Astrobank Limited ν. Βαρνάβα κ.α., Συνενωμένες Αγωγές 7148/2012 και Ειδικό Μητρώο 2/2018, 27/7/2020

(2)φορές τον χρόνο, ήτοι την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους, και συμφώνα με την τακτική που ακολουθείται κατά καιρούς από την USB εντός των πλαισίων της εκάστοτε νομοθεσίας. (ε) Η USB έχει το δικαίωμα να τερματίσει οποτεδήποτε την λειτουργία του λογαριασμού και να απαιτήσει από τους Εναγόμενους 1 και 2 την αποπληρωμή κάθε οφειλόμενου ποσού μαζί με το ανώτατο επιτρεπόμενο επιτόκιο που θα επιτρέπει η ισχύουσα νομοθεσία. Με βάση την Πρώτη Συμφωνία η USB άνοιξε προς όφελος των Εναγομένων 1 και 2 από κοινού τον λογαριασμό με αριθμό XXXXX0014 (στο εξής «ο Τρεχούμενος Λογαριασμός»), στον οποίο γίνονταν χρεοπιστώσεις ανάλογα με τις συναλλαγές των Εναγόμενων 1 και 2 και τους όρους της Πρώτης Συμφωνίας. Δυνάμει απόφασης της USB ημερομηνίας 24.7.2009 η οποία έγινε αποδεκτή από τους Εναγόμενους 1 και 2 στις 27.7.2009 (Τεκμήριο 3) και δυνάμει έγγραφης συμφωνίας δανείου ημερομηνίας 27.7.2009 μεταξύ της USB και των Εναγόμενων 1 και 2 (στο εξής η «Δεύτερη Συμφωνία» - Τεκμήριο 4) συμφωνήθηκε όπως η USB παραχωρήσει στους Εναγόμενους 1 και 2 μαζί, υπό την εγγύηση των Εναγόμενων 3, 4, 5 και 6, δάνειο εκ €50.000 (στο εξής το «Δάνειο»). Η Δεύτερη Συμφωνία διέπεται, μεταξύ άλλων, από τους ακόλουθους όρους: (α) Το ποσό του Δανείου θα ήταν πληρωτέο πλήρως μέχρι τις 30.7.2016 ή σε 84 ίσες μηνιαίες δόσεις ύψους €798,12 η κάθε μία εκτός αν η USB ζητούσε άμεση εξόφληση του Δανείου. Η πρώτη δόση θα ήταν πληρωτέα την 30.8.2009 και οι υπόλοιπες δόσεις την τελευταία μέρα κάθε επόμενου μήνα μέχρι πλήρους εξόφλησης του Δανείου. (β) Παράλειψη ή άρνηση πληρωμής των Εναγομένων 1 και 2 να καταβάλουν οποιαδήποτε από τις πιο πάνω δόσεις, με τους αναλογούντες τόκους, προμήθειες και δικαιώματα που οφείλονταν με βάση την Δεύτερη Συμφωνία, ολικά ή μερικά, στις καθορισμένες ημερομηνίες ή μόλις η USB απαιτήσει οποιαδήποτε πληρωμή, καθιστά το Δάνειο ή οποιοδήποτε υπόλοιπο αυτού πληρωτέο και απαιτητό και παρέχει στην USB το δικαίωμα να απαιτήσει και να εισπράξει ολόκληρο το υπόλοιπο του Δανείου, τον τόκο, την προμήθεια ή δικαιώματα ή αλλά έξοδα αμέσως. (γ) Η USB έχει πάντοτε το δικαίωμα να απαιτήσει οποιαδήποτε στιγμή, άμεση αποπληρωμή του Δανείου ή οποιουδήποτε υπολοίπου του μαζί με τους αναλογούντες τόκους, όποτε το Δάνειο ή οποιοδήποτε υπόλοιπό του καθίσταται πληρωτέο και απαιτητό. (δ) Το Δάνειο θα χρεώνεται με τόκο υπολογιζόμενο με βάση το ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο, το οποίο θα καθορίζεται από το εκάστοτε βασικό επιτόκιο της USB προσαυξημένο σε κάθε περίπτωση κατά 3,5% (το περιθώριο). Κατά την σύναψη της Δεύτερης Συμφωνίας το Σύνολο Επιτοκίου ανερχόταν σε 8.75% (5.25% Βασικό + 3.5% Περιθώριο). (ε) Στο εκάστοτε χρεωστικό υπόλοιπο που εκκρεμεί χρεώνεται τόκος σε ημερήσια βάση ο οποίος καθίσταται πληρωτέος την τελευταία ημέρα κάθε μήνα και η USB έχει το δικαίωμα κεφαλαιοποίησης του τόκου δυο φορές τον χρόνο, ήτοι την 30η Ιουνίου και την 31η Δεκεμβρίου έκαστου έτους, όλων των τόκων, των τόκων υπερημερίας, των χρεώσεων και των προμηθειών. (στ) Η USB έχει δικαίωμα, σε περίπτωση που οι Εναγόμενοι 1 και 2 δεν καταβάλουν οποιοδήποτε οφειλόμενο ποσό κατά την ημέρα που αυτό καθίστατο πληρωτέο, να χρεώνει τόκο επί του οφειλόμενου ποσού από την ημερομηνία κατά την οποία το εν λόγω ποσό ήταν πληρωτέο μέχρι την ημερομηνία εξόφλησης του ίσο με το εκάστοτε σύνολο επιτοκίου (βασικό και περιθώριο) συν το ποσοστό υπερημερίας το οποίο θα υπολογίζεται επί των καθυστερημένων δόσεων, το οποίο κατά την σύναψη της Δεύτερης Συμφωνίας ήταν 7% πλέον €8,50 για κάθε καθυστερημένη δόση. Ο εν λόγω τόκος υπερημερίας θα υπολογίζεται επί των ημερήσιων χρεωστικών υπολοίπων και θα καταβάλλεται αμέσως μόλις αυτός ήθελε απαιτηθεί. (ζ) Η USB δικαιούται να μεταβάλλει (είτε να αυξάνει είτε να μειώνει) κατά την κρίση της και οποτεδήποτε, μέσα στα πλαίσια της νομοθεσίας, των νομισματικών και πιστωτικών κανόνων που ισχύουν κάθε φορά, των συνθηκών, της αγοράς και της αξίας του χρήματος, το βασικό επιτόκιο, το περιθώριο, τις προσαυξήσεις, τον τόκο υπερημερίας, το ποσοστό προμήθειας και/ή τραπεζικών δικαιώματων (και/ή να επιβαρύνει το λογαριασμό με ποσοστά προμήθειας και/ή Τραπεζικά (ledger) και/ή οποιεσδήποτε άλλες χρεώσεις και/ή άλλα δικαιώματα και έξοδα, τον τρόπο υπολογισμού των τόκων και/ή οποιασδήποτε άλλης χρέωσης και τον χρόνο καταβολής της κατά την κρίση της αν η συμφωνία αυτή δεν προνοεί τέτοιες επιβαρύνσεις) και οι αλλαγές και/ή επιβολές αυτές είναι δεσμευτικές για το χρεώστη, ο οποίος θα λαμβάνει γνώση είτε με ανακοίνωση στον ημερήσιο τύπο είτε με γραπτή ειδοποίηση με τον προσφορότερο κατά την κρίση της USB τρόπο ή με άλλο τρόπο σύμφωνα με την τακτική που ακολουθείται από την USB και θα ισχύει από την ημερομηνία που θα καθορίζεται στην ανακοίνωση ή ειδοποίηση. Με βάση την Δεύτερη Συμφωνία, η USB άνοιξε προς όφελος των Εναγομένων 1 και 2 από κοινού τον λογαριασμό δανείου με αριθμό XXXXX0005 (στο εξής «ο Λογαριασμός Δανείου»). Δυνάμει επιστολής ημερομηνίας 24.7.2009 της USB προς τους Εναγόμενους 3 και 4, οι οποίοι και την υπέγραψαν αποδεχόμενοι το περιεχόμενο της (Τεκμήριο 6), και δυνάμει δύο Εγγυητήριων Εγγράφων που επίσης υπέγραψαν οι Εναγόμενοι 3 και 4 αντίστοιχα στις 27.7.2009 (Τεκμήριο 5), οι Εναγόμενοι 3 και 4 εγγυήθηκαν προσωπικά, αλληλέγγυα και ξεχωριστά όλες τις υποχρεώσεις των Εναγομένων 1 και 2 προς την USB αφορούν οποιοδήποτε χρέος ή οποιαδήποτε ποσά χρημάτων παραχωρηθούν οποτεδήποτε στους Εναγόμενους 1 και 2, είτε οι υποχρεώσεις αυτές είναι παρούσες ή μελλοντικές είτε αυτές κατέστησαν ή ενδέχεται να καταστούν απαιτητές είτε είναι προσωπικές ή κοινές με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα και είτε είναι άμεσες ή έμμεσες μέχρι τελείας εξοφλήσεως. Η εν λόγω εγγύηση παραχωρήθηκε σε αντάλλαγμα της συμφωνίας για παροχή στους Εναγόμενους 1 και 2 τραπεζικών και/ή πιστωτικών διευκολύνσεων οποιοδήποτε μορφής είτε σε μορφή δανείων οποιασδήποτε φύσης, είτε σε μορφή τρεχούμενου ή άλλου είδους λογαριασμού. Περαιτέρω, η εγγύηση αυτή ήταν συνεχής (continuing guarantee) και δεσμευτική και θα κάλυπτε οποιεσδήποτε ανανεώσεις ή παρατάσεις δανείων και άλλων τραπεζικών διευκολύνσεων. Με βάση τα Εγγυητήρια Έγγραφα οι Εναγόμενοι 3 και 4 ανέλαβαν να πληρώσουν στους Ενάγοντες, μόλις το ζητήσουν οι τελευταίοι, οποιοδήποτε ποσό καταστεί πληρωτέο και απαιτητό σε σχέση με τις υποχρεώσεις των Εναγομένων 1 και 2 πλέον τόκους, προμήθειες και έξοδα. Σύμφωνα με τους όρους των Εγγυητηρίων Εγγράφων, το ποσό του κεφαλαίου για το οποίο θα ευθύνονται οι Εναγόμενοι 3 και 4 δεν θα υπερβαίνει το ποσό των €60.000 πλέον τόκους, έξοδα και δαπάνες μέχρι εξοφλήσεως. Περαιτέρω, οι Εναγόμενοι 3 και 4 υπέγραψαν ο καθένας ξεχωριστά υπεύθυνη δήλωση παροχής εγγύησης ημερομηνίας 27.7.2009, η οποία επισυνάπτεται και αποτελεί μέρος των Εγγυητήριων Εγγράφων, με την οποία δήλωσαν ότι η εγγύηση η οποία δόθηκε προς όφελος της USB για τους Εναγόμενους 1 και 2 υπογράφηκε ελευθέρα από αυτούς και χωρίς οποιαδήποτε πίεση ή επίδραση από μέρους οποιουδήποτε. Περαιτέρω, στις εν λόγω δηλώσεις τους οι Εναγόμενοι 3 και 4 δήλωσαν ρητά πως αντιλαμβάνονται πλήρως τις συνέπειες που μπορεί να προκύψουν από την εγγύηση την οποία παραχώρησαν καθώς επίσης ότι έχουν εξασφαλίσει από την USB καταστάσεις περιουσιακών στοιχείων των πρωτοφειλετών/Εναγόμενων 1 και 2 με όλες τις λεπτομέρειες τις οποίες καθορίζει ο Νόμος Περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμος Ν. 197(Ι)/2003, οι οποίες τους ικανοποιούν πλήρως. Με την επιστολή της ημερομηνίας 24.7.2009 η USB ενημέρωσε τους Εναγόμενους 3 και 4 για: (α) Το ποσό του δανείου που παραχωρείται στους Εναγόμενους 1 και 2 ήτοι €50,000, τα επιτόκια (ήτοι σύνολο επιτοκίου 8,75%) και οποιεσδήποτε άλλες ρυθμίσεις σε σχέση με τον τόκο και τον τρόπο και χρόνο αποπληρωμής της συνολικής οφειλής, (β) το ποσό εκάστης δόσης αποπληρωμής, ήτοι €798,12, και την ημερομηνία ή την προθεσμία εντός της οποίας αυτή καθίσταται πληρωτέα δυνάμει της Συμφωνίας Δανείου, (γ) το ποσοστό του τόκου που χρεώνεται σε περίπτωση υπερημερίας των πρωτοφειλετών στην αποπληρωμή του Δανείου και/ή των δόσεων αποπληρωμής και/ή αθέτισης της υπόσχεσης ή υποχρέωσής τους να τα αποπληρώσουν κατά τα διαλαμβανόμενα στην σχετική συμφωνία, ήτοι 7% τόκο υπερημερίας, τόσο για την Συμφωνία Δάνειου τόσο και για τον Τρεχούμενο Λογαριασμό, (δ) τα ονόματα των συνεγγυητών και το γεγονός πως οι Εναγόμενοι 3 και 4 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, θα παρέχουν εγγύηση σε σχέση με ποσό €60.000 πλέον τόκους και έξοδα και (ε) γραπτή δήλωση των πρωτοφειλέτων/Εναγομένων 1 και 2 σχετικά με όλα τα περιουσιακά τους στοιχεία. Σύμφωνα με τη Δήλωση Περιουσιακής Κατάστασης (μέρος του Τεκμηρίου 7) που υπέγραψε η Εναγόμενη 4, η διεύθυνσή της, ως δηλώθηκε στο Μέρος «Γενικά Στοιχεία», είναι: XXXXX 4, XXXXX Στρόβολος. Προς περαιτέρω εξασφάλιση, κάλυψη και εγγύηση όλων των υποχρεώσεων των Εναγόμενων 1 και 2 προς την USB ο Εναγόμενος 3 υποθήκευσε δυνάμει της Υποθήκης Υ. XXXXX/2009 προς όφελος της USB το χωράφι στο Μένοικο, Λευκωσία, με αρ. εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ. 20/30, επί Τεμ. XXXXX, για το ποσό των €5.000 πλέον κυμαινόμενο επιτόκιο 8,75%, υποθηκευμένο το όλο. Προς περαιτέρω εξασφάλιση, κάλυψη και εγγύηση όλων των υποχρεώσεων των Εναγόμενων 1 και 2 προς την USB η Εναγόμενη 4 υποθήκευσε προς όφελος της USB τα ακόλουθα περιγραφόμενα κτήματά της δυνάμει των Υποθηκών Υ. XXXXX/2009, Υ. XXXXX/2009 και Υ. XXXXX/2009 ως ακολούθως: (α) Υποθήκη Υ. XXXXX/2009 Κτηματολογίου Πάφου ημερομηνίας 28.7.2009 για το ποσό των €10.000 πλέον κυμαινόμενο επιτόκιο 8,75%, επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής XXXXX, Φ/Σχ. 46/22, επί Τεμ. XXXXX, υποθηκευμένο το όλο. (β) Υποθήκη Υ. XXXXX/2009 Κτηματολογίου Πάφου ημερομηνίας 28.7.2009, για το ποσό των €20.000 πλέον κυμαινόμενο επιτόκιο 8,75%, επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής XXXXX, Φ/Σχ. XLVI/30, επί Τεμ. 2, υποθηκευμένο το όλο. (γ) Υποθήκη Υ. XXXXX/2009 Κτηματολογίου Πάφου ημερομηνίας 28.7.2009 για το ποσό των €5.000 πλέον κυμαινόμενο επιτόκιο 8,75%, επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής XXXXX(06/10/08), Φ/Σχ. 46/30, επί Τεμ. XXXXX, υποθηκευμένο το όλο. Κατά παράβαση των συμφωνηθέντων τόσο ο Τρεχούμενος Λογαριασμός όσο και ο Λογαριασμός Δάνειου παρουσιάζουν οφειλόμενο υπόλοιπο μέχρι σήμερα. Για τους σκοπούς της μαρτυρίας της η κα XXXXX Καράτση (η οποία στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας κατέθεσε ως Μ.Ε.1) εκτύπωσε από τον ηλεκτρονικό της υπολογιστή καταστάσεις και των δυο λογαριασμών και αφού τους σύγκρινε με τις αρχικές καταχωρήσεις του ηλεκτρονικού υπολογιστή διαπίστωσε ότι είναι ορθές (καταστάσεις του Τρεχούμενου Λογαριασμού και του Λογαριασμού Δανείου ημερομηνίας 16.12.2018 κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 10 και 11 αντίστοιχα, ενώ οι ανάλογες καταστάσεις ημερομηνίας 16.12.2009 ως Τεκμήρια 12 και 13 αντίστοιχα). Οι εν λόγω καταστάσεις λογαριασμού έχουν γίνει με την βοήθεια του τραπεζικού προγράμματος όπου έχουν καταχωρηθεί όλες οι συναλλαγές και πράξεις, καθώς και συγκεκριμένες μαθηματικές εξισώσεις και υπολογισμοί που έχουν γίνει ηλεκτρονικά. Παράλληλα, η Μ.Ε. 1 έχει ελέγξει προσωπικά τις εν λόγω καταστάσεις λογαριασμού οι οποίες έχουν εκτυπωθεί από το σύστημα ηλεκτρονικών υπολογιστών των Εναγόντων και έχει διαπιστώσει ότι είναι ορθές και σύμφωνες με την εικόνα των λογαριασμών των Εναγόμενων 1 και 2 όπως αυτοί παρουσιάζονται στην οθόνη του υπολογιστή των Εναγόντων. Οι Ενάγοντες τηρούν τραπεζικά βιβλία και σε ηλεκτρονική μορφή. Τόσο οι επίδικοι λογαριασμοί όσο και τα τραπεζικά βιβλία της USB η οποία επίσης τηρούσε τραπεζικά βιβλία και σε ηλεκτρονική μορφή μεταβιβάστηκαν στους Ενάγοντες, οι οποίοι συνεχίζουν να τα τηρούν. Στο σύστημα που τηρείται στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές φυλάσσονται όλες οι πληροφορίες και πράξεις που αφορούν όλους τους λογαριασμούς των πελατών της USB και στην συνέχεια των Εναγόντων συμπεριλαμβανομένων και των δυο επίδικων λογαριασμών των Εναγομένων 1 και 2. Το τραπεζικό βιβλίο που τηρείτο από την USB και στην συνέχεια μεταβιβάστηκε στους Ενάγοντες σε ηλεκτρονική μορφή είναι και ήταν καθ' όλο τον ουσιώδη χρόνο, δηλαδή από το άνοιγμα των πιο πάνω λογαριασμών μέχρι και σήμερα, ένα από τα συνήθη τραπεζικά βιβλία. Το τραπεζικό βιβλίο καθόλο τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν και εξακολουθεί να βρίσκεται φυλαγμένο και υπό τον έλεγχο της USB και μετά την μεταβίβασή του στους Ενάγοντες και έχουν πρόσβαση σε αυτό οι τραπεζικοί λειτουργοί των Εναγόντων, μεταξύ των οποίων και η Μ.Ε.1. Κατά το χρόνο καταχώρησης στο τραπεζικό βιβλίο όλων των πράξεων που αφορούσαν τους λογαριασμούς των Εναγομένων 1 και 2, το τραπεζικό βιβλίο ήταν ένα από τα συνήθη βιβλία της USB και στην συνέχεια των Εναγόντων. Όλες οι καταχωρήσεις στο εν λόγω τραπεζικό βιβλίο συμπεριλαμβανομένων και των καταχωρήσεων για τους λογαριασμούς έγιναν κατά τη συνήθη και κανονική διεξαγωγή των εργασιών της USB και στην συνέχεια των Εναγόντων. Η USB από την λειτουργία των λογαριασμών των παρεχόμενων δανείων και/ή πιστωτικών διευκολύνσεων απέστελλαν ανελλιπώς προς τους Εναγόμενους 1 και 2 αναλυτικές καταστάσεις λογαριασμού για τον Τρεχούμενο Λογαριασμό και για τον Λογαριασμό Δανείου ενημερώνοντας τους για τις διάφορες χρεοπιστώσεις, τη λειτουργία των λογαριασμών και την επιβολή επιτοκίων, χρεώσεων κλπ. Σχετική ενημέρωση γινόταν και με δημοσιεύσεις στον τύπο (αντίγραφο ανακοίνωσης της δημοσίευσης της USB στον ημερήσιο τύπο για την τροποποίηση του επιτοκίου ημερομηνίας 13.4.2011 από 5,25% σε 5,75% από 14.6.2011 κατατέθηκε ως Τεκμήριο 14). Σύμφωνα με τις αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμού που ετοιμάστηκαν στη βάση των στοιχείων που προκύπτουν από τα Τεκμήρια 10 - 13 (βλέπε Τεκμήρια 20 και 21), τα υπόλοιπα των επίδικων λογαριασμών έχουν ως εξής: (α) του Τρεχούμενου Λογαριασμού για την περίοδο από 28.7.2009 μέχρι 31.8.2012, υπόλοιπο οφειλόμενο εκ €1,276.65 πλέον τόκοι προς 2% από 19.9.2012 επί του ποσού των €1,276.65 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση του τόκου δυο φορές τον χρόνο, ήτοι στις 30ην Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους. Στην εν λόγω κατάσταση λογαριασμού τα μόνα έξοδα τα οποία έχουν συμπεριληφθεί είναι τα χαρτόσημα και τα ασφάλιστρα μέχρι την ημερομηνία τερματισμού. Για την περίοδο 28.7.2009 - 31.8.2012, το επιτόκιο είναι μηδενικό, ενώ δεν χρεώνεται τόκος για την περίοδο 1.9.2012 - 18.9.2012, (β) του Λογαριασμού Δάνειου για την περίοδο από 29.7.2009 μέχρι 27.9.2012, υπόλοιπο οφειλόμενο εκ €48,317.33 πλέον τόκοι 11,25% επί ποσού €48,317.33 από 28.9.2012 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση του τόκου δυο φορές τον χρόνο, ήτοι στις 30ην Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους. Η εν λόγω αναδομημένη κατάσταση παρουσιάζει την ακόλουθη επιβολή επιτοκίου: Από 29.7.2009 μέχρι 13.6.2011, τόκος 8.75% (USB BASE RATE 5.25% + περιθώριο 3.50% = 8.75%) Από 14.6.2011 μέχρι 18.9.2012, τόκος 9,25% (USB BASE RATE 5.75% + περιθώριο 3,50% = 9,25%) Από 19.9.2012 μέχρι 27.9.2012, τόκος 11,25% (USB BASE RATE 5.75% + περιθώριο 3,50%+ υπερημερίας 2% = 11,25% - τερματισμός 19.9.2012). Οι ως άνω αναδομημένες καταστάσεις των λογαριασμών δεν περιλαμβάνουν τόκο υπερημερίας παρά μόνο 2% μετά τον τερματισμό. Ο τόκος έχει υπολογιστεί στη βάση των 365/366 ημερών και έχουν αφαιρεθεί όλες οι άλλες χρεώσεις, τόσο πριν όσο και μετά τον τερματισμό. Τα πιο πάνω αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Με την αγωγή υπ. Αρ. 7148/2012 οι Ενάγοντες αξιώνουν την έκδοση απόφασης εναντίον των Εναγομένων 3 και 4 δυνάμει των Εγγυητηρίων Εγγράφων ως εξής: Α. €4.258,32 ως το υπόλοιπο του Τρεχούμενου Λογαριασμού. Β. Τόκο προς 13,75% ετησίως επί ποσού €4.258,32 από 1.9.2012 μέχρι εξόφλησης με κεφαλαιοποίηση των τόκων και/ή ανατοκισμό δύο

(2)φορές ετησίως την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου ετησίως μέχρι εξοφλήσεως. Γ. €49.626,67 ως το υπόλοιπο του Λογαριασμού Δανείου. Δ. Τόκο προς 13,75% ετησίως επί ποσού €49.626,67 από 28.9.2012 μέχρι εξόφλησης με κεφαλαιοποίηση των τόκων ή/και ανατοκισμό δύο

(2)φορές ετησίως την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου ετησίως μέχρι εξοφλήσεως. Με βάση τη δήλωση της Μ.Ε.1 κατά την ακροαματική διαδικασία (βλέπε παράγραφο 37 της Γραπτής της Δήλωσης - Έγγραφο Α), η αξίωση των Εναγόντων περιορίζεται ως εξής: «Α. €1,276.65 δυνάμει έγγραφων συμφωνιών και/ή αναγνωρισμένων και/ή τρεχούμενων λογαριασμών και/ή δάνειων και/ή τραπεζικών πιστώσεων και/ή διευκολύνσεων και/ή ως υπόλοιπο τραπεζικών λογαριασμών. Β. Τόκο προς 2% ετησίως επί του πόσου €1,276.65 από 19/09/2012 μέχριεξοφλήσεις με κεφαλαιοποίηση των τόκων και/ή ανατοκισμό δύο

(2)φόρες ετησίως την 30^ Ιούνιου και 31η Δεκεμβρίου ετησίως μέχρι εξοφλήσεως. Γ. €48,317.33 δυνάμει έγγραφων συμφωνιών και/ή αναγνωρισμένων και/ή τρεχούμενων λογαριασμών και/ή τα υπόλοιπα λογαριασμών και/ή διευκολύνσεων και/ή πιστώσεων που παραχωρηθήκαν. Δ. Τόκο προς 11,25%ετησίως επί του πόσου €48,317.33 από 28/09/2012 μέχρι εξοφλήσεις με κεφαλαιοποίηση των τόκων και/ή ανατοκισμό δύο

(2)φόρες ετησίως την 30η Ιούνιου και 31η Δεκέμβριου ετησίως μέχρι εξοφλήσεως». Περαιτέρω, με την ίδια αγωγή ζητείται η έκδοση διατάγματος εκποίησης της Υποθήκης XXXXX/2009 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας, ενώ με την αγωγή Ειδ. Μητρώο 2/2018 επιδιώκεται η έκδοση διαταγμάτων εκποίησης των Υποθηκών XXXXX/2009, XXXXX/2009 και XXXXX/2009 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου. Αποτελεί θέση των Εναγόντων ότι με επιστολές τους ημερομηνίας 7.11.2011 ενημέρωσαν τους Εναγόμενους 3 και 4 αναφορικά με την ύπαρξη χρεωστικού υπολοίπου και στους δυο επίδικους λογαριασμούς και για την αύξηση του επιτοκίου με το οποίο χρεώνονταν οι λογαριασμοί, καθώς επίσης ότι με επιστολή τους ημερομηνίας 19.9.2012 τους πληροφόρησαν ότι έχουν τερματίσει την λειτουργία των λογαριασμών λόγω παράβασης των δυο συμφωνιών από τους Εναγόμενους 1 και 2 και τους κάλεσαν να εξοφλήσουν τα ποσά για τα οποία ευθύνονται δυνάμει της εγγύησης και των υποθηκών τους, πλην, όμως, δεν το έχουν πράξει μέχρι σήμερα. Ως εκ τούτου ζητούν την έκδοση απόφασης εναντίον των Εναγομένων 3 και 4 για τα πιο πάνω ποσά όπως και των σχετικών διαταγμάτων εκποίησης των υποθηκών. Παρόλο που στην Έκθεση Υπεράσπισής τους οι Εναγόμενοι 3 και 4 προβάλλουν διάφορες θέσεις αναφορικά με τις συνθήκες υπογραφής των εγγράφων εγγύησης, αμφισβητούν το ύψος του αξιουμένου ποσού και τον τρόπο υπολογισμού του ποσού και επικαλούνται την παράβαση των προνοιών του Ν. 197(Ι)/2003 με τον τρόπο που περιγράφεται στην παράγραφο 5 της Έκθεσης Υπεράσπισης, καθώς ότι ο Ν. 160(Ι)/2009 είναι αντισυνταγματικός, εν τέλει το μοναδικό ζήτημα που προωθήθηκε από την υπεράσπιση είναι πως οι Εναγόμενοι 3 και 4 ουδεμία υποχρέωση έχουν να καταβάλουν τα διεκδικούμενα ποσά εφόσον αυτοί ουδεμία επιστολή έλαβαν με την οποία οι Ενάγοντες να απαιτούν την πληρωμή οποιουδήποτε ποσού από αυτούς. Σχετικά είναι τα όσα αναφέρονται στις σελίδες 2 και 3 της γραπτής αγόρευσης του κ Γκούντρα όπου ξεκαθαρίζεται ότι λαμβάνοντας υπόψη τα όσα έλαβαν χώρα κατά την ακροαματική διαδικασία και την προσκόμιση των αναδομημένων λογαριασμών δεν αμφισβητείται η σύναψη και/ή η υπόσταση των υπογραφθέντων εγγράφων εγγύησης και/ή των συμβάσεων υποθήκης των ακινήτων, ούτε εγείρονται ζητήματα που αφορούν τον τρόπο υπολογισμού του τόκου ή το ύψος των οφειλόμενων ποσών ως τούτα προκύπτουν από τα Τεκμήρια 20 και 21. Επομένως, για σκοπούς αξιολόγησης και εξαγωγής ευρημάτων το Δικαστήριο θα ασχοληθεί μόνο με την μαρτυρία που αφορά σε αυτό το ζήτημα. Επαναλαμβάνω ότι όλα τα υπόλοιπα ζητήματα δεν αμφισβητούνται. Κατά την ακροαματική διαδικασία από την πλευρά των Εναγόντων κατέθεσαν στο Δικαστήριο δυο μάρτυρες, ενώ για την υπεράσπιση κατέθεσαν οι Εναγόμενοι 3 και 4 (Μ.Υ.1 και Μ.Υ.2 αντίστοιχα). Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας των προσώπων που κατέθεσαν στο Δικαστήριο βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της μαρτυρίας, αλλά θα περιοριστώ στα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας κάθε μάρτυρα (βλέπε Καννάουρου κ.ά. ν. Σταδιώτη κ.ά.

(1990)1 Α.Α.Δ. 35). Ως Μ.Ε.1 κατέθεσε η κα XXXXX Καράτση η οποία είναι υπάλληλος των Εναγόντων στο τμήμα δανειοδοτήσεων και μία εκ των υπευθύνων για την εποπτεία και τον έλεγχο της κίνησης χρεωστικών λογαριασμών των πελατών στον οποίο περιλαμβάνονται και οι λογαριασμοί των Εναγομένων 1 και

1. Στο τμήμα όπου εργάζεται κατέχονται και φυλάττονται όλα τα σχετικά έγγραφα και έχει εναποτεθεί η ευθύνη της παρακολούθησης των εν λόγω λογαριασμών. Ανάμεσα στα καθήκοντα της είναι η εξυπηρέτηση πελατών, η παρακολούθηση και ο έλεγχος των καθυστερήσεων των χρεωστικών λογαριασμών και των δάνειων των πελατών, η έρευνα αναφορικά με την τήρηση δανειοδοτήσεων και λογαριασμών, την υπογραφή και την φύλαξη των εγγράφων των πελατών καθώς και όλη την διαδικασία υλοποίησης των υποθέσεων τους. Στα πλαίσια της μαρτυρίας της η Μ.Ε.1 ανέφερε ότι η USB ειδοποιούσε επανειλημμένως τους πρωτοφειλέτες/Εναγόμενους 1 και 2 σε σχέση με τα υπόλοιπα των λογαριασμών τους. Ειδικότερα, με επιστολή τους ημερομηνίας 19.9.2011, η οποία κοινοποιήθηκε στους Εναγόμενους 3, 4, 5 και 6, και επιστολή ημερομηνίας 7.11.2011, η USB κάλεσε τους Εναγόμενους 1 και 2 όπως προσέλθουν και εξοφλήσουν το ποσό του Τρεχούμενου Λογαριασμού και το ποσό του Δανείου τους, αλλά αυτοί αμελήσαν να ανταποκριθούν (βλέπε Τεκμήρια 15 και 16). Περαιτέρω, με επιστολές της ημερομηνίας 7.11.2011 (Τεκμήριο 17) η USB ενημέρωσε τους Εναγόμενους 3 και 4 μεταξύ άλλων πως οι Εναγόμενοι 1 και 2 δεν τηρούν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και πως οι λογαριασμοί τους παρουσιάζουν καθυστερήσεις και υπερβάσεις και τους κάλεσε ως εγγυητές και ενυπόθηκους οφειλέτες όπως προσέλθουν και εξοφλήσουν τα ποσά για τα οποία ευθύνονται δυνάμει της εγγυήσεως τους και των υποθηκών τους, άλλα αυτοί αμέλησαν να ανταποκριθούν. Ακολούθως με επιστολή της ημερομηνίας 19.9.2012 προς τους Εναγόμενους 1 και 2 η USB τερμάτισε και τις δυο συμφωνίες καθώς και την λειτουργία του Τρεχούμενου Λογαριασμού και του Λογαριασμού Δανείου και τους κάλεσε να εξοφλήσουν τα οφειλόμενα υπόλοιπα πλέον τόκους τα οποία είχαν καταστεί πληρωτέα και απαιτητά. Η USB με επιστολές της ημερομηνίας 19.9.2012 ενημέρωσε τους Εναγομένους 3 και 4 πως οι επίδικες συμφωνίες έχουν τερματιστεί και πως οι υποχρεώσεις των Εναγόμενων 1 και 2 έχουν καταστεί απαιτητές και πληρωτέες και τους κάλεσαν ως εγγυητές και ενυπόθηκους οφειλέτες όπως προσέλθουν και εξοφλήσουν τα ποσά για τα οποία ευθύνονται δυνάμει της εγγυήσεως τους και των υποθηκών τους, αλλά αυτοί αμέλησαν να ανταποκριθούν (οι εν λόγω επιστολές ημερομηνίας 19.9.2012 αποτελούν μέρος του Τεκμηρίου 18). Η Μ.Ε.1 ανέφερε ότι από την θέση που κατέχει γνωρίζει ότι στην USB υπήρχε κατά τον ουσιώδη χρόνο σύστημα αποστολής επιστολών και ότι όταν μια επιστολή δεν επιστραφεί ως αζήτητη θεωρείται ότι αυτή έχει παραληφθεί από τον παραλήπτη της. Ήταν η θέση της ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση οι ως άνω αναφερόμενες επιστολές προς τους Εναγόμενους 1, 2, 3 και 4 έχουν σταλεί στην τελευταία διεύθυνση που οι ίδιοι είχαν δώσει προς την τράπεζα, και δεν έχουν επιστραφεί στους Ενάγοντες. Επομένως, θεωρούνται παραληφθείσες από αυτούς. Σε ό,τι αφορά στον Εναγόμενο 3 ειδικά η Μ.Ε.1 ανέφερε πως διατηρούσε και άλλη πελατειακή σχέση με την τράπεζα και ενημερωνόταν σε εβδομαδιαία βάση τηλεφωνικώς για τους επίδικους λογαριασμούς τόσο από την ίδια όσο και από συνάδελφό της. Επίσης, η μάρτυρας σημείωσε ότι στο διάστημα που παρατηρήθηκαν οι πρώτες καθυστερήσεις έγιναν διαβουλεύσεις τόσο με τους πρωτοφειλέτες όσο και με τους εγγυητές και τα άτομα που τους σύστησαν στην τράπεζα ώστε να βρεθεί λύση ομαλοποίησης του λογαριασμού. Επομένως, η ύπαρξη καθυστερήσεων στους λογαριασμούς ήταν γνωστή σε όλους τους εμπλεκόμενους. Ως Μ.Ε.2 κατέθεσε ο κ XXXXX Αναστασιάδης ο οποίος εργαζόταν στην USB προτού αυτή εξαγοραστεί από τους Ενάγοντες και έκτοτε συνεχίζει να εργάζεται στους Ενάγοντες μέχρι σήμερα. Συγκεκριμένα, κατά τον ουσιώδη χρόνο εργαζόταν στο τμήμα δανειοδοτήσεων της USB ως ένας εκ των υπευθύνων για την εποπτεία και τον έλεγχο της κίνησης χρεωστικών λογαριασμών των πελατών στους οποίους περιλαμβάνονται και οι λογαριασμοί των Εναγομένων 1 και
2. Από τον Μάιο του 2011 μέχρι και τον Οκτώβριο του 2012 είχε ανατεθεί στον ίδιο η παρακολούθηση των επίδικων λογαριασμών των Εναγομένων 1 και 2 και η ετοιμασία και αποστολή επιστολών αναφορικά με αυτούς. Ανάμεσα στα καθήκοντα του είναι η εξυπηρέτηση πελατών, η παρακολούθηση και ο έλεγχος των καθυστερήσεων των χρεωστικών λογαριασμών και των δάνειων των πελατών, η έρευνα αναφορικά με την τήρηση δανειοδοτήσεων και λογαριασμών, η υπογραφή και η φύλαξη των εγγράφων των πελατών καθώς και η ετοιμασία, αποστολή και φύλαξη επιστολών προς τους πελάτες. Όπως ανέφερε, λόγω του ότι τόσο ο Τρεχούμενος Λογαριασμός όσο και ο Λογαριασμός Δάνειου που διατηρούσαν οι Εναγόμενοι 1 και 2 παρουσίαζαν καθυστερήσεις και υπερβάσεις κατά παράβαση των συμφωνηθέντων, η USB ειδοποιούσε σχετικά τόσο τους πρωτοφειλέτες (Εναγόμενους 1 και 2) όσο και τους εγγυητές τους, συμπεριλαμβανομένων των Εναγομένων 3 και 4, τόσο προφορικά όσο και γραπτώς με τις επιστολές οι οποίες κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 15, 16, 17 και
3. Όπως υποστήριξε, από την θέση που κατέχει, γνωρίζει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο στην USB υπήρχε σύστημα αποστολής επιστολών και ότι όταν μια επιστολή έχει σταλεί στην τελευταία γνωστή διεύθυνση και δεν είχε επιστραφεί θεωρείται ότι έχει παραληφθεί από τον παραλήπτη της. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, γνωρίζει ότι οι επιστολές προς τους Εναγόμενους 1, 2, 3 και 4 (Τεκμήρια 15, 16, 17 και 18) έχουν σταλεί στην τελευταία γνωστή διεύθυνση που οι ίδιοι οι Εναγόμενοι 1, 2, 3 και 4 είχαν δώσει στην USB και οι εν λόγω επιστολές δεν είχαν επιστραφεί στην USB. Ο ίδιος, αφού διαπίστωσε την ύπαρξη καθυστερήσεων στον Τρεχούμενο Λογαριασμό και στον Λογαριασμό Δάνειου ετοίμασε τις εν λόγω επιστολές ημερομηνίας 19.9.2011, 7.11.2011 και 19.9.2012 προς τους Εναγόμενους 1, 2, 3 και 4 (Τεκμήρια 15, 16, 17 και 18), τις εκτύπωσε, τις υπέγραψε, τις τοποθέτησε στον φάκελο και έγγραψε έξω από τον φάκελο το όνομα του παραλήπτη και την διεύθυνση αποστολής των επιστολών. Στην συνέχεια τις παρέδωσε στον κλητήρα της USB, ο οποίος ήταν υπεύθυνος ως μέρος των καθηκόντων του κατά τις συνήθεις εργασίες τις τράπεζας να μεταβαίνει στο ταχυδρομείο για αποστολή επιστολών, ο οποίος και απέστειλε τις εν λόγω επιστολές στους Εναγόμενους 1, 2 , 3 και 4 και τον ενημέρωσε σχετικά. Να σημειωθεί ότι τόσο η Μ.Ε.1 όσο και ο Μ.Ε.2 ανέφεραν στο Δικαστήριο ότι παρόλο που οι επιστολές που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 16 -18 είχαν αποσταλεί με συστημένο ταχυδρομείο, εντούτοις και παρά το ότι έγιναν πολλές προσπάθειες, δεν κατέστη εφικτό να εντοπιστούν τα σχετικά έντυπα αποστολής. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο Εναγόμενος 3 (Μ.Υ. 1) ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε παρέλαβε τις επιστολές που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 15, 17 και 18 και τούτο παρόλο που η διεύθυνση που αναγράφεται σε αυτές, ήτοι XXXXX 15, Στρόβολος, είναι η διεύθυνση της οικίας του, όπου και παρέλαβε στο παρελθόν και πιο συγκεκριμένα κατά τα έτη 2009 και 2010 διάφορες επιστολές αναφορικά με την ύπαρξη κάποιων καθυστερήσεων στους λογαριασμούς των Εναγομένων 1 και
4. Από το 2010 και μετά δεν έλαβε οποιαδήποτε επιστολή από την τράπεζα ούτε είχε επικοινωνία με τους πρωτοφειλέτες σχετικά με το θέμα. Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε, πέραν από την συνάντηση που είχε με την Μ.Ε.1 για σκοπούς υπογραφής των εγγράφων εγγυήσεως και της εγγραφής της υποθήκης, ουδεμία άλλη επικοινωνία είχε μαζί της. Ανάλογες θέσεις με τον Εναγόμενο 3 προώθησε και η Εναγόμενη 4 (Μ.Υ. 2) η οποία υποστήριξε ότι δεν παρέλαβε τις επιστολές που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 15, 17 και 18, ενώ παράλληλα τόνισε ότι η διεύθυνση της είναι XXXXX 4, XXXXX Στρόβολος και όχι XXXXX Στρόβολος ως αναγράφεται στις επιστολές και στην δήλωση των στοιχείων της (μέρος του Τεκμηρίου 7). Όπως ισχυρίστηκε, η ίδια δεν γνώριζε τους πρωτοφειλέτες και όταν αρχικά έλαβε κάποιες επιστολές για καθυστερήσεις, διαβεβαιώθηκε από τον Εναγόμενο 3 (ο οποίος είναι αδελφός της) ότι θα μιλούσε ο ίδιος μαζί τους σχετικά με το ζήτημα. Λόγω του ότι η παραλαβή τέτοιων επιστολών σταμάτησε σε κάποιο στάδιο, η ίδια θεώρησε ότι οι πληρωμές γίνονταν κανονικά από τους πρωτοφειλέτες και το όλο θέμα είχε λήξει. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με κάθε δυνατή προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Θα προχωρήσω στη συνέχεια στην αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ύπαρξη υπερβολών ή ουσιαστικών αντιφάσεων σε αυτές, τη λογικοφάνεια και πειστικότητα της εκδοχής που παρουσιάζεται, τις ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν τα γεγονότα και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κλπ (βλέπε μεταξύ άλλων C & A Pelekanos Associates Limited ν. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273 και Ζαβρού ν. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 1447). Είναι δε καλά γνωστό ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν γίνεται κατά τρόπο μικροσκοπικό (βλέπε Παρλάτα ν. Δημητρίου, ECLI:CY:AD:2014:A339, Πολιτική Έφεση αρ. 387/09, απόφαση ημερομηνίας 21.5.2014), ούτε και περιορίζεται στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά συσχετίζεται, αντιπαραβάλλεται και διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (βλέπε Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056) και στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται από τις δύο πλευρές (σύγγραμμα Ηλιάδη και Σάντη, Το Δίκαιο της Απόδειξης - Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, στη σελίδα 135). Για τους λόγους που θα επεξηγηθούν αμέσως πιο κάτω αποδέχομαι την μαρτυρία των Μ.Ε.1 και 2 και απορρίπτω αυτήν των Μ.Υ. 1 και

1. Ειδικότερα σημειώνω ότι και οι δυο μάρτυρες των Εναγόντων άφησαν θετική εντύπωση στο Δικαστήριο ως προς τη σαφήνεια και σταθερότητα των θέσεων τους αλλά και την αντικειμενικότητα με την οποία κατέθεσαν στο Δικαστήριο. Με αναφορά στα κατατεθειμένα τεκμήρια έχουν επεξηγήσει τις θέσεις τους όπως και την πρακτική που ακολουθείτο κατά τον ουσιώδη χρόνο για την αποστολή επιστολών, ενώ αξιοσημείωτο είναι πως ο Μ.Ε.2 ήταν το πρόσωπο που είχε άμεση εμπλοκή στην ετοιμασία και παράδοση των επίδικων επιστολών στο αρμόδιο άτομο για την ταχυδρόμηση τους. Ο Μ.Ε.2 εξήγησε με λεπτομέρεια τη διαδικασία που ακολουθούσε γενικά αλλά και στη συγκεκριμένη περίπτωση ειδικά αναφορικά με την αποστολή επιστολών και δεν υπέπεσε σε οποιαδήποτε αντίφαση. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την μαρτυρία του κατά την αντεξέταση: «E. Στα πλαίσια όλων αυτών των ετών θυμάσαι συγκεκριμένα για τις επιστολές, Τεκμήρια 15, 16, 17 και 18 ότι τις απέστειλες; A. Βεβαίως τις έχω αποστείλει γιατί είναι μέσα στον φάκελο του πελάτη. Οι επιστολές τις οποίες έχω αποστείλει και η διαδικασία μας ήταν, ετοίμαζα τις επιστολές, τις έβγαζα αντίγραφο, τις έβαζα στον φάκελο του πελάτη, τις έβαζα μέσα σε έναν φάκελο έγραφα τη διεύθυνση και το όνομα και τις έδινα στον κλητήρα για να τις ταχυδρομήσει. Άρα δεν θα μπορούσε να ετοιμάσω την επιστολή και ενώ είναι στον φάκελο του πελάτη να μην την έχω αποστείλει. E. Αυτό είναι το Τεκμήριο
2. Αντιλαμβάνομαι το αναγνωρίζεις; A. Ναι. E. Πάνω στο Τεκμήριο 15 υπάρχει οποιαδήποτε αναγραφή των διευθύνσεων των Εναγομένων 3 και 4; Για να σε βοηθήσω είναι ο XXXXX Βαρνάβα και‑‑ A. Ναι, υπάρχει. E. Πάνω στο Τεκμήριο 15 αναγράφονται οι διευθύνσεις των προσώπων αυτών; A. Ναι, τις βλέπω. E. Υπάρχουν ξεχωριστές επιστολές για αυτό το τεκμήριο; A. Αυτή είναι η επιστολή η πρώτη που στάληκε στους πελάτες. Η διαδικασία μας είναι ότι ετοιμάζουμε την επιστολή, την στέλνουμε στους πρωτοφειλέτες και θα έχουμε κοινοποίηση κάτω τους εγγυητές, τις βγάζουμε αντίγραφο και τις βάλλουμε σε φάκελο στον οποίο γράφουμε το όνομα και τη διεύθυνση και τις ταχυδρομούμε. E. Αυτό είναι το Τεκμήριο 16 (Υποδεικνύεται στον μάρτυρα το Τεκμήριο 16) και αυτό είναι το Τεκμήριο 17 (Υποδεικνύεται στον μάρτυρα το Τεκμήριο 17) Στις επιστολές Τεκμήρια 16 και 17 είτε αυτές απευθύνονταν στους πρωτοφειλέτες, είτε προς τους εγγυητές, αναγράφεται πάνω η λέξη «συστημένο». A. Μάλιστα. E. Υπάρχει αποδεικτικό της αποστολής της επιστολής ως συστημένη; A. Η διαδικασία μας είναι ότι την στέλναμε συστημένη και ερχόταν ο κλητήρας και μας έφερνε ένα απόκομμα που πάει συστημένη και εμείς την βάζαμε σε ένα file, συγκεκριμένο file που είναι οι επιστολές για όλους τους πελάτες που στέλναμε συστημένη. Δυστυχώς προσπαθήσαμε να βρούμε αυτό το file, με την ένωση μας με την Astro Bank στο κατάστημα Παλουριώτισσας, δεν καταφέραμε να βρούμε το συγκεκριμένο file. E. Σου υποβάλλω ότι ο λόγος για τον οποίο δεν έχετε αυτό το απόκομμα είναι πολύ απλά γιατί δεν απεστάλησαν ποτέ αυτές οι επιστολές. Ουδέποτε απεστάλησαν στους Εναγόμενους 3 και
3. A. Δεν συμφωνώ με τη δήλωσή σας. Από τη στιγμή που έχω ετοιμάσει τις επιστολές, τις έχω βγάλει αντίγραφο, τις έχω βάλει στον φάκελο του πελάτη. Η διαδικασία μας ήταν αυτή για όλους τους πελάτες. Δεν ήταν κάποια άλλη διαδικασία η συγκεκριμένη. Αυτή ήταν η διαδικασία της τράπεζας και από τη στιγμή που ήμασταν υποχρεωμένοι να στέλνουμε με συνήθης ταχυδρομείο, κανονικό ταχυδρομείο τις επιστολές και από τη στιγμή που είναι στον φάκελο του πελάτη είναι αμάχητη απόδειξη ότι έχουν σταλεί στους πελάτες. E. Σου υποβάλλω ότι οι επιστολές γράφουν συστημένο. Τελικά πώς απεστάλησαν; Συστημένες ή με σύνηθες ταχυδρομείο. A. Συστημένη απλά ήμασταν υποχρεωμένοι να στέλνουμε με κανονικό ταχυδρομείο. E. Εσείς τι επιλέξατε σε αυτήν την περίπτωση; A. Συστημένη. E. Και απόκομμα δεν υπάρχει; A. Αυτήν τη στιγμή που μιλούμε δεν υπάρχει. E. Μπορείς να παρουσιάσεις αύριο; A. Όχι, γιατί δεν το βρήκαμε μέσα στο file. E. Άρα επαναλαμβάνω και για το Τεκμήριο 17, σου υποβάλλω ότι αυτές οι επιστολές δεν απεστάλησαν στους Εναγόμενους. A. Δεν συμφωνώ γιατί από τη στιγμή που τις έχω υπογράψει, ήταν μέσα στη συνήθη μας διαδικασία, τις έχω στον φάκελο του πελάτη και βάσει τους όρους που έχει υπογράψει ο πελάτης, από τη στιγμή που υπάρχει στον φάκελο του πελάτη η επιστολή είναι αμάχητη απόδειξη ότι έχει αποσταλεί σ'αυτούς. E. Στο Τεκμήριο 18 επίσης αναγράφεται και σ΄αυτό συστημένη. Αντιλαμβάνομαι ότι ισχύει το ίδιο με αυτό που είπες πριν λίγο για τα Τεκμήρια 16 και 17; A. Μάλιστα». Στη βάση των όσων προκύπτουν από τα πιο πάνω, η θέση του μάρτυρα ως προς την αδυναμία εντοπισμού των σχετικών εντύπων αποστολής των συστημένων επιστολών κρίνεται ικανοποιητική και πειστική. Σε κάθε περίπτωση, η μη προσκόμιση του σχετικού εντύπου δεν κρίνεται ουσιώδης ενόψει του ότι με βάση τους όρους των Εγγυητήριων Εγγράφων, δεν απαιτείτο η αποστολή επιστολών με συστημένο ταχυδρομείο. Παρομοίως, ο Μ.Ε.2 έδωσε στο Δικαστήριο εξηγήσεις που ικανοποιούν το Δικαστήριο ως προς την μη εμφάνιση χρέωσης για αποστολή των επιστολών στις καταστάσεις των λογαριασμών κατά την αμέσως επόμενη περίοδο της αποστολής τους, ήτοι ότι οι χρεώσεις αυτές δεν γίνονταν αυτόματα από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή και επομένως η καταχώρησή τους ενδεχόμενα να μην γινόταν άμεσα, καθώς και ότι σε κάποιες περιπτώσεις δίνονταν οδηγίες από ανώτερα στελέχη όπως μην γίνει χρέωση κάποιων εξόδων. Αντίθετα, η εντύπωση που αποκόμισα από τους Εναγόμενους 3 και 4 που κατέθεσαν ως Μ.Υ.1 και 2 αντίστοιχα δεν ήταν καλή. Κατά την κρίση μου δεν ήταν ειλικρινείς και δεν κατέθεσαν την αλήθεια αναφορικά με την παραλαβή των επιστολών που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 15, 17 και
4. Θεωρώ, μάλιστα, ότι συνειδητά προσπάθησαν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο αρνούμενοι ότι παρέλαβαν τις επιστολές αυτές, την ίδια στιγμή που δέχτηκαν ότι προηγούμενη αλληλογραφία υπήρξε μεταξύ τους και της USB στις ίδιες διευθύνσεις, επιβεβαιώνοντας εμμέσως με τον τρόπο αυτό την λειτουργία του συστήματος αποστολής επιστολών που είχε σε εφαρμογή η USB. Αξίζει, μάλιστα, να σημειωθεί ότι στα πλαίσια της μαρτυρίας τους οι Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2 δεν αναφέρθηκαν σε αποστολή επιστολών προς τους πρωτοφειλέτες και εγγυητές κατά το 2009 και 2010, ούτε τους υποβλήθηκε τέτοια θέση, με αποτέλεσμα οι επί τούτου ισχυρισμοί των Μ.Υ.1 και Μ.Υ.2 να κρίνονται ως εκ των υστέρων σκέψεις. Δεν διαφεύγει επίσης της προσοχής του Δικαστηρίου ότι η θέση του Μ.Υ. 1 επί τω ότι συνομίλησε μόνο μια φορά με την Μ.Ε. 1 δεν τέθηκε στην τελευταία κατά την αντεξέταση της και δη σε σχέση με την τοποθέτηση της περί συνεχών επαφών με τον Εναγόμενο 3, με τρόπο ώστε αυτή (η θέση του Μ.Υ. 1) να μην μπορεί να γίνει αποδεκτή (βλέπε Freiderickou Schools Co Ltd n. Acuac Inc

(2002)1 A.A.Δ 1527). Τέλος, παρατηρώ ότι η θέση της Μ.Υ. 2 επί τω ότι η διεύθυνση στην οποία αποστάληκαν οι επιστολές ήταν λανθασμένη και δη ο ταχυδρομικός κώδικας, ουδεμία σημασία μπορεί να διαδραματίσει έχοντας υπόψη ότι πρόκειται για την διεύθυνση την οποία η ίδια είχε δηλώσει στην USB κατά την υπογραφή των διαφόρων εγγράφων και στην οποία (όπως η ίδια δέχθηκε) είχε παραλάβει επιστολές από την USB στο παρελθόν. Στη βάση της μαρτυρίας που έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο εξάγονται ανάλογα ευρήματα. Ειδικότερα πέραν από τα ευρήματα του Δικαστηρίου που καταγράφονται στις σελίδες 4 - 13, αποτελεί εύρημα ότι οι επιστολές που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 15, 17 και 18 αποστάληκαν στις διευθύνσεις που οι Εναγόμενοι 3 και 4 δήλωσαν στην USB ως διευθύνσεις επικοινωνίας. Με δεδομένη την ύπαρξη χρεωστικού υπολοίπου στους δυο λογαριασμούς, ο Μ.Ε. 2 ετοίμασε τις επιστολές ημερομηνίας 19.9.2011, 7.11.2011 και 19.9.2012 προς τους Εναγόμενους 1, 2, 3 και 4 (Τεκμήρια 15, 16, 17 και 18), τις εκτύπωσε, τις υπέγραψε, τις τοποθέτησε στον φάκελο και έγγραψε έξω από τον φάκελο το όνομα του παραλήπτη και την διεύθυνση αποστολής των επιστολών. Στην συνέχεια ο Μ.Ε. 2 τις παρέδωσε στον κλητήρα της USB, ο οποίος ήταν υπεύθυνος ως μέρος των καθηκόντων του κατά τις συνήθεις εργασίες τις τράπεζας να μεταβαίνει στο ταχυδρομείο για αποστολή επιστολών, ο οποίος και απέστειλε τις εν λόγω επιστολές στους Εναγόμενους 1, 2 , 3 και 4 και τον ενημέρωσε σχετικά. Η διαδικασία αυτή ήταν σύμφωνη με το σύστημα αποστολής επιστολών που ακολουθούσε η USB. Με δεδομένα τα ευρήματα του Δικαστηρίου ως τούτα καταγράφονται στις σελίδες 4 - 13 και 24 το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσον οι Ενάγοντες έχουν αποδείξει την υπόθεση τους. Η απόρριψη των θέσεων των Εναγομένων 3 και 4 δεν οδηγεί χωρίς άλλο στην επιτυχία της αγωγής. Το Δικαστήριο θα πρέπει να διαπιστώσει κατά πόσον με την μαρτυρία που πρόσφεραν οι Ενάγοντες έχουν αποδείξει την αξίωση τους στον απαιτούμενο βαθμό (βλέπε μεταξύ άλλων Σοφοκλέους ν Κυριάκου

(2010)1 Α.Α.Δ. 665 και Μαρσέλ και Άλλων ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ

(2001)1 A.A.A. 1858, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Παναγιώτου, ECLI:CY:AD:2018:A71, Πολιτική Εφεση 398/2011, απόφαση ημερομηνίας 12.2.2018 και Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές των Ηλιάδη και Σάντη στη σελίδα 196). Στα πλαίσια αυτά επαναλαμβάνω ότι από την πλευρά των Εναγομένων 3 και 4 δεν εγείρεται οποιοδήποτε ζήτημα σε σχέση αφενός με την υπογραφή των εγγράφων εγγύησης και των συμβάσεων υποθήκης αφετέρου με τη νομιμότητα αυτών και/ή τη λειτουργία των δυο επίδικων λογαριασμών. Την ίδια στιγμή, η υπεράσπιση δεν αμφισβητεί ότι:

(1)Οι καταστάσεις λογαριασμού που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 10 - 13 περιέχουν τις καταχωρήσεις και δοσοληψίες των επίδικων λογαριασμών και ότι στη βάση αυτών ετοιμάστηκαν οι αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμού (Τεκμήριο 20 και 21).

(2)Τα υπόλοιπα των δυο λογαριασμών είναι ως τούτα εμφαίνονται στα Τεκμήρια 20 και 21, και

(3)Ότι το χρέος που προκύπτει και από τους δυο λογαριασμούς έχει καταστεί απαιτητό έναντι των πρωτοφειλετών, ήτοι των Εναγομένων 1 και 2, οι οποίοι και είχαν υποχρέωση να το αποπληρώσουν. Είναι καλά γνωστό, ότι προκειμένου ο εγγυητής να είναι υπόχρεος να καταβάλει να καταβάλει το χρέος και, συνεπώς, να μπορεί να εναχθεί, πρέπει να τηρούνται δύο προϋποθέσεις:

(1)Το χρέος πρέπει να έχει καταστεί απαιτητό έναντι του πρωτοφειλέτη, να έχει δηλαδή ο πρωτοφειλέτης υποχρέωση για την αποπληρωμή του, και

(2)να έχει υποβληθεί αξίωση αποπληρωμής από το δανειστή προς τον εγγυητή εάν υφίσταται τέτοια πρόνοια στη συμφωνία εγγύησης προς τούτο. Στην προκειμένη περίπτωση υπήρχε τέτοια πρόνοια και το ζήτημα που εγείρεται από την υπεράσπιση είναι κατά πόσον οι Ενάγοντες έχουν συμμορφωθεί με τον όρο 1 του Εγγυητήριου Εγγράφου που απαιτεί την υποβολή απαίτησης πληρωμής από μέρους τους προς τους εγγυητές, ήτοι τους Εναγόμενους 3 και 4, και έχει ως εξής: «1. Εγώ, για μένα, τους διαδόχους, εκδοχείς μου και νόμιμους αντιπροσώπους μου με το έγγραφο αυτό εγγυούμαι τις παρούσες υποχρεώσεις του Πρωτοφειλέτη σε σας και αφορούν οποιοδήποτε χρέος ή οποιαδήποτε ποσά χρημάτων παραχωρηθούν οποτεδήποτε στον Πρωτοφειλέτη, είτε είναι ή θα γίνουν απαιτητές είτε είναι προσωπικές ή κοινές με οποιοδήποτε πρόσωπο ή πρόσωπα από εγγύηση τρίτου προσώπου ή προσώπων και είτε είναι άμεσες ή έμμεσες, αναλαμβάνω δε να σας πληρώσω μόλις μου ζητήσετε οποιοδήποτε ποσό καταστεί πληρωτέο και απαιτητό σε σχέση με τις υποχρεώσεις του Πρωτοφειλέτη ή οποιεσδήποτε από αυτές, πλέον τόκους (τόσο μετά όσο και πριν οποιαδήποτε απαίτηση ή δικαστική απόφαση) που θα κεφαλαιοποιούνται κάθε έξι μήνες, κατά την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους μέχρι την πλήρη και τελεία εξόφληση, προς ποσοστό επιτοκίου το οποίο ήθελε συμφωνηθεί από καιρού εις καιρόν μεταξύ του Πρωτοφειλέτη και της Τράπεζας και/ή σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική της Τράπεζας, πλέον προμήθειες και/ή άλλα τραπεζικά δικαιώματα και δικηγορικά και δικαστικά έξοδα και/ή άλλα έξοδα και δαπάνες που ήθελε υποστεί η Τράπεζα σε σχέση με τον Πρωτοφειλέτη ή την παρούσα εγγύηση». Ειδικότερα η υπεράσπιση προβάλλει πως η USB (και κατ' επέκταση οι Ενάγοντες) δεν απαίτησε την αποπληρωμή των οφειλόμενων ποσών, με τρόπο ώστε η αγωγή να καθίσταται πρόωρη. Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τον όρο 14 του Εγγυητήριου Εγγράφου, γραπτή απαίτηση πληρωμής από τους Εναγόμενους 3 και 4 θεωρείται ότι έγινε κατάλληλα εάν υποβληθεί με επιστολή συνήθους ταχυδρομείου στην τελευταία προς τους Ενάγοντες γνωστή διεύθυνση. Η απαίτηση αυτή θα θεωρείται ότι λήφθηκε από τους Εναγόμενους 3 και 4 24 ώρες μετά την ταχυδρόμηση της και θα είναι ισχυρή εάν υπογραφεί από οποιοδήποτε υπάλληλο των Εναγόντων. Απόλυτα σχετική με το εγερθέν ζήτημα είναι η απόφαση Lombard Natwest Limited v. Λαζαρίδη

(1999)1 Α.Α.Δ. 1465, όπου υποδείχθηκε, μεταξύ άλλων, ότι η στοιχειοθέτηση της υποχρέωσης του πρωτοφειλέτη να καταβάλει το χρέος αποτελεί προϋπόθεση για την ανάκτηση του από τον εγγυητή. Η υποχρέωση του εγγυητή είναι επάλληλη προς εκείνη του πρωτοφειλέτη. Τονίστηκε ότι ο εγγυητής καθίσταται υπόχρεος να καταβάλει το χρέος εφόσον αυτό καταστεί απαιτητό έναντι του πρωτοφειλέτη. Εφόσον στοιχειοθετείται η υποχρέωση του πρωτοφειλέτη για την αποπληρωμή του χρέους καθίσταται παράλληλα υπόλογος και ο εγγυητής για την αποπληρωμή του, χωρίς να παρίσταται ανάγκη, εκτός αν γίνεται πρόνοια περί του αντιθέτου, υποβολής αξίωσης από τον δανειστή προς τον εγγυητή να το αποπληρώσει. Και σε εκείνη την περίπτωση η παροχή ειδοποίησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για τη γένεση του δικαιώματος, αλλά δευτερεύοντα όρο για την ευχέρεια ανάκτησης του χρέους. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η υπόθεση Μακεδόνας ν. Λαζάρου

(2005)1 Α.Α.Δ. 1322, στην οποία έγινε παραπομπή στην υπόθεση Ioannou v. Hassan 3 C.L.R. 30, όπου, με δεδομένο ότι χρειαζόταν υποβολή απαίτησης πληρωμής, κρίθηκε ότι η ίδια η αγωγή αποτελούσε επαρκή απαίτηση, υπό την προϋπόθεση ρύθμισης του θέματος των εξόδων στη συνεχεία. Στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει μαρτυρία ότι η USB τερμάτισε τις δυο επίδικες συμφωνίες ενημερώνοντας σχετικά τους Εναγόμενους 1 και

1. Το γεγονός του τερματισμού μαρτυρείται από τις επιστολές τερματισμού ημερομηνίας 19.9.2012 οι οποίες δεν αμφισβητείται ότι αποστάληκαν στους Εναγόμενους 1 και
2. Ερχόμενη στο ζήτημα της αποστολής των επιστολών που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 15, 17 και 18, σχετική είναι η μαρτυρία των Μ.Ε. 1 και 2 η οποία έγινε αποδεκτή για τους λόγους που επεξηγήθηκαν πιο πάνω και αποτέλεσε τη βάση για την εξαγωγή ανάλογων ευρημάτων. Σύμφωνα, λοιπόν, με την μαρτυρία των προσώπων αυτών, κατά τον ουσιώδη χρόνο η USB ακολουθούσε συγκεκριμένο σύστημα αποστολής επιστολών, ενώ ο Μ.Ε.2 ήταν το πρόσωπο που ετοίμασε, εκτύπωσε, υπέγραψε τις επιστολές και παρέδωσε τους φακέλους στον κλητήρα ο οποίος ήταν υπεύθυνος να μεταβαίνει στο ταχυδρομείο για την αποστολή επιστολών και ενημέρωσε τον Μ.Ε. 2 ότι ενήργησε αναλόγως. Ήταν επίσης το πρόσωπο που είχε υπό την φύλαξή του τον φάκελο όπου τηρούνται όλα τα σχετικά στοιχεία με τους λογαριασμούς των Εναγομένων 1 και 2 όπου βρίσκονται αντίγραφα των επιστολών, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι κατά την αντεξάταση των Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2 δεν τέθηκε υποβολή περί εκ των υστέρων ετοιμασίας και φωτοτύπισης των εν λόγω επιστολών. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Reissue, Τόμος 7

(1), αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελίδα 393, παράγραφος 882, σχετικά με την απόδειξη ταχυδρόμησης: «882. Proof of posting. The posting of a letter may be proved by the person who posted it, or by showing facts from which posting may be presumed. Thus, evidence of posting may be given by proving that a letter was delivered to an employee who in the ordinary course of business would have posted it, or that it was put into a box which was cleared every day by the postman. The fact that a letter has been copied into a letter book is evidence against the person keeping the book that the letter was posted. The postmark on an envelope is prima facie evidence of the time and place of posting, and the date which a letter bears is prima facie evidence of the date on which it was written.» Κατατοπιστικές σε σχέση με το ζήτημα της απόδειξης αποστολής επιστολής στην τελευταία γνωστή διεύθυνση ενός προσώπου η οποία δεν έχει επιστραφεί είναι οι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου Alpha Bank Cyprus Ltd v. Arena Motor Show Ltd, ECLI:CY:AD:2015:A648, Πολιτική Έφεση αρ. 84/2009, απόφαση ημερομηνίας 2.10.2015 και Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Λάμπρος Χαριλάου Λτδ κ.ά.

(2009)1 Α.Α.Δ. 474. Και στις δυο αυτές αποφάσεις κρίθηκε ότι η μαρτυρία του λειτουργού της τράπεζας περί ετοιμασίας των σχετικών επιστολών, παράδοσης τους στον αρμόδιο υπάλληλο με οδηγίες για αποστολή τους μέσω ταχυδρομείου, και μη επιστροφής τους, σε συνδυασμό με την χωρίς ένσταση κατάθεση των επιστολών, δεν άφηναν περιθώριο για εξαγωγή συμπεράσματος άλλου από την κανονική ταχυδρόμηση των επιστολών και τον τερματισμό των συμφωνιών. Συνεπώς, στη βάση της μαρτυρίας των Μ.Ε. 1 και 2 και κατ' εφαρμογή των νομικών αρχών που παρατίθενται πιο πάνω, συμπεραίνεται ότι οι επιστολές Τεκμήρια 15, 17 και 18 είχαν αποσταλεί κανονικά στους Εναγόμενους 3 και 4 στις διευθύνσεις που δόθηκαν στην USB κατά τον χρόνο υπογραφής των διαφόρων εγγράφων και η μη επιστροφή τους συνιστά εκ πρώτης όψεως απόδειξη ότι είχαν παραδοθεί στα πρόσωπα στα οποία απευθύνονταν (βλέπε Latifundia Properties Ltd. v. Ψακή

(2003)1 Α.Α.Δ. 670, Πιττάκας v. Γ. και Β. Χατζηδημοσθένους Λτδ.

(2004)1 Α.Α.Δ. 1895 και σύγγραμμα Ηλιάδη και Σάντη, Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, Β' έκδοση, στη σελίδα 247). Με την μαρτυρία που προσκόμισαν οι Εναγόμενοι 3 και 4 δεν ικανοποίησαν το Δικαστήριο περί του αντιθέτου. Αποτελεί, λοιπόν, κρίση μου ότι με δεδομένη την αποστολή των Τεκμηρίων 15, 17 και 18 στους Εναγόμενους 3 και 4, και την παραλαβή τους από τους Εναγόμενους 3 και 4 24 ώρες μετά σύμφωνα με τον όρο 14 των Εγγυητηρίων Εγγράφων, αυτοί είχαν την υποχρέωση να καταβάλουν τα ποσά που οφείλονται δυνάμει των δυο λογαριασμών, πράγμα που δεν έχουν πράξει μέχρι σήμερα, με αποτέλεσμα οι Ενάγοντες να δικαιούνται σε απόφαση εναντίον τους για τα ποσά που προκύπτουν από τις αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμού (Τεκμήρια 20 και 21), τα οποία εμπίπτουν στο όριο της εγγύησης που έκαστος εξ αυτών έδωσε στο Δικαστήριο. Σε κάθε περίπτωση σημειώνεται ότι η ευθύνη των Εναγομένων 3 και 4 ως ενυπόθηκοι οφειλέτες για τα ποσά που αφορούν τα έγγραφα υποθήκης που υπέγραψαν δεν επηρεάζεται με οποιοδήποτε τρόπο από τον όρο που επιβάλλει την αποστολή απαίτησης πληρωμής προς αυτούς ως εγγυητές. Και τούτο γιατί οι υποθήκες αναφέρουν ότι υπόκεινται στους όρους του επισυνημμένου σε αυτές εγγράφου, σύμφωνα με τον όρο 5 του οποίου: «5.Σε πρώτη ζήτηση ή/και από τη στιγμή που κάθε ποσό που εξασφαλίζεται με την υποθήκη αυτή, καταστεί πληρωτέο, υποχρεώνομαι προσωπικά να πληρώσω όλο το ποσό αυτό. Σε περίπτωση που θα παραλείψω να πληρώσω το ποσό αυτό, η Τράπεζα θα δικαιούται να πωλήσει τα ενυπόθηκα κτήματα είτε μέσω του Κτηματολογίου, είτε με αγωγή μέσω του Δικαστηρίου και ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο ήθελε αποφασίσει ή όπως προβλέπεται πιο κάτω, χωρίς οποιαδήποτε ειδοποίηση σε μένα....» Συνεπώς, ακόμα και εάν η USB δεν απέστελλε στους Εναγόμενους 3 και 4 τις επιστολές που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 15, 17 και 18, αυτοί θα ήταν υπόλογοι να πληρώσουν τα ποσά που εξασφαλίζονται με τις υποθήκες (βλέπε Τεκμήρια 8 και 9). Παρόμοια προσέγγιση επί του θέματος υιοθετήθηκε και από τον Π.Ε.Δ. Μαλαχτό (ως ήταν τότε) στην αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού αρ. 5812/2012, Emporiki Bank Cyprus Limited v. Springfair Limited και άλλων, απόφαση ημερομηνίας 23.11.2018. Στη βάση των όσων αναφέρονται πιο πάνω, οι αγωγές επιτυγχάνουν και εκδίδεται διάταγμα αποσυνένωσής τους. Εκδίδονται αποφάσεις ως ακολούθως:

(1)Στην αγωγή με αρ. 7148/2012: Εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων 3 και 4 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα μετά των Εναγομένων 1, 2 και 6 ως εξής: (α) Για το ποσό των €1,276.65 πλέον τόκο προς 2% ετησίως επί του πόσου €1,276.65 από 19.9.2012 μέχρι εξοφλήσεις με κεφαλαιοποίηση των τόκων την 30ην Ιούνιου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους μέχρι εξοφλήσεως. (β) Για το ποσό των €48.317,33 πλέον τόκο προς 11,25% ετησίως επί του πόσου €48,317.33 από 28.9.2012 μέχρι εξοφλήσεις με κεφαλαιοποίηση του τόκου την 30ην Ιούνιου και 31ην Δεκέμβριου κάθε έτους μέχρι εξοφλήσεως. (γ) Εκδίδεται περαιτέρω διάταγμα εναντίον του Εναγομένου 3 με το οποίο διατάσσεται η πώληση με δημόσιο πλειστηριασμό του Ενυπόθηκου Ακινήτου του Εναγομένου αρ. 3 με αρ. εγγραφής 0/XXXXX, Φυλ/Σχέδιο 20/30, Τεμ. XXXXX, χωράφι στο Μένικο, Λευκωσία, δυνάμει υποθήκης με αριθμό XXXXX/09 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας η οποία έχει εγγραφεί προς όφελος των Εναγόντων, το δε προϊόν της πώλησης να διατεθεί προς ή έναντι κάλυψης του εξ' αποφάσεως χρέους του και των εξόδων. Τυχόν υπόλοιπο να επιστραφεί στον Εναγόμενο 3.

(2)Στην αγωγή με αρ. Ειδ. Μητρώου 2/2018: (α) Εκδίδεται διάταγμα εναντίον της Εναγόμενης με το οποίο να διατάσσεται η πώληση με δημόσιο πλειστηριασμό του δυνάμει υποθήκης υπ' αριθμό XXXXX/2009 ημερομηνίας 28.7.2009 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου ενυπόθηκου ακίνητου της Εναγόμενης με αριθμό εγγραφής XXXXX, Φύλλο/Σχέδιο 46/22, Τεμ. XXXXX, αμπέλι κείμενο στην Αρμίνου, Πάφος, η οποία έχει εγγράφει προς όφελος των Εναγόντων, το δε προϊόν της πώλησης διατεθεί προς ή έναντι κάλυψης του εξ' αποφάσεως χρέους της Εναγόμενης στην αγωγή 7148/2012 και των εξόδων. Τυχόν υπόλοιπο να επιστραφεί στην Εναγόμενη. (β) Περαιτέρω, εκδίδεται διάταγμα εναντίον της Εναγόμενης με το οποίο να διατάσσεται η πώληση με δημόσιο πλειστηριασμό του δυνάμει υποθήκης υπ' αριθμό XXXXX/2009 ημερομηνίας 28.7.2009 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου ενυπόθηκου ακίνητου της Εναγόμενης με αριθμό εγγραφής XXXXX, Φύλλο/Σχέδιο XLVI 30, Τεμ. XXXXX, αμπέλι κείμενο στην Αρμίνου, Πάφος, η οποία έχει εγγράφει προς όφελος των Εναγόντων, το δε προϊόν της πώλησης διατεθεί προς ή έναντι κάλυψης του εξ' αποφάσεως χρέους της Εναγόμενης στην αγωγή 7148/2012 και των εξόδων. Τυχόν υπόλοιπο να επιστραφεί στην Εναγόμενη. (γ) Τέλος, εκδίδεται διάταγμα εναντίον της Εναγόμενης με το οποίο να διατάσσεται η πώληση με δημόσιο πλειστηριασμό του δυνάμει υποθήκης υπ' αριθμό XXXXX/2009 ημερομηνίας 28.7.2009 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου ενυπόθηκου ακίνητου της Εναγόμενης με αριθμό εγγραφής XXXXX, Φύλλο/Σχέδιο 46/30, Τεμ. XXXXX, αμπέλι κείμενο στην Αρμίνου, Πάφος, η οποία έχει εγγράφει προς όφελος των Εναγόντων, το δε προϊόν της πώλησης διατεθεί προς ή έναντι κάλυψης του εξ' αποφάσεως χρέους της Εναγόμενης στην αγωγή 7148/2012 και εξόδων. Τυχόν υπόλοιπο να επιστραφεί στην Εναγόμενη. Ερχόμενη, τέλος, στο ζήτημα των εξόδων κρίνω ότι ενόψει της συνένωσης των δυο αγωγών και με δεδομένη την εκπροσώπηση των διαδίκων από τους ίδιους δικηγόρους δικαιολογείται η επιδίκαση εξόδων ως ακολούθως: · Στην αγωγή με αρ. 7148/2012, ως η υπόθεση οδηγός, επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων 3 και 4 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. · Στην αγωγή Ειδ. Μητρώο 2/2018 επιδικάζονται έξοδα υπέρ την Εναγόντων και εναντίον της Εναγομένης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μόνο σε σχέση με τα όσα προέκυψαν κατά την περίοδο 30.12.2012 (ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής) μέχρι 14.10.2018 (διατάγματος συνένωσης των αγωγών). (Υπ.)........................................ Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο