα οποία δικαιούνταν και/ή δικαιούνται να διαχειρίζονται τους εν λόγω τραπεζικούς λογαριασμούς και να επισυνάπτονται ως τεκμήρια αντίγραφα των τραπεζικών καταστάσεων λογαριασμού για την περίοδο από την 01.01.2020 μέχρι την προηγούμενη ημέρα της ημέρας που θα γίνει η εν λόγω ένορκη δήλωση όλων των τραπεζικών λογαριασμών που η Καθ' ης η Αίτηση 1 διατηρούσε και/ή διατηρεί στην Κύπρο και/ή στο εξωτερικό μετά την 01.01.
Όπως προκύπτει, μέσω του Αιτητικού υπό στοιχείο Α (1-5) επιδιώκονται Διατάγματα Διορισμού Παραλήπτη. Διαζευκτικά μέσω το Αιτητικού υπό στοιχείο Β (1-9) επιδιώκονται Διατάγματα που αποσκοπούν στην παγοποίηση και διαφύλαξη των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση 1 και αποφυγή διασκορπισμού των εν λόγω στοιχείων τα οποία Διατάγματα είναι τόσο απαγορευτικής φύσεως όσο και προστακτικής φύσεως και επιδιώκονται στο πλαίσιο υποστήριξης αστικής διαδικασίας στην Ελβετία από τους Αιτητές εναντίον της XXXXX Vinogradova. Περαιτέρω, με βάση το υπό στοιχείο Β10 Αιτητικό, επιδιώκονται Διατάγματα Αποκάλυψης ως επικουρικά στα Διατάγματα Παγοποίησης. Το Δικαστήριο με Απόφαση του ημερ. 6/4/2020 έκρινε ότι δεν πληρείτο το στοιχείο του κατεπείγοντος και έδωσε οδηγίες για την επίδοση της Αίτησης στην άλλη πλευρά. Νομική Βάση Αίτησης Η υπό κρίση Αίτηση βασίζεται στα Άρθρα 1 και 31 της Σύμβασης για τη Διεθνή Δικαιοδοσία, την Αναγνώριση και την Εκτέλεση Αποφάσεων σε Αστικές και Εμπορικές υποθέσεις που υπεγράφη στο Λουγκάνο στις 30/10/2007, στα Άρθρα 4 - 9 του Κεφ. 6, στα Άρθρα 31 και 32 του Ν. 14/60, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θ.θ. 1-9 και στη διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Ένορκες Δηλώσεις Αίτησης Η Αίτηση υποστηρίζεται από δύο ένορκες δηλώσεις της XXXXX Παναγιώτου. Τα βασικά σημεία των ενόρκων δηλώσεων Παναγιώτου μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: Ιστορικό § Οι Αιτητές, η XXXXX Vinogradova (η "XXXXX") και ο XXXXX Vinogradov (ο "XXXXX") είναι Ρώσοι. Είναι η χήρα και ο υιός (από άλλη σχέση) αντίστοιχα του αποβιώσαντα XXXXX Vinogradov (ο "VAV"), ενός Ρώσου επιχειρηματία με συμφέροντα σε ακίνητα, τραπεζικές και πετρελαϊκές επιχειρήσεις. § Η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης συσταθείσα στην Κύπρο. Η Καθ'ης η Αίτηση 1 ανήκει εξ ολοκλήρου στην Grantway International Limited (η "Grantway"), εταιρεία περιορισμένης ευθύνης συσταθείσα στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους. Μοναδικός Διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι η Καθ' ης η Αίτηση
§ Η Grantway και η Καθ' ης η Αίτηση 1 συστάθηκαν από τον VAV και (μέχρι το θάνατο του) ανήκαν δικαιωματικά και/ή ελέγχονταν από αυτόν. Επιπρόσθετα με την Bescant, η Grantway είχε τέσσερις άλλες θυγατρικές συσταθείσες στην Κύπρο, ήτοι την Daykel Holdings Ltd (η "Daykel"), την Skopev Holdings Ltd (η "Skopev"), την Eslov Enterprises Ltd (η "Eslov") και την Porewit Management Ltd (η "Porewit") (συλλογικά οι "Κυπριακές Θυγατρικές"). § Μεταξύ της 21/7/2008 και της 10/5/2011, η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρείχε αριθμό δανείων στον VAV για το συνολικό ποσό των ΡΟΥΒΛ 486 εκατομμυρίων (περίπου US$7.715 εκατομμύρια) (τα "Δάνεια του VAV"), τα οποία δεν έχουν αποπληρωθεί. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρείχε, επίσης, δάνεια στην Dom 8, στην MOAO Energometal lurgmontage, στην First Auction House LLC, στην NSI-Spezstroy LLC, στην Langri LLC και στην ZAO PilipakaI Kompania § Η Grantway και μέσω αυτής η Καθ'ης η Αίτηση 1 ανήκουν επί του παρόντος και ελέγχονται από την XXXXX Vinogradova (η "XXXXX") η οποία είναι κόρη του VAV από τον προηγούμενο του γάμο προτού παντρευτεί την XXXXX. Περιουσία του αποβιώσαντα VAV § Ο VAV είχε τρείς κληρονόμους, την XXXXX, τον XXXXX και την XXXXX ("οι Κληρονόμοι") που έκαστος δικαιούται το 1/3 της περιουσίας. § Οι Κληρονόμοι συνήψαν ένα αριθμό Συμφωνιών για το διαμοιρασμό της περιουσίας του VAV μεταξύ τους. Συμφωνίες μεταξύ των Κληρονόμων § Σε σχέση με την Grantway και τα περιουσιακά της στοιχεία (συμπεριλαμβανομένης της Καθ' ης η Αίτηση 1), οι Κληρονόμοι συνήψαν τα ακόλουθα έγγραφα στην Γενεύη, Ελβετία: · Συμφωνία Διαχείρισης Εταιρείας (Company Administration Agreement) ημερ. 13/3/2012 μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση 1 και της Kendris Ltd (η "Kendris"), παροχέας υπηρεσιών διαχείρισης με βάση την Γενεύη (η "Συμφωνία Διαχείρισης"), [ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2]. · Πιστοποιητικό Βεβαίωσης Κατάθεσης (Deposit Certificate Confirmation) ημερ. 13/3/2012 μεταξύ των Κληρονόμων και της Kendris (το "Πιστοποιητικό Κατάθεσης ") που επιβεβαιώνει ότι ένα πιστοποιητικό μετοχών για το 100% των μετοχών στην Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέχεται από την Kendris στο όνομα της Grantway [ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3]· · Δήλωση Διανομής (Sharing Declaration) και Οδηγίες ημερ. 20/3/2012, υπογεγραμμένης από τους Κληρονόμους και αφορούσε ορισμένα αλλοδαπά περιουσιακά στοιχεία του VAV, καθώς και απαλλαγή και αποζημίωση της Kendris από ορισμένες υποχρεώσεις (η "Δήλωση Διανομής") [ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4]· και · Οδηγία ημερ. 24/2/2015 που εφαρμόζει και διαφοροποιεί τις Συμφωνίες σύμφωνα με τη Δήλωση Διανομής (Sharing Declaration) μεταξύ της XXXXX και της XXXXX μόνο (η "Οδηγία" [ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5]. Υφιστάμενη (Current) Εταιρική Δομή § Ως αποτέλεσμα της υλοποίησης της Δήλωσης Διανομής και της Οδηγίας, έχουν απομείνει τρεις Κυπριακές Θυγατρικές στην Grantway, ήτοι η Καθ' ης η Αίτηση 1, η Daykel και η Skopev. Τον Μάρτιο 2015 (μετά την υλοποίηση της Οδηγίας), η XXXXX κατέστη ο μόνος ιδιοκτήτης της Grantway (και μέσω αυτής ο μόνος ιδιοκτήτης των υπόλοιπων τριών Κυπριακών Θυγατρικών, συμπεριλαμβανομένης της Καθ' ης η Αίτηση 1) και υπήρξε έκτοτε ο ιδιοκτήτης και αυτός που ελέγχει τη δομή της Grantway, εκτός από την περίοδο διορισμού του Παραλήπτη επί της Grantway στις BΠΝ μεταξύ τις 23/7/2018 και 27/3/2019, όπως περιγράφεται κατωτέρω. Η ΑΠΑΤΗ § Μετά τη σύναψη της Δήλωσης Διανομής (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4) και της Οδηγίας (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5), διαπιστώθηκε ότι η XXXXX είχε διαπράξει αριθμό δόλιων ενεργειών. Απέκρυψε την πραγματική θέση των περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων στην περιουσία του VAV, μερικά από τα οποία είχε υπεξαιρέσει. Ως εκ τούτου, η XXXXX ώθησε δόλια την XXXXX και τον XXXXX να συνάψουν τη Δήλωση Διανομής και την XXXXX την Οδηγία, με ουσιαστικά λιγότερο ευνοϊκούς όρους απ' ό,τι πίστευαν. § Αυτές οι ανέντιμες και δόλιες ενέργειες περιελάμβαναν:

(1)το διασκορπισμό περιουσιακών στοιχείων της Dom 8(που ανήκε σε μία από τις θυγατρικές της XXXXX)·

(2)η αποκρυφθείσα σκόπιμη απόκτηση των εγκαταστάσεων στην οδό XXXXX 6, Μόσχα (που ανήκε στον VAV πριν από το θάνατo του), η ανέντιμη συμπεριφορά η οποία επιβεβαιώθηκε με αποφάσεις των Ρωσικών Δικαστηρίων και υπόκειται τώρα σε ποινική έρευνα στην Ρωσία· και

(3)η δόλια απόκτηση του εμπορικού ακινήτου που ευρίσκεται στο Nizhnevartovsk κατά παράβαση της Συμφωνίας Nizhnevartovsk (ΤΕΚΜΗΡΙΑ 6 και 6Α). ΡΩΣΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ BESCANT (Καθ' ης η Αίτηση 1) ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΤΟΥ VAV § Ως αποτέλεσμα της ώθησης των Αιτητών από την XXXXX να συνάψουν τη Δήλωση Διανομής και την Οδηγία, η XXXXX απέκτησε παράνομα μονομερή έλεγχο επί της Grantway, η οποία με τη σειρά της ελέγχει την Καθ' ης η Αίτηση 1, και έτσι τα Δάνεια του VAV. § Σύμφωνα με το Ρωσικό Δίκαιο η περιουσία του VAV και, ως εκ τούτου, οι Κληρονόμοι έκαστος ευθύνεται άμεσα σύμφωνα με τα Δάνεια του VAV. Ως θέμα του Ρωσικού Δικαίου, οι Κληρονόμοι ευθύνονται αλληλεγγύως και κεχωρισμένως για ολόκληρο το ποσό που οφείλεται σύμφωνα με τα Δάνεια του VAV. Αυτό σημαίνει ότι το πλήρες ποσό του χρέους μπορεί ν' αξιωθεί και ανακτηθεί από οποιονδήποτε από αυτούς, περίπτωση στην οποία ο Κληρονόμος, ο οποίος αποπληρώνει το χρέος, δικαιούται ν' αξιώσει συνεισφορά στο ποσό του 1/3 από έκαστο από τους άλλους δύο Κληρονόμους για το συνολικό χρέος που αποπληρώθηκε. § Η XXXXX προκάλεσε την Καθ' ης η Αίτηση 1 να ξεκινήσει Ρωσική διαδικασία για ν' ανακτήσει τα Δάνεια του VAV. Παρασχέθηκε, υπό τον έλεγχο της, πληρεξούσιο έγγραφο στον σύζυγο της XXXXX, XXXXX, από την Καθ' ης η Αίτηση 1, [ΤΕΚΜΗΡΙΟ 21], για να διεκδικήσει τα Δάνεια του VAV και να εκπροσωπήσει την Καθ' ης η Αίτηση 1 σε άλλες νομικές διαδικασίες στην Ρωσία. Διαδικασία 2013 για τα Δάνεια του VAV § Το 2013 η Καθ' ης η Αίτηση 1 (που εκπροσωπείτο από τον XXXXX) ξεκίνησε διαδικασία εναντίον των Κληρονόμων για την ανάκτηση των ποσών που οφείλονταν σύμφωνα με τα Δάνεια του VAV στο Moscow City Arbitrazh (Commecial) Court. Η αξίωση απερρίφθη στις 9/10/2013 με την Απόφαση για Απορριψη του Moscow City Arbitrazh (Commercial) Court, λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας καθώς έπρεπε, δυνάμει των νόμων της Ρωσικής αστικής διαδικασίας, να εγερθεί στο Δικαστήριο γενικής δικαιοδοσίας (και όχι στο arbitrazh commercial court). Δεν υπήρξε έφεση για την απόρριψη ούτε κατά το χρόνο που η αξίωση ηγέρθηκε στο ορθό Δικαστήριο [ΤΕΚΜΗΡΙΟ 22]. Διαδικασία 2016 για τα Δάνεια του VAV § Στις 19/7/2016 η Καθ' ης η Αίτηση 1, εκπροσωπούμενη από τον XXXXX που ενεργούσε σύμφωνα με πληρεξούσιο έγγραφο (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 21) ξεκίνησε διαδικασία στο Επαρχιακό Δικαστήριο Solntsevo της πόλης της Μόσχας εναντίον της XXXXX, του XXXXX και της XXXXX (ως οι κληρονόμοι του VAV) για την ανάκτηση των ποσών που οφείλονταν σύμφωνα με τα Δάνεια του VAV στο συνολικό ποσό πέραν των ΡΟΥΒΛ 1.099 δισεκατομμυρίων (περίπου US$ 17.447 εκατομμύρια) (ΡΟΥΒΛ 486 εκατομμύρια βασικό χρέος πλέον τόκο και χρηματικές ποινές (penalties)) (η "Διαδικασία Δανείων του VAV"). Η Διαδικασία Δανείων του VAV αμφισβητήθηκε από την XXXXX και τον XXXXX για το λόγο ότι τα Δάνεια του VAV ήταν ακυρώσιμα σύμφωνα με το Ρωσικό Δίκαιο καθώς ο δανειολήπτης (ο VAV) ήταν επίσης ο μοναδικός δικαιούχος του δανειστή (της Καθ' ης η Αίτηση 1). Η XXXXX συμμετείχε στη Διαδικασία Δανείων του VAV (μέσω νομικού αντιπροσώπου) αλλά δεν την αμφισβήτησε. (ΤΕΚΜΗΡΙΑ 23, 23Α και 24). § Στις 14/6/2017 εκδόθηκε η Απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Solntsevo της πόλης της Μόσχας για την ανάκτηση οφειλών σύμφωνα με τα Δάνεια του VAV προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση 1 για περίπου ΡΟΥΒΛ 714.5 εκατομμύρια (περίπου US$11.343 εκατομμύρια) (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 23 και 23Α). Η Απόφαση αυτή εφεσιβλήθηκε στο Moscow City Court από την XXXXX και τον XXXXX αλλά όχι από την XXXXX. § Στις 2/8/2018 το Moscow City Court εξέδωσε απόφαση εναντίον των Κληρονόμων αλληλεγγύως και κεχωρισμένως για το ποσό των ΡΟΥΒΛ 882,384,089.99 (περίπου US$ 13.249 εκατομμύρια) (η "Ρωσική Απόφαση"), αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται στην παρούσα και σημειώνεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 26 και πιστή μετάφραση αυτής στα Αγγλικά ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 26Α. § Μετά το Διάταγμα Απαλλαγής, η XXXXX και ο XXXXX ανέκτησαν έλεγχο επί της Grantway και της Bescant και έλαβαν περαιτέρω διαβήματα σε σχέση με την εκτέλεση της Ρωσικής Απόφασης εναντίον της XXXXX και του XXXXX. § Στις 29/1/2019 η XXXXX υπέβαλε καταγγελία αναίρεσης εναντίον της Ρωσικής Απόφασης στο Moscow City Court αλλά στις 20/5/2019 το Δικαστήριο προέβη σε Απόφαση αρνούμενο να εξετάσει την καταγγελία (αλλά οι Αιτητές ενημερώθηκαν για την Απόφαση μόνο τον Ιούνιο 2019). § Οι Αιτητές προέβησαν επίσης σε αίτηση στο Ρωσικό Δικαστήριο ζητώντας περισσότερο χρόνο να πληρώσουν το χρέος σύμφωνα με τη Ρωσική Απόφαση. Ωστόσο, η αίτηση απορρίφθηκε στις 25/7/2019. ΕΛΒΕΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ § Ως αποτέλεσμα των δόλιων ενεργειών που περιγράφονται, στις 27/6/2018 οι Αιτητές ξεκίνησαν διαδικασία στην Ελβετία εναντίον της XXXXX ζητώντας μερική ακύρωση της Δήλωσης Διανομής και της Οδηγίας (η "Ελβετική Διαδικασία"). ΝΟΜΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΠΟΥ ΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ § Σε περίπτωση που οι Αιτητές λάβουν απόφαση για την μερική ακύρωση της Δήλωσης Διανομής και της Οδηγίας στην Ελβετική Διαδικασία (η "Ελβετική Απόφαση"), το αποτέλεσμα θα είναι θεραπεία τύπου αποκατάστασης, η οποία σημαίνει ότι οι Κληρονόμοι (XXXXX, XXXXX και XXXXX) θα δικαιούνται εκ νέου από κοινού το 1/3 του συμφέροντος στην Grantway (και, μέσω αυτής, των περιουσιακών της στοιχείων συμπεριλαμβανομένης της Καθ' ης η Αίτηση 1). § Η Ελβετική Απόφαση μπορεί να αναγνωριστεί και εκτελεστεί στις ΒΠΝ. Στη βάση της Ελβετικής Απόφαση, οι Αιτητές θα δικαιούνται να ζητήσουν την διόρθωση του μητρώου των μελών της Grantway δυνάμει του Άρθρου 43 του Περί Εμπορικών Εταιρειών των ΒΠΝ Νόμου έτσι ώστε τα ονόματα τους να εγγραφούν στο μητρώο μελών της Grantway σε σχέση με το 1/3 μετοχικής συμμετοχής της Grantway έκαστος. Ως εκ τούτου, οι Κληρονόμοι θα καταστούν οι πραγματικοί δικαιούχοι της Καθ' ης η Αίτηση 1 σε ίσα μερίδια. § Μόλις η Ελβετική Απόφαση εκτελεστεί στις ΒΠΝ, οι Κληρονόμοι θα δικαιούνται σε ίσα μερίδια σε όλα τα έσοδα που λήφθηκαν από τη Bescant από τους Κληρονόμους σύμφωνα με την Ρωσική Απόφαση, και τα δικαιώματα των Αιτητών, τα οποία έχουν παραβιαστεί από την XXXXX, θ' αποκατασταθούν. ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΥ ΖΗΤΗΘΗΚΕ ΣΤΙΣ ΒΠΝ Πρωτόδικη διαδικασία § Υποβλήθηκε μία επείγουσα αίτηση στις ΒΠΝ για το διορισμό Παραλήπτη επί της Grantway προς υποστήριξη της Ελβετικής Διαδικασίας που άρχισε από τους Αιτητές εναντίον της XXXXX και μετά από δύο επείγουσες ακροάσεις, παραχωρήθηκε το διάταγμα διορισμού Παραλήπτη στις 23/7/2018, [ΤΕΚΜΗΡΙΟ 25] και ο XXXXX Ayres της FTI διορίστηκε αδειούχος Επαγγελματίας Αφερεγγυότητας στις ΒΠΝ ως ο Παραλήπτης επί της Grantway (ο "Παραλήπτης"). § Στις 16/8/2018, μετά από μία σύντομη κατ' αντιμωλία ακρόαση της πρώτης ημερομηνίας επιστρεπτέου (στην οποία η XXXXX έφερε ένσταση στη συνέχιση του Διατάγματος Διορισμού Παραλήπτη) το Δικαστήριο διέταξε μεταξύ άλλων τη συνέχιση του Διατάγματος Διορισμού Παραλήπτη μέχρι περαιτέρω διατάγματος του Δικαστηρίου και όπως μία περαιτέρω (ουσιαστική) ημερομηνία ακρόασης επιστρεπτέου οριστεί κατά την πρώτη διαθέσιμη ημερομηνία τον Οκτώβριο 2018. Μετά από μία κατ' αντιμωλία ακρόαση ουσιαστικής ημερομηνίας επιστρεπτέου στις 15 και 16 Οκτωβρίου 2018 ενώπιον του Δικαστή Neville K. Adderley, στις 16/11/2018 o Δικαστής εξέδωσε προφορική απόφαση (η "Απόφαση"). Ο Δικαστής:

(1)αρνήθηκε ν' απορρίψει (to discharge) το Διάταγμα Διορισμού Παραλήπτη·

(2)διέταξε ο Παραλήπτης να μην έχει εξουσία, χωρίς την προηγούμενη επικύρωση του αρμόδιου Ρωσικού Δικαστηρίου, να λάβει οποιοδήποτε διάβημα που θα έχει ως αποτέλεσμα ν' αναστείλει ή να προσπαθήσει ν' αναστείλει την εκτέλεση της Ρωσικής Απόφασης και εάν ο Παραλήπτης έχει ήδη λάβει τέτοια διαβήματα θα πρέπει να τ' αντιστρέψει εκτός και έως ότου λάβει τέτοια έγκριση από το Ρωσικό Δικαστήριο. Διαδικασία έφεσης § Η XXXXX εφεσίβαλε την Απόφαση. Η XXXXX και ο XXXXX ήγειραν ένσταση στην έφεση. Η έφεση ακούστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ανατολικής Καραϊβικής, το Εφετείο στις 27/3/2019. Το Εφετείο παραμέρισε το Διάταγμα Διορισμού Παραλήπτη και απάλλαξε (discharged) τον Παραλήπτη με άμεση ισχύ (το Διάταγμα Απαλλαγής). Ένσταση - Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση από τους Καθ΄ων η Αίτηση στην οποία εξειδικεύθηκαν οι ακόλουθοι Λόγοι Ένστασης: 1) Οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. 2) Οι Αιτητές απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο περιλαμβανομένου του γεγονότος ότι σε προγενέστερη δικαστική διαδικασία στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους (η «Διαδικασία στις ΒΠΝ») όπου είχαν πετύχει τον διορισμό παραλήπτη και διαχειριστή ο οποίος έλαβε τον έλεγχο της μητρικής εταιρείας της Καθ' ης η Αίτηση 1 και κατ' επέκταση και τον έλεγχο της Καθ' ης η Αίτηση 1, είχαν τονίσει επανειλημμένα ότι δεν είχαν δικαιοδοτικό έρεισμα (locus standi) να αιτηθούν στα Κυπριακά Δικαστήρια τον διορισμό παραλήπτη και/ή διαχειριστή επί της Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή των περιουσιακών της στοιχείων (ο «Διορισμός Π/Δ»). 3) Η παρούσα Αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και/ή οι Αιτητές κωλύονται να προωθούν την παρούσα Αίτηση καθώς, ανάμεσα σε άλλα: (

i)οι Αιτητές με την παρούσα Αίτηση επιχειρούν να επιτύχουν το ίδιο αποτέλεσμα που είχαν επιτύχει αρχικά στη Διαδικασία στις ΒΠΝ, το οποίο όμως αποτέλεσμα ανατράπηκε κατ' έφεση στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους. (
ii)η παρούσα Αίτηση συνιστά έμμεση προσβολή της τελικής απόφασης που λήφθηκε κατ' έφεση στη Διαδικασία στις ΒΠΝ και/ή ευρημάτων και/ή συμπερασμάτων του εφετείου στη Διαδικασία στις ΒΠΝ. (iii) με την παρούσα Αίτηση οι Αιτητές δεν επιθυμούν να προστατέψουν και/ή διατηρήσουν τα περιουσιακά στοιχεία της Καθ' ης η Αίτηση 1 αλλά να αποφύγουν να καταβάλουν εξ αποφάσεως χρέος που οφείλουν στην Καθ' ης η Αίτηση 1 στη Ρωσία. 4) Οι Αιτητές επέδειξαν υπέρμετρη καθυστέρηση και/ή ολιγωρία στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης, που είχε ως αποτέλεσμα τον δυσμενή επηρεασμό της Καθ' ης η Αίτηση 1. 5) Τυχόν έγκριση της παρούσας Αίτησης θα συνεπάγεται παρέμβαση σε δικαστικές διαδικασίες στη Ρωσία και/ή παράβαση της αρχής της αβρότητας (comity). 6) Οι Αιτητές όφειλαν να αποταθούν για τυχόν προσωρινά ασφαλιστικά μέτρα προς υποστήριξη της Ελβετικής διαδικασίας που αναγράφεται στον τίτλο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Γενικής Αίτησης, (η «Ελβετική Διαδικασία») στη Ρωσία και όχι στην Κύπρο. 7) Το Ελβετικό Δικαστήριο ενώπιον του οποίου εκκρεμεί Ελβετική Διαδικασία δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την Ελβετική Διαδικασία και συνεπώς δεν εφαρμόζονται οι πρόνοιες της Σύμβασης που αναγράφεται στον τίτλο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Γενικής Αίτησης, (η «Σύμβαση του Λουγκάνο»). 8) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 31 της Σύμβασης του Λουγκάνο 9) Δεν υφίσταται επαρκές συνδετικό στοιχείο (real connecting link) μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και/ή της κατά τόπο αρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου και της Ρωσίας, όπου βρίσκονται τα περιουσιακά στοιχεία της Καθ' ης η Αίτηση 1 που αποτελούν το αντικείμενο (subject matter) της παρούσας Αίτησης. 10) Άνευ βλάβης όλων των υπόλοιπων λόγων Ένστασης και/ή διαζευκτικά με αυτούς, στην Ελβετική Διαδικασία δεν υφίσταται ορατή πιθανότητα επιτυχίας. 11) Άνευ βλάβης όλων των υπόλοιπων λόγων Ένστασης και/ή διαζευκτικά με αυτούς, τυχόν απόρριψη της παρούσας Αίτησης δεν θα έχει ως αποτέλεσμα σε περίπτωση που η Ελβετική Διαδικασία επιτύχει, να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε εκείνο το στάδιο. 12) Άνευ βλάβης όλων των υπόλοιπων Λόγων Ένστασης και/ή διαζευκτικά με αυτούς, το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της παρούσας Αίτησης. 13) Υπό τις περιστάσεις, δεν έχει αποδειχθεί κανένας και/ή επαρκής και/ή πραγματικός κίνδυνος αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση 1. 14) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων με το αιτητικό (Α) Διαταγμάτων, μεταξύ άλλων και για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν διεξαγάγει οποιαδήποτε επιχείρηση και συνεπώς είναι αδύνατος ο διορισμός διαχειριστή και/ή ο διορισμός παραλήπτη στον οποίο να ανατεθεί η διαχείριση της Καθ' ης η Αίτηση 1. (β) Δεν έχει καταδειχθεί υπό τις περιστάσεις, ότι ο διορισμός παραλήπτη και/ή διαχειριστή επί της Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή των περιουσιακών της στοιχείων είναι απαραίτητος (γ) Άνευ βλάβης όλων των υπόλοιπων Λόγων Ένστασης και/ή διαζευκτικά με αυτούς, δεν έχει καταδειχθεί υπό τις περιστάσεις, ότι τυχόν έκδοση των αιτούμενων με το αιτητικό (Β) Διαταγμάτων δεν θα αποτελεί επαρκή προστασία των ισχυριζόμενων δικαιωμάτων και/ή συμφερόντων των Αιτητών. (δ) Ο Διορισμός Π/Δ δεν αποσκοπεί στην προστασία και/ή διατήρηση των περιουσιακών της στοιχείων και/ή της αξίας τους, αλλά στην αποφυγή εκ μέρους των Αιτητών να καταβάλουν εξ αποφάσεως χρέος που οφείλουν στην Καθ' ης η Αίτηση 1 στη Ρωσία. 15) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων με το αιτητικό (Β) Διαταγμάτων, μεταξύ άλλων και για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν είναι διάδικος στην Ελβετική Διαδικασία. (β) Η Εναγόμενη στην Ελβετική Διαδικασία δεν είναι διάδικος στην παρούσα Αίτηση. (γ) Σε ό,τι αφορά το αιτητικό υπό σημείο (Β)

(7)της παρούσας Αίτησης, οι Αιτητές δεν έχουν και εν πάση περιπτώσει δεν ισχυρίζονται ότι έχουν οποιοδήποτε περιουσιακό δικαίωμα, είτε εκ του νόμου είτε εκ του Δικαίου της Επιείκειας (legal or beneficial) επί των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση

16) Άνευ βλάβης όλων των υπόλοιπων Λόγων Ένστασης και/ή διαζευκτικά με αυτούς, ακόμη και εάν υφίστανται οι προϋποθέσεις για έγκριση της παρούσας Αίτησης, με βάση τα γεγονότα που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου δεν είναι ορθό και δίκαιο όπως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκηθεί υπέρ της έγκρισης της παρούσας Αίτησης. 17) Η Αίτηση είναι νομικά και πραγματικά ανυπόστατη. Ένορκη Δήλωση Ζαχαριάδη Η Ένσταση υποστηρίχθηκε, βασικά, από την ένορκη δήλωση της XXXXX Ζαχαριάδη. Τα βασικά σημεία που προκύπτουν από αυτή έχουν ως ακολούθως: ■ Ο VAV είχε τρεις κληρονόμους: την XXXXX, τον XXXXX και την XXXXX και έκαστος δικαιούτο το 1/3 της περιουσίας του VAV. ■ Όπως είναι σύνηθες στη Ρωσία, οι κληρονόμοι συνήψαν διάφορες Συμφωνίες για να καθορίσουν τη διανομή των περιουσιακών στοιχείων τα οποία απαρτίζουν την περιουσία του VAV την οποία δικαιούνται και η οποία απαρτίζεται από τα περιουσιακά στοιχεία που άνηκαν στον VAV πριν από τον γάμο του με την XXXXX και τα περιουσιακά στοιχεία τα οποία αποκτήθηκαν είτε από την XXXXX είτε από τον VAV κατά τη διάρκεια του γάμου τους. ■ Οι κληρονόμοι συνήψαν διάφορες Συμφωνίες οι οποίες αφορούσαν ορισμένα από τα Ρωσικά περιουσιακά στοιχεία του VAV, συμπεριλαμβανομένης και μια Συμφωνίας, ημερομηνίας 11/3/2012, αναφορικά με τα εμπορικά ακίνητα του VAV στο Nizhnevartovsk (η «Συμφωνία Nizhnevartovsk/Ρωσική Συμφωνία Κληρονομιάς») - Τεκμήρια 6 και 6Α της ΑΠ
Η Δήλωση Διανομής ■ Προκειμένου να καταγραφεί η συμφωνία των κληρονόμων αναφορικά με τη διανομή της περιουσίας του VAV, οι κληρονόμοι διαπραγματεύθηκαν μια δήλωση διανομής η οποία υπεγράφη στις 20/3/2012 (η «Δήλωση Διανομής»). Η Δήλωση διανομής είναι το Τεκμήριο 4 της ΑΠ
■ Κατέστη ξεκάθαρο κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων οι οποίες οδήγησαν στην υπογραφή της Δήλωσης Διανομής, ότι η XXXXX ήταν η μοναδική κληρονόμος η οποία προτίθετο να παλέψει για να εισπράξει τα δάνεια που οφείλονταν προς την περιουσία του VAV από τις Ρωσικές Εταιρείες. Η XXXXX και ο XXXXX δεν ήθελαν να λάβουν τέτοια διαβήματα και γι'αυτό είχε αποφασιστεί ότι θα έπαιρναν τα δάνεια που αφορούσαν τρίτα πρόσωπα και τα οποία θα ήταν πιο πιθανόν να εξοφληθούν. Συνεπώς, με την υπογραφή της Δήλωσης Διανομής, οι κληρονόμοι αποφάσισαν ότι η πλειοψηφία των δανείων που δόθηκαν στις Ρωσικές Εταιρείες από την Bescant, συμπεριλαμβανομένων και των Δανείων του VAV, θα πήγαιναν στην XXXXX, με την πλειοψηφία των εναπομείναντων, με λιγότερο ρίσκο περιουσιακών στοιχείων να λαμβάνονται από την XXXXX και τον XXXXX. ■ Τα μόνα περιουσιακά στοιχεία της Grantway είναι οι 3 θυγατρικές της (Bescant, Daykel Holdings Ltd και Eslov Enterprises Ltd (μαζί οι «Κυπριακές Θυγατρικές»)) και οι σχέσεις τρεχούμενων λογαριασμών που έχει μαζί τους. Όλα τα περιουσιακά στοιχεία σε μορφή τραπεζικής κατάθεσης διανεμήθηκαν στο 2012 μεταξύ των κληρονόμων. Τα μόνα περιουσιακά στοιχεία των Κυπριακών Εταιρειών είναι οι Ρωσικές θυγατρικές και τα δάνεια που δόθηκαν σε Ρωσικές εταιρείες και σε άλλα πρόσωπα. Αυτά τα περιουσιακά στοιχεία έχουν διαμοιραστεί μεταξύ των κληρονόμων σύμφωνα με τη Δήλωση Διανομής, με εξαίρεση τα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία που περιγράφονται κατωτέρω. Η Διαδικασία Δανείων του VAV του 2013 ■ Το 2013, ο ονομαστικός μέτοχος (nominee shareholder) της Grantway, η Sherval Ltd, εγγεγραμμένη στις ΒΠΝ και θυγατρική της ελβετικής εταιρείας Kendris S.A. («Kendris»), διευθέτησε όπως η Bescant παράσχει πληρεξούσιο έγγραφο στον XXXXX Koysman (ο «XXXXX») με σκοπό να ξεκινήσει διαδικασίες εναντίον των κληρονόμων για αποπληρωμή των οφειλόμενων ποσών που οφείλονταν σύμφωνα με τα δάνεια του VAV, αφού σύμφωνα με το Ρωσικό δίκαιο οι κληρονόμοι είναι αλληλεγγύως και κεχωρισμένως υπεύθυνοι για τα δάνεια του VAV. Ωστόσο, αποφασίστηκε ότι οι διαδικασίες καταχωρήθηκαν λανθασμένα στα Εμπορικά Δικαστήρια και ως εκ τούτου απορρίφθηκαν. Η Οδηγία ■ Η XXXXX συμφώνησε και η ίδια και η XXXXX σύναψαν μια Οδηγία, αντίτυπα της οποίας υπέγραψαν η XXXXX στις 24/2/2015 και η XXXXX στις 4/3/2015 (η «Οδηγία») - Τεκμήριο 5 της ΑΠ
Οι όροι της Οδηγία διαπραγματεύτηκαν και έγιναν αποδεκτοί από την XXXXX και την XXXXX. Ως αποτέλεσμα της Δήλωσης Διανομής και της Οδηγίας, η XXXXX έγινε ο μοναδικός δικαιούχος (beneficial owner) της Grantway. Οι διαδικασίες για τα δάνεια του VAV ■ Είναι ορθά τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 42 της Ε/Δ Παναγιώτου αναφορικά με την αλληλέγγυα και κεχωρισμένη ευθύνη των κληρονόμων αναφορικά με τα χρέη του VAV, όπως επίσης και το δικαίωμα οποιουδήποτε κληρονόμου ο οποίος αποπληρώνει τέτοιο χρέος σε συνεισφορά από τους υπόλοιπους κληρονόμους. ■ Η Bescant, ενεργώντας μέσω του XXXXX αρχικά ξεκίνησε διαδικασίες εναντίον όλων των κληρονόμων το 2013 ενώπιον του Moscow City Arbitrazh (Commercial) Court της Μόσχας, οι οποίες εν τέλει απορρίφθηκαν λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας, αφού όπως αποφασίστηκε, το εμπορικό Δικαστήριο δεν ήταν αρμόδιο για να εκδικάσει την υπόθεση - βλ. Τεκμήριο 22 στην ΑΠ
■ Νέα διαδικασία αναφορικά με τα δάνεια του VAV (οι «Διαδικασία για τα δάνεια του VAV») καταχωρήθηκε το 2016 εναντίον όλων των κληρονόμων με σκοπό τη ανάκτηση των οφειλόμενων ποσών σε σχέση με τα Δάνεια του VAV. Εκδόθηκε απόφαση για το συνολικό ποσό των ΡΟΥΒΛ 1.101.700.000 (περίπου US$ 14.778.000 σύμφωνα με τις τιμές ισοτιμίας της 27/4/2020) από το Solntsevo District Court της Μόσχας εναντίον όλων των κληρονόμων στις 14/6/2017 - βλ. Τεκμήρια 23 και 23Α της ΑΠ
■ Ο XXXXX και η XXXXX εφεσίβαλαν την απόφαση στη βάση του ότι τα δάνεια ήταν άκυρα αφού ο VAV δεν είχε πρόθεση να τα αποπληρώσει όταν είχε υπογράψει αρχικά τις Συμφωνίες δανείων. Στην κατ' έφεση διαδικασία, ο δικηγόρος της XXXXX και του XXXXX, ο κ. Evstifeev, καταχώρησε συγκεκριμένες αιτήσεις για αναβολή της έκδοσης της απόφασης. Τελικά, το Moscow City Court το οποίο εκδίκασε την έφεση, απέρριψε την έφεση και το αίτημα για ακύρωση των Δανείων του VAV, επικυρώνοντας την Απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, στις 2/8/2018, αλλά διαφοροποιώντας τα ποσά που ήταν πληρωτέα μεταξύ των κληρονόμων, ορίζοντας ότι οι κληρονόμοι είναι αλληλέγγυα και κεχωρισμένα υπεύθυνοι για το ποσό των ΡΟΥΒΛ 882.384.089,99 (η «Ρωσική Απόφαση»). ■ Είναι η έντονη πεποίθηση της XXXXX ότι βάσει των γεγονότων, η XXXXX και ο XXXXX χρησιμοποιούσαν και εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τακτικές και ελιγμούς ώστε να αποφύγουν την αποπληρωμή του δανείου τους στην Bescant. ■ Ακολούθως, ο XXXXX αιτήθηκε την έκδοση διατάγματος εκτέλεσης (ένταλμα εκτέλεσης) εναντίον όλων των κληρονόμων, αλλά το Δικαστήριο με δική του πρωτοβουλία εξέδωσε 3 τέτοια διατάγματα (εντάλματα) εκτέλεσης. ■ Τότε, όπως περιγράφεται με περισσότερη λεπτομέρεια κατωτέρω, Παραλήπτης που διορίστηκε από Δικαστήριο των ΒΠΝ (ο «Παραλήπτης») έλαβε τον έλεγχο της Grantway, και μέσω αυτού, εμμέσως, της Bescant και προκάλεσε την ανάκληση του πληρεξουσίου εγγράφου που είχε ο XXXXX. Ακολούθως επανέκδοσε πληρεξούσιο έγγραφο στο όνομα του XXXXX αλλά όχι σε σχέση με τις Διαδικασίες των Δανείων του VAV. ■ Κατά την περίοδο κατά την οποία ήταν διορισμένος ο Παραλήπτης, εξέδωσε πληρεξούσιο έγγραφο σε σχέση με τις Διαδικασίες των Δανείων του VAV στον Ρώσο δικηγόρο του, ο οποίος απέσυρε τα εντάλματα εκτέλεσης από τους δικαστικούς επιμελητές και αρνήθηκε να τα εκτελέσει, δίνοντας με αυτό τον τρόπο τη δυνατότητα στην XXXXX και τον XXXXX να αποκρύψουν και να αποξενώσουν την περιουσία τους ώστε να αποφύγουν οιαδήποτε μέτρα εκτέλεσης εναντίον της. ■ Όταν ο Παραλήπτης απαλλάθηκε εν τέλει, οι Ρώσοι δικηγόροι του παρέδωσαν πίσω στον XXXXX τα 3 εντάλματα εκτέλεσης. Λίγο αργότερα, ο XXXXX καταχώρησε δύο εντάλματα εκτέλεσης (εναντίον της XXXXX και του XXXXX, αλλά όχι το ένταλμα εκτέλεσης εναντίον της XXXXX) στοην Ρωσική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Δικαστικών Επιμελητών για εκτέλεση. ■ Εν τέλει, η Ρωσική Υπηρεσία Δικαστικών Επιμελητών για ειδικές διαδικασίες εκτέλεσης της Μόσχας, κατάφερε να εισπράξει από την XXXXX και τον XXXXX μόνο το ποσό των ΡΟΥΒΛ 221,189,093 (το οποίο αντιστοιχεί περίπου σε €2.764.863) και το μετέφερε σε καταθετικό λογαριασμό του γραφείου Δικαστικών Επιμελητών. Το μεγαλύτερο μέρος αυτού του ποσού εισπράχθηκε από την XXXXX αλλά ένα άλλο μέρος εισπράχθηκε από τον XXXXX. Η ισχυριζόμενη απάτη ■ Ένα γενικό σχόλιο που πρέπει να γίνει αναφορικά με την ισχυριζόμενη απάτη, είναι ότι ο ισχυρισμός στην παράγραφο 21 της ΑΠ1 ότι η XXXXX απέκρυψε την πραγματική θέση των περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων της περιουσίας του VAV είναι λανθασμένος. Κατά το χρόνο θανάτου του VAV, η XXXXX ήταν μόλις 23 ετών και η XXXXX και ο XXXXX γνώριζαν πολύ περισσότερα αναφορικά με τα περιουσιακά στοιχεία του VAV. Dom 8 ■ Αναφορικά με την ισχυριζόμενη αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων της Dom 8, η XXXXX δεν είχε καμία απολύτως σχέση με την Dom 8 κατά τον χρόνο μεταβίβασης των περιουσιακών της στοιχείων στον XXXXX το
Ακίνητο στην Οδό 6 XXXXX, Μόσχα ■ Αναφορικά με την ισχυριζόμενη απόκτηση από την XXXXX του ακινήτου στην οδό 6 XXXXX («Ακίνητο Sovetskaya») στις 15/6/2011 και την μετέπειτα εγγραφή μεταβίβασης του στις 28/12/2011 (πριν την υπογραφή της Δήλωσης Διανομής και της Οδηγίας), είναι η θέση της XXXXX ότι η XXXXX και ο XXXXX ήταν πλήρως ενήμεροι για την συναλλαγή και την εγγραφή της. Το Ακίνητο Nizhnevartovsk ■ Ο ισχυρισμός περί αποξένωσης του ακινήτου Nizhnevartovsk είναι επίσης ανυπόστατος. Το κτίριο αυτό δεν αποτελούσε ποτέ μέρος των περιουσιακών στοιχείων της Grantway ή οιασδήποτε εκ των θυγατρικών της, συμπεριλαμβανομένης της Bescant. Η Ελβετική Διαδικασία ■ Τον Ιούνιο του 2018, η XXXXX και ο XXXXX ξεκίνησαν διαδικασία στην Ελβετία εναντίον της XXXXX ζητώντας μερική ακύρωση της Δήλωσης Διανομής και της Οδηγίας (η «Ελβετική Διαδικασία») - Τεκμήρια 31 και 31Α της ΑΠ
■ Όλες αυτές οι Ελβετικές γνωματεύσεις, μαζί με την γνωμάτευση της Δρ. Pelli (Τεκμήρια 47, 48 και 49 στην ΑΠ1) εξηγούν γιατί ως θέμα Ελβετικού Δικαίου, η Ελβετική Διαδικασία είναι καταδικασμένη να αποτύχει και γιατί δεν υπάρχει καμία απολύτως πιθανότητα επιτυχίας λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας. Νομικό αποτέλεσμα οποιασδήποτε απόφασης που ήθελε εκδοθεί από την Ελβετική Διαδικασία ■ Όπως προκύπτει από τη Γνωμάτευση της Δρ. Pelli ημερ. 11/10/18, στην περίπτωση που η Ελβετική Διαδικασία είναι επιτυχής, τότε το αποτέλεσμα θα είναι ότι ολόκληρη η Δηλωση Διανομής και η Οδηγία θα δηλωθούν ως άκυρες. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα με τη σειρά του, ότι όλα τα μέρη θα πρέπει να αποκαταστήσουν ότι έλαβαν στη βάση αυτών των συμφωνιών και αυτό σημαίνει ότι και οι τρεις κληρονομοι θα είναι από κοινού δικαιούχοι στις μετοχές της Grantway. Ωστόσο, είναι σημαντικό να τονισθεί ότι τέτοια αποκατάσταση δεν θα διαταχθεί από οποιαδήποτε απόφαση του Ελβετικού Δικαστηρίου στα πλαίσια της Ελβετικής Διαδικασίας. Επισυνάπτεται γνωμάτευση της Δρ. Pelli ημερς 1/5/2020 ως Τεκμήριο
Η πρωτόδικη διαδικασία στις ΒΠΝ ■ Βασιζόμενοι την Ελβετική Διαδικασία, οι Αιτητές επιχείρησαν να εξασφαλίσουν κατ' ισχυρισμόν επείγουσα θεραπεία στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους (ΒΠΝ) όχι κατά την 16/7/2018 όπως αναφέρεται στην παράγραφο 72 της ΑΠ1, αλλά την 13/7/2018 - βλ. Τεκμήρια 33 και 34 της ΑΠ1 - για τον διορισμό Παραλήπτη στις μετοχές της Grantway. ■ Το Δικαστήριο των ΒΠΝ εξέδωσε θεραπεία στις 17/7/2018 αλλά την επόμενη μέρα, ήτοι την 18/7/2018 ακύρωσε αυταπάγγελτα το Διάταγμά του λόγω ουσιώδους μη αποκάλυψης (βλ. Τεκμήριο 39 της ΑΠ1, το οποίο είναι η πρωτόδικη Απόφαση στις ΒΠΝ, παράγραφοι 2 και 14). ■ Στις 20/7/2018, μια δεύτερη μονομερής αίτηση καταχωρήθηκε και ο Παραλήπτης διορίστηκε επί των μετοχών της Grantway στις 23/7/
Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 20 το Διάταγμα ημερ. 23/7/2018 (το «Διάταγμα Διορισμού Παραλήπτη») ■ Κατά την 16/8/2018, όταν το Διάταγμα Διορισμού Παραλήπτη ήταν επιστρεπτέο για πρώτη φορά, το Δικαστήριο διέταξε τη συνέχιση του Διατάγματος Διορισμού Παραλήπτη μέχρι την έκδοση νεωτέρας διαταγής και η επόμενη (ουσιαστική) ημερομηνία ακρόασης του επιστρεπτέου διατάγματος ορίστηκε την πρώτη διαθέσιμη ημερομηνία του Οκτωβρίου
■ Εν τέλει, το πρωτόδικο Δικαστήριο των ΒΠΝ αποφάσισε όπως το Διάταγμα για Διορισμό Παραλήπτη γίνει απόλυτο, όπως περιγράφεται στις παραγράφους 75 και 76 της ΑΠ
■ Ο Παραλήπτης καθόλη τη διάρκεια του διορισμού του δεν έκανε καμία απολύτως προσπάθεια να εκτελέσει τη Ρωσική Απόφαση, παρόλο που η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου στις ΒΠΝ και το Διάταγμα Διορισμού Παραλήπτη ήταν ξεκάθαρα ως προς το ότι ο διορισμός δεν πρέπει να επηρεάσει την εκτέλεση της Ρωσικής Απόφασης. Αυτό σημαίνει ότι μόνο στη θεωρία ο Παραλήπτης δεν ενήργησε με σκοπό την αναστολή της εκτέλεσης της Ρωσικής Απόφασης. ■ Η XXXXX εφεσίβαλε την πρωτόδικη Απόφαση και ήταν επιτυχής. Η απόφαση της έφεσης είναι το Τεκμήριο 42 στην ΑΠ1 και δόθηκε προφορικά στις 27/3/2019, δηλαδή πέραν του ενός έτους πριν την καταχώρηση της παρούσας διαδικασίας. Σύνοψη Γεγονότων και Εκατέρωθεν Εκδοχών Ακολουθεί στη συνέχεια μία σύνοψη των ουσιωδών στην παρούσα υπόθεση γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση, όπως αυτά προκύπτουν από την Αίτηση και Ενστάσεις καθώς και τις ένορκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν εκατέρωθεν. Θα επιχειρηθεί βασικά η καταγραφή των προβαλλόμενων από κάθε πλευρά εκδοχών. Εκδοχή των Αιτητών Οι Αιτητές καθώς και η XXXXX Vinogradova, είναι οι τρεις κληρονόμοι του αποβιώσαντα Ρώσου επιχειρηματία VAV, οι οποίοι είχαν συνάψει μεταξύ τους Συμφωνίες για διαμοιρασμό της περιουσίας του VAV μεταξύ τους, όπως Δήλωση Διανομής καθώς και Οδηγία για σκοπούς υλοποίησης των σχετικών τους Συμφωνιών. Επισημαίνεται ότι μετά την υλοποίηση της Οδηγίας, η XXXXX κατέστη ο μόνος ιδιοκτήτης της Grantway, στην οποία ανήκει εξ΄ολοκλήρου η Καθ' ης η Αίτηση 1, και, μέσω αυτής, της Καθ' ης η Αίτηση 1 και έκτοτε υπήρξε ο ιδιοκτήτης και αυτός που ελέγχει τη δομή της Grantway εκτός από την περίοδο διορισμού Παραλήπτη επί της Grantway στις ΒΠΝ μεταξύ τις 23/7/2018 και 27/7/
Η Καθ' ης η Αίτηση 1 είχε παράσχει στο παρελθόν στον αποβιώσαντα VAV αριθμό δανείων. Η XXXXX είχε προκαλέσει την Καθ' ης η Αίτηση 1 να ξεκινήσει τη Ρωσική διαδικασία για να ανακτήσει τα δάνεια VAV παρέχοντας σχετικό πληρεξούσιο στον σύζυγό της XXXXX. Για το σκοπό αυτό προωθήθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση 1 διαδικασία εναντίον των κληρονόμων για ανάκτηση των ποσών που οφείλονταν σύμφωνα με τα δάνεια του αποβιώσαντα VAV η οποία είχε ως αποτέλεσμα την έκδοση στις 2/8/2018 της περιγραφόμενης Ρωσικής Απόφασης. Σύμφωνα με το Ρωσικό Δίκαιο, ολόκληρο το ποσό του χρέους της Ρωσικής Απόφασης μπορεί να αξιωθεί και να ανακτηθεί από οποιονδήποτε από τους κληρονόμους, ενώ κληρονόμος ο οποίος αποπληρώνει το χρέος έχει δικαίωμα να αξιώσει την εισφορά από τους άλλους. Επισημαίνεται ότι στις 27/6/2018 οι Αιτητές είχαν ξεκινήσει διαδικασία στην Ελβετία εναντίον της XXXXX ζητώντας μερική ακύρωση της Δήλωσης Διανομής και της Οδηγίας ένεκα απάτης και διάπραξης από την XXXXX αριθμού δόλιων ενεργειών. Μετά τη σύναψη της Δήλωσης Διανομής (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4 της 1ης Ε/Δ ΑΠ) και της Οδηγίας (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5 1ης Ε/Δ ΑΠ), οι Αιτητές διαπίστωσαν ότι η XXXXX είχε διαπράξει αριθμό δόλιων ενεργειών. Απέκρυψε την πραγματική θέση των περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων στην περιουσία του VAV, μερικά από τα οποία είχε υπεξαιρέσει. Ως εκ τούτου, η XXXXX ώθησε (induced) δόλια την XXXXX και τον XXXXX να συνάψουν τη Δήλωση Διανομής και την XXXXX την Οδηγία, με ουσιαστικά λιγότερο ευνοϊκούς όρους απ' ό,τι πίστευαν. Αυτές οι ανέντιμες και δόλιες ενέργειες περιλάμβαναν:
το διασκορπισμό περιουσιακών στοιχείων της Dom 8(που ανήκε σε μία από τις θυγατρικές της XXXXX) (βλ. παρ. 23 έως 25 της 1ης ΕΔ ΑΠ)·
η αποκρυφθείσα σκόπιμη απόκτηση των εγκαταστάσεων στην οδό XXXXX 6, Μόσχα (που ανήκε στον VAV πριν από το θάνατo του), η ανέντιμη συμπεριφορά η οποία επιβεβαιώθηκε με αποφάσεις των Ρωσικών δικαστηρίων και υπόκειται τώρα σε ποινική έρευνα στην Ρωσία· (βλ. παρ. 26 έως 29 της 1ης ΕΔ ΑΠ) και
η δόλια απόκτηση του εμπορικού ακινήτου που ευρίσκεται στο Nizhnevartovsk κατά παράβαση της Συμφωνίας Nizhnevartovsk (βλ. ΤΕΚΜΗΡΙΑ 6 και 6Α της 1ης ΕΔ ΑΠ και παρ. 30 έως 40 της 1ης ΕΔ ΑΠ). Ως αποτέλεσμα των δόλιων ενεργειών που περιγράφονται συνοπτικά στην ενότητα Απάτη πιο πάνω, στις 27/06/2018 οι Αιτητές ξεκίνησαν την Ελβετική Διαδικασία εναντίον της XXXXX ζητώντας μερική ακύρωση της Δήλωσης Διανομής και της Οδηγίας. Μέσω της Ελβετικής Διαδικασίας επιζητείται η ακύρωση του όρου (i) της Δήλωσης Διανομής και των παραγράφων 2 και 3 (σελίδα 2) και των παραγράφων 1 και 2 (σελίδα 3) της Οδηγίας. Το αποτέλεσμα τέτοιας ακύρωσης θα οδηγήσει το Δικαστήριο να διαπιστώσει, να κρίνει και ν' αποφασίσει ότι η κυριότητα της Grantway θα πρέπει να κατανεμηθεί (divided) μεταξύ της XXXXX, του XXXXX και της XXXXX σε ίσα μερίδια. Η Ελβετική Απόφαση μπορεί να αναγνωριστεί και εκτελεστεί στις ΒΠΝ. Στη βάση της Ελβετικής Απόφασης, οι Αιτητές θα δικαιούνται να ζητήσουν την διόρθωση του μητρώου των μελών της Grantway δυνάμει του Άρθρου 43 του Περί Εμπορικών Εταιρειών των ΒΠΝ Νόμου έτσι ώστε τα ονόματα τους να εγγραφούν στο μητρώο μελών της Grantway σε σχέση με το 1/3 μετοχικής συμμετοχής της Grantway έκαστος. Ως εκ τούτου, οι Κληρονόμοι θα καταστούν οι πραγματικοί δικαιούχοι της Bescant σε ίσα μερίδια. Υπό το φως των ως άνω, μόλις η Ελβετική Απόφαση εκτελεστεί στις ΒΠΝ, οι Κληρονόμοι θα δικαιούνται σε ίσα μερίδια σε όλα τα έσοδα που λήφθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση 1 από τους Κληρονόμους σύμφωνα με την Ρωσική Απόφαση. Αυτό θα συνεπάγεται XXXXX των δικαιωμάτων των Αιτητών τα οποία έχουν παραβιαστεί από την XXXXX. Πριν την έκδοση της Ρωσικής Απόφασης υποβλήθηκε από τους Αιτητές μία επείγουσα αίτηση στις ΒΠΝ για το διορισμό Παραλήπτη επί της Grantway - η οποία είναι εταιρεία που συστάθηκε στις ΒΠΝ - προς υποστήριξη της Ελβετικής Διαδικασίας που άρχισε από τους Αιτητές εναντίον της XXXXX και, μετά από δύο επείγουσες ακροάσεις, παραχωρήθηκε στις 23/7/2018 Διάταγμα Διορισμού Παραλήπτη επί της Grantway. Αργότερα, ωστόσο, και κατόπιν έφεσης που εξάσκησε η XXXXX, το Εφετείο της Ανατολικής Καραϊβικής παραμέρισε στις 27/3/2019 το Διάταγμα Διορισμού Παραλήπτη και απάλλαξε τον Παραλήπτη με άμεση ισχύ. Μετά το Διάταγμα Απαλλαγής η XXXXX και ο XXXXX ανέκτησαν τον έλεγχο επί της Grantway και της Καθ' ης η Αίτηση 1 και έλαβαν ενεργά και περαιτέρω διαβήματα προς εκτέλεση της Ρωσικής Απόφασης εναντίον των Αιτητών. Η Ρωσική Απόφαση έχει εκτελεστεί μερικώς εναντίον των Αιτητών. Συγκεκριμένα, κατά την 1/4/2020, το συνολικό ποσό των Ρωσικών Ρουβλιών 221.189.093 (το οποίο είναι ίσο με περίπου €2.764.863), το οποίο είχαν προηγουμένως εισπράξει Ρώσοι δικαστικοί επιμελητές, μεταφέρθηκε σε τραπεζικό λογαριασμού του Δικηγορικού Συλλόγου της Μόσχας GRAD του οποίου είναι μέλος ο δικηγόρος κος. Kulua που εκπροσωπεί την Καθ' ης η Αίτηση 1 στη Ρωσία. Μέχρι σήμερα η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν έχει λάβει οποιοδήποτε διάβημα για εκτέλεση της Ρωσικής Απόφασης εναντίον της XXXXX και είναι προφανές ότι δεν πρόκειται να λάβει οποιαδήποτε τέτοια διαβήματα αφού η XXXXX είναι αυτή που ουσιαστικά ελέγχει και καθοδηγεί την Καθ' ης η Αίτηση 1 και χειρίζεται την Καθ' ης η Αίτηση 1 ως εάν να είναι δικό της περιουσιακό στοιχείο παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι ξεχωριστή νομική οντότητα η οποία πρέπει να ενεργεί προς όφελος των δικών της συμφερόντων και όχι προς όφελος των συμφερόντων της XXXXX. Εκδοχή Καθ' ων η Αίτηση Η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση δεν αμφισβητούν τη σύναψη διαφόρων Συμφωνιών μεταξύ των Αιτητών και της XXXXX ως κληρονόμοι του VAV σε σχέση με περιουσιακά του στοιχεία συμπεριλαμβανομένων: · Της Δήλωσης Διανομής ημερ. 20/3/2012 και · Της Οδηγίας ημερ. 4/3/2015 ως αποτέλεσμα των οποία η XXXXX κατέστη ο μοναδικός δικαιούχος (beneficial owner) της GRANTWAY. Δεν αμφισβητείται επίσης ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 ξεκίνησε το 2013 διαδικασία εναντίον των κληρονόμων για αποπληρωμή των ποσών που οφείλονταν σύμφωνα με τα δάνεια του VAV αφού σύμφωνα με το Ρωσικό Δίκαιο οι κληρονόμοι είναι αλληλεγγύως και κεχωρισμένως υπεύθυνοι για τα δάνεια του VAV. Ωστόσο η εν λόγω διαδικασία απερρίφθη λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας στη βάση του ότι λανθασμένα καταχωρήθηκε στα Εμπορικά Δικαστήρια. Είναι επίσης παραδεκτό ότι νέα διαδικασία αναφορικά με τα δάνεια του VAV καταχωρήθηκε το 2016 εναντίον όλων των κληρονόμων με σκοπό την ανάκτηση των οφειλόμενων ποσών σε σχέση με τα δάνεια του VAV και ότι εκδόθηκε στις 14/6/2017 απόφαση του Solutsevo District Court Μόσχας εναντίον όλων των κληρονόμων. Είναι επίσης δεχτό ότι η Απόφαση αυτή εφεσιβλήθηκε από τους Αιτητές και ότι η Έφεση απερρίφθη και επικυρώθηκε η Απόφαση (Ρωσική Απόφαση). Αποτελεί επίσης παραδεκτό γεγονός ότι τον Ιούνιο του 2018 οι Αιτητές είχαν ξεκινήσει διαδικασία στην Ελβετία (η Ελβετική διαδικασία) ζητώντας τη μερική ακύρωση της δήλωσης διανομής και της Οδηγίας. Σε ό,τι αφορά την ισχυριζόμενη απάτη από πλευράς XXXXX οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι η XXXXX δεν διέπραξε οποιαδήποτε απάτη. Ειδικότερα σε ό,τι αφορά τον ισχυρισμό ότι απέκρυψε την πραγματική εικόνα των περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων της περιουσίας του VAV, αυτός απορρίπτεται ως λανθασμένος και προστίθεται ότι κατά τον χρόνο θανάτου του VAV η XXXXX ήτο μόλις 23 ετών και οι Αιτητές γνώριζαν πολύ περισσότερα αναφορικά με τα περιουσιακά στοιχεία του VAV. Όσον αφορά την ισχυριζόμενη απόκτηση από την XXXXX του ακινήτου Sovetskaya στις 15/6/2011 και τη μετέπειτα εγγραφή μεταβίβαση του στις 28/12/2011 (πριν την υπογραφή της Δήλωσης Διανομής και της Οδηγίας), προβάλλεται ότι οι Αιτητές ήταν πλήρως ενήμεροι για τη συναλλαγή και την εγγραφή του. Απορρίπτεται επίσης από τους Καθ' ων η Αίτηση ο ισχυρισμός περί αποξένωσης του ακινήτου Nizhnevatorsk στη βάση του ότι δεν αποτελούσε ποτέ μέρος των περιουσιακών στοιχείων της Grantway ή οιασδήποτε εκ των θυγατρικών της συμπεριλαμβανομένης της Καθ' ης η Αίτηση
Σε ό,τι αφορά την Ελβετική διαδικασία προβάλλεται ότι ως θέμα Ελβετικού Δικαίου η Ελβετική διαδικασία είναι καταδικασμένη να αποτύχει και ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως πιθανότητα επιτυχίας. Επιπλέον υποστηρίζεται ότι το Ελβετικό Δικαστήριο ενώπιον του οποίου εκκρεμεί η Ελβετική διαδικασία δεν έχει δικαιοδοσία να την εκδικάσει. Η διαδικασία που έγινε στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους (ΒΠΝ) προς εξασφάλιση προσωρινής θεραπείας προς υποστήριξη της Ελβετικής διαδικασίας είναι επίσης γεγονός που δεν αμφισβητείται από τους Καθ' ων η Αίτηση οι οποίες και αναφέρονται στις δύο μονομερείς αιτήσεις που είχαν γίνει για διορισμό Παραλήπτη επί της Grant Way καθώς και στην Έφεση που εξάσκησε η XXXXX εναντίον της Πρωτόδικης Απόφασης ημερ. 23/7/2018 με την οποία εκδόθηκε Διάταγμα Διορισμού Παραλήπτη επί της Grantway η οποία και παραμερίστηκε ως αποτέλεσμα της εν λόγω Έφεσης τις 27/3/
Δεν υπάρχει διαφωνία ότι σε περίπτωση που η Ελβετική διαδικασία είναι επιτυχής τότε το αποτέλεσμα θα είναι ότι η Δήλωση Διανομής και η Οδηγία θα κηρυχθούν άκυρες με αποτέλεσμα όλα τα μέρη να πρέπει να αποκαταστήσουν ό,τι έλαβαν στη βάση των Συμφωνιών και ότι οι 3 κληρονόμοι θα είναι από κοινού δικαιούχοι στις μετοχές της Grantway. Εξουσία έκδοσης Διαταγμάτων προς υποστήριξη της Ελβετικής Διαδικασίας βάσει του Άρθρου 31 της Σύμβασης του Λουγκάνο: Όπως πολύ ορθά έχει επισημανθεί από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των Αιτητών, η Σύμβαση του Λουγκάνο στηρίχτηκε και είναι πανομοιότυπη με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 44/2001 ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1215/2012 (ο «Κανονισμός»). Παρόλο που ο Κανονισμός διαφέρει σε κάποια άρθρα από την Σύμβαση του Λουγκάνο, εντούτοις τα Άρθρα 1, 4 και 31 της Σύμβασης του Λουγκάνο που καλείται το Δικαστήριο να εξετάσει, είναι πανομοιότυπα με τα αντίστοιχα Άρθρα 1, 6 και 35 του Κανονισμού. Το Άρθρο 31 της Σύμβασης του Λουγκάνο αναφέρει: « Άρθρο 31 Τα προσωρινά μέτρα, περιλαμβανομένων και των ασφαλιστικών, που προβλέπονται από το δίκαιο δεσμευομένου από την παρούσα σύμβαση κράτους, μπορούν να ζητηθούν από τις δικαστικές αρχές του κράτους αυτού, έστω και αν δικαστήριο άλλου δεσμευομένου από την παρούσα σύμβαση κράτους έχει, σύμφωνα με την παρούσα σύμβαση, διεθνή δικαιοδοσία για την ουσία της υπόθεσης. Εκ του περιεχομένου του Άρθρου 31 συνάγεται ως προϋπόθεση της άσκησης της εξουσίας του Δικαστηρίου στην έκδοση ασφαλιστικών μέτρων (όπως είναι βέβαια τα υπό εξέταση αιτούμενα ενδιάμεσα Διατάγματα) ότι το Δικαστήριο άλλου Κράτους - Μέλους έχει «διεθνή δικαιοδοσία» για την ουσία της υπόθεσης. Στη διαδικασία της «βοηθητικής δικαιοδοσίας», όπως είναι η Κύπρος, είναι αρκετό να καταδεικνύεται από τα τεθέντα στοιχεία και βέβαια από έγερση αγωγής ότι ένα άλλο Κράτος - Μέλος έχει δικαιοδοσία επί της ουσίας της διαφοράς. Η διεθνής δικαιοδοσία των Δικαστηρίων των Κρατών Μελών που είναι συμβαλλόμενα στη Σύμβαση του Λουγκάνο προκύπτει από το Άρθρο 4 της Σύμβασης το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα:
Αν ο εναγόμενος δεν έχει κατοικία στο έδαφος δεσμευομένου από την παρούσα σύμβαση κράτους, η διεθνής δικαιοδοσία σε κάθε δεσμευόμενο από την παρούσα σύμβαση κράτος ρυθμίζεται από το δίκαιο του κράτους αυτού, με την επιφύλαξη των άρθρων 22 και 23[1]. Στην παρούσα υπόθεση είναι παραδεκτό ότι όλοι οι κληρονόμοι είναι κάτοικοι Ρωσίας. Συνεπώς, εφόσον

(1)η Ελβετική Διαδικασία ηγέρθηκε στην Ελβετία που είναι συμβαλλόμενη στη Σύμβαση του Λουγκάνο και

(2)Εναγόμενη στην Ελβετική Διαδικασία είναι η XXXXX η οποία δεν έχει την κατοικία της σε οποιοδήποτε κράτος που δεσμεύεται από τη Σύμβαση του Λουγκάνο (is not domiciled in a State bound by this Convention), το κατά πόσο τα Ελβετικά Δικαστήρια έχουν «διεθνή δικαιοδοσία» για την υπόθεση, καθορίζεται με βάση το Ελβετικό Δίκαιο. Αποτέλεσε θέση των ευπαιδεύτων συνηγόρων των Καθ΄ων η Αίτηση ότι με βάση το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου το Δικαστήριο μπορεί και πρέπει να συμπεράνει ότι τα Ελβετικά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να ακούσουν την Ελβετική Διαδικασία και ότι δικαιοδοσία έχουν τα Ρωσικά Δικαστήρια. Αντίθετη υπήρξε εν προκειμένω η θέση των Αιτητών. Στο πλαίσιο αυτό έχουν κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου αντίγραφα νομικών γνωματεύσεων επί του Ελβετικού Δικαίου. Συγκεκριμένα η πλευρά των Αιτητών επικαλέστηκε τις γνωματεύσεις Τεκμήρια 32, 50 και 51 στην Ε/Δ Παναγιώτου ενώ η πλευρά των Καθ΄ων η Αίτηση τις γνωματεύσεις Τεκμήρια 47, 48 και 49 στην Ε/Δ Παναγιώτου και Τεκμήρια 15, 16 και 17 της Ε/Δ Ζαχαριάδη. Ειδικότερα μέσω των γνωματεύσεων που επικαλέστηκε η πλευρά των Αιτητών προβάλλεται ότι:

(1)Η Δήλωση Διανομής και η Οδηγία διέπονται από το Ελβετικό ουσιαστικό Δίκαιο καθώς εκτελέστηκαν εντός του πλαισίου της Συμφωνίας Διαχείρισης που διέπεται από το Ελβετικό δίκαιο·

(2)Τα Δικαστήρια της Γενεύης (Ελβετία) έχουν δικαιοδοσία επί αγωγών σε σχέση με τη Δήλωση Διανομής και την Οδηγία για τους ακόλουθους λόγους: α. η εκτέλεση της Δήλωσης Διανομής και η Οδηγία έλαβαν χώρα στην Γενεύη εφόσον η Bescant ετύγχανε διαχείρισης (was managed) από την Kendris στο πλαίσιο της Συμφωνίας Διαχείρισης· β. οι μετοχές της Bescant κατατέθηκαν στην Kendris στην Γενεύη· γ. τα περιουσιακά στοιχεία που κατανεμήθηκαν (divided) σύμφωνα με τη Δήλωση Διανομής περιελάμβαναν επίσης τραπεζικούς λογαριασμούς που ανοίχθηκαν στο όνομα της Grantway στην UBS SA, Γενεύης· δ. ως εκ τούτου, όλες οι ενέργειες σε σχέση με την κατανομή (division) των περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων της Bescant έλαβαν χώρα στην Γενεύη· Ενώ μέσω των γνωματεύσεων που επικαλέστηκε η πλευρά των Καθ΄ων η Αίτηση προβάλλεται ότι: ● Τα Ελβετικά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία γιατί η Δήλωση Διανομής και η Οδηγία αφορούν τον διαμοιρασμό της κληρονομικής περιουσίας του VAV και έτσι θεωρούνται από το Ελβετικό Δίκαιο ως «contracts for inheritance division» εν τη εννοία του άρθου 634 και επόμενα του Ελβετικού Αστικού Κώδικα («ΕΑΚ») [Swiss Civil Procedural Code (SCPC)]. Η δικαιοδοσία των Ελβετικών Δικαστηρίων σε διαφορές που αφορούν τέτοια «contracts for inheritance division» καθορίζεται από τα άρθρα 86 και επόμενα του Ελβετικού Private International Law Act [PILA] που προνοούν ότι σε «contracts for inheritance division» τα Ελβετικά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία μόνο όπου

(1)ο αποβιώσαντας είχε την τελευταία του κατοικία στην Ελβετία

(2)ή ήταν Ελβετός ή

(3)το συμβόλαιο αφορά περιουσία ευρισκόμενη στην Ελβετία. Κανένα από αυτά δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση. ● Το Άρθρο 31 του Swiss Civil Procedural Code [SCPC] δεν εφαρμόζεται διότι σε υποθέσεις με διεθνή στοιχείο, όπως η Ελβετική Διαδικασία, δεν εφαρμόζεται ο SCPC αλλά η PILA. Ακόμη όμως και εάν εφαρμόζετο ο SCPC, το Άρθρο 31 αφορά γενικά τις διαφορές σχετικά με συμβάσεις, ενώ για «contracts regarding shares of an estate» εν τη εννοία του 635 του ΕΑΚ (ως ο ίδιος ο κ. Vikhlyaev είχε χαρακτηρίσει τις σχετικές συμφωνίες) υφίσταται ειδική διάταξη: το Άρθρο 28 του SCPC που προνοεί πως δικαιοδοσία έχουν τα δικαστήρια του τελευταίου χώρου διαμονής του αποβιώσαντα, που εδώ είναι η Ρωσία. Στην κρινόμενη περίπτωση για τους περιορισμένους σκοπούς της παρούσης διαδικασίας, και με δεδομένο ότι, όπως ήδη έχει πιο πάνω επισημανθεί, στη διαδικασία της «βοηθητικής δικαιοδοσίας», όπως είναι η Κύπρος, είναι αρκετό να καταδεικνύεται από τα τεθέντα στοιχεία ότι ένα άλλο Κράτος - Μέλος έχει δικαιοδοσία επί της ουσίας της διαφοράς, καταλήγω ότι τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αρκετά για να καταδείξουν τη δικαιοδοσία του Ελβετικού Δικαστηρίου. Και τούτο χωρίς να παραγνωρίζεται ότι εναπόκειται στο Ελβετικό Δικαστήριο να αποφασίσει τελεσίδικα το εν λόγω θέμα. Κατά πόσο υφίσταται πραγματικό συνδετικό στοιχείο μεταξύ της Κύπρου και των αιτουμένων Διαταγμάτων - Άρθρο 31 της Σύμβασης του Λουγκάνο Ως «ασφαλιστικά μέτρα», υπό την έννοια του Άρθρου 31 της Σύμβασης του Λουγκάνο, πρέπει να θεωρούνται τα μέτρα που αποβλέπουν στη διατήρηση μιας πραγματικής ή νομικής κατάστασης μέχρι να αποφασίσει επί της ουσίας το Δικαστήριο που επιλαμβάνεται της υπόθεσης. Πρόκειται για μέτρα προσωρινού χαρακτήρα με περιορισμένη χρονική ισχύ τα οποία εντάσσονται στην κύρια διαδικασία που διενεργείται σε άλλη χώρα. Όπως έχει νομολογηθεί στην υπόθεση C-391/95, Van Uden Maritime BV v. Deco Line and Another [1998] ECR I-07091 η χορήγηση τους προϋποθέτει την ύπαρξη πραγματικού συνδετικού στοιχείου «real connecting link» μεταξύ του αντικειμένου των αιτούμενων μέτρων και της κατά τόπο αρμοδιότητας του Δικαστή που επιλαμβάνεται της Αίτησης. Είναι η ύπαρξη - σε τελευταία ανάλυση - του αναφερθέντος πραγματικού συνδετικού στοιχείου που προσδίδει στο Δικαστή της άλλης χώρας δικαιοδοσία για χορήγηση των αιτούμενων ασφαλιστικών μέτρων. Το σχετικό απόσπασμα που συνοψίζει την πιο πάνω θέση περιλαμβάνεται στις παραγράφους 40 και 41 της υπόθεσης Van Uden (ανωτέρω) ως ακολούθως: "40 It follows that the granting of provisional or protective measures on the basis of Article 24 is conditional on, inter alia, the existence of a real connecting link between the subject-matter of the measures sought and the territorial jurisdiction of the Contracting State of the court before which those measures are sought. 41 It further follows that a court ordering measures on the basis of Article 24 must take into consideration the need to impose conditions or stipulations such as to guarantee their provisional or protective character". Αποτέλεσε θέση των ευπαιδεύτων συνηγόρων των Καθ΄ων η Αίτηση ότι καθόσον αφορά τη Σύμβαση του Λουγκάνο δεν είναι ξεκάθαρο αν η προσωπαγής (in rem) δικαιοδοσία του Δικαστηρίου έναντι συγκεκριμένου προσώπου πληροί το κριτήριο του πραγματικού συνδετικού στοιχείου αν το Διάταγμα διατάσσει τον Εναγόμενο να μην αποξενώσει περιουσία του που βρίσκεται στο εξωτερικό. Προς υποστήριξη της πιο πάνω θέσης των Καθ΄ων η Αίτηση έγινε, μεταξύ άλλων, παραπομπή στο Σύγγραμμα International Commercial Litigation Richard Fentiman και ειδικότερα στα ακόλουθα αποσπάσματα από τις παραγράφους 17.140 και 17.143: "....The effect of Article 31 on English freezing and disclosure orders, which do neither, but operate in personam, has not been explored by the Court of Justice. It remains uncertain whether an English court may legitimately grant relief under Article 31 in connection with foreign assets." "C. Article 31 and foreign assets220 1. Unanswered questions Whether an English court may grant relief affecting a defendant's foreign assets depends on the implications of the test of competence proposed in Van Uden. when is 'a real connecting link' present? Is it implicit in Van Uden, or in the scheme of the Regulation, that Article 31 relief is confined to assets located in the territory of the court granting relief? Or is the test broad enough to embrace those cases in which an English court would exercise in personam jurisdiction over a defendant or third party in England, and freeze the defendant's worldwide assets?221 Is the test of 'real connecting link' synonymous with the requirement of a sufficient interest in granting relief? In principle, a further reference to the Court of Justice is necessary to ascertain the impact of the decision on the grant of in personam relief, but support may be gathered for both positions.222 Παραπομπή έγινε και στο ακόλουθο απόσπασμα από το Σύγγραμμα Cheshire, North & Fawcett Private International Law, 15η Έκδοση σελίδα 304: "The granting of provisional or protective measures on the basis of Article 35 is conditional on, inter alia, the existence of a real connecting link between the subject matter of the measures sought and the territorial jurisdiction of the Member State of the court before which those measures are sought.1007 This requirement will be met if the assets subject to the measures sought are located in the Member State in which those measures are sought. Under the Brussels I Regulation, the precise significance of this condition was, however, otherwise unclear. It was uncertain if it could be met if a world-wide freezing injunction were sought,1008 or if assets were not within the territory, whether it was necessary or sufficient that the defendant was subject to the personal jurisdiction of the English courts.1009...." Αντίθετη υπήρξε η θέση των ευπαιδεύτων συνηγόρων των Αιτητών οι οποίοι παρέπεμψαν το Δικαστήριο στις αρχές της Van Uden (ανωτέρω) καθώς και σε σχετική Αγγλική νομολογία. Η πιο κάτω περικοπή από το Σύγγραμμα Civil Jurisdiction and Judgments του Andrian Briggs, 6η Έκδοση σελ.607 είναι αρκετά κατατοπιστική: "But the important question is what is meant by a 'real connecting link' when the remedy being applied for is a freezing injunction. The problem arises from the fact that, save for atypical cases, freezing injunctions do not take effect against assets at all, but are instead formulated as orders made against an individual in relation to his conduct and behaviour in relation to assets. On one rather cautions view, the effect of Van Uden is that the order may now be made only in relation to assets situated either in the United Kingdom*4 or outside the territory of the Member States,83 but may not be made in respect of dealings with assets which are located within the territory of a Member State. A different view would be that, as the order made is not directed at assets at all, no account need be taken of their actual location: as long as the respondent is within or subject to the territorial jurisdiction of the English court, the existence a real connecting link, for an order of this kind, which operates in personam only, is established........ The latter interpretation would derive some support from dicta in Credit Suisse Fides Trust SA v. Cuoghi. As it is undoubtedly correct, as a matter of English law and theory, which considers that the freezing injunction operates in personam against an individual and not in rem against assets themselves, this distinction may be justifiable......" Στην Αγγλική υπόθεση Credit Suisse Fides Trust SA v Cuoghi

(1998)QB 818 στη σελίδα 826 με αναφορά στο Άρθρο 25 του Civil Jurisdiction & Judgments Act 1982 που δίδει γενική εξουσία για έκδοση διατάγματος προς υποστήριξη αλλοδαπών διαδικασιών, λέχθηκαν τα εξής σχετικά με την προσωποπαγή δικαιοδοσία του Δικαστηρίου (in personam) έναντι συγκεκριμένου προσώπου σχετικά με περιουσιακά στοιχεία στην αλλοδαπή: "I cannot accept the submission that it is inappropriate to exercise the jurisdiction conferred by section 25 to grant a worldwide Mareva injunction in support of proceedings pending in another country. As Lawrence Collins points out in Essays in international Litigation and the Conflict of Laws

(1994), there is no reason in principle why an English injunction should not restrain a person properly before the court from disposing of assets abroad. The order operates in personam." Παρόμοια αναφορά γίνεται και στην υπόθεση Masri v Consolidated Contractors International (UK) Ltd & Other (No 2)

(2008)QB 450 στη σελίδα 473 σχετικά με τη δυνατότητα έκδοσης Διαταγμάτων Διορισμού Παραλήπτη και σε σχέση με περιουσία στην αλλοδαπή. Το σχετικό απόσπασμα ως ακολούθως: "62 The next point is that at least since 1900 English courts have appointed receivers in respect of foreign property. 63 In re Maudslay, Sons & Field [1900] 1 Ch 602 was a case of receivers appointed by the court under a floating charge debenture granted by an English company. Cozens-Hardy J said, referring to several earlier cases from 1834 onwards, at p 611: "It is well settled that the court can appoint receivers over property out of the jurisdiction. This power, I apprehend, is based upon the doctrine that the court acts in personam. The court does not, and cannot attempt by its order to put its own officer in possession of foreign property, but it treats as guilty of contempt any party to the action in which the order is made who prevents the necessary steps being taken to enable its officer to take possession according to the laws of the foreign country." 66 [..] In my judgment, this is an important and relevant decision. It shows that more than 100 years ago it was recognised not only that the order is in personam but also that it has no actual effect on the property abroad. It shows not only that the English court may appoint a receiver over foreign property, but it also illustrates why the mere appointment is not a breach of international comity.[.] ..................................... The English court may appoint a receiver over foreign property, because the order operates in personam only." ........................................ 68 In a later judgment in the same litigation, Derby & Co Ltd v Weldon (No 6) [1990] 1 WLR 1139, 1150, Dillon LJ said: "To regard the grant of a Mareva injunction not as a matter of territorial jurisdiction to be exercised court by court throughout the various countries of the world where it may be appropriate but as a matter of unlimited jurisdiction in personam of the English court over persons who have properly been made parties, under English procedure, to proceedings pending before the English court is consistent with the approach of the English court to the appointment of receivers of the British and foreign assets of English companies. The court has always been ready to appoint a receiver over the foreign as well as British assets D of an English company, even though it has recognised that in relation to foreign assets the appointment may not prove effective without assistance from a foreign court: In re Maudslay, Sons & Field . . . Moreover where a foreign court of the country where the assets are situate refuses to recognise the receiver appointed by the English court, the English court will, in an appropriate case, do what it can to render the appointment effective by orders in personam against persons who are subject to the jurisdiction of the English court. Με βάση τα πιο πάνω και, σε συμφωνία με τα όσα υποστήριξαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Αιτητών, στην προκειμένη περίπτωση, καταλήγω πως, παρόλο που τα περιουσιακά στοιχεία της Καθ' ης η Αίτηση 1 βρίσκονται στη Ρωσία, υπάρχει «real connecting link» αφού τα αιτούμενα Διατάγματα στρέφονται εναντίον ημεδαπών εταιρειών και επειδή τα οποιαδήποτε Διατάγματα (είτε απαγορευτικά είτε προστακτικά) καθώς και ο διορισμός Παραλήπτη θεωρούνται ότι τυγχάνουν εφαρμογής «in personam» ή καλύτερα αυτά δεν εκδίδονται έναντι περιουσιακών στοιχείων αλλά έναντι προσώπων, δηλ. προσωποπαγώς, και διατάσσουν τα εν λόγω πρόσωπα να μην αποξενώσουν περιουσιακά τους στοιχεία. Εξουσία Δικαστηρίου να εκδίδει Διατάγματα εναντίον μη διαδίκου Με δεδομένο ότι στην προκειμένη περίπτωση οι Καθ΄ων η Αίτηση δεν είναι διάδικοι στην Ελβετική διαδικασία εγείρεται το ερώτημα κατά πόσο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδίδει Διατάγματα εναντίον μη διαδίκων. Η δυνατότητα έκδοσης διαταγμάτων εναντίον τρίτων προσώπων επιβεβαιώθηκε και στην απόφαση Aiglon Ltd v. Gau Shan Co Ltd

(1992)1 Lloyd's Rep. 164 όπου οι Δικαστές έθεσαν τη γνώμη τους για την αρχή που καθορίζει πότε ένα διάταγμα τύπου Mareva μπορεί να εκδοθεί σε σχέση με τις δραστηριότητες τρίτων προσώπων. Συγκεκριμένα, στην παράγραφο 57 αναφέρθηκε: "What then is the principle to guide the courts in determining whether to grant Mareva relief in a case such as the present where the activities of third parties are the object sought to be restrained? In our opinion such an order may, and we emphasise the word "may", be appropriate, assuming the existence of other relent criteria and discretionary factors, in circumstances in which: (

i)the third party holds, is using, or has exercised or is exercising a power of disposition over, or is otherwise in possession of, assets, including 'claims and expectancies', of the judgment debtor or potential judgment debtor; or (
ii)some process, ultimately enforceable by the courts, is or may be available to the judgment creditor as a consequence of a judgment against that actual or potential judgment debtor, pursuant to which, whether by appointment of a liquidator, trustee in bankruptcy, receiver or otherwise, the third party may be obliged to disgorge property or otherwise contribute to the funds or property of the judgment debtor to help satisfy the judgment against the judgment debtor." Οι πιο πάνω αποφάσεις αναλύονται λεπτομερώς στην απόφαση HM Revenue & Customs v. Egleton [2006] EWHC 2613 (CH) η οποία και υιοθετήθηκε από το Commercial Court, Queen's Bench Division στην απόφαση του Yukos Capital S.a.r.l. v. OJSC Rosneft Oil Company and others

(2010)EWHC 784 (Comm). Όπως ορθά επισήμανε ο κ. Παντελή, η υπό κρίση περίπτωση μπορεί να μην αφορά σε Διάταγμα τύπου Chabra εν τη στενή του έννοια το οποίο εκδίδεται για να διαφυλαχθούν περιουσιακά στοιχεία επί των οποίων να δύναται να εκτελεσθεί οποιαδήποτε απόφαση χρηματικής φύσεως εναντίον του κυρίως Εναγόμενου- εφόσον η αξίωση των Αιτητών εναντίον της XXXXX δεν είναι άμεσης χρηματικής φύσης αφού διεκδικούν έμμεσο μερίδιο στα περιουσιακά στοιχεία της Καθ΄ης η Αίτηση 1- αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υφίσταται εξουσία από πλευράς Δικαστηρίου να εκδώσει Διάταγμα παγοποίησης τύπου Mareva εναντίον τρίτου προσώπου μη διάδικου και σε άλλες περιπτώσεις. Η πιο κάτω περικοπή από το Σύγγραμμα Gee on Commercial Injunctions 6th Edn, παρ.13-010, στο οποίο έχω παραπεμφθεί, όπου παρατίθενται διάφορα παραδείγματα όπου μπορεί να ασκηθεί η εν λόγω εξουσία είναι, θεωρώ, κατατοπιστική: "

(4)If the defendant is a shareholder in a private company and were left free to deal with the assets of the company this could affect the value of his shareholding and could diminish the value of his assets. This may justify an order requiring prior notice of dealing with the company's assets70 or an injunction restraining dealings with the company's assets, albeit that the company is a third party.71 Where the defendant owns 100 per cent of a company beneficially it might be that those assets are held by the company as a nominee for him because they have been acquired using the defendant's money and there is a resulting trust.72 Each case is fact sensitive and may involve the drawing of negative inferences against the defendant and the third party73 Even if the company is not a nominee, the defendant has access to the company's assets through distributions made to him as a shareholder or through placing the company in liquidation. The same might be done after judgment by a receiver appointed over the shares in aid of enforcement of the judgment, and this route can be protected by a Mareva injunction". Απόλυτα σχετική είναι επίσης και η ακόλουθη περικοπή από την παρ.13-011: ................................. "Cases can involve more than one category of route for reaching the assets, and whether there is "good reason to suppose" does not involve subjecting a case to a category by category analysis, or identifying precisely how the assets may be reached. This is a flexible discretionary jurisdiction. The court is not required to decide "the ultimate rights of the parties" in the underlying assets which are to be preserved. 74 The injunction holds the position, and the substantive rights may be decided on trial of an issue or in enforcement proceedings"..[..] Η παγοποίηση των περιουσιακών στοιχείων της Καθ΄ης η Αίτηση 1 έχει ανάλογο σκοπό όπως και τα Διατάγματα τύπου Chabra εφόσον τυχόν αποξένωση τους ενδέχεται να εκμηδενίσει την αξία των μετοχών της Grantway και, συνεπακόλουθα, να καταστήσει άνευ αντικειμένου την Ελβετική διαδικασία όπου οι Αιτητές, όπως ήδη αναφέρθηκε, διεκδικούν έμμεσο μερίδιο στα περιουσιακά στοιχεία της Καθ΄ης η Αίτηση 1. Νομική Πτυχή αναφορικά με την έκδοση Παρεμπίπτοντων Διαταγμάτων Προτού προχωρήσω να εξετάσω τα ζητήματα που έχουν εγερθεί και για τα οποία οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων έχουν αναφερθεί με εμπεριστατωμένο και άκρως βοηθητικό τρόπο για το Δικαστήριο τόσο στις γραπτές όσο και προφορικές αγορεύσεις τους θεωρώ κατάλληλο στάδιο να συνοψίσω τη νομική πτυχή που διέπει Αιτήσεις για Προσωρινά Διατάγματα. Το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση συντηρητικών Διαταγμάτων παρέχεται στο Άρθρο 32 του Νόμου 14/60, ενώ η δικονομία για τέτοια διατάγματα προσδιορίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και Κανονισμούς[2]. Το Άρθρο αυτό παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων Διαταγμάτων.[3] Οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που το Άρθρο αυτό καθορίζει ότι πρέπει να συντρέχουν για να έχει το Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα που θα έκρινε δίκαια ή πρόσφορα είναι οι εξής: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία (γ) το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η πρώτη προϋπόθεση για την ύπαρξη του σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση (arguable case) με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας ο Ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται στην απόδειξη ύπαρξης κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο και/ή βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις αστικές υποθέσεις. Η «πιθανότητα» στα πλαίσια της επιφύλαξης του Άρθρου 32

(1)απαιτεί από τον Αιτητή μόνο να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αυτή εξετάζεται κάτω από το ερώτημα κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Δηλαδή αν η επιδίκαση των αποζημιώσεων υπέρ του ενάγοντα στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Τα δύο πρώτα κριτήρια και προϋποθέσεις, είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα, ιδιαίτερα στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σ΄αυτό το ενδιάμεσο στάδιο όπου τα δικόγραφα εξετάζονται μαζί με το αποδεικτικό υλικό που εμπεριέχεται στις ενόρκους δηλώσεις και της μαρτυρίας που προκύπτει από την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Μπορεί να λεχθεί ότι στην εξέταση της πρώτης προϋπόθεσης η βάση της αίτησης έχει άμεση σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, ενώ η δεύτερη προχωρεί και στην εξέταση της προσφερόμενης μαρτυρίας για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Επιπρόσθετα με τις πιο πάνω τρεις προϋποθέσεις το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή διατηρήσει το διάταγμα[4]. Το πραγματικό υπόβαθρο της Αίτησης πρέπει να διακριβούται μέσα από τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στο στάδιο όμως αυτό το Δικαστήριο δεν αναμένεται να αξιολογήσει τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του και πρέπει να αποφεύγει τη διεξοδική διευκρίνιση και εξέταση επίδικων θεμάτων της αγωγής. Σ΄ αυτό το στάδιο το Δικαστήριο καλείται μόνο να εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 του Νόμου 14/60 όπως αναφέρθηκαν ανωτέρω. Για να αποδειχθούν δε οι τρεις αυτές προϋποθέσεις, ο αιτητής πρέπει να παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το υπόβαθρο της μαρτυρίας (the substratum of evidence), η οποία θα χρειαστεί σκοπό μόνο να δικαιολογήσει την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος[5]. Ωστόσο, τονίζω ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις, όπως η παρούσα, τα θέματα δεν αποφασίζονται τελεσίδικα από το Δικαστήριο το οποίο θα πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε τελικά συμπεράσματα ως προς το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης[6]. Νομική Πτυχή σε σχέση με Διορισμό Παραλήπτη Η εξουσία του Δικαστηρίου για διορισμό Παραλήπτη παρέχεται επίσης από το Άρθρο 32

(1)του Ν. 14/60, το οποίο προνοεί ως ακολούθως: «Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικόν) ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ' αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιούται εις θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον.» (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση των Starport Nominees Ltd

(2010)1 Α.Α.Δ. 1370 το Ανώτατο Δικαστήριο επεσήμανε τα ακόλουθα αναφορικά με την εξουσία του Δικαστηρίου για διορισμό Παραλήπτη: «..όσον αφορά το Αρθρο 32

(1)του Νόμου 14/60, ναι μεν μπορεί να είναι ασύνηθες και σπανιότατο ή να μην έχει εκδοθεί προηγουμένως τέτοιο διάταγμα, αλλά είναι σαφές ότι το άρθρο δίνει δικαίωμα για διορισμό παραλήπτη, σε όλες εκείνες τις περιπτώσεις που το Δικαστήριο το κρίνει δίκαιο και πρόσφορο, ακόμη και αν δεν αξιούται ή χορηγείται μετ' αυτού αποζημίωση ή άλλη θεραπεία». Σε άλλο δε σημείο της πιο πάνω υπόθεσης τονίσθηκαν και τα εξής: «Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα του David Bean: Injunctions, 8η έκδ. σελ. 112, παρ. 7.20, η εξουσία για το διορισμό παραλήπτη είναι συναφής και συνδεδεμένη με τα διατάγματα παγοποίησης τα λεγόμενα «freezing injunctions» ή ακόμη και υποκατάστατα τους, εκεί όπου χρειάζεται ο έλεγχος από ένα τρίτο πρόσωπο προς διατήρηση των περιουσιακών στοιχείων. Δεν αποτελεί βεβαίως η εξουσία αυτή διορισμού παραλήπτη, σύνηθες φαινόμενο. Εδώ όμως είναι προφανές, όπως γίνεται αντιληπτό, ότι τα υπό κρίση διατάγματα με το διορισμό του ελεγκτή/λογιστή έχουν αυτό το σκοπό και είναι συναφή και συμπληρωματικά προς τα προηγηθέντα εκδοθέντα διατάγματα απαγορευτικής και προστακτικής φύσεως..». Παρόμοια εξουσία δίδεται και στα Αγγλικά Δικαστήρια με βάση τον Κανονισμό 37, Senior Courts Act 1981[7] και ως εκ τούτου η Αγγλική Νομολογία και βιβλιογραφία επί του θέματος είναι πολύ βοηθητική. Η εξουσία για το διορισμό Παραλήπτη είναι, ως αναφέρεται στο Σύγγραμμα του David Bean "Injunctions"[8], συναφής και συνδεδεμένη με τα διατάγματα παγοποίησης. Διορίζεται Παραλήπτης από το Δικαστήριο στις περιπτώσεις που χρειάζεται ο έλεγχος από ένα τρίτο πρόσωπο προς διατήρηση των περιουσιακών στοιχείων μέχρι το τέλος της δικαστικής αναμέτρησης. Ο διορισμός του Παραλήπτη δεν αποτελεί σύνηθες φαινόμενο, αλλά γίνεται σε σπάνιες περιπτώσεις. Στην πρωτόδικη απόφαση Zordis Finance Ltd v. Vandella Systems Corporation, Πρωτογενής Αίτηση Αρ. 64/2014 του Ε.Δ. Λεμεσού, παρατέθηκε το πιο κάτω απόσπασμα από την Αγγλική υπόθεση JSC BTA Bank v Ablyazov (No 3) [2011] Bus. L.R. D119: «

It is true that the appointment of a receiver is a very intrusive remedy. It is also expensive and not easily reversible. These considerations can, however, be ameliorated by an appropriately fortified undertaking in damages. A receivership order will no doubt be completely inappropriate in the ordinary freezing order case where assets are constituted by money in bank accounts (in respect of which the relevant bank can be given notice) or by immovable property. The order will therefore only be appropriate in cases where an injunction is insufficient on its own. Such cases are only likely to arise where there is a measurable risk that, if it is not granted, a defendant will act in breach of the freezing order or otherwise seek to ensure that his assets will not be available to satisfy any judgment which may in due course be given against him. If, therefore, the method by which a defendant beneficially holds his assets is transparent, a receivership order may well not be necessary. But if it is opaque and there is a reasonable suspicion that such opacity will be used by a defendant to act in breach of a freezing order, it may well be the case that a receivership order is appropriate.» (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Όπως προκύπτει από όλα τα πιο πάνω, η δραστική θεραπεία διορισμού ενδιάμεσου Παραλήπτη, είναι επιτρεπτή ειδικά ως προς την διασφάλιση των διαταγμάτων παγοποίησης των περιουσιακών στοιχείων διαδίκου μέχρι την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής. Και τούτου στις περιπτώσεις όπου τα Διατάγματα παγοποίησης δεν θεωρούνται επαρκή υπό την έννοια ότι αν δεν διοριστεί Παραλήπτης, ο Εναγόμενος πιθανόν να ενεργήσει κατά παράβαση τους και να αποξενώσει περιουσία με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή, η απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Αντιθέτως, όπου το Διάταγμα παγοποίησης προστατεύει επαρκώς την επίδικη περιουσία, δεν ενδείκνυται ο διορισμός ενδιάμεσου Παραλήπτη. Εξέταση Αίτησης με βάση τις προϋποθέσεις του Άρθρου 32 Οι Αιτητές έχουν το βάρος να ικανοποιήσουν ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Άρθρου
Με δεδομένο ότι η υπό κρίση Αίτηση αφορά στην έκδοση αριθμού ενδιάμεσων Διαταγμάτων προς υποστήριξη της Ελβετικής δικαστικής διαδικασίας θα πρέπει να καταδειχθεί ότι υφίσταται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της Ελβετικής δικαστικής διαδικασίας με βάση το Ελβετικό Δίκαιο. Για το σκοπό αυτό έχουν τεθεί από μέρους των Αιτητών ενώπιον του Δικαστηρίου οι γνωματεύσεις Τεκμήρια 32, 50 και
Ειδικότερα μέσω του Τεκμηρίου 32 προβάλλεται ότι:

(1)η Δήλωση Διανομής και η Οδηγία διέπονται από το Ελβετικό ουσιαστικό δίκαιο καθώς εκτελέστηκαν εντός του πλαισίου της Συμφωνίας Διαχείρισης που διέπεται από το Ελβετικό δίκαιο·

(2)τα Δικαστήρια της Γενεύης (Ελβετία) έχουν δικαιοδοσία επί αγωγών σε σχέση με τη Δήλωση Διανομής και την Οδηγία για τους ακόλουθους λόγους: α. η εκτέλεση της Δήλωσης Διανομής και η Οδηγία έλαβαν χώρα στην Γενεύη εφόσον η Bescant ετύγχανε διαχείρισης (was managed) από την Kendris στο πλαίσιο της Συμφωνίας Διαχείρισης· β. οι μετοχές της Bescant κατατέθηκαν στην Kendris στην Γενεύη· γ. τα περιουσιακά στοιχεία που κατανεμήθηκαν (divided) σύμφωνα με τη Δήλωση Διανομής περιελάμβαναν επίσης τραπεζικούς λογαριασμούς που ανοίχθηκαν στο όνομα της Grantway στην UBS SA, Γενεύης· δ. ως εκ τούτου, όλες οι ενέργειες σε σχέση με την κατανομή (division) των περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων της Bescant έλαβαν χώρα στην Γενεύη·

(3)η απαίτηση έχει γίνει εντός του ισχύοντος χρόνου παραγραφής· και

(4)η αξίωση αποκαλύπτει βάσιμα αγώγιμα δικαιώματα σύμφωνα με το Ελβετικό Δίκαιο και σοβαρά ζητήματα που θα αποφασιστούν από το Ελβετικό Δικαστήριο. Επιπλέον η Ελβετική νομική γνωμάτευση αναφέρει ότι η βάση για τη μερική ακύρωση της σύμβασης είναι η απάτη σύμφωνα με το Άρθρο 28 του Ελβετικού Κώδικα Υποχρεώσεων, το οποίο ορίζει ότι ένας συμβαλλόμενος που ωθείται (is induced) να συνάψει σύμβαση με απάτη του άλλου συμβαλλομένου μέρους δεν δεσμεύεται από αυτή ακόμη και εάν το λάθος του δεν είναι θεμελιώδες. Η απάτη διαπιστώνεται εάν, χωρίς λάθος, το θύμα δεν θα είχε συνάψει τη σύμβαση ή δεν θα είχε συμφωνήσει στη σύμβαση υπό τους ίδιους όρους. Περαιτέρω, η Ελβετική γνωμάτευση αναφέρει ότι τα αποδεικτικά έγγραφα αποδεικνύουν ξεκάθαρα ότι η XXXXX εξαπάτησε και παραπλάνησε τους Αιτητές κοινοποιώντας ψευδείς πληροφορίες στους διαχειριστές της εταιρείας Kendris Ltd κατά τη σύνταξη της Οδηγίας προκειμένου να αναλάβει τον πλήρη έλεγχο της Bescant Enterprises Ltd που της επέτρεψε να ξεκινήσει καταχρηστική και αβάσιμη διαδικασία είσπραξης χρέους εναντίον κατά της πεθεράς της, Αιτήτριας 1. Η Ελβετική γνωμάτευση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ως θέμα Ελβετικού Δικαίου, οι Ενάγοντες έχουν πραγματική πιθανότητα και ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας στην αξίωση τους γι' απάτη και για τις θεραπείες που ζητούν. Σε ό,τι αφορά το ζήτημα αυτό αντίθετη ήταν η θέση των Καθ' ων η Αίτηση οι οποίοι με παραπομπή στις γνωματεύσεις Τεκμήρια 47, 48 και 49 της πρώτης ένορκης δήλωσης Α.Π. καθώς και τα Τεκμήρια 15, 16 και 17 της ένορκης δήλωσης Ν.Ζ. υποστήριξαν ότι δεν ικανοποιείται η δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32, αφενός γιατί τα Ελβετικά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την Ελβετική διαδικασία και ότι δικαιοδοσία έχουν τα Ρωσικά Δικαστήρια και αφετέρου γιατί, ακόμη και στην περίπτωση που κρινόταν ότι τα Ελβετικά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία, η Ελβετική διαδικασία έχει καταχωρηθεί έκδηλα εκπρόθεσμα. Οι βασικές τοποθετήσεις της πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση επί του πιο πάνω ζητήματος μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: Τα Ελβετικά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία γιατί η Δήλωση Διανομής και η Οδηγία αφορούν τον διαμοιρασμό της κληρονομικής περιουσίας του VAV και έτσι θεωρούνται από το Ελβετικό Δίκαιο ως «Contracts of Inheritance Division» εν τη εννοία του Άρθρου 634 του Ελβετικού Αστικού Κώδικα. Το Άρθρο 31 του Ελβετικού Αστικού Κώδικα που προνοεί ότι σε διαφορές αναφορικά με Συμβάσεις, δικαιοδοσία έχουν τα Δικαστήρια όπου θα εκτελείτο η Σύμβαση, δεν εφαρμόζεται σε υποθέσεις όπως η προκείμενη όπου η διεθνής φύση της διαφοράς είναι εμφανής, αλλά εφαρμόζεται το Ελβετικό Private International Law Act και (PILA). Όπως περαιτέρω αναφέρεται, η δικαιοδοσία των Ελβετικών Δικαστηρίων απορρέει από το Άρθρο 3 του εν λόγω Νόμου το οποίο προνοεί ότι το Ελβετικό Δικαστήριο δυνατόν να έχει αρμοδιότητα να εκδικάζει διαφορές ακόμη και εκεί όπου κανονικά δεν θα είχε τέτοια δικαιοδοσία βάσει του PILA σε περιπτώσεις όπου η καταχώρηση αγωγής στα αλλοδαπά Δικαστήρια είναι αδύνατη ή δεν μπορεί να αναμένεται εύλογα. Σε τέτοια περίπτωση το Άρθρο 3 του PILA δίδει δικαιοδοσία στα Ελβετικά Δικαστήρια με τα οποία υφίσταται επαρκής σύνδεση. Στην προκειμένη περίπτωση δεν ισχύει η εξαίρεση και, συνεπώς, τα Ελβετικά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία. Περαιτέρω, υποστηρίχθηκε ότι, ακόμη και να εφαρμόζετο στην προκειμένη περίπτωση το Ελβετικό Δίκαιο, η Ελβετική διαδικασία έχει καταχωρηθεί μετά τη λήξη της μονοετούς περιόδου από την ημερομηνία που ανακαλύφθηκε η ισχυριζόμενη απάτη. Τούτου δοθέντος, μετά τη λήξη αυτής της περιόδου η Συμφωνία η οποία αμφισβητείται θεωρείται ότι έγινε αποδεκτή από τους Αιτητές. Σε ό,τι αφορά τη θέση ότι η ισχυριζόμενη πρόθεση της XXXXX να βλάψει τους Αιτητές ανακαλύφθηκε τον Σεπτέμβριο του 2018 όταν λήφθηκαν από τον XXXXX μέτρα εκτέλεσης της Ρωσικής Απόφασης μόνο εναντίον της XXXXX και όχι εναντίον της XXXXX, η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση υποστηρίζει ότι αυτή (η θέση) καταρρίπτεται από τη μαρτυρία που προσκόμισαν οι ίδιοι οι Αιτητές. Γίνεται συναφώς παραπομπή στο Τεκμήριο 24 που αποτελεί την Υπεράσπιση που οι Αιτητές καταχώρησαν στην Πρωτόδικη διαδικασία στο πλαίσιο της διαδικασίας δανείων του VAV 2016 ημερομηνίας 20/4/2017 όπου προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η Αγωγή για δάνεια του VAV αποσκοπούσε να προκαλέσει ζημιά μόνο στους ιδίους (δηλαδή τους Αιτητές). Δεδομένων των πιο πάνω ισχυρισμών η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση υποστηρίζει ότι οι Αιτητές είχαν αντιληφθεί το αργότερο την 20/4/2017 όταν καταχωρήθηκε η Υπεράσπισή τους ενώπιον του Ρωσικού Δικαστηρίου ότι δήθεν η XXXXX τους είχε εξαπατήσει αφού ήταν από τότε που διαμαρτυρήθηκαν ότι η Αγωγή για τα δάνεια του VAV αποσκοπούσε (σύμφωνα με τους ίδιους) να προκαλέσει ζημιά μόνο σε αυτούς. Επιπλέον οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι η XXXXX δεν έχει διαπράξει οποιαδήποτε απάτη για τους λόγους που εκτίθενται σε έκταση στις παραγράφους 36-74 της ένορκης δήλωσης Ζαχαριάδη (κάτω από την επικεφαλίδα «Η ισχυριζόμενη απάτη»). Λέγω εν πρώτοις ότι έχοντας κατά νου ότι βασικά εκείνο το οποίο εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη προϋπόθεση είναι το κατά πόσον αποκαλύπτεται κάποια γνωστή στον νόμο αιτία αγωγής, η οποία, αν επιτύχει, θα έχει ως συνέπεια τη χορήγηση ανάλογης ουσιαστικής θεραπείας, διαπιστώνεται ότι στην προκειμένη περίπτωση με βάση το περιεχόμενο του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και, ως εκ τούτου, η πρώτη προϋπόθεση πληρείται. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, επαναλαμβάνω ότι είναι αρκετό οι Αιτητές να πείσει το Δικαστήριο ότι έχουν κάποια σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας. Οι Αιτητές πρέπει να αναφέρονται σε γεγονότα που θα πείθουν το Δικαστήριο ότι έχουν πραγματική προοπτική επιτυχίας, η δε ικανοποίηση του εξαρτάται από τη συσχέτιση της νομικής θεμελίωσης της αξίωσης με την προσφερόμενη μαρτυρία, όπως αυτή εξάγεται σ΄ αυτό το στάδιο από τις ένορκες δηλώσεις. Επισημαίνεται ότι σε σχέση με την δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32, η προοπτική επιτυχίας εξετάζεται σε συνάρτηση και με την αντίθετη εκδοχή. Όπως υπεδείχθη στην Απόφαση Κωνσταντίνος Λόρδος κ.ά ν. Πέτρου Σιακόλα κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε143/2015, Απόφαση ημερ. 23/3/17 «τηρουμένης της αρχής ότι το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία, οφείλει πάντως να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης εκείνου του διαδίκου ο οποίος ζητά ενδιάμεση θεραπεία.». Στην υπόθεση Σεβαστού v. Σεβαστού

(2002)1 Α.Α.Δ. 1980, ελέχθη συναφώς ότι, «κάποια πρωταρχική, έστω, αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι αναγκαία για να μπορεί το δικαστήριο να συνεκτιμήσει την αποδεικτική δύναμη της κάθε πλευράς. Έστω στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το στάδιο.» Το Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση Αίτησης για προσωρινό Διάταγμα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου, στην προκειμένη περίπτωση του Ελβετικού Δικαστηρίου το οποίο θα κληθεί να εξετάσει την ουσία της υπόθεσης. Το Δικαστήριο στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας δεν προχωρεί να διαγνώσει την ουσία της παρούσας υπόθεσης[9]. Το Δικαστήριο δεν χρειάζεται αλλά ούτε και πρέπει να εξάξει οποιοδήποτε θετικό και/ή δεσμευτικό εύρημα ως προς τα συγκρουόμενα πραγματικά γεγονότα που περιστοιχίζουν τα πιο πάνω ή να καταλήξει σε οποιοδήποτε τελικό συμπέρασμα ως προς το νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης εφόσον σε μια τέτοια ενδιάμεση Αίτηση τα ζητήματα που εγείρονται δεν αποφασίζονται τελεσίδικα. Η έρευνα του Δικαστηρίου θα πρέπει να σταματά όπου επιτρέπει τη διαπίστωση ύπαρξης ή ανυπαρξίας κάποιας προοπτικής επιτυχίας[10]. Όπως προκύπτει από τα όσα τέθηκαν ανωτέρω, ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχουν εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις τόσο αναφορικά με το ζήτημα της δικαιοδοσίας του Ελβετικού Δικαστηρίου όσο και αναφορικά με την απάτη στην οποία βασίζεται η Ελβετική διαδικασία. Το κατά πόσο ευσταθούν οι πιο πάνω θέσεις των Αιτητών δεν είναι επί του παρόντος για να κριθεί. Τα νομικά και πραγματικά θέματα που εγείρονται στην παρούσα υπόθεση προς εξέταση και τα οποία σε τελευταία ανάλυση συνθέτουν τα επίδικα της παρούσας υπόθεσης θέματα σαφώς και δεν είναι σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας που θα απαντηθούν προς επίλυση της διαφοράς[11]. Το ζητούμενο εν προκειμένω δεν είναι η διαμόρφωση οριστικής κατάληξης είτε για την υπόθεση των Αιτητών, είτε για τη βασιμότητα των θέσεων των Καθ΄ων η Αίτηση. Το ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: Κατά πόσο με τα όσα οι Αιτητές έχουν θέσει υπόψη του Δικαστηρίου και λαμβανομένων υπόψη των θέσεων της άλλης πλευράς, στοιχειοθετείται ορατή πιθανότητα επιτυχίας; Πιθανότητα τέτοια που δεν είναι μια απλή πιθανότητα, αλλά πάντως με τον πήχη να βρίσκεται πιο χαμηλά από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων»; Σχετική με τον τρόπο εξέτασης του ζητήματος της ύπαρξης συζητήσιμης υπόθεσης και ορατής πιθανότητας επιτυχίας είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Trafalgar Developments LTD ν. Uralchem Holding P.L.C. ECLI:CY:AD:2019:A49, Πολιτική Έφεση Αρ. 331/2017, 21/2/2019 η οποία αφορούσε αίτηση προς υποστήριξη αγωγής ενώπιον Ιρλανδικού Δικαστηρίου στη βάση του Άρθρου 35 του Κανονισμού, και στην οποία με έχει παραπέμψει ο κ. Παντελή: «Σε τέτοιου είδους υποθέσεις η έκθεση απαίτησης θα πρέπει να αποκαλύπτει συζητήσιμη υπόθεση εναντίον των εναγομένων. Με βάση τη νομολογία, κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διατάγματα το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, κάτι που γίνεται κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης (Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263, Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.

(1995)1 ΑΑΔ 248). Όπως δε τονίστηκε στην πιο πρόσφατη απόφαση Milton Investment Co Ltd κ.ά. ν. Dryden Group Ltd

(2014)1 ΑΑΔ 731, πρόκειται «για αρχή που πρέπει να τηρείται με ευλάβεια και κατά το ενδιάμεσο αυτό στάδιο, το Δικαστήριο όχι μόνο πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει στα προαναφερθέντα συμπεράσματα αλλά και να μην αφήνει να αιωρείται η σκιά ότι έχει αποφασίσει την ουσία της υπόθεσης ή κάποια ουσιώδη πτυχή της.» Δεν απαιτείται διατύπωση κρίσης ως προς την ύπαρξη ουσιαστικών δικαιωμάτων, παρά μόνο σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής τους (βλ. T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1Γ ΑΑΔ 1802, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita-Aluminium Co Ltd κ.ά.

(2002)1 ΑΑΔ 2015)..[...] Όμως, θεωρούμε ότι σε διαδικασίες προσωρινών διαταγμάτων, το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να αποφασίζει τελεσίδικα επί των εγειρόμενων θεμάτων, ειδικότερα όταν πρόκειται για αίτηση έκδοσης ασφαλιστικών μέτρων προς υποβοήθηση διαδικασίας που εκκρεμεί σε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα, όπως είναι η παρούσα». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Όλα όσα πιο πάνω έχουν εκτεθεί κρίνω ότι είναι αρκετά για σκοπούς κατάδειξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας εκ μέρους των Αιτητών. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, απαιτείται να διαφανεί ότι, χωρίς την έκδοση του διατάγματος, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στο πλαίσιο της προϋπόθεσης αυτής. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά η θεραπεία των αποζημιώσεων επαρκή θεραπεία τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρείται η προϋπόθεση αυτή. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ΄εξοχή στο δίκαιο της Επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύκολα, τότε η έκδοση του αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ΄ανάγκη την έκδοση προσωρινού διατάγματος.[12] Όπως έχει νομολογηθεί, η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής και/ή χρηματικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία.[13] Σε ό,τι αφορά την τρίτη προϋπόθεση του Άρθρου 32 η πλευρά των Αιτητών διατείνεται ότι υπάρχει πραγματικός κίνδυνος τυχόν μελλοντική απόφαση υπέρ των Αιτητών στην Ελβετική διαδικασία να παραμείνει ανικανοποίητη αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα. Κατ΄αρχάς εκείνο που εξετάζεται σε αυτό το πλαίσιο είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η τυχόν αποξένωση περιουσίας ή επιβάρυνση στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί η όποια απόφαση ήθελε εκδοθεί, αν αποξενωθεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία[14]. Εκεί βεβαίως που αποδεικνύεται πρόθεση αποξένωσης ή αποξένωση περιουσιακών στοιχείων προς αποφυγή υποχρεώσεων, αυτό συνιστά άλλον έναν παράγοντα που λαμβάνεται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Όπως υποστηρίχθηκε από πλευράς Αιτητών, «είναι εμφανές ότι εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, σίγουρα θα υφίσταται πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου στην ικανοποίηση της τελικής απόφασης που ήθελε εκδοθεί υπέρ των Αιτητών στην Ελβετική Διαδικασία αφού υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο τα ποσά τα οποία συλλέχθηκαν εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 1 από τους Αιτητές στο πλαίσιο εκτέλεσης της Ρωσικής Απόφασης και τα οποία ενδεχομένως να συλλεχθούν στο μέλλον να διασκορπιστούν προς όφελος της XXXXX η οποία ελέγχει αποκλειστικά την Καθ' ης η Αίτηση 1». Όπως συναφώς τονίσθηκε, «υπάρχει περίπτωση η Καθ' ης η Αίτηση 1 να εξοφληθεί πλήρως σε σχέση με το εξ αποφάσεως χρέος σε σχέση με τη Ρωσική Απόφαση, μέσω εκτέλεσης αποκλειστικά επί περιουσιακών στοιχείων των Αιτητών. Είναι αναμενόμενο ότι τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία των Αιτητών θα καταλήξουν στην XXXXX. Σε τέτοια περίπτωση, ακόμη και εάν πετύχει η Ελβετική Διαδικασία, η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν θα δικαιούται να εισπράξει οτιδήποτε από την XXXXX αφού θα έχει εξοφληθεί πλήρως». Με άλλα λόγια ακόμη και σε περίπτωση που οι Αιτητές επιτύχουν στην Ελβετική Διαδικασία - οπόταν οι τρείς κληρονόμοι θα δικαιούνται εκ νέου το 1/3 του συμφέροντος της Grantway και μέσω αυτής των περιουσιακών της στοιχείων περιλαμβανομένης της Καθ΄ης η Αίτηση 1- αν τα περιουσιακά της στοιχεία έχουν μέχρι τότε διασκορπισθεί προς όφελος της XXXXX, η Καθ΄ης η Αίτηση 1 δεν θα δικαιούται να εισπράξει οτιδήποτε από την XXXXX αφού θα έχει ξοφληθεί πλήρως. Η μη έκδοση, επομένως, των αιτουμένων Διαταγμάτων παγοποιήσης θα έχει, όπως τονίσθηκε από τον κ. Παντελή εκ μέρους των Αιτητών στο να καταστήσει την τυχόν επιτυχία των Αιτητών στην Ελβετική διαδικασία άνευ αντικειμένου και ουσίας. Η θέση των Καθ΄ων η Αίτηση επί του εν λόγω ζητήματος ήταν διαφορετική. Η εν λόγω θέση τέθηκε ως εξής: «..αναφορικά με τα δάνεια που δικαιούται η Bescant τα οποία δεν εισπράχθηκαν ακόμη, σε περίπτωση επιτυχίας της Ελβετικής Διαδικασίας, τα δικαιώματα της Bescant σε τέτοια είσπραξη θα ανήκουν πρακτικά σε όλους τους κληρονόμους αντί να ανήκουν πρακτικά μόνο στην XXXXXX. Άρα, αναφορικά με τέτοια δάνεια, δεν θα ζημιώσουν οι Αιτητές εάν το διάταγμα παγιοποίησης δεν εκδοθεί, αφού σε κάθε περίπτωση, εάν η Ελβετική Διαδικασία επιτύχει, θα είναι σε εκείνο το χρονικό σημείο, σε θέση να προκαλέσουν την Bescant να εξασκήσει τα δικαιώματά της. Επίσης, εφόσον η όποια αποξένωση ή η όποια αμελής προώθηση διαδικασιών έναντι τρίτων θα έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια χρηματικών ποσών από την Bescant, η όποια ζημιά των Αιτητών είναι εξ ορισμού αποτιμήσιμη σε χρηματικούς όρους και άρα μπορεί να αποζημιωθεί μελλοντικά. Τονίζω συναφώς ότι οι Αιτητές δεν ισχυρίστηκαν ποτέ ότι η XXXXX δεν είναι ή δεν θα είναι σε θέση να πληρώσει τέτοια αποζημίωση και υπάρχει καλός λόγος για αυτό το γεγονός. Οι Αιτητές γνωρίζουν πολύ καλά ότι, όπως και οι ίδιοι, έτσι και η XXXXX είναι ένα πολύ εύπορο πρόσωπο..» (Η έμφαση δόθηκε από τους συνηγόρους των Καθ΄ων η Αίτηση) Η πιο πάνω θέση, όπως διατυπώθηκε από τον κ. Χαραλάμπους εκ μέρους των Καθ΄ων η Αίτηση, παραγνωρίζει το γεγονός ότι, σε περίπτωση εξόφλησης της Καθ΄ης η Αίτηση 1 (αναφορικά με το χρέος των εξ αποφάσεων οφειλετών στην Ρωσία στη βάση της Ρωσικής Απόφασης), δεν θα υφίσταται πλέον οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα της Καθ΄ης η Αίτηση 1 εναντίον της XXXXX γιατί η Καθ΄ης η Αίτηση 1, η οποία είχε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της, θα έχει εξοφληθεί. Κατά συνέπεια το αν η XXXXX είναι ή όχι εύπορη και αν μπορεί ή όχι να αποζημιώσει μέσω της επιδίκασης αποζημιώσεων δεν είναι το ζητούμενο στην προκειμένη περίπτωση εφόσον δεν ευρισκόμεθα ενώπιον της περίπτωσης εκείνης όπου επιζητούνται ενδιάμεσα Διατάγματα εναντίον της XXXXX σε μια διαδικασία που στρέφεται εναντίον της για ένα χρηματικό ποσό. Στη βάση όλων των πιο πάνω καταλήγω ότι πληρείται εν προκειμένω και η τρίτη προϋπόθεση του Άρθρου 32. Ισοζύγιο της ευχέρειας Πέραν των πιο πάνω τριών προϋποθέσεων το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει σαν θέμα ισοζυγίου της ευχέρειας αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει και/ή να διατηρήσει το διάταγμα. Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του Δικαστηρίου να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη[15]. Ένα διάταγμα εκδίδεται αν το Δικαστήριο κρίνει ότι τούτο είναι δίκαιο ή πρόσφορο και προς εξυπηρέτηση των αναγκών της δικαιοσύνης, δηλαδή τη διατήρηση των πραγμάτων ως έχουν, ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μην μπορεί να ικανοποιηθεί ο Αιτητής[16]. Η ανάγκη προστασίας του Αιτητή σταθμίζεται πάντοτε με την αντίστοιχη ανάγκη να προστατευθούν οι Εναγόμενοι από ζημιά που θα ήταν δυνατόν να υποστούν στην άσκηση των δικών τους δικαιωμάτων. Συνεπώς, πρέπει να εξετασθεί η επίδραση που ενδεχομένως θα είχε τυχόν έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων στα συμφέροντα των δύο πλευρών. Κατά την αξιολόγηση του που κλίνει το ισοζύγιο της ευχέρειας ένας σημαντικός παράγων είναι η έκταση κατά την οποία τα μειονεκτήματα του κάθε μέρους θα είναι αδύνατο να αποζημιωθούν με αποζημιώσεις. Το Δικαστήριο πρέπει πάντοτε να σταθμίζει αυτές τις δύο ανάγκες και να καθορίσει ποια από τις δύο πλευρές θα υφίστατο τη μεγαλύτερη ταλαιπωρία[17] υιοθετώντας εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται να ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας[18]. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Ευστρατίου v. Dicran Ouzounian and Company Limited, Πολιτική Έφεση 292/2010, ημερ. 20/1/14: «.......είναι αρκετό να υπενθυμίσουμε ότι το ισοζύγιο των πιθανών επιπτώσεων (balance of convenience) έχει στο επίκεντρο του τον κίνδυνο αδικίας που θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο είναι λανθασμένη. Ο κίνδυνος αυτός εναποθέτει στο Δικαστήριο το καθήκον όπως, κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, ισοζυγίζει τα ενώπιον του στοιχεία και υιοθετεί εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται να ενέχει τους λιγότερους κίνδυνους αδικίας (βλ. Baccardi & Co Ltd v. Vinco Ltd

(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 788 η οποία υιοθέτησε τα λεχθέντα από το Δικαστή Hoffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited

(1987)1 W.L.R. 670). Στην προκειμένη περίπτωση, θεωρώ ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ των Αιτητών. Σε περίπτωση που στην Ελβετική διαδικασία εκδοθεί Απόφαση υπέρ των Αιτητών, οπόταν οι τρείς κληρονόμοι θα δικαιούνται εκ νέου το 1/3 του συμφέροντος της Grantway και μέσω αυτής των περιουσιακών της στοιχείων περιλαμβανομένης της Καθ΄ης η Αίτηση 1, αν τα περιουσιακά της στοιχεία έχουν μέχρι τότε διασκορπισθεί προς όφελος της XXXXX, τότε η επιτυχία τους στην Ελβετική διαδικασία θα είναι πλέον άνευ σημασίας και αντικειμένου. Από την άλλη η έκδοση των Διαταγμάτων παγοποίησης θα προκαλέσει λιγότερη ζημιά στην Καθ΄ης η Αίτηση λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη ότι δεν είναι εμπορική εταιρεία και δεν διεξάγει οποιεσδήποτε εργασίες. Και χωρίς να παραγνωρίζεται ο ισχυρισμός της πλευράς των Καθ΄ων η Αίτηση ότι η έκδοση των εν λόγω Διαταγμάτων θα εμποδίσει την αποπληρωμή των δανείων της Καθ΄ης η Αίτηση 1 προς την Grantway με συνεπακόλουθο την επιβάρυνση της σε τόκους. Δεν παραγνωρίζεται, επίσης, στο σημείο αυτό ο ισχυρισμός που έχει προβληθεί από πλευράς Καθ΄ων η Αίτηση, ήτοι ότι η έκδοση των απαγορευτικών Διαταγμάτων θα προκαλέσει σημαντική ενόχληση στην Καθ' ης η Αίτηση 1 αφού τα απαγορευτικά Διατάγματα θα την εμποδίσουν στην ουσία από του να αλλάξει τον παροχέα υπηρεσιών διαχείρισης ο οποίος είναι η Καθ' ης η Αίτηση 2 σε περίπτωση που το επιθυμεί όπως και, κατ΄αντίστοιχο τρόπο, ότι, εάν η Καθ' ης η Αίτηση 2 δεν επιθυμεί πλέον να παρέχει υπηρεσίες διαχείρισης στην Καθ' ης η Αίτηση 1, δεν θα επιτρέπεται να το πράξει τούτο. Σε συμφωνία με τα όσα έχει υποστηρίξει η πλευρά των Αιτητών λέω ότι το εν λόγω ζήτημα δεν μπορεί να αποτελέσει σοβαρό ή, καλύτερα, κρίσιμο παράγοντα για την μη έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων παγοποίησης. Η δυνατότητα είτε της Καθ' ης η Αίτηση 1, είτε της Καθ' ης η Αίτηση 2 να αποταθούν στο Δικαστήριο οποτεδήποτε κριθεί αναγκαίο για σκοπούς τροποποίησης των Διαταγμάτων είναι δεδομένη. Σημειώνεται επ΄αυτού και η δέσμευση των Αιτητών να μην ενστούν σε μια τέτοια περίπτωση νοουμένου ότι το Διάταγμα θα δεσμεύει πλέον τον οποιονδήποτε νέο σύμβουλο ή πάροχο διοικητικών υπηρεσιών της Καθ' ης η Αίτηση 1 και ο οποίος θα είναι αδειούχος πάροχος διοικητικών υπηρεσιών στην Κυπριακή Δημοκρατία. Στη βάση όλων των πιο πάνω και συνυπολογίζοντας όλους τους σχετικούς με το ζήτημα παράγοντες η έκδοση, επομένως, των αιτουμένων Διαταγμάτων στην υπό συζήτηση περίπτωση ενέχει, υπό τις περιστάσεις, τους λιγότερους κινδύνους αδικίας. Κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να διοριστεί Παραλήπτης/Διαχειριστής Εφαρμόζοντας λοιπόν τις ανωτέρω αρχές στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο η υπό κρίση υπόθεση είναι κατάλληλη για να εκδοθεί Διάταγμα διορισμού Παραλήπτη. Κατ' αρχή, δεν υπάρχει καμία απολύτως μαρτυρία ότι εάν εκδοθεί απαγορευτικό διάταγμα δεν θα αρκεί για να διασφαλίσει τις ανησυχίες των Αιτητών. Δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας που να δικαιολογεί συμπέρασμα ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν θα συμμορφωθούν με τέτοιο Διάταγμα. Όσον δε αφορά τον ισχυρισμό των Αιτητών ότι επί του παρόντος οι ανακτήσεις όλων των αγώγιμων δικαιωμάτων που οφείλονται στην Καθ΄ης η Αίτηση 1 τυγχάνουν χειρισμού από τον XXXXX ως ο εκπρόσωπος της Καθ΄ης η Αίτηση 1 στη βάση πληρεξουσίου, δεν είναι άνευ σημασίας η θέση των Καθ΄ων η Αίτηση στην ένορκη δήλωση Ζαχαριάδη, η οποία δεν αμφισβητήθηκε, ότι πρόσφατα το πληρεξούσιο έγγραφο το οποίο εκδόθηκε από την Καθ΄ης η Αίτηση 1 στον XXXXX ανακλήθηκε και ότι ένα νέο πληρεξούσιο έγγραφο εκδόθηκε στο δικηγόρο XXXXX XXXXX Kulua. Ούτε έχει προκύψει ότι η υπό κρίση περίπτωση συνιστά περίπτωση όπου έχει γίνει προσπάθεια απόκρυψης της αληθινής περιουσιακής κατάστασης της Καθ΄ης η Αίτηση 1, ούτως ώστε να δικαιολογείται ο διορισμός Παραλήπτη. Σύμφωνα με τη νομολογία, ο διορισμός Παραλήπτη ενδείκνυται, μεταξύ άλλων, στις περιπτώσεις όπου ο Καθ' ου η Αίτηση «has arranged his affairs in such a complicated way that if the step were not to be taken he might be judgment proof»[19]. Στην Αγγλική υπόθεση JSC BTA Bank v Ablyazov (No 3) [2011] Bus. L.R. D119 λέχθηκαν συναφώς τα εξής: "17 We agree that that is the right approach and if, therefore, a freezing order does not, of itself, provide adequate protection to a claimant because there is a measurable risk that a defendant may use the structure by which he holds his assets to deal with those assets in breach of the freezing order, then a receivership order will normally be justified." Στην παρούσα υπόθεση, όπως ορθά επισημαίνει ο κ. Χαραλάμπους, δεν έχει προκύψει ότι η XXXXX έχει χρησιμοποιήσει δίκτυο εταιρειών ή κάποια άλλη διευθέτηση προς απόκρυψη των περιουσιακών της στοιχείων έτσι ώστε να μην υπάρχει διαφάνεια. Εξ ου και είναι απόλυτα παραδεκτό ότι η XXXXX είναι η μόνη ιδιοκτήτης του ωφέλιμου συμφέροντος (beneficial interest) της Grantway, η οποία με τη σειρά της είναι η μόνη μέτοχος της Καθ΄ης η Αίτηση αρ.1 (Bescant). Με τον τρόπο αυτό, η XXXXX έμμεσα, ελέγχει την Bescant. Υπό τις περιστάσεις δεν έχω ικανοποιηθεί ότι η εξαιρετικά δραστική θεραπεία διορισμού ενδιάμεσου Παραλήπτη είναι απαραίτητο και/ή δίκαιο και πρόσφορο μέτρο στην παρούσα υπόθεση. Εν ολίγοις δεν έχω ικανοποιηθεί ότι τα Διατάγματα παγοποίησης δεν προστατεύουν επαρκώς τα επίδικα περιουσιακά στοιχεία. Επικουρικό Διάταγμα Αποκάλυψης Με βάση το υπό στοιχείο Β10 Αιτητικό, επιδιώκονται Διατάγματα Αποκάλυψης ως επικουρικά στα Διατάγματα Παγοποίησης. Τα Διατάγματα Αποκάλυψης θεωρούνται επικουρικά (ancillary) για υποβοήθηση των Διαταγμάτων Παγοποίησης. Σκοπός ενός τέτοιου Διατάγματος είναι να καταστήσει αποτελεσματική την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου στην έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος παγοποίησης περιουσίας. Συγκεκριμένα με το διάταγμα αποκάλυψης περιουσίας, εξασφαλίζεται η αστυνόμευση (policed) του διατάγματος παγοποίησης ώστε να γνωρίζει ο ενάγοντας ποια ακριβώς περιουσιακά στοιχεία είχε ο εναγόμενος κατά την επίδοση του διατάγματος παγοποίησης για να είναι σε θέση να ελέγξει σε μεταγενέστερο στάδιο κατά πόσον υπήρξε συμμόρφωση με το διάταγμα παγοποίησης[20]. Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Malofeev v. VTB Capital plc

(2011)EWCA Civ 1252: "In order to be effective the worldwide freezing order, certainly in the context of this litigation, should be accompanied by an order for disclosure of assets". Επίσης στην ίδια υπόθεση σε άλλο σημείο τονίστηκε ότι ένα Διάταγμα αποκάλυψης περιουσιακών στοιχείων συνήθως συνοδεύει ένα παγκοσμίου εμβέλειας Διάταγμα παγοποίησης και ότι τέτοιας φύσης Διάταγμα είναι αναγκαίο για να προσδώσει στο Διάταγμα παγοποίησης το στοιχείο της αποτελεσματικότητας. Όπως συγκεκριμένα τέθηκε το θέμα: "An order for disclosure of assets normally accompanies a worldwide freezing order. Such an order is usually necessary to give the worldwide freezing order teeth". Όπως επεξηγείται στο Σύγγραμμα Commercial Injunctions του Steven Gee 6η έκδοση

(2016)η αιτιολογική βάση της έκδοσης διατάγματος αποκάλυψης περιουσιακών στοιχείων ως επικουρικό διάταγμα στο διάταγμα παγοποίησης έγκειται στο γεγονός ότι αφής στιγμής ο Αιτητής αποδείξει πραγματικό κίνδυνο αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων κρίνεται κατάλληλο κατά κανόνα να εκδοθεί το διάταγμα αποκάλυψης ούτως ώστε αυτό να υποβοηθήσει στην αποτελεσματικότητα του Διατάγματος παγοποίησης. Σχετική είναι η ακόλουθη αναφορά: "23-013 It has become the usual practice of the court to order disclosure of information about assets as an ancillary order in aid of a freezing injunction,...... The justification for this is that once the claim has shown a real risk of dissipation of assets it will usually be appropriate to grant relief to assist the claimant make the injunction effective". Kαθοδηγούμενη από τις πιο πάνω αρχές καταλήγω ότι η υπό εξέταση υπόθεση αποτελεί κατάλληλη περίπτωση για έκδοση επικουρικού Διατάγματος αποκάλυψης πληροφοριών έτσι ώστε οι Αιτητές να διασφαλίσουν ότι οι Καθ΄ων η Αίτηση συμμορφώνονται πλήρως με τους όρους των Διαταγμάτων παγοποίησης. Κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων Προστακτικών Διαταγμάτων Δεν διαφεύγει την προσοχή του Δικαστηρίου πως στην προκειμένη περίπτωση επιδιώκονται προστακτικής φύσεως Διατάγματα[21]. Οι γενικές αρχές επί των οποίων εκδίδονται τέτοια Διατάγματα έχουν τεθεί στην Αγγλική υπόθεση Morris v. Redland Bricks Ltd

(1970)A.C. 652[22] ως ακολούθως: · Προστακτικό διάταγμα μπορεί μόνο να χορηγηθεί όπου ο ενάγων αποδεικνύει ισχυρή πιθανότητα ότι θα υποστεί σοβαρή ζημιά στο μέλλον. · Όπου οι αποζημιώσεις δεν θα αποτελούν επαρκή θεραπεία αν επισυμβεί τέτοια ζημιά. Αυτό αποτελεί μόνο εφαρμογή της γενικής αρ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.