Taieb ν. Louis Hotels Plc η οποία εμπορεύεται ως Hilton Park Nicosia, Αρ. Αγωγής: 1059/2018, 26/6/2020

(5)(β), την υποπαράγραφο (υ) με το εξής κείμενο: «(γ) Μάρτιος 2018 έως Απρίλιος 2019 (13 χ €2 310) €30 445». (β) Με την προσθήκη στην ενότητα υπό τον τίτλο «ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΓΕΝΙΚΩΝ ΚΑΙ/Η ΣΩΜΑΤΙΚΩΝ ΖΗΜΙΩΝ», μετά το τέλος της παραγράφου 17 (IB), την παράγραφο «ΙΓ» με το εξής κείμενο: «ΙΓ. Περαιτέρω, το Πρωτοβάθμιο Ταμείο Ασφάλισης Υγείας της Γαλλίας (Caisses Primaires d'Assurance Maladie/CPAM) (το «Ταμείο») το οποίο αποτελεί υποχρε­ωτική ασφάλιση και/ή στο οποίο η Ενάγουσα κατέβαλλε και/ή καταβάλλει μηνιαία τέλη και/ή στο οποίο η Ενάγουσα αποτελεί μέλος του και/ή δικαιούχος του και/ή α­σφαλισμένο του πρόσωπο, κατέβαλε διάφορα χρηματικά ποσά έναντι των εξόδων και/ή απωλειών και/ή μέρους των εξόδων και/ή απωλειών της Ενάγουσας που προέκυψαν από το επίδικο ατύχημα. Στη βάση συνήθους πρακτικής και/ή στη βάση σχετικού κανονισμού και/ή ειδικής πρόνοιας, σε περίπτωση που ασφαλισμένο πρόσωπο και/ή δικαιούχος του Ταμείου, υποστεί ζημιά από τρίτο πρόσωπο, το χρηματικό ποσό το οποίο καταβάλλεται στο εν λόγω ασφαλισμένο πρόσωπο δύναται να διεκδικηθεί και/ή διεκδικείται απευθείας από το τρίτο υπαίτιο πρόσωπο και/ή στην περίπτωση που το ασφαλισμένο του πρόσωπο και/ή η Ενάγουσα αποζημιωθεί από το υπαίτιο πρό­σωπο για το χρηματικό ποσό που καταβλήθηκε από το Ταμείο, τότε το εν λόγω χρη­ματικό ποσό διεκδικείται μέσω του ασφαλισμένου του προσώπου και/ή μέσω της Ενάγουσας. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά των ανωτέρω, δυνάμει συμφωνίας και/ή συ­νεννόησης μεταξύ του Ταμείου και της Ενάγουσας, η τελευταία, σε περίπτωση που λάβει αποζημίωση από την Εναγομένη για το καταβληθέν, από το Ταμείο, χρηματικό ποσό, καταληκτικό δικαίωμα στο εν λόγω ποσό αποζημίωσης έχει το Ταμείο και/ή η Ενάγουσα οφείλει την εν λόγω χρηματική αποζημίωση να την καταβάλει στο Ταμείο. Η Ενάγουσα επιφυλάσσει το δικαίωμά της να επεκταθεί και/ή να αναφερθεί κατά την δικάσιμο για το πραγματικό καθεστώς που διέπει το Ταμείο». (γ) Με την διαγραφή της φράσης «ΣΥΝΟΛΟ: €97 084» που βρίσκεται στο τέλος της παραγράφου 17

(7). (δ) Με την προσθήκη στην ενότητα υπό τον τίτλο «ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΕΙΔΙΚΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΤΉΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ», μετά το τέλος της παραγράφου 17

(7), την παράγραφο «8» με το εξής κείμενο: «8. Ποσά που καταβλήθηκαν από "Health Insurance Funds (Caisses Primaires d'Assurance Maladie/CPAM)" (α) Ιατρικά Έξοδα από Ιούλιο 2016 μέχρι Δεκέμβριο 2018 €3 185,58 (β) Φαρμακευτική Αγωγή από Αύγουστο 2016 μέχρι Νοέμβριο 2018 €3278,45 (γ) Έξοδα Εξοπλισμού από Ιούλιο 2016 μέχρι Νοέμβριο 2018 €151,55 (δ) Απώλεια Εισοδήματος από 27/7/2016 μέχρι 5/10/2018 €25 367,44 (ε) Απώλεια Εισοδήματος από 6/10/2018 μέχρι 31/12/2018 €4 664,79 (στ) Απώλεια Εισοδήματος από 1/01/2019 μέχρι 13/04/2019 €3 628,49 ΣΥΝΟΛΟ: €168 445.30» (ε) Με την διαγραφή της λέξης και/ή αριθμού «97 084.00» η οποία βρίσκεται στην 1n γραμμή της παραγράφου 20 (Α) και την αντικατάσταση της με την λέξη και/η αριθμό «168 445.30»». Η αίτηση βασίζεται στη Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Παναγιώτη Χατζημιχαήλ, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο Παπαδόπουλος, Λυκούργος & Σια ΔΕΠΕ που εκπροσωπεί την Ενάγουσα. Εκεί αναφέρεται ότι σκοπός της επιδιωκόμενης τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης είναι η εισαγωγή ισχυρισμών και αξιώσεων για περαιτέρω αποζημιώσεις για ζημιές και απώλειες οι οποίες προέκυψαν συνεπεία του επίδικου ατυχήματος και ειδικότερα ιατρικά έξοδα, φαρμακευτική αγωγή, έξοδα εξοπλισμού και αποζημιώσεις για απώλεια εισοδήματος τα οποία είχαν καλυφθεί από το Caisses Primaires d'Assurance Maladie/CPAM (Πρωτοβάθμιο Ταμείο Ασφάλισης Υγείας - στο εξής το «Ταμείο»). Αφού επεξηγείται ο τρόπος λειτουργίας του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης στην Γαλλία, υποδεικνύεται ότι στην καταχωρηθείσα Έκθεση Απαίτησης είχαν περιληφθεί μόνο τα έξοδα τα οποία δεν είχαν καλυφθεί από το γαλλικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης. Έτσι, με την υπό κρίση αίτηση η Ενάγουσα επιθυμεί να συμπεριλάβει και τα υπόλοιπα έξοδα, τα οποία καλύφθηκαν από το Ταμείο, έτσι ώστε να αποφευχθεί η καταχώρηση δεύτερης αγωγής σε σχέση με αυτά. Περαιτέρω, με την αίτηση επιδιώκεται η προσθήκη της παραγράφου 17

(5)(γ) στην Έκθεση Απαίτησης ώστε η αξίωση για απώλεια εισοδημάτων της Ενάγουσας να περιλαμβάνει και την περίοδο Μαρτίου 2018 - Απριλίου 2019. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει επίσης ότι με επιστολή του ημερομηνίας 17.5.2019 προς το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Ενάγουσα (βλέπε Τεκμήριο 1), το Ταμείο δήλωσε την πρόθεσή του να εμπλακεί σε νομική διαδικασία με σκοπό να απαιτήσει από τους Εναγόμενους τα ποσά τα οποία έχει καταβάλει στην Ενάγουσα. Σε μεταγενέστερο στάδιο, όμως, το Ταμείο συμφώνησε με την Ενάγουσα όπως η τελευταία διεκδικήσει τα ποσά που καταβλήθηκαν σε αυτήν από το Ταμείο και ανέλαβε την υποχρέωση όπως σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής καταβάλει στο Ταμείο τα χρηματικά ποσά τα οποία έλαβε από αυτήν ή την αναλογία αυτών ανάλογα με την απόφαση που θα εκδοθεί. Σε σχέση με την συμπερίληψη της νέας υποπαραγράφου 17

(5)(γ) σημειώνεται ότι η εν λόγω αξίωση δεν είχε δικογραφηθεί αρχικά καθότι το Ταμείο αναγνώρισε ότι η διακοπή εργασίας της Ενάγουσας για το διάστημα Μαρτίου 2018 - Απριλίου 2019 ήταν αποτέλεσμα του ατυχήματος και προέβη σε καταβολή του εισοδήματος σε αυτήν αρκετό καιρό μετά την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης και συγκεκριμένα περί τις αρχές του

1. Αποτελεί θέση του κ. Χατζημιχαήλ ότι τα όσα επιχειρούνται να εισαχθούν με την αιτούμενη τροποποίηση είναι σημαντικά για σκοπούς προώθησης των αξιώσεων της Ενάγουσας, η δε ανάγκη για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης προέκυψε μετά την καταχώρησή της. Η αίτηση υποβλήθηκε καλή τη πίστη αμέσως μετά τον υπολογισμό του τελικού ποσού και την σύναψη της συμφωνίας της Ενάγουσας με το Ταμείο, με σκοπό την εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου, την αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών και περαιτέρω εξόδων όπως και τον επακριβή προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων. Οι Εναγόμενοι αντιτίθενται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και προς τούτο καταχώρησαν ένσταση όπου προβάλλουν τους πιο κάτω λόγους:
2. Η αίτηση είναι παράτυπη, αντινομική, ατεκμηρίωτη και στερείται νομικού και πραγματικού υπόβαθρου.
3. Τα έγγραφα που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση του κ. Παναγιώτη Χατζημιχαήλ που υποστηρίζει την αίτηση είναι συνταγμένα στην γαλλική γλώσσα και δεν έχουν μεταφρασθεί στην Ελληνική γλώσσα.
4. Στην ένορκη δήλωση του κ. Χατζημιχαήλ δεν καθορίζεται η πηγή των πληροφοριών του, η έρευνα που έχει κάνει, τα έγγραφα που έχει διαβάσει και ούτε εάν αυτός γνωρίζει την γαλλική γλώσσα.
5. Η οποιαδήποτε κατ' ισχυρισμό συνεννόηση ή ιδιωτική συμφωνία μεταξύ της Ενάγουσας και του Ταμείου είναι άσχετη με τα επίδικα θέματα.
6. Το σχέδιο του Ταμείου Ασφάλισης Υγείας της Γαλλίας που επικαλείται ο ενόρκως δηλών δεν έχει επισυναφθεί στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση.
7. Με την υπό κρίση αίτηση επιδιώκεται η προβολή νέας βάσης αγωγής που αφορά συνεννόηση και ιδιωτική συμφωνία μεταξύ της Ενάγουσας και του Ταμείου.
8. Οι Εναγόμενοι ουδεμία υποχρέωση έχουν να καλύψουν οποιεσδήποτε υποχρεώσεις ανέλαβε η Ενάγουσα έναντι του Ταμείου, ενώ από τα έγγραφα που έχουν επισυναφθεί δεν προκύπτει η σύναψη οποιασδήποτε ιδιωτικής συμφωνίας μεταξύ της Ενάγουσας και του Ταμείου.
9. Οι λόγοι που προβάλλονται προς υποστήριξη της αίτησης είναι ανεδαφικοί και μεταξύ τους αντιφατικοί.
10. Η αίτηση υποβάλλεται με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
11. Η αιτούμενη τροποποίηση είναι αχρείαστη και τα όσα προβάλλονται με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση δεν συνιστούν σοβαρό λόγο για να εγκριθεί το αίτημα.
12. Η αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη. Η ένσταση επίσης βασίζεται στη Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Στυλιανού ο οποίος είναι διευθυντής των Εναγομένων, όπου στην ουσία επαναλαμβάνονται οι εγειρόμενοι λόγοι ένστασης. Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών σημειώνει ότι η οποιαδήποτε υποχρέωση ανέλαβε η Ενάγουσα έναντι του Ταμείου κατόπιν μεταξύ τους συνεννόησης ή συμφωνίας, είναι άσχετη με τα επίδικα θέματα. Και τούτο γιατί οι Εναγόμενοι ουδεμία υποχρέωση έχουν να καλύψουν υποχρεώσεις που, ως ισχυρίζεται η Ενάγουσα, ανέλαβε έναντι του Ταμείου κατόπιν μεταξύ τους συνεννόησης ή ιδιωτικής συμφωνίας, τις πρόνοιες της οποίας σε κάθε περίπτωση αγνοούν. Αποτελεί θέση του κ. Στυλιανού ότι η αίτηση υποβάλλεται κακόπιστα και ότι η Ενάγουσα θα μπορούσε να είχε συγκεντρώσει τα απαραίτητα δικαιολογητικά πολύ ενωρίτερα και να είχε συμπεριλάβει όλες τις αξιώσεις της στην Έκθεση Απαίτησης. Υποδεικνύεται, περαιτέρω, ότι από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση και τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την πλευρά της Αιτήτριας ελλείπει παντελώς οποιοδήποτε στοιχείο περί του είδους της ασθένειας για την οποία η Ενάγουσα δικαιολογείτο να λαμβάνει την κατ' ισχυρισμό ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και εξοπλισμό, όπως και άδειες απουσίας από την εργασία της. Είναι η θέση των Εναγομένων ότι οι λόγοι που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση του κ. Χατζημιχαήλ περί αναμονής της οριστικοποίησης του συνολικού ποσού και σύναψης συμφωνίας μεταξύ της Ενάγουσας και του Ταμείου αναφορικά με την διεκδίκηση του στερούνται σοβαρού και λογικού υπόβαθρου και δεν δικαιολογούν την καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης. Η Ενάγουσα δεν έχει κανένα δικαίωμα να διεκδικεί οποιαδήποτε ποσά εκ μέρους του Ταμείου και ως εκ τούτου η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Σε ό,τι αφορά στο αίτημα για εισαγωγή νέας παραγράφου 17

(5)(γ), επισημαίνεται ότι η αίτηση είναι αχρείαστη καθότι στην Έκθεση Απαίτησης που έχει καταχωρηθεί προβάλλεται ισχυρισμός επί τω ότι η Ενάγουσα κατέστη ανίκανη για εργασία και αξιώνονται αποζημιώσεις για μελλοντική απώλεια απολαβών. Στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας οι δικηγόροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων τους και δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Δεν θα αναφερθώ στην επιχειρηματολογία των συνηγόρων η οποία είναι, άλλωστε, καταγεγραμμένη στις γραπτές τους αγορεύσεις τις οποίες και έχω μελετήσει. Ως προς τη νομική πτυχή του θέματος και πριν από οτιδήποτε άλλο θα πρέπει να τονιστεί πως το ζήτημα της τροποποίησης διέπεται όντως από την Διαταγή 25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ενώ παράλληλα επισημαίνεται ότι η παρούσα αγωγή εκδικάζεται με βάση τη νέα Δ.30 και ειδικά ως προς το θέμα τροποποίησης ισχύει ούτως ή άλλως, όχι η παλαιά, αλλά η νέα Δ.

1. Ειδικότερα σημειώνεται πως μετά τις παρατάσεις και τις μεταβατικές διατάξεις έχει θεσπιστεί με τον Διαδικαστικό Κανονισμό αρ. 2/2015 ημερομηνίας 13.5.2015 πως «από 1.1.2016 οι Διατάξεις των Δ.25 και Δ.30 θα τυγχάνουν, ασχέτως κλίμακας καθολικής εφαρμογής». Σημειώνεται πως για παλαιότερες αγωγές, ήτοι αυτές που είχαν καταχωρηθεί μέχρι 31.12.2014 ανεξαρτήτως κλίμακας και μέχρι 31.12.2015 κλίμακας πέραν των €10.000, εφαρμόζονται οι παλαιότερες διαταγές μέχρι την αποπεράτωση των παλαιότερων εκείνων υποθέσεων. Είναι, λοιπόν, αυτονόητο πως η παλαιότερη νομολογία που αφορά στην καταργηθείσα πλέον Δ.25 θα πρέπει να έχει μόνο υποβοηθητική χρησιμότητα σε σχέση με την ερμηνεία και εφαρμογή της νέας Δ.
2. Σύμφωνα με τη νέα Δ.25 Θ. 2 η Ενάγουσα είχε το δικαίωμα μετά την ανταλλαγή των δικογράφων και πριν την έκδοση Κλήσης Οδηγιών από την Ενάγουσα να τροποποιήσει την Έκθεση Απαίτησης της χωρίς άδεια του Δικαστηρίου, επιφέροντας τις αλλαγές τις οποίες επιθυμούσε. Παρόλα αυτά, δεν έπραξε τούτο και καταχώρησε την παρούσα αίτηση μετά την έκδοση Κλήσης Οδηγιών, σε στάδιο δηλαδή κατά το οποίο εφαρμογή έχει ο Θεσμός 3 της Δ.25, ο οποίος έχει ως εξής: «

(3)Μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, και τις περιπτώσεις εκείνες που έχουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας αναλόγως της περίπτωσης». Δεν απαιτείται ιδιαίτερη νομική ανάλυση για να διαπιστώσει κάποιος τον επιτακτικό χαρακτήρα της νέας δικονομικής διάταξης. Είναι δε προφανές πως στο στάδιο κατά το οποίο καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση επιτρέπεται τροποποίηση μόνο στις περιπτώσεις στις οποίες καταδεικνύεται: α) Εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας. β) Προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι έχουν προκύψει νέα δεδομένα, μη υπαρκτά κατά τη λήψη των σχετικών οδηγιών σύνταξης του δικογράφου. Η δεύτερη κατηγορία περιπτώσεων, όπου κατατάσσει την αίτηση της η Αιτήτρια, είναι πολύ συγκεκριμένη και αφορά σε νέα στοιχεία και νέα δεδομένα που δεν ήταν εις γνώση της κατά την προετοιμασία της δικογραφίας της. Παρά τη μελέτη την οποία έχω διενεργήσει, δεν έχω εντοπίσει νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου η οποία να διαφωτίζει αναφορικά με το πώς το Δικαστήριο πρέπει να προσεγγίζει τη συγκεκριμένη εξαίρεση. Προτού υπεισέλθω στην ουσία της αίτησης κρίνω ορθό να εξετάσω διάφορα ζητήματα που προβάλλονται από την πλευρά των Καθ' ων η αίτηση σε σχέση με την ένορκη δήλωση του κ. Χατζημιχαήλ που υποστηρίζει την αίτηση. Ό,τι στην ουσία εγείρεται είναι πως η εν λόγω ένορκη δήλωση είναι αντινομική και παράτυπη γιατί:

(1)περιέχει διαζευκτικούς ισχυρισμούς, ενώ κάτι τέτοιο είναι ανεπίτρεπτο,

(2)σε αυτήν επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 1 και 2 έγγραφα τα οποία είναι συνταγμένα στην γαλλική γλώσσα χωρίς να συνοδεύονται από μετάφραση και ένορκη δήλωση του προσώπου που τα μετάφρασε και χωρίς ο κ. Χατζημιχαήλ να δηλώνει ότι γνωρίζει την γαλλική γλώσσα και

(3)ο ενόρκως δηλών δεν αναφέρει την πηγή της πληροφόρησης του, ούτε καθορίζει την έρευνα στην οποία έχει προβεί σε σχέση με τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με τα όσα προβάλλουν οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η αίτηση επί τούτου. Έχοντας μελετήσει την ένορκη δήλωση του κ. Χατζημιχαήλ και ειδικότερα τις παραγράφους 1-5 αυτής, κρίνω ότι ικανοποιούνται οι απαιτήσεις της Δ.39 Θ. 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Περαιτέρω, από μελέτη της ένορκης δήλωσης δεν διαπιστώνεται η συμπερίληψη διαζευκτικών ισχυρισμών σε τέτοια έκταση (σημ: εντοπίζονται μόνο κάποια σημεία στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης) ώστε η ένορκη δήλωση να καθίσταται απαράδεκτη και να πρέπει να αγνοηθεί το περιεχόμενο της. Ερχόμενη στο ζήτημα της σύνταξης των επισυνημμένων εγγράφων στην γαλλική γλώσσα, παρατηρώ ότι το θέμα αυτό είναι επουσιώδες έχοντας υπόψη ότι στο παρόν στάδιο δεν εξετάζεται η ουσία της υπόθεσης ή των ισχυρισμών που η πλευρά της Αιτήτριας επιθυμεί να εισαγάγει στην Έκθεση Απαίτησης αλλά κατά ποσόν δικαιολογείται η εισαγωγή τους δια τροποποίησης του δικογράφου. Ό,τι αξιολογείται είναι οι θέσεις που προβάλλονται στην υποστηρίζουσα την αίτηση ένορκη δήλωση του κ. Χατζημιχαήλ. Προχωρώ, λοιπόν, στην εξέταση της ουσίας της αίτησης. Από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου διαμορφώνεται το ακόλουθο πλαίσιο:

1. Με την αιτούμενη τροποποίηση επιδιώκεται η εισαγωγή ισχυρισμών άμεσα σχετικών με τα επίδικα θέματα ως τούτα προκύπτουν από τα δικόγραφα που έχουν καταχωρηθεί μέχρι στιγμής και δεν επιχειρείται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής. Στην ουσία, η Ενάγουσα επιθυμεί να εισαγάγει ισχυρισμούς και αξιώσεις για περαιτέρω ζημιές και απώλειες που έχει υποστεί συνεπεία του επίδικου ατυχήματος, όπως και αξιώσεις (στη βάση της αρχής της αποκατάστασης) για έξοδα τα οποία καλύφθηκαν από το Ταμείο με σκοπό να αποφευχθεί η καταχώρηση δεύτερης αγωγής. Περαιτέρω, ζητείται η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ώστε να απαιτηθεί απώλεια εισοδημάτων για την περίοδο Μαρτίου 2018-Απριλίου
3. Τα στοιχεία που η Ενάγουσα επιθυμεί να εισαγάγει φαίνεται να προέκυψαν ή να περιήλθαν σε γνώση της μετά την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης, ενώ δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε στοιχείο από το οποίο να προκύπτει ή να μπορεί να διαπιστωθεί ότι ήταν γνωστά σε αυτήν προηγουμένως.
4. Στη βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου δεν διακρίνω ότι η Ενάγουσα έχει καθυστερήσει στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης σε βαθμό που η καθυστέρηση να πρέπει αφ' εαυτού να της στερήσει το δικαίωμα στην αιτούμενη τροποποίηση.
5. Την ίδια στιγμή δεν μπορώ να καταλήξω ότι σε περίπτωση έγκρισης της αίτησης οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η αίτηση θα υποστούν οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά. Αντίθετα, θεωρώ ότι η οποιαδήποτε ζημιά μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή των εξόδων της τροποποίησης.
6. Τέλος, δεν διακρίνω οποιαδήποτε στοιχεία κακοπιστίας ή καταχρηστική πρόθεση από μέρους της Ενάγουσας - Αιτήτριας στην καταχώρηση και προώθηση της αίτησης. Παρατηρώ ότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, όπως και στην αγόρευση της συνηγόρου της Ενάγουσας - Αιτήτριας υπάρχει εκτενής αναφορά και ανάλυση των προνοιών του τρόπου λειτουργίας του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης στη Γαλλία καθώς επίσης στα όσα συμφωνήθηκαν μεταξύ της Ενάγουσας και του Ταμείου αναφορικά με την διεκδίκηση των ποσών που έχουν καταβληθεί σε αυτήν. Την ίδια στιγμή, τόσο στην ένσταση των Εναγομένων αλλά και στη γραπτή αγόρευση της κας Ερωτοκρίτου προβάλλεται ότι η όποια συμφωνία μεταξύ της Ενάγουσας και Ταμείου δεν σχετίζεται με τα επίδικα θέματα και σε κάθε περίπτωση δεν τους δεσμεύει. Επισημαίνω, ωστόσο, ότι στο παρόν στάδιο το Δικαστήριο δεν αξιολογεί την ουσία των θέσεων αυτών ούτε προβαίνει σε οποιαδήποτε κρίση αναφορικά με την ουσία ή το βάσιμο της απαίτησης της Ενάγουσας - Αιτήτριας ή της υπεράσπισης των Εναγομένων - Καθ' ων η αίτηση, έργο το οποίο θα επιτελέσει στα πλαίσια της δίκης. Το Δικαστήριο έχει προσεγγίσει και εξετάσει την ενώπιον του μαρτυρία μόνο στο βαθμό που επιτρέπεται για σκοπούς της απόφασης του επί της αίτησης. Σταθμίζοντας, όλα τα πιο πάνω και έχοντας κατά νου το σύνολο των ενώπιον μου δεδομένων, θεωρώ ότι η παρούσα περίπτωση εμπίπτει στην εξαίρεση της Δ.25 Θ. 1

(3)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αφού η τροποποίηση επιδιώκεται συνεπεία νέων δεδομένων, μη υπαρκτών κατά τη λήψη των οδηγιών για την καταχώρηση της αρχικής Έκθεσης Απαίτησης. Κρίνω ότι θα ήταν προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να επιτραπεί στην Ενάγουσα - Αιτήτρια η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης που επιδιώκει. Κρίνω επίσης ότι η έγκριση της αίτησης θα συντείνει στη διαμόρφωση του πλαισίου για επίλυση της πραγματικής διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και δεν θα προκαλέσει οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά στους Εναγόμενους - Καθ' ων η αίτηση. Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος 1 της Αίτησης. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από την σύνταξη του διατάγματος και τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης να καταχωρηθεί εντός 21 ημερών από την επίδοση της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Τα έξοδα της αίτησης και αυτά που θα προκληθούν από την τροποποίηση επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων - Καθ' ων η αίτηση και εναντίον της Ενάγουσας - Αιτήτριας, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο