← Κύπρος

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΜΥΛΩΝΑ κ.α. ν. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΑΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ κ.α., Αρ. Γεν. Αίτησης/ Έφεσης: 281/2016, 10/6/2020

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΜΥΛΩΝΑ κ.α. ν. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΑΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ κ.α., Αρ. Γεν. Αίτησης/ Έφεσης: 281/2016, 10/6/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A286 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Γεν. Αίτησης/ Έφεσης: 281/2016 ΜΕΤΑΞΥ:

  1. XXXXX ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΜΥΛΩΝΑ
  2. XXXXX ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΥΛΩΝΑ Εφεσειόντων και
  3. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΑΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
  4. ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
  5. XXXXX ΚΩΣΤΑ ΧΑΤΖΗΚΩΣΤΗ Εφεσιβλήτων ------------ Ημερομηνία: 10 Ιουνίου
  6. Εμφανίσεις: Για τους Εφεσείοντες - Αιτούντες: κ. Αριστοτέλους. Για τον Εφεσίβλητο 3 - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Κλεάνθους. ------------ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Έφεση
  7. Με την Αίτηση/Έφεση τους (η «Έφεση») οι Εφεσείοντες - Αιτούντες («Εφεσείοντες») αιτούνται: «Α. Διάταγμα και/ή απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου να κηρύσσονται άκυρες και/ή παράνομες και/ή στερημένες οιουδήποτε αποτελέσματος και/ή όπως το Δικαστήριο προβεί στην ακύρωση και/ή τροποποίηση της διαταγής και/ή γνωστοποίησης και/ή αποφάσεων του Διευθυντή ημερομηνίας 12/05/2016 στην αίτηση με αριθμό ΑΧ3139/2011 του Κτηματολογίου Λευκωσίας με την οποία καθορίζει και/ή αποφασίζει το εγγεγραμμένο σύνορο μεταξύ των κτημάτων των διαδίκων. Β. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η έκταση γης που αναφέρεται στην απόφαση του Διευθυντή στην υπόθεση ΑΧ3139/2011 και δείχνεται με κίτρινο χρώμα στο επικολλημένο σε αυτή σχέδιο (που στο εξής θα αναφέρεται ως η διαφιλονικούμενη έκταση γης) δεν αποτελεί μέρος του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, αριθμό τεμαχίου XXXXX, Φ/ΣΧ 1-2180-3905, Τμήμα 1 που είναι στο όνομα των Καθ' ων η Αίτηση / Έφεση 2 αλλά αποτελεί μέρος του τεμαχίου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX αρ. τεμαχίου XXXXX του Φ/Σχ. 1-2180-3905 Τμήμα 1 που ανήκει στους Εφεσείοντες / Αιτητές. Γ. Οποιαδήποτε άλλη και/ή άλλο διάταγμα το οποίο το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Δ. Τα έξοδα της παρούσης Έφεσης/Αίτησης πλέον Φ.Π.Α πλέον έξοδα επίδοσης.»
  8. Η Έφεση βασίζεται στα άρθρα 50, 58, 80 και 85 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224 («Κεφ. 224») όπως αυτός τροποποιήθηκε, στο άρθρο 29 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/1960, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956 (οι «Κανονισμοί») και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου.
  9. Η Έφεση εν τέλει προωθήθηκε μόνο εναντίον του Εφεσίβλητου 3, αφού την 4/4/2017 αποσύρθηκε εναντίον των Εφεσιβλήτων 1 και
  11. Οι λόγοι της Έφεσης είναι οι ακόλουθοι: «
  12. Ο Διευθυντής πήρε τις εν λόγω αποφάσεις καθ' υπέρβαση των εξουσιών που του παρέχει ο Νόμος Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κεφ. 224 και των τροποποιήσεών του.
  13. Οι εν λόγω αποφάσεις του Διευθυντή είναι παράνομες και αντισυνταγματικές, εσφαλμένες και αυθαιρέτως ως μη βασιζόμενες επί όλων των πραγματικών δεδομένων της υπόθεσης.
  14. Οι αποφάσεις του Διευθυντή δεν είναι δεόντως αιτιολογημένες και/ή πάσχουν από έλλειψη αιτιολογίας και/ή μη επαρκούς αιτιολογίας και/ή ουδεμία αναφορά γίνεται εις τους παράγοντες που ελήφθησαν υπόψη για την λήψη των αποφάσεων.
  15. Ο Διευθυντής αγνόησε παντελώς την μαρτυρία και/ή τα πραγματικά γεγονότα με τα οποία σχετίζονται οι εν λόγω αποφάσεις.
  16. Ο Διευθυντής και/ή ο αντιπρόσωπός του και/ή άλλως πως έκαμαν λανθασμένες μετρήσεις και/ή εκτιμήσεις και/ή αγνόησαν παντελώς την επιτόπου κατάσταση.
  17. Ο Διευθυντής και/ή ο αντιπρόσωπός του και/ή άλλως πως αγνόησαν παντελώς την επιτόπου κατάσταση η οποία υπήρχε και η οποία καθορίστηκε εκ συμφώνου μεταξύ των αιτητών και τους καθ' ων η Αίτηση και/ή τους προκατόχους αυτών.
  18. Η επιτόπια εξέταση που έγινε από τον Διευθυντή και/ή τον αντιπρόσωπο του και/ή άλλως πως έγινε με τρόπο αυθαίρετο και/ή λανθασμένο και/ή αντικανονικό.
  19. Κατά την επιτόπια εξέταση χρησιμοποιήθηκαν λανθασμένα κριτήρια και/ή λανθασμένες μετρήσεις.
  20. Κατά την επιτόπια εξέταση χρησιμοποιήθηκαν ανεπαρκή και/ή ανακριβή όργανα μέτρησης.
  21. Κατά την επιτόπια εξέταση ο Διευθυντής και/ή αντιπρόσωπός του και/ή άλλως πως, δεν χρησιμοποίησε σταθερά σημεία για την καταμέτρηση επί του εδάφους και/ή χρησιμοποίησε λανθασμένα σταθερά.
  22. Κατά την εξέταση της υπόθεσης ΑΧ3139/2011 ο Διευθυντής χρησιμοποίησε και/ή βασίστηκε σε λανθασμένα και/ή ανακριβή χωρομετρικά σχέδια.
  23. Κατά την επιτόπια εξέταση δεν ακολούθησε η ορθή και/ή κανονική διαδικασία και/ή πρακτική.
  24. Ο Διευθυντής παρέλειψε να εξετάσει την υπό κρίση υπόθεση τηρώντας και ακολουθώντας την ορθή και/ή νενομισμένη διαδικασία και/ή πρακτική.
  25. Ο Διευθυντής παρέλειψε να εξετάσει την υπό κρίση υπόθεση τηρώντας τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και/ή να εξετάσει αυτή δίκαια βασιζόμενος σε αντικειμενικά κριτήρια.
  26. Ο Διευθυντής παρέλειψε να λάβει υπόψη δική του εγκύκλιο και/ή δικές του οδηγίες σύμφωνα με την οποία υιοθετείται η επί τόπου κατάσταση ως εγγεγραμμένο σύνορο εκεί όπου η διαφορά είναι μικρή, ως η παρούσα περίπτωση και υπάρχει από αμνημονεύτων χρόνων.
  27. Οι αποφάσεις του Διευθυντή είναι εσφαλμένες, αυθαίρετες και στηρίζονται σε πλάνη περί τα πράγματα και/ή σε εσφαλμένα νομικά κριτήρια.
  28. Ο Διευθυντής δεν προέβη στην δέουσα έρευνα και/ή προέβη σε ανεπαρκή έρευνα και/ή σε καθόλου έρευνα πριν από την έκδοση των επίδικων αποφάσεων.»
  29. Η Έφεση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Εφεσείοντα
  30. Όπως αναφέρει, μαζί με την Εφεσείουσα 1, σύζυγο του, είναι οι εγγεγραμμένοι συνιδιοκτήτες, εξ αδιαιρέτου, του ακινήτου με αρ. εγγραφής 1/XXXXX, Φύλλο/Σχέδιο 1/2180/3905, Τεμάχιο XXXXX, στην Κοκκινοτριμμιθιά (το «Τεμάχιο XXXXX»). Ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (ο «Διευθυντής» με αποφάσεις του ημερ. 12/5/2016 καθόρισε τα σύνορα του Τεμαχίου XXXXX με τα Τεμάχια XXXXX και XXXXX (Τεκμήρια Α και Β). Ο Εφεσείων 2, υιοθετεί και επαναλαμβάνει αυτολεξεί στις §§ 5-21 τους λόγους έφεσης 1 - 17 που παρέθεσα πιο πάνω και αιτείται ως τα αιτητικά της Έφεσης.
  31. Όπως αναφέρεται στα Τεκμήρια Α και Β, το Τεμάχιο XXXXX αφορά δημόσιο δρόμο και περιουσία της Δημοκρατίας (Απόφαση - Τεκμήριο Α) και το Τεμάχιο XXXXX αφορά περιουσία του Εφεσίβλητου 3 (Απόφαση - Τεκμήριο Β). Είχε καταχωριστεί αίτηση επίλυσης συνοριακής διαφοράς σε σχέση με τα δύο Τεμάχια με αρ. ΑΧ3139/
  32. Ενόψει της απόσυρσης της Έφεσης εναντίον των Εφεσιβλήτων 1 και 2 δεν κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου Α.
  33. Η προσβαλλόμενη απόφαση ημερ. 12/5/2016 (Τεκμήριο Β), διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «... Η έκταση γης που σημειώνεται με κόκκινο χρώμα στο σχεδιάγραμμα που επισυνάπτεται στην ειδοποίηση αυτή, αποτελεί μέρος του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου XXXXX, του Κυβερνητικού Χωρομετρικού Σχεδίου 1-2180-3905, Τμήμα 1, σε κλίμακα 1:1000 και είναι μέρος της εγγραφής 0/17991 στο όνομα του XXXXX Κώστα Χατζηκωστή (αντίδικος).»
  34. Αξίζει να σημειωθεί ότι αίτηση των Εφεσειόντων ημερ. 16/12/2019[1], με την οποία επιδιωκόταν η καταχώριση ένορκης δήλωσης του Εφεσείοντα 2 για χωρομετρικά ζητήματα, απορρίφθηκε με απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου ημερ. 22/1/2019 καθότι επιχειρούσε την παρουσίαση μαρτυρίας γνώμης ειδικού χωρίς να τίθεται το αναγκαίο υπόβαθρο προσόντων. Η Ένσταση
  35. Ο Εφεσίβλητος 3 καταχώρισε ένσταση η οποία βασίζεται στα άρθρα 2, 4, 58, 80, 81 και 85 του Κεφ. 224, στους κανονισμούς 5, 6, 7, 10 και 17 των Κανονισμών, στα άρθρα 23 και 30 του Συντάγματος, στο άρθρο 6

(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στο άρθρο 1 του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της εν λόγω συνθήκης, και στις Δ.39 και Δ.48, Θ.Θ. 1 - 4 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας.
  1. Προβάλλονται 6 συνολικά λόγοι ένστασης με τους οποίους υποστηρίζεται ότι δεν συντρέχουν λόγοι ακύρωσης και αντικατάστασης της εν λόγω απόφασης (λόγος 3), καθ' ότι ο διευθυντής λειτούργησε εντός των πλαισίων των αρμοδιοτήτων του, ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εκδίδοντας ορθή και αιτιολογημένη απόφαση (λόγοι 1, 2, 4, 5 και 6).
  2. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, ο Εφεσίβλητος 3 αναφέρει ότι την 20/4/2012 παρέλαβε ειδοποίηση με την οποία πληροφορείτο ότι την 16/5/2012 θα γινόταν επιτόπια εξέταση σε σχέση με την αίτηση επίλυσης συνοριακής διαφοράς με αρ. ΑΧ3139/
  3. Κατά τη διαδικασία που ακολουθήθηκε του υποδείχθηκαν τα σύνορα του κτήματος του από αρμόδιους λειτουργούς και τα αποδέχθηκε. Ο Εφεσείων 2 δεν αποδέχθηκε την οριοθέτηση. Η θέση του Εφεσίβλητου 3 είναι ότι η απόφαση του Διευθυντή είναι καθ' όλα ορθή και νομότυπη. Η απόφαση του Διευθυντή
  4. Μετά την έναρξη της διαδικασίας κατατέθηκε στο φάκελο του Δικαστηρίου το κείμενο της αιτιολογημένης απόφασης του Διευθυντή. Σύμφωνα με την έκθεση η Εφεσείουσα 1 αποτάθηκε δυνάμει του άρθρου 58 του Κεφ. 224 στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο με αίτηση ημερ. 14/11/2011 για επίλυση συνοριακής διαφοράς σε σχέση με το Τεμάχιο XXXXX, ιδιοκτησίας του Εφεσιβλήτου
  5. Στις 20/4/2012 στάλθηκαν με συστημένο ταχυδρομείο οι σχετικές ειδοποιήσεις σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη (Παραρτήματα Α και Β αντίγραφα αποδείξεων αποστολής και ειδοποιήσεων). Αναφέρονται τα ακόλουθα ως προς τη διαδικασία επιτόπιας εξέτασης: «
  6. Η επιτόπια εξέταση έγινε στις 16.05.2012 από τον κτηματολόγο του Κλάδου Επιτόπιων Ερευνών του ΕΚΓ Λευκωσίας, κο. XXXXX Κύρου και την χωρομέτρη, κα. XXXXX Χαραλάμπους, στην παρουσία του κου. XXXXX Μυλωνά, ως πληρεξούσιου αντιπρόσωπου της αιτήτριας και τότε μοναδικής εγγεγραμμένης ιδιοκτήτριας του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX (αριθμό τεμαχίου XXXXX), του κου. XXXXX Χατζηκωστή, ως πληρεξουσίου αντιπροσώπου της τότε εγγεγραμμένης ιδιοκτήτριας του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX (αριθμό τεμαχίου XXXXX) και του κου. XXXXX Κυριάκου, τεχνικού μηχανικού εκ μέρους της Επαρχιακής Διοίκησης Λευκωσίας, για την συνοριακή διαφορά του τεμαχίου 306 με τον δημόσιο δρόμο. Εξακριβώθηκε από τις παρουσίες, ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι είχαν ειδοποιηθεί νομότυπα.
  7. Επειδή διαπιστώθηκε η ύπαρξη συνοριακής διαφοράς, οι αρμόδιοι λειτουργοί προχώρησαν στη διαδικασία της επίλυσης της. Η εντεταλμένη χωρομέτρης του Κλάδου Χωρομετρίας έλαβε υπόψη προηγούμενες χωρομετρικές εργασίες και άλλους σχετικούς φακέλους. Αποτύπωσε επιτόπου καταστάσεις που αποτελούν ή σχετίζονται με σύνορα και συσχέτισε αρμονικά τις καταστάσεις αυτές με το εν χρήσει κτηματικό σχέδιο πάνω στο οποίο βασίζονται οι εγγραφές των εμπλεκομένων ακινήτων. Με βάση την παραπάνω εργασία η χωρομέτρης του Κλάδου Χωρομετρίας κατέληξε και υιοθέτησε σταθερά σημεία ή άλλα χαρακτηριστικά στα οποία βασίστηκε για να καθορίσει τα εγγεγραμμένα σύνορα. Η χωρομετρική εργασία έγινε με τον απαραίτητο τεχνικό εξοπλισμό.»
  8. Μετά την εκτέλεση της χωρομετρικής εργασίας τοποθετήθηκαν ορόσημα και ετοιμάστηκε σχέδιο στο οποίο δεικνύεται η διαφιλονικούμενη λωρίδα, τα ακίνητα των διαδίκων και οι μετρήσεις (Παράρτημα Γ). Ακολούθως η χωρομετρική εργασία ελέγχθηκε από τεχνικό μηχανικό του Κλάδου Χαρτογραφίας και ετοιμάστηκε σχέδιο στην κλίμακα του εν χρήσει κτηματικού σχεδίου σε χαρτί και πλαστικό, στα οποία φαίνονται τα σύνορα των τεμαχίων, το διαφιλονικούμενο μέρος και οι επιτόπου καταστάσεις. Ετοιμάστηκε, επίσης, σχέδιο σε μεγαλύτερη κλίμακα (1:500) για σκοπούς ανάγνωσης αποστάσεων και η χωρομετρική εργασία μεταφέρθηκε, από τον τεχνικό μηχανικό του Κλάδου Χαρτογραφίας, στο εν χρήσει σχέδιο. Ετοιμάστηκε, επίσης, σχέδιο στο οποίο εμφαίνονται με ψηφία Α και Β τα προσωρινά ορόσημα που έχουν τοποθετηθεί επί τόπου για το κοινό σύνορο μεταξύ των ακινήτων του Εφεσίβλητου αρ.3 και των Εφεσειόντων και με κόκκινο χρώμα φαίνεται το διαφιλονικούμενο μέρος (Παράρτημα Δ).
  9. Στη συνέχεια, και αφού επιβεβαιώθηκε ότι έχουν ικανοποιηθεί όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 58 του Κεφ. 224 εκδόθηκε η απόφαση ημερ. 12/5/2016 οποία κοινοποιήθηκε σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη με συστημένο ταχυδρομείο την 12/5/
  10. Στην εκδοθείσα απόφαση επισυνάφθηκε και σχέδιο (Παράρτημα Ε) στο οποίο σημειωνόταν με κόκκινο η διαφιλονικούμενη έκταση η οποία αποτελεί μέρος της ιδιοκτησίας του Εφεσίβλητου
  11. Τα εγγεγραμμένα εμβαδά των ακινήτων των Εφεσειόντων και του Εφεσιβλήτου 3 παρέμειναν αναλλοίωτα. Οι εισηγήσεις των συνηγόρων των διαδίκων
  12. Και οι δύο συνήγοροι παρέπεμψαν το Δικαστήριο στην νομολογία επί του θέματος.
  13. Ο συνήγορος των Εφεσειόντων αφού αναφέρθηκε στις αρχές με βάση τις οποίες ο Διευθυντής αποφασίζει διαφορές αυτής της φύσεως και στον τρόπο με τον οποίο ελέγχονται από το Δικαστήριο αποφάσεις του, κάλεσε το Δικαστήριο, υιοθετώντας τους λόγους Έφεσης στο σύνολο τους, όπως αποδεχθεί την Έφεση και ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση.
  14. Ο συνήγορος του Εφεσίβλητου 3, κάλεσε ο Δικαστήριο να απορρίψει την Έφεση καθότι η μαρτυρία του Εφεσείοντα 2, ο οποίος δεν είναι ειδικός, περιορίστηκε σε γενικόλογες αναφορές για λανθασμένες μετρήσεις ή κριτήρια κατά τη λήψη της απόφασης, συνεπώς δεν έχει αποσείσει το βάρος που φέρει για απόδειξη των κατ' ισχυρισμό λαθών. Δεν προκύπτει επίσης άλλος λόγος αναθεώρησης της εκδοθείσας απόφασης αφού δεν καταδείχθηκε να είναι αναιτιολόγητη ή ότι βασίστηκε σε λανθασμένα σχέδια. Νομικές αρχές αναφορικά με Εφέσεις βάσει του άρθρου 80 του Κεφ. 224
  15. Οι αρχές που διέπουν τις εξουσίες του Διευθυντή και στη συνέχεια του Δικαστηρίου όταν εξετάζει έφεση, με βάση το άρθρο 80 του Κεφ. 224, έχουν καθοριστεί από τη νομολογία. Στην Αριστοτέλους v Χ"Κυριάκου κ.ά.
(2001)1Α ΑΑΔ 100 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 108: «Ο μηχανισμός για τον έλεγχο της ορθότητας των αποφάσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου που εμπίπτουν στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου προσφέρεται από το άρθρο 80 του Κεφ. 224. Οι αρχές που διέπουν τον δικαστικό έλεγχο αποφάσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου είναι καλώς θεμελιωμένες. Έχει νομολογηθεί ότι κατά τον καθορισμό του δικαιώματος διόδου ο Διευθυντής έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια. Εκδίδει απόφαση η οποία εμπίπτει εντός της σφαίρας του ιδιωτικού δικαίου. Επομένως το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά την αναθεώρηση της απόφασης του Διευθυντή πρέπει να εφαρμόζει τις αρχές που διέπουν το δικαστικό έλεγχο διοικητικών πράξεων ή αποφάσεων που εμπίπτουν εντός της σφαίρας του δημοσίου δικαίου με τη διαφορά πως το Επαρχιακό Δικαστήριο δικαιούται να αντικαταστήσει την κρίση του Διευθυντή με τη δική του. Ωστόσο το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν θα αντικαταστήσει εύκολα την δική του διακριτική ευχέρεια με εκείνη του Διευθυντή. Θα υιοθετήσει τέτοια πορεία μόνο εφόσον υπάρχουν ισχυροί λόγοι οι οποίοι αποδεικνύονται με αποδεκτή μαρτυρία και οι οποίοι συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση (βλ. Kafieros (πιο πάνω) σελ. 643, 644, Peyiotis and Another v. Polemides
(1982)1 C.L.R. 442, 450, Λιασίδης v. Γενικού Εισαγγελέα κ.ά.
(1989)1 Α.Α.Δ. 185, Αθανάση κ.ά. v. Χατζημάμα κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 208, 210,Σολομώντος v. Παπανεοκλή
(1992)1 Α.Α.Δ. 906, 912, Παύλου κ.ά. v. Νεοφύτου μέσω Κλείτου Καζαφανιώτη ως πληρεξουσίου αντιπροσώπου
(1995)1 Α.Α.Δ. 973, 977. Βλ. και Georghiou v. Hjiphesa
(1970)1 C.L.R. 58).» 19. Στην Χατζησωφρονίου κ.α. ν Δημοσθένους
(2011)1Β ΑΑΔ 885, αφού υιοθετήθηκε το πιο πάνω απόσπασμα, λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 894: «Ενόψει των πιο πάνω[2], λόγοι ακύρωσης που λαμβάνονται υπόψη από το Ανώτατο Δικαστήριο για ακύρωση μιας διοικητικής πράξης, όπως για παράδειγμα παράβαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης, έλλειψη δέουσας έρευνας, έλλειψη αιτιολογίας, πλάνη περί το νόμο ή τα πράγματα, τυγχάνουν ανάλογης εφαρμογής και σε υποθέσεις όπως την παρούσα. Αναφορικά με την αιτιολογία αυτή επιβάλλεται και από τον Καν. 6 των περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Διαδικαστικών Κανονισμών του 1956». (βλ. επίσης Χαραλάμπους ν Αντρέου, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 474/2012 και 474Α/2012, 5/12/2018) 20. Ως προς το βάρος απόδειξης που πρέπει να αποσείσει ο Εφεσείων, τα όσα αναφέρθηκαν στην Κτωρίδη ν Επάρχου Λεμεσού κ.α.
(2005)1Α ΑΑΔ 541 στη σελ. 549 είναι σχετικά: «Να παρατηρήσουμε όμως και κάτι άλλο. Όπως τόνισε ο ευπαίδευτος πρωτόδικος Δικαστής, με πλήρη επίγνωση των αρχών που διέπουν το θέμα, αν και κατά το δικαστικό έλεγχο που προσφέρει το άρθρο 80 το Δικαστήριο υπεισέρχεται στην ίδια την ουσιαστική ορθότητα της απόφασης του Διευθυντή και δεν περιορίζεται στην εξωτερική νομιμότητα της, το βάρος είναι στον Εφεσείοντα/Αιτητή να καταδείξει ότι η απόφαση του Διευθυντή, ως του κατ' εξοχήν αρμόδιου στο πράγμα, είναι λανθασμένη, εγχείρημα όχι ευχερές και μέλλον να επιτύχει μόνο αν συντρέχουν ισχυροί λόγοι που να το στηρίζουν». 21. Σύμφωνα με τη νομολογία, η επί τόπου κατάσταση αναμφίβολα είναι ένα από τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη. Όμως, χωρίς επαρκή λόγο, το στοιχείο αυτό δεν μπορεί να υπερισχύσει των εν χρήσει σχεδίων τα οποία, στις περισσότερες των υποθέσεων, αποτελούν ένα αυθεντικό οδηγό σε υποθέσεις συνοριακών διαφορών. Μόνο όπου καταδειχθεί ότι αυτά είναι λανθασμένα, διαφοροποιείται η σημασία τους (βλ. Χαραλάμπους v Κωνσταντίνου
(2010)1Γ ΑΑΔ 1972, σελ. 1977- 1978 με αναφορά στις Ρωσσίδου v Κυπριανού κ.ά.
(2002)1Γ ΑΑΔ 1695 και Ε.Κ. Κατέκος Λτδ v Διευθυντή Κτηματολογίου κ.ά.
(2003)1 ΑΑΔ 256). Συμπεράσματα 22. Από την ενώπιον μου μαρτυρία προκύπτουν τα εξής μη αμφισβητούμενα γεγονότα:
(1)Οι Εφεσείοντες είναι οι εγγεγραμμένοι συνιδιοκτήτες, εξ αδιαιρέτου, του Τεμαχίου 306 και ο Εφεσίβλητος 3 ιδιοκτήτης του Τεμαχίου 332.
(2)Ο Διευθυντής, μετά από αίτηση των Εφεσειόντων με αρ. ΑΧ3139/2011, με αποφάσεις του ημερ. 12/5/2016 καθόρισε τα σύνορα του Τεμαχίου XXXXX με τα Τεμάχια XXXXX και XXXXX.
(3)Τα όσα αναφέρονται στην απόφαση του Διευθυντή ως προς την αποστολή των αναγκαίων ειδοποιήσεων, τον τρόπο και χρόνο που έγινε η επιτόπια εξέταση και το ποιοι παρευρίσκονταν επίσης δεν έτυχε αμφισβήτησης. 23. Ο Εφεσείων 2 πέραν της υιοθέτησης στην ένορκη δήλωση του των λόγων έφεσης δεν παρουσίασε άλλη μαρτυρία αναφορικά με τα δεδομένα που θα πρέπει το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του. Δεν παρουσίασε δηλαδή μαρτυρία που να θέτει εν αμφιβόλω ή να καταδεικνύει ως εσφαλμένες τις οποιεσδήποτε μετρήσεις έγιναν ή ότι έγινε λανθασμένη χρήση σχεδίων ή στοιχείων. Στην Προκοπίου ν Ryan
(2012)1Γ ΑΑΔ 1982, 1986, κρίθηκε ότι η κτηματολογική εργασία είναι εξειδικευμένη. Αμφισβήτηση της πρέπει να γίνεται με την παρουσίαση αναλόγου βαρύτητας πραγματογνωμοσύνης. Στην προκειμένη περίπτωση αυτό δεν έχει γίνει αφού δεν παρουσιάστηκε σχετική και αποδεκτή μαρτυρία επί του ζητήματος. Ως εκ τούτου οι λόγοι Έφεσης 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 και 12 κρίνονται αβάσιμοι.
  1. Ως προς τα ζητήματα που εγείρονται ως προς το αναιτιολόγητο της απόφασης (λόγοι 3, 14, 16 και 17), ότι ο Διευθυντής παρέλειψε να λάβει υπόψη του εγκύκλιο (λόγος 15) ότι ακολούθησε λανθασμένη πρακτική (λόγος 13) και ότι ενήργησε καθ' υπέρβαση των εξουσιών του (λόγος 1) επίσης δεν έχουν εξηγηθεί ή αναπτυχθεί σε συνάρτηση με την επίδικη διαφορά.
  2. Δεν μου διαφεύγει ότι στην Κυριάκου ν Παπαστεφάνου
(2010)1Α ΑΑΔ 496 στη σελ. 501 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Το γεγονός ότι η μαρτυρία του εφεσίβλητου απορρίφθηκε, δεν οδηγεί, άνευ ετέρου, στην αποδοχή της ορθότητας της απόφασης του Διευθυντή. Το δικαστήριο, όπως τονίστηκε στην Πατσαλίδης v. Δαμασκηνού κ.ά.
(2004)1 Α.Α.Δ. 1248, από την οποία και το πρωτόδικο Δικαστήριο καθοδηγήθηκε, έχει υποχρέωση να εξετάσει:- (σελ. 1254) «... κατά πόσο η απόφαση του Διευθυντή είναι νόμιμη και ορθή στην ουσία της. Όταν υπάρχουν όλα τα στοιχεία, το δικαστήριο μπορεί να αντικαταστήσει την κρίση του Διευθυντή με τη δική του και να εκδώσει οποιαδήποτε διαταγή κρίνει δίκαιη. Αυτό σημαίνει ότι η δικαιοδοσία του δικαστηρίου δεν περιορίζεται μόνο στον έλεγχο της νομιμότητας της απόφασης αλλά επεκτείνεται και στην ορθότητά της καθώς και στις ρυθμίσεις των δικαιωμάτων των διαδίκων με γνώμονα το δίκαιο.»
  1. Έχω διεξέλθει της απόφασης και κρίνω ότι είναι αρκούντος αιτιολογημένη και δεν προκύπτει από την όψη της διαδικαστικό ή άλλο σφάλμα ή υπέρβαση εξουσίας. Ως εκ τούτου οι λόγοι έφεσης 1, 3, 13, 14, 15, 16 και 17 επίσης κρίνονται αβάσιμοι. Κατάληξη
  2. Η Έφεση απορρίπτεται με έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, εναντίον των Εφεσειόντων και υπέρ των Εφεσίβλητου
  3. (Υπ.) ................ Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] Ανάλογη αίτηση ημερ. 3/7/2019 αποσύρθηκε την 25/10/
  4. [2] Αναφέρεται στο απόσπασμα της Αριστοτέλους, ανωτέρω, που καταγράφεται πιο πάνω. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.