Αναφορικά με τον Λιόδη, Αρ. Ειδ. Πτώχευσης: 40/19, 9/6/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A267 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Ειδ. Πτώχευσης: 40/19 Αναφορικά με την αίτηση του Ανδρέα Ανδρέου εκ Λευκωσίας για την έκδοση Πτωχευτικής Ειδοποίησης Και Αναφορικά με τον XXXXX Λιόδη (Α.Δ.Τ. XXXXX32) εκ Λευκωσίας (Αίτηση παραμερισμού ειδοποίησης πτώχευσης ημερ. 26/11/19) Ημερομηνία: 09 Ιουνίου 2020 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για πιστωτή Α. Ανδρέου: κα Παπαϊωάννου Για χρεώστη Σ. Λιόδη: κα Βασιλείου ΑΠΟΦΑΣΗ Με αίτηση του πάνω πιστωτή Ανδρέου ημερ. 21/11/19, ο Πρωτοκολλητής του Ε. Δ. Λευκωσίας εξέδωσε την ίδια ημέρα ειδοποίηση πτώχευσης προς τον πιο πάνω χρεώστη Σ. Λιόδη, για το συνολικό ποσό των €20.753,50, ως το εν λόγω ποσό προέκυπτε από την απόφαση του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως Λευκωσίας ημερ. 28/02/18 στην αίτηση XXXXX/17, η εκτέλεση της οποίας δεν είχε ως εκείνη την ημέρα ανασταλεί και αντίγραφο της οποίας επισυνάφθηκε στην αίτηση. Η ειδοποίηση επιδόθηκε προσωπικά στον χρεώστη την 21/11/19 και πέντε μέρες αργότερα, ήτοι στις 26/11/19, ο τελευταίος, αντί της προβλεπόμενης από τους πτωχευτικούς κανονισμούς και το Κεφ.5 Ένορκης Δήλωσης, καταχώρησε αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης για τους λόγους που αναφέρονται στην επισυνημμένη Ε/Δ του χρεώστη, τους οποίους λόγους κρίνω σκόπιμους να παραθέσω αυτούσιους. «Κατά την 05/08/2019 μου επιδόθηκαν οι Αιτήσεις για έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης υπ' Αρ. 17/2019 και 19/2019 οι οποίες και έχουν απορριφθεί με απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου στις 24/10/
- Η αίτηση ειδοποίησης πτώχευσης υπ' αριθμό 19/2019 καταχωρήθηκε από τον ίδιο Αιτητή στην παρούσα και αφορούσε το ίδιο εξ' αποφάσεως χρέος. Σε μια προσπάθεια να αντιληφθώ τι είχε συμβεί αφού μέχρι εκείνη την ημέρα αγνοούσα την ύπαρξη της Αίτησης Ενοικιοστασίου υπ' αριθμό XXXXX/2017, προσπάθησα να επικοινωνήσω τηλεφωνικώς με τον Αιτητή προκειμένου να εξακριβώσει ακριβώς περί τίνος αφορά η παρούσα Αίτηση χωρίς όμως αποτέλεσμα. Η Απόφαση στην αίτηση ενοικιοστασίου XXXXX/2017 ουδέποτε έχει επιδοθεί σε εμένα προσωπικά και ουδέποτε έλαβα γνώση για την έκδοση της. Επιπλέον από ότι είμαι σε θέση να γνωρίζω κανένα μέτρο εκτέλεσης δεν έχει ληφθεί από τον Αιτητή σε σχέση με την επίδικη απόφαση. Σε παλαιότερες συζητήσεις που είχαμε με τον Αιτητή συμφωνήθηκε όπως το ποσό το οποίο αφορά καθυστερημένα ενοίκια καταβληθεί σε μεταγενέστερο στάδιο όταν το επίδικο κατάστημα το όποιο ενοικιάζουμε από τον Αιτητή καταστεί χρήσιμο για την επιχείρηση μας. Το εν λόγω κατάστημα ενοικιάστηκε προκειμένου να εξασφαλιστεί άδεια λειτουργίας της επιχείρησης μας, η οποία άδεια δεν μας έχει παραχωρηθεί ακόμα και ως εκ τούτου το εν λόγω κατάστημα δεν αποφέρει κέρδη στην επιχείρηση. Συνεπεία των πιο πάνω συμφωνήθηκε με τον Αιτητή ότι μόλις ολοκληρωθούν οι διαδικασίες για την έκδοση της απαιτούμενης άδειας λειτουργίας οι οποίες έχουν αρχίσει ήδη, θα ξεκινούσε και η αποπληρωμή των ενοικίων. Ταυτόχρονα ο Αιτητής μας διαβεβαίωσε ότι θα απείχε από την λήψη οποιονδήποτε μέτρων. Ως εκ των ανωτέρω, προκύπτει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή η οποία εξισώνεται ή υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους ή το ποσό που διατάχτηκε να πληρωθεί, και την οποία δεν ήταν δυνατό να προβάλω στα πλαίσια της Αίτησης υπ. Αρ. XXXXX/
- Περαιτέρω είναι η θέση μου ότι εκ των πιο πάνω δημιουργείται κώλυμα (estoppel) το οποίο εμποδίζει τον Αιτητή από το να καταχωρεί και να προωθεί την με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο ειδοποίηση. Παρ' όλα αυτά ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, είναι απαραίτητη η καταχώρηση της παρούσας αίτησης αφού σε αντίθετη περίπτωση είναι δυνατό να θεωρηθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο ότι η πράξη πτώχευσης έχει διαπραχθεί. Περαιτέρω, δηλώνω ότι έχω τη δυνατότητα να εξοφλήσω το εξ' αποφάσεως χρέος αφού είμαι κάτοχος τόσο κινητής όσο και ακίνητης περιουσίας την οποία είμαι σε διαδικασία να πωλήσω προκειμένου να εξοφλήσω το εξ' αποφάσεως χρέος μου, γεγονός για το οποίο έχω ήδη ενημερώσει τον Πιστωτή. Ως εκ τούτου η ρηθείσα Αίτηση για Έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης είναι πρόωρη, ενοχλητική, καταπιεστική, εκβιαστική και εκδικητική και περαιτέρω αποτελεί και κατάχρηση της Δικαστικής διαδικασίας και ως τέτοια δέον όπως απορριφθεί με έξοδα σε βάρος των εξ' αποφάσεως πιστωτών. Επιπλέον ως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου, η υπό αναφορά ρηθείσα Αίτηση για Έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης μου είναι παράνομη, παράτυπη και αντικανονική και δεν είναι σύμφωνη και δεν συνάδει με τις πρόνοιες του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5 και των Σχετικών Περί Πτωχεύσεων Κανονισμών. Αρνούμαι ότι οφείλω τα ισχυριζόμενα ποσά στην ρηθείσα σχετική Αίτηση των εξ' αποφάσεων πιστωτών για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης μου και περαιτέρω ισχυρίζομαι ότι τα ρηθέντα ποσά δεν ανταποκρίνονται στη πραγματικότητα και δεν είναι τα ποσά που πραγματικά οφείλονται. Πέραν των πιο πάνω, είναι η θέση μου ότι ο Πιστωτής κωλύεται από το να εκδώσει την επίδικη ειδοποίηση πτώχευσης λόγω παραβίασης της αρχής του Δεδικασμένου, καθότι στην Αίτηση για έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης υπ' αριθμό 19/2019 η οποία είναι πανομοιότυπη με την παρούσα έχει ήδη εκδοθεί απόφαση με την οποία η εν λόγω ειδοποίηση παραμερίζεται και ακυρώνεται. Ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, και εξ' όσων πιστεύω η πτώχευση μου είναι δραστικό μέτρο και δε δικαιολογείται η έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης βάση των πιο πάνω. Είναι, περαιτέρω η θέση μου, ότι η παρούσα αίτηση είναι καταπιεστική, εκδικητική ως αποδεικνύεται από τα ανωτέρω, μέτρο πίεσης εναντίον μου και δίχως έρεισμα αφού η Αιτήτρια κωλύεται στο να την προωθήσει.» Στην εν λόγω αίτηση ο Ανδρέου καταχώρησε ένσταση προβάλλοντας 14 συνολικά λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι αυτή θα πρέπει να απορριφθεί. Η ένσταση του Ανδρέου περιστρέφεται γύρω από τους εξής ισχυρισμούς. Α. Στο αιτητικό της αίτησης γίνεται αναφορά σε ειδοποίηση πτώχευσης ημερ.23/01/07, η οποία όμως καμία σχέση έχει με την υπό συζήτηση ειδοποίηση η οποία εκδόθηκε στις 21/11/
- Β. 'Όχι μόνο τηρήθηκαν όλοι οι απαραίτητοι δικονομικοί κανόνες προτού το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων εγκρίνει την αίτηση του Ανδρέου και εκδώσει απόφαση εναντίον του χρεώστη στην απουσία του αλλά και ο ίδιος ο χρεώστης επικοινώνησε με τους δικηγόρους του Ανδρέου μετά που έλαβε γνώση για την απόφαση ζητώντας πίστωση χρόνου για να εξοφλήσει το χρέος του χωρίς όμως να ποτέ να προβεί σε οποιαδήποτε πληρωμή. Γ. Στις 04/02/19 εκτελέστηκε στην παρουσία του χρεώστη ένταλμα ανάκτησης κατοχής το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της απόφασης του Ενοικιοστασίου και συνεπώς αυτός ήξερε τουλάχιστο από τότε για την εν λόγω απόφαση. Ακόμη όμως και πριν την εκτέλεση του εντάλματος, ο χρεώστης, έχοντας προφανώς πληροφορηθεί για την απόφαση και το ένταλμα, επιχείρησε να εξασφαλίσει πίστωση χρόνου για να διευθετήσει την εκ αποφάσεως οφειλή του και να ανακόψει το ένταλμα όπως έπραξε και μετά την ανάκτηση κατοχής όταν μέσω δικηγόρου που διόρισε πραγματοποιήθηκε συνάντηση με την πλευρά του Ανδρέου στις 13/06/
- Ουδέποτε δόθηκε στον χρεώστη οποιαδήποτε υπόσχεση ή διαβεβαίωση ότι δεν θα λαμβάνονταν μέτρα εκτέλεσης της απόφασης, αφού άλλωστε τέτοια μέτρα είχαν ήδη ξεκινήσει να λαμβάνονται όπως ήταν π.χ. το ένταλμα ανάκτησης κατοχής. Δ. Κανένα δεδικασμένο δεν έχει δημιουργηθεί συνεπεία της απόρριψης οποιασδήποτε προηγούμενης ειδοποίησης πτώχευσης και αυτό αφ' ενός διότι δεν αφορούσαν όλες οι προηγούμενες εκδοθείσες ειδοποιήσεις την ίδια απόφαση ή τον ίδιο πιστωτή ή τον ίδιο χρεώστη και αφ' ετέρου διότι η ειδοποίηση πτώχευσης υπ' αριθμό 19/19 που ειδικά επικαλείται ο χρεώστης, ποτέ δεν εξετάστηκε ή απορρίφθηκε επί της ουσίας της. Ε. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το Κεφ.5 ή η σχετική νομολογία για παραμερισμό της παρούσας ειδοποίησης πτώχευσης ούτε και καταδεικνύεται από πλευράς χρεώστη οτιδήποτε που να δικαιολογεί τέτοιο παραμερισμό. Αντιθέτως ο χρεώστης ενεργεί εντελώς καταχρηστικά ώστε να αποφύγει όσο μπορεί τις εξ αποφάσεως υποχρεώσεις του απέναντι στον Ανδρέου. Σημειώνω εδώ ότι στην μεν αίτηση του χρεώστη δεν επισυνάπτεται οποιοδήποτε τεκμήριο, στη δε ένσταση του Ανδρέου επισυνάπτονται, ένορκη δήλωση επίδοσης στο χρεώστη επιστολής των δικηγόρων του Ανδρέου ημερ. 04/06/18 με επισυνημμένη την απόφαση του Ενοικιοστασίου στην XXXXX/17 (Τεκ.1), διάταγμα ημερ.26/09/19 που εκδόθηκε στα πλαίσια της XXXXX/17 για την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής (Τεκ.2), ειδοποίηση μερικής εκτέλεσης εντάλματος κινητής περιουσίας ημερ. 06/02/19 στο οποίο αναφέρεται ότι η εκτέλεση και η ανάκτηση κατοχής έγινε στις 04/02/19 (Τεκ.3), ηλεκτρονική αλληλογραφία που ανταλλάχθηκε μεταξύ των δικηγόρων των μερών (Τεκ.4) και απόφαση που εκδόθηκε στις 24/10/19 αναφορικά με την ειδοποίηση πτώχευσης 16/19 (Τεκ.5). Εφόσον δεν ζητήθηκε και ούτε έλαβε χώρα οποιαδήποτε αντεξέταση των ενόρκων δηλούντων της κάθε πλευράς, ούτε και ζητήθηκε ή καταχωρήθηκε οποιαδήποτε συμπληρωματική - απαντητική Ε/Δ από οποιονδήποτε εκ των διαδίκων, η ακρόαση ολοκληρώθηκε με την κατάθεση εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων από τους ευπαίδευτους συνήγορους των μερών. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημάνω ότι στην τελική της αγόρευση, η ευπαίδευτη συνήγορος του πιστωτή κάμνει εκτενή αναφορά σε γεγονότα που δεν περιλαμβάνονται στην Ε/Δ του πελάτη της και τα οποία γεγονότα η συνήγορος υποστηρίζει ότι συνιστούν μέρος των «βασικών γεγονότων» της υπόθεσης. Την ίδια στιγμή η συνήγορος επισυνάπτει στην αγόρευση της ως παραρτήματα τα πρακτικά που τηρήθηκαν από δύο διαφορετικά Δικαστήρια στις 15/11/19 κατά την απόρριψη των ειδοποιήσεων πτώχευσης με αρ. 17/19 και 19/19 και αυτό όχι στα πλαίσια παραπομπής σε νομολογία αλλά για να τεκμηριωθεί ως γεγονός η θέση του πελάτη της ότι εκείνες οι ειδοποιήσεις αποσύρθηκαν και απορρίφθηκαν τότε άνευ βλάβης και χωρίς να εξεταστεί η ουσία τους. Όπως όμως είναι πάγια νομολογημένο, η αγόρευση δικηγόρου δεν προσφέρεται για την παράθεση ή τη διεύρυνση του πλαισίου των γεγονότων (βλ. Federal Bank of Lebanon v. Shiakolas
(2002)1 Α.Α.Δ.223) και όποια μορφή και αν η εν λόγω αγόρευση έχει, «γραπτή ή προφορική δεν συνιστά ούτε δικόγραφο ούτε αποδεικτικό μέσο. Η ισχύς της συναρτάται με την πειστικότητα της επιχειρηματολογίας η οποία προβάλλεται. Αναφορά στην αγόρευση σε μαρτυρία η οποία δεν προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου ή σε άσχετα θέματα, στερείται οποιασδήποτε σημασίας. Η αγόρευση δεν συνιστά μέσο προσαγωγής μαρτυρίας.» (βλ. Βασιλείου ν. Δήμου Παραλιμνίου κ.ά.,
(1995)4 Α.Α.Δ. 1275 και Επενδυτικό Συγκρότημα Συνεργατικών Εταιρειών Λευκόνοικο Λτδ ν. Επιτροπής Προστασίας Ανταγωνισμού και Άλλης,
(2002)4 Α.Α.Δ. 996). Τα όσα επομένως γεγονότα επιχειρεί η συνήγορος να «εισάξει» ως πρόσθετη ή συμπληρωματική μαρτυρία με την αγόρευση της, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά και θα αγνοηθούν. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου. Σημειώνω κατ' αρχή ότι η νομική πτυχή που περιβάλλει διαδικασίες της φύσης της παρούσας έχει κατ' επανάληψη απασχολήσει την κυπριακή νομολογία. Η υπόθεση ALPHA BANK CYPRUS ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ, ECLI:CY:AD:2015:A355, Πολιτική Έφεση αρ.199/10, 200/10, 20/5/2015 περιέχει θεωρώ μια εύστοχη σύνοψη των εφαρμοστέων αρχών: «.με βάση την κείμενη νομοθεσία και τους σχετικούς θεσμούς, ως ερμηνεύονται (βλ. Halsbury´s Laws of England 3rd ed. Vol.2, p.272 κ.επ. και Williams and Hunter on Bankruptcy, 19th ed.p.28 κ.επ.), έχοντας υπόψη τους ισχυρισμούς και θέσεις που προώθησαν οι εφεσίβλητοι πρωτοδίκως, το ορθό δικονομικό διάβημα ήταν η καταχώρηση αίτησης παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης, όπως έγινε εν προκειμένω διότι η αμφισβήτηση επί της ειδοποίησης δεν περιορίζεται στα στεγανά των πιο πάνω θεσμών. Όπως υποδεικνύεται από τη νομολογία όταν ο χρεώστης επιθυμεί να εγείρει οποιοδήποτε άλλο θέμα, πέραν των σχετιζομένων με ανταπαίτηση, ανταξίωση ή συμψηφισμό, όπως εξόφληση ή αναστολή, τότε η αίτηση για ακύρωση της ειδοποίησης πτώχευσης είναι το ορθό δικονομικό διάβημα (βλ. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ ν. Δημητρίου
(2008)1 Α.Α.Δ. 425, Λάρκος ν. Κατσιαρή
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1694 καθώς και την κλασσική ανάλυση που έγινε από τον Καλλή, Δ., στην υπόθεση In re Luca
(1986)2 J.S.C. 365). Η ίδια προσέγγιση ακολουθείται και ενισχύεται από την Αλωνεύτης ν. Αlpha Bank Ltd
(2010)1 A.A.Δ. 475 στην οποία ο Ναθαναήλ, Δ. παρατηρεί τα ακόλουθα στη σελ.483: «Όσον αφορά τις υπόλοιπες αιτιάσεις είναι νομολογημένο ότι είναι δυνατή η εισαγωγή αίτησης για ακύρωση της πτωχευτικής ειδοποίησης για λόγους άλλους από αυτούς που αναφέρονται στο άρθρο 3
(1)(g) του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5, αλλά και σ' αυτήν την περίπτωση το βάρος παραμένει με το χρεώστη, η δε προθεσμία των τριών ημερών (Καν. 40
(3)των Πτωχευτικών Κανονισμών του 1995), δεν ισχύει, (δέστε Williams and Muir Hunter: "The Law and Practice in Bankruptcy" 19η έκδ. σελ. 38 και In re a Debtor (No. 30 of 1956) ex parte The Debtor v. Harman [1957] 2 All E.R. 216). Το βάρος απόδειξης σε τέτοια περίπτωση ακολουθεί το γενικότερο διαχρονικό κανόνα ότι ο διάδικος που επιζητεί ορισμένη θεραπεία, φέρει και το ανάλογο βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του. Στην περίπτωση αίτησης όπως η παρούσα, το βάρος απόδειξης δεν μπορεί να είναι διαφορετικό ή μεγαλύτερο από το βάρος που ο χρεώστης φέρει στην περίπτωση που καταχωρεί ένορκη δήλωση ισχυριζόμενος ότι είχε ανταπαίτηση ή ανταξίωση που ισούται ή υπερβαίνει το αιτούμενο ποσό και η οποία ένορκη δήλωση επενεργεί ως αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης (Καν. 41 των Πτωχευτικών Κανονισμών). Εκείνο όμως που ο χρεώστης οφείλει να δείξει με εύλογο βαθμό λεπτομέρειας είναι τη φύση καθώς και το ποσό της ανταπαίτησης, ανταξίωσης ή και συμψηφισμού, τα οποία θα πρέπει να είναι γνήσια, προβληθέντα καλή τη πίστει και με μια εύλογη πιθανότητα επιτυχίας. Στο τέλος της ημέρας, το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπό το φως της ολότητας της προσαχθείσας μαρτυρίας, εγείρεται όντως γνήσιο θέμα προς εκδίκαση, οπότε και η πτωχευτική ειδοποίηση υπόκειται σε ακύρωση.» (ο τονισμός είναι του παρόντος Δικαστηρίου)»» Βλ. επίσης ΑΝΝΑ ΧΑΤΖΗΡΩΤΗ ν. ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΣ ΠΙΕΡΙΔΗΣ, Πολιτική Έφεση Αρ. 130/2011, 12/1/2017 Δέον να σημειωθεί εδώ ότι ένα από τα σημεία που απασχόλησε το Εφετείο στην Αριστείδη πιο πάνω όπου επικυρώθηκε ο παραμερισμός της εκεί ειδοποίησης πτώχευσης, ήταν η «ανασφάλεια» που είχε δημιουργηθεί από την Ε/Δ του πιστωτή επί της οποίας εκδόθηκε η ειδοποίηση ως προς το θέμα της πραγματικής απόδειξης του πραγματικά χρωστούμενου ποσού που όφειλαν οι πιστωτές να περιλάβουν στην ειδοποίηση. Των πιο πάνω λεχθέντων λοιπόν παρατηρώ τα εξής σε σχέση με την παρούσα υπόθεση. Κατά πρώτο δεν αμφισβητείται ότι στα πλαίσια της υπόθεσης XXXXX/2017, το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων εξέδωσε στις 28/02/18 απόφαση υπέρ του πιστωτή και εναντίον δύο προσώπων, ήτοι του εδώ χρεώστη και της συζύγου του, διατάσσοντας τη δεύτερη όπως παραδώσει κατοχή του ακινήτου στον Ανδρέου εντός 15 ημερών και αμφότερους τους εκεί καθ' ων η αίτηση όπως πληρώσουν στον Ανδρέου αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα τα ακόλουθα ποσά: «..(ι) €10370,00 οφειλόμενα ενοίκια έως Ιούλιο, 2017, εντόκως προς 3,5% ετησίως από 22.9.2017 μέχρις εξοφλήσεως. (ιι) €500,00 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από 1.8.2017 μέχρι παράδοσης κατοχής, εντόκως προς 3,5% ετησίως επί εκάστου ποσού εκ €500 από την ημερομηνία που καθίσταται πληρωτέο μέχρις εξοφλήσεως. (ιιι) €1115,00 έξοδα, εντόκως προς 3,5% ετησίως από 22.9.2017 μέχρις εξοφλήσεως, πλέον €66,00 έξοδα επίδοσης, πλέον €42,00 έξοδα εκδόσεως της παρούσης αποφάσεως, πλέον ΦΠΑ.» Τα πιο πάνω προκύπτουν και από το αδιαμφισβήτητο αντίγραφο της εν λόγω απόφασης που επισυνάφθηκε στην αίτηση του Ανδρέου ως Τεκμήριο για την έκδοση της υπό συζήτηση ειδοποίησης πτώχευσης. Κατά δεύτερο δεν αμφισβητείται ότι όπως προκύπτει και από τα Τεκ.2 και 3 της ένστασης του Ανδρέου, το ακίνητο τελικά ανακτήθηκε στις 04/02/19 στα πλαίσια εκτέλεσης της απόφασης της 28/02/18 και δη στα πλαίσια εκτέλεσης σχετικού εντάλματος ανάκτησης κατοχής. Κατά τρίτο, πλην μιας αόριστης άρνησης, δεν έχει ουσιαστικά αμφισβητηθεί η ορθότητα του μαθηματικού υπολογισμού στον οποίο έχει προβεί ο Ανδρέου σε σχέση με το ποσό που αναφέρεται στο υπό στοιχείο (ii) μέρος της απόφασης στην XXXXX/17 ανωτέρω, ήτοι ότι τα ενδιάμεσα οφέλη εκ €500 μηνιαίως που διατάσσεται να πληρώσει ο εδώ χρεώστης και/ή η σύζυγος του «από 1.8.2017 μέχρι παράδοσης κατοχής», ήτοι μέχρι 04/02/19, συμποσούνταν κατά την εν λόγω ημερομηνία στο ποσό των €9.160,50 και ότι με αυτό το ποσό υπόψη, το συνολικό ποσό που έπρεπε να πληρωθεί στον Ανδρέου από το χρεώστη και/ή τη σύζυγο του με βάση την απόφαση της 28/02/18 ανερχόταν, τουλάχιστο μέχρι τις 04/02/19, στο ποσό των €20.753,50. Κατά τέταρτο, κανένα ισχυρισμό δεν προβάλλει ο χρεώστης περί πληρωμής προς τον Ανδρέου οποιουδήποτε ποσού έναντι του πιο πάνω συνολικού ποσού του εξ' αποφάσεως χρέους ούτε και παρουσιάζει οποιοδήποτε στοιχείο ότι το εν λόγω εξ' αποφάσεως χρέος των €20.753,50 είχε με οποιοδήποτε τρόπο μειωθεί μέχρι τις 21/11/19 που εκδόθηκε η υπό κρίση ειδοποίηση ή μέχρι σήμερα. Τα πιο πάνω μη αμφισβητούμενα γεγονότα λοιπόν, οδηγούν, εκ πρώτης όψεως τουλάχιστο, στο συμπέρασμα ότι νόμιμα, νομότυπα και κατ' έγκυρο τρόπο έχει εκδοθεί η υπό συζήτηση ειδοποίηση εναντίον του χρεώστη. Το ερώτημα όμως είναι αν τα όσα προβάλλει ο τελευταίος με την παρούσα αίτηση είναι, στο νομολογιακά καθορισμένο επίπεδο απόδειξης (βλ. Αριστείδη ανωτέρω), αρκετά για να δικαιολογήσουν τον αιτούμενο παραμερισμό της ειδοποίησης. Επί αυτού του θέματος σημειώνω τα εξής: Κατά πρώτο, αν και ο χρεώστης επικαλείται τη δημιουργία δεδικασμένου συνεπεία της έκδοσης και μεταγενέστερης απόρριψης των ειδοποιήσεων πτώχευσης υπ.αρ. 17/19 και 19/19, εντούτοις ούτε τις εν λόγω ειδοποιήσεις που επικαλείται αλλά ούτε και τα πρακτικά ή τις απορριπτικές αποφάσεις έχει παρουσιάσει, αν μη τι άλλο ώστε να μπορεί να εξεταστεί κατά πόσο προκύπτει ταύτιση διαδίκων και επιδίκων θεμάτων ως αυτός ισχυρίζεται και έχει το βάρος να αποδείξει ότι προκύπτει (βλ. Xαραλάμπους Aντριανή ν. Mαρίας Xαραλάμπους,
(2008)1 Α.Α.Δ. 1298.). Η μόνη τέτοια απόφαση που έχει παρουσιαστεί στην υπόθεση είναι μέσω της ένστασης του Ανδρέου και αυτή αφορά στην απόφαση που εκδόθηκε στις 24/10/19 σε σχέση με την ειδοποίηση υπ. αρ.16/19, η οποία όμως ειδοποίηση, σύμφωνα με την απόφαση που παρουσιάστηκε, αφορούσε σε εξ αποφάσεως χρέος άλλης υπόθεσης του Ενοικιοστασίου, ήτοι της υπόθεσης Ε99/17, αφορούσε σε ειδοποίηση που εκδόθηκε σε σχέση με τη σύζυγο του χρεώστη και όχι τον ίδιο ενώ ο πιστωτής που εξέδωσε την εν λόγω ειδοποίηση ήταν γένους θηλυκού («πιστώτρια»). Ούτε όμως και διαπιστώνεται να υπάρχει οποιοδήποτε θέμα κατάχρησης απλά διότι στο παρελθόν είχε ενεργοποιηθεί ξανά η διαδικασία πτώχευσης επί ενός χρέους που δεν έχει εξοφληθεί. Κατά δεύτερο, αν και ο χρεώστης ισχυρίζεται ότι μέχρι τις 05/08/19 τελούσε υπό άγνοια για την έκδοση της απόφασης της 28/02/18 στην XXXXX/17 και ότι εσφαλμένα εκδόθηκε η εν λόγω απόφαση στην απουσία του, εξ' ου και στερήθηκε, ως περαιτέρω ισχυρίζεται, τη δυνατότητα να εγείρει ανταπαίτηση σε εκείνη τη διαδικασία, εντούτοις, από τις 05/08/19 τουλάχιστο που ισχυρίζεται ότι πληροφορήθηκε για την εν λόγω απόφαση και μέχρι σήμερα, ήτοι για 9 σχεδόν μήνες, κανένα διάβημα δεν αναφέρει να έλαβε είτε για παραμερισμό της εν λόγω απόφασης είτε για αναστολή της εκτέλεσης της. Ούτε όμως φαίνεται μέχρι σήμερα ο χρεώστης να έχει καταχωρήσει εναντίον του Ανδρέου οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία στη βάση των όσων ισχυρίζεται ότι στοιχειοθετούν την ανταπαίτηση του. Επισημαίνω εδώ ότι είναι κοινώς αποδεκτό ότι μεταξύ 05/08/19 και 25/11/19 που εκδόθηκε η υπό κρίση ειδοποίηση, ήτοι σε μια περίοδο 4 περίπου μηνών, είχε ήδη καταχωριστεί και εκδικαστεί τουλάχιστο μία άλλη παρόμοια πτωχευτική διαδικασία εναντίον του χρεώστη στη βάση της ίδιας απόφασης. Ενώ όμως με την εν λόγω διαδικασία ο Ανδρέου έδειξε ξεκάθαρα ότι είχε κάθε πρόθεση να προωθήσει πλήρως τα εξ' αποφάσεως δικαιώματα του και δη μέχρι σημείου ενεργοποίησης της πτωχευτικής διαδικασίας, ο χρεώστης και πάλι έμεινε αδρανής σε σχέση με τη συνέχιση της ισχύος της εναντίον του απόφασης όπως και της προβολής της κατ' ισχυρισμό ανταπαίτησης του. Δημιουργείται λοιπόν σοβαρή αμφιβολία ως προς το κατά πόσο είναι όντως γνήσιος και καλόπιστος ο ισχυρισμός του χρεώστη περί ύπαρξης ανταπαίτησης ή δικαιώματος σε συμψηφισμό και δη με εύλογη πιθανότητα επιτυχίας. Τέλος, αν και ο χρεώστης ισχυρίζεται ότι έχει κάθε οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το εξ' αποφάσεως χρέος του, εντούτοις κανένα ισχυρισμό δεν προβάλλει ούτε και παρουσιάζει οποιοδήποτε στοιχείο περί καταβολής από μέρους του προς τον Ανδρέου οποιουδήποτε ποσού έναντι του χρέους αυτού μέχρι σήμερα ούτε όμως και επισυνάπτει κάποιο στοιχείο που να επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό του ότι όντως κατέχει επαρκή κινητή και ακίνητη περιουσία και μάλιστα την ακίνητη περιουσία που ισχυρίζεται ότι είναι σε διαδικασία να πωλήσει. Με άλλα λόγια, ενώ η εκδοθείσα ειδοποίηση ικανοποιεί όλες τις σχετικές προϋποθέσεις της νομοθεσίας, τα όσα προβάλλει ο χρεώστης στα πλαίσια της αίτηση παραμερισμού της εν λόγω ειδοποίησης δεν προκύπτει να συνιστούν τίποτα άλλο παρά ένα νέφος γενικών, αόριστων και ατεκμηρίωτων αμφισβητήσεων επί παντός επιστητού, οι οποίες αμφισβητήσεις ούτε το κατ' ισχυρισμό κώλυμα του δεδικασμένου μπορούν να στοιχειοθετήσουν ούτε και μπορούν να ικανοποιήσουν το απαιτούμενο επίπεδο απόδειξης που σύμφωνα με την ανωτέρω νομολογία αναμένεται να ικανοποιήσει ο αιτητής σε αιτήσεις αυτής της φύσης ώστε να πετύχει τον παραμερισμό της ειδοποίησης. Στη βάση των πιο πάνω συνεπώς, η αίτηση του χρεώστη Λιόδη απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος του και προς όφελος του πιστωτή Ανδρέου όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ο χρεώστης XXXXX Λιόδης (Α.Δ.Τ. XXXXX32) εκ Λευκωσίας θεωρείται ότι διαπράττει πράξη πτώχευσης από σήμερα. (Υπ.).......... Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο