MEDIAMS CONSTRUCTION AND DEVELOPMENT COMPANY LIMITED ν. Κωνσταντινίδη κ.α., Αρ. Αίτησης: 44/2020, 29/6/2020

(2013)2 ΑΑΔ 22). Έθεσα λοιπόν κατά γενικό τρόπο τους προβληματισμούς μου ως προς το κατά πόσο παρέχεται γενικά καθ' ύλη δικαιοδοσία σε ένα Δικαστήριο να εμπλακεί με τον αιτούμενο τρόπο σε μια ιδιωτική διαιτησία λαμβανομένων υπόψη και των πιθανών εξουσιών που δίνονται σε ένα διαιτητή από το σχετικό συμφωνητικό που περιέχει τους όρους εντολής του, συμφωνητικό και όροι τους οποίους επεσήμανα ότι καμία πλευρά δεν είχε επισυνάψει, όσο και ως προς το κατά πόσο παρέχεται τέτοια δικαιοδοσία στο Δικαστήριο όταν πανομοιότυπο αίτημα έχει ήδη υποβληθεί ενώπιον του διαιτητή και ακόμη δεν έχει αποφασιστεί, ως ήταν και η προκειμένη περίπτωση σύμφωνα με τα όσα φαίνεται να δέχονταν και οι δύο πλευρές. Όταν μου ζητήθηκαν περαιτέρω διευκρινίσεις από την κα Ιωσήφ, προχώρησα να εξηγήσω τους προβληματισμούς μου, οι οποίοι προφανώς και αφορούσαν στη ρίζα της όλης διαδικασίας (goes to the root of the proceedings), έτσι ώστε να μεταφερθεί επακριβώς το τι με προβλημάτιζε στους δικηγόρους που χειρίζονταν την υπόθεση και δεν εμφανίστηκαν και κατέγραψα στο πρακτικό που ο ίδιος τηρούσα τα εξής: «Οφείλω να σας εκφράσω τους προβληματισμούς μου ως προς το θέμα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να εμπλακεί με τον αιτούμενο τρόπο στη διαιτησία λαμβανομένων υπόψη και των πιθανών εξουσιών του διαιτητή ως προς το συγκεκριμένο θέμα και να επισημάνω επίσης ότι δεν φαίνεται να έχει παρουσιαστεί από οποιαδήποτε πλευρά το συμφωνητικό της διαιτησίας ή οι όροι εντολής του διαιτητή». Η καταληκτική θέση αμφότερων των συνηγόρων ήταν η ίδια - «Θέση μας είναι ότι παρά ταύτα η υπόθεση θα πρέπει να προχωρήσει ως έχει σε ακρόαση». Το εν λόγω κοινό αίτημα το ικανοποίησα και όρισα την υπόθεση για ακρόαση στις 25/06/20 στις 1030 με γραπτές αγορεύσεις. Στις 10/06/20 καταχωρήθηκε από πλευράς αιτητών η υπό κρίση αίτηση διά κλήσεως, η οποία υποστηρίζεται από Ε/Δ της δικηγόρου κας Ιωσήφ και με την οποία ζητείται η εξαίρεση και/ή ο αποκλεισμός μου από την εκδίκαση και/ή τον οποιοδήποτε περαιτέρω χειρισμό, ανάμειξη ή εμπλοκή στην παρούσα υπόθεση καθώς επίσης και η αναβολή της ακρόασης της 25/06/

1. Στην Ε/Δ της κας Ιωσήφ προβάλλονται σωρεία παραπόνων προς το άτομο μου και ως προς τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκα την όλη διαδικασία και ιδιαίτερα τη διαδικασία στις 09/04/20, η ουσία των οποίων παραπόνων θεωρώ ότι συνοψίζεται στις ακόλουθες παραγράφους της Ε/Δ τις οποίες παραθέτω αυτούσιες: «
2. .Στις 26/05/2020 η Αίτηση ήταν ορισμένη για Οδηγίες, κατόπιν της καταχώρησης ένστασης εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι εκπροσωπούνται από τον Δικηγόρο κ. Μιλτιάδη Βιολάρη. Κατά την εμφάνιση μου ενώπιον του Δικαστή κ. Πασχαλίδη, εκ μέρους του κ. Βιολάρη εμφανίστηκε ο κ. Παντελής Πασχαλίδης, ήτοι ο αδερφός του Δικαστή. Από ότι έχω πληροφορηθεί οι δύο αυτή συνάδελφοι είναι δικηγόροι στο ίδιο γραφείο στη Λευκωσία. Όπως υποθέτω θα φαίνεται και από το φάκελο του Δικαστηρίου αλλά όπως και εγώ γνωρίζω αφού εγώ εμφανίστηκα και στη πρώτη ημερομηνία που η παρούσα Αίτηση ήταν ορισμένη για οδηγίες, ο κ. Παντελής Πασχαλίδης εμφανίστηκε ξανά στην Αίτηση Αρ. 44/2020, στις 13/03/
3. Αποδέχτηκα το γεγονός αυτό για εκείνη την εμφάνιση, δεδομένου ότι η εμφάνιση ήταν τυπική και η Αίτηση ήταν για πρώτη φορά ορισμένη ενώπιον του Δικαστή κ. Πασχαλίδη. Όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι των Αιτητών, η εν λόγω πρώτη εμφάνιση ήταν τυπική καθότι απλά δόθηκε από το Δικαστήριο ημερομηνία για καταχώρηση ένστασης και τίποτα περαιτέρω ειπώθηκε σχετικά με την ουσία της υπόθεσης.
4. Στις 26/05/2020, παρόλο που οι Δικηγόροι των Αιτητών και εγώ, εύλογα ανέμενα ότι και αυτή η εμφάνιση θα ήταν τυπική, εφόσον θεώρησα ότι θα δοθεί μόνο ημερομηνία από το Δικαστήριο για καταχώρηση γραπτών αγορεύσεων, το Δικαστήριο προέβη σε σχόλια τα οποία έντιμα και ειλικρινά πιστεύω ότι κάθε σώφρων πολίτης θα θεωρούσε ότι επηρεάζουν ή προδικάζουν το αποτέλεσμα της παρούσας διαδικασίας ή που εύλογα θα θεωρούνταν από οποιοδήποτε λογικό άνθρωπο ότι επηρεάζουν έκδηλα το δίκαιο της παρούσας διαδικασίας.
5. Ειδικότερα το Δικαστήριο δήλωσε επιφυλάξεις για την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα για ασφάλεια εξόδων. Το Δικαστήριο εισήλθε στην ουσία της υπόθεσης, σχολιάζοντας και προβαίνοντας σε τοποθετήσεις σχετικά με την φύση της αίτησης για παροχή διατάγματος ασφάλειας εξόδων, κάτι που σε καμία περίπτωση μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί συνήθεις αντικείμενο ή περιεχόμενο τυπικών εμφανίσεων. Είναι η θέση μου, και έντιμα και ειλικρινά πιστεύω, ότι το Δικαστήριο τοποθετήθηκε επί της ουσίας της υπόθεσης, στην παρουσία στενού συγγενικού προσώπου του Δικαστή ο οποίος κατά την διαδικασία αυτή ήταν ο δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση.
6. Με αυτό τον τρόπο δημιούργησε το Δικαστήριο την εντύπωση, στον μέσο εχέφρονα πολίτη, ότι το Δικαστήριο λαμβάνει θέση υπέρ της μιας πλευράς και σε βάρος της άλλης, σε μία διαδικασία στην οποία έχει κληθεί εκ καθηκόντως να αποφασίσει δικαστικά, ακριβοδίκαια και αμερόληπτα, εφόσον η φύση των ερωτήσεων του Δικαστηρίου αφορούσαν ισχυριζόμενες ελλείψεις της Αίτησης Αρ. 44/
7. Το Δικαστήριο έλαβε ξεκάθαρα θέση εναντίον της επιτυχίας της Αίτησης, και δεν περιορίστηκε απλώς στην υποβολή προβληματισμών αναφορικά με την Αίτηση.
8. Συγκεκριμένα το Δικαστήριο ανέφερε ότι δεν μπορεί να παρακάμψει τον Διαιτητή και όταν ανέφερα ότι ο Διαιτητής εφόσον του ζητήθηκε να αποφασίσει αναφορικά με την ασφάλεια εξόδων δεν το έπραξε, τοποθετήθηκε λέγοντας ότι αυτό που έπρεπε να γίνει είναι να καταχωρηθεί αίτηση με την οποία η πλευρά μας να ζητά από το Δικαστήριο να διατάξει τον Διαιτητή να αποφασίσει επί του θέματος. Η θέση μου ήταν ότι το ζήτημα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου αποτελεί ζήτημα το οποίο θα επιληφθούμε στις αγορεύσεις μας. Εν πάση περιπτώσει, ενδεικτικά αναφέρω ότι όπως φαίνεται και από την ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση, δεν εγείρεται ένσταση αναφορικά με την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να επιληφθεί της εν λόγω Αίτησης, επομένως είναι δεδομένο ότι οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν αποδεχτεί την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου.
9. Το Δικαστήριο προχώρησε ρωτώντας γιατί δεν καταχωρήθηκε ως Τεκμήριο στην Αίτηση, το Συμφωνητικό Έγγραφο Διαιτησίας. Ανέφερα στο Δικαστήριο ότι πρόκειται για διαφορές οι οποίες αφορούσαν το αντικείμενο των Αγωγών Αρ. 7693/11 και 172/12 και οι οποίες παραπέμφθηκαν σε διαιτησία δυνάμει διαταγμάτων του Δικαστηρίου, τα οποία συμπεριλαμβάνονται ως Τεκμήρια στην Αίτηση. Το Δικαστήριο τοποθετήθηκε λέγοντας ότι, το Συμφωνητικό Έγγραφο Διαιτησίας θα έπρεπε να είχε συμπεριληφθεί ως Τεκμήριο, ούτως ώστε να μπορεί το Δικαστήριο να λάβει γνώση της ύπαρξης της διαιτησίας. Αναφέρω εδώ ότι, σε καμία περίπτωση η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση αμφισβήτησε την ύπαρξη της διαιτησίας.
10. Το Δικαστήριο προχώρησε ρωτώντας γιατί ούτε το Συμβόλαιο μεταξύ των μερών καταχωρήθηκε ως Τεκμήριο στην Αίτηση. Η θέση του Δικαστηρίου ήταν ότι, δεν μπορεί η πλευρά μας να ζητά από το Δικαστήριο να εξασκήσει την διακριτική του ευχέρεια και να διατάξει ασφάλεια εξόδων χωρίς να έχει ενώπιον του το Συμφωνητικό Διαιτησίας και το Συμβόλαιο μεταξύ των μερών. Η θέση μας είναι εν πάση περιπτώσει ότι, τα εν λόγω έγγραφα δεν είναι απαραίτητα για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Οι Δικηγόροι των Αιτητών έχουν έτοιμες τις θέσεις τους επί όλων των θεμάτων που ενδεχομένως απασχολούν το Δικαστήριο και θα τις παραθέσουν στις διαδικασίες που πρέπει, όταν αυτό κριθεί σκόπιμο..
11. Δεδομένου ότι οι ισχυρισμοί και οι τοποθετήσεις του Δικαστηρίου ήταν, στον βαθμό που έντιμα και ειλικρινά πιστεύω, άσχετοι με την ουσία της Αίτησης, πραγματικά διερωτώμαι γιατί το Δικαστήριο να έλαβε τόσο ξεκάθαρα θέση εναντίον της επιτυχίας της Αίτησης. Το γεγονός της εμφάνισης στενού συγγενικού προσώπου του Δικαστή για την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση συντείνει ακόμη περισσότερο στο να δημιουργηθεί η εντύπωση προκατάληψης από το Δικαστήριο, υπέρ της άλλης πλευράς.
12. Πέραν της παρουσίας στενού συγγενικού προσώπου του Δικαστή κατά την την επίδικη εμφάνιση, είναι η θέση μου και έντιμα και ειλικρινά πιστεύω ότι το Δικαστήριο προαποφάσισε για την αποτυχία της Αίτησης προτού καταχωρηθούν οι γραπτές αγορεύσεις των μερών, γεγονός που επηρεάζει καθοριστικά το δικαίωμα των Αιτητών για δίκαιη δίκη.
13. Όπως φαίνεται από τα πιο πάνω, το Δικαστήριο εισήλθε στην ουσία της Αίτησης και προέβη σε τοποθετήσεις αναφορικά με αυτή, γεγονός που δεικνύει ότι δεν επρόκειτο για μια τυπική εμφάνιση. Είναι η θέση των Αιτητών ότι, εφόσον η εμφάνιση κάθε άλλο από απλώς τυπική ήταν, είναι ανεπίτρεπτο και αντιδεοντολογικό το γεγονός ότι ο αδελφός του Δικαστή εμφανίστηκε εκπροσωπώντας την μια πλευρά.
14. Πέραν από τα πιο πάνω, φαίνεται ότι το Δικαστήριο, με την στάση του, προαποφάσισε το αποτέλεσμα της διαδικασίας, προτού ολοκληρωθεί η διαδικασία των αγορεύσεων, δηλώνοντας ξεκάθαρα την θέση του και τις επιφυλάξεις του σχετικά με την δυσκολία επιτυχίας της Αίτησης. Μάλιστα το Δικαστήριο δήλωσε ότι θα σημειώνονταν οι εν λόγω επιφυλάξεις του Δικαστηρίου στα πρακτικά.
15. Σε αυτό το σημείο επιθυμώ να αναφέρω ότι τα πρακτικά ετοιμάστηκαν από τον ίδιο τον Δικαστή, εφόσον δεν υπήρχε στενογράφος στο γραφείο του Δικαστή (όπου έγινε η εν λόγω εμφάνιση), και επομένως δεν συμπεριλήφθηκε ολόκληρη η συζήτηση που προέκυψε στο γραφείο του Δικαστή. Τα πρακτικά της εμφάνισης επισυνάπτονται ως Τεκμήριο
16. Όπως φαίνεται από τα πρακτικά της εν λόγω εμφάνισης, ο Δικαστής σημείωσε σε παρένθεση ότι επρόκειτο για «τυπική εμφάνιση». Παρ' όλα αυτά, το ίδιο το Δικαστήριο προχώρησε σε ερωτήσεις και τοποθετήσεις επί της ουσίας της Αίτησης. Έντιμα και ειλικρινά πιστεύω και έτσι με συμβουλεύον οι δικηγόροι των Αιτητών, ότι δεν υπάρχει δικονομική πρόνοια που να επιτρέπει την ονομασία εμφάνισης κατ' αυτό τον τρόπο ως «τυπική εμφάνιση». Εν πάση περιπτώσει, από την στιγμή που το Δικαστήριο το ίδιο επέλεξε να συζητήσει την ουσία της υπόθεσης και να εκφραστεί με τον τρόπο που εκφράστηκε η εμφάνιση δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί τυπική.
17. Περαιτέρω, σε αυτό το σημείο θα πρέπει να αναφερθεί ότι το Δικαστήριο έθιξε ζητήματα για τα οποία θεώρησε ότι είναι καθοριστικά για την επιτυχία της Αίτησης για ασφάλεια εξόδων, τα οποία δεν έχουν συμπεριληφθεί στην ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση, στην παρουσία μάλιστα του αδελφού του Δικαστή εκπροσωπώντας την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση, και δίδοντας τους με αυτό τον τρόπο καθοδήγηση ως προς το πως να διαμορφώσουν την γραπτή τους αγόρευση ή και για το πώς να προσεγγίσουν την ένσταση τους. Η τοποθέτηση του Δικαστηρίου έχει σαν αποτέλεσμα να πλήττεται το δικαίωμα των Αιτητών σε δίκαιη δίκη. Είναι η θέση μου και σύμφωνα με τα όσα προβλέπονται στον Οδηγό Δικαστικής Συμπεριφοράς ότι ο Δικαστής δεν θα έπρεπε να προβεί στα εν λόγω σχόλια ενόσω η διαδικασία ενώπιον του ή και η καταχώρηση γραπτών αγορεύσεων εκκρεμούν, εφόσον κάτι τέτοιο μπορεί να είναι αναμενόμενο να επηρεάσει το αποτέλεσμα της διαδικασίας ή να επηρεάσει δυσμενώς και εκδήλως το δίκαιο της διαδικασίας.
18. Με την ολοκλήρωση των τοποθετήσεων και ερωτήσεων του Δικαστηρίου δήλωσα ότι η πλευρά μας επιθυμεί όπως οριστεί ημερομηνία από το Δικαστήριο για καταχώρηση γραπτών αγορεύσεων. Ο Δικαστής ρώτησε γιατί μετά από όλα όσα μου ανέφερε επιθυμώ ακόμη να συνεχίσω με την προώθηση της Αίτησης και ανέφερε ότι η πλευρά μας παίρνει ρίσκο να αποτύχει στο αίτημα της και να επωμιστεί τα έξοδα της αίτησης.
19. Με την ολοκλήρωση της διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου, ενημέρωσα τον κ. Κωνσταντίνο Μέσσιο, ο οποίος χειρίζεται προσωπικά την υπόθεση, για όλα όσα έλαβαν χώρα στο Δικαστήριο. Αφού ενημερωθήκαν οι Αιτητες έδωσαν οδηγίες να καταχωρήσουν την παρούσα Αίτηση, προτού η διαδικασία της εκδίκασης της κυρίως Αίτησης προχωρήσει περαιτέρω.» Καταλήγει δε η ομνύουσα στα εξής: «
20. Ως εκ τούτου, είναι η θέση μας ότι, στην προκειμένη περίπτωση δημιουργείται δικαιολογημένη εντύπωση ύπαρξης πραγματικής πιθανότητας προκατάληψης από τον Δικαστή, στον νου του εχέφρονα πολίτη. Το Δικαστήριο φαίνεται να έχει δώσει την εντύπωση ότι έχει προαποφασίσει το αποτέλεσμα της αίτησης, εκφράζοντας τις αναμενόμενες θέσεις του ενώπιον του εξ αίματος αδελφού του ο οποίος εμφανίστηκε ως Δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση ενώπιον του για τους Καθ' ων η Αίτηση, σε εμφάνιση που λόγω της στάσης του Δικαστηρίου δεν ήταν καθόλου τυπική. Έντιμα και ειλικρινά πιστεύω και έτσι με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι των Αιτητών ότι με την στάση του το Δικαστήριο έχει μολύνει την διαδικασία και οι Αιτητές δεν έχουν πλέον εμπιστοσύνη ότι θα ακουστούν κατά τρόπο αμερόληπτο και αντικειμενικό.
21. Έντιμα και ειλικρινά πιστεύω ότι, τα γεγονότα τα οποία περιγράφονται πιο πάνω, στοιχειοθετούν την ύπαρξη πραγματικής πιθανότητας προκατάληψης και δικαιολογούν τον ισχυρισμό της παραβίασης του Άρθρου 6

(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) που κατοχυρώνει την αμεροληψία του Δικαστηρίου ως στοιχείο της δικαιοσύνης και δικαίωμα του κάθε διαδίκου.

1. Σε συνδυασμό με την στενή συγγένεια, μεταξύ του Δικαστή κ. Λ. Πασχαλίδη και του Δικηγόρου κ. Π. Πασχαλίδη ο οποίος εμφανίστηκε ενώπιον του εκπροσωπώντας τους Καθ' ων η Αίτηση στις 26/05/2020, που ούτως ή άλλως έχει δημιουργήσει από μόνο του σοβαρό λόγο εξαίρεσης και αποκλεισμού του εν λόγω Δικαστή από την εκδίκαση της υπόθεσης, η Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό δεν μπορεί να συνεχίσει ενώπιον του κ. Λ. Πασχαλίδη.
2. Έντιμα και ειλικρινά πιστεύω και έτσι με συμβουλεύουν και με πληροφορούν οι δικηγόροι των Αιτητών ότι, σε ένα αντιπαραθετικό σύστημα απονομής δικαιοσύνης, ο δικαστής ουδέποτε μπορεί να εισέλθει στην αρένα και να λάβει θέση, υπερασπίζοντας ή προβάλλοντας θέσεις που μπορεί ή ενδέχεται να προβάλλει η μια εκ των δύο πλευρών και σίγουρα δεν μπορεί να δώσει πολεμοφόδια μέσω των απόψεων που εκφράζει προ ή κατά μιας αίτησης σε μια εκ των πλευρών σε βάρος της άλλης. Με όλα όσα έπραξε το Δικαστήριο μετάτρεψε μια τυπική εμφάνιση σε ουσιαστική μνεία που έλαβε χώρα με τον αδελφό του Δικαστή να εμφανίζεται για μια εκ των δύο πλευρών.
3. Είναι η θέση μου ότι, η εξαίρεση του κ. Λ. Πασχαλίδη επιδιώκεται αποκλειστικά για αντικειμενικούς λόγους που απορρέουν και ξεχωριστά από την στενή οικογενειακή σχέση του Δικαστή με τον δικηγόρο τον οποίο εμφανίστηκε για την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση κατά την εν λόγω διαδικασία και από τα όσα δηλώθηκαν από το Δικαστήριο. Ταυτόχρονα όμως απορρέουν και συσσωρευτικά από τους δύο προαναφερόμενους λόγους.
4. Μετά από τα όσα προέκυψαν δεν εξασφαλίζεται η εμφάνιση της αμεροληψίας του Δικαστηρίου. Το κριτήριο για τον αποκλεισμό του Δικαστή από την Αίτηση Αρ. 44/2020 είναι αποκλειστικά αντικειμενικό, στην βάση της αντίδρασης του λογικού και σώφρον πολίτη ή παρατηρητή ενημερωμένου ως προς τα γεγονότα. Κάτι τέτοιο αποτελεί κατά κανόνα ασφαλές κριτήριο για τη διαπίστωση ύπαρξης προκατάληψης (bias).
5. Έντιμα και ειλικρινά πιστεύω ότι, τα συμφέροντα των Αιτητών και το δικαίωμα τους για δίκαιη δίκη θα επηρεασθούν δυσμενώς εάν ο Δικαστής δεν αποσυρθεί και ή εξαιρεθεί και ή απομακρυνθεί από την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης. Η πρόθεση των Αιτητών δεν είναι σε καμία περίπτωση να επιλέξουν τον Δικαστή ο οποίος θα επιληφθεί της Αίτησης τους, αλλά η θέση μας είναι ότι η απρόσωπη σύνθεση του Δικαστηρίου που θα εκδικάσει μια υπόθεση είναι θέμα κεφαλαιώδους σημασίας για την απονομή της δικαιοσύνης.» Η εν λόγω αίτηση ορίστηκε από το Πρωτοκολλητείο σε 15 μέρες από την καταχώρηση της, ήτοι την ίδια μέρα που ήταν ορισμένη η ακρόαση της ουσίας της κυρίως αίτησης, 25/06/20, και εν τω μεταξύ επιδόθηκε και στον κ. Βιολάρη. Έκρινα συνεπώς στις 25/06/20 ορθότερο όπως επιληφθώ πρώτα της υπό κρίση αίτησης αφού όχι μόνο αυτό είναι που επέβαλλε η φύση της αλλά και διότι η απόφαση μου ως προς αν θα εξαιρεθώ ή όχι από τη διαδικασία αναπόφευκτα θα επηρεάσει την περαιτέρω πορεία της υπόθεσης. Προχώρησα επομένως και άκουσα επί του αιτήματος τόσο το κ. Βιολάρη που εμφανίστηκε για τους καθ' ων η αίτηση όσο και τον κ. Κ. Μέσσιο ο οποίος εμφανίστηκε για τους αιτητές. Ζήτησα όμως πρώτα από τους δύο συνηγόρους και ιδιαίτερα από τον κ. Βιολάρη όπως μου διευκρινιστεί κατά πόσο ο αδελφός μου, για τον οποίο μέχρι σήμερα γνωρίζω μόνο ότι εργοδοτείται αποκλειστικά στον δικηγορικό οίκο που ανέφερα πιο πάνω και χειρίζεται αποκλειστικά υποθέσεις του εν λόγω οίκου, είχε στην παρούσα περίπτωση οποιαδήποτε άμεση ή έμμεση εμπλοκή ή οικονομικό ή άλλο συμφέρον είτε στην ουσία της διαφοράς των διαδίκων, είτε στις διάφορες διαδικασίες που υπήρχαν και υπάρχουν μεταξύ τους, είτε στον δικηγορικό οίκο του κ. Βιολάρη, ως άλλωστε επιβάλλετο να πράξω σύμφωνα με τη νομολογία (βλ. απόφαση Οικονόμου Δ. στην ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ κ.α. ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Πoινικές Εφέσεις αρ.125/2017, 127/17, 129/17, 130/17, 131/17, 26/4/2018) αλλά και πλέον από τη σχετική Δικαστική Πρακτική και τον πρόσφατο Οδηγό Δικαστικής Συμπεριφοράς. Ο κ. Βιολάρης δήλωσε ότι οι εμφανίσεις που πραγματοποίησε ο αδελφός μου στην παρούσα υπόθεση ήταν καθαρά φιλοφρονητικού προς τον ίδιο χαρακτήρα και ότι καμία άμεση ή έμμεση εμπλοκή ή συμφέρον δεν έχει ο αδελφός μου είτε στις διαφορές των διαδίκων είτε στις εργασίες της δικηγορικής εταιρείας M.VIOLARES LLC γενικότερα και δήλωσε έτοιμος να παρουσιάσει την ίδια στιγμή αν χρειαζόταν, κατάσταση από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις αναφορικά με όλους τους εργοδοτούμενους της δικηγορικής του εταιρείας. Ταυτόχρονα ο συνήγορος ανέφερε ότι δεν προτίθετο να καταχωρήσει οποιαδήποτε ένσταση στο αίτημα εφόσον θεωρούσε ότι επρόκειτο για θέμα που αφορά αποκλειστικά το Δικαστήριο στην κρίση του οποίου το άφησε να αποφασιστεί. Στην αντιπέρα όχθη ο κ. Μέσσιος κατέθεσε γραπτό κείμενο αγόρευσης προς υποστήριξη της αίτησης και αγορεύοντας προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου επεσήμανε μεταξύ άλλων τα εξής. Πρώτο ότι σε κανένα πρακτικό δεν δηλώθηκε είτε από εμένα είτε από τον αδελφό μου ότι έχουμε αυτή τη συγγένεια. Σε σχετική διευκρινιστική ερώτηση που του τέθηκε από το Δικαστήριο με ταυτόχρονη υπόδειξη των όσων περί αυτού του θέματος αναφέρονταν στην Ε/Δ της κας Ιωσήφ (βλ. παρ. 2 και 3 ανωτέρω), ο κ. Μέσσιος ανέφερε ότι ο ίδιος δεν γνώριζε ποτέ ότι ο δικηγόρος Παντελής Ανδρέα Πασχαλίδης και ο Δικαστής Λούκας Ανδρέα Πασχαλίδης είναι αδέλφια και ότι έχουν τους ίδιους γονείς. Δεύτερο ότι δεν καταγράφεται στο «σώμα» του πρακτικού της 09/04/20 να είχε δηλωθεί ότι η εμφάνιση του αδελφού μου εκείνη την μέρα συνιστούσε «τυπική εμφάνιση». Σημειώνω εδώ ότι σε σχέση με το θέμα αυτό ο κ. Μέσσιος κατά την προφορική του αγόρευση ανέφερε ότι ναι μεν στο σημείο των εμφανίσεων στο πρακτικό της 09/04/20 καταγράφεται δίπλα από το όνομα του αδερφού μου η φράση «τυπική εμφάνιση» όμως κατά το συνήγορο αυτή η φράση ενδεχομένως να προστέθηκε σε μεταγενέστερο στάδιο. Καθηκόντως τότε υπέδειξα στο συνήγορο τις επί του προκειμένου αναφορές της κας Ιωσήφ (βλ. παρ. 2, 3 και 4 ανωτέρω) και του ζήτησα όπως ρητά και άμεσα διευκρινίσει κατά πόσο με τη θέση του αυτή απέδιδε προς το άτομο μου μομφή ή κατηγορία περί παραποίησης ή αλλοίωσης των τηρηθέντων πρακτικών ώστε να εξετάσω κατά πόσο ενδεικνυόταν υπό τις περιστάσεις κάποιος διαφορετικός χειρισμός της υπόθεσης. Αφού ο συνήγορος απάντησε αρνητικά στην ερώτηση μου, έκρινα ότι δεν υπήρχε ανάγκη να δοθεί περαιτέρω συνέχεια στο θέμα αυτό. Τρίτο, εφόσον οι δικηγόροι, σύμφωνα με τον κ. Μέσσιο, δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα, συνεπάγεται ότι όταν κάποιος δικηγόρος εμφανιστεί ενώπιον Δικαστηρίου για οποιοδήποτε λόγο, ακόμα και όταν είναι εκ μέρους συναδέλφου του, αυτός θα πληρωθεί κάποια αμοιβή για την εν λόγω εμφάνιση. Υπό αυτή την έννοια, υποστήριξε ο κ. Μέσσιος, δεν μπορεί μια τυπική εμφάνιση να εξαλείψει το συμφέρον που αποκτά ένας δικηγόρος με την πραγματοποίηση της, έστω και αν αυτή γίνεται εκ μέρους κάποιου άλλου συναδέλφου του και κατ' επέκταση δεν μπορώ να θεωρήσω ότι ο αδελφός μου δεν θα πληρωθεί για τις εμφανίσεις του από τα χρήματα που θα εισπράξει η M.VIOLARES LLC από τους πελάτες της. Όλα τα πιο πάνω κατά το συνήγορο, καθώς επίσης και όλα όσα αναφέρονται στην Ε/Δ Ιωσήφ, επιβάλλουν την έγκριση του αιτήματος και την εξαίρεση μου από την παρούσα υπόθεση. Έχω εξετάσει με περισσή προσοχή τα όσα σοβαρά θέματα έχουν εγερθεί από πλευράς αιτητών, έχοντας κατά νου την πρόσφατης Δικαστική Πρακτική και Οδηγό Δικαστικής Συμπεριφοράς, τις σχετικές νομολογιακές αρχές που διέπουν το θέμα εξαίρεσης ενός Δικαστή σε διάφορες περιπτώσεις (βλ. μεταξύ άλλων την ενδελεχή ανάλυση που γίνεται στις Μιχαηλίδης ανωτέρω, Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. Βοηθού Γενικού Εισαγγελέως της Δημοκρατίας, ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ. 1/2015, 23/6/2015 (απόφαση Οικονόμου Δ), Markides v. Republic

(1984)3 CLR 304, Ανδρέας Συμεού

(2012)1 Α.Α.Δ. 974, Ανδρονίκου Ρέα και Άλλος

(2013)1 ΑΑΔ 1118 καθώς επίσης και Koulias v Cyprus ECHR Application no. 48781/12 και Nicholas v Cyprus ECHR Application no. 63246/10) αλλά και τον κανόνα ότι η αποδοχή αιτήματος για εξαίρεση χωρίς καλό λόγο θα ισοδυναμούσε με παραίτηση εκτέλεσης καθήκοντος και ταυτόχρονη αναγνώριση στο διάδικο του δικαιώματος επιλογής Δικαστή, συνέπεια ολέθρια για το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης (βλ. Barry Evangeli

(1992)1 CLR 1443). Στο βαθμό βεβαίως που τίθεται θέμα του πώς αντιλαμβάνεται την κάθε περίπτωση ο αντικειμενικός παρατηρητής, «.Κατά τη νομολογία κριτήριο δεν είναι «ο κόσμος», αλλά ο αντικειμενικός παρατηρητής ο οποίος «δεν είναι ασφαλώς ο τυχαίος απληροφόρητος άνθρωπος που θα μπορούσε να σχηματίσει μια βεβιασμένη εντύπωση παρασυρόμενος από την υποκειμενική του μονομερή και αποσπασματική αντίληψη, αλλά εκείνος ο οποίος με ολοκληρωμένη πληροφόρηση και κατανόηση του τρόπου λειτουργίας των διαδικασιών στα πλαίσια τους μπορεί έτσι να καταλήξει σε μια αντάξια της αντικειμενικότητάς του άποψη ως προς το ζητούμενο» (βλ. αναφορά που γίνεται στην Αίτηση 1/2015 ανωτέρω στην υπόθεση Abed Alkaadir Typye ν. Αστυνομίας

(2008)3 ΑΑΔ 279). Με γνώμονα τα πιο πάνω λοιπόν, επισημαίνω τα εξής σχετικά με την παρούσα περίπτωση: Κατ' αρχή θεωρώ ότι τα όσα μου αποδίδει ο κ. Μέσσιος στην παρούσα περίπτωση περί «εισόδου μου στην αρένα» της διαφοράς και περί ανεπίτρεπτης έκφρασης προβληματισμών και απόψεων, αυτά είναι το λιγότερο άστοχα και στερούνται κάθε μορφής ερείσματος. Επί τούτου περιορίζομαι απλά να υπενθυμίσω την πάγια νομολογιακή αρχή ότι θέματα δικαιοδοσίας ως αυτά που έθιξα δύναται να εγερθούν σε οποιοδήποτε στάδιο, είτε από τους διαδίκους είτε από το Δικαστήριο αυτεπάγγελτα (βλ. μεταξύ άλλων Λογγίνος ν. Λογγίνου

(2000)1 Α.Α.Δ. 1347, Δαδακαρίδης ν. Δαδακαρίδου

(1990)1 ΑΑΔ 566 , YAEL NAVARO YASHIN, Πολιτική Αίτηση αρ. 41/16, 31/5/2016 και Πετράκη Μαρία ν. Μάριου Φωτίου,

(2012)1 Α.Α.Δ. 625) και ότι η καθ' ύλη αναρμοδιότητα ενός Δικαστηρίου να επιληφθεί μιας υπόθεσης δεν μπορεί να θεραπευτεί από την όποια στάση ήθελαν τηρήσουν οι διάδικοι αλλά ούτε και συμφωνία ή ανοχή μεταξύ των διαδίκων δύναται να επεκτείνει ή να δώσει σε Δικαστήριο δικαιοδοσία που ουδέποτε είχε, εφόσον η διαδικασία θεωρείται, λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας, εξ' υπαρχής άκυρη (βλ. Ρ.Ι.Κ. κ.ά. ν. Νικολαΐδη

(1993)1 ΑΑΔ 364, ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ TΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ TOLKACHEVA, Πολιτική Έφεση Αρ. 151/2019, 6/9/2019, Philippou v. Philippou

(1986)1 C.L.R. 689 και Γενικός Εισαγγελέας (Αρ.7)

(1993)1 ΑΑΔ 793, Ηλίας Ηλία (Αρ. 1)

(1995)1 ΑΑΔ 1). Τέτοια δικαιοδοτικά θέματα μάλιστα επιβάλλεται όπως εκεί όπου παρέχεται η δυνατότητα, εγείρονται, εξετάζονται και αποφασίζονται πριν από οτιδήποτε άλλο και το Δικαστήριο έχει καθήκον όπως εκεί όπου το προβληματίζουν τέτοια θέματα, να τα εγείρει άμεσα στους διαδίκους ώστε να λάβει και τις δικές τους θέσεις (βλ. Τύχωνος ανωτέρω). Αφ' ης στιγμής ενημερώθηκα από τις δύο πλευρές ότι επιθυμούσαν να προχωρήσουν με την ακρόαση προσκομίζοντας τελικές γραπτές αγορεύσεις, έπραξα αυτό που είχα καθήκον να πράξω στα πλαίσια μιας δίκαιης διαδικασίας, ήτοι έθεσα υπόψη και των δύο πλευρών κάποιο προβληματισμό που είχα αναφορικά με την καθ' ύλη δικαιοδοσία μου έτσι ώστε να μην ληφθούν οι δύο πλευρές εξ' απήνης κατά την ακρόαση αλλά κατά την ετοιμασία των τελικών αγορεύσεων τους να έχουν «.την ευκαιρία να διατυπώσουν τις απόψεις τους ώστε να (με) βοηθήσουν να καταλήξ(ω) στην ορθή απόφαση» (βλ. Τύχωνος ανωτέρω). Εκτός λοιπόν αν είναι άλλο το πραγματικό παράπονο της πλευράς του κ. Μέσσιου, δεν μπορώ να αντιληφθώ πώς ακριβώς έχει προκληθεί αδικία στους πελάτες του συνηγόρου όταν αυτό που έκαμα ήταν ακριβώς αυτό που επιβάλλεται να γίνει ώστε να διασφαλιστεί η δίκαια δίκη και η δίκαια αντιμετώπιση των διαδίκων και των δικηγόρων τους. Επειδή όμως στην Ε/Δ της κας Ιωσήφ υποστηρίζεται ότι οι συγκεκριμένοι δικαιοδοτικοί προβληματισμοί που εξέφρασα ήταν «. άσχετοι με την ουσία της Αίτησης.» με αποτέλεσμα να αφήνεται η εντύπωση ότι προσπάθησα απλά να ασκήσω πίεση υπέρ ή εναντίον κάποιας πλευράς, αισθάνομαι υποχρεωμένος, αν και δεν είχα τέτοια πρόθεση, να σχολιάσω και αυτό το θέμα. Για ευνόητους λόγους όμως θα περιοριστώ να υπενθυμίσω ακόμα μια πάγια νομολογιακή αρχή η οποία αφορά ακριβώς στο θέμα δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων να επεμβαίνουν σε εκκρεμούσες διαιτησίες, ήτοι ότι «Τα δικαστήρια ήταν πάντοτε απρόθυμα να επεμβαίνουν στις διαιτητικές διαδικασίες, εκτός όπου η νομοθεσία ειδικά παρείχε τέτοια δυνατότητα, οι δε αποφάσεις των διαιτητών γενικά δεν ήταν δεκτικές αναθεώρησης από το δικαστήριο, εκτός στο βαθμό που ο διαιτητής υπερέβη τη δικαιοδοσία του ή ενήργησε κατά πασιφανή τρόπο εναντίον των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης (Russel on Arbitration, 2007, σελ. 375, παρ. 7-056)..» και αυτό διότι «.Ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της διαιτησίας είναι ο αποκλεισμός ή ακριβέστερα ο περιορισμός των ένδικων μέσων κατά της διαιτητικής απόφασης..»(βλ. μεταξύ άλλων Αναφορικά με τη Διαιτησία μεταξύ της Τσιμεντοποιίας Βασιλικού Λτδ ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου

(2001)1 Α.Α.Δ. 23, Σολωμού ν. Laiki Cyprialife Ltd

(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 687, P.N.P. Constructions Limited ν. Μακάριου Χαραλαμπίδη και άλλων

(2012)1 ΑΑΔ 1395 και Stafo Furniture Ltd και Άλλος ν. Λουκή Στυλιανού και Άλλης

(2003)1 ΑΑΔ 1265). Μάλιστα δε, απλή ανάγνωση των εν λόγω αποφάσεων, οι οποίες αφορούν και καταπιάνονται με διάφορα δικαιοδοτικά θέματα, σχετικά με την παρούσα υπόθεση, και τα οποία θέματα περιστρέφονται και γύρω από το πώς η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου επηρεάζεται από τις εξουσίες και τους όρους εντολής ενός διαιτητή, καταδεικνύει αν μη τι άλλο ότι οι προβληματισμοί που εξέφρασα όχι μόνο δεν ήταν «άσχετοι» αλλά και ότι επιβαλλόταν να εκφραστούν την ώρα που εκφράστηκαν. Όσον αφορά τώρα το θέμα της εμφάνισης του αδερφού μου, δεν μπορώ παρά να αναφέρω ότι διαπιστώνω να υπάρχει μια συγχυσμένη αντίληψη της όλης κατάστασης μεταξύ του κ. Μέσσιου που χειρίζεται την υπόθεση εκ μέρους των αιτητών και της κας Ιωσήφ που εργοδοτείται στο δικηγορικό οίκο του κ. Μέσσιου και εμφανίζετο με οδηγίες του τελευταίου και η οποία υποστηρίζει ενόρκως την παρούσα αίτηση ως η δικηγόρος που εμφανίστηκε ενώπιον μου. Εξηγώ. Αγορεύοντας προφορικά ενώπιον μου ο κ. Μέσσιος ανέφερε ότι ουδέποτε γνώριζε ότι ο δικηγόρος κ. Παντελής Ανδρέα Πασχαλίδης ήταν αδερφός μου και επειδή κατά το συνήγορο η συγγένεια αυτή δεν δηλώθηκε στο πρακτικό, τυγχάνουν πλήρους εφαρμογής τα όσα λέχθηκαν στις Nicholas και Koulias ανωτέρω. Είναι βεβαίως ορθή η θέση του κ. Μέσσιου ότι δεν καταγράφηκε στο πρακτικό ότι ο κ. Παντελής Ανδρέα Πασχαλίδης είναι αδερφός του Δικαστή Λούκα Ανδρέα Πασχαλίδη, όμως ουδέποτε κατά τις ενώπιον μου δύο εμφανίσεις το γεγονός αυτό φάνηκε να ήταν άγνωστο στην πλευρά του κ. Μέσσιου ώστε να κριθεί αναγκαίο να επισημανθεί ειδικά στο πρακτικό ή όπως το Δικαστήριο χειριστεί με διαφορετικό τρόπο το όλο θέμα, εξ' ου και περιορίστηκα να καταγράψω, στην παρουσία της κας Ιωσήφ, μόνο αυτό που μου διευκρινίστηκε, ήτοι ότι επρόκειτο για μια κοινώς αποδεκτή τυπική εμφάνιση. Μάλιστα δε, στην Ε/Δ της η κα Ιωσηφ παρουσιάζεται όχι μόνο να γνώριζε η ίδια τουλάχιστο κατά τις εμφανίσεις της ότι ο κ. Π. Πασχαλίδης ήταν αδερφός μου αλλά και όπως η ίδια δηλώνει, «.Κατά την εμφάνιση μου ενώπιον του Δικαστή κ. Πασχαλίδη, εκ μέρους του κ. Βιολάρη εμφανίστηκε ο κ. Παντελής Πασχαλίδης, ήτοι ο αδερφός του Δικαστή.όπως και εγώ γνωρίζω αφού εγώ εμφανίστηκα και στη πρώτη ημερομηνία που η παρούσα Αίτηση ήταν ορισμένη για οδηγίες, ο κ. Παντελής Πασχαλίδης εμφανίστηκε ξανά στην Αίτηση Αρ. 44/2020, στις 13/03/2020. Αποδέχτηκα το γεγονός αυτό για εκείνη την εμφάνιση, δεδομένου ότι η εμφάνιση ήταν τυπική.(και).Στις 26/05/2020.εύλογα ανέμενα ότι και αυτή η εμφάνιση θα ήταν τυπική, εφόσον θεώρησα ότι θα δοθεί μόνο ημερομηνία από το Δικαστήριο για καταχώρηση γραπτών αγορεύσεων.». Προφανώς λοιπόν, άλλα ήξερε και αντιλαμβάνετο η κα Ιωσήφ και άλλα ο κ. Μέσσιος που της έδινε οδηγίες. Ούτε όμως η θέση του κ. Μέσσιου ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τυπική εμφάνιση επειδή ακόμη και μια τέτοια εμφάνιση επιφέρει οικονομικό όφελος στο δικηγόρο που την πραγματοποιεί, συνάδει με τη θέση της κας Ιωσήφ ότι «.Αποδέχτηκα το γεγονός αυτό για εκείνη την εμφάνιση, δεδομένου ότι η εμφάνιση ήταν τυπική.(και).Στις 26/05/2020.εύλογα ανέμενα ότι και αυτή η εμφάνιση θα ήταν τυπική, εφόσον θεώρησα ότι θα δοθεί μόνο ημερομηνία από το Δικαστήριο για καταχώρηση γραπτών αγορεύσεων.». Είτε υπάρχει οικονομικό όφελος από μια τυπική εμφάνιση, ως υποστηρίζει ο κ. Μέσσιος οπόταν δεν μπορεί να γίνει αποδεχτή και η εξαίρεση του Δικαστή επιβάλλεται, είτε δεν υπάρχει, οπόταν κατ' εφαρμογή της Δικαστικής Πρακτικής και του Οδηγού Δικαστικής Συμπεριφοράς, κανόνες οι οποίοι έχουν διαμορφωθεί στις γραμμές των όσων λέχθηκαν στις αποφάσεις του ΕΔΑΔ που επικαλείται ο κ. Μέσσιος, η εξαίρεση δεν επιβάλλεται και η εμφάνιση μπορεί να γίνει αποδεκτή, ως άλλωστε και η ίδια η κα Ιωσήφ θεωρεί, αφού η ίδια αναφέρει ότι της ήταν αποδεχτή μια τέτοια εμφάνιση. Επιδοκιμασία και αποδοκιμασία όμως των κανόνων αυτών και δη αναλόγως της περίπτωσης, δεν μπορεί να γίνεται. Σε κάθε περίπτωση όμως, η επί του προκειμένου θέση του κ. Μέσσιου δεν συνάδει ούτε και με τη Δικαστική Πρακτική που ο ίδιος ο συνήγορος επικαλείται ή με την κοινώς αποδεκτή δικηγορική πρακτική και συναδελφική αλληλεγγύη που πάντοτε τηρείτο όταν τύγχανε όπως δικηγόροι εμφανιστούν τυπικά σε μια υπόθεση εκ μέρους κάποιου συναδέλφου τους λόγω του ότι αυτός αντιμετώπιζε κάποιο προσωπικό κώλυμα ή είχε απλά καθυστερήσει να εμφανιστεί και κανένα στοιχείο δεν έχει παρουσιαστεί που να υποδηλοί ή έστω να δημιουργεί κάποια υποψία ότι ο αδερφός μου όντως είχε ή έχει κάποιο πραγματικό συμφέρον στην παρούσα υπόθεση και ότι οι εμφανίσεις του δεν ήταν καθαρά τυπικού και φιλοφρονητικού χαρακτήρα. Ακόμη όμως και αυτή η αντίληψη του κ. Μέσσιου ως προς το πού εντοπίζεται το «σφάλμα» μου στην προκειμένη περίπτωση δεν φαίνεται να συνάδει με την αντίστοιχη αντίληψη της κας Ιωσήφ. Η τελευταία θεωρεί ότι «έσφαλλα» όχι διότι δέχτηκα την τυπική εμφάνιση του αδερφού μου, την οποία και η ίδια άλλωστε «αποδέχτηκε» ή διότι εξέφρασα προβληματισμούς τους οποίους η συνήγορος θεωρεί ότι μπορούσα να εκφράσω αλλά μόνο μετά την καταχώρηση των τελικών αγορεύσεων, αλλά διότι εξέφρασα τους εν λόγω προβληματισμούς κατά την τυπική εμφάνιση του αδελφού μου, μεταβάλλοντας έτσι την τυπική του εμφάνιση σε ουσιαστική - « .το Δικαστήριο τοποθετήθηκε επί της ουσίας της υπόθεσης, στην παρουσία στενού συγγενικού προσώπου του Δικαστή.Όπως φαίνεται από τα πιο πάνω, το Δικαστήριο εισήλθε στην ουσία της Αίτησης και προέβη σε τοποθετήσεις αναφορικά με αυτή, γεγονός που δεικνύει ότι δεν επρόκειτο για μια τυπική εμφάνιση. Είναι η θέση μου και σύμφωνα με τα όσα προβλέπονται στον Οδηγό Δικαστικής Συμπεριφοράς ότι ο Δικαστής δεν θα έπρεπε να προβεί στα εν λόγω σχόλια ενόσω η διαδικασία ενώπιον του ή και η καταχώρηση γραπτών αγορεύσεων εκκρεμούν.». Ο κ. Μέσσιος όμως φαίνεται ότι διαφωνεί με την ίδια τη δικηγόρο που τον αντιπροσωπεύει, αφού κατ' εκείνον το «σφάλμα» μου εντοπίζεται από την αρχή της διαδικασίας, ήτοι από τη στιγμή που δέχτηκα την εμφάνιση του αδερφού μου, εμφάνιση η οποία κατά το συνήγορο δεν μπορούσε ποτέ να γίνει αποδεχτή αφού ακόμη και μια τυπική εμφάνιση καταδεικνύει συμφέρον που επιβάλλει την εξαίρεση. Με τη λογική όμως του κ. Μέσσιου, το ίδιο σφάλμα που έκαμα εγώ το έκαμε και η δικηγόρος του όταν και αυτή «.Αποδέχτηκ(ε) το γεγονός αυτό για εκείνη την εμφάνιση, δεδομένου ότι η εμφάνιση ήταν τυπική.(και).Στις 26/05/2020.εύλογα ανέμενα ότι και αυτή η εμφάνιση θα ήταν τυπική, εφόσον θεώρησα ότι θα δοθεί μόνο ημερομηνία από το Δικαστήριο για καταχώρηση γραπτών αγορεύσεων.». Είναι έκδηλο θεωρώ ότι μεταξύ του κ. Μέσσιου και της κας Ιωσήφ φαίνεται να υπήρξε μια σύγχυση και ασυνεννοησία ως προς τι γνώριζε και δεν γνώριζε ο ένας και τι γνώριζε και δεν γνώριζε ο άλλος καθώς επίσης και ως προς την αντίληψη που ο καθένας τους είχε αναφορικά με τη σημασία μιας τυπικής εμφάνισης. Συνεπεία τούτου όμως, ουδέποτε τέθηκε στο Δικαστήριο ότι ο κ. Μέσσιος που χειρίζεται την υπόθεση για τους αιτητές αλλά και οι πελάτες του, είχαν στην πραγματικότητα πρόβλημα να δεχτώ ακόμη και τυπική εμφάνιση από τον αδερφό μου και ακολούθως να προχωρήσω να αποπερατώσω την υπόθεση ως είχα καθήκον να πράξω. Είναι επομένως άδικο θεωρώ να κατακρίνεται το Δικαστήριο ότι δεν έκρινε αναγκαίο να αποκαλύψει τη συγγένεια του με το δικηγόρο που εμφανίστηκε ενώπιον του ή για το ότι αποδέχτηκε την εν λόγω εμφάνιση εκλαμβάνοντας και σημειώνοντας την ως καθαρά μια επιτρεπτή τυπική και άνευ ουσιαστικής σημασίας εμφάνιση, ως άλλωστε είναι και η αντίληψη που πάντοτε υπήρχε σε σχέση με αυτού του είδους τις εμφανίσεις εξ' ου και έγινε ρητή σχετική πρόνοια στην πρόσφατη Δικαστική Πρακτική, όταν ο ίδιος ο αντίδικος δικηγόρος που εμφανίστηκε δύο φορές μάλιστα και στην παρουσία του οποίου δηλώθηκε ρητά ότι θα καταχωρείτο ένσταση και επομένως γνώριζε ότι θα καλούμουν στο μέλλον να εκφράσω δικαστική κρίση, όχι μόνο έδωσε την εντύπωση αλλά και επιβεβαιώνει σήμερα ενόρκως ότι και γνώριζε για τη συγγένεια αυτή όταν εμφανίστηκε αλλά και ότι θεωρούσε ότι όντως επρόκειτο για μια τυπική εμφάνιση για την οποία κανένα πρόβλημα δεν είχε, επιτρέποντας έτσι και στο Δικαστήριο να θεωρεί ότι το θέμα δεν έχριζε οποιουδήποτε άλλου ειδικού χειρισμού. Άλλωστε, πέραν του ότι η παρούσα υπόθεση, όπως ήδη ανέφερα, έτυχε να τεθεί ενώπιον μου στα πλαίσια ενός έκτακτου και προσωρινού συστήματος ανάθεσης υποθέσεων οπόταν και θεώρησα καθήκον μου να την αποπερατώσω το συντομότερο, τίποτα στο φάκελό της υπόθεσης ή στις γραπτές παραστάσεις των μερών δεν καταδείκνυε να υπάρχει οποιαδήποτε άμεση ή έμμεση εμπλοκή ή συμφέρον του αδερφού μου στην όλη υπόθεση ώστε να έπρεπε να διερευνήσω σε περαιτέρω βάθος το θέμα της εμφάνισης του και ούτε και η συνήγορος που γνώριζε για τη συγκεκριμένη συγγένεια και που εμφανιζόταν για τους αιτητές εκ μέρους του κ. Μέσσιου, δεν εξέφρασε ποτέ τα όσα θέματα εγείρει σήμερα ο τελευταίος και τα οποία προφανώς δεν συνάδουν με τη δική της αντίληψη ως προς τη σημασία μιας τυπικής εμφάνισης - «.Αποδέχτηκα το γεγονός αυτό για εκείνη την εμφάνιση, δεδομένου ότι η εμφάνιση ήταν τυπική.(και).Στις 26/05/2020.εύλογα ανέμενα ότι και αυτή η εμφάνιση θα ήταν τυπική, εφόσον θεώρησα ότι θα δοθεί μόνο ημερομηνία από το Δικαστήριο για καταχώρηση γραπτών αγορεύσεων.» Βεβαίως, όπως έχει πλέον διαφανεί, η κα Ιωσήφ δεν είναι η δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση εκ μέρους των αιτητών και θα ήταν θεωρώ άδικο να «φορτώσω» στους ώμους της τη σχετική ευθύνη που βαραίνει το κ. Μέσσιο, ο οποίος αν και είναι ο δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση, εντούτοις επέλεξε όπως μέχρι σήμερα μην εμφανιστεί σε καμία από τις προηγούμενες ημερομηνίες που η υπόθεση ήταν ορισμένη. Αν εμφανιζόταν όμως ο συνήγορος, τότε σίγουρα θα πληροφορείτο από την αρχή και μάλιστα από «πρώτο χέρι» αυτό που ο ίδιος αναφέρει σήμερα ότι σε αντίθεση με τη δικηγόρο που εμφανιζόταν εκ μέρους του δεν γνώριζε ποτέ, ήτοι τη συγγένεια μου με το δικηγόρο Παντελή Ανδρέα Πασχαλίδη και εφόσον η θέση του συνηγόρου είναι ότι ακόμη και η τυπική εμφάνιση δημιουργεί συμφέρον και επιβάλλει εξαίρεση, θα μπορούσε να εξεταστεί από τότε το κατά πόσο θα ήταν ορθό να αποδεχτώ την κατά τ' άλλα τυπική εμφάνιση του αδερφού μου και να αποφευχθεί έτσι η πρόκληση ταλαιπωρίας και εκτροχιασμού της διαδικασίας που προκαλείται σήμερα (βλ. Συμεού ανωτέρω). Δυστυχώς όμως, ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκε το όλο θέμα η πλευρά του κ. Μέσσιου, όχι μόνο μου έδωσε την εντύπωση ότι κανένα θέμα δεν υπήρχε με την τυπική και φιλοφρονητική εμφάνιση του αδερφού μου εκ μέρους του δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση, αλλά και ότι, και ο κ. Μέσσιος αλλά και οι πελάτες του συμμερίζονταν την αντίληψη που και εγώ είχα τότε, ήτοι ότι θα έπρεπε να θεωρηθεί ότι ενώπιον μου ουσιαστικά δεν ήταν ο αδερφός μου αλλά οι άμεσα εμπλεκόμενοι και άσχετοι με αυτόν δικηγόροι, ήτοι ο κ. Μέσσιος και ο κ. Βιολάρης οπόταν και δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα στο να προχωρήσω να εκφράσω τους δικαιοδοτικούς προβληματισμούς που εξέφρασα για σκοπούς της ακρόασης και τους οποίους είχα καθήκον να εκφράσω. Σίγουρα, αν ήξερα από την αρχή ότι ο κ. Μέσσιος και οι πελάτες του είχαν πρόβλημα με την κατά τ' άλλα επιτρεπτή εμφάνιση του αδερφού μου και ότι στη συνέχεια θα συνδύαζαν την εν λόγω εμφάνιση με τον τρόπο που προχώρησα να αποπερατώσω την υπόθεση, ο οποίος τρόπος σε κάθε περίπτωση ήταν θεωρώ ορθός, δίκαιος αλλά και επιβεβλημένος, δεν θα αποδεχόμουν ποτέ την εμφάνιση του αδερφού μου, αν μη τι άλλο ώστε να διασφαλίσω ότι καμία τέτοια «σύνδεση» δεν θα γινόταν από τους πελάτες του κ. Μέσσιου και καμία αμφιβολία ως προς την αμεροληψία του Δικαστηρίου δεν θα δημιουργείτο στο μυαλό τους. Η πραγματικότητα όμως δυστυχώς είναι ότι συνεπεία των πιο πάνω, οι πελάτες του κ. Μέσσιου, αφού μίλησαν με τον τελευταίο (βλ. παρ.19 Ε/Δ Ιωσήφ), έχουν κάμει αυτή τη «σύνδεση» και συνεπώς, έστω και αν δεν είναι το Δικαστήριο που ευθύνεται για τη σημερινή εξέλιξη και ανεξάρτητα της οποιασδήποτε προσωπικής μου ευαισθησίας, θεωρώ ότι θα πρέπει να ενεργήσω κατά τρόπο που θα διασφαλίσει πλήρως το κύρος της δικαιοσύνης και όλων των προσώπων που με κάποιο τρόπο ενεπλάκηκαν στην υπόθεση και θα «διαλύσει» και την παραμικρή τυχόν αμφιβολία που ενδεχομένως να υπάρχει ως προς την αμεροληψία του Δικαστηρίου. Αυτός ο τρόπος θεωρώ δεν μπορεί να είναι άλλος από την εξαίρεση μου από την υπόθεση. Δε θα μπορούσα βεβαίως να μη σχολιάσω εδώ ότι τα πιο πάνω καταδεικνύουν ξεκάθαρα ότι κανένα νομοθέτημα ή κανονισμός που αφορά στη διασφάλιση των εχεγγύων της δίκαιας δίκης δεν θα μπορέσει ποτέ να εξυπηρετήσει τον πραγματικό σκοπό του αν δεν γίνει πρώτα απ' όλα κατανοητό από τους διαδίκους και τους δικηγόρους τους πώς είναι που πρέπει τέτοια νομοθετήματα και κανονισμοί να χρησιμοποιούνται. Ενόψει των πιο πάνω, εξαιρούμαι από την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης, και δίδω οδηγίες όπως ο φάκελος της υπόθεσης τεθεί ενώπιον της Διοικητικής Προέδρου του Δικαστηρίου ώστε να τεθεί ενώπιον άλλου αδελφού Δικαστή και όπως με τον ίδιο τρόπο άλλη υπόθεση της επιλογής του εν λόγω αδελφού Δικαστή τεθεί ενώπιον μου για εκδίκαση. Καμία διαταγή ως προς τα έξοδα. (Υπ.).......... Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο