OTIS ELEVATOR (CYPRUS) LTD ν. NCI FINANCE LIMITED, Αρ. Αγωγής: 7254/14, 13/5/2020

(1)ανελκυστήρα με αριθμό φρεατίου 301188 εντός υποστατικού των εναγομένων με την ονομασία Ν.C.I HOUSE στην Λευκωσία και/ή για εκτελεσθείσες εργασίες και/ή για υπηρεσίες και/ή για παράβαση συμφωνίας με αριθμό 300388 και/ή ως αποζημιώσεις δυνάμει αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή άλλως πως.». Η εκδοχή των εναγόντων, η οποία κατά την ακρόαση προωθήθηκε μέσω τεσσάρων μαρτύρων, ήτοι της υπεύθυνης εισπράξεων στο λογιστήριο των εναγόντων, Μ. Γιάγκου (ΜΕ1), της υπεύθυνης του τμήματος συμβολαίων συντήρησης των εναγόντων, Α. Χαραλαμπίδη (ΜΕ2), του κατά τον ουσιώδη χρόνο διευθυντή του τεχνικού τμήματος των εναγόντων, Γ. Γιάγκου (ΜΕ3) και του υπαλλήλου των εναγόντων με καθήκοντα συντηρητή ανελκυστήρων, Ν. Μαννούκα (ΜΕ4), ήταν η εξής: Στις 25/10/10 οι ενάγοντες σύναψαν γραπτή συμφωνία με την εταιρεία NCI Law Group Ltd (NLG) για την παροχή υπηρεσιών συντήρησης και συναφών εργασιών σε σχέση με ένα ανελκυστήρα που βρισκόταν σε υποστατικό στην Δασούπολη στην Λευκωσία με την ονομασία NCI HOUSE και αριθμό φρεατίου 301188, έναντι μηνιαίας αμοιβής €78 πλέον ΦΠΑ. Για το εν λόγω υποστατικό η NLG δήλωσε στη συμφωνία ότι ήταν διαχειρίστρια και/ή ιδιοκτήτρια και/ή συνιδιοκτήτρια και/ή είχε το δικαίωμα χρήσης και/ή κάρπωσης και/ή εκμετάλλευσης. Συμφωνήθηκε επίσης ότι οι ενάγοντες θα τηρούσαν κατάσταση συντηρήσεων για τις εργασίες που εκτελούσαν, την οποία κατάσταση θα υπέγραφε υπεύθυνος της NLG μετά την αποπεράτωση τους και σε περίπτωση που δεν υπήρχε τέτοιος υπεύθυνος, οι ενάγοντες θα τοποθετούσαν σχετική ειδοποίηση σε συγκεκριμένο σημείο εντός του υποστατικού. Το σχετικό τιμολόγιο που θα εξέδιδαν οι ενάγοντες έπρεπε να πληρωθεί εντός 15 ημερών και σε περίπτωση που αυτό δεν γινόταν, οι τελευταίοι θα είχαν το δικαίωμα να αναστείλουν τις υπηρεσίες τους και να τερματίσουν τη σύμβαση. Η εν λόγω συμφωνία θα είχε ισχύ αρχικά μέχρι τις 31/12/11 και ακολούθως θα ανανεώνετο αυτόματα από έτος σε έτος εκτός αν οποιοσδήποτε εκ των αντισυμβαλλομένων την τερμάτιζε γραπτώς, τουλάχιστον ένα μήνα πριν την εκάστοτε λήξη της. Την εν λόγω συμφωνία την υπέγραψε εκ μέρους των εναγόντων ο ΜΕ3, ο οποίος στη συνέχεια την έστειλε ταχυδρομικώς στην NLG για υπογραφή. Αφού η συμφωνία φέρεται να υπεγράφη και εκ μέρους της τελευταίας από κάποιο Ιωάννη Νεοκλέους, ο οποίος από τα εταιρικά αρχεία του Εφόρου Εταιρειών διαπιστώνεται να ήταν διευθυντής της NLG (Τεκ.17), αντίγραφο της επιστράφηκε στους ενάγοντες μέσω φαξ οι οποίοι προχώρησαν και το χαρτοσήμαναν (Τεκ.16). Η συνεργασία των μερών προχωρούσε κανονικά ως η συμφωνία μέχρι και τις 27/07/11, με τους μεν ενάγοντες να εκτελούν τις συμφωνηθείσες υπηρεσίες και τη δε NLG να καταβάλλει διάφορες πληρωμές έναντι. Τα τιμολόγια των εναγόντων εκδίδονταν στο όνομα της NLG όπως και οι αποδείξεις είσπραξης πληρωμών, ενώ οι ανάλογες χρεοπιστώσεις καταγράφονταν και σε λογαριασμό που τηρούσαν οι ενάγοντες στο όνομα της NLG (Τεκ. 3 και 4). Στις 27/07/11, αντιπρόσωπος της NLG ειδοποίησε την ΜΕ2 αρχικά μέσω τηλεφώνου και στη συνέχεια γραπτώς, ότι η τελευταία επιθυμούσε όπως το όνομα της στην επίδικη συμφωνία των μερών, αντικατασταθεί με το όνομα της εναγόμενης, ήτοι NCI FINANCE LIMITED (ΗΕ267624), η διεύθυνση της οποίας ήταν η ίδια με της NLG, ήτοι η διεύθυνση του υποστατικού στο οποίο βρισκόταν ο σχετικός με τις συμφωνηθείσες υπηρεσίες ανελκυστήρας, και όπως ανάλογη αλλαγή γίνει και σε σχέση με τα τιμολόγια που αφορούσαν στις υπηρεσίες των εναγόντων (Τεκ. 2). Όπως ισχυρίστηκε η ΜΕ2, ήταν σύνηθες στον τομέα των δραστηριοτήτων των εναγόντων, εταιρείες πελάτες των τελευταίων να ζητούν όπως για τις παρεχόμενες υπηρεσίες τιμολογούνται άλλες εταιρείες συνδεδεμένες με αυτούς και αυτή διαπιστώθηκε να ήταν και η παρούσα περίπτωση, εφόσον, τόσο τα ονόματα των δύο εταιρειών όσο και το γεγονός ότι NLG και εναγόμενη είχαν κοινούς αξιωματούχους αλλά και κοινή διεύθυνση (Τεκ. 6 και 17), κάτι άλλωστε που προέκυπτε και από το επιστολόχαρτο που χρησιμοποίησε η πρώτη, καταδείκνυαν ξεκάθαρα ότι οι δύο εταιρείες ήταν συνδεδεμένες και ουσιαστικά ότι η NLG συνιστούσε τη μητρική εταιρεία ενός ομίλου εταιρειών στον οποίο υπαγόταν η εναγόμενη. Ανταποκρινόμενοι λοιπόν θετικά στο πιο πάνω αίτημα, οι ενάγοντες συνέχισαν να παρέχουν τις συμφωνηθείσες υπηρεσίες τους στο συγκεκριμένο υποστατικό και ανελκυστήρα και να εκδίδουν πλέον τα σχετικά τιμολόγια τους στο όνομα της εναγόμενης ως της νέας αντισυμβαλλόμενης. Τα εν λόγω τιμολόγια, ισχυρίστηκαν οι ενάγοντες, ως ήταν η συνήθης πρακτική τους και ως έπρατταν και με την NLG, τα εξέδιδαν σε σχέση με την συμφωνηθείσα αμοιβή τους για περίοδο τριών ή έξι μηνών και τα απέστελλαν ταχυδρομικώς στην διεύθυνση της εναγόμενης, η οποία διεύθυνση, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, ήταν η ίδια με αυτή της NLG και στην οποία βρισκόταν και ο επίμαχος ανελκυστήρας. Αν η συμφωνία παροχής υπηρεσιών ήθελε τερματιστεί εντός περιόδου που αφορούσε σε κάποιο ήδη εκδοθέν τιμολόγιο, τότε, ως ισχυρίστηκε η ΜΕ1, οι ενάγοντες θα εξέδιδαν σχετική πιστωτική σημείωση για το ποσό που θα αναλογούσε στην περίοδο μετά τη λήξη της σύμβασης, το οποίο και θα αφαιρείτο από το οποιοδήποτε υπόλοιπο του λογαριασμού. Από το 2011 που αντικαταστάθηκε το όνομα της εναγόμενης ως αντισυμβαλλόμενη των εναγόντων στην επίδικη συμφωνία, μέχρι και τον Ιανουάριο 2013, όχι μόνο η εναγόμενη δεν διαμαρτυρήθηκε ποτέ για τα τιμολόγια που εκδόθηκαν στο όνομα της και που αποστάληκαν στην διεύθυνση της, αλλά μάλιστα, μέχρι και τον Ιανουάριο 2013 κατέβαλλε κατά καιρούς έναντι των τιμολογίων αυτών μετρητά αλλά και επιταγές από το δικό της λογαριασμό (Τεκ.5). Ανάλογη αλλαγή στο όνομα έγινε και στη σχετική κατάσταση λογαριασμού που τηρούσαν οι ενάγοντες όπου πλέον οι διάφορες χρεοπιστώσεις γίνονταν στο όνομα της εναγόμενης. Σε κάποιο στάδιο περί τον Ιανουάριο 2013 διαπιστώθηκε ότι είχαν σταματήσει να γίνονται πληρωμές έναντι των παρασχεθείσων υπηρεσιών οπόταν και άρχισε να δημιουργείται σημαντικό χρεωστικό υπόλοιπο. Επειδή όμως δεν υπήρχε οποιαδήποτε ένδειξη από πλευράς εναγόμενης ότι επιθυμούσε τη διακοπή της συνεργασίας των μερών και επειδή δεν ήταν ασύνηθες να παρατηρείται κάποια καθυστέρηση στην καταβολή πληρωμών, οι ενάγοντες δεν θεώρησαν αναγκαίο να δημιουργήσουν οποιοδήποτε θέμα οπόταν και συνέχισαν κανονικά να παρέχουν τις υπηρεσίες τους ως η συμφωνία των μερών. Μάλιστα δε, ο ΜΕ4 ισχυρίστηκε ότι αυτός, πέραν των συνηθισμένων μηνιαίων συντηρήσεων που προέβηκε στον επίμαχο ανελκυστήρα μεταξύ Δεκεμβρίου 2012 - Σεπτεμβρίου 2014, κλήθηκε να μεταβεί και μετέβηκε στο κτίριο σε δύο περιπτώσεις, ήτοι στις 14/01/13 και 01/03/13, για να επιδιορθώσει βλάβη που είχε προκύψει στον ανελκυστήρα. Προς επίρρωση του ισχυρισμού ότι όντως συνεχίστηκαν να παρέχονται κανονικά οι συμφωνηθείσες υπηρεσίες στο συγκεκριμένο υποστατικό και ανελκυστήρα μέχρι και τον Οκτώβριο 2014, η ΜΕ1 κατέθεσε τόσο αντίγραφο της κατάστασης που τηρούσαν οι ενάγοντες αναφορικά με Γενικές Αναφορές Βλαβών (Τεκ.10) όσο και αντίγραφο της κατάστασης όλων των συντηρήσεων που έγιναν μεταξύ Δεκ.12 - Οκτ.14, η οποία κατάσταση συμπληρώνετο από τον ΜΕ4 και στη συνέχεια, αφού υπογράφετο στην παρουσία του τελευταίου και από πρόσωπο το οποίο βρισκόταν στο χώρο υποδοχής του υποστατικού της εναγόμενης όπου βρισκόταν και ο ανελκυστήρας (Τεκ.9), αποστέλλετο για ενημέρωση στους ΜΕ2 και ΜΕ3. Όσο αφορά τις υπηρεσίες που παρείχαν οι ενάγοντες κατά την περίοδο 01/01/13 - 31/12/14, οι τελευταίοι εξέδωσαν στο όνομα της εναγόμενης έξι τιμολόγια, ήτοι τα τιμολόγια υπ' αρ. 45521 (11/01/13), 47047 (08/04/13), 48444 (08/07/13), 50039 (14/10/13), 51474 (10/01/14) και 53381 (14/07/14), για το συνολικό ποσό των €2368.64 (Τεκ.15Α - 15ΣΤ). Σύμφωνα με την κατάσταση λογαριασμού που τηρούσαν οι ενάγοντες, όσα τιμολόγια είχαν εκδοθεί προηγουμένως σε σχέση με τις υπηρεσίες τους, ήτοι τα τιμολόγια πριν το τιμολόγιο 45521 της 11/01/13, αυτά είχαν εξοφληθεί πλήρως από την εναγόμενη. Στις 10/03/14, ήτοι πριν την έκδοση του έκτου και τελευταίου τιμολογίου των εναγόντων, η ΜΕ1, διαπιστώνοντας ότι δεν είχε γίνει οποιαδήποτε πληρωμή έναντι των προηγούμενων τιμολογίων των εναγόντων, έστειλε επιστολή στην διεύθυνση της εναγόμενης ενημερώνοντας την για το μέχρι τότε οφειλόμενο υπόλοιπο και επισυνάπτοντας σχετικό απόσπασμα από την κατάσταση λογαριασμού, ζήτησε όπως η οφειλή διευθετηθεί (Τεκ.7). Επειδή όμως δεν υπήρξε οποιαδήποτε ανταπόκριση από πλευράς εναγόμενης, η ΜΕ2 έστειλε εκ νέου επιστολή απαίτησης με συστημένο ταχυδρομείο στις 13/06/14 (Τεκ.8), ενώ παρόμοιου τύπου επιστολή στάληκε και από τους δικηγόρους των εναγόντων, επίσης με συστημένο ταχυδρομείο στις 26/08/14 (Τεκ.11). Εν τω μεταξύ, επειδή η εναγόμενη δεν είχε εκφράσει οποιαδήποτε πρόθεση για διακοπή της συνεργασίας των μερών, οι συντηρήσεις του ανελκυστήρα συνεχίζονταν κανονικά εξ' ου και στις 14/07/14 εκδόθηκε και το τελευταίο τιμολόγιο των εναγόντων

(53381), το οποίο αφορούσε στην περίοδο 01/07/14 - 31/012/14 (Τεκ.15Στ). Περί τον Οκτώβριο 2014 όμως, ο ΜΕ4 επεχείρησε τρεις φορές να μεταβεί στο υποστατικό της εναγομένης για σκοπούς συντήρησης του ανελκυστήρα οπόταν και διαπίστωσε ότι για άγνωστο λόγο το κτίριο ήταν κλειστό. Ενημέρωσε τότε σχετικά ο ΜΕ4 τους ΜΕ2 και ΜΕ3 οπόταν και η τελευταία έστειλε επιστολή στην εναγόμενη για να την ενημερώσει για την αδυναμία πρόσβασης στο κτίριο αλλά και για να ζητήσει όπως διευκρινιστεί κατά πόσο έπρεπε ή όχι να συνεχιστεί η συντήρηση του ανελκυστήρα και η συνεργασία των μερών (Τεκ.12). Επειδή καμία απάντηση δεν δόθηκε από πλευράς εναγόμενης στην εν λόγω επιστολή, ο ΜΕ3 έστειλε στις 06/11/14 μία επιστολή προς την εναγόμενη με την οποία την ενημέρωνε ότι οι ενάγοντες τερμάτιζαν την επίδικη συμφωνία και ζητούσαν άμεση εξόφληση του υπολοίπου τους, επισυνάπτοντας προς τούτο σχετική κατάσταση λογαριασμού, και μία επιστολή προς το Επαρχιακό Γραφείο Επιθεώρησης Εργασίας, με την οποία ενημέρωνε για την διακοπή της παροχής υπηρεσιών συντήρησης στον ανελκυστήρα που βρισκόταν στο υποστατικό της εναγόμενης (Τεκ.13 και 14). Ακολούθως η ΜΕ1 προχώρησε στις 26/11/14 σε έκδοση πιστωτικής σημείωσης για το ποσό των €202.25 η οποία αφορούσε σε «μερική ακύρωση την. 53381/14-7-2014 για τους μήνες Νοέμβριο, Δεκέμβριο 2014 λόγω τερματισμού σύμβασης» (Τεκ.15Ζ) οπόταν και το υπόλοιπο του λογαριασμού της εναγόμενης μειώθηκε στο ποσό των €2166,39, το οποίο αντιστοιχεί στα πέντε πλήρως απλήρωτα τιμολόγια υπ. αρ. 45521 (11/01/13), 47047 (08/04/13), 48444 (08/07/13), 50039 (14/10/13), 51474 (10/01/14) και σε μέρος του τιμολογίου 53381. Το εν λόγω ποσό των €2166,39 παραμένει έκτοτε απλήρωτο εξ' ου και κρίθηκε αναγκαίο να καταχωρηθεί η παρούσα αγωγή. Από πλευράς εναγόμενης δεν προσφέρθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία και η υπεράσπιση, η οποία δικογραφικά εδράζετο σε άρνηση οποιασδήποτε σχέσης με τους ενάγοντες, την συμφωνία των τελευταίων με τη NLG, το υποστατικό NCI HOUSE και τον ανελκυστήρα που βρισκόταν εκεί, προωθήθηκε μόνο μέσω της αντεξέτασης των μαρτύρων των εναγόντων. Ουσιαστικά η υπεράσπιση έγκειτο στο ότι η εναγόμενη δεν ήταν μέρος της συμφωνίας της 25/10/10 με το ξεχωριστό νομικό πρόσωπο NLG και ούτε η επιστολή που έστειλε η τελευταία στις 27/07/11 αλλά ούτε ακόμη και η πληρωμή των τιμολογίων των εναγόντων από την εναγόμενη μετά το 2011 δεν μετέβαλε αυτή την κατάσταση πραγμάτων ή επέβαλε στην τελευταία συμβατικές υποχρεώσεις απέναντι στους ενάγοντες. Πρόσθετα τούτου, η υπεράσπιση υποστήριξε και το ότι ο αόριστος ισχυρισμός των εναγόντων περί υπογραφής της κατάστασης συντηρήσεων του ΜΕ4 από κάποιο πρόσωπο στο χώρο υποδοχής του κτιρίου στο οποίο βρισκόταν ο ανελκυστήρας δεν μπορεί να οδηγήσει άνευ ετέρου σε αποδοχή από την εναγόμενη των επίδικων υπηρεσιών, εφόσον, όπως τέθηκε στους μάρτυρες και δεν αμφισβητήθηκε, στο εν λόγω κτήριο στεγάζονταν και άλλες εταιρείες πέραν της εναγόμενης. Η ακρόαση της υπόθεσης ολοκληρώθηκε με την κατάθεση εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των μερών, αναφορά στις οποίες κάνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, παρακολουθώντας παράλληλα τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν, έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως επίσης και την δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλέπε Παύλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another

(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Σημειώνω κατ' αρχή ότι εφόσον από πλευράς εναγόμενης δεν προσφέρθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία, η εκδοχή των εναγόντων, όπως έχει νομολογηθεί, εφόσον είναι και η μόνη εκδοχή που παρουσιάστηκε κατά την ακρόαση της υπόθεσης, «.συνήθως αυτό που απομένει να εξεταστεί, εκτός και αν υπάρχουν εγγενείς δυσκολίες σε σχέση με το μάρτυρα και την αξιοπιστία του, είναι αν τα γεγονότα όπως βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αρκετά για να αποδείξουν την υπόθεση στο αναγκαίο επίπεδο. (Wynne v. Mavronicolas κ.α.

(2009)1 A.A.Δ. 1138).» (βλ. ΛΑΪΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΤΣΟΥΚΑ κ.α., ECLI:CY:AD:2014:A460, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ Αρ. 91/2010, 3/7/2014). Από τις μη αμφισβητούμενες αλλά και αναντίλεκτες λοιπόν πτυχές της μαρτυρίας των εναγόντων ως προς τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, προκύπτει ότι η τελευταίοι σύναψαν περί τις 25/10/10 συμφωνία με την NLG για την έναντι αμοιβής παροχή υπηρεσιών μηνιαίας συντήρησης ενός ανελκυστήρα που βρισκόταν σε συγκεκριμένο υποστατικό στη Δασούπολη, ότι περί τις 27/07/11 η NLG, η οποία και κοινούς αξιωματούχους είχε με την εναγόμενη αλλά και στεγάζετο στο ίδιο κτήριο και διεύθυνση με αυτή, ζήτησε γραπτώς από τους ενάγοντες όπως συνεχίσουν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους στο επίμαχο υποστατικό και ανελκυστήρα, αλλά να θεωρούν πλέον ως υπεύθυνη να πληρώσει την αμοιβή τους την εναγόμενη, ότι οι ενάγοντες παρείχαν τις επίδικες υπηρεσίες κατά την περίοδο 27/07/11 μέχρι και Οκτώβριο 2014, ότι κάθε φορά που μετέβαινε στο κτήριο ο ΜΕ4 κατά την εν λόγω περίοδο για σκοπούς συντήρησης του ανελκυστήρα, πρόσωπο που βρισκόταν εκεί υπέγραφε τη σχετική κατάσταση συντηρήσεων (Τεκ.9) θέτοντας αδιαμαρτύρητα την υπογραφή του δίπλα από το όνομα της εναγόμενης χωρίς να αναφέρει οποιοδήποτε πρόβλημα με αυτό και ότι κατά την ίδια περίοδο οι ενάγοντες εξέδιδαν τιμολόγια στο όνομα της εναγόμενης και τα απέστελλαν στη διεύθυνση της τελευταίας, χωρίς ποτέ η εναγόμενη να προβάλει οποιαδήποτε διαμαρτυρία ή έστω να εκφράσει την απορία της ως προς το γιατί συνέβαινε αυτό. Πέραν όμως τούτου, σύμφωνα με την κατάσταση λογαριασμού που τηρούσαν οι ενάγοντες (Τεκ.3), καθώς επίσης και τις διάφορες αποδείξεις και επιταγές που παρουσίασαν οι τελευταίοι (Τεκ.5), έγγραφα τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν από πλευράς εναγόμενης, προκύπτει ότι από τις 27/07/11 μέχρι τον Ιανουάριο 2013, οι ενάγοντες εξέδωσαν εφτά τιμολόγια προς την εναγόμενη τα οποία η τελευταία, καταβάλλοντας προσωπικές της επιταγές για τις οποίες έλαβε σχετική απόδειξη στο όνομα της και πάλι αδιαμαρτύρητα, τα εξόφλησε πλήρως και τίποτα δεν έχει καταδειχθεί που να υποδηλοί ότι για τα επόμενα έξι τιμολόγια των εναγόντων, η μη πληρωμή των οποίων είναι και που δημιούργησε το επίδικο χρέος, ακολουθήθηκε οποιαδήποτε διαφορετική πρακτική αναφορικά με την έκδοση και αποστολή τους προς τη εναγόμενη. Για όλα τα πιο πάνω κάμνω ανάλογα ευρήματα. Κοντολογίς, η όλη στάση και συμπεριφορά της εναγόμενης, η οποία στάση και συμπεριφορά δεν προκύπτει μόνο από τους αναντίλεκτους πραγματικούς (factual) ισχυρισμούς των μαρτύρων των εναγόντων, οι οποίοι μου έκαμαν και καλή εντύπωση ως μάρτυρες, αλλά και από την έγγραφη μαρτυρία που επίσης δεν αμφισβητήθηκε, και δη την έγγραφη μαρτυρία που προήλθε από την ίδια την εναγόμενη αλλά και την έγγραφη μαρτυρία που τη δεσμεύει (βλ. επιταγές Τεκ.5 και υπογραφές στο Τεκ.9), καταδεικνύει ότι η τελευταία, όχι μόνο δέχτηκε αδιαμαρτύρητα κατά την επίδικη περίοδο τις υπηρεσίες των εναγόντων και ανέλαβε την πληρωμή τους με τον ίδιο τρόπο που προνοούσε η συμφωνία της 25/10/10 αλλά και ότι θεωρούσε τον εαυτό της υποχρεωμένο να ενεργήσει με τον τρόπο αυτό. Γιατί άλλωστε να δεχτεί αδιαμαρτύρητα η εναγόμενη να εξοφλήσει με προσωπικές της επιταγές τιμολόγια τα οποία μάλιστα είχαν εκδοθεί στο όνομα της, αν, ως ισχυρίζεται τώρα, τελούσε υπό άγνοια για τις παρεχόμενες υπηρεσίες και ουδέποτε δέχτηκε είτε να επωφεληθεί αυτών είτε να τις πληρώσει; Ούτε λίγο ούτε πολύ δηλαδή, από τις 27/07/11 που στάληκε η επιστολή της NLG και εντεύθεν, η εναγόμενη ενήργησε ως να ήταν εκείνη πλέον η αντισυμβαλλόμενη των εναγόντων στην συμφωνία της 25/10/10 και έτσι όχι μόνο επιβεβαίωσε αλλά και έδειξε εμπράκτως ότι αποδέχτηκε και την ορθότητα αλλά και την εγκυρότητα της συνέχισης παροχής των επίδικων υπηρεσιών επ' ονόματι και προς όφελος της πλέον και ιδιαίτερα το ότι αυτή θα ήταν από τούδε και στο εξής το πρόσωπο που θα είχε την ευθύνη να καταβάλλει την αμοιβή των εναγόντων για τις εν λόγω υπηρεσίες. Οι περί του αντιθέτως συνεπώς θέσεις της υπεράσπισης δεν βρίσκουν κανένα πραγματικό ή νομικό έρεισμα και ως τέτοιες απορρίπτονται. Όσον αφορά το κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό των €2.166,39, τόσο τα τιμολόγια των εναγόντων (Τεκ. 15α - 15ζ), όσο και η κατάσταση λογαριασμού (Τεκ.3), το περιεχόμενο των οποίων εγγράφων δεν αμφισβητήθηκε, συνάδουν πλήρως με το αξιούμενο ποσό, εφόσον όσες χρεώσεις είχαν γίνει πριν τις 11/01/13 που εκδόθηκε το πρώτο επίδικο τιμολόγιο υπ.αρ.45521, αυτές εξοφλήθηκαν πλήρως και από τις 11/01/13 και εντεύθεν καμία πληρωμή δεν καταγράφεται να έγινε παρά μόνο χρεώσεις και συγκεκριμένα οι χρεώσεις των τιμολογίων 47047 (08/04/13), 48444 (08/07/13), 50039 (14/10/13), 51474 (10/01/14) και 53381 (14/07/14) για το συνολικό ποσό των €2368.64 και η πίστωση της 26/11/14 για το ποσό των €202.25, η οποία έγινε λόγω του τερματισμού της σύμβασης εντός της περιόδου που κάλυπτε το τιμολόγιο 53381. Κρίνω επομένως ότι καμία εγγενής δυσκολία δεν υπάρχει είτε σε σχέση με τη μαρτυρία των εναγόντων είτε με την αξιοπιστία αυτής και ότι τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που οι τελευταίοι έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αρκετά για να αποδείξουν την αγωγή τους εναντίον της εναγόμενης στο αναγκαίο επίπεδο, η οποία αγωγή ας μη μας διαφεύγει, εδράζεται επί διάφορων αιτιών, περιλαμβανομένης και αυτής για παροχή υπηρεσιών έναντι αμοιβής. Εκδίδεται συνεπώς απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον της εναγόμενης για το ποσό των €2.166,39 πλέον τον εκάστοτε νόμιμο τόκο από 26/11/14 πλέον έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο πλέον ΦΠΑ. Τέλος θα πρέπει να σημειώσω ότι από το Τεκμήριο 6 που κατατέθηκε κατά την ακρόαση, ήτοι το αντίγραφο του ηλεκτρονικού αρχείου του Εφόρου Εταιρειών αναφορικά με την εναγόμενη, προκύπτει ότι στις 17/01/17 η τελευταία έχει αλλάξει ονομασία και ονομάζεται πλέον BLUE PACIFIC SHIPPING PARTNERS LTD (ΗΕ 267624). Το γεγονός αυτό δεν επηρεάζει βέβαια την εγκυρότητα και δεσμευτικότητα της παρούσας απόφασης εφόσον πρόκειται απλά για αλλαγή ονόματος υφιστάμενης εταιρείας, όμως το ορθό είναι όπως τροποποιηθεί ο τίτλος της υπόθεσης ώστε να ανταποκρίνεται στο σωστό πλέον όνομα της εναγόμενης. Ως εκ τούτου, διατάσσεται όπως οι ενάγοντες καταχωρήσουν ανάλογα τροποποιημένο ως προς τον τίτλο ειδικό οπισθογραφημένο κλητήριο εντός 15 ημερών από σήμερα και όπως μέχρις ότου γίνει αυτό, η παρούσα απόφαση μην συνταχθεί. Νοουμένου ότι γίνει η εν λόγω τροποποίηση, δίδονται περαιτέρω οδηγίες όπως το συνταγμένο κείμενο της απόφασης (drawn up) αναφέρει στον τίτλο τόσο το νέο όσο και το προηγούμενο όνομα της εναγόμενης καθώς επίσης και τον διακριτικό αριθμό εγγραφής εταιρείας ΗΕ267624. (Υπ.).......... Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο