ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΓΙΩΝ ΤΡΙΜΙΘΙΑΣ ν. VITAEMED LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 3430/19, 23/7/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A350 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3430/19 Μεταξύ: ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΓΙΩΝ ΤΡΙΜΙΘΙΑΣ Ενάγοντες -και-
- VITAEMED LTD
- BIOTAT LTD Εναγόμενοι Ημερομηνία: 23.07.2020 Αίτηση ημερομηνίας 29.10.2019 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Χ. Α. Ιακώβου Για τους Εναγόμενους-Καθ΄ων η Αίτηση 1 και 2: κα Κλαϊδη για TTC Temple Court Chambers ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση των Εναγόντων στην παρούσα αγωγή έχει ως βάση και αιτία αγωγής την παράνομη επέμβαση, που αυτοί ισχυρίζονται ότι επήλθε, εκ μέρους των Εναγόμενων 1 και 2 μετά τον τερματισμό συμφωνίας ημερομηνίας 19.09.2012, σε ακίνητο το οποίο βρίσκεται στο χωριό Άγιοι Τριμιθιάς, στη Λευκωσία, εντός του οποίου βρίσκεται το Κοινοτικό Σφαγείο με όλα τα κτήρια, εξοπλισμούς και μηχανήματα. Οι Ενάγοντες ζητούν διατάγματα άρσης της επέμβασης και παράδοσης του ακινήτου αλλά και την επιδίκαση αποζημιώσεων για οφειλόμενα ενοίκια καθώς επίσης αποζημιώσεις για αποκατάσταση ζημιών πλέον τιμωρητικές αποζημιώσεις. Με μονομερή Αίτηση ημερομηνίας 29.10.2019 - στο εξής η επίδικη Αίτηση - οι Ενάγοντες - στο εξής οι Αιτητές - αιτούνται την έκδοση διατάγματος (Α) με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους - Καθ΄ ων η Αίτηση να επεμβαίνουν με οποιοδήποτε τρόπο και/ή χρησιμοποιούν και/ή κατέχουν και/ή εκμεταλλεύονται και/ή εισέρχονται στο ακίνητο στο οποίο ευρίσκεται το Κοινοτικό Σφαγείο Αγίων Τριμιθιάς - στο εξής επίδικο ακίνητο, (Β) προσωρινό διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι Καθ΄ ων η Αίτηση να εκκενώσουν και να παραδώσουν στους Αιτητές την κατοχή του επίδικου ακινήτου, περιλαμβανομένων των εξοπλισμών, μηχανημάτων και του βιολογικού σταθμού, εντός 7 ημερών από την έκδοση του διατάγματος, και (Γ) προσωρινό διάταγμα το οποίο να επιτρέπει στους Αιτητές την ανάθεση και/ή τον διορισμό ιδιωτικής ασφάλειας και φύλαξης εντός και πέριξ του επίδικου ακινήτου ώστε να διεξάγουν επί 24ώρου βάσεως τη φύλαξη των μηχανημάτων και/ή όλων των εξοπλισμών που βρίσκονται εντός του επίδικου ακινήτου και/ή εντός του Κοινοτικού Σφαγείου μέχρι την τελική παράδοση του από τους Καθ΄ ων η Αίτηση στα πλαίσια των αιτούμενων διαταγμάτων. Στις 05.11.2019 εκδόθηκε στα πλαίσια της επίδικης Αίτησης, προφανώς δυνάμει του αιτητικού Δ επί της Αίτησης, προσωρινό διάταγμα «με το οποίο απαγορεύεται στους Εναγόμενους-Καθ΄ων η Αίτηση και/ή αντιπροσώπους τους και/ή εντολείς και/ή υπάλληλους τους όπως αποξενώσουν και/ή απομακρύνουν μηχανήματα και/ή εξοπλισμό που βρίσκονται στα υπενοικιαζόμενα υποστατικά δυνάμει της Μακράς Διάρκειας Συμφωνίας υπεκμίσθωσης, ημερ. 19.09.2012, ως αυτά ειδικότερα περιγράφονται στο Παράρτημα Α Πίνακας Α2 της ως άνω συμφωνίας υπεκμίσθωσης. Η επίδικη Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του προέδρου των Αιτητών, Γxxxxxx Ιxxxxxx, ο οποίος δηλώνει ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης. Αναφέρεται κατ΄ αρχήν σε σύμβαση μίσθωσης ημερομηνίας 28.02.2001 που σύναψαν οι Αιτητές με την Κυπριακή Δημοκρατία, ιδιοκτήτη του επίδικου ακινήτου με ισχύ 33 έτη. Δυνάμει της εν λόγω συμφωνίας οι Αιτητές ανήγειραν το Κοινοτικό Σφαγείο εντός του μισθωμένου ακινήτου λαμβάνοντας σχετική άδεια λειτουργίας. Το κόστος ανέγερσης ανήλθε σε €1.500,000,
- Στις 19.09.2012 στα πλαίσια διαγωνισμού προσφορών για υπενοικίαση του Σφαγείου υπογράφηκε συμφωνία - στο εξής η επίδικη συμφωνία - μεταξύ των Αιτητών ως μισθωτή και της εταιρείας Vouros Healthcare Ltd, η οποία στη συνέχεια μετονομάστηκε σε VITAEMED LTD, Καθ΄ων η Αίτηση 1 ως υπεκμισθωτή για περίοδο 20 ετών με έναρξη την 01.10.
- Γίνεται επίσης αναφορά στην ένορκη δήλωση του Ιακώβου στους επιμέρους όρους της προειρημένης επίδικης συμφωνίας. Ως περαιτέρω αναφέρεται οι Καθ΄ ων η Αίτηση 1 μετά την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας ανέθεσαν, ως ισχυρίζονται, τη διαχείριση του Κοινοτικού Σφαγείου στην εταιρεία «ΣΑΤ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΙ ΛΤΔ» η οποία ανήκε στον ίδιο όμιλο με την εταιρεία Vouros Healthcare Ltd, χωρίς όμως οι Αιτητές να λάβουν γνώση για το ακριβές πλαίσιο της συμφωνίας μεταξύ των δύο εταιρειών. Ακολούθως οι Καθ΄ ων η Αίτηση 1 ανέθεσαν, όπως ισχυρίζονται, τη διαχείριση του Κοινοτικού Σφαγείου και/ή υπενοικίασαν αυτό στους Καθ΄ ων η Αίτηση 2, χωρίς πάλι οι Αιτητές να λάβουν γνώση για το ακριβές πλαίσιο της συμφωνίας των δύο εταιρειών. Επιπρόσθετα των πιο πάνω γίνεται αναφορά στην ένορκη δήλωση Ιxxxxxxx σε μη πληρωμή, εκ μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση 1, οφειλόμενων ενοικίων σε ξεχωριστά χρονικά διαστήματα καθώς και σε αδυναμία πληρωμής τους από τους Καθ΄ ων η Αίτηση 1, καθώς επίσης γίνεται μνεία και σε έκδοση και παράδοση προς τους Αιτητές επιταγών οι οποίες δεν τιμήθηκαν αναφορικά με ενοίκια - τέλη υδατοπρομήθειας. Ως αποτέλεσμα των προαναφερόμενων μη πληρωμών στις 10.07.2019 το συνολικό ποσό, σύμφωνα με τους Αιτητές, για απλήρωτα ενοίκια, ανερχόταν σε €457.702,20 και για το λόγο αυτό οι Αιτητές τερμάτισαν την επίδικη συμφωνία, ενώ προηγουμένως είχαν εξαργυρώσει σε δύο δόσεις την εγγυητική που τους παραχώρησαν οι Καθ΄ων η Αίτηση 1, οι δε τελευταίοι αρνούνταν να παράσχουν νέα εγγύηση. Η οικονομική κατάσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση χαρακτηρίζεται ως κακή από τον πρόεδρο των Αιτητών. Επιπλέον αναπτύσσεται η θέση πως το επίδικο ακίνητο και ειδικότερα οι εγκαταστάσεις, εξοπλισμοί και μηχανήματα του Κοινοτικού Σφαγείου, λόγω της κατάργησης της άδειας λειτουργίας από τις Κτηνιατρικές Υπηρεσίες η οποία μεσολάβησε, είναι εκτεθειμένα σε πρόκληση ζημιών, καθ΄ ότι από 19.07.2019 το Σφαγείο είναι κλειστό και εγκαταλελειμμένο, πλην όμως οι Καθ΄ ων η Αίτηση αρνούνται να το παραδώσουν στους Αιτητές. Καταλήγοντας ο πρόεδρος των Αιτητών αναφέρει ότι περί την 01.10.2019 τα οφειλόμενα προς τους Αιτητές ενοίκια ανέρχονταν σε €515.382,20 με επιπλέον επαπειλούμενες ζημιές στον εξοπλισμό και τα μηχανήματα του Σφαγείου, ως υποστηρίζεται και από σχετική έκθεση εμπειρογνώμονα τον οποίο διόρισαν οι Αιτητές, ενώ είναι και πιθανόν να επέλθουν περαιτέρω ζημιές από κλοπές λόγω της μη λειτουργίας του Σφαγείου, ωστόσο οι Καθ΄ων η Αίτηση αρνήθηκαν να εκχωρήσουν προς τους Αιτητές το ασφαλιστήριο συμβόλαιο που είχαν. Με άδεια του Δικαστηρίου οι Αιτητές καταχώρισαν συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ημερομηνίας 04.11.2019, παραθέτοντας ότι τις τελευταίες μέρες είχε παρατηρηθεί ασυνήθιστη δραστηριότητα εντός του επίδικου ακινήτου και ως εκ τούτου ήταν ορατός ο κίνδυνος οι Καθ΄ων η Αίτηση να απομακρύνουν ή να καταστρέψουν εξοπλισμούς και/ή μηχανήματα μεγάλης αξίας τα οποία βρίσκονται στο Σφαγείο, η ηλεκτροδότηση του οποίου έχει αποκοπεί λόγω απλήρωτου λογαριασμού. Οι Καθ΄ων η Αίτηση καταχώρισαν, ενάντια στην επίδικη Αίτηση κοινή Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης προβάλλοντας 15 λόγους ένστασης οι οποίοι, συνοπτικά, συνίστανται στο ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, ότι η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας, ότι είναι πρόωρη, ότι οι Αιτητές απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα και πληροφορίες από το Δικαστήριο, και πως τυχόν επιτυχία της Αίτησης θα ισοδυναμεί με εκδίκαση της αγωγής και θα επιφέρει σοβαρές επιπτώσεις στους Καθ΄ων η Αίτηση. Oι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του Αxxxxx Βxxxxx εκτελεστικού πρόεδρου και διευθύνοντα σύμβουλου των Καθ΄ων η Αίτηση. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση προβάλλονται θέσεις περί παρανομίας εκ μέρους των Αιτητών οι οποίοι, ως είναι ο ισχυρισμός, υπενοικίασαν το επίδικο ακίνητο χωρίς να νομιμοποιούνται προς τούτο, αφού δεν υπήρξε η συγκατάθεση του ιδιοκτήτη του ακινήτου, ήτοι της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επιπλέον προβάλλεται ισχυρισμός περί παρανομίας λόγω απόκρυψης του πραγματικού ποσού της ενοικίασης που αφορά στην επίδικη συμφωνία. Υπάρχει δηλαδή εικονικό τίμημα ως προς το ενοίκιο, οι Καθ΄ων η Αίτηση κατέβαλαν το ποσό των €100.000,00 κατά τη συνομολόγηση της επίδικης συμφωνίας, και παρ΄ ότι το ζήτησαν επανειλημμένα από τους Αιτητές οι τελευταίοι ισχυρίστηκαν ότι το εν λόγω ποσό διανεμήθηκε για την εξόφληση των τελών της Υδατοπρομήθειας. Περαιτέρω προβάλλεται η εικόνα ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση είναι σε εξαιρετική οικονομική κατάσταση και πως αυτοί δύνανται, με την περιουσία και τα ετήσια εισοδήματα τους, να καλύψουν οποιαδήποτε ενδεχόμενη απόφαση ήθελε εκδοθεί υπέρ των Αιτητών. Η ακροαματική διαδικασία της παρούσας Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των ένορκων δηλώσεων που την υποστηρίζουν και της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει τους λόγους ένστασης, αλλά και των αγορεύσεων των συνηγόρων. Το Δικαστήριο δεν κρίνει απαραίτητο να παραθέσει λεπτομερώς τις θέσεις που προώθησαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων διά των εμπεριστατωμένων αγορεύσεων τους, τις διατηρεί κατά νου και θα αναφερθεί σε αυτές, στο βαθμό που ήθελε κριθεί αναγκαίο, για σκοπούς αιτιολόγησης της παρούσας απόφασής του. Νομική πτυχή:- Η επίδικη Αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60, στα άρθρα 4, 5, 6 και 9 του Κεφ.6, στις αρχές της Επιείκειας, στις Συμφυείς Εξουσίες και στην Πρακτική του Δικαστηρίου. Αναφορικά με τα άρθρα 4 και 5 του Κεφ. 6, το Δικαστήριο παραπέμπει στο πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδη,
(1994)1 Α.Α.Δ. 694 όπου στη σελίδα 701 αναφέρονται τα εξής: «... Τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60, που προσδιορίζει, όπως είπαμε πιο πριν το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων.» Το άρθρο 32 του Ν.14/60 ερμηνεύθηκε μέσα από σωρεία αποφάσεων των Κυπριακών Δικαστηρίων. Είναι ξεκάθαρο, μέσα από τη νομολογία (βλέπε Κarydas Taxi Co Ltd v. Andreas Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321, Constantinides v. Makriyiorghou and another
(1978)1 C.L.R. 585 και η Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557) πως για να τύχει εφαρμογής θα πρέπει να πληρούνται οι πιο κάτω προϋποθέσεις: (α) Σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα ότι ο αιτητής δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή ή σε ανταπαίτηση. (γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Αναφορικά με την πρώτη προϋπόθεση, έχει ερμηνευθεί, από τη νομολογία, ότι δεν περιλαμβάνεται οτιδήποτε πέραν από του να αποδειχθεί ότι πρόκειται περί συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα και τη μαρτυρία. Για δε την ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο αιτητής σε θεραπεία, επεξηγείται στη νομολογία, ότι αφορά την απόδειξη ύπαρξης υπόθεσης πέραν από απλή πιθανότητα αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις πολιτικές υποθέσεις. Ειδικότερα σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση είναι χρήσιμα τα όσα αναφέρονται στην υπόθεση Α. Κυτάλα ν. Άννα Χρυσάνθου και άλλοι
(1996)1 Α.Α.Δ. 253 και είναι τα εξής: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας, που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Others
(1982)1 CLR 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας.» Μετά την εξέταση των πιο πάνω προϋποθέσεων και εφόσον αυτές πληρούνται, το Δικαστήριο θα πρέπει επιπλέον να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει αιτούμενο διάταγμα ή να διατηρήσει εκδοθέν διάταγμα σε ισχύ. Είναι προφανές ότι σκοπός της εξασφάλισης προσωρινού διατάγματος είναι η προστασία του αιτητή για να αποζημιωθεί ή να προστατευθεί σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής ή της ανταπαίτησης του μετά την ακρόαση. Η ανάγκη προστασίας του αιτητή δεν μπορεί παρά να σταθμίζεται βέβαια με την αντίστοιχη ανάγκη να προστατευθεί ο αντίδικος από ζημιά που θα ήταν δυνατό να υποστεί κατά την άσκηση των δικών του δικαιωμάτων. Το Δικαστήριο συνεπώς θα πρέπει πάντοτε να σταθμίζει τα δύο πιο πάνω στοιχεία και να καθορίσει, όσο είναι δυνατό, ποιος από τους δύο διάδικους (ή περισσότερους αν υπάρχουν), θα υποστεί τη λιγότερη ταλαιπωρία από την έκδοση ή όχι προσωρινού διατάγματος (Βλέπε υπόθεση American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd
(1975)1 All E.R. 504, 509-510). Παράμετρος η οποία επίσης εξετάζεται, πριν την έκδοση προσωρινού διατάγματος, είναι και το κατά το πόσο οι αποζημιώσεις στις οποίες δυνατό να δικαιούται ο αιτητής, θα ήταν εύκολο ή δυνατό να υπολογισθούν με αρκετή βεβαιότητα. Η δυσκολία ή αδυναμία υπολογισμού αποτελεί παράγοντα ο οποίος συνηγορεί υπέρ της έκδοσης τέτοιου διατάγματος. (Βλέπε υπόθεση Καρυδάς Ταξί Co Ltd ν. Ανδρέας Κωμοδίκης
(1975)1 Α.Α.Δ 321. Αποτελεί βασική αρχή, την οποία το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη του κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, για έκδοση ή μη προσωρινού διατάγματος, πως είναι ανεπιθύμητο να ζητείται, με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα, ουσιαστικά η ίδια θεραπεία με αυτή της αγωγής, ούτως ώστε να μην αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα σε δύο περιπτώσεις. (Βλ. γενικά Halsbury´s Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 21, παράγρ. 763, Michael v. Brenivos Ltd
(1969)1 C.L.R. 578, Bhimjiyani v. Gregoriou
(1980)1 C.L.R. 14 και η υπόθεση Re Χ΄΄ Κωνσταντή, Αίτ. 89/98
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1827). Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με την υπόθεση C.T. TOBACCO LIMITED v. Της Εταιρείας Εκδόσεις ΑΡΚΤΙΝΟΣ Λτδ κ.α.
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 853 το Δικαστήριο δεν μπορεί στο στάδιο της έκδοσης ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος να προβεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας των προσώπων που τυχόν αντεξετάσθηκαν, για να καταλήξει σε εύρημα κατά πόσο ήταν αξιόπιστοι ή όχι. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπεράσματα:- Εξετάζεται στη συνέχεια κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων εφόσον αυτές αμφισβητούνται. Λαμβανομένων υπόψη των νομικών αρχών και κανόνων που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων καθώς και τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τις δύο πλευρές, χωρίς να διενεργείται αξιολόγηση ως προς την αξιοπιστία αυτής, αλλά κατά αφηρημένο και αντικειμενικό κριτήριο, αποφασίζονται τα πιο κάτω: (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση:- Λαμβανομένων περαιτέρω υπόψη των νομολογηθέντων αναφορικά με το πρώτο κριτήριο, - πρώτη προϋπόθεση - η οποία θα πρέπει να αποδεικνύεται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα, και η οποία θα πρέπει να σχετίζεται κατ' ουσία με τη νομική και μόνο θεμελίωση της Απαίτησης των Αιτητών, κρίνεται πως αναμφισβήτητα το περιεχόμενο του Κλητηρίου Εντάλματος, ειδικότερα οι θέσεις περί παράνομης επέμβασης σε χώρο που συμβατικά έχουν δικαίωμα κατοχής οι Αιτητές και υποστηριζόμενων των εν λόγω θέσεων ενόρκως, με σχετικά επιβεβαιωτικά έγγραφα κρίνονται πως αποτελούν ικανοποιητικό υπόβαθρο το οποίο δικαιολογεί συμπέρασμα ύπαρξης, ενώπιον του Δικαστηρίου, ενός σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και συζητήσιμης υπόθεσης για τους Αιτητές. Κατά συνέπεια κρίνεται πως αποδείχθηκε η πρώτη προϋπόθεση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία:- Αναφορικά με αυτή την προϋπόθεση λαμβανομένων υπόψη των όσων έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου οι Αιτητές από τη μια και οι Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2 από την άλλη, κρίνεται ότι, για τους λόγους που εξηγούνται στη συνέχεια, οι Αιτητές απέδειξαν ότι η εξ' αντικειμένου θεώρηση της εκδοχής τους ξεπερνά το επίπεδο της απλής πιθανότητας για επιτυχία στην αγωγή τους. Προκύπτει με σαφήνεια ότι κύρια θέση των Αιτητών είναι πως αυτοί υπενοικίασαν το επίδικο ακίνητο με τη σχετική επίδικη συμφωνία προς τους Καθ΄ ων η Αίτηση 1, και ως είναι αναντίλεκτο το διαχειρίστηκαν κατά καιρούς και οι Καθ΄ ων η Αίτηση 2, με υποχρέωση καταβολής ενοικίων τα οποία οι Αιτητές ενόρκως κατάθεσαν ότι τους οφειλόταν, μέχρι την 01.10.2019, το ποσό των €515.382,20 πλέον ζημιές στον εξοπλισμό και μηχανήματα που βρίσκονται εντός του χώρου του Σφαγείου, καθώς επίσης, σύμφωνα με δύο εκθέσεις πολιτικού μηχανικού και μηχανικού περιβάλλοντος εντοπίστηκαν ζημιές στις εγκαταστάσεις του Σφαγείου. Ό,τι αναμενόταν, ως αντίλογος, και με τη δέουσα αποδεικτική βαρύτητα εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, ήταν να προσφέρουν συγκεκριμένη πειστική μαρτυρία η οποία να αποτελεί σοβαρή ένδειξη, έστω εκ πρώτης όψεως, ότι δεν οφείλονται ενοίκια προς τους Αιτητές και συνεπώς αδικαιολόγητα τερματίστηκε η μεταξύ τους επίδικη συμφωνία, ωστόσο καμία ευθεία τοποθέτηση υπήρξε εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση ως προς αυτό το καίριο θέμα, αλλά αυτοί αναλώθηκαν στο να αναφερθούν σε ισχυριζόμενες παρανομίες που αυτοί πιστεύουν, ως έχουν κάθε δικαίωμα βέβαια, ότι διενήργησαν οι Αιτητές, αναφορικά με τη νομιμοποίηση των τελευταίων να τους υπενοικιάσουν το επίδικο ακίνητο, το οποίο σημειωτέον οι Καθ΄ ων η Αίτηση διαχειρίζονται εδώ και κάποια χρόνια χωρίς να εγείρουν τέτοιο ζήτημα ή να καταγγείλουν την επίδικη συμφωνία, αποπροσανατολίζοντας όμως με προβολή δευτερευόντων με το επίδικο θέμα της αγωγής ζητημάτων, αποφεύγοντας να τοποθετηθούν επί της ουσιαστικής εκδοχής των Αιτητών. Εν πάση περιπτώσει αν νομιμοποιείται κάποιος να εγείρει παράπονο ως προς το ζήτημα της νομιμοποίησης για έγερση της αγωγής αυτός είναι η Κυπριακή Δημοκρατία που είναι ο ιδιοκτήτης του επίδικου κτήματος και όχι οι Καθ΄ων η Αίτηση. Το Δικαστήριο αν και δεν έχει προβεί σε υποκειμενική αξιολόγηση της προαναφερόμενης μαρτυρίας, κρίνει ότι η εξ αντικειμένου θεώρηση της στα πλαίσια της παρούσας ακρόασης ήταν αναγκαία, (βλέπε υπόθεση Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1980). Είναι δε τέτοια που δεν μπορεί να παραγνωριστεί. Οι σκέψεις και προβληματισμοί του Δικαστηρίου, ουδόλως αποσκοπούν σε εξαγωγή ευρημάτων επί των γεγονότων ως προς την ουσία της αγωγής αλλά, μόνο στη διαπίστωση ότι τα στοιχεία που τέθηκαν από πλευράς των Αιτητών ήταν ικανά για να στοιχειοθετήσουν, στον απαιτούμενο για την παρούσα διαδικασία βαθμό, την ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην Αγωγή τους. Συνακόλουθα των προλεχθέντων κρίνεται ότι αποδείχθηκε και η (β) προϋπόθεση. (γ) Η μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα συνεπάγεται δυσκολία και/ή αδυναμία να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο:- Αναφορικά με αυτή την προϋπόθεση, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων, με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Το ερώτημα που προκύπτει εύλογα είναι αν, οποιαδήποτε ζημιά θα επέλθει στους Αιτητές, αν αυτοί επιτύχουν στην Αγωγή τους, είναι εφικτό να αντιμετωπισθεί με τον καθορισμό χρηματικής αποζημίωσης. Πρωτίστως δεν θα πρέπει να παραγνωρίζονται τα λεχθέντα στις υποθέσεις Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231, και HIGHGATE PRIMARY SCHOOL LTD κ.α. ν. ΦΥΛΑΚΤΙΔΗ
(2009)1 Α.Α.Δ. 317 όπου επισημάνθηκε πως ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη, και πως η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς. Συνεπώς δεδομένης και αυτής της νομολογίας, έχοντας κατά νου τα όσα περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, έστω ότι το στοιχείο της επάρκειας των αποζημιώσεων θα μπορούσε να αποτελέσει ικανοποιητικό παράγοντα που λειτουργεί εναντίον της έκδοσης προσωρινού διατάγματος (βλέπε εξ αντιδιαστολής επιχείρημα στην υπόθεση Καρυδάς ανωτέρω), κρίνεται ότι ειδωμένα συνολικά όλα τα γεγονότα δικαιολογούν συμπέρασμα πως με την απόρριψη της Αίτησης θα είναι δύσκολο να αποδοθεί πλήρως δικαιοσύνη στο μέλλον, υπό την έννοια ότι η συνέχιση της παρανομίας εκ μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση, ως έκφανση της αντισυμβατικής τους συμπεριφοράς να διατηρούν, μετά τον τερματισμό της συμφωνίας και χωρίς να προβάλλουν εκ πρώτης όψεως αξιόπιστη εκδοχή ως προς τη νομιμότητα του τερματισμού, την κατοχή του Σφαγείου χωρίς αξιόπιστο νομικό έρεισμα και χωρίς να καταβάλλουν τα οφειλόμενα ενοίκια, ενώ η λειτουργία του Σφαγείου έχει ανασταλεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες, παράλληλα δε ο εξοπλισμός και τα μηχανήματα που ανήκουν στους Αιτητές να είναι εκτεθειμένα στην φθορά και σε οτιδήποτε άλλο. Τέτοιες περιστάσεις και συμπεριφορά των Καθ΄ων η Αίτηση θα έχει αντίκτυπο σε περισσότερες παραμέτρους, πέραν των ενδεχόμενων αποζημιώσεων που θα δικαιούνται οι Αιτητές. Πιο συγκεκριμένα, οι Αιτητές αναφέρθηκαν σε δυσκολίες αντικατάστασης του εξοπλισμού και μηχανημάτων στα πλαίσια προσφορών που απαιτούνται, με απρόβλεπτο το ύψος της ζημιάς στους Αιτητές. Η οικονομική κατάσταση των Καθ΄ων η Αίτηση 1, όπως περιγράφεται στην παράγραφο 42 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την επίδικη Αίτηση, αποτελεί παράγοντα που δικαιολογημένα δημιουργεί εύλογες ανησυχίες στους Αιτητές για πιθανή αδυναμία απονομής δικαιοσύνης στο μέλλον σε περίπτωση που εκδοθεί απόφαση υπέρ τους. Η εν λόγω μαρτυρία δεν αντικρούστηκε από τους Καθ΄ ων η Αίτηση με συγκεκριμένα πειστικά στοιχεία. Κατ΄ επέκταση των πιο πάνω περιστάσεων δικαιολογείται συμπέρασμα ότι στοιχειοθετείται και η τρίτη προϋπόθεση και συνεπώς δεν πρόκειται για θέμα καθορισμένων αποζημιώσεων, αλλά αποζημιώσεων που θα είναι δύσκολο να υπολογισθούν. Συνακόλουθα των πιο πάνω κρίνεται ότι, εφ΄ όσον αποδείχθηκε και η (γ) προϋπόθεση, πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων. Εν' όψει των προαναφερόμενων συμπερασμάτων, το Δικαστήριο, προχωρεί στην εξέταση κατά πόσο, υπό τις περιστάσεις όλες που βρίσκονται ενώπιον του, είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα, αλλά και να διατηρήσει σε ισχύ το εκδοθέν στις 04.11.2019 προσωρινό διάταγμα. Κρίνεται ορθό, σε αυτό το στάδιο να γίνει παραπομπή στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd,
(1996)1 Α.Α.Δ. 788 στην οποία διατυπώθηκαν πολύ βοηθητικές και καθοδηγητικές σκέψεις για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας. Παρατίθεται στη συνέχεια σχετικό απόσπασμα: "Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του Δικαστηρίου να ισοζυγίζει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Όπως το έχει θέσει ο δικαστής Hoffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited
(1987)1 W.L.R. 670: Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το Δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει να αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιωμένη αρχή ότι το Δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν «εσφαλμένη» με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για την χορήγηση και των δύο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή." Ομοίως και στην παρούσα υπόθεση το Δικαστήριο οφείλει να υιοθετήσει την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους και αυτή είναι η επιλογή της έκδοσης των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων ούτως ώστε να ανακοπεί η εκ πρώτης όψεως αντισυμβατική συμπεριφορά των Καθ΄ ων η Αίτηση. Αν οι τελευταίοι δικαιωθούν στο τέλος της αγωγής θα έχουν το δικαίωμα διεκδίκησης αποζημιώσεων, χωρίς όμως να προκληθεί σ' αυτούς ανεπανόρθωτη ζημιά, άλλωστε τέτοιο ζήτημα δεν εγείρεται εκ μέρους τους, υποστηριζόμενο από μαρτυρία, ενώ αν οι Αιτητές επιτύχουν στην αγωγή τους χωρίς την έκδοση των προαναφερόμενων διαταγμάτων, διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο, για τους λόγους που εξηγήθηκαν κατά τη συζήτηση της (γ) προϋπόθεσης, να καταστεί δύσκολη η απονομή πλήρως δικαιοσύνης. Σημειώνεται γενικότερα πως οι Καθ΄ ων η Αίτηση στην ουσία δεν προβάλλουν κάποιο σοβαρό λόγο ο οποίος να μην δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Περαιτέρω κρίνεται πως δεν θα ήταν εύλογο και δίκαιο να συνεχίζει μία εκ πρώτης όψεως αντισυμβατική συμπεριφορά - παρανομία ενώ ταυτόχρονα οι Αιτητές να στερούνται των δικαιωμάτων τους, είτε αυτά αφορούν στη χρήση είτε στην κατοχή είτε και σε υπενοικίαση του επίδικου ακινήτου σε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Είναι χρήσιμο να επισημανθεί πως διαφαίνεται διαχρονικά, μέσα από τη νομολογία (βλέπε υποθέσεις Κυρίσαββα ν. Γεωργίου
(2001)Α.Α.Δ. 1245 και HIGHGATE - ανωτέρω -) πως όταν συντρέχει το στοιχείο της παρανομίας, τα Δικαστήρια το συνυπολογίζουν κατά τέτοιο τρόπο ώστε να ανακόπτεται η συνέχιση της. Εύλογα συνεπώς το στοιχείο της παρανομίας συνυπολογίστηκε σοβαρά στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και στην παρούσα υπόθεση, το οποίο προσέθεσε στην πλάστιγγα ώστε αυτή να κλίνει υπέρ των Αιτητών. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 προώθησαν, ως είχαν κάθε δικαίωμα, τη θέση πως τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα ισοδυναμεί ουσιαστικά με την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής και παροχή θεραπείας που οι Αιτητές αξιώνουν με την αγωγή. Το ζήτημα ως εγείρεται προβλημάτισε και το Δικαστήριο, ωστόσο η τελική του κατάληξη είναι πως οι συνθήκες που βρίσκονται ενώπιον του συνιστούν εξαιρετικές περιστάσεις και καθαρή περίπτωση εκ πρώτης όψεως αντισυμβατικής συμπροφοράς - παρανομίας, και είναι φρόνιμο όπως ανακοπεί η συνέχιση της συμπεριφοράς των Καθ' ων η Αίτηση. Άλλωστε ως θέμα γενικής αρχής δεν αποκλείεται η έκδοση απαγορευτικού διατάγματος αντίστοιχου προς τη θεραπεία που ζητείται με την αγωγή (βλέπε υπόθεση Jonitexo Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG
(1984)1 C.L.R. 263). Η διατήρηση δε του status quo ante δεν είναι εύλογο και δίκαιο να συνυπάρχει με την ανομία, - αντισυμβατική συμπεριφορά. Επιπρόσθετα επισημαίνεται πως πέραν των διαταγμάτων άρσης της επέμβασης και παράδοσης του επίδικου ακινήτου, οι Αιτητές διεκδικούν με την αγωγή τους το ποσό των €515.382,20 ως οφειλόμενα ενοίκια πλέον αποζημιώσεις και αποκατάσταση ζημιών. Συνεπώς με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δεν αποφασίζεται το αντικείμενο της αγωγής. Τέλος αναφορικά με το παράπονο των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 περί απόκρυψης στοιχείων εκ μέρους των Αιτητών, ειδικότερα ότι δεν αποκάλυψαν ότι υπήρχε ρητή απαγόρευση για υπενοικίαση υποστατικού, κρίνεται ότι το Δικαστήριο, αφού έχει αξιολογήσει το εν λόγω παράπονο των Καθ΄ων η Αίτηση, δεν δύναται να το αποδεκτεί και ως εκ τούτου απορρίπτεται, καθ΄ ότι, οι Αιτητές εξ αρχής έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου το περιεχόμενο της συμφωνίας τους με την Κυπριακή Δημοκρατία που είναι οι ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου και συνεπώς δεν απέκρυψαν κάποιο γεγονός. Εν' όψει όλων όσων έχουν εξηγηθεί πιο πάνω, κρίνεται ότι είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα ως η παράγραφος Α, Β και Γ και ως εκ τούτου η Αίτηση επιτυγχάνει. Περαιτέρω με βάση τα όσα έχουν εξηγηθεί ανωτέρω είναι δίκαιο όπως το διάταγμα ημερομηνίας 05.11.2019 παραμείνει σε ισχύ μέχρι τη συμμόρφωση των Καθ΄ ων η Αίτηση με τα εκδοθέντα προσωρινά διατάγματα, Α, Β και Γ ανωτέρω. Τα έξοδα της δίκης, στην παρούσα Αίτηση, επιδικάζονται προς όφελος των Αιτητών, οι οποίοι είναι οι επιτυχόντες διάδικοι, και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο πληρωτέα στο τέλος της δίκης στην αγωγή. (Υπ.) .............. Δ. Ι. Κίτσιος, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο