← Κύπρος

Παπαϊωάννου ν. Παπαϊωάννου, Αρ. Αγωγής: 7974/10, 31/7/2020

Παπαϊωάννου ν. Παπαϊωάννου, Αρ. Αγωγής: 7974/10, 31/7/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A327 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7974/10 Μεταξύ: XXXXX Παπαϊωάννου, από τη Λευκωσία Ενάγοντα -και- XXXXX Παπαϊωάννου, από τη Λευκωσία Εναγόμενης ------------------ Ημερομηνία: 31/07/2020 Αίτηση ημερ.: 17/02/2020 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κος Λούκας Γ. Χαβιαράς για Κούσιος Κορφιώτης Παπαχαραλάμπους ΔΕΠΕ Για την Εναγόμενη: κ. Ευαγγέλου για Νεοφύτου & Νεοφύτου Δ.Ε.Π.Ε., Κος χ'' Σωτηρίου εκ μέρους του Μεσεγγυούχος Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 16 Μαΐου 2018 εκδόθηκε απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγόμενης για το ποσό των €14735.00 πλέον τόκους και έξοδα αγωγής. Εναντίον αυτής της απόφασης έχει καταχωρηθεί Έφεση. Με την παρούσα αίτηση έχουν ζητηθεί τα ακόλουθα διατάγματα ως ακολούθως: Α. Διάταγμα το οποίο διατάσσει την ASTROBANK PUBLIC COMPANY LIMITED, από τη Λευκωσία («Μεσεγγυούχος») όπως εμφανιστούν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην καθορισμένη ημερομηνία και ώρα που θα ορίσει το Δικαστήριο για να εξεταστούν σχετικά με οποιοδήποτε ποσό χρημάτων που έχουν ή θα έχουν σε οποιοδήποτε χρόνο στα χέρια τους και/ή σε σχετικά με οποιοδήποτε τραπεζικό λογαριασμό διατηρούν επ΄ ονόματι της Εναγόμενης/Καθ' ής η Αίτηση XXXXX Παπαϊωάννου Παπαδοπούλου και/ή σε σχέση με οποιοδήποτε ποσό που κατέχεται σε οποιοδήποτε τραπεζικό λογαριασμό προς όφελος της Εναγόμενης/Καθ' ης η Αίτηση Ελένης Παπαϊωάννου Παπαδοπούλου και/ή σε σχέση με οποιαδήποτε ιδιοκτησία της Εναγόμενης/Καθ' ής η Αίτηση που είναι υποκείμενη ή θα είναι υποκείμενη σε κατάσχεση εις χείρας τρίτου και/ή μπορεί να χρησιμοποιηθεί προς ικανοποίηση του χρέους της προς τον Ενάγοντα/Αιτητή, όπως αυτό απορρέει από την εκδοθείσα προς όφελος του Ενάγοντα/Αιτητή απόφαση ημερομηνίας 16/05/2018 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και/ή έναντι και/ή προς εξόφληση του ποσού των €14.735,00 με τόκο προς 5,5% ετησίως από 20/09/2010 μέχρι 31/12/2014 και τόκο 4% ετησίως από 1/1/2015 μέχρι 31/12/2016 και τόκο 3,5% ετησίως από 1/1/2017 μέχρι εξοφλήσεως πλέον €11.926,00 έξοδα με τόκο 5,5% ετησίως από 20/09/2010 μέχρι 31/12/2014 και τόκο 4% ετησίως από 1/1/2015 μέχρι 31/12/2016 και τόκο 3,5% ετησίως από 1/1/2017 πλέον Φ.Π.Α. πλέον €136,00 πραγματικά έξοδα. Β. Διάταγμα διά του οποίου να επιτρέπεται η έκδοση εντάλματος κατάσχεσης (Writ Attachment) εις χείρας τρίτων και/ή που διατάσσει την κατάσχεση εις χείρας της Μεσεγγυούχου ASTROBANK PUBLIC COMPANY LIMITED του ποσού των €14.735,00 με τόκο προς 5,5% ετησίως από 20/09/2010 μέχρι 31/12/2014 και τόκο 4% ετησίως από 01/01/2015 μέχρι 31/12/2016 και τόκο 3,5% ετησίως από 01/01/2017 μέχρι εξοφλήσεως πλέον €11.926,00 έξοδα με τόκο 5,5 ετησίως από 20/09/2010 μέχρι 31/12/2014 και τόκο 4% ετησίως από 01/01/2015 μέχρι 31/12/2016 και τόκο 3,5% ετησίως από 01/01/2017 πλέον Φ.Π.Α. πλέον €136,00 πραγματικά έξοδα, που οφείλεται από την Εναγόμενη - Καθ' ής η Αίτηση προς τον Ενάγοντα - Αιτητή δυνάμει της απόφασης ημερομηνίας 16/05/2018 που εκδόθηκε στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Γ. Διάταγμα το οποίο να διατάσσει και/ή απαγορεύει στην Μεσεγγυούχο ASTROBANK PUBLIC COMPANY LIMITED και/ή στους αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους της και/ή σε τρίτα πρόσωπα που ενεργούν κατ' εξουσιοδότηση και/ή για λογαριασμό της από του να αποχωριστεί και/ή πληρώσει και/ή διαθέσει και/ή αποξενώσει με οποιοδήποτε τρόπο και/ή παραιτηθεί της φύλαξης των εν λόγω χρημάτων και/ή από του να καταβάλει αυτά στην Εναγόμενη/Καθ' ής η Αίτηση και/ή οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο πλην του Ενάγοντα/Αιτητή για να τα χρησιμοποιήσει προς ικανοποίηση της εκδοθείσας δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 16/05/2018 στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και/ή μέχρι να αποπληρωθεί στον Ενάγοντα - Αιτητή το ποσό των €14.735,00 με τόκο προς 5,5% ετησίως από 20/09/2010 μέχρι 31/12/2014 και τόκο 4% ετησίως από 01/01/2015 μέχρι 31/12/2016 και τόκο 3,5% ετησίως από 01/01/2017 μέχρι εξοφλήσεως πλέον €11.926,00 έξοδα με τόκο 5,5% ετησίως από 20/09/2010 μέχρι 31/12/2014 και τόκο 4% ετησίως από 01/01/2015 μέχρι 31/12/2016 και τόκο 3,5% ετησίως από 01/01/2017 πλέον Φ.Π.Α. πλέον €136,00 πραγματικά έξοδα δυνάμει της δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 16/05/

  1. Δ. Διάταγμα το οποίο διατάσσει όπως το ποσό εις χείρας των Μεσεγγυούχων ASTROBANK PUBLIC COMPANY LIMITED από τη Λευκωσία και/ή μέρους αυτού διατεθεί προς εξόφληση και/ή μερική εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους της Εναγόμενης/Καθ' ής η Αίτηση προς Ενάγοντα/Αιτητή, δυνάμει της εκδοθείσας προς όφελος του Αιτητή απόφασης ημερομηνίας 16/05/2018 και/ή για το ποσό των €14.735,00 με τόκο προς 5,5% ετησίως από 20/09/2010 μέχρι 31/12/2014 και τόκο 4% ετησίως από 01/01/2015 μέχρι 31/12/2016 και τόκο 3,5% ετησίως από 01/01/2017 μέχρι εξοφλήσεως πλέον €11.926,00 έξοδα με τόκο 5,5% ετησίως από 20/09/2010 μέχρι 31/12/2014 και τόκο 4% ετησίως από 01/01/2015 μέχρι 31/12/2016 και τόκο 3,5% ετησίως από 01/01/2017 πλέον Φ.Π.Α. πλέον €136,00 πραγματικά έξοδα. Εκδόθηκε μονομερώς προσωρινό διάταγμα μεσεγγύησης και ορίσθηκε επιστρεπτέο. Εμφανίσθηκε στην διαδικασία η μεσεγγυούχος τράπεζα ήτοι η ASTROBANK PUBLIC COMPANY LIMITED και ανέφερε ότι έχει συμμορφωθεί με το προσωρινό διάταγμα και αναμένει τις οδηγίες του Δικαστηρίου στα πλαίσια της διαδικασίας μεσεγγύησης. Τα γεγονότα προς υποστήριξη της αίτησης είναι ως ακολούθως: H εναγόμενη έχει καταχωρήσει έφεση κατά της απόφασης του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Η Έφεση δεν είχε ορισθεί ακόμη για εκδίκαση. Η εναγόμενη δεν έχει πληρώσει κανένα ποσό έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους. Η εναγόμενη συνεργάζεται και διατηρεί καταθέσεις σε λογαριασμούς της ASTROBANK PUBLIC COMPANY LIMITED, καταχωρήθηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση με την οποία το Δικαστήριο πληροφορήθηκε ότι η εναγόμενη μέχρι την ημέρα καταχώρησης της αίτησης δεν είχε καταχωρήσει αίτηση αναστολής της απόφασης. Η εναγόμενη παρουσιάστηκε στην διαδικασία και καταχώρησε ένσταση στην αίτηση. Οι λόγοι που έχει αντίρρηση στην έκδοση του διατάγματος μεσεγγύησης απαριθμούνται στην ένσταση ως ακολούθως:
  2. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος και/ή η αίτηση είναι κατ' ουσία αβάσιμη.
  3. Η ζημιά και/ή βλάβη που θα υποστεί η Εναγόμενη από την έκδοση του διατάγματος είναι δυσανάλογα μεγαλύτερη σε σύγκριση με την ζημιά ή βλάβη που τυχόν θα υποστεί ο Ενάγων από την μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  4. Ο ενάγοντας παραλείπει να ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  6. Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, θα επενεργούσε κατά άδικο τρόπο εις βάρος της Εναγόμενης/Καθ' ής η Αίτηση προκαλώντας της, ανεπανόρθωτα βλάβη και ζημιά (would work inequitably or unfairly or cause prejudice or injustice), αφού ο Ενάγων είναι οικονομικά αφερέγγυος και τυχόν επιτυχία της έφεσης θα άφηνε εκτεθειμένη την Εναγόμενη αφού ο Ενάγων δεν θα μπορούσε να της επιστρέψει πίσω τα χρήματα της.
  7. Ο Ενάγοντας έχει τεράστια και μη εξυπηρετούμενα δάνεια, είναι οικονομικά αφερέγγυος και έχει υποθηκεύσει, όλο του το μερίδιο (1/6) στο επίδικο ακίνητο, ως επίσης και τα μερίδια των αδερφών του (1/6 μερίδιο έκαστος) με αποτέλεσμα να είναι πλέον απλά ζήτημα χρόνου για να εκποιηθεί η περιουσία του και να μην μπορεί να ικανοποιηθεί η Εναγόμενη, σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης υπ' αριθμό 213/2018, οπόταν και θα πρέπει να επιστραφούν τα χρήματα της πίσω από τον Ενάγοντα.
  8. Σε Περίπτωση που εγκριθούν τα αιτούμενα Διατάγματα ενδεχόμενη επιτυχία της Έφεσης υπ' αριθμό 213/18 θα χάσει τη σημασία της.
  9. Η Εναγόμενη δεν είναι κάτοχος χρημάτων, ή/και λογαριασμού ή/και είναι μεσεγγυούχος χρημάτων, ή/και λογαριασμού τρίτου προσώπου, ή/και λειτουργεί κατ' εξουσιοδότηση τρίτου προσώπου, ή/και του υιού της XXXXX Παπαδοπούλου για οποιονδήποτε λογαριασμό, ή/και χρήματα βρίσκονται στην Τράπεζα ASTROBANK PUBLIC COMPANY LIMITED, ή/και άλλως πως.
  10. Ο Ενάγοντας και η γυναίκα του Άντρη Παπαϊωάννου βρίσκονται μέσα στον χώρο στάθμευσης του ακινήτου με αρ. εγγραφής 3/XXXXX, φ/Σχ. 21/540502, Τμήμα 3, Τεμάχιο XXXXX που ευρίσκεται εις το Δήμο Λευκωσίας, περιοχή Άγιοι Ομολογητές, οδός XXXXX και εισπράττουν τα τέλη του χώρου στάθμευσης, χωρίς ποτέ να έχουν παρεμποδιστεί προς τούτο διαχρονικά.
  11. Η εναγομένη ουδέποτε εμπόδισε τον Ενάγοντα προς είσπραξη των τελών από τον χώρο στάθμευσης αν και ως δικαιούχος του 1/6 εξ αδιαιρέτου μεριδίου του ακινήτου με αρ. εγγραφής 3/XXXXX, φ/Σχ. 21/540502, Τμήμα 3, Τεμάχιο XXXXX που ευρίσκεται εις το Δήμο Λευκωσίας, περιοχή Άγιοι Ομολογητές, οδός XXXXX ενώ έχει κάθε δικαίωμα προς τούτο.
  12. Η Εναγόμενη αν και δικαιούχος του 1/6 εξ αδιαιρέτου μεριδίου του ακινήτου με αρ. εγγραφής 3/XXXXX, φ/Σχ. 21/540502, Τμήμα 3, Τεμάχιο XXXXX που ευρίσκεται εις το Δήμο Λευκωσίας, περιοχή Άγιοι Ομολογητές, οδός XXXXX και συνακόλουθα και του χώρου στάθμευσης, όπου ουδέποτε έλαβε οποιοδήποτε ποσό από τα εισπρακτέα έσοδα από τον χώρο στάθμευσης που κανονικά δικαιούται, ενώ οποιαδήποτε εξασφάλιση, τυχόν κρίνει το Δικαστήριο ότι δικαιούται ο Ενάγων, μπορεί να δοθεί από το μερίδιο της κατά 1/6 το οποίο είναι ελεύθερο βαρών ή υποθηκών.
  13. Η γυναίκα του Ενάγοντα XXXXX Παπαϊωάννου, η οποία, δια λογαριασμό του Ενάγοντα εισέρχετο και εισέπραττε τα τέλη του χώρου στάθμευσης επί σειράς ετών, έχει καταδικαστεί για επίθεση εναντίον του υιού της Εναγόμενης XXXXX Παπαδοπούλου περί την 29/11/2018 στην αγωγή υπ' αριθμό XXXXX/2011, όπου και επιδικάσθηκαν εναντίον της γενικής αποζημίωσης €2,000, με νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της αγωγής πλέον έξοδα ως αυτά θα υπολογισθούν από το πρωτοκολλητείο. Η απόφαση ημερ. 29/11/2018 δεν έχει εφεσιβληθεί και δεν έχει καταβληθεί οποιοδήποτε ποσόν.
  14. Η παρούσα απόφαση ημερ. 16/05/2018, έχει εφεσιβληθεί και έλαβε τον αριθμό 213/2018 και άρα δεν είναι τελεσίδικη, εκκρεμεί το όλο θέμα και ως εκ τούτου ο Ενάγων δεν είναι ορθό και δίκαιον να αποκτηθεί αθέμιτο πλεονέκτημα έναντι της Εναγόμενης εκκρεμούσης της δικαστικής διαδικασίας εφέσεως.
  15. Η ζημιά που θα προκληθεί από την τυχόν έκδοση των Αιτούμενων Διαταγμάτων θα είναι μεγάλη και αντιστρόφως ανάλογη από τον σκοπούμενο σκοπό παγοποίησης αφού σύμφωνα με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και τυχόν επιτυχία της έφεσης, η Εναγόμενη θα μείνει εκτεθειμένη, αφού, ο Ενάγων δεν θα μπορούσε να της επιστρέψει πίσω τα χρήματα, αφού είναι οικονομικά αφερέγγυος.
  16. Ο Ενάγοντας/ Αιτητής δεν προσκομίζει οιοδήποτε αποδεικτικό υλικό και/ή οιανδήποτε τεκμηρίωση δια μέσου της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει αίτηση, ότι η εναγόμενη/καθ' ής διατηρεί οποιοδήποτε λογαριασμό στους Μεσεγγυούχους, το είδος του λογαριασμού, και το κατά πόσο ο λογαριασμός αυτός είναι δεκτικός μεσεγγύησης.
  17. Ο Ενάγοντας/ Αιτητής δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, ή/και δεν αναφέρει όλα τα γεγονότα προς το Σεβαστό Δικαστήριο, ή/και άλλως πως.
  18. Το Δικαστήριο κάτω από τις περιστάσεις δεν πρέπει και/ή δεν μπορεί να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια για έκδοση του διατάγματος.
  19. Η Αίτηση ημερ. 17/02/2020 είναι απαράδεκτη, ή/και νομικά αβάσιμη, ή/και παράτυπη, ή/και παντελώς αδικαιολόγητη.
  20. Η Αίτηση ημερ. 17/02/20 είναι κακόπιστη και συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, ενώ έγινε πολύ καθυστερημένα.
  21. Η Αίτηση ημερ. 17/02/20 του Ενάγοντα/Αιτητή είναι νομικά και ουσιαστικά αστήρικτη, ή/και ανυπόστατη, ή/και αδικαιολόγητη, ή/και παράτυπη, ή/και αντικανονική, ή/και στηρίζεται επί λανθασμένων, ή/και ανύπαρκτων Θεσμών, ή/και Νόμων, ή/και τα Αιτήματα τους δεν ρυθμίζονται από τους επικαλούμενους Κανονισμούς, Νόμους και Πρακτική του Δικαστηρίου.
  22. Η Αίτηση ημερομηνίας 17/02/2020 είναι κακόπιστη, υστερόβουλη και εκδικητική. Περεταίρω η Εναγόμενη έχει προβάλει κάποια γεγονότα διά να υποστηρίξει την θέση ότι ο ενάγοντας είναι οικονομικά αφερέγγυος. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που αρνείται να πληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος, ήτοι ότι ο ενάγοντας δεν θα μπορέσει να της επιστρέψει τα χρήματα στην περίπτωση που η έφεση πετύχει. Ο ενάγοντας έχει μη εξυπηρετούμενα δάνεια και έχει υποθηκεύσει όλο του το μερίδιο στο ακίνητο που ήταν το επίδικο αντικείμενο της αγωγής με αποτέλεσμα να είναι ζήτημα χρόνου να εκποιηθεί η περιουσία του. Αυτό σημαίνει ότι στην περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης με αριθμό 213/18 δεν θα δικαιωθεί η εναγόμενη διότι δεν θα μπορέσει να διεκδικήσει τα χρήματα από πρόσωπο που είναι αφερέγγυο. Περαιτέρω, για λόγους διαφύλαξης της έφεσης θεωρεί ότι μπορεί να παρέχει εξασφάλιση ότι θα πληρώσει στο μέλλον στην περίπτωση που η Έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης απορριφθεί. Είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου του 1/6 εξ' αδιαιρέτου μεριδίου του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 3/XXXXX φ/Σχ. 21/540502 Τμήμα 3, τεμάχιο XXXXX που ευρίσκεται στο Δήμο Λευκωσίας περιοχή Άγιοι Ομολογητές οδός XXXXX. Το μερίδιο της μπορεί να μπει προς εξασφάλιση του εξ' αποφάσεως χρέους προς όφελος του ενάγοντα εάν αυτό το κρίνει πρέπον το Δικαστήριο. Ο ενάγοντας μαζί με την σύζυγο του XXXXX Παπαϊωάννου βρίσκονται μέσα στο χώρο στάθμευσης του ακινήτου και εισπράττουν τα τέλη του χώρου στάθμευσης χωρίς ποτέ να έχουν παρεμποδιστεί διαχρονικά. Ουδέποτε έλαβε έσοδα από τον χώρο στάθμευσης που το ποσό ανέρχεται στο ποσό των €520905.60 για τα έτη από την 1.1.20 μέχρι 15.3.
  23. Είναι εισήγηση να συμψηφιστεί το ποσό ως το μερίδιο της από τα εισπραχθέντα τέλη. Ο ενάγοντας απεκόμισε όφελος από τον χώρο στάθμευσης το ποσό των €3693.00 μηνιαίως το έτος 2000 δηλαδή το ποσό των €44323.
  24. Περαιτέρω ο Ενάγοντας από 01/01/2009 και έντευθεν αποκόμιζε από τον χώρο στάθμευσης ποσό ύψους €4,320 (Τεσσάρων Χιλιάδων Τριακοσίων Είκοσι Ευρώ) μηνιαίως περίπου, ενώ το συνολικό ποσό τον χρόνο ανέρχετο εις το ποσό των €51,840 (Πενήντα Ενός Χιλιάδων Οκτακοσίων Σαράντα Ευρώ) τον χρόνο, ήτοι από το έτος 2009 έως και το 2012 ο Ενάγων αποκόμισε ποσό ύψους €155,20 (Εκατόν Πενήντα Πέντε Χιλιάδων Πεντακοσίων Είκοσι Ευρώ). Περαιτέρω ο Ενάγοντας από την 01/01/20 και έντευθεν αποκόμιζε από τον Χώρο στάθμευσης ποσό ύψους €4,320 (Τεσσάρων Χιλιάδων Τριακοσίων Είκοσι Ευρώ) μηνιαίως περίπου μέχρι και την 15/03/2020, ήτοι το συνολικό ποσό των €10,800 (Δέκα Χιλιάδων Οκτακοσίων Ευρώ) περίπου. Η αίτηση του ενάγοντα είναι αόριστη και δεν προσδιορίζεται στην αίτηση το είδος του λογαριασμού. Η απόφαση έχει εκδοθεί πριν δύο χρόνια και δεν υπάρχει κίνδυνος στο παρόν στάδιο απόσυρσης των χρημάτων. Περαιτέρω τα χρήματα δεν ανήκουν στην εναγόμενη αλλά στον υιό της. Ο υιος της κατέθεσε τα χρήματα στον λογαριασμό της εναγόμενης για αγορά κατοικίας στο όνομα του και η εναγόμενη λειτουργεί η ίδια ως μεσεγγυούχος του υιού της και δεν έχει δικαίωμα στα χρήματα που είναι κατατεθειμένα στον λογαριασμό της. Κατατέθηκε η συμφωνία της αγοράς της κατοικίας ημερομηνίας 19.3.20 μεταξύ του υιού της και της εταιρείας GK DOMOPLUS Ltd. καθώς και οι πληρωμές που έγιναν με αναλήψεις του υιού της από τον λογαριασμό της που βρίσκεται στην ASTROBANK PUBLIC COMPANY LIMITED. Ως τεκμήριο 3 επισυνάπτεται ένταλμα πληρωμής ύψους €9900.00 που έγινε από λογαριασμό στο όνομα της εναγόμενης με αριθμό XXXXX0937 στις 19.3.
  25. Κατατέθηκε αντίγραφο ένταλμα πληρωμής ύψους €2000.00 που έγινε από λογαριασμό στο όνομα της εναγόμενης με αριθμό XXXXX0805 στις 12.3.
  26. Κατατέθηκε αντίγραφο τραπεζικής επιταγής ημερομηνίας 26.3.20 που εκδόθηκε προς όφελος της εταιρείας Domoplus Ltd. για το ποσό των €30,000.
  27. Τα χρήματα προήρθαν από τον λογαριασμό με αριθμό XXXXX9377 στις 26.3.20 στο όνομα της εναγόμενης. Σε σχέση με τα πιο πάνω γεγονότα υπάρχει επιβεβαίωση του υιού της εναγόμενης ότι τα χρήματα που βρίσκονται στον λογαριασμό αυτό είναι δικά του χρήματα και η μητέρα του είναι μεσεγγυούχος των χρημάτων. Προβάλει επίσης ως λόγο για την μη έκδοση του διατάγματος μεσεγγύησης ότι στα πλαίσια αγωγής στην υπόθεση XXXXX/11 έχουν επιδικασθεί εναντίον της συζύγου του ενάγοντα γενικές αποζημιώσεις για επίθεση ύψους €2000.
  28. Θεωρεί ότι αυτό το ποσό θα πρέπει να συμψηφιστεί με το ποσό της απόφασης στην παρούσα αγωγή. Το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να εκδίδει ένταλμα και να δεσμεύει χρήματα με ένταλμα κατάσχεσης, για τα οποία δικαιούχος είναι ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης και τα οποία βρίσκονται σε χέρια τρίτου. Η διαδικασία αυτή χρησιμοποιείται ως μέτρο εκτέλεσης. Οι προϋποθέσεις για την έκδοση τέτοιου εντάλματος εκτίθενται στα άρθρα 73 και 74 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 το οποίο προνοεί ως εξής: «Ένταλμα κατάσχεσης κινητών ή χρεών στα χέρια τρίτου
  29. Ανεξάρτητα από τις πρόνοιες των άρθρων 82 και 87 του Μέρους VIII, όταν ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρο (is beneficially interested) σε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων, ασφάλειες για ποσό χρημάτων, αγαθά ή άλλη κινητή ιδιοκτησία που τελούν υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο τρίτου προσώπου στη Δημοκρατία ή όταν το τρίτο αυτό πρόσωπο είναι οφειλέτης του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους δύναται να εκδοθεί σε οποιοδήποτε χρόνο μετά τη δικαστική απόφαση με αίτηση του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, ένταλμα κατάσχεσης στα χέρια τρίτου με το οποίο το τρίτο αυτό πρόσωπο να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και εξεταστεί σχετικά με την ιδιοκτησία που έχει στα χέρια του και η οποία αναφέρεται στο ένταλμα, και με το οποίο διατάσσεται να μην παραιτηθεί εν τω μεταξύ από τη φύλαξη αυτής. Το ένταλμα δεσμεύει την ιδιοκτησία του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους η οποία είναι στα χέρια του άλλου αυτού προσώπου για την ικανοποίηση του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους κατά τον τρόπο που αναφέρεται πιο κάτω. Επίδοση και συνέπειες του εντάλματος
  30. Το ένταλμα επιδίδεται στο πρόσωπο το οποίο διατάσσεται με αυτό να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου0 και από το χρόνο επίδοσης του εντάλματος σε αυτό, όλα τα ποσά χρημάτων, ασφάλειες για χρήματα, αγαθά και κινητή ιδιοκτησία, επί των οποίων ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει δικαίωμα (is beneficially entitled) είτε μόνος είτε από κοινού με άλλους, και τα οποία κατά την επίδοση του εντάλματος ή σε οποιοδήποτε χρόνο πριν από την άρση του, βρίσκονται ή δυνατό να περιέλθουν υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο του προσώπου που διατάσσεται να εμφανιστεί, και όλα τα χρέη τα οποία οφείλονται ή καθίστανται οφειλόμενα από αυτό προς τον εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους κατά τον πιο πάνω χρόνο ή κατά τη διάρκεια αυτού, καθίστανται στην έκταση που ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρον επί αυτών και υπό την επιφύλαξη οποιουδήποτε καλή τη πίστη προηγούμενου τίτλου, δικαιώματος επίσχεσης ή επιβάρυνσης επί αυτών, ασφάλειες στα χέρια του για ικανοποίηση της απαίτησης του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή». Η διαδικασία που προδιαγράφεται στα άρθρα 73 και 74 της Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 πρόκειται για διαδικασία εκτέλεσης δικαστικής απόφασης. Νοείται ότι εφόσον πρόκειται για διαδικασία εκτέλεσης Δικαστικής απόφασης. το γεγονός ότι το ποσό οφείλεται δεν μπορεί να αμφισβητηθεί στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας. Σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξεις του Κεφ. 6, εξ' αποφάσεως πιστωτής, είναι πρόσωπο που δικαιούται να εκτελέσει μία Δικαστική Απόφαση και εξ' αποφάσεως οφειλέτης είναι πρόσωπο εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί Δικαστική Απόφαση. Εφόσον αυτή η διαδικασία είναι μέτρο εκτέλεσης Δικαστικής απόφασης στην περίπτωση που η υπόθεση δεν είναι υπό αναστολή το Δικαστήριο δεν πραγματεύεται ζητήματα που αφορά τις προοπτικές επιτυχίας της Έφεσης. Εφόσον πρόκειται για διαδικασία εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης και ο εξ' αποφάσεως πιστωτής έχει δικαίωμα να πληρωθεί το ποσό που οφείλεται δυνάμει της εξ' αποφάσεως απόφασης κριτήρια όπως η κακή οικονομική κατάσταση του ενάγοντα δεν λαμβάνονται υπόψη. Τούτο το στοιχείο θα είχε σημασία σε αίτηση αναστολής της απόφασης ενόψει της καταχώρησης της έφεσης. Όμως η προοπτική της επιτυχίας της έφεσης δεν αποτελεί λόγος για την μη ικανοποίηση του αιτήματος του ενάγοντα, ήτοι την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης που ισχύει και διά την οποία η εναγόμενη δεν έχει ζητήσει την αναστολή της ισχύος της. Εφόσον η διαδικασία που προδιαγράφεται από τα άρθρα 73 και 74 του Κεφ. 6 πρόκειται για διαδικασία εκτέλεσης Δικαστικής απόφασης το Δικαστήριο δεν έχει διακριτική εξουσία να αρνηθεί να εκτελέσει την απόφαση επειδή η εναγόμενη είναι φερέγγυα και θα μπορέσει και στο μέλλον να ικανοποιήσει το εξ' αποφάσεως χρέος. Κατά συνέπεια το επιχείρημα της εναγόμενης ότι είναι φερέγγυα, ότι μπορεί να εξασφαλίσει το χρέος που οφείλει και ότι τα χρήματα δεν θα αποσυρθούν από τον λογαριασμό της δεν έχουν βαρύνουσα σημασία ως επιχειρήματα για να αποτραπεί η εκτέλεση Δικαστικής απόφασης. Όπως προδιαγράφεται στο άρθρο 73, ο εξ' αποφάσεως πιστωτής αποτείνεται πρώτα μονομερώς για να ζητήσει όπως η περιουσία (nisi order), στην οποία ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης έχει συμφέρον κατασχεθεί με ένταλμα. Οι προϋποθέσεις για την έκδοση τέτοιου εντάλματος προδιαγράφονται ρητώς στο άρθρο 73 ως ακολούθως:
  31. Ότι ο αιτητής είναι εξ' αποφάσεως πιστωτής.
  32. Ότι η περιουσία που κατάσχεται με το ένταλμα είναι περιουσία στην οποία ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης είχε συμφέρον μόνος ή από κοινού.
  33. Ότι αυτή η περιουσία βρίσκεται εις χείρας του τρίτου προσώπου η πρόκειται να περιέλθουν εις χείρας του τρίτου προσώπου μεσεγγυούχου πριν την άρση του εντάλματος κατάσχεσης που έχει εκδοθεί μονομερώς. Στη συνέχεια αφού ικανοποιηθεί το Δικαστήριο για τα πιο πάνω, εκδίδεται το ένταλμα και αυτή η περιουσία γίνεται ασφάλεια στα χέρια του μεσεγγυούχου προς ικανοποίηση του εκ δικαστικής απόφασης πιστωτή. Σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει τέτοιο ένταλμα μόνο σε σχέση με περιουσία στην οποία ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης έχει συμφέρον (beneficially interested). Οτιδήποτε βρίσκεται στα χέρια του μεσεγγυούχου και/ή οποιοδήποτε χρέος που οφείλει ο μεσεγγυούχος στον εξ' αποφάσεως οφειλέτη συνιστά εξασφάλιση για την αποπληρωμή του εξ' αποφάσεως οφειλέτη. Είναι γι' αυτό το λόγο που προβλέπεται η τιμωρία του μεσεγγυούχου στην περίπτωση που πληρώσει τον εξ' αποφάσεως οφειλέτη μετά την επίδοση του εντάλματος κατάσχεσης (writ of attachment). Αφού εκδοθεί το ένταλμα αυτό επιδίδεται στον μεσεγγυούχο. Τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα δύναται να εμφανισθούν ενώπιον του Δικαστηρίου και έπειτα ακολουθείται η διαδικασία που προδιαγράφεται στις πρόνοιες του άρθρο 74: Στην απόφαση Pastella v Marine Iranian Tanker 1 CLR 583

(1987)το Εφετείο επεξήγησε ότι η έκδοση εντάλματος κατάσχεσης αποτελεί μέσον εκτέλεσης δικαστικής απόφασης. Στην υπόθεση Tofallides v Dervish Mehmed Ali Vol. XI CLR 3 , 5.12.1918 έγινε εκποίηση υποθήκης επί οικίας του εξ' αποφάσεως χρεώστη. Μετά από την αποπληρωμή της υποθήκης παρέμεινε στα χέρια του Δικαστικού Επιδότη ένα ποσό χρημάτων από την είσπραξη της πώλησης του ακινήτου. Ο εξ αποφάσεως πιστωτής διεκδικούσε αυτό το ποσό. Εκδόθηκε ένταλμα κατάσχεσης γι' αυτό το ποσό. Η πώληση αφορούσε τη μοναδική ακίνητη ιδιοκτησία του εξ' αποφάσεως οφειλέτη, και ήταν η κατοικία στην οποία διέμενε ο οφειλέτης με την οικογένεια του. Το Δικαστήριο θεώρησε ότι δεν είχε εφαρμογή το άρθρο 21 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 καθότι η μεσεγγύηση είναι μέτρο εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης και θεώρησε ότι το Δικαστήριο δεν είχε την διακριτική εξουσία να αρνηθεί να κάνει απόλυτο το ένταλμα μόνο γι' αυτόν τον λόγο. Η πιο πάνω υπόθεση δείχνει ότι στην περίπτωση που πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 73 και 74 του Κεφ. 6 το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει την διακριτική του εξουσία υπέρ της εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης. Στην υπόφαση Androulla Christou v Pandelis Hadjipandela 2 JSC 283
(1981)το Εφετείο επεξήγησε ότι το Δικαστήριο έχει ευρεία εξουσία να επιλαμβάνεται αυτές τις αιτήσεις, επίσης έχει την ευχέρεια να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα θεωρεί ότι είναι αναγκαίο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης διά να επιτευχθεί η εκτέλεση της Δικαστικής Απόφασης. Σχετικό είναι το άρθρο 78 που προνοεί ρητώς ότι το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα κρίνει πρέπον προς τον σκοπό της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. «The Court has a wide discretion in the matter to deal with an application of this kind so that justice may be done..[It} can make an elabarote order to meet the ends of justice». Τα γεγονότα που αφορούσαν την πιο πάνω υπόθεση είχαν ως εξής: Εκδόθηκε ένταλμα κατάσχεσης σε σχέση με ποσό χρημάτων, το οποίο ο μεσεγγυούχος δεν είχε ακόμη εισπράξει. Ο μεσεγγυούχος, επρόκειτο να εισπράξει χρήματα, για τα οποία δικαιούχος θα ήταν ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης, ανάλογα με το αποτέλεσμα σε άλλη αγωγή, η οποία ακόμη εκκρεμούσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Παρόλο που τα χρήματα δεν ήταν στα χέρια του μεσεγγυούχου κατά το χρόνο της έκδοσης του εντάλματος, το Δικαστήριο αποφάσισε να μην ακυρώσει το ένταλμα κατάσχεσης. Παράλληλα, εξέδωσε διάταγμα με το οποίο θα συνέχιζε να είναι το ένταλμα σε ισχύ μέχρι την αποπεράτωση της άλλης αγωγής. Σκοπός της έκδοσης αυτού του διατάγματος ήταν διά να εκτελεσθεί η Δικαστική Απόφαση. Στην υπόθεση Carna Plants Masalcha Bros v Cyprus Polular Bank 1 ΑΑΔ 1
(1990), Πολ. Έφεση 7170, ημερ. 31.1.99 το αντικείμενο του εντάλματος κατάσχεσης ήταν ανέκκλητη τραπεζική πίστωση η οποία ήταν πληρωτέα όχι μόνο στον οφειλέτη άλλα και σε οποιοδήποτε πρόσωπο που ήταν κάτοχος των εγγράφων της τραπεζικής πίστωσης καλή τι πίστη. Το Δικαστήριο αποφάσισε ότι η ερμηνεία των λέξεων «beneficially interested» στα πλαίσια του άρθρου 73 περιλαμβάνει συμφέρον του εξ' αποφάσεως χρεώστη που να είναι άμεσο και όχι έμμεσο ή η άσκηση του να τελεί υπό όρους. Στην πιο πάνω υπόθεση, κρίθηκε ότι ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης δεν ήταν δικαιούχος, διότι υπήρχε ορατό το ενδεχόμενο να κληθεί ο μεσεγγυούχος να πληρώσει το ποσό της τραπεζικής πίστωσης στον κάτοχο των εγγράφων που πιθανόν να ήταν άλλος από τον εναγόμενο. Το Δικαστήριο αποφάσισε ότι αυτός ήταν βάσιμος λόγος να μην ασκήσει το Δικαστήριο την διακριτική του εξουσία υπέρ της έκδοσης εντάλματος κατάσχεσης. Στην περίπτωση που διαπιστώνεται κίνδυνος ότι οι μεσεγγυούχοι θα κληθούν να πληρώσουν σε τρίτους αυτό το οποίο έχουν πληρώσει στον εξ' αποφάσεως πιστωτή το Δικαστήριο θα πρέπει να μην κάνει απόλυτο το ένταλμα. Στην υπόθεση Τρικωμίτης Λτδ. Ν Τουμαζί 1 ΑΑΔ 794
(2013)το Εφετείο έκρινε ότι λανθασμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν είχε λάβει υπόψη του ως ένα εν δυνάμει περιουσιακό στοιχείο εναντίον του οποίου μπορούσε να διενεργηθεί η εκτέλεση της δικαστικής απόφασης και εις το οποίο ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης είχε συμφέρον, τραπεζικός λογαριασμός που ήταν κοινός τραπεζικός λογαριασμός με άλλο πρόσωπο. Στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης το πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε και πολύ ορθά ότι η πρώτη προϋπόθεση του Άρθρου 73 ικανοποιείται, ότι δηλαδή «οι αιτητές (εφεσείοντες) είναι εξ αποφάσεως πιστωτές δυνάμει απόφασης». Η δεύτερη προϋπόθεση που προχώρησε και εξέτασε το πρωτόδικο δικαστήριο ήταν κατά πόσο υπήρχε «σχέση πιστωτή και οφειλέτη μεταξύ του εξ αποφάσεως οφειλέτη (εφεσίβλητης/εναγομένης 1) και μεσεγγυούχων (εφεσιβλήτων)/μεσεγγυούχων) Ακολουθώντας τα όσα αποφασίστηκαν στη Hirschhorn v. Evans (άνω) ότι δηλαδή σε περίπτωση κοινού λογαριασμού δυο προσώπων η Τράπεζα οφείλει τα χρήματα και στους δυο από κοινού, κατέληξε ότι δεν υπήρχε σχέση πιστωτή οφειλέτη μεταξύ των δυο ως άνω. Διέφυγε όμως του πρωτόδικου δικαστηρίου ότι η εφαρμογή του Άρθρου 73 δεν περιορίζεται μόνο στην πιο πάνω περίπτωση. Το Άρθρο 73 εφαρμόζεται και στην περίπτωση όπου «ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρον (is beneficially interested) σε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων ... που τελούν υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο τρίτου προσώπου στη Δημοκρατία...» Στη Rossides v. Tossoun C.L.R. Vol. VIII 43, 45 o Βertram J. αναφέρει ότι η νομοθεσία που αφορά την κατάσχεση εις χείρας τρίτου προέρχεται από την Διαταγή XLV των English Supreme Court Rules η οποία με τη σειρά της προέρχεται από ορισμένα άρθρα του Common Law Procedure Act 1854. Υπάρχει όμως μια σοβαρή διαφορά. Η αγγλική διαταγή αναφέρεται μόνο σε «μεσεγγύηση χρεών» και αφίεται ιδιοκτησία, οποιασδήποτε άλλης μορφής να εξασφαλίζεται με το σύνηθες ένταλμα εκτέλεσης. Ο Κύπριος νομοθέτης επέκτεινε αυτό το σύστημα σε μεγαλύτερη έκταση ώστε να είναι επιτρεπτή η μεσεγγύηση και σε άλλα είδη ιδιοκτησίας (property). Στην Carna Plants Ltd. v. Masalcha Brothers Ltd. κ.ά.
(1990)1 A.Α.Δ. 28, 32, την οποία να σημειωθεί μνημονεύει το πρωτόδικο δικαστήριο στην απόφαση του, λέχθηκε ότι: «Το Άρθρο 73 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου δεν περιορίζει σε αντίθεση με την αγγλική νομοθεσία την έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης σε χρέη. Επεκτείνει τη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα σε σχέση και με άλλες μορφές δικαιωμάτων, σε αγαθά, σε χρήματα και εγγυήσεις («securities") για χρηματικά ποσά. Η πρώτη προϋπόθεση που πρέπει να ικανοποιηθεί για την έκδοση διατάγματος αφορά το συμφέρον του εξ αποφάσεως χρεώστη στο αντικείμενο της μεσεγγύησης. Ο νόμος ορίζει (Άρθρο 73) ότι πρέπει να είναι ο δικαιούχος του αντικειμένου - "beneficially interested". Ο αγγλικός όρος "beneficially interested" είναι ευρύτερος από τον αντίστοιχο ελληνικό «δικαιούχος».» Δεν χωρεί καμιά αμφιβολία ότι η εφεσίβλητη ως ένας από τους δικαιούχος του κοινού λογαριασμού που τηρείτο στους εφεσίβλητους-μεσεγγυούχους είχε συμφέρον στο λογαριασμό αυτό. Στο Άρθρο 74 φαίνεται ακόμη πιο ξεκάθαρα το όλο θέμα. Αναφέρει με σαφήνεια ότι από την επίδοση του εντάλματος «όλα τα ποσά χρημάτων επί των οποίων ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους είχε δικαίωμα (is beneficially entitled) είτε μόνος είτε από κοινού με άλλους .... καθίστανται στην έκταση που ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρον επ' αυτών ... ασφάλειες στα χέρια του (μεσεγγυούχου) για ικανοποίηση της απαίτησης ...». Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω κρίνουμε ότι ικανοποιούντο οι προϋποθέσεις για έκδοση εντάλματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου, με βάση το Άρθρο 73 του Κεφ. 6 και η περί αντιθέτου κρίση του πρωτόδικου δικαστηρίου είναι λανθασμένη. Θα πρέπει επίσης να λεχθεί ότι η έκδοση διατάγματος διάθεσης της κατασχεθείσας ιδιοκτησίες δυνάμει του Άρθρου 78 είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας του πρωτόδικου δικαστηρίου. Στην παρούσα υπόθεση το πρωτόδικο δικαστήριο δεν προχώρησε στη διαδικασία που προβλέπει το Άρθρο 78 προκειμένου ν' ασκήσει την εξουσία που του παρέχεται και συνεπώς δεν υπάρχει ενώπιον μας η κρίση του. Στην αγγλική υπόθεση George Lee & Sons Ltd. v Olink [1972] 1 ALL ER 359 υιοθετήθηκε η αρχή ότι δεν θα πρέπει το ένταλμα κατάσχεσης να γίνεται απόλυτο όταν υπάρχει κίνδυνος ο μεσεγγυούχος να κληθεί να πληρώσει δύο φορές το ποσό το οποίο δεσμεύεται από το ένταλμα. Τέτοιο ενδεχόμενο υφίσταται όταν διαπιστώνεται ότι τα χρήματα που δεσμεύονται προορίζονται για άλλο πρόσωπο. Σε εκείνη την περίπτωση είχε εκδοθεί διάταγμα παραλαβής εναντίον της περιουσίας του εξ' αποφάσεως οφειλέτη και επομένως εγέρθηκε ζήτημα κατά πόσο θα επωφελείτο ένας πιστωτής του οφειλέτη έναντι των άλλων πιστωτών. Το Δικαστήριο διέταξε όπως τα χρήματα κατατεθούν στο Δικαστήριο μέχρι να ξεκαθαρίσει κατά πόσο ο οφειλέτης ήταν σε θέση να πληρώσει όλα τα χρέη του. Ο Lord Goff of Cheveley στην απόφαση Deutche Scachtbau v S.I.T. Co. (H.L.(E) 3 WLR 230, 257-258
(1988), επεξήγησε ποιοι είναι οι παράγοντες που πρέπει να λάβει υπόψη του το Δικαστήριο προκειμένου να αποφασίσει κατά πόσο θα καταστήσει το ένταλμα κατάσχεσης απόλυτο: «Faced with such nicely balanced arguments , the guidance of authority is especially useful. Now it is true that the question has not arisen in earlier cases in the stark form which it has taken in the present case.But I have come to the conclusion that they favour the second solution which I have mentioned ie. That which favours the garnishhe and so does not require an automatic application of the assumption. I say this for, in particular , two reasons. First the test has been authoritatively stated as being whether there is a real risk that the garnishee will be compelled to pay the attached debt twice over. A test so stated is essentially one of fact not susceptible of being satisfied by a conclusive assumption of law. [I]f it appears that there is a real risk that the garnishee will be compelled by some other court to pay the attached debt a second time , it will generally be inequitable to expose him to that risk by making the garnishee order absolute . But second, in the absence of evidence establishing such a real risk, the assumption I have referred to will be applied». Επίσης είναι ορθή η εισήγηση των δικηγόρων της εναγόμενης ότι η διαδικασία μεσεγγύησης δεν εφαρμόζεται μηχανικά. Το προσωρινό διάταγμα garnishee nısı είναι διάταγμα που γίνεται απόλυτο εκτός και εάν καταδειχθεί ουσιαστικός λόγος ή στοιχείο που να συνηγορεί εναντίον της οριστικοποίησης του διατάγματος, σε σχέση με μαρτυρία και στοιχεία που δεν είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την έκδοση του εν λόγω διατάγματος. Το garnishee nısı δεν πρέπει να γίνει απόλυτο στην περίπτωση που δεν είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα ουσιαστικά στοιχεία Το προσωρινό διάταγμα garnishee nısı. γίνεται απόλυτο μόνο εάν αυτό είναι δίκαιο αποτέλεσμα. Στην Αγγλική υπόθεση Novoship Ltd. V Mikhaylyuk [2014] ALL ER (D) 118, επί παραδείγματι, ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης πώλησε την οικία του και το εισπραχθέν τίμημα της πώλησης είχε κατατεθεί σε τραπεζικό λογαριασμό. Εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα μεσεγγύησης σε σχέση με όλο το εισπραχθέν τίμημα της πώλησης που είχε κατατεθεί στον εν λόγω τραπεζικό λογαριασμό επ' ονόματι του εξ' αποφάσεως οφειλέτη. Το Αγγλικό Εφετείο έκρινε ότι ήταν λάθος του πρωτόδικου Δικαστηρίου να μην αποδώσει στην θυγατέρα του εξ' αποφάσεως οφειλέτη μέρος του ποσού αυτών των χρημάτων καθότι η θυγατέρα του οφειλέτη είχε δανείσει χρήματα και ως δανειστής του πατέρα της ήταν και αυτή πιστωτής. Ο οφειλέτης είχε αποταθεί στο Δικαστήριο για άδεια να πληρώσει το δάνειο από το εισπραχθέν τίμημα της πώλησης μετά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Το Εφετείο έκρινε ότι έπρεπε το δάνειο να πληρωθεί από το εισπραχθέν τίμημα της πώλησης και ας είχε γίνει αυτό το αίτημα μετά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Η απόφαση να αποδοθεί μέρος του ποσού που είχε εισπραχθεί στην θυγατέρα του εξ' αποφάσεως χρεώστης ήταν δίκαιο αποτέλεσμα διότι έπρεπε να υπάρχει μία σωστή εξισορρόπηση των δικαιωμάτων όλων των προσώπων που διεκδικούσαν μερίδιο αυτών των χρημάτων. Στην δική μας την περίπτωση είναι ισχυρισμός της εναγόμενης ότι κρατάει τα συγκεκριμένα χρήματα ως μεσεγγυούχος του υιού της στον δικό της λογαριασμό. Στην περίπτωση που τα χρήματα πράγματι δεν είναι δικά της τότε δεν μπορεί να θεωρείται ότι αυτή έχει δικαίωμα ή συμφέρον σ' αυτά τα χρήματα, παρόλο ότι τα χρήματα βρίσκονται κατατεθειμένα σε τραπεζικό λογαριασμό επ' ονόματι της, ώστε να επιτευχθεί η διαδικασία εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης εναντίον της ως εξ' αποφάσεως οφειλέτης ως προνοεί το άρθρο 74 του Κεφ. 6. Στην υπόθεση Camdex Internatıonal Ltd v Bank Of Zambıa The Tımes 28 January 1997 ( offıcıal transrıpt) το Δικαστήριο επεξήγησε ότι δεν συνηθίζεται και δεν είναι δίκαιο να εκτελείται το εξ' αποφάσεως χρέος εναντίον περιουσίας που κατέχεται εν είδει καταπιστεύματος απλούστατα επειδή δεν δύναται ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης να δώσει στον πιστωτή περιουσιακό στοιχείο προς ικανοποίηση της απόφασης που δεν μπορεί στην πραγματικότητα να το αποδώσει στον εξ' αποφάσεως πιστωτή όταν δεν έχει συμφέρον προσωπικό στο συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο . Other notes to Ord. 49, reg. 1 give examples of different types of "debt" within the Order. These demonstrate that, subject to important qualifications, any obligation to make a payment of a specific sum of money to the judgment debtor that can be made the subject of a civil suit is susceptible to attachment. Thus in Booth v Trail
(1883)12 QBD 8 at p. 10 Lord Coleridge C.J. SAID: "A sum in the hands of the garnishees, which they in some way or other can presently be compelled to pay to the judgment debtor, seems to me to be a debt within the rule, and therefore attachable. It appears to me to be none the less a debt because no particular mode of enforcing the payment is given by the statute. When there is a statutory obligation to pay money, and no other remedy is expressly given, there would be a remedy by action." For present purposes, the most important qualification is that the judgment debtor must be beneficially interested in the debt. In Deutsche Schachtbau v. Shell I. T.C. [1990] AC 295 at page 351 Lord Goff held that the Court would have jurisdiction to attach a debt owed to the debtor as trustee, though it would not normally make such an order. In fact, early authority makes it plain that it is not a proper exercise of the jurisdiction to make a garnishee order in respect of trust funds -Roberts v Death
(1881)8 QBD 519. "The judgment creditor. can only obtain what the judgment debtor could honestly give him" so a debt that is the subject of an equitable assignment cannot be garnisheed- Ex parte Whitehouse
(1886)32 Ch.D. at page 516. Παρόλο ότι γίνεται ο ισχυρισμός ότι τα χρήματα κατατεθειμένα σε τραπεζικούς λογαριασμούς επ' ονόματι της εναγόμενης είναι περιουσία άλλου προσώπου δεν θα απέρριπτα την αίτηση διότι η μαρτυρία που προσκόμισε η εναγόμενη για να αποδείξει τον εν λόγω ισχυρισμό είναι ισχνή ενόψει του γεγονότος ότι τα χρήματα είναι κατατεθειμένα σε λογαριασμό επ' ονόματι της. Με το να ισχυρίζεται ότι τα χρήματα δεν είναι δικά της αυτό δεν σημαίνει ότι αποδεικνύει αυτόματα ότι τα χρήματα που είναι κατατεθειμένα σε δικό της λογαριασμό δεν είναι δικά της. Έχει προσκομίσει κάποιες αποδείξεις αναλήψεως από τους λογαριασμούς αυτούς που συνδέονται με μία σύμβαση αγοράς κατοικίας και αποδείξεις πληρωμής που έγιναν με εταιρεία το έτερο συμβαλλόμενο μέρος και πωλητής της οικίας. Όμως αυτά τα στοιχεία δεν αποδεικνύουν ότι ο υιός της κατέθεσε τα χρήματα στον δικό της λογαριασμό από δικούς του πόρους για να κάνει αναλήψεις από εκείνους τους λογαριασμούς για να πληρώσει το τίμημα πώλησης της οικίας. Περαιτέρω, δεν έχω καθαρή εικόνα για τον αριθμό των λογαριασμών και το υπόλοιπο αυτών των τραπεζικών λογαριασμών ώστε να είμαι σε θέση να εκδώσω συγκεκριμένο διάταγμα που να καλύπτει μόνο το οφειλόμενο ποσό. Υπό αυτές τις συνθήκες δεν είμαι διατεθειμένη να κάνω απόλυτο το διάταγμα και να διατάξω την πληρωμή του ποσού. Από την άλλη δεν έχω πεισθεί ότι η θέση της εναγόμενης ότι αυτά τα χρήματα δεν είναι δικά της είναι γνήσια. Έχω ευρεία διακριτική εξουσία να εκδώσω το όποιο διάταγμα κρίνω αναγκαίο με βάση το άρθρο 78 ώστε να επιτευχθεί ένα δίκαιο αποτέλεσμα στην διαδικασία αυτή που αποσκοπεί στην εκτέλεση της δικαστικής απόφασης. Το πρόβλημα εδώ είναι ότι δεν έχω καλή εικόνα των λογαριασμών ώστε να κρίνω την γνησιότητα του ισχυρισμού της εναγόμενης ότι τα χρήματα δεν είναι δικά της. Υπό αυτές τις συνθήκες θα ήταν άδικο είτε να ακυρώσω το προσωρινό διάταγμα ή να εκδώσω διαταγή καθιστώντας το απόλυτο ώστε να διενεργηθεί η πληρωμή των χρημάτων στον ενάγοντα. Με βάση την ευρεία διακριτική εξουσία που μου δίδεται με βάση το άρθρο 78 του νόμου κρίνω ότι δύναται να καλέσω την εναγόμενη να αποδείξει τον ισχυρισμό της ότι τα χρήματα δεν είναι δικά της. Δύναται να καλέσω την εναγόμενη να προσκομίσει γραπτώς όλη την μαρτυρία της σε σχέση μ' αυτό το ζήτημα και δύναται αφού δώσω την ευκαιρία στην πλευρά του ενάγοντα να αντικρούσει αυτή την μαρτυρία να ορίσω ημερομηνία ακρόασης αυτού του συγκεκριμένου ζητήματος ώστε να καταλήξω σε ευρήματα πραγματικά επί του θέματος. Η διαδικασία μεσεγγύησης ως μέτρο εκτέλεσης είναι αυτοτελής και δεν είναι μέρος ή ενδιάμεσο διάβημα στα πλαίσια άλλης διαδικασίας. Η Δ.1 κ.2 προνοεί ότι κάθε αυτοτελή διαδικασία που προωθείται στο Δικαστήριο (cause) περιλαμβάνει αγωγή ή άλλη αυτοτελή διαδικασία που προωθείται μεταξύ του ενάγοντα και του εναγόμενου. Στην υπόθεση F. Hoffman -LA Roche And Co. A.G. ν The Chartered Bank Of Famagusta 1 CLR
(1969)το Εφετείο επεξήγησε ότι η διαδικασία που προδιαγράφεται στα άρθρα 73 και 74 του Κεφ. 6, άρθρα τα οποία εντάσσονται στο μέρος VII του Κεφ. 6 αφορά μέτρο εκτέλεσης Δικαστικών αποφάσεων, είναι διαδικασία εκτέλεσης Δικαστικής Απόφασης. Επειδή πρόκειται για αυτοτελή διαδικασία θα πρέπει να καταλήξω σε πραγματικά ευρήματα σε σχέση με τα ουσιαστικά ζητήματα που θα κρίνουν τον τρόπο που το Δικαστήριο θα ασκήσει την διακριτική του εξουσία προκειμένου να δώσει οδηγίες σε σχέση με την πληρωμή των χρημάτων. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England/Financial Institutions (Volume 48
(2015)/1 Banks
(5)Business of Banking / Appropriation of Payments /Third Party Deb Orders par. 189 εάν ο εξ ' αποφάσεως χρεώστης πιστεύει ότι τρίτο πρόσωπο έχει απαίτηση ή συμφέρον στα χρήματα πρέπει να καταχωρήσει και να επιδώσει στην άλλη πλευρά γραπτή μαρτυρία περί τούτο. Σε τέτοια περίπτωση το Δικαστήριο μπορεί να κάνει τα ακόλουθα : At the hearing the court may: (A) make a final third party debt order; (B) discharge the interim third party debt order and dismiss the application; (C) decide any issues between the parties and any other person who has a claim to the money specified in the interim order; (D) direct a trial of any such issues and if necessary give directions. Αναφορικά με την θέση της εναγόμενης για συμψηφισμό της οφειλής σε σχέση με την δικαστική απόφαση κατά της συζύγου του ενάγοντα στα πλαίσια της αγωγής XXXXX/11 κρίνω ότι αυτό το επιχείρημα είναι αβάσιμο διότι η οφειλή ανήκει σε τρίτο πρόσωπο και όχι στον ενάγοντα. Δεν υπάρχει άλλη δεσμευτική απόφαση κατά του ενάγοντα σε σχέση με οφειλή του προς την εναγόμενη που να δικαιολογεί την έκδοση διαταγής για συμψηφισμό του χρέους. Τα όσα έχει αναφέρει σε σχέση με εισπράξεις που της οφείλονται από τον χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας δεν είναι επί του παρόντος διότι δεν αφορούν οφειλή που έχει προκύψει μετά από δικαστική απόφαση που είναι εκτελεστή. Στην υπόθεση Limassol Wine Association v Bank of Cyprus and Vine products Scheme 1 CLR 8
(1967), το Εφετείο επικύρωσε πρωτόδικη Απόφαση που διέταξε την πληρωμή ποσού εις χείρας τρίτου προς ικανοποίηση Δικαστικής Απόφασης παρά το γεγονός ότι υπήρχε ισχυρισμός που προβλήθηκε από τον χρεώστη ότι υπήρχε μεταγενέστερη έτερη συμφωνία των μερών για διακανονισμό της οφειλής που θεμελιώθηκε με την Δικαστική Απόφαση. «. It was properly open to the trial Court on the material before it not to treat the said agreement as a novation doing away with the judgement debt as such. It was indeed nothing more than an agreement as to the mode of payment of outstanding and impossible to settle otherwise liabilitiesincluding the judgement debt in question, therefore it was perfectly open to the respondents to seek to enforce the judgement debt by due process of execution and it was likewise proper for the trial Court to make the order proper for the trial Court to make the order which was appealed against». Με την ίδια λογική δεν μπορώ να αρνηθώ να εκτελέσω Δικαστική Απόφαση ενόψει ισχυρισμού της εναγόμενης ότι ο ενάγοντας της οφείλει χρήματα ήτοι ότι διεκδικεί τα έσοδα της επιχείρησης του χώρου στάθμευσης της πολυκατοικίας. Αυτή η αξίωση δεν έχει κριθεί στα πλαίσια Δικαστικής διαδικασίας αν και πιθανόν να αποτελέσει το αντικείμενο άλλης Δικαστικής διαδικασίας που δεν είναι επί του παρόντος. Σε αντίθεση με την πιο πάνω διεκδίκηση χρημάτων οταν μία Δικαστική Απόφαση αφορά την πληρωμή χρημάτων αυτή είναι κατά το χρόνο έκδοσής της άμεσα εκτελεστή εκτός και εάν έχει εν τω μεταξύ εκδοθεί διαταγή για αναστολή της απόφασης. Halsburys Laws of England 3rd edition Volume 16 Execution Sect 2 pg. 5: «When the judgement or order is for the payment of money or for the delivery or transfer of any property, real or personal, by one person to another, execurtion may issue without any demand being first made and without service of the judgement on the debtor». Η διαδικασία αυτή αφορά την εκτέλεση Δικαστικής Απόφασης που δεν έχει ανασταλεί. Έχω ικανοποιηθεί ότι η διαταγή αυτή ισχύει, και είναι εκτελεστή και έχω ικανοποιηθεί ότι αυτά τα χρήματα πράγματι είναι εις χείρας της Τράπεζας. Το μόνο ζήτημα που παραμένει προς εξέταση είναι κατά πόσο τα χρήματα σε λογαριασμούς της εναγόμενης αφορούν χρήματα που δεν είναι δικά της. Της δίδεται η ευκαιρία να το αποδείξει τούτο με μαρτυρία και με δικαίωμα στον ενάγοντα να την αντεξετάσει και να φέρει μαρτυρία να αντικρούσει τον ισχυρισμό ώστε το Δικαστήριο να κάνει εύρημα κατά πόσο υπάρχουν χρήματα στους δεσμευμένους λογαριασμούς στα οποία έχει συμφέρον η εναγόμενη και μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την πληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους. Η γραπτή μαρτυρία υπό τύπο ενόρκων δηλώσεων της εναγόμενης να καταχωρηθεί το αργότερο εντός 30 ημερών από σήμερα. Αντίγραφο να παραδοθεί στους δικηγόρους του ενάγοντα. Στην περίπτωση που το επιθυμεί ο ενάγοντας μπορεί να καταθέσει την δική του γραπτή μαρτυρία εντός 20 ημερών μετά την παράδοση της μαρτυρίας της εναγόμενης. Κάθε πλευρά θα έχει το δικαίωμα να αντεξετάσει την άλλη πλευρά σε χρόνο που θα ορίσει το Δικαστήριο. Περαιτέρω διατάτεται η τράπεζα να δώσει πλήρη στοιχεία των λογαριασμών που έχει δεσμεύσει καθώς και τα υπόλοιπα σ' αυτά καθώς επίσης να προσκομίσει στοιχεία των συγκεκριμένων αναλήψεων που έχει παραθέσει η εναγόμενη στην ένσταση της . Το διάταγμα garnishee nısı παραμένει σε ισχύ. Η υπόθεση ορίζεται στις 23.9.2020 για τα περαιτέρω στις 8.30 π.μ. Τα έξοδα της αίτησης θα κριθούν από το αποτέλεσμα της διαδικασίας. (Υπ.) .............. Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΜΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.