Χριστοδούλου ν. Λαγού, Αρ. Αγωγής: 6393/2011, 6/7/2020

(1)κάλυψη και/ή συνεισφορά από την Τριτοδιάδικο αναφορικά με οποιοδήποτε ποσό τυχόν διαταχθεί να καταβάλει στην Ενάγουσα,

(2)συνεκδίκαση των ζητημάτων της ευθύνης και των αποζημιώσεων όχι μόνο μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης αλλά μεταξύ της Ενάγουσας, της Εναγόμενης και της Τριτοδιαδίκου,

(3)απόφαση εναντίον της Τριτοδιαδίκου για το ποσό των €15.838,00 αναφορικά με τις ζημιές που υπέστηκε το όχημά της συνεπεία του τροχαίου ατυχήματος και

(4)έξοδα της διαδικασίας τριτοδιαδίκου. Η Τριτοδιάδικος καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης στις 13.6.2012 και Έκθεση Υπεράσπισης στην Έκθεση Απαίτησης της Εναγόμενης στις 17.4.

1. Μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων, η αγωγή ορίστηκε σε διάφορες ημερομηνίες για ακρόαση, η οποία τελικώς άρχισε στις 11.11.
2. Στις 13.11.2019 ολοκληρώθηκε η υπόθεση της Ενάγουσας και στις 9.1.2020 ξεκίνησε η παρουσίαση της υπόθεσης της Εναγόμενης. Κατά την εν λόγω ημερομηνία ολοκληρώθηκε η μαρτυρία του Μ.Υ. 1 και άρχισε η κατάθεση του Μ.Υ.
3. Η συνέχιση της ακρόασης ορίστηκε στις 20.1.
4. Κατά την εμφάνιση της στο Δικαστήριο κατά την εν λόγω ημερομηνία η συνήγορος της Εναγόμενης ανέφερε ότι εξ' όσων είχε πρόσφατα ενημερωθεί, η Εναγόμενη απεβίωσε πριν από περίπου τρεισήμισι χρόνια. Σε αυτή τη βάση ζήτησε χρόνο προκειμένου να προβεί στις κατάλληλες διαδικασίες. Η αγωγή ορίστηκε σε αρκετές ημερομηνίες για σκοπούς προγραμματισμού, έτσι ώστε η Εναγόμενη να εξασφαλίσει διάταγμα για διορισμό διαχειριστή με περιορισμένο παραχωρητήριο για σκοπούς εκπροσώπησής της στην παρούσα διαδικασία. Να σημειωθεί ότι από την πρώτη στιγμή και σε κάθε εμφάνιση της στο Δικαστήριο μετά την 20.1.2020 η συνήγορος της Τριτοδιαδίκου εξέφραζε επιφυλάξεις αναφορικά με την εγκυρότητα της ακροαματικής διαδικασίας αφ' ης στιγμής σε αυτήν συμμετείχε ανύπαρκτο πρόσωπο. Από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι:
5. Η Εναγόμενη απεβίωσε στις 22.8.
7. Στις 10.2.2020 η εταιρεία Prime Insurance Company Limited, η οποία κατά τον χρόνο του ατυχήματος παρείχε ασφαλιστική κάλυψη στην Εναγόμενη κατά τον χρόνο του ατυχήματος, καταχώρησε αίτηση με αρ. 106/2020 για παραχώρηση περιορισμένου παραχωρητηρίου (limited grant) της περιουσίας της Εναγόμενης.
8. Στις 8.5.2020 το Επαρχιακό Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα με το οποίο χορηγήθηκε περιορισμένο παραχωρητήριο στον XXXXX Φιλίππου, δικηγόρο από τη Λευκωσία, αναφορικά με την περιουσία της Εναγόμενης. Το περιορισμένο παραχωρητήριο χορηγήθηκε για τους σκοπούς: (α) συνέχισης της διαδικασίας της παρούσας αγωγής και/ή (β) εκπροσώπησης της XXXXX Λαγού, Εναγόμενης στην παρούσα αγωγή, μέχρι την αποπεράτωση της εν λόγω διαδικασίας και/ή (γ) διευθέτησης της παρούσας αγωγής εκ μέρους και/ή για λογαριασμό της XXXXX Λαγού και/ή (δ) προώθησης και/ή χειρισμού και/ή αποπεράτωσης της απαίτησης της XXXXX Λαγού εναντίον της Τριτοδιαδίκου η οποία έχει εγερθεί στα πλαίσια της παρούσας αγωγής και/ή (ε) τροποποίησης του τίτλου της παρούσας αγωγής και/ή (στ) εκτέλεσης τυχόν απόφασης εκδοθείσας στην παρούσα αγωγή και/ή (ζ) εκπροσώπησης της XXXXX Λαγού σε διαδικασία έφεσης που θα αφορά το αποτέλεσμα της παρούσας αγωγής. Στις 27.5.2020 καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση από τον κ XXXXX Φιλίππου με την οποία ζητείται: «(Α) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάζει την τροποποίηση του τίτλου της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή δια την αντικατάσταση της Εναγομένης, XXXXX Λαγού, από τον XXXXX Φιλίππου, υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιώσασας XXXXX Λαγού, τέως από τη Λευκωσία, δυνάμει Διατάγματος Περιορισμένου Παραχωρητηρίου ημερομηνίας 08/05/2020, το οποίο εκδόθηκε στην Αίτηση 106/2020 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας ως ακολούθως: ΚΛΙΜΑΚΑ: €2.000-€10.000 Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας Αρ. Αγωγής 6393/2011 Μεταξύ: XXXXX Χριστοδούλου Ενάγουσας -και- XXXXX Φιλίππου, υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας της απο­βιώσασας XXXXX Λαγού, τέως από τη Λευκωσία, δυνάμει Διατάγματος Περιο­ρισμένου Παραχωρητηρίου ημερομηνίας 08/05/2020, το οποίο εκδόθηκε στην Αίτηση 106/2020 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας Εναγόμενου -και- XXXXX Παναγιώτου Τριτοδιάδικος» Η αίτηση βασίζεται στην Δ.9 ΘΘ.1-13, Δ.12 ΘΘ.1-10, Δ.25 ΘΘ.1-6, Δ.57 Θ.2, Δ.48 ΘΘ.1-4 και 7 - 9 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον περί Διαχειρίσεων Περιουσιών Νόμο Κεφ.189, άρθρα 17, 19, 20, 34

(1), 53, 55 και 58, στους περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Κανονισμούς 1955, Καν. 9, 28, 30, 31 και 33 και στις αρχές της νομολογίας, στις συμφυείς εξουσίες, πρακτική καθώς και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση προκύπτουν από τον φάκελο του Δικαστηρίου και περαιτέρω εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του XXXXX Χατζησωτηρίου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο Λ. Παπαφιλίππου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. που εκπροσωπεί την Εναγόμενη στην παρούσα αγωγή και την ασφαλιστική εταιρεία Prime Insurance Company Limited. Στην ένορκη δήλωση του κ. Χατζησωτηρίου γίνεται αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης καθώς και στο ότι σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε η δικηγόρος που χειρίζεται προσωπικά την αγωγή με την θυγατέρα της Εναγόμενης, πληροφορήθηκε ότι η τελευταία απεβίωσε στις 22.8.2016 και ότι δεν είχε διοριστεί ούτε υπήρχε πρόθεση διορισμού διαχειριστή της περιουσίας της. Ο ενόρκως δηλών αναφέρεται στην υποβολή της αίτησης ημερομηνίας 10.2.2020 από την Prime Insurance Company Limited και την έκδοση του διατάγματος ημερομηνίας 8.5.2020 στα πλαίσια της αίτησης με αρ. XXXXX/2020 και τονίζει ότι κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο η εν λόγω ασφαλιστική εταιρεία παρείχε ασφαλιστική κάλυψη στην αποβιώσασα και δυνάμει της κείμενης νομοθεσίας και του ασφαλιστηρίου συμβολαίου το οποίο είχε συναφθεί μεταξύ της αποβιώσασας και της ασφαλιστικής εταιρείας, η υπό αναφορά ασφαλιστική εταιρεία υπέχει ευθύνη εκ μέρους της αποβιώσασας/Εναγόμενης έναντι τρίτων σε σχέση με τυχόν ζημιές οι οποίες δύναται να προκλήθηκαν ή προέκυψαν από την χρήση του οχήματος της το οποίο καλυπτόταν από το σχετικό ασφαλιστήριο συμβόλαιο. Ως εκ τούτου οποιαδήποτε τυχόν αποζημίωση επιδικασθεί εναντίον της αποβιώσασας/Εναγόμενης στην παρούσα αγωγή θα αποτελεί ευθύνη της υπό αναφορά ασφαλιστικής εταιρείας. Περαιτέρω, ο κ. Χατζησωτηρίου αναφέρει ότι η υπό αναφορά ασφαλιστική εταιρεία έχει ήδη καταβάλει το ποσό το οποίο απαιτείται ως ειδικές ζημιές στην Έκθεση Απαίτησης της Εναγόμενης εναντίον της Τριτοδιάδικου και σε αυτή τη βάση και κατ' εφαρμογή της αρχή της υποκατάστασης (subrogation), η αποβιώσασα/Εναγομένη προώθησε στη συνέχεια την απαίτηση εναντίον της Τριτοδιάδικου για σκοπούς αποζημίωσης της υπό αναφορά ασφαλιστικής εταιρείας για την κάλυψη που της παρείχε. Είναι, λοιπόν, η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι απαραίτητη έτσι ώστε να διασφαλιστούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της αποβιώσασας. Η δε έγκριση της αίτησης δεν θα προκαλέσει αδικία σε οποιοδήποτε πρόσωπο. Η αίτηση επιδόθηκε στους συνηγόρους της Ενάγουσας και της Τριτοδιαδίκου. Από την πλευρά του κ. Στυλιανού δηλώθηκε ότι δεν υπάρχει ένσταση στην έκδοση του διατάγματος. Ζήτησε, ωστόσο, όπως τα έξοδα της αίτησης επιδικαστούν υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης ενόψει της καθυστέρησης που παρατηρήθηκε στην υποβολή του αιτήματος. Η Τριτοδιάδικος καταχώρησε ένσταση στην αίτηση προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: (α) Οι συνήγοροι της Εναγόμενης προχώρησαν στην έναρξη και εκδίκαση μεγάλου μέρους της αγωγής ενώπιον του Δικαστηρίου, ενώ η Εναγόμενη είχε αποβιώσει πριν από 4 χρόνια με αποτέλεσμα να μην την εκπροσωπούν αφού με τον θάνατο της ο διορισμός τους είχε αμέσως τερματιστεί. Στην ουσία η διαδικασία προχωρούσε χωρίς την ύπαρξη της Εναγόμενης ως διαδίκου και για τον λόγο αυτό κάθε διαδικασία που έγινε πρέπει να κριθεί παράνομη και άκυρη. (β) Το μεγάλο χρονικό διάστημα που παρήλθε από τον θάνατο της Εναγόμενης μέχρι σήμερα δεν δικαιολογεί την έκδοση του διατάγματος. (γ) Ο Αιτητής και η ασφαλιστική εταιρεία Prime Insurance Company Limited όφειλαν να γνωρίζουν ότι η Εναγόμενη απεβίωσε αφ' ης στιγμής την εκπροσωπούσαν κατά την ακροαματική διαδικασία. (δ) Δεν δόθηκε επαρκής και νομικά ορθή εξήγηση γιατί η υπό κρίση αίτηση υποβλήθηκε τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατο της Εναγόμενης. (στ) Το πρόσωπο που προβαίνει στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης δεν ορκίζεται θετικά ως προς τα γεγονότα, ενώ δεν δόθηκαν εξηγήσεις γιατί δεν προέβη σε ένορκη δήλωση ο XXXXX Φιλίππου, ήτοι το πρόσωπο στο οποίο χορηγήθηκε από το Δικαστήριο το περιορισμένο παραχωρητήριο, ούτε δόθηκαν επαρκείς εξηγήσεις γιατί οι κληρονόμοι της αποβιώσασας δεν προβαίνουν στην ένορκη δήλωση. (ζ) Ο Αιτητής δεν έχει ζητήσει όπως σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος αυτό να έχει ισχύ από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, με αποτέλεσμα η μέχρι τώρα διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου να παραμένει μετέωρη και παράνομη. Η ένσταση βασίζεται στην Δ.9 ΘΘ. 11 και 13 και στην Δ.12 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως και στο άρθρο 34 του Κεφ. 189 και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Τριτοδιαδίκου, όπου στην ουσία επαναλαμβάνονται οι εγειρόμενοι λόγοι ένστασης. Για το λόγο αυτό δεν θα επεκταθώ περαιτέρω. Στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας οι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων τους και δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Δεν θα αναφερθώ στην επιχειρηματολογία των συνηγόρων η οποία είναι, άλλωστε, καταγεγραμμένη στις γραπτές τους αγορεύσεις τις οποίες και έχω μελετήσει. Ως έχει ήδη αναφερθεί, η υπό κρίση αίτηση στηρίζεται κυρίως στην Δ.12 ΘΘ. 1, 2 και 4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που προβλέπουν τα εξής: «1. A cause or matter shall not become abated by reason of the death or bankruptcy of any of the parties, if the cause of action survive or continue, and shall not become defective by the assignment, creation, or devolution of any estate or title pendente lite; and, whether the cause of action survives or not, there shall be no abatement by reason of the death of either party between the termination of the hearing and judgment, but judgment may in such case be given notwithstanding the death. 2. In case of the death, or bankruptcy, or devolution of estate by operation of law, of any party to a cause or matter, the Court or a Judge may, if it be deemed necessary for the complete settlement of all the questions involved, order that the personal representative, trustee or other successor in interest (if any) of such party be made a party, or be served with notice in such manner and form as hereinafter prescribed, and on such terms as the Court or Judge shall think just, and. shall make such order for the disposal of the cause or matter as may be just. ........................ 4. Where by reason of death, bankruptcy, or any other event occurring after the commencement of a cause or matter, and causing a change or transmission of interest or liability, or by reason of any person interested coming into existence after the commencement of the cause or matter, it becomes necessary or desirable that any person not already a party should be made a party, or that any person already a party should be made a party in another capacity, an order that the proceedings shall be carried on between the continuing parties, and such new party or parties, may be obtained ex parte on application to the Court or a Judge, upon an allegation of such change, or transmission of interest or liability, or of any such person interested having come into existence». Οι πρόνοιες της Δ.12 έτυχαν ερμηνείας στην υπόθεση Σπανού άλλως Καφφά ν. Καφφά

(1999)1 Α.Α.Δ.

1. Στα πλαίσια εκείνης της υπόθεσης, η έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή είχε καταχωρηθεί από τους εφεσείοντες - ενάγοντες στις 8.8.
2. Ο εφεσίβλητος-εναγόμενος απεβίωσε στις 15.7.
3. Στις 25.7.1997 καταχωρήθηκε αίτηση για παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης της περιουσίας του, τα οποία παραχωρήθηκαν στις 13.8.
4. Στα πλαίσια της έφεσης καταχωρήθηκε αίτηση στις 17.2.1999 με την οποία επιδιωκόταν τροποποίηση του τίτλου της έφεσης ώστε το όνομα του εφεσίβλητου να αντικατασταθεί με τα ονόματα των διαχειριστριών της περιουσίας του. Οι διαχειρίστριες καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση και ισχυρίστηκαν ότι η έφεση είναι εξ υπαρχής άκυρη ως στρεφόμενη εναντίον ανύπαρκτου προσώπου, αφού ο εφεσίβλητος έπαυσε να είναι διάδικος πριν την καταχώρηση της έφεσης, ώστε να μην τίθεται θέμα τροποποίησης του τίτλου της. Αφού παρέπεμψε στην Δ.12 ΘΘ.1,2 και 4, το Ανώτατο Δικαστήριο επεσήμανε ότι το κριτήριο της Δ.12 για μη τερματισμό (abatement) και για συνέχιση της διαδικασίας δεν είναι το πρόσωπο του διαδίκου αλλά η συνεχιζόμενη ύπαρξη επιδίκου θέματος (cause or matter). Τονίστηκε περαιτέρω ότι η καταχώρηση της έφεσης στο όνομα του αποθανόντος εναγομένου ως εφεσίβλητου δεν συνιστούσε θέμα ουσίας που σχετιζόταν με τη βάση του πράγματος, αλλά θέμα τυπικού λάθους (irregularity) το οποίο μπορούσε να διορθωθεί με βάση την Δ.
5. Παρομοίως, στην υπόθεση Ceska Konsolidanci gentura v. Sampratans Shipping Ltd

(2009)1 Α.Α.Δ. 615, η έφεση είχε καταχωρηθεί στις 8.5.2008 από τους εφεσείοντες (CESKA) εναντίον της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 28.3.2008 με την οποία απορρίφθηκε η εταιρική αίτησή τους για εκκαθάριση της εφεσίβλητης εταιρείας. Στις 7.11.2008 η Δημοκρατία της Τσεχίας καταχώρησε αίτηση ως ενδιαφερόμενο μέρος για τροποποίηση του τίτλου της έφεσης με την αντικατάσταση των εφεσειόντων με τη «Δημοκρατία της Τσεχίας ενεργώντας μέσω του Υπουργού Οικονομικών υπό την ιδιότητά της ως ο νομικός διάδοχος της CESKA KONSOLIDANCI AGENTURA». Στην ένορκη δήλωση που υποστήριζε την αίτηση προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι η περίοδος ύπαρξης της CESKA ως οντότητας έληξε μετά τις 31.12.2007 και έκτοτε νομικός διάδοχος της είναι η Δημοκρατία της Τσεχίας ενεργώντας μέσω του Υπουργείου Οικονομικών. Επίσης δικαιολογήθηκε η περίοδος καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης για τροποποίηση ως οφειλόμενη σε σχετική γνωμοδότηση που λήφθηκε μόλις στις 23.10.2008 σε σχέση με το ισχύον δίκαιο της Τσεχίας. Οι εφεσίβλητοι καταχώρησαν ένσταση, αμφισβητώντας την εγκυρότητα της καταχωρηθείσας έφεσης, αφού, όπως ισχυρίστηκαν, αυτή έγινε από ανύπαρκτο πρόσωπο. Επίσης υποστηρίχθηκε ότι: (α) η αντικατάσταση των εφεσειόντων με το ενδιαφερόμενο πρόσωπο αφορούσε θέμα που σχετιζόταν με την ουσία της αίτησης διάλυσης και όχι διαδικαστικό, (β) η τυχόν αποδοχή του αιτήματος θα ισοδυναμούσε με εισαγωγή νέας μαρτυρίας και (γ) η εκ των προτέρων γνώση της ημερομηνίας τερματισμού ύπαρξης της CESKA εμπόδιζε τους αιτητές να επιδιώκουν στο στάδιο αυτό τροποποίηση του τίτλου. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι το σημαντικό στοιχείο που πρέπει να διαπιστωθεί για να ενεργοποιηθεί η προσφερόμενη δυνατότητα διάσωσης μιας δικαστικής διαδικασίας με βάση τη Δ.12 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι η ύπαρξη επίδικου θέματος. Επεσήμανε περαιτέρω ότι αν και η αίτηση είχε καταχωρηθεί μετά από την πάροδο μεγάλου χρονικού διαστήματος, το γεγονός αυτό δεν επέφερε οποιαδήποτε αρνητική συνέπεια στην αίτηση, ενόψει των σχετικών λόγων που προβλήθηκαν, και την ενέκρινε. Περαιτέρω αναφορά αξίζει να γίνει στην υπόθεση Ζηντίλη ν. Νεοκλέους κ.ά.

(2005)1 Α.Α.Δ. 662, όπου η εφεσείουσα εξασφάλισε απόφαση το 1993 και το 2002 υπέβαλε αίτηση για την πώληση κτήματος του εξ αποφάσεως χρεώστη που είχε αποβιώσει το 1998, προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους. Η αίτηση επιδόθηκε στους διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντα, οι οποίοι καταχώρισαν ένσταση. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση, κρίνοντας ότι η διαδικασία δεν μπορούσε να συνεχίσει εναντίον του αποβιώσαντα ως είχε, αλλά με βάση τη Δ.12 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, θα έπρεπε να γίνει τροποποίηση του τίτλου της αγωγής και να προστεθούν οι διαχειριστές της περιουσίας ως διάδικοι. Επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, το Εφετείο αναφέρθηκε στην υπόθεση Καφφά (πιο πάνω) και επεσήμανε ότι ενόσω μια τελική δικαστική απόφαση παραμένει ανικανοποίητη, συνεχίζει να υπάρχει επίδικο θέμα (βλέπε Salt v. Cooper (1880-81) L. R. 16 Ch. D. 544). Τα όσα υποδείχθηκαν στην υπόθεση Ζηντίλης (πιο πάνω) επαναλήφθηκε στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Επίσημου Παραλήπτη ως εκκαθαριστή της περιουσίας της D.K. Intercity Buses Larnacas Ltd κ.ά., ECLI:CY:AD:2017:A256, Πολιτική Έφεση αρ. 388/2011, απόφαση ημερομηνίας 7.7.

1. Προτού προχωρήσω στην ουσία της αίτησης κρίνω ορθό να εξετάσω τον λόγο ένστασης της Τριτοδιαδίκου που αφορά στο ότι δεν δόθηκαν επαρκείς εξηγήσεις για τους λόγους που η ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης γίνεται από τους δικηγόρους και όχι από τους κληρονόμους της αποβιώσασας και/ή τον κ. XXXXX Φιλίππου, όπως και ότι ο κ. Χατζησωτηρίου δεν μπορεί να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα. Οι θέσεις αυτές δεν με βρίσκουν σύμφωνη. Έχοντας μελετήσει την ένορκη δήλωση του κ. Χατζησωτηρίου και ειδικότερα την παράγραφο 1 αυτής[1], κρίνω ότι ο ενόρκως δηλών έχει επεξηγήσει επαρκώς γιατί προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και πως γνωρίζει τα γεγονότα τα οποία αναφέρει στην ένορκη του δήλωση, με τρόπο ώστε να ικανοποιούνται οι απαιτήσεις της Δ.39 Θ. 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι δε λόγοι που η ένορκη δήλωση δεν γίνεται από τους κληρονόμους της αποβιώσασας είναι προφανείς δεδομένης της αναφοράς στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης του κ. Χατζησωτηρίου επί τω ότι οι κληρονόμοι δεν προχώρησαν και ούτε προτίθενται να προχωρήσουν σε διορισμό διαχειριστή της περιουσίας. Ερχόμενη στην εξέταση της ουσίας της αίτησης σημειώνω τα ακόλουθα: Έχοντας μελετήσει τη σχετική επί του θέματος νομολογία η οποία συνοψίζεται αμέσως πιο πάνω και δεδομένου ότι το επίδικο θέμα στην υπό κρίση αγωγή είναι τέτοιας φύσεως ώστε να επιβιώνει του θανάτου του διαδίκου, ήτοι δεν πρόκειται για προσωπικής φύσεως θέμα που να εξαιρείται του γενικού κανόνα, αυτό δεν τερματίζεται λόγω του θανάτου και δεν επηρεάζεται από αυτόν. Επομένως, δικαιολογείται η έγκριση της αίτησης έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η τροποποίηση του τίτλου της αγωγής και η συνέχιση της διαδικασίας μεταξύ της Ενάγουσας, του νέου Εναγόμενου και της Τριτοδιαδίκου. Συναφώς σημειώνεται ότι το Δικαστήριο δεν παραγνωρίζει το μεγάλο χρονικό διάστημα που διέρρευσε μεταξύ του θανάτου της αποβιώσασας εναγόμενης και της υποβολής της υπό κρίση αίτησης. Δεν πρέπει, όμως, να λησμονείται ότι το γεγονός του θανάτου της αποβιώσασας έγινε γνωστό στους συνηγόρους της μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και δη κάποιες ημέρες πριν από την 20.1.2020 (σχετική επί τούτου είναι η δήλωση της κας Χαραλαμπίδου στις 20.1.2020), ενώ αμέσως μετά προχώρησαν με την καταχώρηση της αίτησης με αρ. 106/2020, την εξασφάλιση του διατάγματος ημερομηνίας 8.5.2020 και την καταχώρηση της παρούσας αίτησης στις 27.5.
2. Είναι γεγονός, και εδώ θα συμφωνήσω με την κα Κοζάκου ότι οι συνήγοροι της Εναγόμενης όφειλαν να γνωρίζουν σε ενωρίτερο στάδιο ότι η πελάτιδα τους απεβίωσε. Παρόλα αυτά, με βάση τα δεδομένα της υπόθεσης και έχοντας υπόψη την αμέσως πιο πάνω κρίση του Δικαστηρίου αναφορικά με την επιβίωση του επίδικου θέματος, τις πρόνοιες του άρθρου 34 του Κεφ. 189 και τη θέση του κ. Χατζησωτηρίου αναφορικά με την απαίτηση της Prime Insurance Company Limited στη βάση των αρχών της υποκατάστασης (subrogation) (σημ: οι επί του προκειμένου θέσεις του ενόρκως δηλούντα δεν αμφισβητούνται), παρόλο που το διαρρεύσαν διάστημα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μεγάλο, θεωρώ ότι αυτό δεν πρέπει να έχει οποιαδήποτε αρνητική συνέπεια στην αίτηση. Παρόμοια προσέγγιση υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ceska (πιο πάνω). Έρχομαι, τέλος, στο ζήτημα που εγείρεται από την Τριτοδιάδικο αναφορικά με την έναρξη της εκδίκασης της υπόθεσης ενώ η Εναγόμενη είχε αποβιώσει και ως εκ τούτου ήταν ανύπαρκτο πρόσωπο με τρόπο ώστε η διαδικασία να πρέπει να κριθεί παράνομη και άκυρη. Εν πρώτοις σημειώνω ότι στα πλαίσια της αγόρευσης της η συνήγορος του Τριτοδιαδίκου δεν παρέπεμψε το Δικαστήριο σε οποιαδήποτε νομολογία ή σύγγραμμα που να υποστηρίζει τη θέση της περί ακυρότητας της διαδικασίας. Σε κάθε περίπτωση, η θέση αυτή δεν μπορεί να επιτύχει. Και τούτο γιατί σύμφωνα με τη νομολογία (βλέπε Ρέα Ανδρονίκου κ.ά. ν. Επιτροπής του Σχεδίου Ταμείου Συντάξεων και Χορηγημάτων σε Υπαλλήλους της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου και τους εξαρτώμενους αυτών, ECLI:CY:AD:2016:D117, Πολιτική Έφεση αρ. 168/2010, απόφαση ημερομηνίας 24.2.2016), το θέμα της ύπαρξης διαδίκου και δη ενάγοντα (όπως και στην προκειμένη περίπτωση όπου η Εναγόμενη εγείρει απαίτηση εναντίον της Τριτοδιαδίκου), θα πρέπει να εγείρεται από τον εναγόμενο (στην προκειμένη περίπτωση από την Τριτοδιάδικο) εγκαίρως και δεόντως. Όπως υποδείχθηκε στην πιο πάνω απόφαση, η παράλειψη του εναγόμενου να λάβει μέτρα προς το σκοπό αυτό έχει ως συνέπεια τη συνέχιση της αγωγής χωρίς να είναι πλέον δυνατό για τον εναγόμενο να ισχυρίζεται ότι ο ενάγοντας είναι ανύπαρκτο πρόσωπο. Στην προκειμένη περίπτωση η Τριτοδιάδικος ουδέν έπραξε προς το σκοπό αυτό και ήγειρε το ζήτημα στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, με τρόπο ώστε να μην τίθεται θέμα ακυρότητας της διαδικασίας. Σε ό,τι τέλος αφορά το ζήτημα της εξουσιοδότησης του δικηγορικού γραφείου Λ. Παπαφιλίππου & Σια να εκπροσωπεί την Εναγόμενη καθ' ον χρόνο η ίδια είχε αποβιώσει, παρατηρώ ότι ζήτημα εξουσιοδότησης δικηγόρου να εκπροσωπεί διάδικο μπορεί να εγερθεί από τον αντίδικό του μόνο στα πλαίσια σχετικής αίτησης (βλέπε The Annual Practice 1958 στις σελίδες 183-184), η οποία και δεν έχει καταχωρηθεί στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Ως εκ τούτου το ζήτημα δεν θα με απασχολήσει περαιτέρω. Ασκώντας, λοιπόν, την εξουσία που παρέχεται στο Δικαστήριο δυνάμει της Δ.12 ΘΘ.1, 2 και 4, η αίτηση εγκρίνεται και διατάσσεται όπως το όνομα της Εναγόμενης αντικατασταθεί με το όνομα «XXXXX Φιλίππου υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιώσασας XXXXX Λαγού, δυνάμει Διατάγματος Περιορισμένου Παραχωρητηρίου ημερομηνίας 8.5.2020, το οποίο εκδόθηκε στην Αίτηση αρ. XXXXX/2020 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας» και όπως η διαδικασία συνεχιστεί μεταξύ του νέου Εναγόμενου, της Ενάγουσας και της Τριτοδιαδίκου. Αναφορικά με τα έξοδα της αίτησης, κρίνω ότι αυτά θα πρέπει να επιδικαστούν και επιδικάζονται υπέρ της Τριτοδιαδίκου - Καθ' ης η αίτηση και εναντίον του Αιτητή, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι, όμως, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. Σε σχέση με την Ενάγουσα δεν κρίνω ορθό να εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή ως προς τα έξοδα εφόσον υπό τις περιστάσεις όφειλε, σε περίπτωση που δεν το έπραττε ο Αιτητής, να καταχωρήσει η ίδια την υπό κρίση αίτηση για σκοπούς συνέχισης της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής
3. «1.Είμαι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο Λ. Παπαφιλίππου & Σία Δ.Ε.Π.Ε, δικηγόρων της Εναγόμενης στην υπό την ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καθώς και της PRIME INSURANCE COMPANY LIMITED (η οποία κατά πάντα ουσιώδη χρόνο με την παρούσα αγωγή, παρείχε ασφαλιστική κάλυψη στην Εναγόμενη), καθώς και του Αιτητή στην παρούσα Αίτηση. Γνωρίζω τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης τόσο από μελέτη του φακέλου όσο και από πληροφορίες που έλαβα από την δικηγόρο που χειρίζεται προσωπικά την αγωγή. Είμαι πλήρως και δεόντως εξουσιοδοτημένος από τον Αιτητή όπως προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση. Για οτιδήποτε αναφέρω το οποίο δεν εμπίπτει στην προσωπική μου γνώση αποκαλύπτω την πηγή της πληροφόρησης μου». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο