ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΗ ν. ΝΕΟΦΥΤΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 580/2010, 16/6/2020

(1)(a)(b)(c),

(2),

(3)και 8, Δ.48, θθ. 1-9, καθώς επίσης στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Ένορκη Δήλωση Αίτησης Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Κοτσιφάκη, ασκούμενης δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων του Εναγόμενου 1/Αιτητή, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: · Το Δικαστήριο την 12/12/18, στο πλαίσιο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής, εξέδωσε Διάταγμα με το οποίο δίδετο άδεια έκδοσης και επίδοσης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου προς την Alpha Insurance Ltd, μετονομασθείσα σε Altius Insurance Ltd από την Λεμεσό. Η Τριτοδιάδικος καταχώρησε εμφάνιση στις 14/1/

1. · Εξ όσων κάλλιο γνωρίζει και πιστεύει και από τη νομική συμβουλή που έλαβε η ομνύουσα από τους δικηγόρους του Εναγόμενου 1, δίκαια η ρηθείσα Τριτοδιάδικος συνενώθηκε μαζί με τους Εναγόμενους 1 και 2 στην παρούσα Αγωγή, καθότι ο Εναγόμενος 1 δικαιούται σε θεραπεία ή αποζημίωση ή συνεισφορά όσον αφορά το αρχικό επίδικο θέμα της παρούσας Αγωγής εκτός άλλων και ουσιαστικά την ίδια ως την υπό του Ενάγοντα αιτούμενη ανακούφιση ή θεραπεία. · Τα ζητήματα που σχετίζονται με το επίδικο θέμα της παρούσας Αγωγής είναι ουσιαστικά τα ίδια με τα ζητήματα τα οποία αναφύονται μεταξύ του Ενάγοντα και του Εναγόμενου 1, ως επίσης και του Εναγόμενου 2, και θα πρέπει να αποφασιστούν όχι μόνο μεταξύ του Ενάγοντα και των Εναγόμενων 1 και 2 αλλά μεταξύ του Ενάγοντα, των Εναγόμενων και της Τριτοδιαδίκου. · Κατά τον ισχυρισμό του Εναγόμενου 1, εάν υπάρχει οποιαδήποτε αμέλεια στην παρούσα Αγωγή τότε ο Εναγόμενος 1 δικαιούται συνεισφορά από τον Τριτοδιάδικο αλληλεγγύως και κεχωρισμένως. Ένσταση- Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση στην οποία εξειδικεύονται οι ακόλουθοι Λόγοι Ένστασης: § Η Αίτηση είναι ουσιαστικά και νομικά αβάσιμη, άκυρη, αντικανονική και καταχρηστική. § Η Αίτηση δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις που τάσσει η δικονομία και/ή η νομολογία. § Η άδεια για έκδοση ειδοποίησης της Τριτοδιαδίκου είναι παράτυπη, εκπρόθεσμη, αντινομική και αντικανονική. § Η άδεια για έκδοση ειδοποίησης της Τριτοδιαδίκου είναι λανθασμένη, άκυρη και καταχρηστική. § Ο Εναγόμενος 1/Αιτητής κατά παράβαση των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, παρέλειψε να παραδώσει όλα τα δικόγραφα προς την Τριτοδιάδικο, ως οι Θεσμοί ορίζουν και προνοούν. § Η ισχυριζόμενη απαίτηση του Εναγομένου 1 εναντίον της Τριτοδιαδίκου είναι διαφορετική και/ή ξεχωριστή και καμία σχέση έχει με τα επίδικα ζητήματα της παρούσας Αγωγής αφού αναφέρεται σε ισχυριζόμενο ασφαλιστικό συμβόλαιο και στους όρους αυτού και/ή σε ακύρωση του συνεπεία παράβασης ουσιωδών όρων και/ή γεγονότων και/ή απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων και στοιχείων, άσχετα με την παρούσα Αγωγή, η οποία αφορά ισχυριζόμενη ιατρική αμέλεια. Ένορκη Δήλωση Ένστασης Στην Ένσταση κατεχωρήθη ένορκη δήλωση από μέρους της XXXXX Χριστοδούλου, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων της Τριτοδιαδίκου/Καθ΄ης η Αίτηση, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: ü Ο Αιτητής καταχώρισε Αίτηση την 8/2/2018 για τροποποίηση της Υπεράσπισης του και την προσθήκη Ανταπαίτησης, εξασφαλίζοντας σχετικό Διάταγμα τροποποίησης της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης του την 24/4/2018 και έπειτα καταχώρησε το τροποποιημένο δικόγραφο του την 30/5/2018, δυνάμει του εν λόγω Διατάγματος του Δικαστηρίου και καταχωρίστηκε Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση από τον Ενάγοντα την 5/6/
2. ü Ο Εναγόμενος 1 καταχώρησε μονομερή Αίτηση, ημερ. 26/6/2018 με σκοπό τη λήψη σχετικής άδειας του Δικαστηρίου προς έκδοση και επίδοση ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου, χωρίς όμως να γνωρίζει η πλευρά της Τριτοδιαδίκου/Καθ΄ης η Αίτηση κατά πόσο αυτή η Αίτηση αποσύρθηκε άνευ βλάβης ή ανεπιφύλαχτα ή καθόλου. Κατόπιν, όπως διαφαίνεται από τον φάκελο του Δικαστηρίου, καταχώρισε νέα Αίτηση για λήψη σχετικής άδειας για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου, ημερ. 28/9/2018 και εξασφάλισε σχετικό Διάταγμα στις 12/12/
3. ü Ωστόσο, η εν λόγω ειδοποίηση επιδόθηκε στην Τριτοδιάδικο την 7/1/2019 με επισυνημμένο μόνο το Διάταγμα του Δικαστηρίου, ημερ. 12/12/
4. Εξ' όσων καλύτερα γνωρίζει, πιστεύει και πληροφορείται από τους Δικηγόρους που χειρίζονται την υπόθεση, ο Αιτητής, κατά παράβαση των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, παρέλειψε να παραδώσει όλα τα δικόγραφα προς την Τριτοδιάδικο, ως οι Θεσμοί ορίζουν και προνοούν και συγκεκριμένα, η Δ.10, θ.2 (β). ü Έπειτα εκ μέρους της Τριτοδιαδίκου καταχωρίστηκε σημείωμα εμφάνισης την 14/1/2019 και έκτοτε, κανένα άλλο διάβημα δεν έγινε από τον Αιτητή μέχρι την καταχώριση της παρούσα Αίτησης, αφού μέχρι τότε δεν είχαν ακολουθηθεί οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, αφήνοντας τον χρόνο να παρέλθει άπραγος. ü Το Δικαστήριο λανθασμένα έδωσε άδεια για έκδοση ειδοποίησης της Τριτοδιαδίκου. Συγκεκριμένα, η διαδικασία Τριτοδιαδίκου είναι άκυρη παράτυπη και αντικανονική διότι καταχωρίστηκε εκπρόθεσμα, ήτοι πέραν της προθεσμίας του 1 μηνός από την Υπεράσπιση του Αιτητή όπως προβλέπεται στην Δ.10 θ.1

(2)των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Η Υπεράσπιση του Εναγομένου 1, καταχωρίστηκε την 17/2/2011, ήτοι εδώ και 7 και πλέον χρόνια, όταν εκπροσωπείτο ο Αιτητής από τον ίδιο δικηγόρο και, ως εκ τούτου, η Αίτηση για ειδοποίηση Τριτοδιαδίκου έπρεπε να είχε καταχωριστεί μέχρι την 17/3/2011, ασχέτως εάν καταχωρίστηκε Αίτηση τροποποίησης της εν λόγω Υπεράσπισης και Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση του Αιτητή σε κατοπινό στάδιο. ü Ο Αιτητής μόλις πρόσφατα, με την τροποποιημένη Υπεράσπιση του εισήγαγε για πρώτη φορά την κατ' εκείνον ισχυριζόμενη συμμετοχή και/ή εμπλοκή της Τριτοδιαδίκου στην παρούσα Αγωγή. Η καταχώριση Τροποποιημένης Υπεράσπισης ουδόλως επηρεάζει τις αυστηρές προθεσμίες που προνοεί ο Νόμος και οι Θεσμοί και, επομένως, η Αίτηση τροποποίησης καταχωρίστηκε κακόπιστα και σκόπιμα από τον Αιτητή, απλώς και μόνο για να δικαιολογηθεί η εκπρόθεσμη καταχώριση της μεταγενέστερης Αίτησης του για την ειδοποίηση της Τριτοδιαδίκου στην εν λόγω διαδικασία. Διαδικασία η οποία, εν προκειμένω είναι αντινομική, παράτυπη, αντικανονική και καταχρηστική, αφού η Αγωγή καταχωρίστηκε την 2/5/2010 και η Υπεράσπιση καταχωρίστηκε την 17/2/2011 και, επομένως, η έκδοση σχετικού Διατάγματος του Δικαστηρίου για ειδοποίηση Τριτοδιαδίκου, 7 και πλέον χρόνια αργότερα, αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. ü Η ειδοποίηση Τριτοδιαδίκου καταχωρίστηκε υπερβολικά καθυστερημένα και η καταχώριση της είναι καταχρηστική και αδικαιολόγητη υπό τις περιστάσεις και κανένα νομικό έρεισμα βρίσκει, αφού η Αίτηση δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις που τάσσει η δικονομία και η νομολογία για να δοθούν οδηγίες Τριτοδιαδίκου. Περαιτέρω, η ισχυριζόμενη απαίτηση του Αιτητή εναντίον της Τριτοδιαδίκου θα περιπλέξει τη διαδικασία αφού η απαίτηση του Ενάγοντα από τους Εναγόμενους 1 και 2 είναι εντελώς διαφορετική από την απαίτηση του Εναγόμενου 1 από την Τριτοδιάδικο και η τυχόν συνέχιση της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου θα προκαλέσει πολυπλοκότητα στην εκδίκαση της παρούσα υπόθεσης, ανυπέρβλητη καθυστέρηση και περιττά έξοδα. Συγκεκριμένα η απαίτηση του Ενάγοντα από τους Εναγόμενους 1 και 2 αφορά ισχυριζόμενη ιατρική αμέλεια και καμία σχέση έχει με την απαίτηση του Εναγόμενου 1 από την Τριτοδιάδικο που αφορά ισχυριζόμενη λανθασμένη ακύρωση του μεταξύ τους συμβολαίου. Είναι ξεκάθαρο ότι οι δυο ισχυριζόμενες απαιτήσεις έχουν διαφορετική βάση και μόνο περιπλοκότητα θα προκαλέσει η τυχόν παράλληλη εκδίκαση τους στην εν λόγω Αγωγή. ü Ο Αιτητής παρέλειψε να καταχωρίσει εξ' αρχής αίτηση για άδεια παράτασης του χρόνου καταχώρισης Αίτησης για ειδοποίηση Τριτοδιαδίκου και να παρουσιάσει στο Δικαστήριο τα πραγματικά γεγονότα, ως αυτά έλαβαν χώρα. Συγκεκριμένα, ενώ οι υφιστάμενοι δικηγόροι του Αιτητή τον εκπροσωπούν από την 25/5/2012, όταν καταχώρισαν σχετικό σημείωμα εμφάνισης και ενώ γνώριζαν από την 21/8/2017 ότι το δικηγορικό γραφείο της Τριτοδιαδίκου/Καθ΄ης η Αίτηση θα αποσύρετο από την εκπροσώπηση του Αιτητή, αφού σχετική επιστολή στάλθηκε στον Αιτητή, εντούτοις προχώρησε στην Αίτηση για τροποποίηση της Υπεράσπισης μόλις την 30/5/2018, ήτοι μετά την παρέλευση περίπου 9 μηνών από την εν λόγω γνωστοποίηση και 7 και πλέον χρόνια αργότερα από την αρχική Υπεράσπιση του Αιτητή. Επισυνάπτεται η επιστολή προς τον Αιτητή, ημερομηνίας 21/8/2017, ως Τεκμήριο 1. ü Η ισχυριζόμενη απαίτηση του Αιτητή εναντίον της Τριτοδιαδίκου είναι διαφορετική και ξεχωριστή και καμία σχέση έχει με τα επίδικα ζητήματα της παρούσας Αγωγής. Συγκεκριμένα, ο Αιτητής αναφέρεται σε ισχυριζόμενο ασφαλιστικό συμβόλαιο και στους όρους αυτού και σε ακύρωση του συνεπεία παράβασης ουσιωδών όρων, γεγονότων και απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων και στοιχείων, άσχετα με την παρούσα Αγωγή. Ο Ενάγοντας καμία σχέση έχει με το εν λόγω επικαλούμενο από τον Αιτητή συμβόλαιο και η δική του απαίτηση εδράζεται σε εντελώς διαφορετική βάση, ήτοι ισχυριζόμενη ιατρική αμέλεια. Η ισχυριζόμενη απαίτηση του Αιτητή εναντίον της Τριτοδιαδίκου αφορά άλλη ξεχωριστή βάση αγωγής και καμία σχέση έχει με τις ισχυριζόμενες απαιτήσεις του Ενάγοντα, οι οποίες απορρέουν από ισχυριζόμενη ιατρική αμέλεια και η τυχόν παράλληλη εκδίκαση των δυο αυτών διαφορετικών απαιτήσεων θα περιπλέξει τη διαδικασία, αφού θα δικάζονται δυο διαφορετικά θέματα στο πλαίσιο της ίδιας Αγωγής, προκαλώντας αδικαιολόγητη καθυστέρηση και περιττά έξοδα. Αγορεύσεις Κατά την εκδίκαση της υπό κρίση Αίτησης αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν προωθώντας τις εκατέρωθεν θέσεις και εισηγήσεις τους με εμπεριστατωμένο και άκρως βοηθητικό τρόπο για το Δικαστήριο τρόπο. Αναφορά στα κύρια σημεία που προβλήθηκα θα γίνει εκεί και όπου κρίνεται αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Διαδικασία προσεπίκλησης διαδίκου Προτού εξετάσουμε τα ζητήματα που έχουν εγερθεί κρίνω σκόπιμο να πω δυο λόγια σχετικά με τη διαδικασία τριτοδιαδίκου όπως προβλέπεται από τη Δ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η διαδικασία τριτοδιαδίκου σκοπό έχει την προσεπίκληση διαδίκου από τον εναγόμενο όταν αυτός ζητά από άλλο πρόσωπο που δεν είναι διάδικο στην αγωγή συνεισφορά ή κάλυψη ή θεραπεία που σχετίζεται ή συνδέεται με την απαίτηση του ενάγοντα προς τον εναγόμενο ή όταν τα θέματα τα οποία συνδέονται ή σχετίζονται με το επίδικο ζήτημα είναι ουσιωδώς παρόμοια όπως τα ζητήματα που αναφύονται μεταξύ του ενάγοντα και του εναγόμενου και έτσι θα πρέπει να συνεκδικαστούν και αποφασιστούν μεταξύ όλων των διαδίκων. Ο τριτοδιάδικος από την επίδοση της ειδοποίησης καθίσταται διάδικος στην αγωγή και έχει τα ίδια δικαιώματα ως προς την υπεράσπισή του ως σαν να είχε εγερθεί η αγωγή εναντίον του από τον εναγόμενο. Ο βασικός και κύριος σκοπός των προνοιών της Δ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι από τη μια να αποφευχθεί η πολλαπλότητα των αγωγών και από την άλλη να επιτευχθεί η ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης με τη διευθέτηση όλων των διαφορών όλων των μερών και για να περισωθούν έξοδα. Η φύση της διαδικασίας τριτοδιαδίκου συνοψίζεται στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Νικήτα v. Medcon Construction Ltd κ.ά.

(1997)1Α.Α.Δ. 643: «Η Διαδικασία Τριτοδιαδίκου αντλεί την προέλευση της από τη Δ.16 των παλαιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών, των οποίων οι βασικές πρόνοιες είναι όμοιες με τις πρόνοιες της δικής μας Δ.10. H διαδικασία αυτή δημιουργήθηκε στην Αγγλία με το Νόμο Judicature Act 1873 και θεωρήθηκε ότι ήταν μια διαδικασία ανάλογη με αγωγή, που καταχωρείτο από τον εναγόμενο σε υπάρχουσα αγωγή εναντίον του τριτοδιαδίκου. Ο εναγόμενος σε τέτοια περίπτωση εθεωρείτο ενάγων και ο τριτοδιάδικος εναγόμενος. Επομένως, η Ειδοποίηση Τριτοδιαδίκου υπέχει μορφή αγωγής του εναγόμενου εναντίον του τριτοδιαδίκου (βλ. McCheane v. Jyles,

(1902)1 Ch.D. 287). Μετά την επίδοση της Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου, ο τριτοδιάδικος καθίσταται διάδικος στην αγωγή αυτή και έχει τα ίδια δικαιώματα σχετικά με την υπεράσπιση του ως εάν να είχε εναχθεί με κανονική αγωγή από τον εναγόμενο. Ο τριτοδιάδικος όμως, δεν είναι εναγόμενος στην υφιστάμενη αγωγή του ενάγοντα εναντίον του εναγόμενου, εκτός αν ο ενάγων αποφασίσει και τον καταστήσει συνεναγόμενο. Η Διαδικασία Τριτοδιαδίκου είναι εντελώς ξεχωριστή και ανεξάρτητη διαδικασία από την προϋπάρχουσα αγωγή (Βλ. Stott v. West Yorkshire Road Car Co.

(1971)3 All E.R. 534, Annual Practice 1958, σελ. 381 κ.ε.)». Σημειώνεται εδώ ότι με βάση τη Δ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ο εναγόμενος, εάν θεωρήσει σωστό, έχει το δικαίωμα να ζητήσει από το Δικαστήριο να παραχωρήσει σε αυτόν την άδεια για να εκδώσει και να επιδώσει ειδοποίηση προς τριτοδιάδικο σε ένα τρίτο πρόσωπο το οποίο δεν είναι διάδικος στην αγωγή. Για να μπορεί ο εναγόμενος να ζητήσει από το Δικαστήριο να ενεργοποιήσει αυτή τη διαδικασία, που είναι γνωστή ως προσεπίκληση τριτοδιαδίκου, πρέπει να συντρέχουν οι πιο κάτω τρεις προϋποθέσεις: (α) Ότι δικαιούται σε συνεισφορά ή αποζημίωση από αυτόν (β) Να ζητήσει ανακούφιση ή θεραπεία που σχετίζεται με την αρχική αιτία της αγωγής και ουσιαστικά την ίδια θεραπεία που αξιώνει ο ενάγοντας από αυτόν. (γ) Ότι οποιοδήποτε ζήτημα ή επίδικο θέμα που σχετίζεται με το αντικείμενο της αγωγής και ουσιαστικά είναι το ίδιο με το ζήτημα ή το επίδικο θέμα που αναφύεται μεταξύ του ενάγοντα και του εναγόμενου και θα έπρεπε κανονικά να αποφασιστεί όχι μόνο μεταξύ του ενάγοντα και του εναγόμενου, αλλά μεταξύ του ενάγοντα, του εναγόμενου και του τρίτου προσώπου ή οποιουδήποτε εξ αυτών[1]. Δικονομικό Ιστορικό Για τους σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση Αίτησης κρίνεται αναγκαία η παράθεση του ακόλουθου δικονομικού ιστορικού όπως αυτό προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου: · Η παρούσα Αγωγή καταχωρήθηκε με Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο στις 16/1/2010 και ακολούθησε στις 2/5/2010 η καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης. Η Υπεράσπιση του Εναγόμενου 1 καταχωρήθηκε στις 17/2/

1. · Κατόπιν εξασφάλισης σχετικού Διατάγματος Τροποποίησης της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης στις 24/4/2018 ο Αιτητής/Εναγόμενος 1 καταχώρησε την τροποποιημένη Υπεράσπιση του στις 30/5/2018 και ο Ενάγοντας την Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση στις 5/6/
2. · Ακολούθησε στις 29/6/2018 Αίτηση για λήψη άδειας προς έκδοση και επίδοση ειδοποιήσεως τριτοδιαδίκου η οποία στις 12/7/2018 απεσύρθη άνευ βλάβης. · Στις 12/7/2018 κατεχωρήθη από τον Εναγόμενο 1/Αιτητή Αίτηση για να δοθεί παράταση χρόνου προς καταχώρηση Αίτησης για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου η οποία εγκρίθηκε από το Δικαστήριο στις 19/9/2018 οπόταν και δόθηκε παράταση για καταχώρηση της Αίτησης μέχρι τις 5/10/
3. · Ακολούθως ο Αιτητής/Εναγόμενος 1 καταχώρησε στις 28/9/2018 Αίτηση για λήψη σχετικής άδειας για έκδοση και επίδοση Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου και εξασφάλισε σχετικό Διάταγμα στις 12/12/
4. · Στις 19/12/2019 ο Αιτητής/Εναγόμενος 1 εξέδωσε την Ειδοποίηση προς τον Τριτοδιάδικο ο οποίος, κατόπιν επίδοσης της Ειδοποίησης, καταχώρησε στις 14/1/2019 εμφάνιση μέσω Δικηγόρου · Στις 24/4/2019 κατεχωρήθη από τον Τριτοδιάδικο/Καθ΄ου η Αίτηση Αίτηση για παραμερισμό και/ή διαγραφή της Έκθεσης Απαίτησης του Εναγόμενου 1 εναντίον του Τριτοδιάδικου η οποία είχε καταχωρηθεί στις 4/4/2019 στην οποία κατεχωρήθη Ένσταση από τον Εναγόμενο 1 στις 7/10/
5. Η εν λόγω Αίτηση απεσύρθη στις 11/10/
6. Εξέταση Αίτησης Μετά την έκδοση Ειδοποίησης τριτοδιαδίκου, η ακολουθούμενη διαδικασία ρυθμίζεται από τη Δ.10, θ.7[2]η οποία προβλέπει για την καταχώρηση Αίτησης από τον Εναγόμενο για την έκδοση οδηγιών αναφορικά με την περαιτέρω πορεία της υπόθεσης. Όπως προέκυψε με βάση τα πιο πάνω, μετά την έκδοση και επίδοση Ειδοποίησης τριτοδιαδίκου ο Εναγόμενος 1 μέσω της υπό κρίση Αίτησης επιδιώκει την έκδοση Οδηγιών: i. για καταχώρηση δικογράφων μετξύ του Εναγόμενου 1 και του Τριτοδιάδικου, ii. για να επιτραπεί στον Τριτοδιάδικο να εμφανιστεί κατά την εκδίκαση της Αγωγής και iii. όπως το θέμα της ευθύνης του Τριτοδιάδικου για αποζημίωση και/ή συνεισφορά προς τον Εναγόμενο 1, ως ήθελε καθορισθεί από το Δικαστήριο, εκδικαστεί κατά την εκδίκαση της Αγωγής ή αμέσως μετά από αυτή. Στα πλαίσια της αίτησης για οδηγίες που ακολουθεί την έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου, το Δικαστήριο θα εξετάσει δυνάμει της Δ.10, θ.7, την εγκυρότητα της ειδοποίησης και τυχόν ενστάσεις του τριτοδιαδίκου. Είναι αναγκαίο δε να εξεταστεί αρχικά κατά πόσον η υπόθεση εμπίπτει σε οιανδήποτε από τις περιπτώσεις που προβλέπει η Δ.
7. θ.
8. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Baxter v. France & others

(1895)1 Q.B. 455[3] και Ιωάννου ν. Κ. Βιολάρης & Υιοί Λτδ

(2001)1 Α. Α. Δ.1424 . Υπενθυμίζεται πως όταν το Δικαστήριο παραχωρεί άδεια για την έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου ο ρόλος του είναι να εξετάσει κατά πόσο υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση για συνεισφορά εναντίον του τριτοδιαδίκου και δεν χρειάζεται σε αυτό το στάδιο να εξετάσει εις βάθος την ουσία της υπόθεσης ή ερωτήματα ως προς την πρόκληση ταλαιπωρίας ή καθυστέρησης στη διαδικασία αλλά τέτοια ζητήματα μπορεί να αφεθούν προς εξέταση κατά την ακρόαση είτε της αίτησης για οδηγίες τριτοδιαδίκου, είτε αίτησης για διακοπή της διαδικασίας τριτοδιαδίκου, δηλαδή όταν πλέον θα είναι ενώπιον του όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην απόφαση Ιωάννου Πορφύριος ν. Κώστας Βιολάρης & Υιοί Λτδ (ανωτέρω), είναι αυτονόητο πως μπορεί να τίθεται θέμα χορήγησης άδειας για έκδοση και επίδοση κλήσης τριτοδιαδίκου αν η περίπτωση εντάσσεται σε μια από τις τρεις που εξειδικεύει η Δ.10 θ. 1

(1)(α), (β) και (γ) και είναι σαφές πως, ενώ το θέμα δεν κρίνεται οριστικά σε εκείνο το αρχικό στάδιο, χρειάζεται τουλάχιστον να φαίνεται εκ πρώτης όψεως πως η περίπτωση είναι τέτοια, τονίζοντας παράλληλα πως χωρίς εκ πρώτης όψεως διαπίστωση τέτοιας φύσης, δεν διανοίγεται δυνατότητα άσκησης διακριτικής εξουσίας με αναφορά σε οτιδήποτε άλλο. Συνεπώς, το Δικαστήριο κατά την εξέταση μίας αίτησης για οδηγίες τριτοδιαδίκου ή μιας αίτησης για παραμερισμό της διαδικασίας τριτοδιαδίκου δεν εμποδίζεται στην έγκριση αυτής απλώς και μόνο διότι αρχικά είχε δώσει άδεια για την έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου και κατ΄ επέκταση ουσιαστικά για την έναρξη της διαδικασίας τριτοδιαδίκου της οποίας πλέον ζητείται ο παραμερισμός. Όπως λέχθηκε και στην υπόθεση Asimenos v. Paraskeva Chrysostomou and Another

(1982)1 C.L.R. 145, το θέμα του κατά πόσο η διαδικασία τριτοδιαδίκου είναι κατάλληλη ή θα πρέπει για οποιοδήποτε λόγο να τερματιστεί, μπορεί να αποφασιστεί είτε στο στάδιο Αίτησης οδηγιών, είτε στα πλαίσια Αίτησης για παραμερισμό της διαδικασίας τριτοδιαδίκου. Επίσης, σύμφωνα με τη Δ.10, θ.7

(3)το Δικαστήριο μπορεί καθ' οιονδήποτε χρόνο να παραμερίσει τη διαδικασία τριτοδιαδίκου. Η σχετική περικοπή από την πιο πάνω υπόθεση έχει ως ακολούθως: The procedure to be followed by the plaintiff or the third party after leave for the issue of third party notice is granted, is explained in the Annual Practice 1960 (vide notes at p. 383) as follows: "The plaintiff (The Bianca, 8 P.D. 3) or the third party (Barton v. L. & N. W. Ry., 38 Ch. D. 147; D.C.F. 81) may apply to discharge the order after appearance (Benecke v. Frost, 1 Q.B.D. 419). The application is made in Q.B.D. by summons to the Master (Chitty F., 296). It is sometimes made in Ch. D. by motion (see McCheane v. Gyles (No. 1), [1902] 1 Ch. p. 289), but the more convenient course in all cases is to apply on the hearing of the application for directions; the Master can then dismiss the application (r. 7

(1)(c) ) and so terminate the proceedings. But application may be made to set aside the proceedings at any time under r.7

(3); see Greville v. Hayes,

(1894)2 Ir. R. 20; Furness v. Pickering [1908] 2 Ch. 224. A co-defendant served under r.12 must wait until the summons for directions, as there is no order to appeal against (Baxter v. France, [1895] 1 Q.B. 455)". (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι ο παραμερισμός ειδοποιήσεως προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου μπορεί να γίνει στο στάδιο εξέτασης της αιτήσεως για οδηγίες όπου ο τριτοδιάδικος μπορεί να εγείρει την ένστασή του στην έκδοση της ειδοποιήσεως προσεπίκλησής του, οπόταν αν το Δικαστήριο αρνηθεί την αίτηση για οδηγίες, δηλαδή, απορρίψει την αίτηση (δέστε Δ.10,θ.7

(1)(c) -"dismiss the application") η διαδικασία τριτοδιαδίκου τερματίζεται. Επιπλέον ο τριτοδιάδικος μπορεί, μετά την εμφάνισή του, να αιτηθεί τον παραμερισμό της διαδικασίας προσεπίκλησής του και γι΄ αυτό το σκοπό υποβάλλεται αίτηση με βάση τη Δ.10,θ.7

(3). η οποία διαλαμβάνει τα εξής: «

(3)The third party proceedings may at any time be set aside by the court or judge» Προκύπτει από όλα τα πιο πάνω ότι το πρέπον στάδιο για την υποβολή ένστασης στην έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου, είναι αυτό της κλήσης για οδηγίες δυνάμει της Δ.10, θ.7. Παρόλα αυτά, όπως ήδη υποδείξαμε ανωτέρω, ο τριτοδιάδικος δεν στερείται του δικαιώματος να καταχωρήσει ξεχωριστή αίτηση για ακύρωση της ειδοποίησης αφού, σύμφωνα με την Δ.10, θ.7

(3), η ειδοποίηση τριτοδιαδίκου μπορεί να ακυρωθεί σε οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Asimenos v. Paraskeva Chrysostomou (ανωτέρω), το γεγονός της καταχώρισης εμφάνισης εκ μέρους του Τριτοδιάδικου χωρίς διαμαρτυρία δεν του στερεί το δικαίωμα να ενστεί στην Ειδοποίηση τριτοδιαδίκου. Και τούτο καθότι, ανεξαρτήτως της χορήγησης άδειας για την έκδοση και επίδοση τέτοιας Ειδοποίησης, ο Τριτοδιάδικος διατηρεί το δικαίωμα να ενστεί σε τέτοια Ειδοποίηση κατά το στάδιο και στο πλαίσιο της Αίτησης για οδηγίες. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα: "The objection that the third party entered an unconditional appearance which is taken to mean that the third party waived his right to oppose such notice, cannot stand. In accordance with the rules, a third party after service upon him of a third party notice has to enter appearance within 8 days from service or within such further time as may be directed by the Court or Judge and specified in the notice (R.S.C. Order 16 A r. 4) and then he may wait to raise his objection to the issue of the notice at the hearing of the summons for third party directions. When the Judge may refuse the application with the result that the third party proceedings are terminated (R.S.C. Order 16A r.7

(1)(c) or after appearance he may file an application to set aside the proceedings (R.S.C. Order 16A r. 7

(3)). Therefore, the entry of an unconditional appearance does not fetter the third party in any way from objecting to the third party notice." (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στην πιο πάνω υπόθεση λέχθηκαν τα ακόλουθα στις σελίδες 163-164 σε σχέση με τα ζητήματα που εξετάζονται στην διαδικασία οδηγιών τριτοδιαδίκου: "It is clear, however, from the said notes in the Annual Practice and the authorities referred to therein that questions such as embarrassment or delay to the plaintiff or where the questions at issue cannot be completely disposed in the action, or whether the procedure will be allowed to continue, are matters which will have to be considered on the application for directions and not on the application for leave to issue the notice. It is also presumed that if a prima facie case is made out which would bring the matter within any paragraph of rule 1 and leave to issue a third party notice is granted the court will not, in granting leave, consider the merits of the claim". Η πιο πάνω προσέγγιση ακολουθήθηκε και στην πιο πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Euroklima Ltd v. G. N. Kokkonis & Son Ltd v. Πιριλλίδης, Πολιτική Έφεση αρ. Ε4/2016, ημερ. 23/4/2019 όπου αναφέρθηκαν τα εξής: «Οι εφεσείοντες ως αιτητές δεν οφείλουν να πείσουν το Δικαστήριο στην ουσία για την απαίτηση τους (on the merits) εναντίον των τριτοδιαδίκων, απλώς να καταδείξουν ότι εκ πρώτης όψεως πληρούνται οι προϋποθέσεις της Διαταγής (Βλ. Annual Practice 1955, p.291 "Under the former practice, leave was granted to issue the notice where the applicant made out that he was prima facie entitled to contribution or indemnity (Furness v. Pickering, [1908] 2 Ch.D. 224). It is presumed that if a prima facie case is made out which would bring the matter within any para. of r. 1 this practice will apply, and the Court will not, in granting leave, consider the merits of the claim (Edison & Co. v. Holland, 33 Ch.D.497; Carshore v. N.E. Ry., 29 Ch. D. p.347), but will leave these matters and objections by the plaintiff to be dealt with upon the application for directions under r.7; see Baxter v. France, [1895] 1 Q.B. 455; Furness v. Pickering, supra"). Εξάλλου, θέματα που ενδεχομένως δεν έχουν προβληθεί από άλλους διαδίκους ή ζητήματα που θα μπορούσαν να αποτελέσουν έρεισμα ένστασης δύνανται να τεθούν στο στάδιο της αίτησης για οδηγίες. (Βλ. Annual Practice ανωτέρω και στη σελ.292 "..but the more convenient course in all cases is to apply in the hearing for the application for directions).» Αποτέλεσε θέση της Τριτοδιάδικου/Καθ΄ης η Αίτηση ότι με δεδομένο ότι η Υπεράσπιση του Εναγόμενου 1 καταχωρήθηκε στις 17/2/2011 η αίτηση για λήψη σχετικής άδειας για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου έπρεπε να είχε καταχωριστεί μέχρι την 17/3/2011 και, αντί τούτου, καταχωρήθηκε 7 χρόνια αργότερα με αποτέλεσμα, με βάση τη σχετική εισήγηση, η εν λόγω αίτηση να είναι εκπρόθεσμη. Όπως δε υποστηρίχθηκε, το Δικαστήριο λανθασμένα έδωσε άδεια για έκδοση ειδοποίησης της τριτοδιαδίκου. Επιπλέον τονίσθηκε ότι η διαδικασία τριτοδιαδίκου είναι άκυρη, παράτυπη και αντικανονική διότι καταχωρίστηκε εκπρόθεσμα, ήτοι πέραν της προθεσμίας του 1 μηνός από την Υπεράσπιση του Αιτητή όπως προβλέπεται στην Δ.10 θ.1

(2)των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Με βάση τη Δ.10, θ.1

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου υποβάλλεται οποτεδήποτε από την ημερομηνία καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης, αλλά το αργότερο πριν την πάροδο ενός μηνός από την ημερομηνία καταχώρισης της Υπεράσπισης. Παραθέτω πιο κάτω την εν λόγω Διάταξη: «

(2)The Court or Judge may give leave to issue and serve a "third-party notice" on an ex parte application supported by affidavit, or, where the Court or Judge directs a summons to the plaintiff to be issued, upon the hearing of the summons. Αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου υποβάλλεται οποτεδήποτε από την ημερομηνία καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης, αλλά το αργότερο πριν την πάροδο ενός μηνός από την ημερομηνία καταχώρισης της έκθεσης υπεράσπισης.» Στην υπό εξέταση περίπτωση έχοντας κατά νου το δικονομικό ιστορικό της υπόθεσης όπως αυτό έχει εκτεθεί ανωτέρω, προκύπτει ότι η πιο πάνω εισήγηση από την πλευρά τηςυ Τριτοδιάδικου/Καθ΄ης η Αίτηση παραγνωρίζει το γεγονός ότι στις 12/7/2018 είχε καταχωρηθεί από τον Εναγόμενο 1/Αιτητή αίτηση για να δοθεί παράταση χρόνου προς καταχώρηση Αίτησης για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου η οποία εγκρίθηκε από το Δικαστήριο στις 19/9/2018 οπόταν και δόθηκε παράταση για καταχώρηση της Αίτησης μέχρι τις 5/10/2018. Ούτε, βεβαίως, τίθεται ζήτημα αναθεώρησης της δικαστικής κρίσης ομοβάθμιου Δικαστηρίου, στην προκειμένη περίπτωση της Απόφασης του Δικαστηρίου υπό διαφορετική σύνθεση για έγκριση του αιτήματος παράτασης του χρόνου. Διάφορη θα ήταν η περίπτωση αν ετίθετο θέμα εφαρμογής της Δ.48, θ.8

(4)η οποία σαφώς και παρέχει τη δυνατότητα επανεξέτασης θέματος που ρυθμίστηκε ex parte με προοπτική την ακύρωση και/ή διαφοροποίηση του διατάγματος που εκδόθηκε ex parte. Δεν ευρισκόμεθα, όμως, ενώπιον τέτοιας περίπτωσης. Αποτέλεσε περαιτέρω εισήγηση της πλευράς της Τριτοδιάδικου/Καθ΄ης η Αίτηση ότι η εκδίκαση στα πλαίσια της παρούσας Αγωγής της ισχυριζόμενης απαίτησης του Αιτητή εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση, ξεκάθαρα θα περιπλέξει τη διαδικασία και θα προκαλέσει ανυπέρβλητη καθυστέρηση και περιττά έξοδα σε όλες τις πλευρές, περιλαμβανομένης της τριτοδιάδικου. Όπως συναφώς υποστηρίχθηκε, η απαίτηση του Ενάγοντα εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 είναι εντελώς διαφορετική από την απαίτηση του Εναγόμενου 1/Αιτητή εναντίον της Τριτοδιαδίκου/Καθ' ης η Αίτηση εφόσον η μεν πρώτη αφορά ισχυριζόμενη ιατρική αμέλεια, ενώ η δεύτερη αφορά ισχυριζόμενο ασφαλιστικό συμβόλαιο και τους όρους αυτού και σε ακύρωση του συνεπεία παράβασης ουσιωδών όρων, γεγονότων και απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων και στοιχείων. Με βάση το περιεχόμενο της Υπεράσπισης αλλά και της Αίτησης για έκδοση και επίδοσης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου προκύπτει ξεκάθαρα ότι η επίκληση της εν λόγω διαδικασίας περιορίζεται στη βάση της πρώτης προϋπόθεσης της Δ.10, θ.1, ήτοι εκείνη της συνεισφοράς και αποζημίωσης (contribution or indemnity). Στην παρούσα περίπτωση ο Εναγόμενος 1 επικαλείται συμβατική του σχέση με την Τριτοδιάδικο βάση της οποίας ισχυρίζεται ότι δημιουργείται συμβατική υποχρέωση της Τριτοδιάδικου να καλύψει την ζημιά που ο Ενάγων διεκδικεί με την απαίτηση του και στην περίπτωση που αποτύχει η Υπεράσπιση του Εναγόμενου 1 και κληθεί ο Τριτοδιάδικος να πληρώσει την ζημιά[4]. Όπως προκύπτει από την Έκθεση Απαίτησης, ο Ενάγων αξιώνει από τους Εναγόμενους γενικές και ειδικές αποζημιώσεις λόγω της αμέλειας και ιατρικής αμέλειας του Εναγόμενου 1 ιατρού και του Εναγόμενου 2 ιδιοκτήτη και/ή διαχειριστή νοσοκομείου στο οποίο ο Εναγόμενος 1 ασκούσε το επάγγελμα του ιατρού νευροχειρούργου. Ο Εναγόμενος 1 στην Υπεράσπιση του αρνείται τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα και ισχυρίζεται ότι πρόσφερε τις υπηρεσίες του στον Ενάγοντα ως νευροχειρούργος κατά τον καλύτερο ενδεδειγμένο τρόπο με επαγγελματισμό και επιμέλεια ασκώντας την κατάλληλη και/ή καθιερωμένη ιατρική πρακτική, γνώση και πείρα σύμφωνα με τα ιατρικά θέσμια και ιατρική επιστήμη. Αναφέρει, επίσης, ότι καθόλο τον ουσιώδη χρόνο διατηρούσε ασφαλιστικό συμβόλαιο με την Ασφαλιστική εταιρεία Altius Insurance η οποία καταχώρησε εμφάνιση στην Αγωγή προκειμένου να καλύψει τον Εναγόμενο 1 δια ισχυριζόμενη αμέλεια και ότι διαρκούσης της εξέλιξης της Αγωγής στις 10/8/2017 η ασφαλιστική εταιρεία ειδοποίησε τον Εναγόμενο 1 ότι δεν θα εμφανίζετο στο μέλλον προς όφελος τους. Στο πλαίσιο της Αίτησης για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου ο Εναγόμενος 1 ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα εξής: ▬ Η παρούσα Αγωγή ηγέρθη από τον Ενάγοντα εναντίον των Εναγόμενων με την οποία εξαιτείται αποζημιώσεις για ισχυριζόμενη αμέλεια των Εναγομένων για σωματικές βλάβες, πόνο ταλαιπωρία, απώλεια μελλοντική και άλλες συναφείς ζημιές και έξοδα που υπέστη. ▬ Κατά τον επίδικο χρόνο ο Εναγόμενος 1 καλύπτετο από την Alpha Insurance Ltd και η κάλυψη του αφορούσε περιπτώσεις ιατρικής αμέλειας. Η εν λόγω Ασφαλιστική εταιρεία μετονομάσθη σε Altius Insurance Ltd. ▬ Με την έγερση της Αγωγής η Alpha Insurance Ltd ανέθεσε την Υπεράσπιση του Εναγόμενου 1 σε δικούς της δικηγόρους, ήτοι το δικηγορικό γραφείο Ανδρέας Νεοκλέους και Σια οι οποίοι καταχώρησαν και την Υπεράσπιση του Εναγόμενου 1 στην Αγωγή εμφανιζόμενοι μαζί με το δικηγορικό γραφείο Δ. Κούτρας και Σία μέχρι και τις 10/8/2017. ▬ Στις 10/8/2017 απεστάλη στον Εναγόμενο 1 επιστολή με την οποία η ασφαλιστική εταιρεία τερμάτιζε και/ή ακύρωνε το Ασφαλιστήριο έγγραφο με τη δικαιολογία ότι είχε καταχωρηθεί η Αγωγή XXXXX/2008 στις 31/12/2006. ▬ Η Alpha Insurance Ltd μετονομασθείσα σε Altius Insurance Ltd είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνη να πληρώσει για τις αποζημιώσεις τις οποίες αξιώνει ο Ενάγων και, σε περίπτωση που ο Ενάγων επιτύχει Απόφαση εναντίον του Εναγόμενου 1, ο τελευταίος θα δικαιούται σε αποζημιώσεις και/ή συνεισφορά παρά της Altius Insurance Ltd αφού κατά τον επίδικο χρόνο ανανέωσης της ασφάλειας του και συμπλήρωσης ερωτηματολογίου για σκοπούς κάλυψης δεν είχε εκδοθεί οποιαδήποτε απόφαση εναντίον του έτσι ώστε να δικαιολογείται η ακύρωση του Ασφαλιστηρίου συμβολαίου. Η Δ.10, θ.1 είναι πανομοιότυπη με την Αγγλική Ο.16A, r.1. Στο Annual Practice 958, σελ.381 αναφέρεται ότι οι έννοιες «συνεισφορά ή κάλυψη», οι οποίες περιέχονται στη σχετική παρ.(α) της Δ.10, θ.1

(1)ερμηνεύονται με την αυστηρή νομική τους σημασία. Ειδικότερα στη σελ.384 αναφέρονται τα εξής: «Contribution and Indemnity. In effect a claim to contribution is a claim to a partial indemnity. "Contribution is bottomed and fixed on general principles of justice and does not spring from contract, though contract may qualify it" ............................. A right to contribution may be created by statute. A right to indemnity may arise

(1)from express contract;

(2)from some statute ..........................; or

(3)implied from some principle of law. A right to indemnity exists where there is an obligation either at law or in equity upon one party to indemnify the other .». Όταν, όμως, το θέμα της ασφαλιστικής κάλυψης αμφισβητείται, δεν υπάρχει λόγος αυτό το ζήτημα να μην δικασθεί στην ίδια αγωγή με το ζήτημα της ευθύνης του εναγόμενου. Αυτή ήταν και η απόφαση Αγγλικού Εφετείου στην υπόθεση Harman v. Crilly [1943] K.B. 168 όταν ενέκρινε την διαδικασία προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου σε αγωγή που θα διεξαγόταν μόνο ενώπιον Δικαστή και όχι ενώπιον ενόρκων που θα μπορούσαν να επηρεαστούν εάν γνώριζαν ότι ο εναγόμενος στην περίπτωση που είχε κριθεί υπόλογος θα μπορούσε να αποζημιωθεί από ασφαλιστική εταιρεία. Σχετικό είναι τα ακόλουθο απόσπασμα από τη Απόφαση του Λόρδου Greene M.R. στη σελίδα 169: "It was also argued that it would be highly inconvenient to decide the issue between the defendants and the insurance company by third-party proceedings because it is an issue with which the plaintiff is not concerned, and it may involve unnecessary expense on the third parties in attending the trial of an action in which they disclaim any interest. That is a matter which can be safeguarded by taking proper directions as to the method of trial, and I can see no reason for interfering with the discretion which has been exercised by the learned judge". Παρατίθεται επίσης και το ακόλουθο απόσπασμα από την Απόφαση του Goddard L.J. στη σελίδα 173: "It seems to me that the question whether or not there is a contract of indemnity should be tried in the same proceedings as the action in which the liability of the defendants will be determined. There is no ground for saying this third party notice is in any way embarrassing or would lead to anything but a fair trial of the action". Επανέρχομαι στην επιχειρηματολογία που προωθήθηκε από πλευράς της Τριτοδιάδικου/Καθ΄ης η Αίτηση ότι η απαίτηση του Ενάγοντα εναντίον των Εναγόμενων είναι εντελώς διαφορετική από την απαίτηση του Εναγόμενου 1/Αιτητή εναντίον της Τριτοδιάδικου. Όπως συναφώς υποστηρίχθηκε, η πρώτη αφορά σε ισχυριζόμενη ιατρική αμέλεια, ενώ η δεύτερη αφορά σε ισχυριζόμενη ασφαλιστική σύμβαση και τους όρους αυτής καθώς και σε ζητήματα ακύρωσης της συνεπεία ισχυριζόμενης παράβασης ουσιωδών όρων, γεγονότων και απόκρυψης. Δεν διαφεύγει την προσοχή του Δικαστηρίου ότι, σε περίπτωση που εγκριθεί η διαδικασία Τριτοδιαδίκου, θα υπάρχουν στο πλαίσιο της Αγωγής ζητήματα που θα πρέπει να επιλυθούν μεταξύ του Εναγόμενου 1 και της Τριτοδιάδικου και δεν αφορούν τον Ενάγοντα, όπως π.χ. η ερμηνεία του ασφαλιστικού συμβολαίου μεταξύ Εναγόμενου 1 και Τριτοδιάδικου καθώς και αν υπήρξε παραβίαση ουσιωδών γεγονότων από πλευράς του Εναγόμενου 1 κατά το στάδιο σύναψης/ανανέωσης του ασφαλιστικού συμβολαίου. Το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο με δεδομένο ότι τα θέματα προς επίλυση μεταξύ του Εναγόμενου 1 και της Τριτοδιάδικου δεν αφορούν τον Ενάγοντα εφόσον αφορούν το ζήτημα της ασφαλιστικής κάλυψης θα πρέπει να εγκριθεί η διαδικασία Τριτοδιαδίκου με την έκδοση οδηγιών. Δεν παραβλέπω ότι έγκριση της διαδικασίας τριτοδιαδίκου συνεπάγεται την προσφορά πρόσθετης μαρτυρίας αναφορικά με τη συμβατική σχέση και/ή άλλως πως μεταξύ του Εναγόμενου 1 και της Τριτοδιάδικου. Το ζήτημα αυτό δεν θεωρώ ότι πρέπει να είναι βαρύνουσας σημασίας ώστε να οδηγήσει στην αποστέρηση του δικαιώματος του Εναγόμενου 1 σε διεκδίκηση αποζημίωσης και/ή συνεισφοράς. Ούτε θεωρώ ότι η εκδίκαση στο πλαίσιο της παρούσας Αγωγής της ισχυριζόμενης απαίτησης του Εναγόμενου 1 εναντίον του Τριτοδιάδικου θα περιπλέξει τη διαδικασία και θα προκαλέσει ανυπέρβλητη καθυστέρηση και έξοδα, ως ήταν η θέση της πλευράς της Καθ΄ης η Αίτηση/Τριτοδιάδικου. Τουναντίον θεωρώ ότι κάτι τέτοιο θα δώσει την ευκαιρία στο Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της υπόθεσης να εξετάσει και επιλύσει όλα τα ζητήματα που εγείρονται και όχι αποσπασματικά. Στην υπόθεση Viofoods v. Vorkes Trading Co. Ltd

(1989)1 C.L.R. 172 είχε καταχωρηθεί αγωγή με βάση την παλαιά Δ.65 για συνοπτική εκδίκαση αγωγών. Ο Ενάγοντας είχε ένσταση στην αίτηση του Εναγόμενου για να προστεθεί τριτοδιάδικος διότι, όπως υποστήριξε αυτό θα είχε συνέπειες στην ταχεία εκδίκαση της υπόθεσης. Το Εφετείο διαφώνησε μαζί του και αποφάνθηκε ότι ακόμη και σε εκείνη την διαδικασία το να αποφασισθεί το θέμα της συνεισφοράς και της αποζημίωσης θα απλοποιούσε την διαδικασία και θα μείωνε τα έξοδα[5]. Κατάληξη Ως αποτέλεσμα όλων των πιο πάνω καταλήγω ότι δεν έχει καταδειχθεί ικανοποιητικός λόγος για να ακυρωθεί η άδεια για έκδοση Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου και η διαδικασία τριτοδιαδίκου. Ως εκ τούτου δίδονται οι ακόλουθες Οδηγίες: Ο Εναγόμενος 1 να καταχωρήσει και παραδώσει στην Τριτοδιάδικο Έκθεση Απαιτήσεως που να αφορά μόνο τα ζητήματα της συνεισφοράς και αποζημίωσης εντός 25 ημερών από σήμερα. Η Τριτοδιάδικος να καταχωρήσει την Υπεράσπιση της εντός 30 ημερών από την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης. Αν χρειάζεται να ακολουθήσει καταχώρηση Απάντησης στην Υπεράσπιση μέσα σε 15 μέρες από την καταχώρηση της Υπεράσπισης. Η Τριτοδιάδικος θα συμμετέχει στην διαδικασία ως ως να ήταν αρχικός διάδικος στην Αγωγή και θα έχει το δικαίωμα να αντεξετάσει όλους τους μάρτυρες που επιθυμεί. Ο Εναγόμενος 1 θα καλέσει τους μάρτυρες που αφορούν το ζήτημα της συνεισφοράς και/ή αποζημίωσης παράλληλα με τους μάρτυρες που θα χρειασθεί στο πλαίσιο της Αγωγής. Η Τριτοδιάδικος θα έχει το δικαίωμα να καλέσει δικούς της μάρτυρες σε σχέση με το ζήτημα της συνεισφοράς και/ή αποζημιώσεων αφού κλείσει την υπόθεση του ο Εναγόμενος 1. Η ετυμηγορία του Δικαστηρίου σε σχέση με το θέμα της συνεισφοράς και/ή αποζημίωσης θα ληφθεί μετά το πέρας όλης της ακροαματικής διαδικασίας και θα είναι μέρος της Απόφασης που θα αφορά την Αγωγή. Η Τριτοδιάδικος δεσμεύεται από το αποτέλεσμα της δίκης. Τα έξοδα της διαδικασίας τριτοδιάδικου θα είναι έξοδα της Αγωγής αλλά σε καμία περίπτωση αυτά τα έξοδα δεν θα επιβαρύνουν τον Ενάγοντα. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, ο Αιτητής/Εναγόμενος 1 δικαιούται στα έξοδά του. Η Καθ΄ης η Αίτηση/Τριτοδιάδικος να καταβάλει τα έξοδα της παρούσας Αίτησης όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, να καταβληθούν δε κατά το πέρας της υπόθεσης. (Υπ.)................... Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε Δ.10, θ1 (a),(b),(c): 1.

(1)Where in any action a defendant claims as against any person not already a party to the action (in this Order called the "third party" )- (

1. a)that he is entitled to contribution or indemnity, or (
2. b)that he is entitled to any relief or remedy relating to or connected with the original subject matter of the action and substantially the same as some relief or remedy claimed by the plaintiff, or (
3. c)that any question or issue relating to or connected with the said subject matter is substantially the same as some question or issue arisingbetween the plaintiff and the defendant and should properly be determined not only as between the plaintiff and the defendant but as between the plaintiff and defendant and the third party or between any or either of them, the Court or a Judge may give leave to the defendant to issue and serve a "third-party notice" . [2]7.

(1)If the third party enters an appearance the defendant giving notice may, after serving notice of the intended application upon the plaintiff, the third party and any other defendant, apply to the Court or a Judge for directions, and the Court or Judge may- (

1. a)where the liability of the third party to the defendant giving the notice is established on the hearing of the application, order such judgment as the nature of the case may require to be entered against the third party in favour of the defendant giving the notice, or (
2. b)if satisfied that there is a question or issue proper to be tried as between the plaintiff and the defendant and the third party or between any or either of them as to the liability of the defendant to the plaintiff or as to the liability of the third party to make any contribution or indemnity claimed, in whole or in part or as to any other relief or remedy claimed in the notice by the defendant, or that a question or issue stated in the notice should be determined not only as between the plaintiff and the defendant, but as between the plaintiff, the defendant and the third party or any or either of them, order such question or issue to be tried in such manner as the Court or Judge may direct, or (
3. c)dismiss the application.

(2)Any directions given pursuant to this Rule may be given either before or after any judgment has been obtained by the plaintiff against the defendant in the action, and may be varied from time to time and may be rescinded.

(3)The third party proceedings may at any time be set aside by the Court or Judge. [3] "On that summons for directions, the first thing to be considered under the rule, is whether the Court or a judge is "satisfied that there is a question proper to be tried as to the liability of the third party to make the contribution or indemnity claimed, in whole or in part." If satisfied of this, the Court or a judge "may order the question of liability to be tried." In this case there must be a summons for directions, and I have not the least doubt of the meaning of the rule being that if, in considering the application, the judge is of opinion that there cannot be any question of contribution or indemnity, he will direct that no such question is to be tried. It seems to me that then is the proper time to determine the matter". [4] Δέστε Ιωάννου ν. Βιολάρης πιο πάνω. [5] "We are of the opinion that within this provision the learned trial Judge had power to entertain the application for the issue of third party proceedings as no prejudice could be caused and considerable expense and time would be saved if the third party was properly brought before him at the hearing for the final determination of all issues raised in the proceedings. No practical benefit could have been gained by anyone, to wait until the date of the hearing. After all a third party procedure aims at bringing in on the date of the hearing a third party against whom indemnity or contribution et cetera is claimed. The whole tenor of order 65 is to simplify proceedings and to save expense and time but in no way that is to be achieved at the expense of the parties or to cause delay or multiplicity of proceedings or deprive a defendant of his right to indemnity and contribution that he may raise in third party proceedings and have the extent of the liability of a third party decided in them as well". cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο