← Κύπρος

Κυπριανού ν. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αρ. Αγωγής: 401/2020, 15/5/2020

Κυπριανού ν. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αρ. Αγωγής: 401/2020, 15/5/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A333 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 401/2020 xxχχχ Κυπριανού Ενάγουσα και Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγομένων Ημερομηνία: 12.05.2020 Αίτηση ημερομηνίας 10.04.2020 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα-Αιτήτρια: κ. Λ. Λουκαϊδης για Λουκής Γ. Λουκαϊδης & Σία ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Γ. Χαραλάμπους για ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ & ΠΕΛΙΔΗΣ ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα η Ενάγουσα αξιώνει (Α) δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πώληση και αγορά δανείων είναι αντισυνταγματική ως ασυμβίβαστη με τις πρόνοιες του άρθρου 26 του Συντάγματος (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει την πώληση και αγορά δανείου της Ενάγουσας που είναι αντικείμενο της αγωγής χχχ/17 ή άλλη πώληση δανείου της Ενάγουσας χωρίς την συγκατάθεση της (Γ) Αποζημιώσεις σε περίπτωση που οι Εναγόμενοι προβούν σε αντισυνταγματική ενέργεια (Δ) οποιαδήποτε άλλη παρεμπίπτουσα και/ή εν γένει άλλη θεραπεία και/ή διάταγμα που το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιο υπό τις περιστάσεις (Ε) Νόμιμο Τόκο και (ΣΤ) Έξοδα πλέον Φ.Π.Α. Με μονομερή Αίτηση ημερομηνίας 14.02.2020, της οποίας διατάχθηκε η επίδοση, η Ενάγουσα ζήτησε την έκδοση διατάγματος αναστολής οποιασδήποτε πώλησης ή αγοράς των δανείων της για εκποίηση υποθήκης και των ακινήτων της, αναφορικά με δύο δάνεια της, ημερομηνίας 23.11.2010 και 17.05.2013, μέχρι να ακουστεί η παρούσα αγωγή. Η εν λόγω αίτηση υποστηρίχθηκε από ένορκη δήλωση της Ενάγουσας στην οποία συνοπτικά παραθέτει την εκδοχή των γεγονότων που υποστηρίζουν την προαναφερόμενη αίτηση. Ό,τι προκύπτει μέσα από το περιεχόμενο της προαναφερόμενης ένορκης δήλωσης είναι πως τα δύο δάνεια της Ενάγουσας ήταν αποτέλεσμα πίεσης προερχόμενης από το σύζυγο της και ένα λειτουργό της τράπεζας, συνεπώς ήταν άκυρα. Με άλλη αγωγή της ζητά την ακύρωση των δύο δανείων, καθώς επίσης την έκδοση προσωρινού διατάγματος, το οποίο τελικά πήρε τη μορφή της διαβεβαίωσης, ενώπιον του Δικαστηρίου από τους δικηγόρους των Εναγόμενων ότι δεν θα προχωρήσουν σε μέτρα εκποίησης της υποθήκης της, αναφορικά με τα δύο δάνεια μέχρι την εκδίκαση και έκδοση απόφασης, στην άλλη αγωγή. Η δέσμευση ισχύει μέχρι 06.07.

  1. Η Ενάγουσα στις 23.01.2020 με επιστολή της προς τους δικηγόρους των Εναγόμενων τους υπενθύμιζε τη δέσμευση που δόθηκε μέχρι τις 06.07.
  2. Οι δικηγόροι των Εναγόμενων της απέστειλαν απαντητική επιστολή πληροφορώντας την ότι σε καμία περίπτωση, και ανεξάρτητα από τη δέσμευση, δεν απαγορεύεται η τυχόν πώληση των δανείων της Ενάγουσας και πως ούτε ήταν σε θέση να αποκαλύψουν κατά πόσο τα δάνεια της Ενάγουσας βρίσκονταν σε διαδικασία πώλησης. Συνακόλουθα, κατά την Ενάγουσα, επείγει η αναστολή της πώλησης των δανείων της σε διαφορετική δε περίπτωση θα αποξενωθεί η περιουσία της. Κατόπιν καταχώρισης Ειδοποίησης περί Πρόθεσης Ένστασης από τους Εναγόμενους ενάντια στην αίτηση της Ενάγουσας, ημερομηνίας 14.02.2020, για έκδοση προσωρινού διατάγματος, διεξάχθηκε ακρόαση και το Δικαστήριο στις 06.04.2020 επιφύλαξε την ενδιάμεση απόφασή του. Στις 10.04.2020 η Ενάγουσα - στο εξής η Αιτήτρια - επανήλθε με μονομερή Αίτηση - στο εξής η Αίτηση - της οποίας πάλι διατάχθηκε η επίδοση, ζητώντας το επανάνοιγμα της ακροαματικής διαδικασίας της αίτησης ημερομηνίας 14.02.2020 (α) διότι παρουσιάστηκαν καινούρια στοιχεία και (β) προς συμπλήρωση της εικόνας της υπόθεσης της Αιτήτριας. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου Λχχχ Πχχχχχχχχ, η οποία γνωρίζει, ως αναφέρει, τα γεγονότα της υπόθεσης, η δε Αιτήτρια δεν μπορούσε να προβεί σε ένορκη δήλωση καθ΄ ότι είναι μόνιμη κάτοικος στην Επαρχία Πάφου και συγκαταλέγεται στις ευπαθείς ομάδες που πρέπει να βρίσκονται σε κατ΄ οίκον περιορισμό λόγω του κορωνοϊού-covid-
  3. Ως περαιτέρω αναφέρει η ενόρκως δηλούσα, κατά την ακρόαση της αίτησης, ημερομηνίας 14.02.2020, ο κ. Λουκαϊδης που χειρίστηκε την υπόθεση για την Αιτήτρια εκ παραδρομής δεν αναφέρθηκε σε συγκεκριμένη σελίδα νομικού συγγράμματος το οποίο επιθυμεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου. Παρ΄ ότι ζητήθηκε από τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η συγκεκριμένη σελίδα, δεν του επιτράπηκε και του διαβιβάστηκε να επικοινωνήσει με τον δικηγόρο των Εναγόμενων και να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου μαζί. Υπήρξε επικοινωνία του κ. Λουκαϊδη με τον συνήγορο των Εναγόμενων, πλην όμως ο τελευταίος δεν συγκατατίθεται σε περαιτέρω εμφάνιση. Επιπλέον στις 07.04.2020 ο κ. Λουκαϊδης πληροφορήθηκε τηλεφωνικώς από την Αιτήτρια ότι αυτή έλαβε διπλοσυστημένη επιστολή από τους Εναγόμενους, ημερομηνίας 03.04.2020, το περιεχόμενο της οποίας υποδηλώνει, κατά την ενόρκως δηλούσα, ότι οι Εναγόμενοι προβαίνουν σε περαιτέρω διαβήματα τα οποία στοχεύουν σύντομα στην προώθηση του σκοπού της πώλησης των δανείων της Ενάγουσας- Αιτήτριας, κάτι που αυτή επιδιώκει να μην συμβεί ζητώντας αναστολή. Τα προαναφερόμενα γεγονότα και στοιχεία είναι δίκαιο να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου, με το επανάνοιγμα της υπόθεσης, πριν αποφασίσει για την τύχη της αίτησης της Αιτήτριας, ημερομηνίας 14.02.
  4. Ενάντια στην Αίτηση οι Εναγόμενοι - στο εξής οι Καθ΄ ων η Αίτηση - καταχώρισαν στις 04.05.2020 Ειδοποίηση περί Πρόθεσης Ένστασης προβάλλοντας 9 λόγους ένστασης οι οποίοι αντανακλούν στις θέσεις ότι η Αίτηση είναι καταχρηστική, κακόπιστη, νομικά και πραγματικά ανυπόστατη, αβάσιμη, παράτυπη, ανεπίτρεπτη και αντικανονική, ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις επανανοίγματος της υπόθεσης και πως ουδεμία αποστέρηση δικαιώματος θα προκύψει εις βάρος της Αιτήτριας σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, η δε Αίτηση επιχειρεί να εξυπηρετήσει αλλότριους σκοπούς και θα οδηγήσει σε σπατάλη χρόνου προκαλώντας αχρείαστα έξοδα. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του Χχχχ Φχχχ, υπάλληλου των Καθ΄ων η Αίτηση, ο οποίος αναφέρεται κατ΄αρχήν στο ιστορικό της παρούσας υπόθεσης και ειδικότερα στην επιφύλαξη ενδιάμεσης απόφασης στις 06.04.
  5. Γίνεται αποδεκτό από τον εν λόγω ενόρκως δηλούντα ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση απέστειλαν ταχυδρομικώς στην Αιτήτρια την επιστολή ημερομηνίας 03.04.2020, η οποία, ως δηλώνει, αφορά σε έρευνα που οι Καθ΄ ων η Αίτηση ως ενυπόθηκοι πιστωτές προέβησαν στο Κτηματολόγιο για την Αιτήτρια. Πρόκειται για έρευνα που έγινε καθ΄ όλα νόμιμα, στα πλαίσια επικαιροποιήσης των πληροφοριών που αφορούν στις πιστωτικές διευκολύνσεις και στις εξασφαλίσεις της Αιτήτριας, ως η συνήθης πρακτική των Καθ΄ ων η Αίτηση. Σε καμία περίπτωση η εν λόγω επιστολή δεικνύει ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση προβαίνουν σε πώληση των δανείων της Αιτήτριας, η δε διενέργεια της εν λόγω έρευνας ουδεμία σχέση είχε με τυχόν πώληση των εν λόγω δανείων. Διαπιστώνει το Δικαστήριο πως ο,τιδήποτε άλλο αναφέρεται στην ένορκη δήλωση Φxxx αποτελεί προβολή επιχειρημάτων και ως εκ τούτου είναι αχρείαστο να γίνει αναφορά σε αυτά, αφού κατάλληλο στάδιο είναι η προώθηση τους μέσω των αγορεύσεων και όχι η διατύπωση τους σε ένορκη δήλωση. Η ακροαματική διαδικασία της Αίτησης διεξάχθηκε δια των προφορικών αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων, οι οποίοι αναφέρθηκαν σε σχετική επί του θέματος νομολογία προωθώντας τα επιχειρήματα και τις θέσεις τους. Το Δικαστήριο έχει ακούσει με κάθε δυνατή προσοχή οτιδήποτε προωθήθηκε ενώπιον του, δεν χρειάζεται να το επαναλάβει, το διατηρεί κατά νου και θα κάνει ειδική μνεία όπου κρίνει απαραίτητο για την αιτιολόγηση της παρούσας απόφασής του. Νομική Πτυχή: Η Αίτηση βασίζεται στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς περί Πολιτικής Δικονομίας Δ.38 Κ.1, Δ.48 Κ.1-4, 8 και 9, Δ.57, στο άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη νομολογία, στις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Οι Δ.38 Κ.1, Δ.48 Κ.1-4,8 και 9 καθώς και η Δ.57 δεν σχετίζονται και δεν καθιδρύουν διαδικασία επανανοίγματος υπόθεσης, ωστόσο το εν λόγω ζήτημα ρυθμίζεται από τις αρχές που διέπουν την άσκηση σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου. Όπως καθίσταται αντιληπτό αιτήματα για επανάνοιγμα υπόθεσης έχουν απασχολήσει τα Κυπριακά Δικαστήρια ουκ ολίγες φορές, η δε νομολογία έχει σαφώς διατυπώσει τις αρχές και τα κριτήρια που διέπουν το ζήτημα. Στην υπόθεση Δημοκρατία v Νίκου Σαμψών

(1991)1 ΑΑΔ 848 όπου απορρίφθηκε αίτημα επανανοίγματος υπόθεσης αποφασίστηκε ότι: «Το επανάνοιγμα έφεσης μετά την επιφύλαξη της απόφασης μπορεί να διαταχθεί από το Εφετείο μόνο στην περίπτωση που το ίδιο το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτό επιβάλλεται για το συμφέρο της δικαιοσύνης, ενόψει γεγονότων που προέκυψαν μετά την επιφύλαξη της απόφασης. Στην παρούσα υπόθεση η αίτηση για επανάνοιγμα δεν περιείχε τέτοια νέα γεγονότα αλλά, ουσιαστικά, επιπρόσθετη επιχειρηματολογία που είχε εξαντλητικά αναπτυχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου». Στην υπόθεση Νιόβη Παπαϊωάννου και άλλοι v Κυπριακής Δημοκρατίας, Μέσω Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας
(1991)3 ΑΑΔ 659 όπου πάλι απορρίφθηκε αίτημα για επανάνοιγμα υπόθεσης αποφασίστηκε ότι: «Μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις μπορεί να διαταχθεί το επανάνοιγμα της έφεσης από το ίδιο το Εφετείο στην περίπτωση που το ίδιο το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτό επιβάλλεται για το συμφέρον της δικαιοσύνης, ενόψει γεγονότων τα οποία προέκυψαν μετά την επιφύλαξη της απόφασης. Καμία από τις προϋποθέσεις για το επανάνοιγμα της έφεσης δεν έχει θεμελιωθεί». Στην υπόθεση ΦΡΟΣΟΥΛΛΑ ΘΕΟΚΛΕΟΥΣ v
  1. ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ
  2. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ υπόθεση 471/2011, ημερομηνίας 19.07.2013, σε αίτημα τροποποίησης προσφυγής, επαναδιατυπώθηκαν τα ακόλουθα: «.Σύμφωνα με τη νομολογία, στις περιπτώσεις που έχει ήδη επιφυλαχθεί απόφαση, δεν μπορεί να επανανοίξει η υπόθεση, εκτός εάν το ίδιο το δικαστήριο κρίνει ότι αυτό επιβάλλεται για το συμφέρον της δικαιοσύνης, ενόψει γεγονότων τα οποία προέκυψαν μετά την επιφύλαξη της απόφασης. Όπως εξηγείται, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για επανάνοιγμα της υπόθεσης διατάσσεται με φειδώ και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Σχετικές είναι οι αποφάσεις στη Δημοκρατία ν. Σαμψών
(1991)1 ΑΑΔ 848, 849 οι αρχές της οποίας υιοθετήθηκαν στην Παπαϊωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας (Αρ. 1)
(1991)3 ΑΑΔ 659, 661 και Ξενοφώντος ν. Δημοκρατίας
(2008)3 ΑΑΔ 261 (βλ. επίσης Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο Α. και Σ. Αγγελίδη
(2011)σελ. 155-160). Επειδή η νομολογία έκρινε το θέμα του επανανοίγματος στην περίπτωση εφέσεων, διευκρινίστηκε στη Συμεωνίδου κ.α. ν. Δημοκρατίας (Αρ. 1)
(1993)3 ΑΑΔ 165 ότι τα ίδια κριτήρια και αρχές ισχύουν και για το επανάνοιγμα προσφυγής». Προκύπτει από τα πιο πάνω νομολογηθέντα μία σαφής και ξεκάθαρη τοποθέτηση της νομολογίας, επί του υπό συζήτηση ζητήματος, η οποία έχει θέσει αυστηρές προϋποθέσεις έγκρισης αιτήματος για επανάνοιγμα υπόθεσης μετά την επιφύλαξη απόφασης, ως συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση. Αξιολόγηση εκατέρωθεν εκδοχών και συμπέρασμα Είναι κατ΄αρχήν χρήσιμο να σημειωθεί ότι όσον αφορά στο ένα σκέλος της Αίτησης, και δη στην παρουσίαση προς το Δικαστήριο, αποσπάσματος από νομικό σύγγραμμα, προκειμένου αυτό να το έχει υπόψη του για σκοπούς ετοιμασίας της ενδιάμεσης απόφασής του, αναφορικά με την αίτηση ημερομηνίας 14.02.2020, εν τέλει δεν υπήρξε ένσταση. Παρέμενε συνεπώς προς απόφανση το αίτημα για επανάνοιγμα της υπόθεσης για προσαγωγή μαρτυρίας, εκ μέρους της Αιτήτριας, ειδικότερα της επιστολής ημερομηνίας 03.04.2020, η οποία στάλθηκε στην Αιτήτρια στις 07.04.2020, ήτοι μία μέρα μετά την επιφύλαξη απόφασης. Ό,τι θα πρέπει να απασχολήσει και προβληματίσει πρώτιστα το Δικαστήριο είναι αν όντως η εν λόγω επιστολή είναι σχετική με τα επίδικα θέματα της αίτησης ημερομηνίας 14.02.2020.Υπενθυμίζεται πως το αντικείμενο της εν λόγω αίτησης είναι η αναστολή σε οποιαδήποτε πώληση των δανείων της Αιτήτριας, στη βάση της κύριας αιτίας αγωγής ότι τέτοιες πωλήσεις είναι αντισυνταγματικές. Με δεδομένο το προαναφερόμενο πλαίσιο το Δικαστήριο οφείλει να ελέγξει το περιεχόμενο της σχετικής επιστολής, της οποίας ζητείται η προσκόμιση της ως μαρτυρίας, δια του επανανοίγματος της υπόθεσης. Το ουσιώδες μέρος της εν λόγω επιστολής, η οποία απευθύνεται στην Αιτήτρια έχει ως ακολούθως: «Θέμα: Πληροφόρηση δυνάμει του άρθρου 51Α
(3)του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου ως έχει τροποποιηθεί ___________________________________________________________ Δια της παρούσης σας ενημερώνουμε ότι έχουμε ζητήσει από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λευκωσίας, να εφοδιάσει την τράπεζα με Πιστοποιητικό Έρευνας που να περιέχει το εγγεγραμμένο κτήμα με αριθμό Εγγραφής 0/25619 και τυχόν επιβαρύνσεις επ΄ αυτού. Δήμος Ενορία Κοινότητα που βρίσκεται το ακίνητο: ΠΑΦΟΣ - ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Οι εν λόγω πληροφορίες ζητήθηκαν: · υπό την ιδιότητα μας ως ενυπόθηκοι δανειστές». Έχοντας αξιολογήσει το πιο πάνω περιεχόμενο, συνεκτιμώντας το σκοπό που επιχειρείται το επανάνοιγμα της υπόθεσης και προσκόμισης της σχετικής επιστολής, με σημεία αναφοράς τη φύση της αίτησης ημερομηνίας 14.02.2020 και το αντικείμενο της, καθώς επίσης τη μαρτυρία που ήδη τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνεται, για τους λόγους που εξηγούνται στη συνέχεια πως, παρ΄ ότι η εν λόγω επιστολή, ως είναι αποδεκτό, στάλθηκε μετά τις 06.04.2020 που επιφυλάχθηκε η ενδιάμεση απόφαση, δεν δικαιολογείται η έγκριση για επανάνοιγμα της υπόθεσης: 1. Με δεδομένο ότι η πλευρά της Αιτήτριας επιθυμεί να αποδείξει στο Δικαστήριο ότι οι Καθ΄ων η Αίτηση σπεύδουν να προωθήσουν τη διαδικασία για πώληση των δανείων της, επισημαίνεται πως το περιεχόμενο της επιστολής, βασιζόμενης σε αίτημα δυνάμει του άρθρου 51Α
(3)του Κεφ. 224, αφ΄ ενός δεν κατευθύνεται κατ΄ ανάγκη σε τέτοια διαδικασία και μόνο, αφετέρου οι Καθ΄ ων η Αίτηση, κατά την ακροαματική διαδικασία της αίτησης, ημερομηνίας 14.02.2020, δεν απέκλεισαν την πιθανότητα πώλησης των δανείων της Αιτήτριας, συνεπώς ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αντιληπτό ότι ανά πάσα στιγμή οι Καθ΄ ων η Αίτηση πιθανόν να επιχειρήσουν να πωλήσουν τα δάνεια της Αιτήτριας. Επομένως πρόκειται για αχρείαστη μαρτυρία αφού δεν θα προσθέσει οτιδήποτε το καινούριο στην υπόθεση, ή στην εκδοχή της Αιτήτριας.
  1. Σε άμεση συνάρτηση με τα πιο πάνω εφ΄ όσον οι Καθ΄ων η Αίτηση, κατά την ακρόαση της αίτησης ημερομηνίας 14.02.2020, δεν δήλωσαν ή τοποθετήθηκαν οποτεδήποτε πως δεν θα προβούν σε πώληση των δανείων της Αιτήτριας, επομένως δεν τίθεται ζήτημα αναγκαιότητας για προσκόμιση της νέας μαρτυρίας προκειμένου να αντικρουσθεί ή να διαψευσθεί κάποια θέση των Καθ΄ ων η Αίτηση. Για το Δικαστήριο είναι ξεκάθαρο ότι οι Καθ΄ων η Αίτηση, δια της επιστολής των δικηγόρων τους ημερομηνίας 03.02.2020 - τεκμήριο 2 επί της Ένστασης τους στην αίτηση ημερομηνίας 14.02.2020 - δηλώνουν ότι δεν μπορούσαν να αποκαλύψουν αν κατ΄εκείνο το στάδιο τα δάνεια της Αιτήτριας ήταν προς πώληση, και πως τυχόν πώληση των δανείων της θα γίνει νομότυπα, ξεκαθαρίζοντας ταυτόχρονα ότι η δέσμευση τους να μην προχωρήσουν σε πώληση των δανείων ισχύει μέχρι 06.07.
  2. Είναι συνεπώς εύλογα κατανοητό ότι μετά τις 06.07.2020 δεν αποκλείουν την πώληση των δανείων της Αιτήτριας. Κατ΄ επέκταση έστω και αν η επιστολή ημερομηνίας 03.04.2020 ήθελε κριθεί ότι σχετίζεται με προετοιμασία της πώλησης των δανείων της Αιτήτριας, η προσκόμιση της υπό συζήτηση επιστολής ως μαρτυρίας, δεν θα αλλάξει την εικόνα που έχει δημιουργηθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, ως προς την εκδοχή της Αιτήτριας, από την ήδη προσκομισθείσα μαρτυρία. Είναι επίσης σημαντικό παρά το γεγονός ότι η επιστολή ημερομηνίας 03.04.2020 παραλήφθηκε από την Αιτήτρια στις 07.04.2020, ήτοι σε ημερομηνία μετά την επιφύλαξη της απόφασης, να επισημανθεί ότι υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά στην παρούσα περίπτωση, και η οποία συνυπολογίσθηκε στην κρίση του Δικαστηρίου, εν συγκρίσει με τις υποθέσεις που απασχόλησαν τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ανωτέρω, χωρίς βέβαια να διαφοροποιούνται οι καθιερωμένες αρχές, αλλά ως επιπρόσθετο στοιχείο που δεν δικαιολογεί την έγκριση της Αίτησης. Πρόκειται για αίτημα επανανοίγματος σε ενδιάμεση αίτηση όπου, ως η νομολογία έχει ερμηνεύσει (Βλέπε Recnex Trading Ltd κ.α v Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, Πολιτική Έφεση 72/2011 ημερομηνίας 16.04.2014), δεν δημιουργείται πάντοτε δεδικασμένο από ενδιάμεση απόφαση, ιδιαίτερα όταν παρατίθενται νέα στοιχεία σε νεότερη αίτηση, συνεπώς το περιεχόμενο της επίδικης επιστολής θα μπορούσε να προβληθεί και σε μία νέα αίτηση αν και εφ΄ όσον η αίτηση της Αιτήτριας ημερομηνίας 14.02.2020 δεν επιτύχει, παρά με το επανάνοιγμα της υπόθεσης που υπό τις περιστάσεις άλλωστε θα επέφερε αναγκαστικά τροποποιήσεις επί της Αίτησης αλλά και της ένορκης δήλωσης προκειμένου η μαρτυρία-επιστολή ημερομηνίας 03.04.2020- να συμπεριληφθεί στη μαρτυρία που να υποστηρίζει την Αίτηση. Ενδεχομένως να προκύψει ανάγκη και για πρόσθετους λόγους ένστασης προφανώς και νέες αγορεύσεις. Συνακόλουθα όλων των πιο πάνω έχοντας κατά νου ότι έγκριση αιτήματος για επανάνοιγμα υπόθεσης επιτυγχάνει μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις και με φειδώ αλλά και όταν το επιβάλλει το συμφέρον στην απονομή της δικαιοσύνης, κρίνεται ότι η Αιτήτρια δεν έχει αποδείξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις επανανοίγματος της ακρόασης στην ενδιάμεση αίτηση της ημερομηνίας 14.02.2020, και ως εκ τούτου η Αίτηση της απορρίπτεται, πλην της εκ συμφώνου αποδοχής για να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο συγκεκριμένο απόσπασμα από νομικό σύγγραμμα. Αναφορικά με τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται εναντίον της Αιτήτριας και προς όφελος των Καθ΄ ων η Αίτηση, πληρωτέα στο τέλος της δίκης στην αγωγή, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Δ. Ι. Κίτσιος, Π.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.