Μ.Ρ.Μ. EUROCARS LIMITED ν. AUTOMOBILE PEUGEOT S.A. κ.α., Αρ. Αγωγής: 5297/14, 21/7/2020

(2001)1(Α) ΑΑΔ 88, 92, Al Watani και Άλλων v Παπαδόπουλου

(2000)1(Γ) ΑΑΔ 1924, 1936-1937, Paphos Stone C Estates v Ζαβρού και Άλλου

(1998)1(Γ) ΑΑΔ 1854, 1859). Ό,τι καθηκόντως επράχθη, είναι ο προσδιορισμός των επιδίκων υπό το φως των εμπεριεχόμενων στη δικογραφία, η συνάρθρωση τους με τη μαρτυρία και η κατάληξη σε ευρήματα (βλ. κατ' αναλογίαν, Λεοντίου ν Καραγιώργη, ΠΕ 189/12, ημ. 12.7.18, Cyprus Investment & Securities Corporation Ltd v Παύλου και Άλλου, ΠΕ 240/10, ημ. 20.12.17, Βασιλείου και Άλλων ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 12/15, ημ. 4.7.17, Λάρκου ν Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κοντέας

(2001)1(Β) ΑΑΔ 1399, 1406). Οι περικοπές που παρατίθενται μεταφέρθηκαν ανεπάφως από τα πρακτικά, τις (ικανές και επιμελείς) αγορεύσεις και τη δικογραφία. Παραθέτω αμέσως και συντετμημένως τη μαρτυρία. Ο XXXXX Μιχαηλίδης (ΜΕ1), κατά τους κρίσιμους χρόνους Διευθύνων Σύμβουλος και Γενικός Διευθυντής των εναγόντων, κατέθεσε - με σημείο αναφοράς και τη γραπτή του δήλωση (βλ. Έγγραφο Α) - για όσα κατά την άποψη του συνθέτουν τα γεγονότα που δικαιολογούν επιτυχία της αγωγής. Ο XXXXX Τζιρκαλλής (ΜΕ2), κατέθεσε ως πραγματογνώμονας-μηχανικός οχημάτων, υιοθετώντας τη γραπτή του δήλωση (βλ. Έγγραφο Β) και σχετική έκθεση που ετοίμασε για τα περί της υπόθεσης, ως το Τεκμήριο 11, την οποία και επεξήγησε. Ο XXXXX Παπαγεωργίου (ΜΕ3), Διευθυντής της Noverna Ltd (η οποία ασχολείται και με τη διενέργεια ερευνών αγοράς), υιοθέτησε τη γραπτή του δήλωση (βλ. Έγγραφο Γ) και παρουσίασε συναφή έκθεση που ετοίμασε η εταιρεία του για πτυχές των επίδικων θεμάτων (βλ. Τεκμήριο 3). Ο XXXXX Λιασίδης (ΜΕ4), Ανώτερος Τεχνικός και Λειτουργός στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων, στη γραπτή του δήλωση/Έγγραφο Δ, εξήγησε έκθεση που ετοιμάστηκε για ζητήματα που άπτονται των επίμαχων (βλ. Τεκμήριο 10). Ο XXXXX Κυπριανού (ΜΕ5), με αναφορά στη γραπτή του δήλωση (βλ. Έγγραφο Ε), έδωσε μαρτυρία (ως διευθυντής και επόπτης του κεντρικού γκαράζ των εναγόντων στην Λευκωσία), για τεχνικής φύσεως θέματα συνδεόμενα με την εκδοχή των εναγόντων. Ο XXXXX Marion (MY1), Αρχιμηχανικός στο Τμήμα Τεχνικής Αμαξωμάτων και Οδικής Δυναμικής των εναγομένων 1, με παραπομπή στη γραπτή του δήλωση (βλ. Έγγραφα ΣΤ και ΣΤ[1]), παρέθεσε την εκδοχή των εναγομένων 1 σε όσα τους καταλογίζονται με την αγωγή. Ο XXXXX Calandot (MY2), που εργάζεται στην Διεύθυνση Ευρώπης (Direction Europe) ως Υπεύθυνος Επιχειρήσεων για την Περιοχή 1 (στην οποία περιλαμβάνεται και η Κύπρος), κατέθεσε και εξήγησε τη γραπτή του δήλωση (βλ. Έγγραφα Ζ και Ζ[1]), ξεδιπλώνοντας την εκδοχή των εναγομένων 1 και επιδιώκοντας διασαφήνιση ζητημάτων που προήγαγαν οι ενάγοντες (αλλά και οι εναγόμενοι 2) για τις ενότητες που ενδιαφέρουν στην αγωγή. Ο XXXXX Κυριακίδης (ΜΥ3), Διευθυντής των Τμημάτων Μετά-Αγοραστικής Εξυπηρέτησης των εναγομένων 2, επανέλαβε τη γραπτή του δήλωση (βλ. Έγγραφο Η) και περιέγραψε ζητήματα που σχετίζονται με τους χειρισμούς των εναγομένων 2 σε όσα τους καταμαρτυρούνται από τους ενάγοντες και για επαφές που είχαν μεταξύ τους οι εναγόμενοι 2 και οι εναγόμενοι 1 περί της εκστρατείας ανάκλησης του Peugeot 3008. Ο XXXXX Δημητρίου (ΜΥ4), ένας εκ των Διευθυντών (και Διευθύνων Σύμβουλος των Εναγομένων 2), καταθέτοντας και τη γραπτή του δήλωση/Έγγραφο Θ, είπε για τη διεξαγωγή έρευνας των εναγομένων 2 για την ασφάλεια του Peugeot 3008, για παράπονα πελατών που αγόρασαν τέτοια οχήματα αλλά και για όσα συναπάρτισαν τη Συμπληρωματική Συμφωνία. Μέσα στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης - θέτουσα εκ των πραγμάτων το Δικαστήριο σε πλεονεκτική θέση να βλέπει και να αξιολογεί τους μάρτυρες, με όλα τα ευεργετήματα που αυτό ενέχει (βλ. κατ' αναλογίαν, Μελή ν Κωνσταντίνου και Άλλων, ΠΕ 2/13, ημ. 13.3.19) - παρακολούθησα και άκουσα με την ίδια προσοχή και υπομονή τους μάρτυρες που κατέθεσαν. Έθεσα ως δείκτη μεταξύ άλλων, το διαδικαστικό στάδιο από το οποίο ανέκυψε η μαρτυρία, την πηγή και κύρος της γνώσης των μαρτύρων, το όποιο προσωπικό τους συμφέρον ή προκατάληψη στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν για αντίληψη των διαδραματιζομένων, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή για να πιστεύουν αυτά περί των οποίων κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους (συνυπολογιζόμενης και της μεσολαβούσας διερμηνείας για τους XXXXX Marion (MY1) και XXXXX Calandot [MY2]), τις υπερβολές, ανακολουθίες ή και αντιφάσεις (σε αντιπαραβολή με τις μικροαντιφάσεις), τις τυχόν προηγούμενες γραπτές ή προφορικές ασυνεπείς ή αντιφατικές τους δηλώσεις, τη φιλαλήθεια τους και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, το φυσικό ή αφύσικο των αντιδράσεων τους και τη γενικότερη ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν ενώ έδιναν μαρτυρία. Ήμουν προσεκτικός στο να μην αποδώσω υπέρμετρο βάρος στα εξωτερικά γνωρίσματα της μαρτυριακής τους διαγωγής μια και τούτο εμπεριέχει επικινδυνότητα (βλ. κατ' αναλογίαν, Νικολάου ν Παπαϊωάννου

(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1797, 1806), μιας και δεν είναι σπάνιο κάποιοι μάρτυρες να είναι ιδιαζόντως ικανοί να φανερώνουν μια τελείως διαφορετική εικόνα από εκείνη που πραγματικώς τους περιγράφει (βλ. κατ' αναλογίαν, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη

(2002)1(Α) ΑΑΔ 401, 406), μα και γιατί μερικές συμπεριφορές στο εδώλιο μπορεί να ορμώνται από πλειάδα αιτιών και όχι πάντοτε από διάθεση ψεύδους ή παραπλάνησης (βλ. κατ' αναλογίαν, Χρίστου ν Ηροδότου και Άλλων

(2008)1(Α) ΑΑΔ 676, 685). Σταθμίζοντας τη μαρτυρία, τελούσα σε εγρήγορση μήπως και συμπλέξω απαραδέκτως την αξιοπιστία με το εφαρμοζόμενο βάρος και επίπεδο απόδειξης (βλ. κατ' αναλογίαν, Λεριός ν Αλεξίου και Άλλου

(2000)1(Β) ΑΑΔ 1195, 1205, Αθανασίου και Άλλου ν Κουνούνη

(1997)1(Β) ΑΑΔ 614, 636-642). Για τους πραγματογνώμονες μάρτυρες - και ως τέτοιοι κατέθεσαν οι XXXXX Τζιρκαλλής (ΜΕ2), XXXXX Παπαγεωργίου (ΜΕ3), XXXXX Λιασίδης (ΜΕ4), XXXXX Κυπριανού (ΜΕ5) και XXXXX Marion (MY1) - δεν θεώρησα τη μαρτυριακή τους συμπεριφορά στο εδώλιο τόσον σημαντική όσον άλλων μαρτύρων και τούτο από σαφείς υποδείξεις της νομολογίας (βλ. κατ' αναλογίαν, Genzyme Corporation v Kayat Trading Limited, ΠΕ 199/14, ημ. 25.5.18, Αθηνής ν Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 41, 62-65). Τούτο δεν σημαίνει πως αξιολόγησα τη μαρτυρία των ως άνω ειδικών εκτός των καθιερωμένων αρχών, ή ότι τους αντιμετώπισα διαφορετικώς από τους υπόλοιπους μάρτυρες, μια και κάτι τέτοιο θα ήταν κατ' αρχήν κατακριτέο (βλ. κατ' αναλογίαν, ΠΕ ν KRU, Έφεση 23/18, ημ. 3.12.19, Κοινοτικό Συμβούλιο Ομόδους ν Κονναρή

(2011)1(Γ) ΑΑΔ 2298, 2309-2310, Ψάλτης ν Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 113, 119). Αναμφιβόλως, η σοβαρότητα και υπευθυνότητα με την οποία οι μάρτυρες που κατέθεσαν ως πραγματογνώμονες είδαν το έργο τους, συνέθεσε στοιχείο αξιολόγησης τους (βλ. κατ' αναλογίαν, Μιτσιγιώργη και Άλλος ν Αδελφών Γαλάζη (Ομόρρυθμης Εταιρείας)

(1997)1(Γ) ΑΑΔ 1811, 1814). Αποτιμώντας τη μαρτυρία δεν περιορίστηκα στην ατομική εκτίμηση τής αξιοπιστίας των μαρτύρων αλλά συσχέτισα και αντιπαρέβαλα τη μαρτυρία αυτή και με το σύνολο της υπόλοιπης μαρτυρίας (βλ. κατ' αναλογίαν, Ιωαννίδη και Άλλων ν Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου, ΠΕ 80/13, ημ. 13.1.20, Γερολέμου ν Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και Άλλου, Ποιν. Έφ. 486/12, ημ. 10.9.19, Ιορδάνους ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 152/14, ημ. 19.4.18, Φώτσιου ν Ηροδότου

(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172, 1175). Αξιολογώντας τους μάρτυρες, υπενθύμισα εαυτόν ότι ακόμη και η απόρριψη κάποιων εκδοχών τους, δεν οδηγεί αναγκαστικώς και δίχως άλλο σε απόρριψη της μαρτυρίας τους (βλ. κατ' αναλογίαν, Αυξεντίου ν Δίγκλη

(2007)1(Β) ΑΑΔ 1367, 1371). Εφόδιο αξιολόγησης αποτέλεσε και η δικαστική τριβή, εμπειρία και γνώση για την ανθρώπινη προσωπικότητα, γνώμονες που προσδίδουν στο Δικαστήριο δυνατότητα κρίσης (ανθρώπινη πάντοτε), για εύρεση της αλήθειας (βλ. κατ' αναλογίαν, Καραολή ν Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου και Άλλων, ΠΕ 418/11, ημ. 15.2.18, C&A Pelekanos Associates Limited v Πελεκάνου

(1999)1(Β) ΑΑΔ 1273, 1280-1281). Κατά το σκεπτικό αποφάσεων όπως η ΛΚ ν Δημοκρατίας

(2011)2 ΑΑΔ 547, 554, Pal και Άλλων v Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551, 590-591 και Τάκη ν Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 599, 609, πραγματεύθηκα την κάθε παράλειψη αντεξέτασης (που δεν δικαιολογήθηκε επαρκώς ή και καθόλου), πέραν από δυνητικώς δεικτική αποδοχής της μαρτυρίας τού αφορώντος μάρτυρα επί της όποιας κρίσιμης πτυχής - με εξαίρεση (στην κανονική πορεία των πραγμάτων) τους πραγματογνώμονες μάρτυρες (βλ. κατ' αναλογίαν, Μιχαηλίδου και Άλλου ν Societe Generale Bank - Cyprus Limited, Ποιν. Έφ. 233/16, ημ. 10.9.18) - και ως δηλωτική αναίρεσης θέσεων τού αντεξετάζοντος (εκ μέρους του διαδίκου/πελάτη του), ή και ως αποδυναμωτική τούτων, ζυγιάζοντας τις παραβλέψεις τούτες κατά συμμετρίαν της εμβέλειας τους και με το απόσταγμα της ζύμωσης αυτής να αντανακλάται στα δικαστικά ευρήματα και συμπεράσματα (βλ. κατ' αναλογίαν, ΑΜ ν ΓΑΜ και Άλλων, ΠΕ 249/13, ημ. 18.2.20, Περσιάνη ν Γενικού Εισαγγελέα, ΠΕ 194/12, ημ. 20.3.18, Στέλιος Σάββα και Υιοί Λτδ ν Medcon Constructions Limited, ΠΕ 53/13, ημ. 20.3.18, Σκάρος ν Χριστοδούλου και Άλλου

(1998)1(Α) ΑΑΔ 291, 296-298). Όσα τεκμήρια κατατέθηκαν για αναγνώριση και δεν μετουσιώθηκαν σε κανονικά τεκμήρια, αγνοήθηκαν ως μαρτυρία (βλ. κατ' αναλογίαν, Κυπριακή Δημοκρατία ν EPCO Cyprus Ltd και Άλλων

(2007)1(Β) ΑΑΔ 883, 889-890, Δήμος Λευκωσίας ν ELK Trading Ltd

(2003)2 AAΔ 120, 122). Ως θα αναπτύξω, οι μάρτυρες των εναγόντων - πλην του XXXXX Παπαγεωργίου (ΜΕ3) - μου δημιούργησαν αρνητική εντύπωση. Με σεβασμό αναφέρω ότι τούτοι ήσαν μεταξύ άλλων, αντιφατικοί, ασυνεχείς, γενικοί, αόριστοι και κλονισθέντες κατά την αντεξέταση (σε διαφορετικές διαβαθμίσεις ο καθένας). Οι απαντήσεις τους διέπονταν από αμηχανία και αισθητή προσπάθεια απομάκρυνσης από οτιδήποτε θα μπορούσε να καταταχθεί ως βλαπτικό τής εκδοχής που υποστήριζαν. Οι μάρτυρες των εναγομένων, μου προξένησαν καλή εντύπωση. Ήσαν (ανάμεσα σε άλλα), σταθεροί, ορθολογικοί και συνεπείς, με κάποιες μικροανακολουθίες να μην επηρεάζουν τη θετικότητα της γενικής μαρτυριακής τους εικόνας και με το γεγονός αυτό να αποτελεί (αναλόγως της περίπτωσης) και κατάδειξη ανυπαρξίας αθέμιτης προσυνεννόησης και προσχεδιασμού μεταξύ τους. Εξηγώ. Ο XXXXX Μιχαηλίδης (ΜΕ1) - ένας οξύνους άνθρωπος ως διαπίστωσα - είχε μια διάθεση να ερμηνεύει και να εξάγει συμπεράσματα (κατά απόλυτο τρόπο ως επί το πλείστον), από συμβάντα ή δεδομένα που είχε στη διάθεση του (ή που τα θεωρούσε ως τέτοια), με τρόπο που να εξυπηρετεί αποκλειστικώς (και μονοσήμαντα), τις θέσεις των εναγόντων, δίχως αυτό να δικαιολογείται αντικειμενικώς από όσα ανέπτυσσε. Για παράδειγμα, ο μάρτυς με σημείο αναφοράς και έκθεση που ετοιμάστηκε από την Noverna Ltd τον Νοέμβριο 2009 για το Peugeot 3008 (βλ. Τεκμήριο 3), επέμεινε ότι το Peugeot 3008 θα ήταν καλόν να ανυψωθεί ώστε να αυξηθούν οι πιθανότητες για επιτυχή προώθηση του στην Κυπριακή αγορά (έναντι άλλων ανταγωνιστικών αυτοκινήτων στην ίδια κατηγορία). Ωστόσο, η ερμηνευτική του, δεν έπεται αντικειμενικώς από το Τεκμήριο 3, εκτός του ότι - και τούτο απογράφεται ως δείγμα ασυνέπειας στην προωθούμενη εκδοχή των εναγόντων - το συμπέρασμα συγκρούεται και με την εξήγηση που έδωσε για το ίδιο έγγραφο ο XXXXX Παπαγεωργίου (ΜΕ3), Διευθυντής της Noverna Ltd και συντάκτριας του εγγράφου (βλ. Τεκμήριο 3). Περιπλέον, όταν ο μάρτυς ζήτησε την έγκριση των εναγομένων 1 για την ανύψωση και οι τελευταίοι απαίτησαν από τον μάρτυρα στις 5.11.09 να τους υποβάλει τεχνική μελέτη για να μπορέσουν να εξετάσουν το αίτημα (βλ. Τεκμήριο 2, σελίδα 2), ο μάρτυς, επειδή οι εναγόμενοι 1 δεν απέρριψαν το αίτημα και του είπαν πως από εμπορικής απόψεως δεν υπήρχε πρόβλημα («. from a commercial point of view there is no problem for this modification .»), συμπέρανε ότι αυτή η τοποθέτηση των εναγομένων 1 εξισωνόταν με έγκριση για την ανύψωση. Μολοντούτο - και αυτό αποτελεί πρόσθετη αξιολογική πτυχή - αλλού στη γραπτή του δήλωση (παράγραφος 16/Έγγραφο Α), ο μάρτυς αναγνώρισε πως οι εναγόμενοι 1 δεν του είχαν δώσει ξεκάθαρη απάντηση για τη φερόμενη συγκατάθεση τους, μεταβάλλοντας κάπως την θέση του αυτή κατά την αντεξέταση (προς το πιο απόλυτο), λέγοντας ότι υπήρξε τελικώς σαφέστατη απόκριση από τους εναγομένους 1 πως κανένα πρόβλημα δεν υφίστατο για την ανύψωση, δίνοντας τουτέστιν και μια διαφορετική διάσταση στην προγενέστερη απάντηση του, πως οι εναγόμενοι 1 «. σε καμιά περίπτωση δεν απαγόρευσ[αν] .» την ανύψωση. Όταν υποδείχθηκε στον μάρτυρα η απάντηση των εναγομένων 1 ημερομηνίας 5.11.09 (βλ. Τεκμήριο 2, σελ. 2), όπου απογράφεται εναργώς πως το αρμόδιο τμήμα των εναγομένων 1, που μπορούσε να δώσει και το πράσινο φως για την ανύψωση (για εμπορικούς σκοπούς), ήταν άλλο από εκείνο που ο μάρτυς προέβαλλε ως τη βάση του συμπεράσματος του (για το ότι οι εναγόμενοι 1 ενέκριναν την ανύψωση), ο μάρτυς απάντησε πως οι εναγόμενοι 1 δεσμεύονται από τη Διεύθυνση και όχι από τα επιμέρους τμήματα τους, αυτοαναιρούμενος έτσι κατ' ουσίαν αφού, από τη μια προωθούσε πως το αίτημα ανύψωσης είχε εγκριθεί από τους εναγομένους 1 βάσει της απάντησης αυτής (βλ. Τεκμήριο 2, σελ. 2) ενώ από την άλλη, παραδεχόταν ότι γνώριζε καλώς (ακόμη και έτσι να ήταν) πως η εν λόγω απάντηση των εναγομένων 1 δεν ήταν δεσμευτική για αυτούς ως μη προερχόμενη από τη Διεύθυνση τους. Επιπλέον, ο μάρτυς είπε πως οι εναγόμενοι 1 απάντησαν στο αίτημα των εναγόντων για ανύψωση και ότι ανέφεραν πως σε περίπτωση που η ανύψωση υλοποιούνταν, το κόστος για τις επιδιορθώσεις και τα όποια προβλήματα μπορούσαν να εκπηγάσουν από τον χειρισμό, δεν θα καλύπτονταν από την εργοστασιακή εγγύηση των εναγομένων 1 αλλά αποκλειστικώς από τους ενάγοντες. Ο μάρτυς είπε εμφαντικώς πως οι ενάγοντες ουδέποτε εγκρίναν τη διευθέτηση και πως την απέρριψαν ξεκάθαρα. Όμως, η θέση του, συγκρούεται με το Τεκμήριο 8 (που ο ίδιος ο μάρτυς επισύναψε στη γραπτή του δήλωση/Έγγραφο Α), το οποίο αφορά σε ηλεκτρονικό μήνυμα των εναγομένων 1 (ημερομηνίας 22.12.10), που παραπέμπει σε ηλεκτρονικό μήνυμα των εναγόντων (ημερομηνίας 25.2.10), στο οποίο καταγράφεται ότι οι ενάγοντες αναλαμβάνουν ρητώς και απεριφράστως την ευθύνη για την επιδιόρθωση προβλημάτων που ίσως να απέρρεαν από την ανύψωση και υπό τον όρο πως οι εναγόμενοι 1 αποδείκνυαν πως πράγματι η αιτία του προβλήματος ήταν η ανύψωση («I hereby confirm on behalf of MPM EUROCARS LTD that any problem which may appear on the 3008 Crossover and which may be technically attributed to the local modifications for the increase of the ground clearance of the vehicle will be taken care of by MPM EUROCARS LTD without evoking the PEUGEOT warranty: However, as per our telephone conversation, the onus of proof shall lie with AP, and as such MPM EUROCARS shall be reimbursed with the warranty amount, until such evidence is provided that will merit the reversal of credit»). Επιπροσθέτως, στο Τεκμήριο 8, περιέχεται ηλεκτρονικό μήνυμα των εναγομένων 1 ημερομηνίας 18.1.11, στο οποίο αναφέρεται ότι το όλο ζήτημα θα διέπεται από τα δύο προαναφερθέντα ηλεκτρονικά μηνύματα (ημερομηνίας 25.2.10 και 22.12.10/Τεκμήριο 2). Κατά συνέπειαν, αναδεικνύεται ως λελογισμένο το (ρητορικό έστω) ερώτημα - και η επισήμανση σχετίζεται με την εκδοχή του μάρτυρα (και των εναγόντων) παρά με την αξιοπιστία του - πώς και ο μάρτυς ανέφερε ότι οι ενάγοντες δεν αποδέχθηκαν τη διευθέτηση και την απέρριψαν με απόλυτη καθαρότητα (ως λέγει και στην παράγραφο 18 της γραπτής του δήλωσης/Έγγραφο Α), τη στιγμή που (ως είπε ο μάρτυς κατά την αντεξέταση) το συζητούμενο είχε ρυθμιστεί τελεσιδίκως «. με λακωνική θα έλεγα απάντηση του Περιφερειακού Διευθυντή της Peugeot προς εμάς, ημερομηνίας 18/01/2011.». Άρα, εντοπίζεται αστάθεια και σε αυτές τις απαντήσεις του μάρτυρα. Προσθέτως, ο μάρτυς ενέμεινε ότι μετά την υπογραφή της Συμπληρωματικής Συμφωνίας (και τούτο αφορά σε κύρια θέση των εναγόντων), όλως ξαφνικώς οι εναγόμενοι 1 άλλαξαν θεώρηση και συμμαχώντας με τους εναγομένους 2 ξεκίνησαν να υποστηρίζουν πως τα πάντα είχαν γίνει χωρίς τη γνώση και συγκατάθεση των εναγομένων 1 και πως ύστερα θυμήθηκαν να πουν για τα περί της ισχυριζόμενης ζημιάς στη φήμη και πελατεία τους. Ο μάρτυς κατέταξε τη συμπεριφορά των αντιδίκων ως ευνοήτως δεικνύουσα σε εγχείρημα εξαπάτησης του ιδίου και των εναγόντων και ότι μάλιστα (ως ο μάρτυς αντέταξε ξανά στην αντεξέταση), αυτό « . το πράμα σαφώς τεκταίνεται από τις εξελίξεις.». Συναφώς προς αυτή την εκδήλωση των θέσεων του μάρτυρα, τούτος υποστήριξε πως δεν υπήρχαν παράπονα από αγοραστές ανυψωμένων Peugeot 3008 και πως οι περί του αντιθέτου υπερασπιστικές θέσεις εκπορεύονται από τα όσα στοχευμένως προβλήθηκαν από τους εναγομένους 2 με την υποστήριξη των εναγομένων 1, τη στιγμή που μέχρι «. την περίοδο που την κατοχή και τον έλεγχο της Πωλούμενης Επιχείρησης .» είχαν οι ενάγοντες. Ο μάρτυς παραδέχθηκε στην αντεξέταση ότι, όταν ακόμη αντιπρόσωποι των εναγομένων 1 ήσαν οι ενάγοντες, μόνον μέσω των τελευταίων υποβάλλονταν τα όποια παράπονα προς τους εναγομένους 1 και πως στην περίπτωση τέτοιων παραπόνων οι ενάγοντες (κατά λογικό απότοκο) δεν αναμενόταν πως θα τα διαβίβαζαν προς τους εναγομένους 1. Όμως, ο μάρτυς είπε στην αντεξέταση ότι η (κατ' ισχυρισμόν) ανοχή των εναγομένων 1 για τις πωλήσεις του Peugeot 3008 (από τους ενάγοντες), εδραζόταν στην έγκριση της ανύψωσης γιατί, στην απουσία τέτοιας έγκρισης, οι πωλήσεις του Peugeot 3008 θα απαγορεύονταν από τους εναγομένους 1 στη βάση ότι δεν θα είχαν ανάγκη τα χρήματα των εναγόντων, αφήνοντας έτσι ο μάρτυς να νοηθεί (αντιφατικώς προς προηγούμενες απαντήσεις του), πως τα έσοδα από την Κυπριακή αγορά δεν ήσαν σημαντικά για τους εναγομένους 1 (μ' όλο που ήταν σημαντικά ως προς την αποδιδόμενη απάτη τους εναντίον των εναγόντων). Παρά ταύτα - και τα όσα θα μπορούσαν να συναχθούν από εκείνα που ο μάρτυς αποδίδει στους εναγομένους για τη Συμπληρωματική Συμφωνία - ο μάρτυς παραδέχθηκε πως υπέγραψε τη Συμπληρωματική Συμφωνία χωρίς να πιεστεί ή να εκβιαστεί. Τούτο, έχει τη δική του σημασία αφού για το ζήτημα ο μάρτυς δήλωσε πως είχε εκβιαστεί από τους εναγομένους 1. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των εναγομένων 1 - εις πίστην τους και δικαίως για τον μάρτυρα - υπέδειξαν ότι τα περί εκβιασμού τού μάρτυρα ενδεχομένως να αναφέρθηκαν από αυτόν αυστηρώς για τη στιγμή υπογραφής της Συμπληρωματικής Συμφωνίας. Αυτή η διάσταση, μολονότι αξιολογήσιμη - ακόμη και μετά τον περιορισμό των επίδικων θεμάτων (αφού ως μαρτυριακή θέση παραμένει άρρηκτα και οριζοντίως συνδεδεμένη με το μεδούλι της μαρτυρίας του μάρτυρα) - δεν δικαιολογεί εξ απόψεως μαρτυριακής εντύπωσης τα όσα ο μάρτυς ξεδίπλωνε σχετικώς δίχως ιδιαίτερη φειδώ. Περαιτέρω, ο μάρτυς είπε στην παράγραφο 39 της γραπτής του δήλωσης/Έγγραφο Α, πως οι εναγόμενοι 1 δεν τήρησαν τα αναληφθέντα διά της Συμπληρωματικής Συμφωνίας. Εντούτοις - ως φύεται και από το περιεχόμενο της Συμπληρωματικής Συμφωνίας - οι εναγόμενοι 1 δεν συνιστούν συμβαλλόμενα μέρη σε αυτή. Στην αντεξέταση, ο μάρτυς άλλαξε πλεύση, λέγοντας (με τρόπο που διόλου δεν εντυπωσίασε ως μαρτυριακή συμπεριφορά), πως τα περί της εκστρατείας αποκατάστασης είχαν συμφωνήθεί προφορικώς μεταξύ των συμβαλλομένων. Από αυτή τη θέση, εκτός τού ότι παράγεται σαφής αντίφαση (ή έστω ασυμβατότητα) σε σύγκριση με την προγενέστερη τοποθέτηση του μάρτυρα, γεννιέται και μια υπερβολή του μάρτυρα στο να πασχίζει να συνταιριάζει πάση θυσία τους εναγομένους με όσα τους κατηγορούν οι ενάγοντες (και ο ίδιος). Παρότι ο μάρτυς υπέγραψε εθελουσίως τη Συμπληρωματική Συμφωνία, ξεύροντας το περιεχόμενο της (δίχως ποτέ να προβάλει το αντίθετο), επίμενε πως εκπηγάζει από τη Συμπληρωματική Συμφωνία υποχρέωση των εναγομένων 2 να προέβαιναν σε εκστρατεία αποκατάστασης του Peugeot 3008, τη στιγμή που καμιά τέτοια αναφορά γίνεται στη Συμπληρωματική Συμφωνία. Η θέση, η οποία εξετάζεται τώρα υπό το αξιολογικό πρίσμα τής όποιας αντίφασης τούτη απεικονίζει για τη γενικότερη εκδοχή των εναγόντων (και του μάρτυρα) - και αποτμημένα της όποιας ικανοποίησης των προϋποθέσεων για αποδοχή εξωγενούς μαρτυρίας σε έγγραφα (βλ. κατ' αναλογίαν, Μιχαήλ και Άλλων ν Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στρουμπίου, ΠΕ 190/12, ημ. 28.6.18, Σολωμού και Άλλων ν Marfin Popular Bank Public Co Ltd

(2011)1(A) AAΔ.36, Polykarpou v Polykarpou and Others

(1982)1 CLR 182) - δείχνει και τούτη, ασυνέχεια στις εκδοχές που έθεσε ο μάρτυς. Στο ίδιο μοτίβο, ενώ στην αντεξέταση ο μάρτυς δήλωσε ότι είχε αποδεχθεί το κόστος της ανάκλησης του Peugeot 3008 υπό την προϋπόθεση πως «. η ανάκληση θα εκτελείτο, θα εκτελείτο αυτό το πράγμα, το οποίο δεν έγινε .», σε επιστολή του ημερομηνίας 19.2.14 προς τους εναγομένους 1 (βλ. Τεκμήριο 20) - την οποία υποδειγματικώς ανέδειξε ο κ. Οικονόμου στην αγόρευση του αναλύοντας την αξιοπιστία του μάρτυρα - ο μάρτυς έγραψε πως το ποσό που αποκόπηκε από τους ενάγοντες στο πλαίσιο της Συμπληρωματικής Συμφωνίας, ήταν «. the estimated cost of the recall campaign and the alleged collateral image damage to the Peugeot brand in Cyprus, based on figures provided by A. Peugeot SA» (η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου). Επομένως, προβάλλει αμφισημία (και αντίφαση) στην εκδοχή του μάρτυρα ότι οι €785.000,00, αφορούσε αποκλειστικώς στα πραγματικά έξοδα της εκστρατείας αποκατάστασης και όχι στην όποια ζημιά στη φήμη και στο καλό όνομα των εναγομένων 2. Ο κ. Οικονόμου εισηγήθηκε πως, αφού δεν τέθηκε στον μάρτυρα κατά την αντεξέταση η υπό συζήτησιν διάσταση (μεταξύ της προφορικής του μαρτυρίας και του Τεκμηρίου 20) ώστε να δυνηθεί ο μάρτυς να τη σχολιάσει και να τοποθετηθεί, αυτό «. δεν μπορεί να οδηγήσει στην εξαγωγή συμπερασμάτων και ευρημάτων στη βάση αυτής». Δεν συγκλίνω. Η θέση του μάρτυρα για τους λόγους που τον οδήγησαν να υπογράψει τη Συμπληρωματική Συμφωνία, εκφράστηκε καθαρώς από την αρχή της μαρτυρίας του (στη γραπτή του δήλωση/Έγγραφο Α). Η αντιμετώπιση του αυτή υπήρξε διάχυτη εκεί και απογράφεται ρητώς (αλλά και εξάγεται άνευ ιδιαίτερης δυσκολίας) και από τα συμφραζόμενα. Είναι ο ίδιος ο μάρτυς που επέλεξε να επισυνάψει στη γραπτή του δήλωση/Έγγραφο Α, το Τεκμήριο 20, υπό το πλέγμα γεγονότων που περιγράφει στην παράγραφο 42 αυτής. Πρόκειται λοιπόν περί ενδογενούς αντίφασης, από τα όσα ο ίδιος ο μάρτυς θεώρησε πως έπρεπε να πει για να πείσει περί αυτών που έλεγε. Δοσμένου ότι - και το αναδεικνύω τούτο κατά παρέκβασιν αφού δεν έγινε νύξη περί αυτού ή και συζήτηση εκ πλευράς εναγόντων στις αγορεύσεις - δεν προκύπτει κώλυμα στην ανάλυση της επιστολής/Τεκμήριο 20 ως εκ του γεγονότος ότι γράφτηκε άνευ βλάβης, μια που κατατέθηκε χωρίς ένσταση και ανεπιφυλάκτως (βλ. κατ' αναλογίαν, Λαζούρας ν Σεργίου

(1999)1(Α) ΑΑΔ 500, 505), μπορεί να γίνει αναφορά, εντός των αξιολογικών παραμέτρων που τώρα απασχολούν, στην επιστολή/ Τεκμήριο

1. Το τι ανακύπτει από τις δύο μαρτυριακές τοποθετήσεις του μάρτυρα, απαρτίζει μια ουσιώδη ανακολουθία στην εκδοχή του, την οποία κάλλιστα τούτος μπορούσε να ξεκαθαρίσει από μόνος του (ακόμη και στην επανεξέταση), αλλά δεν το έπραξε. Τίποτα υπό τις συνθήκες δεν θα μπορούσε ποτέ να αποστερήσει τη δυνατότητα του Δικαστηρίου να τα αποτιμήσει αυτά ως στοιχείο κρίσης της μαρτυριακής αξιοπιστίας ή και εκδοχής του μάρτυρα, τη στιγμή που η αλληλοαναίρεση βγαίνει από τη μαρτυρία του ιδίου. Εν προκειμένω, ο αντεξεταστικός υπερασπιστικός χειρισμός δεν εξοβελίζει την ευχέρεια του Δικαστηρίου να προβεί σε ό,τι είναι επωμισμένο εκ καθήκοντος να πράξει - κατεξοχήν αυθεντικώς - ήτοι στην κρίση για την αξιοπιστία της μαρτυρίας και των μαρτύρων, ως ο μόνος τελικός κριτής (βλ. κατ' αναλογίαν, Πισσάς ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 229/16, ημ. 14.3.18, Κυπρίζογλου και Άλλων ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 53/17, ημ. 15.12.17, Βασιλείου και Άλλων ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 12/15, ημ. 4.7.17). Όλα τούτα και προπαντός το συνονθύλευμα θέσεων και εκδοχών τού μάρτυρα επί ουσιωδών ζητημάτων, απολήγουν σε μη αποδοχή της μαρτυρίας του. Απορρίπτω τη μαρτυρία του XXXXX Μιχαηλίδη (ΜΕ1). Ο XXXXX Τζιρκαλλής (ΜΕ2), είπε ότι έλαβε σχετικές οδηγίες από τους ενάγοντες για την ετοιμασία της έκθεσης του ημερομηνίας 8.10.12 (βλ. Τεκμήριο 11), γύρω στους 2-3 μήνες πριν από τη σύνταξη αυτής (γύρω στις 8.8.12), ένα μήνα περίπου πριν από την επιστολή των εναγομένων 2 προς τους ενάγοντες ημερομηνίας 14.9.12 (βλ. Τεκμήριο 15), με την οποία ηγέρθη για πρώτη φορά το θέμα ύπαρξης προβλημάτων από την ανύψωση. Όπως έγινε και σε άλλες περιπτώσεις που θίχτηκαν κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του XXXXX Μιχαηλίδη (ΜΕ1), το μέρος αυτό της μαρτυρίας του μάρτυρα σχετίζεται προς τη σταθερότητα της εκδοχής των εναγόντων παρά προς τη δική του μαρτυριακή αξιοπιστία και ως τέτοια είναι που η μαρτυρία του υπέχει σημασίας, αφού όπως σωστά υπέδειξε ο δικηγόρος των εναγομένων 1 στην αγόρευση του, αφήνεται ανοικτό ο XXXXX Μιχαηλίδης (ΜΕ1) να είχε αντιληφθεί ότι τα ανυψωθέντα Peugeot 3008 ήσαν ανασφαλή, εφόσον είχε ζητήσει την έκθεση/Τεκμήριο 11 από τον XXXXX Τζιρκαλλή (ΜΕ2) προτού πληροφορηθεί ο XXXXX Μιχαηλίδης (ΜΕ1) για τα σχετικά από τους εναγομένους
2. Ο XXXXX Τζιρκαλλής (ΜΕ2), υποστήριξε στην έκθεση/Τεκμήριο 11, πως (για το αν η ανύψωση υπερβαίνει την απόσταση που καθορίζεται από τον κατασκευαστή των εξαρτημάτων «. του ολοκληρωμένου πακέτου συστήματος ανάρτησης .»), μπορεί κανείς να στηριχθεί, ως έπραξε και ο ίδιος, στη βεβαίωση από τον εν λόγω κατασκευαστή (βλ. Τεκμήριο 5) «. η οποία αναφέρει ότι το συγκεκριμένο πακέτο συστήματος ανάρτησης, έχει κατασκευαστεί ώστε να αυξάνει την απόσταση του οχήματος από το έδαφος κατά 3 εκατοστά .». Όταν ο μάρτυς αντεξετάστηκε για το αν, σε περίπτωση που η θέση αυτή του κατασκευαστή ήταν λανθασμένη, τούτο θα συμπαρέσυρε και τη γνώμη του, απέφυγε να τοποθετηθεί διαυγώς, καταλήγοντας (μετά που ένα συμφυρμό αναφορών), πως η μνεία στην οποία προέβη για τη βεβαίωση του κατασκευαστή (βλ. Τεκμήριο 5), έγινε για τον λόγο ότι είχε (ο μάρτυς) στην κατοχή του την εν λόγω βεβαίωση και έτσι δεν υπήρχε ουσιαστικός λόγος για να μην το αποτυπώσει αυτό στη δική του έκθεση/Τεκμήριο
3. Ο μάρτυς είπε στην αντεξέταση - κάτι που άπτεται και τούτο της αρμονίας στην εκδοχή των εναγόντων - πως το πιστοποιητικό/Τεκμήριο 12 (που βεβαιώνει πως τα ελατήρια με τα οποία έγινε η ανύψωση συνάδουν με τις απαιτήσεις του Υπουργείου Μεταφορών της Κυπριακής Δημοκρατίας), εκδόθηκε προγενέστερα της ανύψωσης, κάτι που αποκλίνει από τη μαρτυρία του XXXXX Μιχαηλίδη (ΜΕ1), που είχε πει ότι όλα τα σχετικά πιστοποιητικά και μελέτες είχαν ληφθεί το 2012 (και όχι πριν από το 2010 οπόταν και άρχισαν οι περί ων ο λόγος αλλαγές κατά την εκδοχή του). Ο μάρτυς, δεν κατόρθωσε να διευκρινίσει ικανώς προς το Δικαστήριο (και έτσι να το επικουρήσει) στο να εννοήσει ευχερέστερα τη σημασία της εκδοχής του μάρτυρα (συναρτώμενης με τη μαρτυρία που ο ίδιος επικαλέστηκε για να διαρθρώσει τη γνώμη του), για δυνηθεί το Δικαστήριο να εξάγει τα δικά του αντικειμενικά συμπεράσματα για ό,τι είναι που εγείρει εδώ η γνώμη του μάρτυρα (βλ. κατ' αναλογίαν, Αγγελή ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 155/17, ημ. 27.11.19). Απορρίπτω τη μαρτυρία του XXXXX Τζιρκαλλή (ΜΕ2). Ο XXXXX Παπαγεωργίου (ΜΕ3), δήλωσε πως ποτέ ο ίδιος ή η εταιρία του (Noverna Ltd) εισηγήθηκαν την ανύψωση και ότι εκείνο που είχαν προτείνει ήταν να παρουσιαζόταν το Peugeot 3008 στο διαφημιστικό υλικό ως ψηλό. Ο μάρτυς εισήγαγε και μια άλλη παράμετρο. Πως, εν άλλοις λόγοις, η μελέτη που ετοίμασε (βλ. Τεκμήριο 3), δεν περιορίστηκε αποκλειστικώς στο ύψος του Peugeot 3008, αλλά επεκτάθηκε και εντόπισε πρόσθετες αδυναμίες του οχήματος μία εκ των οποίων, βασική ως ήταν για τον μάρτυρα, σχετιζόταν με το ότι άτομα που συμμετείχαν στη μελέτη δεν εμπιστεύονταν γενικώς τα αυτοκίνητα Peugeot. Ο μάρτυς είπε και το ότι το Peugeot 3008 θα μπορούσε πιθανόν να πλασαριστεί επιτυχώς στην Κυπριακή αγορά μόνον αν λαμβάνονταν υπόψιν όλες οι εισηγήσεις της μελέτης/Τεκμήριο
4. Έτσι - και τούτο ως θέμα που αφορά στο συμπαγές της εκδοχής των εναγόντων - χρωματίζει ζωηρώς το ότι (σε αντίθεση με τη γενικότερη άποψη των εναγόντων για το αναγκαίο της ανύψωσης), δεν υποστηρίζεται η προβληθείσα θέση των εναγόντων με επίκληση τη μελέτη της Noverna Ltd/Τεκμήριο
5. Δέχομαι τη μαρτυρία του XXXXX Παπαγεωργίου (ΜΕ3). Ο XXXXX Λιασίδης (ΜΕ4), προσπάθησε να εξηγήσει την έκθεση που ετοίμασε στις 17.10.12 (βλ. Τεκμήριο 10). Υποστήριξε σθεναρώς τη νομιμότητα της ανύψωσης δίχως να είναι σε θέση να περιστοιχίσει τη θέση του με εξειδικευμένη αιτιολογία. Όταν ρωτήθηκε αν επηρεάστηκε η γεωμετρία του συστήματος διεύθυνσης του Peugeot 3008 - βάσει του Εγχειριδίου Αλλαγών/Μετατροπών/Προσαρμογών για οχήματα της κατηγορίας αυτής (βλ. Τεκμήριο 26) - ο μάρτυς, έχοντας για αρκετή ώρα αναφερθεί σε ποικίλες γεωμετρικές μεταβλητές, καταστάλαξε πως δεν μπορούσε να απαντήσει αν με τις μετατροπές επηρεάστηκε «. η γεωμετρία του συστήματος διεύθυνσης του οχήματος .» και αυτό γιατί, το ερώτημα τούτο, θα έπρεπε (ως είπε ο μάρτυς), να τεθεί σε «. ειδικό στη γεωμετρία .», κάτι που ο ίδιος δεν ήταν. Τούτο, δεν εισπράχθηκε θετικώς από το Δικαστήριο, υπό τον φακό που το τελευταίο, δια ζώσης, οφείλει να παρατηρεί τη λεπτομέρεια των μαρτυριακώς αναφερθέντων. Ο μάρτυς, δεν κατάφερε, για τους λόγους που εξηγήθηκαν, να εφοδιάσει το Δικαστήριο με όσα κατ' ελάχιστον απαιτούνταν από αυτόν ως πραγματογνώμονα, για να κρίνει το ίδιο (το Δικαστήριο) αν η ανύψωση εναρμονίζεται με τις απαιτήσεις του Εγχειριδίου/Τεκμήριο
6. Απορρίπτω τη μαρτυρία του XXXXX Λιασίδη (ΜΕ4). Ο XXXXX Κυπριανού (ΜΕ5), είπε ότι - με γενικότερο σημείο αναφοράς το ζήτημα της ανύψωσης - «. δεν ήταν η δουλειά [του] καταρχήν .» ως υπεύθυνος τού γκαράζ των εναγόντων (μέχρι τον Ιούνιο 2011), να κρίνει το αίτιο πρόκλησης ενός ατυχήματος, για να αλλάξει όμως ρότα λίγο μετά στην αντεξέταση, διαβεβαιώνοντας πως δεν είχε «. έρθει αυτοκίνητο στο γκαράζ της Peugeot που να έχει δημιουργήσει ατύχημα και να έγινε το ατύχημα που τη μετατροπή που έγινε στο αυτοκίνητο. Μπορεί να είχε έρθει από ατύχημα το αυτοκίνητο για διάφορους λόγους». Η θέση αυτή του μάρτυρα δείχνει - δειγματικώς - τη γενικότερη μαρτυριακή εικόνα που τούτος εξέπεμψε σχεδόν σε όλο το πεδίο της μαρτυρίας του. Ότι, απέβλεπε στο να βοηθήσει τους ενάγοντες στην προώθηση της αξίωσης τους, μα σε βαθμό πέραν του θεμιτώς αναμενόμενου. Σε άλλα μέρη της μαρτυρίας του - όπως για το ότι γύρω στα 20 οχήματα Peugeot 3008 είχαν ανυψωθεί με τη μέθοδο των τάκκων (spacers) και όχι διά της αντικατάστασης ελατηρίων αλλά και για το ότι τούτα τα αυτοκίνητα είχαν πουληθεί σε καταναλωτές - ο μάρτυς αντιστρατεύτηκε (χωρίς να το δηλώνει τούτο ρητώς, ή και να το αντιλαμβάνεται υπό αυτήν την οπτική), αναφορών του XXXXX Μιχαηλίδη (ΜΕ1), ο οποίος δήλωσε στη μαρτυρία του πως δεν πουλήθηκαν Peugeot 3008 που να είχαν ανυψωθεί με τάκκους. Απορρίπτω τη μαρτυρία του XXXXX Κυπριανού (ΜΕ5). Ο XXXXX Marion (MY1), ήταν ευκρινής και ειλικρινής στις απαντήσεις του. Στήριξε μέρος της μαρτυρίας του και στη σχετική με τα επίδικα θέματα έκθεση που είχαν ετοιμάσει οι εναγόμενοι 1 το 2012 (βλ. Τεκμήριο 29Α) - πέραν εκείνης που ετοίμασε ο ίδιος το 2015 (βλ. Τεκμήριο 29) - επί της οποίας αντεξετάστηκε. Σε μια περίπτωση (κατά την αντεξέταση), ο μάρτυς παραδέχθηκε απεριφράστως πως δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει αν οι εκείθεν μετρήσεις θα ήσαν πιο ακριβείς αν γίνονταν επί ανυψωμένου Peugeot 3008, επεξηγώντας ότι η προτιμητέα για τους εναγόμενους 1 μέθοδος ήταν η ψηφιακή μέτρηση παρά η μέτρηση γωνίας. Η θέση του δεν επηρέασε την πεμπτουσία της μαρτυρίας του, μηδέ και έπληξε, εξ απόψεως αυθεντικότητας, τα όσα είπε για τους χειρισμούς και την επιστημονική του προσέγγιση η οποία και εξεικονίζεται εν τίνι τρόπω στα όσα αποτυπώνονται στην έκθεση του (βλ. Τεκμήριο 29). Έγινε αρκετός λόγος στις αγορεύσεις και στη μαρτυρία για τα ελατήρια (ή για το πρόσφορον) ετοιμασίας της έκθεσης/Τεκμήριο 29Α αφού, ως είπε ο μάρτυς, η έκθεση του/Τεκμήριο 29, επαλήθευε τα πορίσματα των εναγομένων 1 στην αρχική έκθεση/Τεκμήριο 29Α. Καταπιάνομαι με αυτό τώρα καθότι συναρτήθηκε το πράγμα και με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Ο μάρτυς, ρωτήθηκε (και απάντησε), πως σκοπός της έκθεσης/Τεκμήριο 29 ήταν η εξέταση της αφορώσας πτυχής και από προσωπικό των εναγομένων 1 που κέκτηνται εμπειρίας στην κατασκευή του Peugeot 3008 καθώς και η (όποια) επιβεβαίωση της γνώμης στην προγενέστερη έκθεση/Τεκμήριο 29Α. Οι ενάγοντες επιχειρηματολόγησαν για το ότι οι εξηγήσεις που έδωσε ο μάρτυς επί τούτω δεν ήσαν πειστικές. Δεν συμφωνώ. Ο μάρτυς με καθαρότητα έδωσε λογικές εξηγήσεις, εκτός τού ότι η εντύπωση που μετέδωσε κατά την εκφορά του λόγου του (και σε αυτή την πτυχή), ήταν θετική. Παρεμπιπτόντως - και ουχί διαχωρισμένως από την τρέχουσα θεματική - έγινε και αρκετή συζήτηση για το αν το περιεχόμενο της έκθεσης/Τεκμήριο 29Α συνιστά ή όχι εξ ακοής μαρτυρία και αν ναι ως προς το ποια βαρύτητα θα πρέπει να αποδοθεί σε αυτή βάσει του άρθρου 27 του Περί Απόδειξης Νόμου, Κεφ.
7. Δεδομένου του λόγου που ο μάρτυς επικαλέστηκε για τη προβολή και μεταχείριση της έκθεσης/Τεκμήριο 29Α, οι περί αποδεικτικού δικαίου αναλύσεις που αναπτύχθηκαν μετατράπηκαν σε ακαδημαϊκές αφού η έκθεση/Τεκμήριο 29Α, εκτός από το ότι συνθέτει την πιο πρόσφατη γνώμη των εναγομένων 1 επί των ζητημάτων στα οποία αφορά, είναι αποδεκτή και ως πραγματική μαρτυρία, όχι για την όποια αλήθεια αντιπροσωπεύει το περιεχόμενο της αλλά για την (αδιαμφισβήτητη) ύπαρξη της κατά τους χρόνους που ενδιαφέρουν στην παρούσα υπόθεση (βλ. κατ' αναλογίαν, Γιάγκου ν Deme Dairy Ltd

(2006)1(A) AΑΔ 91, Γρηγορίου ν Μιχαλάκης Πογιατζής και Σία Λτδ

(2003)1(Γ) ΑΑΔ 1924, Χρυσάνθου και Άλλων ν Petros Pitsillis (Glass Market) Limited και Άλλων

(2001)1(Α) ΑΑΔ 383). Δέχομαι τη μαρτυρία του XXXXX Marion (MY1). Ο XXXXX Calandot (MY2), ήταν σαφέστατος και αδιάθλαστος στο ότι, μηδέποτε υπήρξε συναντίληψη μεταξύ εναγόντων και εναγομένων 1 για τη φερόμενη αναγκαιότητα ανύψωσης αφού οι εναγόμενοι 1 ποτέ δεν συμμερίστηκαν τη θέση αυτή των εναγόντων (ως οι τελευταίοι την ανέπτυξαν). Ο μάρτυς, όταν απαντούσε, έδειχνε βαθιά γνώση των πραγμάτων και των όσων συνέβηκαν, ασχέτως αν κάποια από τα επισυμβάντα μπορεί και να μην τα βίωσε πρωτογενώς. Ήταν προσέτι και ανυστερόβουλος και ένα δείγμα της διαπίστωσης αυτής σύγκειται στο ότι όταν τούτος εντόπισε (κατά την αντεξέταση) πως λαθεμένα είχε απογράψει στην παράγραφο 48 της γραπτής του δήλωσης/Έγγραφο Ζ1 πως η εκστρατεία αποκατάστασης του Peugeot 3008 είχε αποφασιστεί από τους εναγομένους 2, δήλωσε ότι η εκστρατεία είχε αποφασιστεί από τους εναγομένους 1. Όπως και να έχει, το τι αποτέλεσε θέση του μάρτυρα ήταν πως η ανύψωση δεν μπορούσε να γίνει χωρίς δέουσα και αρμοδίως δοθείσα έγκριση των εναγομένων 1, ως των μόνων αρμόδιων επί του θέματος. Ουδεμία θέση ή υποβολή των εναγόντων προς τον μάρτυρα κατάφερε να τον οδηγήσει σε μαρτυριακή αστάθεια (και τούτο ανεξαρτήτως της όποιας αποδεικτικής αξίας της μαρτυρίας του). Ο μάρτυς ήταν σαφής για το ότι η ανύψωση, ως παρέμβαση επί του Peugeot 3008, ήταν δυνατόν να προκαλέσει προβλήματα ασφάλειας στο όχημα, με το κατά πόσον τέτοια προβλήματα καταδείχθηκαν πως δημιουργήθηκαν (ή όχι), να μην επηρεάζει το αδιάρρηκτο και ορθολογικό των τοποθετήσεων του. Καμιά πτυχή της αντεξέτασης δεν επέφερε πλήγμα στην αξιοπιστία του μάρτυρα, ούτε βεβαίως και η πολλά αναφερόμενη παραδοχή του (κατά την ερμηνευτική των εναγόντων) ότι ο μάρτυς άκουσε για πρώτη φορά πως οι ενάγοντες άλλαξαν τα ελατήρια για σκοπούς ανύψωσης γύρω στο καλοκαίρι 2015 (με την αγωγή να καταχωρίζεται τον Σεπτέμβριο 2014). Ο μάρτυς αιτιολόγησε τα όσα είπε, με αυτόν να παραδέχεται ευθαρσώς, όπου τούτο χρειαζόταν, πως δεν μπορούσε να μιλήσει με κύρος για ερωτήματα που του υποβάλλονταν. Δέχομαι τη μαρτυρία του XXXXX Calandot (MY2). Ο XXXXX Κυριακίδης (ΜΥ3) - πρώτος μάρτυς των εναγομένων 2 - δήλωσε ότι τούτοι αποκατέστησαν τα Peugeot 3008, αφού οι αγοραστές ήσαν απογοητευμένοι από τα προβλήματα. Ο μάρτυς αποσαφήνισε πως η εκστρατεία αποκατάστασης έγινε σταδιακώς και συμφώνως πάγιας πρακτικής. Μέρος των τοποθετήσεων του βρίσκονταν και σε σύμπνοια με τη δέσμη μηνυμάτων/Τεκμήριο 47 (αφορώντων στον Οκτώβριο 2014) - που κατατέθηκε μετά από αίτημα του αντεξετάζοντα - όπου αναφέρεται (στη σελίδα 3), ότι μέχρι την 13.10.14, είχαν αποκατασταθεί 342 οχήματα. Για την εκστρατεία αποκατάστασης και με αναφορά σε επιστολή των εναγομένων 1 προς τους εναγομένους 2 ημερομηνίας 31.7.15 (βλ. Τεκμήριο 37, σελίδες 10-11), όταν υποβλήθηκε στον μάρτυρα από τους δικηγόρους των εναγομένων 1 πως, από την επιστολή, ξεπροβάλλει ψόγος των εναγομένων 1 προς τους εναγομένους 2 για μη ορθή εφαρμογή της εκστρατείας αποκατάστασης, ο μάρτυς δήλωσε πως οι εναγόμενοι 1 ενεργούσαν βάσει θεωρητικών στοιχείων ενώ οι εναγόμενοι 2 είχαν ιδίαν και επί του εδάφους γνώση της κατάστασης και συνεπώς βρίσκονταν σε καλύτερη θέση να κρίνουν τι έπρεπε να αντικατασταθεί και τι όχι. Μια σημαντική έκφανση της μαρτυρίας του μάρτυρα, η οποία έμεινε και άσειστη, ήταν το ότι, για τον ίδιον, ήταν καθαρό πως «.από τη στιγμή που αποφαίνεται ο πλέον ειδικός του θέματος, αυτός που κατασκεύασε το αυτοκίνητο περί του θέματος όλα τα υπόλοιπα για εμένα είναι εκ του περισσού. Και βεβαίως το τι ισχυρίζομαι τώρα αποδείχτηκε στην πράξη. Αποδείχτηκε στην πράξη με όλα τα συνεπακόλουθα και όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίσαμε με τους ιδιοκτήτες των αυτοκινήτων». Οι συνήγοροι των εναγόντων υπέδειξαν στην αγόρευση τους, πως καίτοι ο μάρτυς ισχυριζόταν πως μπορούσε να παρουσιάσει τεκμήρια και αποδείξεις «. όπου υπήρχαν πολλά θέματα ασφάλειας και φθορές πάνω στα αυτοκίνητα .» καθώς και για «. κόσμο που ένοιωσε ότι κινδύνευσε .», ουδέν εμφάνισε στο Δικαστήριο. Στην έκταση που το δικηγορικό σχόλιο αποβλέπει στο να πλήξει την αξιοπιστία του μάρτυρα, απέτυχε. Ο μάρτυς απάντησε ανενδοίαστα σε όσα του τέθηκαν. Το αν ο ίδιος είπε πως «. μπορούμε να φέρουμε και κόσμο που ένιωσε ότι κινδύνευσε και κόσμο ο οποίος εκτροχιάστηκε και κόσμο ο οποίος ήρθε έξω από το γραφείο μου και λέει "εν να το κρούσω τζιαί εν να σας κρούσω τζιαί εσάς". Κόσμο ο οποίος είπε "έφυα που τον δρόμο τζιαί πάτησα τα στόπερ τζιαί γύρισε με"», ή πως, οι εναγόμενοι 2 μπορούσαν να παρουσιάσουν σχετική έγγραφη μαρτυρία για όσα ο μάρτυς ισχυριζόταν - και δεν επράχθη - δεν μειώνει την αξιοπιστία του, παρά μόνον την αποδεικτική δύναμη της μαρτυρίας του και κατ' επέκτασιν το ενιαίο της εκδοχής των εναγομένων 2 για ό,τι η μαρτυρία του μάρτυρα επεδίωξε να καταδείξει. Επ' αυτού - και χωρίς να αποδίδω στο γεγονός (και στα συνοδευτικά αυτού έγγραφα), βλέψη έτερη από εκείνη που δηλώθηκε στο Δικαστήριο [κάτι ανεπίτρεπτο] (βλ. κατ' αναλογίαν, Τσιελεπής και Άλλων ν Eurogoal Bookmakers Limited

(2014)1(Β) ΑΑΔ 1548, 1556, Βασιλείου ν Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 104, 134-135) - δεν διαλανθάνει την προσοχή ότι οι διάδικοι δήλωσαν ως παραδεκτό γεγονός λίγα λεπτά προτού αρχίσει η μαρτυρία του μάρτυρα (βλ. Έγγραφο Παραδεκτών Γεγονότων, ημερομηνίας 19.6.18), πως την 20.1.14 είχε καταχωρισθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας η αγωγή 327/14 η οποία αφορούσε, κατά τα αναγραφόμενα στην όψη της Έκθεσης Απαιτήσεως (ημερομηνίας 22.1.15), σε ζητήματα που φαίνεται να συνδέονται με όσα ο μάρτυς είπε εν πολλοίς στη δική του μαρτυρία. Δέχομαι τη μαρτυρία του XXXXX Κυριακίδη (MY3). Ο XXXXX Δημητρίου (ΜΥ4), εξήγησε (δίχως να αμφισβητηθεί ή να αντικρουστεί), πως η εκστρατεία αποκατάστασης του Peugeot 3008 αφορούσε στο τι ο όρος περιγράφει και όχι σε εκστρατεία ανάκλησης (αφού η εκστρατεία έγινε στην Κύπρο και όχι παγκοσμίως). Για την ευρύτερη θεματική τού αν (και σε ποιο βαθμό) ο μάρτυς - και οι εναγόμενοι 2 - ήξερε για την ανύψωση, τούτος χωρίς κομπασμούς ή περιελίξεις, είπε πως ο XXXXX Μιχαηλίδης (ΜΕ1), όταν συζητούσαν «. τα διάφορα θέματα πριν αναλάβουμε εμείς την αντιπροσωπεία, τα διάφορα θέματα για τα αυτοκίνητα, για τις πωλήσεις, για τους υπαλλήλους του .», του είπε «. ότι έκαμναν αυτήν τη μετατροπή .», με τον μάρτυρα να δηλώνει (άνευ απευθείας αμφισβήτησης και για ό,τι τούτο θα μπορούσε να αξίζει), πως ποτέ δεν είχε «. φανταστεί ότι αυτή η μετατροπή θα γινόταν χωρίς την έγκριση της Peugeot, δεν μπορούσα να φανταστώ κάτι τέτοιο, βασικά δεν φανταζόμουνα ποτέ ότι ο κύριος Μιχαηλίδης και η εταιρεία MPM Eurocars θα προέβαινε σε μια μετατροπή η οποία δεν ήταν εγκριμένη από την Peugeot. Διότι και όλες οι συμβάσεις των εισαγωγέων, διότι επειδή είμαι και εγώ εισαγωγέας αυτοκινήτων για 40 χρόνια, της HONDA βασικά, γνωρίζουμε από όλες τις συμβάσεις ότι καμία μετατροπή δεν επιτρέπεται και είναι σε αντίθεση με το συμβόλαιο των εισαγωγέων. Επομένως σε καμία μετατροπή δεν επιτρεπόταν αυτό το πράγμα να γίνει, επομένως δεν μπορούσα να φανταστώ ότι ο κύριος Μιχαηλίδης, ένας πολύ καθώς πρέπει κύριος και φίλος και γνωστός στην αγορά, θα έκαμνε κάτι το οποίο δεν θα είχε την έγκριση της Peugeot, που εκ των υστέρων απεδείχθη ότι δεν είχε την έγκριση της Peugeot και δυστυχώς εμείς βρεθήκαμε σαν εταιρεία σε έναν κυκεώνα προβλημάτων ...». Ο μάρτυς είπε πως η τελική διαπραγμάτευση (που κατέληξε στη Συμπληρωματική Συμφωνία), είχε γίνει, στην ουσία, εντός αποδεκτών επιχειρηματικών παραμέτρων και συμπεριφοράς μεταξύ εναγομένων 2 και εναγόντων (και χωρίς απειλές ή εκβιασμούς). Ο μάρτυς δεν αντεξετάστηκε ευθέως ούτε και επί της θέσης αυτής, αλλά μήτε και για το ότι, ως είπε, διεξήχθη σειρά συναντήσεων μεταξύ των εναγομένων 2 και των εναγόντων πριν από τη Συμπληρωματική Συμφωνία, ή και για το ότι η εκδοχή του αντιτίθεται εκείνης του XXXXX Μιχαηλίδη (ΜΕ1), ο οποίος ισχυρίστηκε πως είχε γίνει μια μόνον συνάντηση μεταξύ των εμπλεκομένων πριν από την υπογραφή της Συμπληρωματικής Συμφωνίας και εν σχέσει προς αυτή. Οι ενάγοντες παραπονέθηκαν στην αγόρευση των δικηγόρων τους, πως ο μάρτυς είναι στην αντεξέταση του που για πρώτη φορά πρόβαλε τον ισχυρισμό πως οι €785.000,00, δεν αφορούσαν αποκλειστικώς στα πραγματικά έξοδα που θα επωμίζονταν οι εναγόμενοι 2 για την εκστρατεία αποκατάστασης και ότι συμπεριλαμβανόταν σε αυτό το ποσό και η ζημιά στη φήμη και πελατεία των εναγομένων

1. Μπορεί μεν η θέση των εναγόντων να είναι αυστηρώς ορθή ως διατυπώθηκε (σε ό,τι αφορά στον μάρτυρα) - γνώριζαν όμως οι ενάγοντες από πολύ νωρίς για τη θέση του αυτή (και των εναγομένων 2) αφού ο XXXXX Μιχαηλίδης (ΜΕ1) εξέθεσε κατά την κυρίως εξέταση (παραδείγματος χάριν στην παράγραφο 32 της γραπτής δήλωσης/Έγγραφο Α), πως «. μετά την υπογραφή της Συμφωνίας Πώλησης και την παράδοση του ελέγχου και της κατοχής της Πωλούμενης Επιχείρησης στην Εναγόμενη 2, ξαφνικά η Εναγόμενη 1, άλλαξε στάση και σε συνεννόηση με την Εναγόμενη 2, ξεκίνησε για ευνόητους λόγους, να υποστηρίζει την θέση ότι τα πάντα έγιναν χωρίς την γνώση και συγκατάθεση της και για πρώτη φορά και στο στάδιο αυτό θυμήθηκε μάλιστα να κάμει αναφορά σε ισχυριζόμενη ζημία στην φήμη και πελατεία της, όπως επίσης θυμήθηκε στο στάδιο αυτό, δήθεν, να επιφυλάξει μάλιστα και τα δικαιώματα της. Καταθέτω ως Τεκμήριο 16, αντίγραφο της σχετικής επιστολής της Εναγόμενης 1 ημερ. 28/11/2012, όπως επίσης και την γραπτή απάντηση της Ενάγουσας ημερ. 03/12/2012 .» (η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου) - πλην όμως ο μάρτυς, ως ο ίδιος εξήγησε, είχε προ πολλού αφήσει να νοηθεί ότι αυτό είναι που εννοούσε από το σύνολο της συμπεριφοράς των εναγόντων. Πιο συγκεκριμένα, ο μάρτυς, αντεξεταζόμενος επί ηλεκτρονικού μηνύματος που είχε στείλει στους εναγομένους 1 την 5.3.13 (βλ. Τεκμήριο 50), είπε πως τούτος παρέπεμπε εκεί σε «reduction of goodwill», υποστηρίζοντας ότι με αυτό, εννοούσε τη φήμη των εναγομένων
2. Ο μάρτυς δεν υπήρξε υστερόβουλος, ως αφέθηκε να νοηθεί, προτάσσοντας, ως λέχθηκε, οψίμως τη θέση αυτή «. για πρώτη φορά στο στάδιο της αντεξέτασης .» (ως σημειώνεται στη γραπτή αγόρευση των εναγόντων). Το αν οι ενάγοντες διαφωνούν με την ερμηνευτική του μάρτυρα ως προς τον όρο που χρησιμοποίησε, αν και αποτιμήσιμο, δεν εμποιεί άμβλυνση της αξιοπιστίας του μάρτυρα ο οποίος, αν μη τι άλλο, επέδειξε και συνέπεια στις αναφορές του αυτές. Το γεγονός ότι ο μάρτυς δεν διάλεξε να ενασχοληθεί με την πτυχή αυτή ευθύς εξ αρχής (φερ' ειπείν από τη γραπτή του δήλωση/Έγγραφο Θ), είναι κάτι που δεν αγνόησα. Όμως, δεν παρέβλεψα ούτε και τις συνθήκες υπό τις οποίες αναφάνηκε η θέση του μάρτυρα, που ήταν σε απάντηση αντεξεταστικής ερώτησης για το αν «. αυτό το ποσό των €785.000 αντιστοιχούσε στα έξοδα της εκστρατείας αποκατάστασης, συμφωνείτε;», με αυτόν να λέγει πως συμφωνούσε εν μέρει με την ερώτηση/υποβολή και να επεκτείνει αργότερα (μετά που κλήθηκε από τον αντεξετάζοντα να εξειδικεύσει τι είναι που εννοούσε με την απάντηση του), επί των όσων έκρινε ότι έπρεπε να αναφέρει. Είπε ο μάρτυς - χωρίς περιστροφές και εξάρσεις (και αυτό έχει την τιμή του ως δικαστική αξιολογική παρατήρηση, εξού και μεταφέρω ανέγγιχτη την περικοπή, που κατοπτρίζεται έτι καλύτερα η περιγραφόμενη εντύπωση) - πως «Στις διαπραγματεύσεις μας και εξαρχής όταν ετέθη αυτό το θέμα, η απαίτησίς μας για μείωση του ποσού ήταν στο γεγονός ότι θα είχαμε αρκετά έξοδα τα οποία δεν υπολογίζαμε από την αρχή και ότι ένα μέρος του λεγόμενου good will, καλής φήμης και σε αυτήν την περίπτωση κακής φήμης, θα έπρεπε να αφαιρεθεί. Διότι όταν διαπραγματευόμασταν με τον κύριο Μιχαηλίδη για €3.000.000, διαπραγματευόμασταν για την καλή φήμη της εταιρείας και επειδή γνωρίζουμε εις το παζάρι, στο εμπόριο τι σημαίνει καλή φήμη και τι κακή φήμη, το θεωρήσαμε ότι με αυτό το γεγονός που έγινε, σίγουρα η Peugeot θα είχε υποστεί κακή φήμη, διότι όπως σας είχα πει οι δυσαρεστημένοι πελάτες μιλούν περισσότερο και αντιλαμβάνεστε ότι ήταν 600 αυτοκίνητα. Δηλαδή ήταν ένας μεγάλος αριθμός πελατών οι οποίοι θα μπορούσαν να κάμουν πολλή ζημιά και δυστυχώς όταν έγινε αυτό, οι ανταγωνιστές μας όταν ξεκίνησε αυτή η υπόθεση, οι ανταγωνιστές μας το χρησιμοποιούσαν χτυπώντας την εταιρεία κάτω από τη μέση και λέγοντας "κοιτάξετε τι εν να πάτε να πάρετε αυτοκίνητα τα οποία είχαν μετατραπεί και αυτοκίνητα τα οποία δεν πληρούσαν τις προδιαγραφές"; Επομένως η Peugeot υπέστη κακή φήμη, ξεκίνησε και επομένως στις διαπραγματεύσεις σαν έμποροι που είμαστε και επιχειρηματίες, είχαμε, μάλιστα στο τελευταίο μου το e‑mail στον κύριο XXXXX Ιωαννίδη το οποίο εδώ θα ήθελα να ξεκαθαρίσω, ότι συζητούσαμε γι' αυτό το θέμα με τον κύριο XXXXXΙωαννίδη τον οικονομικό διευθυντή, όχι με τον κύριο Μιχαηλίδη, επομένως θέλω να πω ότι με τον κύριο Μιχαηλίδη οι επαφές μου ήταν μάλλον επί θέματα εργασιακά στην αρχή, μετά θέματα οικονομικής φύσεως όσον αφορά το τελικό τίμημα που διαπραγματευτήκαμε ήταν με τον κύριο XXXXX Ιωαννίδη και με τον κύριο XXXXX Μιχαηλίδη με τον οποίον όπως σας είπα είχα και έχω και συγγενικές σχέσεις, ο οποίος είναι ο άλλος director της εταιρείας. Επομένως ναι αυτό το ποσό το οποίο αφαιρέθη ήταν, ένα μέρος ήταν η αποκατάστασις και ένα μέρος του ποσού αυτού σίγουρα ήταν η κακή φήμη της εταιρείας που θα δημιουργείτουν ...». Οι δικηγόροι των εναγόντων - και επιστρέφω στη θέση του μάρτυρα πως οι €785.000,00 εμπερίκλειαν (πέραν από τα έξοδα της εκστρατείας αποκατάστασης) και το αντίτιμο τρόπον τινά για τη φήμη των εναγομένων 2 - εκτός από το ζήτημα της γενικότερης αξιοπιστίας του μάρτυρα (το οποίο οι συνήγοροι άδραξαν και επεξέτειναν για τους λόγους που προειπώθηκαν), πρότειναν και το ότι «. ο εν λόγω ισχυρισμός δεν μπορεί να ληφθεί υπόψιν από το Δικαστήριο εφόσον δεν είχε τεθεί στον κ. Μιχαηλίδη κατά την αντεξέταση του . αλλά ούτε δικογραφείται». Δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση των εναγόντων. Ως πρώτη σημείωση, παραθέτω πως το ηλεκτρονικό μήνυμα/Τεκμήριο 50 (στο οποίο γίνεται αναφορά πιο πάνω), ήταν σε γνώση των εναγόντων πριν από την έναρξη της δίκης όντας ένα από τα αποκαλυφθέντα έγγραφα. Έτσι, το περιεχόμενο του εγγράφου, μπορούσε να τύγχανε ενασχόλησης από τους ενάγοντες όταν παρουσίαζαν τη δική τους μαρτυρία. Τούτο θα μπορούσε να είχε γίνει ευκόλως και μέσω του XXXXX Μιχαηλίδη (ΜΕ1), αφού περί αυτού ο λόγος τούτη τη στιγμή. Δεν έγινε όμως. Όπως δεν έγινε και διάβημα επανάκλησης του XXXXX Μιχαηλίδη (ΜΕ1) από τους ενάγοντες, αν κρινόταν ότι, παρόλη τη γνώση που είχαν οι ενάγοντες για την ύπαρξη του Τεκμηρίου 50 (όπως και να το ερμήνευαν υποκειμενικώς), η μαρτυριακή κατάσταση που διαρθρώθηκε επί του εδάφους μετά τη μαρτυρία του XXXXX Δημητρίου (ΜΥ4) μπορούσε να εντάξει την περίπτωση εντός των προβλέψεων της νομολογίας περί επανάκλησης μαρτύρων. Ως δεύτερη σημείωση, η θέση των εναγόντων πως τα όσα ο XXXXX ς Δημητρίου (ΜΥ4) είπε, δεν δικογραφούνται, αν και σωστή, ως πρώτη αντίδραση, δεν απαντά στο ζήτημα και πάντως δεν εμποδίζει τους εναγόμενους 2 (ή τον XXXXX Δημητρίου [ΜΥ4]), από το να τα προβάλλουν. Τούτο, γιατί, στην Υπεράσπιση των εναγομένων 2, απορρίπτονται άπασες οι θέσεις των εναγόντων περί προφορικής συμφωνίας των συμβαλλομένων για κάποια υπόλοιπα ζητήματα «. σε σχέση με τον τρόπο διεξαγωγής και υλοποίησης των όσων είχαν προβληθεί μέσω της Προτεινόμενης Εκστρατείας Ανάκλησης .» (ως ενδεικτικώς αναφέρεται στην παράγραφο 37 της Έκθεσης Απαίτησης). Τα λεχθέντα του XXXXX Δημητρίου (ΜΥ4), αποτελούν μαρτυρία τέτοια που τείνει να προσθέσει σε εκείνα που οι ενάγοντες ισχυρίζονται για όσα προηγήθηκαν (ως διαβούλευση), της υπογραφής της Συμπληρωματικής Συμφωνίας και τίποτε περισσότερο. Έγινε επίσης μνεία για το ότι ο μάρτυς δεν ήταν σε θέση να δώσει λεπτομέρειες για τα αναλυτικά έξοδα που είπε πως είχαν υποστεί οι εναγόμενοι 2 για την αποκατάσταση των Peugeot 3008, με αυτόν να παρουσιάζει σχετικές καταστάσεις λογαριασμού, ως το Τεκμήριο
3. Είναι γεγονός πως η μαρτυρία αυτή στερείται αποδεικτικής βαρύτητας διότι δεν αποτελεί την καλύτερη δυνατόν μαρτυρία υπό τις περιστάσεις βάσει του άρθρου 27 του Περί Απόδειξης Νόμου, Κεφ.9, ιδίως ελλείψει διασαφήσεων ως προς το γιατί δεν προσήλθε ως μάρτυς ο συντάκτης του εγγράφου για να το επεξηγήσει (βλ. κατ' αναλογίαν, Kireev v Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 273/17, ημ. 22.4.19, ΣΠΕ Λακατάμιας-Δευτεράς Λτδ ν Δράκου, Ποιν. Έφ. 129/15, ημ. 5.4.17, Δημητρίου και Άλλων ν Ξανδρή

(2012)1(Γ) ΑΑΔ 2184, 2192). Το λέγω αυτό σε αυτή την ενότητα αφού σχετίσθηκε και με την αξιοπιστία του μάρτυρα, η οποία όμως, από όσα υποβλήθηκαν και εξετάστηκαν, δεν εκθεμελιώθηκε, ιδίως γιατί οι ενάγοντες δεν κατάφεραν να διασυνδέσουν τη μαρτυριακή αξιοπιστία του μάρτυρα με την αποδεικτική βαρύτητα των όσων είπε. Δέχομαι τη μαρτυρία του XXXXX Δημητρίου (ΜΥ4). Περνώ στα υπόλοιπα (τελικά) ευρήματα. Από το 1991 μέχρι τον Απρίλιο 2012 οι ενάγοντες - δεόντως εγγεγραμμένοι ως εταιρική οντότητα (όπως και οι εναγόμενοι) - ήσαν αποκλειστικοί αντιπρόσωποι των εναγομένων 1 στην Κύπρο για την εισαγωγή και πώληση αυτοκινήτων και μοτοσικλετών Peugeot αλλά και άλλων καθορισμένων εμπορικών επωνυμιών. Το 2009 οι ενάγοντες, ως αποκλειστικοί αντιπρόσωποι των εναγομένων 1 στην Κύπρο, εισήγαγαν και προώθησαν το αυτοκίνητο Peugeot Crossover/SUV 3008 (Peugeot 3008). Οι ενάγοντες εκφράσαν αμφιβολίες προς τους εναγομένους 1 για την προοπτική επιτυχούς προώθησης του Peugeot 3008 στην Κύπρο. Οι αμφιβολίες βασίστηκαν, κατά την ενημέρωση των εναγομένων 1 από τους ενάγοντες, στο ότι το Peugeot 3008 ήταν χαμηλότερου ύψους από το έδαφος από ό,τι τα αυτοκίνητα Nissan Qashqai και Volkswagen Tiguan, που οι ενάγοντες θεωρούσαν ως ανταγωνιστικά του Peugeot 3008 (βλ. Τεκμήρια 1 και 2). Οι ενάγοντες ενημέρωσαν τους εναγομένους 1 πως είχαν ζητήσει έκθεση για την προώθηση του Peugeot 3008 στην Κύπρο, την οποία εν συνεχεία έστειλαν προς τους εναγομένους 1 (βλ. Τεκμήριο 3). Οι εναγόμενοι 1, αφού μελέτησαν την έκθεση/Τεκμήριο 3, εξέφρασαν αμφιβολίες για την ακρίβεια της, μια που τούτη ετοιμάστηκε στη βάση ερωτημάτων που υποβλήθηκαν σε άτομα που είχαν ήδη αγοράσει είτε Nissan Qashqai είτε Volkswagen Tiguan. Την αβεβαιότητα αυτή, οι εναγόμενοι 1 την εκδήλωσαν και με ηλεκτρονικό μήνυμα εντεταλμένου υπαλλήλου τους, XXXXX De Michelena (βλ. Τεκμήριο 2[2]). Οι ενάγοντες πίστευαν (εσφαλμένως), ότι υπήρχαν αντικειμενικές δυσκολίες για την πετυχημένη προώθηση του Peugeot 3008 στην Κύπρο και πως τα ανταγωνιστικά αυτοκίνητα πλεονεκτούσαν στον τομέα της απόστασης τής βάσης τους από το έδαφος έναντι του Peugeot

1. Στις 5.11.09 οι ενάγοντες, πρότειναν προς τους εναγομένους 1 την ανύψωση κατά 3 εκατοστά τής απόστασης του Peugeot 3008 από το έδαφος, με αλλαγή των ελατηρίων τους (βλ. Τεκμήριο 2[2-3]). Οι εναγόμενοι 1 δεν ενέκριναν ποτέ την εισήγηση των εναγόντων. Ό,τι οι εναγόμενοι 1 ανέφεραν προς τους ενάγοντες ήταν πως από εμπορικής απόψεως, δεν υπήρχε πρόβλημα με την ανύψωση πλην όμως μια τέτοια τροποποίηση εξαρτιόταν από την έγκριση του τεχνικού τμήματος και του τμήματος ανταλλακτικών των εναγομένων 1 και όχι από τον υπάλληλο των εναγομένων 1 (XXXXX De Michelena), ο οποίος ήταν ο υπεύθυνος για την περιοχή στην οποία εντασσόταν και η Κύπρος (Area Manager). Ήταν για αυτό τον λόγο που ο XXXXX De Michelena (και κατ' επέκτασιν οι εναγόμενοι 1), ζήτησαν από τους ενάγοντες να διαβιβάσουν προς αυτούς το συντομότερο, τεχνική μελέτη για την εντεταλμένη υπηρεσία των εναγομένων 1 για να ερευνήσει το θέμα. Σε καμιά από τις άλλες χώρες στις οποίες οι εναγόμενοι 1 εξάγουν το Peugeot 3008, επίσημοι αντιπρόσωποι τους ζήτησαν ανύψωση του Peugeot 3008 για να καταστήσουν εφικτή την προώθηση του στις τοπικές αγορές. Οι ενάγοντες έστειλαν προς τους εναγομένους 1 τη ζητηθείσα μελέτη για την ανύψωση (βλ. Τεκμήριο 6). Τον Δεκέμβριο 2010 οι εναγόμενοι 1 ενημέρωσαν με ηλεκτρονικό μήνυμα 21.12.10/Τεκμήριο 7, τους ενάγοντες ότι η τεχνική τους υπηρεσία και το τμήμα ανταλλακτικών αρνήθηκαν να εγκρίνουν τα νέα ελατήρια και την ανύψωση για λόγους ασφαλείας. Οι εναγόμενοι προειδοποίησαν τους ενάγοντες πως, ακριβώς γιατί η ανύψωση θα δημιουργούσε ζητήματα ασφάλειας, ουδείς μπορούσε να την εγκρίνει εκτός από τους εναγομένους 1 και ότι, για το 2011, οι εναγόμενοι 1 συνιστούσαν όπως σταματήσει η διά των ελατηρίων ανύψωση του Peugeot 3008 («. stop the spring modification). Οι εναγόμενοι 1 στο ίδιο ηλεκτρονικό μήνυμα/Τεκμήριο 7, προειδοποιούσαν τους ενάγοντες πως τα ελατήρια δεν καλύπτονταν από την εγγύηση των εναγομένων 1 και ότι δεν θα δέχονταν καμιά ευθύνη σε περίπτωση ατυχήματος προκληθέντος εκ της αλλαγής των ελατηρίων. Οι εναγόμενοι 1 υπενθύμισαν επίσης τους ενάγοντες (στο ηλεκτρονικό μήνυμα/Τεκμήριο 7), πως οι πωλήσεις του Peugeot 3008 δεν είχαν επηρεάσει τις πωλήσεις του παγκοσμίως. Μολαταύτα, οι ενάγοντες πραγματοποίησαν μονομερώς τις προτεινόμενες από αυτούς αλλαγές, σε μερικά τουλάχιστον εκ των Peugeot 3008 που είχαν εισαχθεί στην Κύπρο, χωρίς να αναμένουν την (όποια) έγκριση των εναγομένων
2. Σε ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 25.2.10/Τεκμήριο 8, οι ενάγοντες ανέλαβαν πως το οποιοδήποτε πρόβλημα παρουσιαζόταν στα Peugeot 3008 που μπορούσε να αποδοθεί από τεχνικής απόψεως στην ανύψωση, θα αντιμετωπιζόταν από αυτούς χωρίς πρόταξη της εγγύησης των εναγομένων
3. Όμως, σύμφωνα με τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ εναγόντων και εναγομένων 1 (η οποία προτάχθηκε από την συντάκτρια του ηλεκτρονικού μηνύματος ημερομηνίας 25.2.10), το βάρος απόδειξης θα βρισκόταν στους ώμους των εναγομένων 1 και έτσι οι ενάγοντες θα αποζημιώνονταν με τα ποσά της εγγύησης, μέχρι την προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων που θα δικαιολογούσαν αναστροφή της πίστωσης. Η Συμφωνία (ημερομηνίας 31.5.11) μεταξύ εναγόντων και εναγομένων 1 για την αποκλειστική αντιπροσώπευση των εναγομένων 1 στην Κύπρο από τους ενάγοντες (βλ. Τεκμήριο 24), απαγόρευε (διά του Άρθρου ΙΧ [4]) στους ενάγοντες την πραγματοποίηση οποιασδήποτε τεχνικής ή αισθητικής τροποποίησης στα μηχανοκίνητα οχήματα χωρίς την προηγούμενη έγκριση των εναγομένων
4. Κατά την περίοδο που οι ενάγοντες ήσαν αποκλειστικοί αντιπρόσωποι των εναγομένων 1 στην Κύπρο, πούλησαν συνολικώς 592 Peugeot
5. Όπως γινόταν και με όλα τα άλλα αυτοκίνητα που εισήγαγαν στην Κύπρο οι ενάγοντες από τους εναγομένους 1 - συμπεριλαμβανομένου και του Peugeot 3008 - οι εναγόμενοι 1 κάλυψαν τα έξοδα για τη διαφήμιση και προώθηση του Peugeot 3008, δίχως αυτό να σημαίνει ασφαλώς ότι οι εναγόμενοι 1 είχαν συμφωνήσει ρητώς ή άλλως πως με την τροποποίηση του Peugeot
6. Οι εναγόμενοι 1 δεν είχαν εγκρίνει ποτέ την τροποποίηση και τούτο το γνώριζαν καλώς οι ενάγοντες (ή θα έπρεπε να το γνωρίζουν). Στις 26.4.12 οι ενάγοντες και οι εναγόμενοι 2 υπόγραψαν τη Συμφωνία, με την οποία οι εναγόμενοι 2 αγόραζαν από τους ενάγοντες (ανάμεσα σε αλλά) την αποκλειστική εισαγωγή και πώληση στην Κύπρο των αυτοκίνητων και μοτοσικλετών Peugeot (βλ. Τεκμήριο 13). Η Συμφωνία ήταν το επιστέγασμα διαπραγματεύσεων των συμβαλλομένων οι οποίες διήρκησαν από τον Νοέμβριο
7. Οι συναντήσεις γίνονταν είτε στο γραφείο των εναγομένων 2 είτε στο γραφείο του XXXXX Μιχαηλίδη (Διευθυντή των εναγόντων), ή στον χώρο των εναγόντων. Εκτός από τον XXXXX Δημητρίου (ΜΥ4), παρόντες στις συναντήσεις ήταν (μεταξύ άλλων) και ο XXXXX Μιχαηλίδης (ΜΕ1). Κατά τη Συμφωνία (επί παραδείγματι διά του όρου 2.7 αυτής), προβλεπόταν πως ένα μέρος της τιμής που έπρεπε να καταβάλουν οι εναγόμενοι 2 ήταν και το ποσό των €2.935.000,00 για τη φήμη και πελατεία των εναγόντων. Οι εναγόμενοι 1 γνώριζαν για τις διαπραγματεύσεις των εναγόντων με τους εναγομένους 2 (αλλά μονάχα στον βαθμό που αφορούσαν στους εναγομένους 1 ως κατασκευαστών των οχημάτων και μοτοσικλετών και στην έκταση που οι εναγόμενοι 2 ήσαν οι προτεινόμενοι νέοι αποκλειστικοί εισαγωγείς και πωλητές των εν λόγω οχημάτων και μοτοσικλετών στην Κύπρο). Αφού οι εναγόμενοι 2 έγιναν αποκλειστικοί αντιπρόσωποι των εναγομένων 1 στην Κύπρο οι εναγόμενοι 2 (βάσει καταγγελιών ή και παραπόνων που δέχθηκαν από αγοραστές του Peugeot 3008 εξαιτίας της ανύψωσης), ενημέρωσαν τους εναγομένους 1 (με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 2.8.12), ότι τα προβλήματα οφείλονταν στην ανύψωση (βλ. Τεκμήριο 30). Οι εναγόμενοι 1 αντέδρασαν. Επακολούθησε ανταλλαγή ηλεκτρονικών μηνυμάτων μεταξύ 2.8.12-28.8.12 (βλ. Τεκμήριο 31). Οι εναγόμενοι 2 γνωστοποίησαν στους εναγομένους 1 πως πολλοί αγοραστές Peugeot 3008 απειλούσαν με δικαστικά μέτρα λόγω των προβληματικών αυτοκινήτων που αγόρασαν (εν αγνοία τους). Μάλιστα, μια αγοραστής κατέθεσε υστερότερα (την 20.1.14) την αγωγή 327/14 εναντίον των εναγόντων στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (βλ. Παραρτήματα 1 και 2/Παραδεκτά Γεγονότα ημερομηνίας 19.6.18). Ο XXXXX Δημητρίου (ΜΥ4) έδωσε οδηγίες στον XXXXX Κυριακίδη (ΜΥ3) να πληροφορηθεί από τους εναγομένους 1 εάν τούτοι ήσαν ενήμεροι ή είχαν εγκρίνει την εν λόγω μετατροπή. Η απάντηση των εναγομένων 1 προς τους εναγομένους 2 ήταν αρνητική. Οι εναγόμενοι 1 προέβησαν στους δικούς τους τεχνικούς ελέγχους προκειμένου να επαληθεύσουν τους ισχυρισμούς των εναγομένων
8. Οι έλεγχοι κατέδειξαν ότι η ανύψωση προκάλεσε προβλήματα ασφάλειας και σταθερότητας στο Peugeot 3008 (βλ. Τεκμήρια 29, 29Α). Κατέστη απολύτως αναγκαίο όπως τα Peugeot 3008 (που είχαν ανυψωθεί από τους ενάγοντες), επανέλθουν στην αρχική εργοστασιακή τους κατάσταση. Οι εναγόμενοι 2 ενημέρωσαν τους ενάγοντες διά επιστολών (βλ. Τεκμήρια 14-15) για τα καθέκαστα και για το ότι - ανάμεσα σε άλλα - δεν σκόπευαν να καταβάλουν το υπόλοιπο που οφειλόταν στους ενάγοντες με τη Συμφωνία και πως οι €2.935.000,00, θα συμψηφιζόταν με το κόστος της εκστρατείας αποκατάστασης που θα εκτελούσαν οι εναγόμενοι
9. Στα πολλά (και μετά από ανταλλαγή επιστολών και διαλόγου μέρος των οποίων κατοπτρίζεται στα Τεκμήρια 15, 16, 23, 32, 33 και 48), οι ενάγοντες και οι εναγόμενοι 2 συμφώνησαν να τροποποιήσουν το αντάλλαγμα που είχε αρχικώς συμφωνηθεί στη Συμφωνία, μαζί με ορισμένα άλλα παρεμφερή θέματα. Οι εναγόμενοι 2 υποστηρίζονταν νομικώς από τους εδώ εμφανιζόμενους δικηγόρους τους. Η Συμπληρωματική Συμφωνία συνομολογήθηκε νομίμως, με την ελεύθερη συναίνεση και βούληση των συμβαλλομένων. Οι ενάγοντες, για αυτή την πτυχή είπαν ότι - με βάση όσα αναφέρονται σε επιστολή των εναγομένων 1 ημερομηνίας 28.11.12 (βλ. Τεκμήριο 16[4-6]) - εξαπατήθηκαν από τους εναγομένους 1 από ψευδή δήλωση τους πως είχαν προβεί σε τεχνικούς ελέγχους για το Peugeot 3008 που έδειξαν ότι η ανύψωση κατέστησε επικίνδυνα τα αυτοκίνητα και πως τα αγοραστικά παράπονα οφείλονταν στην ανύψωση. Όπως με ικανότητα ανέλυσε την παράμετρο αυτή στην αγόρευση του ο κ. Χαραλάμπους (εκ πλευράς εναγομένων 2), μια και οι ενάγοντες επικαλούνται απάτη, ο ισχυρισμός δεν μπορεί παρά να προσεγγιστεί ως ενδεικτικός τού ότι η κατ' ισχυρισμόν ψευδής παράσταση των εναγομένων 1 προς τους ενάγοντες έγινε δολίως, όπως εξάλλου και η ψευδής παράσταση, ώστε να τεθούν τα πράγματα τετραγωνισμένως εντός των προνοιών του άρθρου 36 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.
10. Αφήνοντας κατά μέρος τα περί μη επαρκούς (ή και καθόλου) δικογράφησης της θέσης αυτής των εναγόντων στην Έκθεση Απαίτησης, βάσει των προνοιών της Δ.19Θ5 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών ως τα ανέπτυξαν οι εναγόμενοι 1 στις σελίδες 25-27 της γραπτής αγόρευσης τους (με τα οποία ομογνωμώ), χρήζει επισήμανσης το ότι οι ενάγοντες παρέθεσαν ένα κυκεώνα θέσεων και εκδοχών για το πότε και πώς οι φερόμενες ψευδείς παραστάσεις συνέτειναν στο να προκαλέσουν ουσιωδώς τους ενάγοντες και τον XXXXX Μιχαηλίδη (ΜΕ1) να ενεργήσουν βάσει αυτών - ή ακόμη και εκβιασμό από μέρους των εναγομένων 1 - για να υπογράψουν οι ενάγοντες τη Συμπληρωματική Συμφωνία. Ο XXXXX Μιχαηλίδης (ΜΕ1), είχε λάβει γνώση της επιστολής ημερομηνίας 28.11.12 (βλ. Τεκμήριο 16[4-6]), πολύ πριν από την υπογραφή της Συμπληρωματικής Συμφωνίας και είχε άπλετο χρόνο να αναλογιστεί τα επόμενα του βήματα. Στις 3.12.12 ο XXXXX Μιχαηλίδης (ΜΕ1) διά της επιστολής/Τεκμήριο 16(1-2), απάντησε στην επιστολή των εναγομένων 1 ημερομηνίας 28.11.12/Τεκμήριο 16(4-6) απορρίπτοντας όσα οι εναγόμενοι 1 ισχυρίζονταν εκεί, ξεκαθαρίζοντας ότι η ανύψωση δεν επηρέασε την ασφάλεια του Peugeot
11. Υπό αυτή την οπτική γωνία, οι ενάγοντες δεν εμφανίζεται να επηρεάστηκαν (και δεν επηρεάστηκαν) από την επιστολή των εναγομένων 1/Τεκμήριο 16(4-6). Παρομοίως, σε μεταγενέστερη της Συμπληρωματικής Συμφωνίας επιστολή των δικηγόρων των εναγόντων, ημερομηνίας 24.4.14/Τεκμήριο 21 - που και τούτη μπορεί να αξιολογηθεί κατά το ίδιο σκεπτικό που αναπτύχθηκε παραπάνω για το Τεκμήριο 20 αν και χαρακτηρίζεται ως άνευ βλάβης - αναφύεται παραδοχή των εναγόντων ότι η μόνη παράσταση επί της οποίας βασίστηκαν για να υπογράψουν τη Συμπληρωματική Συμφωνία ήταν το ούτω καλούμενο έγγραφο ανάκλησης - κατά τα φαινόμενα το Τεκμήριο 32 - και έτσι όχι η επιστολή ημερομηνίας 28.11.12/Τεκμήριο 16(4-6), κάτι που παραδέχθηκε και στην αντεξέταση του ο XXXXX Μιχαηλίδης (ΜΕ1) συμφωνώντας ότι σε μεγάλο βαθμό (και όχι αποκλειστικώς) είχε στηριχθεί στο έγγραφο ανάκλησης για να δεχθεί αυτά που δέχθηκε, χωρίς ο μάρτυς να εξειδικεύει ως πρόσθετο αίτιο υπογραφής της Συμπληρωματικής Συμφωνίας όσα εμπεριέχονται στην επιστολή/Τεκμήριο 16(4-6). Σε άλλη στιγμή της μαρτυρίας του ο XXXXX Μιχαηλίδης (ΜΕ1) είπε πως επηρεάστηκε (για την υπογραφή της Συμπληρωματικής Συμφωνίας), όχι μόνον από το έγγραφο ανάκλησης αλλά και από απειλές των εναγομένων 2 προς το πρόσωπο του, υπό την έννοια (ως δήλωσε ο μάρτυς), ότι «... δεν είναι εύκολο για ένα σοβαρό θέμα, έστω και με τούτον τον πρακτικό τρόπο που κάλυψε τα έγγραφα του εργοστασίου να στέλνει έγγραφο ανάκλησης και να μην το αποδεχτεί, διότι θα ήταν φοβερό το κόστος για εμένα ως διευθύνων σύμβουλος της Ενάγουσας αν υλοποιούνταν ακολούθως οι πολλαπλές και κατά σειρά απειλές. Ο διευθύνων σύμβουλος της Εναγόμενης 2, αν δεν το δεχόμουν, θα έβγαινε προς τα έξω, προς τα Μέσα των 600 τόσων ιδιοκτητών του 3008 και ακολούθως να πει, ότι ο διευθύνων σύμβουλος της Ενάγουσας και πρώην υπουργός και γνωστός επιχειρηματίας κλπ, παρά το έγγραφο ανάκλησης από τον κατασκευαστή αρνείται να το αποδεχτεί και γι' αυτόν τον λόγο το αποδεχτήκαμε .». Δεν χρειάζεται άλλος σχολιασμός ως προς την αξιοπιστία της εκδοχής των εναγόντων και επί αυτής της πτυχής. Οι εναγόμενοι 1 δεν συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις μεταξύ εναγόντων και εναγομένων 2 ούτε και ήσαν συμβαλλόμενα μέρη στη Συμπληρωματική Συμφωνία. Όσα διαλαμβάνονται στη Συμπληρωματική Συμφωνία είναι καθαρά. Δεν υπήρξε (προφορική) συμφωνία μεταξύ των συμβαλλομένων για οποιοδήποτε άλλο ζήτημα πιθανώς να αφορούσε στο αντικείμενο της Συμπληρωματικής Συμφωνίας. Δεν υπήρχε και λόγος να γινόταν προφορική συμφωνία και να μην καταγράφονταν πάντα όσα επιθυμούσαν οι συμβαλλόμενοι στο τελικό κείμενο της Συμπληρωματικής Συμφωνίας, προπάντων όταν οι λόγοι που οδήγησαν στη σύναψη της (και που άπτονταν ανάμεσα σε άλλα και στην αντιπαροχή), ήσαν τόσον σημαντικοί για τους ενάγοντες (κατά την εκδοχή του XXXXX Μιχαηλίδη [ΜΕ1]). Οι ενάγοντες είχαν υπογράψει τη Συμφωνία/Τεκμήριο 13, από την 26.4.
12. Μετέπειτα έμαθαν (λόγου χάριν διά των Τεκμηρίων 14-17), τις θέσεις των εναγομένων για όσα απασχολούσαν τους ενάγοντες, ή θα έπρεπε να τους απασχολούν. Για παράδειγμα, προέκυψε πως δεν ήταν γνωστό στους εναγομένους 2 ότι η ανύψωση είχε γίνει (ή φερόταν να είχε γίνει) χωρίς την έγκριση των εναγομένων 1, πως υπήρχαν παράπονα από αγοραστές Peugeot 3008 που είχαν εκφραστεί προς τους εναγομένους 2 και πως αναμενόταν ότι η ανύψωση θα προξενούσε κόστος στους εναγομένους και βλάβη στο καλό όνομα και φήμη των εναγομένων 1 στην Κύπρο, με πιθανή ζημιογόνα επίπτωση στον κύκλο εργασιών των εναγομένων
13. Αντί οι ενάγοντες να προτάξουν την έγκριση των εναγομένων 1 (ως την αντιλήφθηκαν) και όλα τα άλλα στοιχεία που συνηγορούσαν (κατά τους ίδιους) στην επιλογή των χειρισμών τους και να απαιτήσουν εφαρμογή της Συμφωνίας/Τεκμήριο 13, έστειλαν προς τους εναγομένους 1 την 3.12.12 την επιστολή/Τεκμήριο 16(1-2) - η οποία μπορεί ενεστώτως να αξιολογηθεί παρόλο που προσδιορίζεται ως άνευ βλάβης (υπό την ίδια αντίκριση που συζητήθηκε ανωτέρω για τα Τεκμήρια 20-21) - καλώντας σε συνάντηση με τους εναγομένους 1 και 2 προς επίλυση των εγερθέντων και απόληξη της οποίας ήταν η κατάρτιση (με τους εναγομένους 2) της Συμπληρωματικής Συμφωνίας/Τεκμήριο 17, όπου καμιά άλλη πρόνοια δεν επιλέχθηκε να συμπεριληφθεί από τους συμβαλλομένους εκτός εκείνης που αφορούσε στη μείωση του τιμήματος κατά €785.000,
14. Οι ενάγοντες συμφώνησαν βασικώς όπως οι εναγόμενοι 2 αναλάβουν την εκστρατεία αποκατάστασης των Peugeot 3008, με αυτούς να συμφωνούν όπως μειωθεί η τιμή που έπρεπε να καταβάλουν οι εναγόμενοι 2 με βάση τη Συμφωνία και για τη φήμη και πελατεία που πουλήθηκε από τους ενάγοντες προς τους εναγομένους
15. Ως αποτέλεσμα, το περί ου ο λόγος αντάλλαγμα μειώθηκε από €2.935.000,00 σε €2.150.000,
16. Έτσι, το συνολικό ποσό που έπρεπε να πληρώσουν οι εναγόμενοι 2 προς τους ενάγοντες καθορίστηκε σε €2.020.000,
17. Η εκστρατεία αποκατάστασης έλαβεν χώραν κατά τα συμφωνηθέντα, με τρόπο ικανοποιητικό για 592 Peugeot 3008 που είχαν πουληθεί από τον Ιανουάριο 2010 μέχρι τον Απρίλιο 2012, αν και οι εναγόμενοι 1 είχαν εκφράσει σε κάποια στιγμή ανησυχία για τη διαδικασία, ένδειξη και τούτο του μεγάλου προβληματισμού τους για την τροπή που είχαν λάβει τα πράγματα (βλ. Τεκμήρια 36-37). Ως εκ της εκστρατείας αποκατάστασης οι εναγόμενοι 2 υπέστησαν συνολικό κόστος εκ €217.527,50, το οποίο (μέχρι και την υπογραφή της Συμπληρωματικής Συμφωνίας), ανήλθε σε €230.511,00 (βλ. Τεκμήριο 49). Εν τω μεταξύ, οι ενάγοντες στις 19.2.14, απέστειλαν επιστολή προς τους εναγομένους 1, διατεινόμενοι ότι δεν είχε εφαρμοστεί η εκστρατεία αποκατάστασης (ανάκληση ως την είχαν προσδιορίσει) και πως αυτό το γεγονός απεδείκνυε πως υπήρξε εξαπάτηση των εναγόντων, με αυτούς να αξιώνουν και αποζημιώσεις (βλ. Τεκμήριο 20). Η στάση αυτή των εναγόντων ήταν αδικαιολόγητη - και κρίνεται ως τέτοια και τώρα - στη βάση των γεγονότων αφού καμιά ενέργεια, παράσταση (ή ακόμη και παράλειψη) των εναγομένων 1 ή και των εναγομένων 2 δεν θα μπορούσε αντικειμενικώς να απολήξει σε συμπέρασμα για την ύπαρξη από μέρους των τελευταίων δόλου, απάτης, ψευδών παραστάσεων ή άλλων τινών κατά τις προβλέψεις του άρθρου 36 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148 (βλ. κατ' αναλογίαν, CLR Stockbrokers Limited v NK Shakolas (Holdings) Ltd, ΠΕ 209/13, ημ. 13.7.20, Nova Opta Estates Ltd v Μελέκκη και Άλλων, ΠΕ 230/11, ημ. 12.10.17, Τσιάρτας και Άλλου ν Alocay Holdings Ltd και Άλλου

(2010)1(Γ) ΑΑΔ 1523, 1538-1539 και Χριστοφόρου και Άλλων ν Barclays Bank Plc

(2009)1(A) AAΔ.25, 30-31). Το έρεισμα της αγωγής παρέμεινε έωλο αξιόπιστης μαρτυρίας και - παρμένης ακόμη στο απόγειο της προς όφελος των εναγόντων - πολύ θα απείχε τούτη από το να μπορούσε να οδηγήσει σε απόδειξη απάτης (και άλλων παραφυάδων της) από μέρους των εναγομένων 1 ή και 2, ως συζήτησαν οι ενάγοντες (βλ. κατ' αναλογίαν, Chr Petrides Tradelinks Ltd v Πετρίδου, ΠΕ 201/12, ημ. 7.2.18). Ούτε τα πράγματα μπορούσαν να κριθούν αβίαστα ως εκ του αποτελέσματος (και υπογραφής της Συμπληρωματικής Συμφωνίας) εναντίον των εναγομένων 1 και 2 και υπέρ των εναγόντων (βλ. κατ' αναλογίαν, Θεοδότου ν Michaelides & Diana Estates Ltd

(2010)1(A) AAΔ.727, 736). Όχι μόνον αυτό, αλλά οι ενάγοντες απέτυχαν - συνακολούθως αλλά και κατόπιν ξέχωρης ανάλυσης - να αποδείξουν και το ότι οι εναγόμενοι 2 οφείλουν να αποκαταστήσουν τους ενάγοντες στη βάση της πλήρους αποτυχίας ανταλλάγματος, επιστρέφοντας προς αυτούς τα χρήματα που έλαβαν με τη Συμπληρωματική Συμφωνία. Δεν υπήρξε αποτυχία ανταλλάγματος, πόσω δε μάλλον πλήρης. Όσα συμφωνήθηκαν είχαν ως στήριγμα πραγματικές και αληθείς διαπιστώσεις αμφοτέρων των συμβαλλομένων κατά τους κρίσιμους χρόνους, οι οποίες μετουσιώθηκαν στη Συμπληρωματική Συμφωνία μετά την αρχική Συμφωνία/Τεκμήριο 13, για λόγους που έχουν ήδη εξηγηθεί. Οι ενάγοντες, εξ αφορμής αναφορών του Αλέξη Δημητρίου (ΜΥ4) στην κατάσταση λογαριασμού/Τεκμήριο 49, ισχυρίζονται ότι, ακόμη και αν γίνονταν αποδεκτά τα όσα εντυπώνονται εκεί ως αληθή, το ποσό που ξοδεύτηκε από τους εναγομένους 2 για την εκστρατεία αποκατάστασης (€230.511,00 ως δήλωσε ο μάρτυς), ήταν πολύ μικρότερο από τη μείωση που γράφτηκε στη Συμπληρωματική Συμφωνία. Χώρια από το γεγονός - για τους λόγους που συζητήθηκαν - πως όσα περιλαμβάνονται στη Συμπληρωματική Συμφωνία απηχούν με ακρίβεια και την πρόθεση των μερών άνευ αιρέσεων ή άλλων ισχυρισμών περί ακυρότητας της, εκείνο που αναδύεται από τη θέση των εναγόντων είναι η αναγνώριση εκ πλευράς τους πως (ως εκ της μερικής πλήρωσης του ανταλλάγματος), δεν υπήρξε πλήρης αποτυχία ανταλλάγματος και έτσι (ως ευστόχως υπέδειξαν και οι δικηγόροι των εναγομένων 2), ακόμη και αν ήθελεν δεχθεί κανείς ότι τίθεται θέμα αποτυχίας ανταλλάγματος, τούτο, εκ των πραγμάτων (και από την αξιόπιστη μαρτυρία), δεν θα μπορούσε να ταξινομηθεί στην κατηγορία που υπέβαλαν οι ενάγοντες (και εξήγησα τους λόγους), με συνεπόμενο (και σε ταπεινή ασυμφωνία με την περί του αντιθέτου άποψη των δικηγόρων των εναγόντων στην απαντητική τους αγόρευση), την απόρριψη της αξίωσης/θεραπείας αυτής ως ανίσχυρης και μη αποδειχθείσας (βλ. γενικώς, Hugh Beale (ed), Chitty on Contracts, 33η έκδ., 2019, Τομ. 1, παρ. 29-057μέχρι 29-081). Εν κατακλείδι. Οι ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν την αξίωση εναντίον των εναγομένων 1 και 2 στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα (και ο ΦΠΑ), επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων 1 και 2 και εναντίον των εναγόντων, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο