Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, Αρ. Αγωγής: 7939/2012, 10/7/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A309 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7939/2012 Μεταξύ: Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, Ενάγουσα/Καθ'ης η Αίτηση και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας Εναγόμενος/Αιτητής _________________________________________________________________________________________ Αίτηση ημερ.11/3/2020 για Αναστολή Εκτέλεσης εκκρεμούσης Έφεσης Ημερομηνία: 10 Ιουλίου 2020. Εμφανίσεις: Για Αιτητή/Εναγόμενο: κα Θ. Πιπερή, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α Για Ενάγουσα/Καθ΄ης η Αίτηση: Κ. Βελάρης για Βελάρης & Βελάρης ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή-Αιτούμενη Θεραπεία Με την υπό κρίση Αίτηση ο Αιτητής/Εναγόμενος επιδιώκει την έκδοση του ακόλουθου Διατάγματος: (Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της Απόφασης ημερ. 30/4/2019 μέχρι την εκδίκαση της Πολιτικής Εφέσεως αρ. 200/2019 που καταχώρησε ο Αιτητής εναντίον της εν λόγω Απόφασης. Νομική βάση Αίτησης Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.35, θ.18 και Δ.48, θ.8
(1)(ee) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθώς και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ένορκη Δήλωση XXXXX Πίρροκα Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Πίρροκα, Γραμματειακού Λειτουργού στο Τμήμα Αγωγών της Νομικής Υπηρεσίας, στην οποία αναφέρονται τα εξής: · Στις 30/4/2019 εκδόθηκε η Απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην παρούσα Αγωγή. · Στις 10/6/2019 ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας και Εναγόμενος καταχώρησε στην παρούσα Αγωγή την Πολιτική Έφεση αρ.200/2019, η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1, η οποία, με βάση νομικής συμβουλής της οποίας τυγχάνει η ομνύουσα, έχει καλή υπόθεση για επιτυχία της εν λόγω Έφεσης. · Είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί διάταγμα αναστολής της εκτέλεσης της Απόφασης διότι, αν εκτελεστεί η Απόφαση, δεν θα μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη έστω και αν πετύχει η Έφεση. Έτσι ο εναγόμενος/Αιτητής θα ζημιωθεί και θα παρεμποδιστεί ουσιαστικά η ορθή απονομή της Δικαιοσύνης. · Εξ όσων πληροφορείται η ομνύουσα, οι εργασίες της Ενάγουσας εταιρείας έχουν πωληθεί στην Astrobank και, ως εκ τούτου, η πλευρά του Εναγόμενου δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τις λεπτομέρειες της σχετικής Συμφωνίας μεταξύ των δύο η οποία, όμως ενδέχεται να εμποδίσει την μελλοντική είσπραξη των καταβληθέντων ποσών σε περίπτωση αναίρεσης της πρωτόδικης Απόφασης του Ε.Δ. Λευκωσίας και αποδοχής της εκκρεμούσας έφεσης της Δημοκρατίας από το Ανώτατο Δικαστήριο. Σχετικό δημοσίευμα από τον ηλεκτρονικό ημερήσιο τύπο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- · Η Ενάγουσα δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά από την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος εφόσον, σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης, θα λάβει τους ανάλογους τόκους. Ένσταση - Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση από πλευρά της Ενάγουσας/Καθ΄ης η Αίτηση στην οποία εξειδικεύονται οι ακόλουθοι Λόγοι Ένστασης: Α. Η Έφεση δεν έχει καμία προοπτική επιτυχίας και αυτό μπορεί να τύχει βέβαιης πρόγνωσης. Β. Δεν συντρέχουν οι ουσιαστικές και δικονομικές προϋποθέσεις για την αναστολή της Απόφασης του Δικαστηρίου ημ. 30/4/2019 μέχρι την εκδίκαση και έκδοση απόφασης στην Έφεση. Γ. Τυχόν έκδοση του Διατάγματος θα παραβιάσει τις αρχές τις τελεσιδικίας και της έγκαιρης διάγνωσης των δικαιωμάτων των Εναγόντων και/ή των συνταγματικών και ανθρωπίνων τους δικαιωμάτων και/ή του δικαιώματός τους να γευτούν τους καρπούς της επιτυχίας τους. Δ. Τυχόν έγκριση του Διατάγματος θα ήταν ενάντια στο συμφέρον της δικαιοσύνης, παρατείνοντας αχρείαστα και αδικαιολόγητα την δυνατότητα στους Ενάγοντες να γευτούν τους καρπούς της επιτυχίας τους, αλλά επιβαρύνοντας και το ίδιο το Κράτος, αφού η Απόφαση βαρύνεται με τόκο. Ε. Η Αίτηση καταχωρήθηκε με αδικαιολόγητη καθυστέρηση, πέραν των 10 μηνών από την έκδοση της Απόφασης. Στ. Δεν προβάλλεται κανένας σοβαρός λόγος στην αίτηση που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και το ισοζύγιο κλίνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης. Ζ. Η μεταβίβαση των μετοχών των Εναγόντων στην AstroBank δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη και οι Ενάγοντες εξακολουθούν να υφίστανται και να λειτουργούν ως τραπεζικό ίδρυμα. Είναι φερέγγυοι και μπορούν να επιστρέψουν τα χρήματα, αν και εφόσον ανατραπεί η πρωτόδικη Απόφαση. Η. Η συμφωνία με την AstroBank προνοεί για μεταβίβαση των μετοχών των Εναγόντων στην AstroBank και, επομένως, δεν θα επέλθει αλλαγή στο νομικό πρόσωπο που θα έχει έναντι της η πλευρά των Εναγομένων/Αιτητών, εφόσον τέτοια μεταβίβαση δεν μεταβάλλει την νομική προσωπικότητα τους. Θ. Η Astrobank είναι δεόντως αδειοδοτημένο τραπεζικό ίδρυμα και δραστηριοποιείται στην Κύπρο, είναι φερέγγυα και δεν υπάρχει μαρτυρία ότι δεν θα είναι σε θέση να επιστρέψει τα χρήματα, αν και εφόσον χρειαστεί. Ένορκη Δήλωση XXXXX Ξυδά Η Ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Ξυδά ο οποίος είναι στην υπηρεσία των Εναγόντων και είναι υπεύθυνος των Τεχνικών υπηρεσιών. Σε αυτή αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: § Ακόμα δεν έχει διενεργηθεί η μεταβίβαση των μετοχών των Εναγόντων στην Astrobank. Επομένως οι Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση συνεχίζουν τις εργασίες τους κανονικά. Εντούτοις και εξ όσων ο ομνύοντας πληροφορείται από τους δικηγόρους των Εναγόντων, ακόμα και με την μεταβίβαση των μετοχών, όταν αυτή επέλθει, δεν θα επέλθει αλλαγή στο νομικό πρόσωπο που θα έχει απέναντί της η πλευρά της Εναγόμενης, αλλά μόνο στον μέτοχο αυτών. § Οι Εναγόμενοι/Αιτητές δεν έχουν επεξηγήσει καθόλου στην ένορκή δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση τον λόγο της 10μηνης και πλέον καθυστέρησης στην υποβολή της υπό κρίση Αίτησης. Η υποχρέωση συμμόρφωσης με την Απόφαση και καταβολής του εξ αποφάσεως ποσού υφίστατο από την πρώτη στιγμή, ήτοι από τις 30/4/19 και όφειλαν να το είχαν πράξει προτού καν προκύψει το ζήτημα με την Astrobank και όχι 10 μήνες μετά. § Όσον αφορά την ουσία της Έφεσης και τις πιθανότητες επιτυχίας αυτής, αυτές, εξ΄όσων πληροφορείται ο ομνύοντας από τους Δικηγόρους των Εναγόντων, είναι μηδαμινές:- Α) Το Επαρχιακό Δικαστήριο είναι αρμόδιο να κρίνει την ζημιά που υπέστη ο Ενάγων, βάσει του ιδιότυπου αγώγιμου δικαιώματος που δημιουργεί το Άρθρο 146.6 του Συντάγματος. Αυτό έπραξε το πρωτόδικο Δικαστήριο, αξιολογώντας τους μάρτυρες των Εναγόντων και των Εναγομένων και δεχόμενο την μαρτυρία των πρώτων και απορρίπτοντας την μαρτυρία των δευτέρων. Β) Βάσει των ευρημάτων του, το πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε στο ποσό της αποζημίωσης. Αυτά τα ευρήματα δεν προσβάλλονται με την έφεση, καθιστώντας την εκ προοιμίου απορριπτέα. Γ) Η επίκληση της νέας απαλλοτρίωσης δεν μπορεί να υπερκεράσει την ζημιά την οποία ήδη υπέστησαν οι Ενάγοντες και την οποία ήδη ποσοτικοποίησε το πρωτόδικο Δικαστήριο, ενεργώντας στο πλαίσιο της δικαιοδοσίας του. § Στην ένορκη δήλωση για αναστολή της Απόφασης δεν προβάλλεται κανένας λόγος ή μαρτυρία που να δεικνύει ότι είτε οι Ενάγοντες είτε η Astrobank δεν θα είναι σε θέση να επιστρέψουν τα χρήματα, αν ανατραπεί η πρωτόδικη Απόφαση. Δεν προβάλλεται κανένας ισχυρισμός περί αφερεγγυότητας είτε των Εναγόντων είτε της Astrobank. Το μόνο που αναφέρεται είναι ότι δεν γνωρίζουν τις λεπτομέρειες της συμφωνίας μεταξύ των τραπεζών. Η Astrobank έχει επεκτείνει τις εργασίες της στην Κύπρο με την απόκτηση της Τράπεζας Πειραιώς, της USB Bank και του υποκαταστήματος της Arab Jordan Bank. Επομένως δεν πρόκειται για ένα τραπεζικό ίδρυμα αμελητέου μεγέθους, αλλά για καλά καθιερωμένο στην Κύπρο. Επιπρόσθετα, έχει μετατραπεί σε Astrobank Public Company Ltd, για σκοπούς εισαγωγής στο Χρηματιστήριο. Επομένως θα τυγχάνει εποπτείας και για αυτό τον σκοπό. § Τόσο οι Ενάγοντες όσο και η Astrobank είναι δεόντως αδειοδοτημένα τραπεζικά ιδρύματα από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου και διεξάγουν εργασίες στην Κύπρο και μπορούν να επιστρέψουν τα χρήματα, αν ανατραπεί η πρωτόδικη Απόφαση. Επομένως το συμφέρον της δικαιοσύνης δεν θα εξυπηρετηθεί με την αναστολή της Απόφασης. Επιπλέον θα πρέπει να σημειωθεί ότι η απόφαση φέρει τόκο και το ποσό που θα κληθεί να καταβάλει η Δημοκρατία και κατά συνέπεια ο φορολογούμενος πολίτης, αν δεν πετύχει η έφεση, θα είναι κατά πολύ μεγαλύτερο, δεδομένου και του χρόνου που απαιτείται για την εκδίκαση των εφέσεων Νομική Πτυχή Η υπό κρίση Αίτηση, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, στηρίζεται στη Δ.35, θ.18 η οποία έχει ως ακολούθως: «
- An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from the Court of Appeal or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.» Το νομικό πλαίσιο που διέπει την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου βάσει της Δ.35, θ.18 έχει αναλυθεί και επεξηγηθεί σε αρκετές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Όπως έχει πάγια νομολογηθεί η καταχώρηση έφεσης δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης, ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο Δικαστήριο από τη Δ.35, θ.
- Οι παράγοντες που κατά κύριο λόγο διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την αναστολή εκτέλεσης απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης είναι πρώτον, η διασφάλιση της οριστικότητας (finality) των αποφάσεων του πρωτόδικου Δικαστηρίου με παράλληλο γνώμονα την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του διαδίκου υπέρ του οποίου εκδόθηκε και δεύτερο, η εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης[1]. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής όσον και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για άσκηση Έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της Έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του Εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της Έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου[2]. Περαιτέρω για να δικαιολογείται αναστολή απόφασης εκκρεμούσης της έφεσης θα πρέπει να υπάρχουν ειδικές περιστάσεις.[3] Εξέταση υπό κρίση Αίτησης Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομικές αρχές προχωρώ να εξετάσω την υπό κρίση Αίτηση. Αναφορικά με τις πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης υπενθυμίζεται ότι με βάση την πάγια νομολογία ο παράγοντας αυτός δεν είναι αποφασιστικής σημασίας[4]. Επιπλέον ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα μόνο όταν μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης χωρίς περαιτέρω συζήτηση της υπόθεσης. Στην προκειμένη περίπτωση τα προσφερθέντα από τον Αιτητή στοιχεία σχετικά με την αμφισβήτηση της ορθότητας της Απόφασης, τα οποία, βασικά, συνίστανται στο περιεχόμενο του Εφετηρίου, Τεκμήριο 1, και τους διαλαμβανόμενους σε αυτό Λόγους Έφεσης τους οποίους και προκρίνει ως περίπτωση όπου υπάρχει καλή υπόθεση για επιτυχία της Έφεσης, δεν καθιστούν δυνατή με βεβαιότητα την πρόγνωση της έκβασης της καταχωρηθείσας Έφεσης. Όπως προκύπτει, στην παρούσα υπόθεση δεν μπορεί να γίνει λόγος περί βεβαιότητας στην ανατροπή της Απόφασης κατ΄έφεση χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος με αποτέλεσμα ο παράγοντας αυτός να μην μπορεί να έχει στην προκείμενη περίπτωση σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Σίγουρα η ύπαρξη ανεπανόρθωτης βλάβης στο Αιτητή είναι δεσπόζον στοιχείο σε αιτήσεις αυτού του είδους όπως η υπό κρίση Αίτηση στο πλαίσιο της προσπάθειας εξισορρόπησης των συγκρουόμενων δικαιωμάτων, όπως επιτάσσει η σχετική νομολογία. Το ορθό κριτήριο με βάση την πάγια νομολογία, όπως παρατέθηκε ανωτέρω, είναι η έφεση που ασκήθηκε, ως δικαίωμα του Αιτητή, να μην χάσει την αποτελεσματικότητα της. Το Δικαστήριο ανάμεσα στα άλλα που λαμβάνει υπόψη του για να αποφασίσει αν θα εκδώσει ή όχι διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης έχει καθήκον να μεριμνήσει ώστε η όποια επιτυχία σε έφεση να μην καταστεί άνευ αντικειμένου. Όπως προκύπτει στην υπό εξέταση περίπτωση ο κύριος λόγος επί τον οποίο η Αιτητής βασίζει τις αιτούμενες θεραπείες είναι ο κίνδυνος ή, καλύτερα, το ενδεχόμενο να εμποδιστεί η μελλοντική είσπραξη των καταβληθέντων ποσών σε περίπτωση αναίρεσης της πρωτόδικής Απόφασης, ήτοι σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης. Εν πρώτοις και σε συμφωνία με τα όσα ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ΄ης η Αίτηση υποστήριξε, ο πιο πάνω κίνδυνος που προβάλλεται από μέρους του Αιτητή δεν φαίνεται να υποστηρίζεται από οποιαδήποτε στοιχεία και/ή γεγονότα. Ειδικότερα στην Ένορκη δήλωση Πίρροκα κανένας ισχυρισμός δεν έχει προβληθεί και ουδεμία μαρτυρία έχει προσφερθεί που να δεικνύει ότι, σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης και ανατροπής της εν λόγω Απόφασης, είτε η Ενάγουσα, είτε η Astrobank δεν θα είναι σε θέση να επιστρέψουν το ποσό που επιδικάστηκε στην πρωτόδικη Απόφαση. Πιο συγκεκριμένα κανένας ισχυρισμός περί αφερεγγυότητας είτε της Ενάγουσας, είτε της Astrobank έχει προβληθεί, παρά μόνο ότι η πλευρά του Αιτητή δεν γνωρίζει τις λεπτομέρειες της Συμφωνίας μεταξύ της Ενάγουσας και της Astrobank. Αναμφίβολα η προβολή τέτοιων γενικών και αόριστων ισχυρισμών δεν αρκεί για σκοπούς θεμελίωσης λόγων αναστολής της εκτέλεσης μιας απόφασης. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Ελενίτσα Κωνσταντινίδη ν. Μαρία Κωμοδρόμου υπό την ιδιότητα της Διαχειρίστριας της περιουσίας του Habib Said Hissin ECLI:CY:AD:2016:A162, Πολιτική Έφεση αρ. 283/2015, ημερ. 23/3/2016 θα ήταν παράλογο στη βάση γενικών ισχυρισμών ένας διάδικος να αποστερηθεί από τους καρπούς της επιτυχίας του. Επιπρόσθετα ο παράγοντας χρόνος έχει τη δική του σημασία στο πλαίσιο εξέτασης αιτήσεων αναστολής εκτέλεσης απόφασης όπως η παρούσα. Ως προκύπτει από τη σχετική νομολογία, όσο πιο σύντομα από την έκδοση της απόφασης υποβάλλεται τέτοιο αίτημα τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες επιτυχίας του, υπό την έννοια ότι τούτο αποτελεί ένδειξη ότι η αίτηση δεν προωθείται καταχρηστικά[5]. Στην υπό εξέταση περίπτωση παρόλο που η Απόφαση εκδόθηκε στις 30/4/2019 ο Αιτητής καταχώρησε την υπό κρίση Αίτηση στις 11/3/
- Όπως προκύπτει, ο Αιτητής επικαλείται ως λόγο για την αναγκαιότητα καταχώρησης της υπό κρίση Αίτησης την πώληση των εργασιών της Ενάγουσας Εταιρείας στην Astrobank. Για το σκοπό δε αυτό έχει επισυναφθεί στην ένορκη δήλωση Πίρροκα σχετικό δημοσίευμα στον ηλεκτρονικό ημερήσιο τύπο το οποίο φέρει ημερομηνία 25/11/
- (Τεκμήριο 2). Δεν έχει, ωστόσο, επεξηγηθεί καθ΄οιονδήποτε τρόπο η καθυστέρηση η οποία έχει μεσολαβήσει μέχρις ότου καταχωρηθεί η παρούσα Αίτηση. Τα όσα αναφέρονται στην Αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου του Αιτητή αναφορικά με το λόγο καθυστέρησης δεν υποστηρίζονται από οποιαδήποτε μαρτυρία στην ένορκη δήλωση της Αίτησης και, επομένως, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη[6]. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ΄ ακολουθία όλων των πιο πάνω είναι η κρίση μου ότι τα όσα έχει θέσει ενώπιον μου o Αιτητής/Εναγόμενος δεν δικαιολογούν την έγκριση του αιτήματος του. Ως εκ τούτου η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και συνεπώς απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής. Κατά συνέπεια τα έξοδα επιδικάζονται σε βάρος του Εναγόμενου/Αιτητή και προς όφελος της Ενάγουσας/Καθ΄ης η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) ............... Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε Παναγιώτα Νεοφύτου ν. Χρυσάνθης Δημητρίου
(1989)1 C.L.R. 592 και, επίσης, την υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147 όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Η Έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Η αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο Δικαστήριο από τη Δ.35 θ.18. Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης, αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση Έφεσης, αφετέρου, συνιστούν τους κατεξοχήν παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής όσον και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για άσκηση Έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της Έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του Εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγω της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της Έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.» [2] Δέστε Παναγιώτα Νεοφύτου ν. Χρυσάνθης Δημητρίου
(1989)1 C.L.R. 592 και επίσης την υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147. [3] Δέστε Aristidou v. Aristidou
(1985)1 C.L.R 649, 652: "It is well settled that special circumstances should exist justifying the stay of execution of a judgment". [4] Όπως αναφέρθηκε επίσης στην υπόθεση ABP Holdings Ltd και ά. ν. Ανδρέα Κιταλίδη και άλλων (Αρ. 1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 287 «οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι παράγοντας θετικός αλλά οριακής σημασίας. Η πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης δεν είναι ο δεσπόζων και αποφασιστικός παράγων στην επίλυση τέτοιου ζητήματος. Μόνο η ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων είναι δυνατόν να κλίνει την πλάστιγγα υπέρ της δεύτερης αρχής σε βάρος της πρώτης». (Δέστε Χ"Ευαγγέλου ν. Dozami Marine Ltd κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ.172). [5] Δέστε The Annual Practice
(1959)Τόμος 1, σελ. 1696 και Ιωσηφάκης ν. Αριστοδήμου
(1990)1 Α.Α.Δ. 284 όπου λέχθηκαν συναφώς τα εξής: «Στην προκείμενη περίπτωση η καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης για αναστολή της εκτέλεσης της πρωτόδικης απόφασης που επεκτείνεται σε ένα σχεδόν χρόνο, δεν εξηγείται. Εύλογα συνάγεται από τα γεγονότα της υπόθεσης ότι πρωταρχικός σκοπός του εφεσείοντα δεν είναι η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος έφεσης, αλλά η παράκαμψη της διαδικασίας για την τιμωρία του προς αποφυγή των συνεπειών της ανυπακοής του διατάγματος της 29/3/1989». [6] Δέστε Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Σιακόλα
(2002)1 Α.Α.Δ. 223 στην οποία λέχθηκαν στη σελίδα 228 τα εξής σχετικά: «Εξετάσαμε με προσοχή την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση για τροποποίηση και πουθενά, είτε άμεσα είτε με συγκεκαλυμμένο τρόπο, δεν βρήκαμε ισχυρισμό ότι η καθυστέρηση οφειλόταν σε αβλεψία και παραδρομή. Είναι γεγονός ότι κατά την αγόρευσή του ο δικηγόρος των αιτητών, μετά από ερωτήσεις του Δικαστηρίου, διστακτικά άρθρωσε τη θέση πως η αβλεψία και η παραδρομή ήταν ένας από τους λόγους της καθυστέρησης. Εφόσον, όμως, δεν υπήρχε ισχυρισμός και μαρτυρία επί του προκειμένου στην ένορκη δήλωση, τούτο δεν θα μπορούσε να συμπληρωθεί με την αγόρευση του δικηγόρου και να αποτελέσει λόγο επί του οποίου να βασίσει το Δικαστήριο την απόφασή του». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο