← Κύπρος

P.C SPLASH WATER PUBLIC COMPANY LTD ν. POKKA INTERNATIONAL PTE LTD, Αρ. Γεν. Αίτησης: 178/2019, 15/5/2020

P.C SPLASH WATER PUBLIC COMPANY LTD ν. POKKA INTERNATIONAL PTE LTD, Αρ. Γεν. Αίτησης: 178/2019, 15/5/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A334 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Π.Ε.Δ. Αρ. Γεν. Αίτησης: 178/2019 Αναφορικά με τον Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο 1987 (Ν.101/87)Άρθρο 9 και Αναφορικά με τη Διαιτησία που πρόκειται να καταχωρηθεί στο Διεθνές Κέντρο Διαιτησίας Σιγκαπούρης (Singapore International Arbitration Centre SIAC) από την P. C SPLASH WATER PUBLIC COMPANY LTD εναντίον της POKKA INTERNATIONAL PTE LTD και Αναφορικά με την παρούσα αίτηση μεταξύ των: P.C SPLASH WATER PUBLIC COMPANY LTD Αιτήτρια και POKKA INTERNATIONAL PTE LTD Καθ΄ ης η Αίτηση Ημερομηνία: 15.05.2020 Αίτηση ημερομηνίας 31.10.2019 Για Καθ΄ων η Αίτηση/Αιτητές: κα Παπαγιάννη για ΔΡ. Κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΔΗΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Για Αιτητές/Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Θ. Παπαθεοδώρου για Α. Χ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Γενική Αίτηση, ημερομηνίας 23.05.2019, οι P.C SPLASH WATER PUBLIC COMPANY LTD - στο εξής οι SPLASH WATER - ζητούν την έκδοση διαταγμάτων ως ακολούθως: (α) διάταγμα το οποίο να διατάσσει τους POKKA INTERNATIONAL PTE LTD - στο εξής οι POKKA INTERNATIONAL - όπως εντός 10 ημερών από την επίδοση του διατάγματος συλλέξουν και ετοιμάσουν σε δέσμη, την οποία να επιδώσουν στους δικηγόρους των SPLASH WATER, όλη την αλληλογραφία, νομικά έγγραφα, συμφωνίες, αποφάσεις διοικητικού συμβουλίου που είναι στην κατοχή και φύλαξη και ή τον έλεγχο τους τα οποία αποδεικνύουν ή επιμαρτυρούν τη συμβατική ή άλλως πως σχέση μεταξύ των POKKA INTERNATIONAL και των Laiko-Cosmos Trading Limited (β) διάταγμα το οποίο να εξουσιοδοτεί ή να επιτρέπει στους SPLASH WATER να χρησιμοποιήσουν οποιαδήποτε πληροφορία και/ή έγγραφα που θα αποκαλυφθούν και παραδοθούν, ως ζητείται πιο πάνω, προς υποστήριξη της διαιτητικής διαδικασίας (περιλαμβανομένης και τυχόν έφεσης αν καταχωριστεί) η οποία πρόκειται να καταχωριστεί στο Διεθνές Κέντρο Διαιτησίας της Σιγκαπούρης (γ) διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στους POKKA INTERNATIONAL και/ή οποιαδήποτε ενέργεια εκ μέρους και/ή για λογαριασμό τους, να τερματίσουν την αποκλειστική συμφωνία ημερομηνίας 01.07.2016, εισαγωγής και διανομής προϊόντων, υπό την επωνυμία και/ή το εμπορικό σήμα και λογότυπο «POKKA» στην Κύπρο μέχρι την πλήρη εκδίκαση της παρούσας Γενικής Αίτησης, και/ή μέχρι την πλήρη εκδίκαση της προαναφερόμενης διαιτητικής διαδικασίας (περιλαμβανομένης και τυχόν Έφεσης) και/ή μέχρι την εκτέλεση τυχόν διαιτητικής απόφασης, που θα εκδοθεί από το Διεθνές Κέντρο Διαιτησίας Σιγκαπούρης, και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου, (δ) διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στους POKKA INTERNATIONAL να εξάγουν και/ή να πωλούν και/ή να διανέμουν και/ή να κυκλοφορούν και/ή να εμπορεύονται και/ή να διαθέτουν στην Κύπρο, τα προϊόντα υπό την επωνυμία και/ή το εμπορικό σήμα και λογότυπο «POKKA», παρά μόνο δια μέσου των SPLASH WATER μέχρι την πλήρη αποπεράτωση των προαναφερόμενων στο αιτούμενο διάταγμα (γ) διαδικασιών, (ε) διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στους POKKA INTERNATIONAL να χορηγήσουν και/ή να διορίσουν και/ή να ανακοινώσουν οποιοδήποτε άλλο νομικό και/ή φυσικό πρόσωπο στην Κύπρο ως επίσημο αντιπρόσωπο τους, και/ή εισαγωγέα και/ή διανομέα τους, σε σχέση με τα προϊόντα υπό την επωνυμία και/ή εμπορικό σήμα και λογότυπο «POKKA», εκτός από τους SPLASH WATER, μέχρι τη πλήρη αποπεράτωση των προαναφερόμενων στο αιτούμενο διάταγμα (γ) διαδικασιών και τέλος (στ) διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στους POKKA INTERNATIONAL

(1)να ενημερώνουν εσφαλμένα και/ή αδικαιολόγητα και/ή κατά παράβαση των συμβατικών τους υποχρεώσεων τρίτα πρόσωπα στην Κύπρο και/ή πελάτες των SPLASH WATER ότι η συμφωνία αποκλειστικής εισαγωγής και διανομής των προϊόντων υπό την επωνυμία και/ή το εμπορικό σήμα και λογότυπο «POKKA», που συνάφθηκε μεταξύ των προαναφερόμενων εταιρειών, έχει τερματισθεί και
(2)να προβαίνουν σε οποιεσδήποτε ρυθμίσεις και/ή διευθετήσεις στην Κύπρο σχετικά με την εξαγωγή και/ή την πώληση και/ή τη διανομή και/ή την κυκλοφορία και/ή την εμπορία και/ή τη διάθεση των προϊόντων υπό την επωνυμία και/ή εμπορικό σήμα και λογότυπο «POKKA» στην Κύπρο. Με μονομερή αίτηση ημερομηνίας 23.05.2019 οι SPLASH WATER ζήτησαν προσωρινά διατάγματα. Το Δικαστήριο που εξέτασε την μονομερή αίτηση έκρινε ορθό και διέταξε την επίδοση της. Ως εκ τούτου η εν λόγω αίτηση εκκρεμεί για εκδίκαση. Ακολούθησε σχετική αίτηση και δόθηκε άδεια για επίδοση, εκτός δικαιοδοσίας, των προαναφερόμενων αιτήσεων, στους POKKA INTERNATIONAL. Με αίτηση τους ημερομηνίας 31.10.2019 - στο εξής η επίδικη Αίτηση - οι POKKA INTERNATIONAL - στο εξής οι Αιτητές - ζητούν την έκδοση διαταγμάτων με τα οποία (α) να παραμερίζεται η Γενική Αίτηση των SPLASH WATER - στο εξής Καθ΄ ων η Αίτηση - ημερομηνίας 23.05.2019 καθώς και όλες οι ενδιάμεσες αιτήσεις που έχουν καταχωριστεί και/ή τα διαδικαστικά διαβήματα που έχουν λάβει χώραν, λόγω έλλειψης και/ή μη αποκάλυψης και/ή μη στοιχειοθέτησης αγώγιμου δικαιώματος και/ή εύλογης αιτίας αγωγής εναντίον των Αιτητών, (β) να παραμερίζεται η μονομερής αίτηση των Καθ΄ ων η Αίτηση, ημερομηνίας 18.06.2019 για παροχή άδειας επίδοσης, εκτός δικαιοδοσίας, προς τους Αιτητές των εγγράφων της Γενικής Αίτησης, στη Σιγκαπούρη, (γ) διαζευκτικά, διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται το διάταγμα ημερομηνίας 10.07.2019 με το οποίο δόθηκε άδεια, ως ανωτέρω, για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, της (
  1. i)Γενικής Αίτησης (
  2. ii)της μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 23.05.2019, (iii) του διατάγματος ημερομηνίας 10.07.2019 καθώς και (
  3. iv)της μετάφρασης των εγγράφων αυτών στα αγγλικά. Τέλος και πάλι διαζευκτικά, ζητείται (δ) η έκδοση διατάγματος με το οποίο να ακυρώνεται η επίδοση προς τους Αιτητές των προαναφερόμενων εγγράφων ((i)(ii)(iii)(
  4. iv)ανωτέρω) η οποία έλαβε χώρα στη Σιγκαπούρη στις 13.08.2019. Η επίδικη Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Bxxx Lxxx, από τη Σιγκαπούρη, ο οποίος δηλώνει, ως ο ανώτερος διευθυντής διεθνών πωλήσεων των Αιτητών, εξουσιοδοτημένος από αυτούς για να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση, καθ΄ ότι έχει, ως αναφέρει, προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης, εξαιτίας εμπλοκής του αλλά και από έγγραφα στα οποία έχει πρόσβαση. Έχει δε μελετήσει τα έγγραφα τα οποία επιδόθηκαν στους Αιτητές στις 13.08.2019, ήτοι (α) Γενική Αίτηση ημερομηνίας 23.05.2019 χωρίς να συνοδεύεται από τα αναφερόμενα σ΄ αυτήν τεκμήρια, (β) τη μονομερή αίτηση ημερομηνίας 23.05.2019 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, χωρίς να συνοδεύεται από τα αναφερόμενα σ΄ αυτήν τεκμήρια και (γ) το διάταγμα δικαστηρίου ημερομηνίας 10.07.2019 με το οποίο επιτράπηκε η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Ως περαιτέρω αναφέρει ο ενόρκως δηλών, έχει επιθεωρήσει τα δικαστηριακά έγγραφα τα οποία του προμήθευσε η κα Βxxx-Ζxxx Πxxxxxx, δικηγόρος, τα οποία εντοπίστηκαν κατόπιν έρευνας στο φάκελο του Δικαστηρίου της παρούσας Γενικής Αίτησης, και τα οποία μεταφράστηκαν δεόντως στους Αιτητές στα αγγλικά. Οι δικηγόροι των Αιτητών κατέχουν αντίγραφα όλου του δικαστικού φακέλου της παρούσας υπόθεσης. Αναφέρεται επίσης ο ενόρκως δηλών στην καταχώριση εκ μέρους των Αιτητών Εμφάνισης Υπό Διαμαρτυρία στην παρούσα Γενική Αίτηση. Υποστηρίζοντας την επιτυχία της επίδικης Αίτησης ο ενόρκως δηλών κάνει λόγο για έλλειψη αποκάλυψης, εκ μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση, συζητήσιμης υπόθεσης και εύλογης αιτίας αγωγής εναντίον των Αιτητών, που δεν προκύπτει ούτε μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστήριξε την αίτηση για άδεια επίδοσης στο εξωτερικό, αλλά ούτε και από τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχωρίστηκε στη συνέχεια για υποστήριξη πάλι της εν λόγω αίτησης. Ειδικότερα οι Καθ΄ ων η Αίτηση, κατά τον ενόρκως δηλούντα, απέτυχαν να παραθέσουν τα σχετικά γεγονότα της υπόθεσης τα οποία να υποστηρίζουν και να τεκμηριώσουν την ισχυριζόμενη απαίτηση τους, στη βάση ισχυριζόμενης διάρρηξης της συμφωνίας διανομής η οποία τερματίστηκε από τους διάδικους, και να αποδείξουν ότι η απαίτηση τους είναι έγκυρη και βάσιμη, ώστε να δικαιολογείται άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Επιπλέον αναφέρεται πως οι Καθ΄ ων η Αίτηση απέτυχαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου γνωμάτευση, από δικηγόρους από τη Σιγκαπούρη, αναφορικά (α) με την ισχυριζόμενη διάρρηξη εκ μέρους των Αιτητών της συμφωνίας διανομής, (β) με τον ισχυριζόμενο παράνομο τερματισμό και (γ) την ισχυριζόμενη αυτόματη ανανέωση της συμφωνίας, θέματα τα οποία προωθούνται από τους Καθ΄ων η Αίτηση στις διαδικασίες διαιτησίας στη Σιγκαπούρη, δεδομένου ότι η συμφωνία διανομής διέπεται από το δίκαιο της Σιγκαπούρης. Επιπρόσθετα γίνεται αναφορά, από τον ενόρκως δηλούντα, πως οι Καθ΄ ων η Αίτηση παρέλειψαν να αποκαλύψουν πληροφορίες και έγγραφα αναφορικά με (α) την προκαταβολή/και το χρόνο παραγγελίας των προϊόντων, (β) letters of Credit, (γ) τη διάρρηξη υποχρεώσεων, (δ) τις διαπραγματεύσεις για νέα συμφωνία, (ε) την εκκαθάριση απλήρωτων εμπορευματοκιβωτίων, για τα οποία δίδονται στην ένορκη δήλωση σχετικές λεπτομέρειες με παραπομπή σε έγγραφα. Ενάντια στην επίδικη Αίτηση οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρισαν στις 18.11.2019 Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης προβάλλοντας δέκα λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοπτικά συνίστανται στο ότι, η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, είναι κακόπιστη με σκοπό την καθυστέρηση της διαδικασίας, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, ότι είναι αβάσιμη, οι δε Καθ΄ων η Αίτηση οφείλουν να αποδείξουν αν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/1960 οι οποίες διαφέρουν από την προϋπόθεση της Δ.6 Κ4, λόγω της φύσης της Γενικής Αίτησης, η οποία σκοπό έχει να διευκολύνει τη διαδικασία έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, ότι υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώριση της επίδικης Αίτησης, και τέλος, ότι η Αίτηση αποσκοπεί στην καθυστέρηση της εκδίκασης της μονομερούς αίτησης που καταχωρίστηκε για σκοπούς υποβοήθησης της διαδικασίας, παρ΄ ότι οι Αιτητές γνωρίζουν ότι άρχισε η διαιτητική διαδικασία στο Διεθνές Κέντρο Διαιτησίας στη Σιγκαπούρη. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του Παντελή Κωνσταντίνου, εκ των διευθυντών των Καθ΄ων η Αίτηση, ο οποίος δηλώνει εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση αλλά και πληροφορημένος για τα γεγονότα της υπόθεσης, λόγω της εμπλοκής του σ΄ αυτήν. Κατ΄ αρχήν εκφράζει την άρνηση του στους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση. Ό,τι παρατηρείται μέσα από την εν λόγω ένορκη, όπως άλλωστε παρατηρείται σε κάποιο βαθμό και στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την επίδικη Αίτηση, είναι η παράθεση νομικών επιχειρημάτων και δικανικών συλλογισμών, που άπτονται τόσο της ουσίας της Γενικής Αίτησης αλλά και της νομικής πτυχής της επίδικης Αίτησης, σε βαθμό που κατά το μέρος αυτό έχει προσλάβει μορφή αγόρευσης, και τούτο κατά παράβαση της Δ.39 Κ1 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Περιπλέον, στην ένορκη δήλωση Κωνσταντίνου, προβάλλονται ισχυρισμοί καθώς και μαρτυρία που αντικρούουν την εκδοχή που παρουσιάζουν οι Αιτητές και επισυνάπτονται σχετικά τεκμήρια, προς αντίκρουση των όσων οι τελευταίοι προτάσσουν προς υποστήριξη της θέσης τους, ότι οι Καθ΄ων η Αίτηση δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο ότι έχουν συζητήσιμη υπόθεση εναντίον των Αιτητών. Η ακροαματική διαδικασία της Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχόμενου των σχετικών εγγράφων που την συνθέτουν. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι τω διάδικων αναφέρονται λεπτομερώς και εξαντλητικά, μέσω των γραπτών τους αγορεύσεων, στις θέσεις και τα νομικά επιχειρήματα των πελατών τους, υποβάλλοντας συγκεκριμένες εισηγήσεις και παραπέμποντας σε σχετική νομολογία. Το Δικαστήριο διατηρεί κατά νου τις θέσεις και τα επιχειρήματα των συνηγόρων των διαδίκων, δεν προτίθεται να προβεί σε επανάληψη, θα αναφερθεί σε αυτά σε κατοπινό στάδιο στο βαθμό που θα κρίνει ότι είναι απαραίτητο για την αιτιολόγηση της παρούσας απόφασής του. Νομική Πτυχή: Η επίδικη Αίτηση βασίζεται στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2 Κ.1-3, Δ.5 Κ.1, 2, 9 και 10, Δ.5Α, Δ.6 Κ.1, 2, 4-7, Δ.16 Κ.1-7 και 9, Δ.27 Κ.3, Δ.39, Δ.48 Κ.1, 2, 3, 8
(1)(α.1) & (f), 8
(4), 9, και 11-13, Δ.64 Κ.2, στον Πολιτικής Δικονομίας Νόμο ΚΕΦ. 6 άρθρα 3 και 9, στον Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο Ν.101/1987άρθρα 2, 3, 7 και 9, στις γενικές και/ή συμφυείς εξουσίες και/ή στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου καθώς και στη σχετική επί του θέματος νομολογία. Δεδομένης της πιο πάνω νομικής βάσης της Αίτησης, για σκοπούς καλύτερης κατανόησης της παρούσας απόφασης, κρίνεται χρήσιμο να παρατεθούν στη συνέχεια αυτούσιες οι πρόνοιες του άρθρου 9 του Ν.101/1987, της Δ.27 Κ.3, Δ.19 Κ.4, και Δ.20 Κ.2 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας: Άρθρο 9 Ν.101/1987: «Το Δικαστήριο έχει εξουσία, κατ΄ αίτηση ενός των μερών, να διατάσσει τη λήψη συντηρητικών μέτρων, οποτεδήποτε πριν την έναρξη ή κατά τη διάρκεια της διαιτητικής διαδικασίας». Στην υπόθεση HELINGTON COMMODITIES LTD κ.α (Αίτηση Certiorari)
(2009)1 ΑΑΔ 926 αποφασίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι:
  1. «Από το λεκτικό των διατάξεων του Άρθρου 9 του Νόμου 101/87 προκύπτει ότι το Δικαστήριο είχε εξουσία να εκδώσει το επίδικο διάταγμα, οποτεδήποτε πριν από την έναρξη ή κατά τη διάρκεια της διαιτητικής διαδικασίας. Tο Άρθρο 9 ανωτέρω, σε συνδυασμό με το Άρθρο 32 του N. 14/60, προσδίδουν το απαιτούμενο δικαιοδοτικό υποστήριγμα. Οι εν λόγω διατάξεις μπορούν να τεθούν σε εφαρμογή κατόπιν αίτησης που υποβάλλεται από ένα από τα δύο μέρη και δεν περιορίζονται οι προεκτάσεις τους σε διατάγματα μόνο εναντίον του άλλου μέρους της διαιτησίας. Στη δε απουσία ειδικών κανονισμών για την εφαρμογή των προνοιών του Άρθρου 9 του Νόμου 101/87, είναι δυνατή η καταχώρηση Γενικής και ακολούθως μονομερούς αίτησης.
  2. ..........
  3. Η μη ύπαρξη κανονισμών δεν καθιστά τις νομοθετικές πρόνοιες ανενεργείς. Σε τέτοια περίπτωση επιτρέπεται η καταχώρηση εναρκτήριας αίτησης». Η σπουδαιότητα του πιο πάνω αποσπάσματος έγκειται στο ότι ξεκαθαρίζει το εύρος των διαδικαστικών διαβημάτων που δύνανται να ληφθούν προκειμένου να εφαρμοστεί επαρκώς η πρόνοια του άρθρου 9 αλλά και να υλοποιείται ο σκοπός του Ν.101/
  4. Ως επισφράγιση των προλεγόμενων κρίνεται χρήσιμο να παρατεθεί συγκεκριμένο απόσπασμα από την υπόθεση COMMERZBANK AUSLANDSBANKEN HOLDING A.G κ.α v ADEONA HOLDINGS LIMITED, Πολιτική Έφεση Ε6/2014 ημερομηνίας 27.02.2015 στην οποία, αν και δεν απασχόλησε θέμα διαγραφής της Γενικής Αίτησης αλλά αίτησης με την οποία ζητήθηκαν προσωρινά διατάγματα στα πλαίσια αυτής, από το οποίο προκύπτει πλήρης καθοδήγηση σε ό,τι αφορά στην εφαρμογή του άρθρου 9 του Ν.101/
  5. Ειπώθηκε, συγκεκριμένα, υπό τον υπότιτλο Η υποβοήθηση της διαιτητικής διαδικασίας - τελικός στόχος, ότι «Σαν κατακλείδα, θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε ότι ο σκοπός της παρεμπίπτουσας διαδικασίας ενώπιον του πρωτόδικου δικαστηρίου, η οποία εδράζεται στον περί Διεθνούς Διαιτησίας Νόμο, δεν ήταν άλλος από την υποβοήθηση της διαιτητικής διαδικασίας, η οποία θα άρχιζε στη Γερμανία. Η υποβοήθηση θα επιτυγχάνετο με την προστασία των περιουσιακών στοιχείων που σχετίζονταν με τη διαιτησία και με τη διατήρηση του status quo, ενώ εκκρεμούσε η διαιτητική διαδικασία. Επομένως, ο πρωταρχικός σκοπός του δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 9 του Νόμου 101/87, θα έπρεπε να ήταν η διευκόλυνση με κάθε τρόπο της διαιτητικής διαδικασίας την οποία επέλεξαν τα μέρη (βλ. Re Hellington Commodities Ltd and Others
(2009)1B AAΔ 926 και Starport Nominees Limited and other (No. 1)
(2010)1B ΑΑΔ 1271)». Δ.27 Κ.3: «
  1. The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just». Σε ελεύθερη μετάφραση: «
  2. Το Δικαστήριο δύναται να διατάξει όπως οποιοδήποτε δικόγραφο διαγραφεί για το λόγο ότι αυτό δεν αποκαλύπτει εύλογη αιτία αγωγής ή επίλυσης, και σε κάθε τέτοια περίπτωση ή σε περίπτωση αγωγής ή υπεράσπισης που αποδεικνύεται από τα δικόγραφα ότι είναι επιπόλαιη ή ενοχλητική, το Δικαστήριο δύναται να διατάξει όπως η αγωγή ανασταλεί ή απορριφθεί, ή να δοθεί απόφαση αναλόγως ως κριθεί δίκαιο». Δ.19 Κ.4: «
  3. Every pleading shall contain, and contain only, a statement in a summary form of the material facts on which the party pleading relies for his claim or defence, as the case may be, but not the evidence by which they are to be proved, and shall, when necessary, be divided into paragraphs, enumbered consecutively. Dates, sums, and enumbers shall be expressed in figures and not in words. The pleadings shall be signed by the advocate, or by the party, if he sues or defends in person». Σε ελεύθερη μετάφραση: «
  4. Κάθε δικόγραφο θα περιλαμβάνει, και θα περιλαμβάνει μόνο, έκθεση σε συνοπτική μορφή των ουσιωδών γεγονότων στα οποία ο διάδικος στηρίζει την απαίτηση ή την υπεράσπισή του, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά όχι τη μαρτυρία δια της οποίας θα αποδειχθούν, και θα, όπου είναι απαραίτητο, διαχωρίζεται σε παραγράφους, διαδοχικά αριθμημένες. Ημερομηνίες, ποσά, και αριθμοί θα πρέπει να διατυπώνονται με αριθμούς και όχι με λέξεις. Τα δικόγραφα πρέπει να υπογράφονται από το δικηγόρο, ή από το διάδικο, αν αυτός ενάγει ή υπερασπίζεται προσωπικά». Δ.20 Κ.2, 3: «
  5. Every statement, of claim shall state specifically the relief which the plaintiff claims, either simply or in the alternative, and it shall not be necessary to ask for general or other relief, which may always be given, as a Court or a Judge may think just, to the same extent as if it had been asked for. And the same Rule shall apply to any counterclaim made, or relief claimed by the defendant, in his defence. Σε ελεύθερη μετάφραση: «
  6. Κάθε έκθεση, απαίτησης θα πρέπει να εκθέτει συγκεκριμένα τη θεραπεία την οποία ο ενάγοντας αξιώνει, είτε απλά ή διαζευκτικά, και δεν θα είναι απαραίτητο να ζητά γενική ή άλλη θεραπεία, η οποία μπορεί πάντοτε να παραχωρηθεί, όπως το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να κρίνει δίκαιο, στον ίδιο βαθμό ως εάν να είχε ζητηθεί. Και ο ίδιος Κανόνας θα εφαρμόζεται σε οποιαδήποτε ανταπαίτηση υπήρξε, ή θεραπεία ζητούμενη από τον εναγόμενο, στην υπεράσπιση του». Αναφορικά δε με τη Δ.2 Κ.4 από το περιεχόμενο της προκύπτει ότι, απαραίτητη προϋπόθεση για να δοθεί άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, είναι να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι ο Ενάγοντας έχει εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής. Γίνεται επίσης αντιληπτό ότι οι Δ.19 Κ.4 και Δ.20 Κ.2 προσδιορίζουν το απαιτούμενο περιεχόμενο των δικογράφων με σκοπό πάντοτε την καλύτερη αλλά και δίκαιη διεξαγωγή δίκης, με υπόβαθρο σαφή και ξεκάθαρα στοιχεία για την απαίτηση ή την υπεράσπιση, ώστε η κάθε πλευρά να είναι σε θέση να αντιληφθεί τι θα αντιμετωπίσει στη δίκη και να προετοιμασθεί κατάλληλα. Ερχόμενο ωστόσο το Δικαστήριο, στα δεδομένα της παρούσας Γενικής Αίτησης η οποία καταχωρίστηκε, ως είναι πρόδηλο, για σκοπούς υποβοήθησης της διαιτητικής διαδικασίας, που άρχισε στο Διεθνές Κέντρο Διαιτησίας της Σιγκαπούρης, γεγονός που υποδηλώνει και τη φύση της ως υποβοηθητικής διαδικασίας και που με βεβαιότητα η ουσία της διαφοράς δεν θα εκδικασθεί από τα Κυπριακά Δικαστήρια, είναι ορθό να λεχθεί πως, αφενός δεν θα πρέπει να απαιτείται η αυστηρότητα εκείνη που υπαγορεύουν οι κανόνες σύνταξης δικογράφων, είτε αγωγών είτε άλλων Γενικών Αιτήσεων, οι οποίες οδηγούνται σε ακροαματική διαδικασία ενώπιον Κυπριακών Δικαστηρίων, αφετέρου η υποχρέωση τήρησης των κανόνων σύνταξης των δικογράφων δεν ατονεί, υπό την έννοια ότι δεν είναι επιτρεπτό ή αποδεκτό από τα Δικαστήρια να καταχωρείται ένα δικόγραφο είτε ένα εναρκτήριο διαδικαστικό διάβημα, όπως είναι η παρούσα Γενική Αίτηση, έστω για σκοπούς υποβοήθησης, πλην όμως να μην περιέχει τα αναγκαία στοιχεία που να αποκαλύπτουν αγώγιμο δικαίωμα, αλλιώς, αν αυτό το στοιχείο δεν συνυπάρχει δεν θα πρόκειται για νομικό έγγραφο και δεν θα πληρούνται οι ελάχιστες προδιαγραφές που απαιτούνται. Άλλωστε κατά την εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/1960, θα είναι απαραίτητο να αποδειχθεί το αναγκαίο υπόβαθρο αξιολόγησης, αλλά και σε άλλες περιπτώσεις, όπου στα πλαίσια τέτοιας Γενικής Αίτησης ζητείται η άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Είναι χρήσιμο να γίνει ενδεικτική αναφορά σε νομολογία η οποία έχει ερμηνεύσει και ασχοληθεί με τη χρησιμότητα των κανόνων που διέπουν τα δικόγραφα. Στην Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ & Άλλοι v Gredit Libanais S.A.L
(1991)1 ΑΑΔ 649 διατυπώθηκε η αρχή ότι «Ο γενικός κανόνας, όπως προκύπτει από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και τη νομολογία, είναι ότι τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες σε σχέση με την απαίτηση, υπεράσπιση, ανταπαίτηση ή οποιοδήποτε άλλο ζήτημα που περιλαμβάνουν, ώστε να μπορεί η άλλη πλευρά να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης, την οποία πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση, να μπορεί να ετοιμάζει τη δική της υπόθεση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεων και τετελεσμένων γεγονότων. Έτσι, όταν ο θεμελιώδης αυτός κανόνας παραβιάζεται, η άλλη πλευρά δικαιούται πάντοτε να απευθύνεται στο Δικαστήριο και να επιτυγχάνει στην έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να τον εφοδιάσει με τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες». Το προαναφερόμενο απόσπασμα υποδεικνύει και τη θεραπεία όταν δεν υπάρχει συμμόρφωση με τον προειρημένο γενικό κανόνα. Βέβαια η αναζήτηση περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών είναι εφικτή όταν παρατίθενται κάποια βασικά στοιχεία ισχυρισμών ή ο πυρήνας αυτών. Στην Ε. Παναγή κ.α. v Π. Παναγή,
(2009)1 ΑΑΔ 145, όπου ανατράπηκε πρωτόδικη απόφαση, μεταξύ των ζητημάτων που απασχόλησαν το Εφετείο και τα οποία διαδραμάτισαν ρόλο στην απόφαση του, ήταν και το γεγονός ότι η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου στηρίχθηκε σε βάση η οποία δεν προέκυπτε από τα δικόγραφα. Ειπώθηκε συγκεκριμένα ότι «Δεν υπήρχε καμιά σαφής επίκληση των Αρθρων 26
(1)και 47 του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Νόμου, Κεφ. 189 ή του Αρθρου 49 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224, τα οποία και συζήτησε το πρωτόδικο Δικαστήριο στην απόφασή του, για να καταλήξει ότι η επ' ονόματι της Ελπινίκης εγγραφή ήταν τελικώς λανθασμένη. Αυτή η νομοθετική βάση έπρεπε όμως να τίθετο με την ακρίβεια και τη λεπτομέρεια που απαιτούν και οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας (Δ.19, θ.13), ιδιαίτερα σ' ό,τι αφορά την παραβίαση των νομίμων καθηκόντων του εναγομένου 5 και των αντιπροσώπων αυτού. (Δέστε The Annual Practice, 1958, O.19, r.15, σελ. 468-9 και Bullen & Leake & Jacob's Precedents of Pleadings, 14η Έκδ., Τόμος 1, σελ. 19, παρ. 1-29 και για παράδειγμα προτύπου, Τόμος 2, σελ. 1153-54, παρ. 71-S.19). Η ορθή δικογράφηση θα έδινε και το στίγμα της ανάλογης τοποθέτησης της υπεράσπισης στη δική της δικογραφία». Στην Total Pack (Cyprus) Ltd v. SIVA PLUS DETEKGENTS LTD, ECLI:CY:AD:2020:A10, πολιτική έφεση Αρ. 318/2012, ημερομηνίας 13.01.2020, όπου, μεταξύ άλλων, διαπιστώθηκε κατ΄ έφεση ότι η εφεσείουσα δεν είχε ακολουθήσει τους δικογραφημένους κανόνες, λέχθηκε πως: «Η δικογραφία αποτελεί το αποκλειστικό μέσο προσδιορισμού των επιδίκων θεμάτων και μόνο εφόσον υπάρχει ισχυρισμός ενός γεγονότος μπορεί να γίνει δεκτή η μαρτυρία προς απόδειξη, (δέστε την ανάλυση επί του θέματος που γίνεται στη Νεοφύτου ν. Γερακιώτη
(2010)1 Α.Α.Δ. 25). Τηρουμένης της αναλογικότητας που επιβάλλει η φύση της παρούσας Γενικής Αίτησης ως προς την αντίκριση του ζητήματος των δικογράφων, ό,τι μπορεί να λεχθεί είναι πως οι προαναφερόμενες νομολογιακές αρχές θα πρέπει να προσαρμόζονται κατά τέτοιο τρόπο ώστε αυτές να εφαρμόζονται σε τέτοιο βαθμό προκειμένου αυτές να είναι σε αρμονία με τη φύση της Γενικής Αίτησης, ως υποβοηθητικής διαδικασίας, έχοντας δε κατά νου ότι η εν λόγω Αίτηση δεν θα εκδικασθεί εν τέλει ενώπιον των Κυπριακών Δικαστηρίων σε ό,τι αφορά την ουσία της διαφοράς. Διαφαίνεται δε πως ανάλογη αντιμετώπιση αλλά και θεώρηση των όσων αφορούν στα δικονομικά διαβήματα που σχετίζεται με το άρθρο 9 του Ν.101/1987 υπήρξε στην υπόθεση του Ε.Δ. Λευκωσίας SBERBANK OF RUSSIA v
  1. J.F.C Group Holdings (BVI) Ltd κ.α. στη Γενική Αίτηση 1599/2012 ημερομηνίας 20.12.2013, όπου λέχθηκε πως «ό,τι περιπλέον πρέπει να λεχθεί, είναι πως η διαδικασία αντιμετωπίσθηκε από τους διαδίκους ως εάν να επρόκειτο για περίπτωση επίδοσης στο εξωτερικό μιας διαδικασίας αγωγής. Ηγέρθησαν ζητήματα όπως το κατά πόσο ήταν αναγκαία η άδεια για σφράγιση ή το κατά πόσο θα έπρεπε να επιδοθεί ειδοποίηση των αιτήσεων και όχι οι ίδιες οι αιτήσεις ή το κατά πόσο αποκαλύφθηκε εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής ως προϋπόθεση της Δ.6 κ.
  2. Όλα αυτά δεν έχουν νόημα στα πλαίσια της διαδικασίας με βάση το άρθρο
  3. Ποια θα μπορούσε να είναι η σημασία της σφράγισης, όταν εκείνο που ζητείται δεν είναι παρά η λήψη συντηρητικών μέτρων στα πλαίσια μιας υφιστάμενης διαδικασίας; Ποια είναι η έννοια «της εκ πρώτης όψεως καλής αιτίας αγωγής» διά σκοπούς επίδοσης όταν το επίδικο θέμα δεν είναι παρά η έκδοση ή μη συντηρητικών μέτρων για μια υφιστάμενη διαδικασία; Η διαδικασία του άρθρου 9 είναι sui generis και θα πρέπει να χαρακτηρίζεται και να καθορίζεται από τους σκοπούς και το πνεύμα του περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου. Δεν είναι αγωγή ώστε να εφαρμόζονται κατά λέξη οι κανονισμοί που αφορούν στην επίδοση αγωγών εκτός δικαιοδοσίας, αλλά που δεν έχουν νόημα στη διαδικασία του άρθρου 9». Αξιολόγηση εκατέρωθεν εκδοχών και συμπέρασμα Δικαστηρίου Δεδομένου του περιεχομένου των αιτούμενων θεραπειών προκύπτει ότι οι θεραπείες Α, Β και Γ είναι συνυφασμένες με την κύρια θέση των Αιτητών ότι στην παρούσα Γενική Αίτηση δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα. Το καίριο συνεπώς ερώτημα που καλείται το Δικαστήριο εν πρώτοις να αποφασίσει είναι εάν το περιεχόμενο της παρούσας Γενικής Αίτησης αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα των Καθ΄ ων η Αίτηση εναντίον των Αιτητών. Αν η απάντηση είναι αρνητική τότε το Δικαστήριο εφαρμόζει την Δ.27 Κ.3 και αναλόγως θα απορρίψει την Γενική Αίτηση, διαφορετικά, έχει και εξουσία να την αναστείλει ή αναλόγως εκδίδει απόφαση την οποία θα κρίνει ορθή. Όπως διαφάνηκε, μέσα από την ακροαματική διαδικασία και τα όσα ενδιαφέροντα και πολύ σημαντικά προωθήθηκαν στις αγορεύσεις, οι θέσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων επί του υπό συζήτηση ερωτήματος είναι εκ διαμέτρου αντίθετες. Η διαγραφή δικογράφου, που είναι ζητούμενο στην παρούσα ακρόαση, ως έχει νομολογηθεί στην Pelmaco Development Ltd
(1991)1 ΑΑΔ 246 αποτελεί εξαιρετικό μέτρο. Συγκεκριμένα στην προειρημένη απόφαση που αφορούσε ζήτημα εγκυρότητας αίτησης για διάλυση εταιρείας, της οποίας ζητήθηκε η απόρριψη, αποφασίστηκαν τα ακόλουθα: (α) «η διαγραφή δικογράφου, και ιδιαίτερα δικογράφου με το οποίο διάδικος επικαλείται την άσκηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. (β) Το βασικό ερώτημα στην παρούσα έφεση ήταν κατά πόσο η αίτηση διάλυσης αποκάλυπτε γεγονότα που δικαιολογούσαν την υποβολή της αίτησης για διάλυση. Ο ισχυρισμός για παρόμοιες δραστηριότητες της πλειοψηφίας μέσω άλλης εταιρείας, με χρήση γνώσεων της Εταιρείας και σε βλάβη των συμφερόντων της, και η συνέπεια της τυχόν τεκμηρίωσης του ισχυρισμού αυτού, που θα έτεινε να καταδείξει πνεύμα ασυμβίβαστο με την εμπιστοσύνη και το συνεταιρικό πνεύμα στο οποίο εδράζεται η Εταιρεία, όπως και οι υπόλοιποι ισχυρισμοί, θεμελίωναν την υποβολή της αίτησης για διάλυση βάσει του άρθρου 202 του Κεφ. 113. (γ) Η διαπίστωση αν η δικογραφία αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα δεν είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας αλλά θέμα δικαίου και, επομένως, το Εφετείο είναι σε θέση ουσιαστικά, όπως και το πρωτόδικο Δικαστήριο, να καταλήξει σε συμπεράσματα σε σχέση με την δικαιϊκή υπόσταση δικογράφου». Αναμφίβολα το πραγματικό υπόβαθρο εξέτασης για την απόφανση επί της επίδικης Αίτησης αποτελεί το περιεχόμενο της Γενικής Αίτησης και της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει. Έχοντας διεξέλθει το περιεχόμενο της προαναφερόμενης ένορκης δήλωσης κρίνεται ότι προβάλλονται γεγονότα και ισχυρισμοί οι οποίοι αντανακλούν στις θέσεις, που αποτελούν και βάση αγωγής, για αντισυμβατική συμπεριφορά ή άλλως, παράβαση σύμβασης εκ μέρους των Αιτητών καθώς επίσης στην κύρια θέση ότι ο τερματισμός της συμφωνίας των διάδικων, ο οποίος έγινε από τους Αιτητές, δεν ήταν νόμιμος. Πιο συγκεκριμένα προκύπτει από γεγονότα και λεπτομέρειες, υποστηριζόμενα από έγγραφα - τεκμήρια - ότι η συνοπτική εκδοχή των Καθ΄ ων η Αίτηση εδράζεται στο ότι την 01.07.2016 οι διάδικοι επιβεβαιώνοντας προηγούμενη συνεργασία τους, που άρχισε από το 1992 στη βάση προφορικής συμφωνίας, υπέγραψαν συμφωνία με τίτλο «Distribution Agreement» όπου μεταξύ άλλων συμφωνήθηκε πως οι Καθ΄ων η Αίτηση θα είναι οι μοναδικοί και αποκλειστικοί αντιπρόσωποι εισαγωγής και διανομής των προϊόντων των Αιτητών στην Κύπρο, με δυνατότητα διανομής και στην Ελλάδα, ενώ οι Αιτητές δεν θα ανέθεταν σε άλλο πρόσωπο φυσικό ή νομικό τη διενέργεια εισαγωγής ή διανομής, δεν θα επέτρεπαν επίσης να ενεργεί άλλο πρόσωπο ως αντιπρόσωπος των προϊόντων τους στην Κύπρο και στην Ελλάδα. Περί τον Νοέμβριο του 2017 έγινε γνωστό στους Καθ΄ ων η Αίτηση ότι υπήρξε συνάντηση μεταξύ των Αιτητών, στις 04.12.2017, με το Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρίας Laiko - Cosmos Trading Limited, με τους Καθ΄ ων η Αίτηση να υποψιάζονται τη διάσπαση της συνεργασίας των διάδικων. Το Μάρτιο του 2018 μέχρι τον Ιούνιο του 2018 υπήρξε προσπάθεια εκ μέρους των Αιτητών επίρριψης ευθυνών για δήθεν σφάλματα των Καθ΄ ων η Αίτηση αλλά και προσπάθεια να προκαλέσουν παράβαση της συμφωνίας από τους Καθ΄ων η Αίτηση, πλην όμως οι Αιτητές υπέπεσαν σε αντισυμβατικές ενέργειες και συμπεριφορές. Ειδικότερα:
(1)Οι Αιτητές καθυστερούσαν συστηματικά να αποστείλουν προτιμολόγια στους Καθ΄ων η Αίτηση και έτσι καθίστατο αδύνατο το άνοιγμα τραπεζικής πίστωσης,
(2)Οι Αιτητές ανέβαλλαν ή καθυστερούσαν συχνά στην αποστολή εμπορευματοκιβωτίων με προϊόντα για τα οποία οι Καθ΄ ων η Αίτηση υπέβαλλαν παραγγελία και πλήρωναν με το άνοιγμα τραπεζικής πίστωσης,
(3)Οι Αιτητές δεν ήταν σε θέση να εκπληρώσουν τις παραγγελίες των Καθ΄ ων η Αίτηση οι οποίες πληρώνονταν με τραπεζικές πιστώσεις,
(4)Οι Αιτητές σε διάφορες περιπτώσεις απέστειλαν στους Καθ΄ων η Αίτηση λάθος προϊόντα και δη λιγότερα από αυτά που παραγγέλθηκαν, τιμολογήθηκαν και πληρώθηκαν και
(5)οι Αιτητές τοποθέτησαν προϊόντα σε κιβώτια άλλα από εκείνα που δηλώθηκαν σε φορτωτική και τιμολόγια. Επισυνάπτεται δε σχετική αλληλογραφία ως επιβεβαίωση των προηγούμενων ισχυρισμών. Περαιτέρω αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει τη Γενική Αίτηση ότι στις 11.04.2018 υπήρξε συνάντηση μεταξύ εκπροσώπων των διάδικων, στο Ντουμπάι, με τους εκπρόσωπους των Αιτητών να προσπαθούν να τερματίσουν τη συμφωνία και συνεργασία των διάδικων, παρουσιάζοντας ψευδή εικόνα για τη συνεργασία τους, ενώ την επόμενη ημέρα οι Αιτητές πληροφόρησαν τους Καθ΄ων η Αίτηση ότι η μεταξύ τους συμφωνία δεν θα ανανεωνόταν, διότι δεν επιτεύχθηκαν οι στόχοι που τέθηκαν δυνάμει του όρου 8.2 της συμφωνίας, ήτοι η παραγγελία και αγορά 150.000 χαρτοκιβωτίων μέχρι το τέλος Ιουνίου
  1. Η προβολή του λόγου μη ανανέωσης απορρίπτεται από τους Καθ΄ ων η Αίτηση, συνεπώς, κατά τους τελευταίους, δυνάμει του όρου 17 της συμφωνίας αυτή ανανεώθηκε αυτόματα, κατ΄επέκταση ο τερματισμός δεν ήταν νόμιμος, αφού οι Καθ΄ ων η Αίτηση είχαν ήδη πριν το τέλος του 2018 προχωρήσει σε άνοιγμα και πληρωμή τραπεζικής πίστωσης, σύμφωνα με τα προτιμολόγια και τιμολόγια που τους είχαν αποσταλεί, ενώ οι Αιτητές σκόπιμα καθυστερούσαν να εκπληρώσουν και απέτυχαν να εκπληρώσουν την παραγγελία, αφού τα προϊόντα έφτασαν στην Κύπρο 3 μήνες μετά το άνοιγμα της τραπεζικής πίστωσης. Ακολούθησαν συναντήσεις και αλληλογραφία μεταξύ εκπροσώπων των διάδικων οι οποίες δεν ευδοκίμησαν προς την ομαλοποίηση της συνεργασίας, ενώ υπήρξαν στοιχεία και πληροφορίες προς τους Καθ΄ ων η Αίτηση για προσπάθεια παράκαμψης τους και συνεργασίας των Αιτητών με την εταιρεία Laiko - Cosmos Trading Limited. Καταληκτικά οι Καθ΄ ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι υπήρξε αντισυμβατική συμπεριφορά εκ μέρους των Αιτητών, ο δε τερματισμός της συμφωνίας δεν ήταν νόμιμος με αποτέλεσμα την πρόκληση ζημιάς περίπου €1.350.000,00 για πωλήσεις 3 μηνών καθώς επίσης περαιτέρω άλλες ζημιές οι οποίες περιγράφονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει τη Γενική Αίτηση. Τα προαναφερόμενα κρίνεται ότι συνιστούν σαφή και ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς σύμφωνα με την εκδοχή των Καθ΄ ων η Αίτηση. Ταυτόχρονα ως διαφαίνεται τα πιο πάνω καθώς και όσα προβάλλονται προς αντίκρουση αυτών από τους Αιτητές αποτελούν επίδικα θέματα στη διαιτησία που άρχισε ενώπιον του Διεθνούς Κέντρου Διαιτησίας της Σιγκαπούρης. Κρίνεται συνεπώς πως τα όσα προβάλλονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την επίδικη Αίτηση ως αντίλογος, δια της προβολής θέσεων και ισχυρισμών αλλά και μαρτυρίας, υπό τύπο υπεράσπισης, ή στοιχειοθέτησης της αντίθετης εκδοχής, δεν αποτελούν υπόβαθρο αξιολόγησης ως προς το κατά πόσο δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα ή αιτία αγωγής. Ό,τι απαιτείτο ήταν η παράθεση τέτοιων ανατρεπτικών στοιχείων που εξόφθαλμα θα οδηγούσαν σε συμπέρασμα ότι δεν προκύπτει αγώγιμο δικαίωμα των Καθ΄ ων η Αίτηση, πλην όμως δεν είναι αυτή η ενώπιον του Δικαστηρίου περίπτωση. Εν΄ όψει των πιο πάνω κρίνεται ότι, ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν καταχωρίστηκε ένα ασαφές και αόριστο δικόγραφο ή εναρκτήριο διαδικαστικό διάβημα, το περιεχόμενο του οποίου να απέχει κατά παρασάγγας από το απαιτούμενο επίπεδο που επιβάλλουν οι σχετικές πρόνοιες των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίες διέπουν τη σύνταξη και το περιεχόμενο των δικογράφων. Επιπλέον κρίνεται πως τα όσα διατυπώνονται στη Γενική Αίτηση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει συνιστούν τη δομή των γεγονότων και ισχυρισμών εκείνων οι οποίοι συνθέτουν ένα νομικό έγγραφο, το οποίο ως απαιτεί η φύση του στα πλαίσια της ιδιότυπης διαδικασίας, ως είναι η παρούσα περίπτωση, αλλά και ο υποβοηθητικός σκοπός τον οποίο εξυπηρετεί. Κατ΄ επέκταση των πιο πάνω προκύπτει πως ενώπιον του Δικαστηρίου δεν καταχωρίστηκε ένα εντελώς ανυπόστατο δικόγραφο ή απροσδιόριστου περιεχομένου εναρκτήριο διαδικαστικό διάβημα, για τους σκοπούς εφαρμογής του άρθρου 9 του Ν.101/
  2. Όσον αφορά στην αξιοπιστία της εκδοχής των Καθ΄ ων η Αίτηση, οι Αιτητές θα έχουν κάθε δυνατή ευχέρεια να θίξουν τα ζητήματα που άπτονται της βαρύτητας των εκατέρωθεν εκδοχών κατά την ακρόαση της μονομερούς αίτησης για τα προσωρινά διατάγματα. Συνακόλουθα όλων των προαναφερόμενων και δεδομένης της νομολογίας (PELMAKO DEVELOPMENT LTD ανωτέρω και Λοϊζος Λουκά & Υιοί Λτδ v Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας Α.Ε.
(1999)1 Β Α.Α.Δ. 1316) που υπαγορεύει ότι η Δ.27 Κ.3 εφαρμόζεται μόνο σε περιπτώσεις κατάλληλες, και δη όταν πρόκειται για απλές, προφανείς και ξεκάθαρες περιπτώσεις ή όταν ακόμη το δικόγραφο δεν μπορεί να διασωθεί με τροποποιήσεις, κρίνεται πως δεν είναι ορθό και δίκαιο να απορριφθεί ή διαγραφεί ή παραμεριστεί η παρούσα Γενική Αίτηση, καθ΄ ότι και αν ακόμη ήθελε κριθεί ότι η μη προσκόμιση ή αναφορά σε γνωμοδότηση αναφορικά με το δίκαιο της Σιγκαπούρης αποτελεί κενό ή παράλειψη, το στοιχείο αυτό δεν είναι ικανό για να οδηγήσει στην επιτυχία της επίδικης Αίτησης, αφού το ενδεχόμενο κενό δύναται να αντιμετωπισθεί με σχετική τροποποίηση. Χρησιμότητα παρουσιάζει επί του προαναφερόμενου συμπεράσματος ανάλυση στο σύγγραμμα The Annual Practice 1958 σελ. 576 αναφορικά με την ερμηνεία και εφαρμογή της Δ.25 Κ.4 των Παλαιών Αγγλικών Θεσμών, η οποία είναι ίδια με τη Δ.27 Κ.3 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, αναφερόμενη μεταξύ άλλων, και στην εξουσία του Δικαστηρίου για άδεια τροποποίησης προς διόρθωση λάθους σε δικόγραφο όταν υπάρχει λόγος για βελτίωση του δικογράφου. Ό,τι δηλαδή θα μπορούσε να επέλθει στην παρούσα υπόθεση αν κριθεί αναγκαία η προσκόμιση μαρτυρίας περί γνωμοδότησης περί του δικαίου της Σιγκαπούρης. Δεδομένου του συμπεράσματος ότι αποκαλύπτεται αιτία αγωγής, ως ανωτέρω, κρίνεται περαιτέρω ότι τα γεγονότα και οι λεπτομέρειες που συνθέτουν την εκδοχή των Καθ΄ ων η Αίτηση όπως αυτή υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, στοιχειοθετούν εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής στον απαιτούμενο βαθμό που η Δ.2 Κ.4 προϋποθέτει για άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας. Επαναλαμβάνεται πως το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην αντιπαραβολή των εκατέρωθεν εκδοχών, και πολύ περισσότερο δεν προβαίνει στην αξιολόγηση της βαρύτητας των όσων προβάλλουν στις εκατέρωθεν εκδοχές τους οι διάδικοι. Περιπλέον κρίνεται πως, αφενός η ιδιότυπη φύση της Γενικής Αίτησης δεν απαιτεί όπως ο πήχυς για την ικανοποίηση εκ πρώτης όψεως καλής αιτίας αγωγής να είναι στο ύψος που απαιτείται όταν θα πρόκειται για υπόθεση που θα δικασθεί από τα Κυπριακά Δικαστήρια επί της ουσίας της διαφοράς, αφετέρου οι Αιτητές έχουν το βάρος απόδειξης ότι δεν προκύπτει εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής και δεν το απέσεισαν. Ως προς την παράμετρο που σχετίζεται με την απουσία μαρτυρίας για το δίκαιο της Σιγκαπούρης παρατηρούνται τα ακόλουθα: (α) Οι Αιτητές ενώ εισηγούνται ότι εφόσον η συμφωνία ημερομηνίας 01.07.2016 διέπεται από το δίκαιο της Σιγκαπούρης, μόνο με αναφορά στους νόμους της χώρας αυτής θα μπορούσε το Δικαστήριο να ερμηνεύσει την εν λόγω συμφωνία και τους όρους αυτής, και να αξιολογήσει αν στοιχειοθετείται εκ πρώτης όψεως αιτία αγωγής, ωστόσο δεν επικαλούνται οποιαδήποτε πρόνοια του δικαίου της Σιγκαπούρης, ως προς την ερμηνεία των συμβάσεων ή συγκεκριμένων όρων της συμφωνίας ημερομηνίας 01.07.2016, η οποία να ανατρέπει το αντικειμενικό συμπέρασμα ικανοποίησης του Δικαστηρίου, μέσα από αντικειμενική αξιολόγηση, εκ πρώτης όψεως καλής αιτίας αγωγής και (β) υπενθυμίζεται πως σύμφωνα με την υπόθεση Vlachos v Dorothea
(1980)1 C.L.R 113 το γεγονός ότι δεν προσκομίστηκε μαρτυρία αναφορικά με τις πρόνοιες αλλοδαπού δικαίου δεν συνιστά θανάσιμη παράλειψη ως προς το τι προνοεί το αλλοδαπό δίκαιο και το Δικαστήριο μπορεί να εφαρμόσει το κυπριακό δίκαιο. Ούτως ή άλλως λόγω της φύσης της Γενικής Αίτησης αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών θα διενεργηθεί, αφού η διαφορά δεν θα εκδικασθεί στα Κυπριακά Δικαστήρια, μόνο στα πλαίσια εκδίκασης της αίτησης για τα προσωρινά διατάγματα, και τούτο βέβαια στα περιορισμένα πλαίσια που η νομολογία έχει καθορίσει χωρίς την πλήρη αξιολόγηση περί της αξιοπιστίας της μαρτυρίας. Ως έχει ήδη αναφερθεί οι αιτούμενες θεραπείες Α, Β και Γ της επίδικης Αίτησης έχουν ως κύριο άξονα τη θέση ότι δεν αποκαλύφθηκε αγώγιμο δικαίωμα εκ μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση, συνεπώς δεδομένης της απόρριψης της εν λόγω θέσης, και σχετικών εισηγήσεων των Αιτητών, κρίνεται πως ουδεμία από τις εν λόγω αιτούμενες θεραπείες είναι δίκαιο να επιτύχει. Επιπλέον και ειδικότερα ως προς την αιτούμενη θεραπεία Δ, ήτοι τον παραμερισμό της επίδοσης στους Αιτητές της (
  1. i)Γενικής Αίτησης (
  2. ii)της μονομερούς αίτησης στη βάση της οποίας εκδόθηκαν τα προσωρινά διατάγματα (iii) του διατάγματος με το οποίο δόθηκε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και (
  3. iv)της μετάφρασης αυτών στα αγγλικά, επειδή δεν επισυνάφθηκαν στα προαναφερόμενα έγγραφα τα τεκμήρια που σχετίζονται με αυτά, το Δικαστήριο κρίνει ότι έχοντας αφενός κατά νου σχετική νομολογία, ειδικότερα, την υπόθεση KOZA MICHAEL DAVID κ.α v ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ, ECLI:CY:AD:2017:A415, Πολιτική Έφεση 208/2012, ημερομηνίας 24.11.2017, αφετέρου τη μαρτυρία που υποστηρίζει την επίδικη Αίτηση και ειδικότερα την αναφορά του ενόρκως δηλούντα, Bxxx Lxx, ότι τα δικαστικά έγγραφα που βρίσκονται στο φάκελο της υπόθεσης, συνεπώς και τα τεκμήρια που δεν επιδόθηκαν στους Αιτητές, έχουν επιθεωρηθεί από αυτόν και έχουν μεταφραστεί στους Αιτητές πριν την καταχώριση της επίδικης Αίτησης, το ζήτημα συνιστά πλέον μόνο παρατυπία, η οποία έχει θεραπευθεί ή εν πάση περιπτώσει δεν χρήζει οποιασδήποτε θεραπείας, αφού θα ήταν αχρείαστο να επιδοθούν εκ νέου τα τεκμήρια που δεν συμπεριλήφθηκαν στην επίδοση, συνεπώς εκδίδεται σχετικό διάταγμα απαλλαγής της εν λόγω παρατυπίας. Εν΄ όψει όλων όσων έχουν εξηγηθεί ανωτέρω η επίδικη Αίτηση αποτυγχάνει και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Τα έξοδα της δίκης επιδικάζονται προς όφελος των Καθ΄ ων η Αίτηση στην επίδικη Αίτηση - Αιτητών στη Γενική Αίτηση - και εναντίον των Αιτητών την επίδικη Αίτηση - Καθ΄ ων η Αίτηση στη Γενική Αίτηση. Να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Διαταγή για να πληρωθούν τα έξοδα στο τέλος της δίκης δεν νοείται λόγω της φύσης και του χαρακτήρα της Γενικής Αίτησης, αφού η ουσία της διαφοράς δεν θα εκδικασθεί στα Κυπριακά Δικαστήρια. (Υπ.) Δ. Ι. Κίτσιος, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.