RFI CONSORTIUM LIMITED ν. LARIENA INVESTMENTS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1328/2018, 11/3/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A328 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1328/2018 Μεταξύ: RFI CONSORTIUM LIMITED Ενάγουσα - Αιτήτρια και
- LARIENA INVESTMENTS LTD
- IONICS DIRECTORS LIMITED
- LEDRA DIRECTORS LIMITED
- PAGE DIRECTORS LIMITED
- LEDRA SECRETARIES LIMITED Εναγόμενοι - Καθ΄ ων η Αίτηση Ημερομηνία: 11.03.2020 Αίτηση ημερομηνίας: 02.10.2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Χρ. Γαλανός για Μιχαλάκης Κυπριανού & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενους 1 και 4: κα Ν. Αθάνατου για Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενους 2, 3 και 5: κα Ν. Στάροβλα για Χριστόδουλος Γ. Βασιλειάδης και Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση των Εναγόντων εναντίον όλων των Εναγομένων αφορά σε αξίωση για δήλωση του Δικαστηρίου, ότι η μεταβίβαση των 27128 μετοχών τάξης Α και των 18312 μετοχών τάξης Β της εταιρείας Tegli Holdings Ltd, από την εταιρεία Stonvine Investments Ltd προς τους Εναγόμενους 1, είναι άκυρη, πλέον γενικές αποζημιώσεις, καθώς και διάταγμα εναντίον των Εναγόμενων 1 για απόδοση λογαριασμών, αναφορικά με οποιαδήποτε χρήματα και/ή κέρδη έλαβαν ως αποτέλεσμα της παράνομης μεταβίβασης από την Stonvine Investments Ltd προς τους Εναγόμενους 1 των προαναφερόμενων μετοχών στην εταιρεία Tegli Holdings Ltd. Με την έκθεση απαίτησης δίδονται λεπτομερείς ισχυρισμοί που υποστηρίζουν τις προαναφερόμενες αξιώσεις. Οι Εναγόμενοι 1 και 4 καταχώρισαν υπεράσπιση στις 3.12.2018, αρνούμενοι τη δικογραφημένη εκδοχή των Εναγόντων προβάλλοντας περαιτέρω ισχυρισμούς που αποσκοπούν στην στοιχειοθέτηση της εκδοχής ότι η μεταβίβαση των επίδικων μετοχών έγινε νόμιμα. Περαιτέρω, εγείρουν Ανταπαίτηση αξιώνοντας μεταξύ άλλων ότι οι Εναγόμενοι 1 είναι ιδιοκτήτες και νόμιμοι μέτοχοι των επίδικων μετοχών στην εταιρεία Tegli Holdings Ltd, βάσει νόμιμης μεταβίβασης που έγινε στις 13.09.
- Επιπλέον ζητούνται γενικές αποζημιώσεις για ζημιά που προκλήθηκε σε βάρος της εταιρείας Tegli από πράξεις των Εναγόντων. Οι Εναγόμενοι 2, 3 και 5 με κοινή υπεράσπισή τους, καταχωρηθείσα στις 04.12.2018, αρνούνται τη δικογραφημένη εκδοχή των Εναγόντων επικαλούμενοι τη νομιμότητα των ενεργειών με τις οποίες αποκτήθηκαν από τους Εναγόμενους 1 οι επίδικες μετοχές, και ισχυρίζονται ότι όλες οι ενέργειες έγιναν σύμφωνα με το καταστατικό της Tegli και με τη σύμφωνη γνώμη των Εναγόντων. Αντίθετα, ισχυρίζονται, οι Ενάγοντες συμπεριφέρονται με παράνομο τρόπο ωσάν να είναι οι μοναδικοί μέτοχοι της Tegli, περιφρονώντας τα δικαιώματα των Εναγόμενων 1, αποκτώντας εξουσίες που ανήκουν στους Εναγόμενους 2-5 με προοπτική να εξασφαλίσουν κέρδος και/ή αθέμιτο πλεονέκτημα σε βάρος των Εναγόμενων
- Με Ανταπαίτηση τους οι Εναγόμενοι 2, 3 και 5 αξιώνουν (Α) Δήλωση η οποία να αναγνωρίζει ότι το έγγραφο ημερομηνίας 26.11.2018, το οποίο εξέδωσαν οι Ενάγοντες ως ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης και/ή των μετόχων της Tegli είναι άκυρο και παράνομο και/ή αντίθετο με τις πρόνοιες του καταστατικού της Tegli, και (Β) Δήλωση η οποία να αναγνωρίζει ότι οποιοδήποτε ψήφισμα μετόχων και/ή απόφαση εκ μέρους της Tegli τυχόν συνταχθεί και/ή εγκριθεί και/ή χρησιμοποιηθεί από τους Ενάγοντες, χωρίς τη γνώση και/ή συμμετοχή των Εναγόμενων 1-5 και/ή κατά παράβαση των προνοιών του Νόμου και/ή των προνοιών του καταστατικού της Tegli θα είναι άκυρα και/ή παράνομα και/ή παράτυπα και χωρίς νομική ισχύ. Είναι κοινώς αποδεκτό ότι κατόπιν αίτησης των Εναγόντων και ακρόασης αυτής κατέστηκε απόλυτο προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάχθηκαν οι Εναγόμενοι «μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, στην καθ΄ ης η αίτηση 1, μέσω των διευθυντών και ή του γραμματέα της και ή άλλως πως από του να εξασκήσει οποιαδήποτε δικαιώματα ψήφου ή άλλα δικαιώματα που βασίζονται στην κατοχή από αυτή 27127 μετοχών τάξης Α και 18312 μετοχών τάξης Β στην εταιρεία Tegli Holdings Ltd». Την 05.03.2019 οι Ενάγοντες καταχώρισαν αίτηση παρακοής στο πιο πάνω διάταγμα, εναντίον των Εναγόμενων. Στην εν λόγω αίτηση οι Εναγόμενοι καταχώρισαν την 20.05.2019 δύο ειδοποιήσεις ενστάσεως, μία κοινή από τους Εναγόμενους 1 και 4 και μία επίσης κοινή από τους Εναγόμενους 2, 3 και
- Με αίτηση τους - στο εξής η Αίτηση - οι Ενάγοντες - στο εξής οι Αιτητές - ζητούν την έκδοση διαταγμάτων με τα οποία να διατάσσονται η Γxxxx Οxxxx, ενόρκως δηλούσα επί της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση των Εναγόμενων 1 και 4 στην αίτηση παρακοής ημερομηνίας 05.03.2019 και η Παρασκευή Εβίτα Τουτουνζιάν, ενόρκως δηλούσα επί της ένορκης δήλωσης που επίσης υποστηρίζει την ένσταση των Εναγόμενων 2, 3 και 5, (προφανώς εκ παραδρομής στην Αίτηση αναφέρεται των Εναγόμενων 1 και 4) στην προαναφερόμενη αίτηση παρακοής. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Κχχχχχχ Αχχχχχχ, δικηγόρου συνεργαζόμενου με το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Αιτητές, ο οποίος αναφέρεται κατ΄ αρχήν στο ιστορικό εξέλιξης της αγωγής, ειδικότερα στο γεγονός ότι στις 25.05.2018 εκδόθηκε μονομερώς διάταγμα με το οποίο απαγορεύθηκε στους Εναγόμενους «μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, στην καθ΄ ης η αίτηση 1, μέσω των διευθυντών και ή του γραμματέα της και ή άλλως πως από του να εξασκήσει οποιαδήποτε δικαιώματα ψήφου ή άλλα δικαιώματα που βασίζονται στην κατοχή από αυτή 27127 μετοχών τάξης Α και 18312 μετοχών τάξης Β στην εταιρεία Tegli Holdings Ltd». Αναφέρει επίσης ότι ενώ το προαναφερόμενο διάταγμα βρισκόταν σε ισχύ, το διοικητικό συμβούλιο της προαναφερόμενης εταιρείας Tegli, την 26.10.2018, εξέδωσε απόφαση εξουσιοδοτώντας την εν λόγω εταιρεία να εκδώσει πληρεξούσιο έγγραφο προς τρία πρόσωπα, τα οποία κατονομάζονται στην ένορκη δήλωση Αχχχχχχ, με σκοπό αυτά τα πρόσωπα να διοριστούν ως αντιπρόσωποι της Tegli. Η απόφαση υπογράφεται από τους Εναγόμενους 2-5, οι οποίοι είναι και ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο έκδοσης της απόφασης οι διευθυντές και η γραμματέας της εταιρείας Tegli. Αποτελεί θέση των Αιτητών, ως ο ενόρκως δηλών αναφέρει, ότι υπήρξε παρακοή του διατάγματος ημερομηνίας 25.05.2018, και γι΄ αυτό το λόγο καταχωρίστηκε αίτηση παρακοής εκ μέρους των Αιτητών για τιμωρία των Εναγόμενων. Αναφέρεται επίσης ο ενόρκως δήλων στις ενστάσεις, που καταχωρίστηκαν εκ μέρους των Εναγόμενων ενάντια στην αίτηση παρακοής, υποστηριζόμενες από ένορκες δηλώσεις των προσώπων των οποίων ζητείται η αντεξέταση με την παρούσα Αίτηση. Περιγράφονται δε οι επιμέρους ισχυρισμοί και οι παράγραφοι επί των ενόρκων δηλώσεων για τις οποίες εκδηλώθηκε η πρόθεση αντεξέτασης. Οι Εναγόμενοι 1 και 4 - στο εξής οι Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 4 - καταχώρισαν κοινή Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης. Οι Εναγόμενοι 2, 3 και 5 - στο εξής οι Καθ΄ ων η Αίτηση 2, 3 και 5 - καταχώρισαν επίσης κοινή Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης. Οι λόγοι ένστασης που προβάλλονται από όλους τους Καθ΄ ων η Αίτηση συνοψίζονται στις θέσεις ότι, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της νομολογίας και της Δ.39 Κ1 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, με την Αίτηση επιζητείται η συμπλήρωση κενών της ανεπαρκούς μαρτυρίας των Αιτητών, οι ισχυρισμοί επί των οποίων ζητείται η αντεξέταση δεν είναι ουσιώδεις ή σχετικοί με την αίτηση παρακοής, τα ζητήματα για τα οποία υπάρχει πρόθεση εκ μέρους των Αιτητών για αντεξέταση αφορούν σε νομικά σημεία, η Αίτηση είναι καταχρηστική και αποσκοπεί στην καταπίεση των Καθ΄ων η Αίτηση και/ή προκαλεί καθυστέρηση και/ή εκτροχιασμό της διαδικασίας, οι ενόρκως δηλούσες, επί των ενστάσεων, δεν αποτελούν εξαναγκάσιμους μάρτυρες και πως τα ζητήματα για τα οποία επιζητείται η αντεξέταση τους καλύπτονται από το προνόμιο λόγω του κινδύνου αυτοενοχοποίησης των Καθ΄ ων η Αίτηση 2, 3 και
- Οι λόγοι ένστασης των Καθ΄ων η Αίτηση 1 και 4 υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση της ασκούμενης δικηγόρου Εχχχχ Δχχχχ. Η ανάγνωση της εν λόγω ένορκης δήλωσης υποδεικνύει ότι δια αυτής προωθούνται γεγονότα που αφορούν στην ουσία της αίτησης παρακοής αλλά και σε επιχειρήματα, θέσεις και δικανικούς συλλογισμούς, προς υποστήριξη των λόγων ένστασης και ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν προτίθεται να αναφερθεί εκ νέου σε τέτοια ζητήματα. Οι λόγοι ένστασης των Καθ΄ ων η Αίτηση 2, 3 και 5 υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση της Πχχχχχχ Εχχχχχχ Τχχχχχχχ, της οποίας ζητείται η αντεξέταση επί της ένορκης δήλωσης της που υποστηρίζει την ένσταση των Καθ΄ων η Αίτηση 2, 3 και 5 ενάντια στην αίτηση παρακοής. Ομοίως και σε αυτή την περίπτωση διαπιστώνεται η προβολή θέσεων και επιχειρημάτων προς υποστήριξη των λόγων ένστασης και γεγονότων που αφορούν στην ουσία της αίτησης παρακοής. Συνακόλουθα το Δικαστήριο δεν προτίθεται να επαναλάβει τέτοιες αναφορές. Η ακροαματική διαδικασία της Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει και των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν τους λόγους ένστασης που προβλήθηκαν από όλους τους Καθ΄ ων η Αίτηση. Ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε. Με τις πολύ βοηθητικές, στοχευμένες και επιμελημένες αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των τελευταίων, στην προσπάθεια τους να πείσουν το Δικαστήριο για την αποδοχή των εκατέρωθεν εκδοχών. Επανάληψη των προωθημένων θέσεων των διαδίκων δε κρίνεται χρήσιμη. Το Δικαστήριο τις διατηρεί κατά νου και θα τις αξιολογήσει, στο κατάλληλο στάδιο, σε συνδυασμό με τα επίδικα ζητήματα της Αίτησης, στο βαθμό που αυτό θα κριθεί αναγκαίο για την αιτιολόγηση της απόφασής του. Νομική πτυχή Η Αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 42 του Ν.14/60, στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 Κ1, Δ.40 Κ9, Δ.42 (Α) Κ1-13, Δ.34 Κ5, Δ.48 Κ1, 2, 4,
(2), 8-13, στο Κοινοδίκαιο, στη Νομολογία, στο Δίκαιο της Επιείκειας και στις Συμφυείς Εξουσίες, Πρακτική και Διακριτική Ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η Δ.39 Κ1 προνοεί ότι: «Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination». Ουσιαστικής σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αποτελεί η φύση της εκάστοτε αίτησης η οποία αποτελεί το αντικείμενο εκδίκασης, συνυφασμένο με αίτημα αντεξέτασης επί ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει είτε τέτοια αίτηση είτε ένσταση ενάντια σε αυτή. Στην παρούσα περίπτωση τέτοια αίτηση είναι η αίτηση παρακοής διατάγματος, είναι συνεπώς χρήσιμο να παρατεθούν στη συνέχεια σχετικά αποσπάσματα από την υπόθεση 1. YUGOS FINANCE BV κ.α V HALEBAY GOLDINGS LTD
(2013)1 ΑΑΔ 569,
(2013), ώστε να καταστεί πιο αντιληπτό το όποιο συμπέρασμα του Δικαστηρίου επί της Αίτησης. Αναφέρθηκαν στην εν λόγω υπόθεση τα ακόλουθα: «Για να στοιχειοθετηθεί η καταφρόνηση σε διάταγμα του Δικαστηρίου απαιτείται να αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή. Το ίδιο το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ' εαυτού, δεν αρκεί. Θα πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος του Δικαστηρίου (Mouzouris a.o. v. Xylophaghou Plantations Ltd
(1977)1 C.L.R. 287). Το βάρος απόδειξης το φέρει ο αιτητής, ο οποίος και έχει την υποχρέωση να αποδείξει τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση του (Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 750). Όπως τονίστηκε ιδιαιτέρως στην πιο πάνω απόφαση, η έλλειψη μαρτυρίας που να αποδεικνύει τα αμφισβητούμενα γεγονότα, καθιστά την ετυμηγορία του Δικαστηρίου ακροσφαλή και την όποια απόφασή του υποκείμενη σε ακύρωση. Η διαδικασία της αστικής παρακοής προσομοιάζει με την ποινική διαδικασία, στην έννοια ότι όλα τα τυπικά και ουσιαστικά εχέγγυα του ποινικού δικαίου πρέπει να ικανοποιούνται (Μιχαηλίδης ν. Μιχαηλίδου Poliakova (Αρ. 1)
(2011)1(Α) A.A.Δ. 356 και In re Bramblevale Ltd [1970] Ch. 18 και Savings and Investment Bank Ltd v. Gasco (No 2) [1988] 1 All E.R. 975). Το αποδεικτικό βάρος το φέρει ο αιτητής, ο οποίος πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο, στον απαιτούμενο βαθμό και στη διαπίστωση της βεβαιότητας της ενοχής του καθ' ου, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (David Bean Injunctions, 8η έκδοση, παρ. 618 και 619). Για να είναι δυνατή, κατά συνέπεια, η τιμωρία του καθ' ου, τα διατάγματα θα πρέπει να διατυπώνονται με τη μεγαλύτερη δυνατή σαφήνεια, ώστε να μην εμφιλοχωρεί οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς το ποιές πράξεις απαγορεύονται και κάτω υπό ποια ιδιότητα. Το Δικαστήριο, για να προχωρήσει σε καταδίκη, θα πρέπει να έχει ενώπιόν του ικανοποιητική μαρτυρία επί των ακολούθων σημείων: (α) ότι οι όροι του διατάγματος είναι ξεκάθαροι και αδιαμφισβήτητοι, (β) να έχει τεκμηριωθεί ότι ο καθ' ου η αίτηση έχει λάβει γνώση των όρων του διατάγματος, ζήτημα που άπτεται της νομότυπης γνωστοποίησης του διατάγματος και των όρων του στον καθ' ου και (γ) να υπάρχει ξεκάθαρη απόδειξη ότι ο καθ' ου έχει παραβιάσει τους όρους του διατάγματος (Borris & Lowe: The Law of Contempt, 2η έκδοση, σελ. 395). Τι απαιτείται για να αποδειχθεί παρακοή αναφέρεται ευσύνοπτα στην απόφαση Μιχαηλίδης, ανωτέρω, απ' όπου και το πιο κάτω απόσπασμα: «Για να καταδειχθεί παρακοή, όπως έχει λεχθεί και στην υπόθεση Μαύρος ν. Στυλιανού
(1998)1 Α.Α.Δ. 2389, πρέπει να ικανοποιείται και η αντικειμενική υπόσταση («actus reus»), αλλά και η υποκειμενική υπόσταση («mens rea»), του αδικήματος της αστικής καταφρόνησης όπως προδιαγράφεται στο Άρθρο 42 του Νόμου αρ. 14/60. Στη δε υπόθεση Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά
(1993)1 Α.Α.Δ. 309, λέχθηκε με αναφορά στη Μουζούρης ν. Xylophagou Plantations Ltd
(1977)1 C.L.R. 287, ότι: «...για να στοιχειοθετηθεί η καταφρόνηση πρέπει να αποδειχθεί η ηθελημένη ανυπακοή του καθ' ου η αίτηση προς την απόφαση του δικαστηρίου, δηλαδή πρόθεση ανυπακοής προς το διάταγμα του δικαστηρίου. Το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ' εαυτού δεν αρκεί. Πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του δικαστηρίου.». Τυχόν παράβαση των όρων ενός διατάγματος χωρίς πρόθεση ή κατά τυχαίο τρόπο, δεν επιφέρει βεβαίως την καταδίκη του καθ' ου, εφ' όσον η συμπεριφορά του δεν κατέδειξε είτε αδιαφορία προς το διάταγμα, είτε εκ προθέσεως καταστρατήγηση των όρων του (Fairclough & Sons v. Manchester Ship Canal Co. (No.2) [1897] Sol Jo 225 και Borrie & Lowe 2η έκδ. σελ. 400-1)». Αξιολόγηση εκατέρωθεν εκδοχών και Συμπέρασμα Μέσα από το σύνολο των όσων επικαλέστηκαν και οι δύο πλευρές προκύπτει ότι είναι κοινός τόπος πως είναι επιτρεπτό να εκδοθεί διάταγμα αντεξέτασης κατά την εκδίκαση αίτησης παρακοής διατάγματος. Ό,τι παραμένει ως διαφωνία μεταξύ των διαδίκων είναι αν τα γεγονότα που περιβάλλουν τη συγκεκριμένη αίτηση παρακοής, ημερομηνίας 05.03.2019, είναι τέτοια που δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς την κατεύθυνση της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Είναι επομένως σημαντικό να υπενθυμηθεί πως το περιεχόμενο του διατάγματος για το οποίο επιζητείται τιμωρία λόγω παρακοής σ΄ αυτό, εν συντομία, απαγόρευε στους Καθ΄ων η Αίτηση την άσκηση οποιουδήποτε δικαιώματος ψήφου ή άλλων δικαιωμάτων τα οποία βασίζονται στην κατοχή από τους Καθ΄ων η Αίτηση 1 27128 μετοχών τάξεως Α και 18312 μετοχών τάξης Β στην εταιρεία Tegli Holdings Ltd, και οι Αιτητές ισχυρίζονται, αυτή είναι η κύρια εκδοχή τους, ότι το εν λόγω διάταγμα παραβιάστηκε με απόφαση ημερομηνίας 26.10.2018, η οποία λήφθηκε με τη συμμετοχή ή ενέργειες των Καθ΄ων η Αίτηση 2-5, οι οποίοι ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο διευθυντές και γραμματέας της εταιρείας Tegli. Είναι δε σημαντικό και χρήσιμο πλέον να μνημονευθεί τι προβάλλεται, εκ μέρους των Καθ΄ων η Αίτηση, δια των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν τις ενστάσεις που καταχωρίστηκαν ενάντια στην αίτηση παρακοής, ειδικότερα στις παραγράφους επί των οποίων οι Αιτητές επιθυμούν να αντεξετάσουν τις δύο ενόρκως δηλούσες. Στην περίπτωση της ενόρκως δηλούσας Γχχχχχχ Οχχχχχχ ζητείται η αντεξέταση επί της παραγράφου 9(γ)(i)-(
- v)και 9(δ) της ένορκης δήλωσης της και στην περίπτωση της Πχχχχχ Εχχχχχ Τχχχχχ ζητείται η αντεξέταση επί των παραγράφων 2, 9, 10 και 15 της ένορκης δήλωσης της. Η παράθεση αυτούσιων των προαναφερόμενων παραγράφων δεν κρίνεται απαραίτητη, το Δικαστήριο τις έχει διεξέλθει και διαπιστώνει κατ΄ αρχήν ότι το περιεχόμενο τους δεν αφορά αφενός σε νομικά σημεία, αφού γίνονται αναφορές στο ρωσικό δίκαιο, το οποίο ως αλλοδαπό δίκαιο θα πρέπει να αποδειχθεί ως αποδεικνύονται τα γεγονότα, αφετέρου αφορά σε μαρτυρία η οποία αντιμάχεται την εκδοχή των γεγονότων που οι Αιτητές στηρίζονται, προκειμένου να στοιχειοθετήσουν την παρακοή του διατάγματος ημερομηνίας 25.05.2018, από τους Καθ΄ων η Αίτηση. Συνοπτικά ό,τι προβάλλεται από τις προαναφερόμενες παραγράφους αποσκοπεί στην απόδειξη της εκδοχής ότι δεν υπήρξε παρακοή του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 25.05.2018 κυρίως ότι δεν υπήρξε ηθελημένη παρακοή και πως οι όποιες ενέργειες έγιναν εκ μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση στηρίχθηκαν στο ρωσικό δίκαιο, άρα σε νόμιμες ενέργειες, κατ΄ επέκταση δεν υπάρχει πρόθεση παρακοής στο διάταγμα ημερομηνίας 25.05.2018. Το Δικαστήριο σημειώνει πως, σε αυτό το στάδιο, δεν είναι ορθό να επιχειρήσει να προσδώσει οποιαδήποτε βαρύτητα στη μαρτυρία επί της οποίας επιχειρείται αντεξέταση. Είναι αρκετό, και αυτό διαφαίνεται, πως ό,τι προωθείται εκ μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση, αυτή είναι η κύρια θέση πως δεν παραβιάστηκε το διάταγμα ημερομηνίας 25.05.2018. Υπενθυμίζεται πως η στοιχειοθέτηση του αδικήματος της αστικής περιφρόνησης απαιτεί όπως αποδειχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου τόσο η αντικειμενική υπόσταση (actus reus) όσο και η υποκειμενική υπόσταση (mens rea), συνακόλουθα, είναι από κάθε άποψη δικαιολογημένη η επιθυμία αμφισβήτησης, από πλευράς των Αιτητών, των ισχυρισμών επί γεγονότων που προβάλλονται από τους Καθ΄ων η Αίτηση ενάντια στην αίτηση παρακοής. Ούτε και είναι επιτρεπτό για το Δικαστήριο να αναζητήσει τις ακριβείς ερωτήσεις που αναμένεται να υποβληθούν ή απαντήσεις που αναμένεται να δοθούν, αυτά είναι ζητήματα που θα απασχολήσουν κατά την ακρόαση της αίτησης παρακοής. Το εκδικάζον Δικαστήριο θα έχει την ευθύνη για την τήρηση της διαδικασίας εντός των επιτρεπτών πλαισίων. Σε κάθε περίπτωση η φύση της αίτησης παρακοής όπου απαιτεί την στοιχειοθέτηση του αστικού αδικήματος πέρας πάσης λογικής αμφιβολίας δικαιολογεί και την παροχή ίσων δυνατοτήτων στους διάδικους, περιλαμβανομένου του δικαιώματος αντεξέτασης επί ισχυρισμών που μάχονται ή βάλλουν κατά της απόδειξης του εν λόγω αδικήματος. Τέτοια είναι και η ενώπιον του Δικαστηρίου περίπτωση. Ούτε και είναι επιθυμητό να απαιτήσει Δικαστήριο από τους Αιτητές να το ικανοποιήσουν ως την συγκεκριμενοποίηση των ερωτήσεων που θα υποβάλλουν στις δύο ενόρκως δηλούσες. Είναι επίσης νομολογιακά καθιερωμένο πως μαρτυρία η οποία δεν αντικρούεται ή αμφισβητείται είναι πολύ πιθανόν να θεωρηθεί αναντίλεκτη, κατ΄ επέκταση, αποδεκτή από το Δικαστήριο και με βαρύτητα αν όλες οι υπόλοιπες περιστάσεις το επιτρέπουν. Συνεπώς εν΄ όψει της φύσης της αίτησης παρακοής, όπου απαιτείται όπως το Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση της, οφείλει να προβεί σε ευρήματα επί γεγονότων περιλαμβανομένης της στοιχειοθέτησης πρόθεσης παραβίασης διατάγματος δικαστηρίου, κρίνεται ότι είναι δίκαιο και προς το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης να παραχωρηθεί δικαίωμα αντεξέτασης στους Αιτητές, ως τα αιτούμενα διατάγματα, ούτως ώστε να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα σχετικά γεγονότα με βάση τα οποία οι δύο πλευρές επιθυμούν να παρουσιάσουν την εκδοχή τους αλλά και να αντικρούσουν την αντίθετη εκδοχή ώστε να αποδοθεί δικαιοσύνη, επί τη βάσει ίσων δυνατοτήτων. Στα πλαίσια του πιο πάνω σκεπτικού, το Δικαστήριο δεν έχει παραγνωρίσει τη θέση των Καθ΄ ων η Αίτηση 2, 3 και 5, περί του κινδύνου αυτοενοχοποίησης, ωστόσο κρίνεται πως τέτοιο ζήτημα είναι πρόωρο να απασχολήσει το Δικαστήριο ή να συνυπολογισθεί στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Προφανώς κατά την εκδίκαση της αίτησης παρακοής, το εκδικάζον Δικαστήριο, το οποίο θα έχει ενώπιον του το ακριβές υπόβαθρο, ήτοι το περιεχόμενο των ερωτήσεων που θα υποβληθούν, αν επιβάλλεται η προστασία οποιουδήποτε προσώπου, θα αποφανθεί επί του θέματος και βέβαια αφού θα ακούσει και τις δύο πλευρές. Εν΄ όψει όλων των προαναφερόμενων, δεδομένου ότι οι αναφορές επί των παραγράφων των οποίων ζητείται η αντεξέταση είναι σχετικές και μπορούν να αξιολογηθούν ως μαρτυρία, η οποία είναι δυνατό να επηρεάσει την κρίση του Δικαστηρίου, για τη στοιχειοθέτηση της ισχυριζόμενης παρακοής του Διατάγματος ημερομηνίας 25.05.2018, το Δικαστήριο κρίνει ορθό να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς παροχή δικαιώματος αντεξέτασης. Συνακόλουθα όλων των προαναφερόμενων εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσονται οι (α) Γχχχχ Οχχχχ, ενόρκως δηλούσα στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 20.05.2019, να παρευρεθεί στο Δικαστήριο για να αντεξετασθεί επί της παραγράφου 9(γ)(i)-(
- v)και 9(δ) και (β) η Πχχχχχχ Εχχχχχχ Τχχχχχχχ, ενόρκως δηλούσα στην ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 20.05.2019, για να αντεξετασθεί επί των παραγράφων 2, 9, 10 και 15, κατά την ημερομηνία που η αίτηση παρακοής ημερομηνίας 05.03.2019 θα ορισθεί για ακρόαση καθώς και σε οποιαδήποτε μεταγενέστερη ημερομηνία ήθελε αυτή αναβληθεί. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται προς όφελος των Αιτητών και εναντίον των Καθ΄ων η Αίτηση, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της δίκης στην αίτηση παρακοής ημερομηνίας 05.03.2019. (Υπ.) ............... Δ. Ι. Κίτσιος, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο