CAC CORAL LIMITED ν. Επίσημος Παραλήπτης, ως προσωρινός εκκαθαριστής της περιουσίας των ΚΟΥΓΙΑΛΗΣ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΕΣ & ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α.

CAC CORAL LIMITED ν. Επίσημος Παραλήπτης, ως προσωρινός εκκαθαριστής της περιουσίας των ΚΟΥΓΙΑΛΗΣ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΕΣ & ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 5012/11, 16/7/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A346 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Α.Ε.Δ. Ως ετροποποιήθηκε δυνάμει Διαταγμάτων του Δικαστηρίου ημερ. 21.5.2015 και 12.11.2019 Αρ. Αγωγής: 5012/11 Μεταξύ: CAC CORAL LIMITED Ενάγοντες και

1. Επίσημος Παραλήπτης, ως προσωρινός εκκαθαριστής της περιουσίας των ΚΟΥΓΙΑΛΗΣ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΕΣ & ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΛΙΜΙΤΕΔ
2. XXXXX Παπασάββα ως διαχειριστή της περιουσίας του XXXXX Κουγιάλη
3. XXXXX (XXXXX) Κουγιάλη, το γένος Μαρδαπίττα
4. XXXXX Παύλου Γεωργίου, το γένος XXXXX Κουγιάλη
5. XXXXX Κουγιάλη Εναγομένων Ημερομηνία: 16 Ιουλίου, 2020 Για τους Ενάγοντες: κα Μ. Αντρέου Για τους Εναγόμενους αρ. 3 και 4: κα Σπ. Χριστοδούλου Για τους Εναγόμενους αρ. 2 και 5: καμία εμφάνιση ΑΠΟΦΑΣΗ Με το ειδικά οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα όπως αυτό διαμορφώθηκε, οι Ενάγοντες αξιούν εναντίον των Εναγομένων αρ. 1 έως 5 ποσό €271.523,20 πλέον τόκους προς 14% ετησίως από 14.3.2011 και Διάταγμα για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από την Έκθεση Απαιτήσεως, είναι η θέση των Εναγόντων ότι δυνάμει γραπτής συμφωνίας ή σύμβασης δανείου η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ (πιο κάτω αναφερόμενη ως η «Εθνική») παραχώρησε στην Εναγόμενη αρ. 1 εταιρεία όριο σε τρεχούμενο λογαριασμό. Οι Εναγόμενοι αρ. 2, 3, 4 και 5 εγγυήθηκαν τις υποχρεώσεις της Εναγομένης αρ. 1 προς την Εθνική μέχρι ποσού €401.521,33 ενώ η Εναγόμενη αρ. 3 υποθήκευσε προς όφελος της Εθνικής το ακίνητο με αρ. εγγραφής XXXXX δυνάμει της υποθήκης με αρ. XXXXX/
6. Ο λογαριασμός παρουσίαζε καθυστερήσεις για τις οποίες η Εθνική ενημέρωσε τους Εναγόμενους. Την 30.1.2013 εξεδόθη διάταγμα εκκαθάρισης της Εναγόμενης αρ. 1 εταιρείας ενώ την 21.10.2012 ο Εναγόμενος αρ. 2 απεβίωσε. Με την Υπεράσπιση των Εναγομένων αρ. 1, 2, 3 και 4 οι Εναγόμενοι αρ. 2, 3 και 4 παραδέχονται ότι εγγυήθηκαν την Εναγόμενη αρ. 1 εταιρεία αλλά για συγκεκριμένο δάνειο και τίποτε άλλο. Ισχυρίζονται ότι, σε περίπτωση όπου ήθελε αποδειχθεί ότι έχουν εγγυηθεί και τραπεζικές διευκολύνσεις της Εναγόμενης αρ. 1 αυτό είναι προϊόν παραπλάνησης και εξαπάτησης των Εναγομένων από μέρους της Εθνικής. Η Εναγόμενη αρ. 3 ισχυρίζεται ότι η δέσμευση της ακίνητης της περιουσίας περιοριζόταν πάντα στο δάνειο και όχι σε οποιαδήποτε άλλη υποχρέωση της Εναγομένης αρ.
7. Οι Ενάγοντες καταχώρησαν Απάντηση στην Υπεράσπιση με την οποία απορρίπτουν τους ισχυρισμούς που περιέχονται στο δικόγραφο των Εναγομένων αρ. 1, 2, 3 και 4 και εμμένουν στους δικούς τους ισχυρισμούς όπως αυτοί προβάλλονται στην Έκθεση Απαιτήσεως. Την 13.5.2020 τα ακόλουθα δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα: - Ότι η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Κύπρου Λτδ υφίσταται ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης. Το περιεχόμενο του Πιστοποιητικού Σύστασης της Τεκμηρίου 12 κατατέθηκε ως παραδεκτό για την αλήθεια του περιεχομένου του. - Ότι η CAC Coral Ltd υφίσταται ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με Αξιωματούχους και Πιστοποιητικό Σύστασης ως το Τεκμήριο
8. - Ότι υπάρχει άδεια λειτουργίας της Ενάγουσας εταιρείας για εξαγορά των εργασιών της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ. Η επιστολή ημερ. 25.9.18 Τεκμήριο 14 κατατέθηκε ως παραδεκτή για την αλήθεια του περιεχομένου της. Την 28.5.2020 δηλώθηκε περαιτέρω ως παραδεκτό γεγονός ότι οι Εναγόμενες αρ. 3 και 4 υπέγραψαν ως εγγυήτριες στο επίδικο δάνειο και στον επίδικο τρεχούμενο λογαριασμό. Κατά την ακρόαση προς απόδειξη της υπόθεσης των Εναγόντων μαρτυρία έδωσε ο κ. Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου και εκ μέρους των Εναγομένων μαρτυρία έδωσε η Εναγόμενη αρ.
9. Ο κ. XXXXX Κωνσταντίνου ανέφερε ότι εργάζεται στην Διεύθυνση Οριστικών καθυστερήσεων στην Εθνική. Δυνάμει Σχεδίου Διακανονισμού που επικυρώθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας την 20.12.2018 εξ αποφάσεως χρέη και πιστωτικές διευκολύνσεις που βρίσκονταν στις Οριστικές Καθυστερήσεις της Εθνικής μεταβιβάστηκαν στους Ενάγοντες. Μεταξύ αυτών ήταν και η επίδικη πιστωτική διευκόλυνση. Δυνάμει σύμβασης δανείου ημερ. 27.2.2003 μεταξύ της Εθνικής και των Εναγομένων αρ. 1 συμφωνήθηκε όπως η Εθνική παραχωρήσει στους Εναγομένους αρ. 1 όριο σε τρεχούμενο λογαριασμό ύψους Λ.Κ.25.000 (€42.715,04) και δάνειο ύψους Λ.Κ.160.000 (€273.376,23) καθώς και την έκδοση εγγυητικής επιστολής προς όφελος τρίτης εταιρείας ύψους Λ.Κ.26.000 (€45.277,94). Οι Εναγόμενοι αρ. 2, 3, 4 και 5 εγγυήθηκαν τις υποχρεώσεις των Εναγομένων αρ. 1 μέχρι ποσού Λ.Κ.235.000 (€401.521,33) ενώ η Εναγόμενη αρ. 3 υποθήκευσε το ακίνητο ιδιοκτησίας της με αρ. εγγραφής Β1488 Φ/Σχ.ΧΧΧ/12.Ε1 Τεμάχιο XXXXX με την υποθήκη με αρ. XXXXX/
10. Η Εθνική παραχώρησε στους Εναγομένους αρ. 1 τα ποσά και άνοιξε τον τρεχούμενο λογαριασμό με αρ. XXXXX4448 και τον λογαριασμό δανείου με αρ. XXXXX
11. Την 9.3.2010 η Εθνική απέστειλε επιστολή στους Εναγόμενους αρ. 1 ότι δεν προβαίνουν σε ικανοποιητική χρήση του λογαριασμού τους ο οποίος παρουσίαζε υπέρβαση. Την 14.3.2011 η Εθνική τερμάτισε τους λογαριασμούς και ζήτησε την αποπληρωμή ποσού €50.372,56 για τον τρεχούμενο και €221.150,64 για το δάνειο πλέον τόκους προς 14% ετησίως με κεφαλαιοποίηση δύο φορές ετησίως. Η κα XXXXX Παύλου Γεωργίου ανέφερε ότι κατά την καταχώριση της αγωγής εργαζόταν στην Τράπεζα Πειραιώς και πριν από αυτό στην Εθνική. Ήταν η θέση της ότι όταν εγγυήθηκαν τους Εναγόμενους αρ. 1 είχαν αποδεχτεί να εγγυηθούν μόνο το δάνειο και τον τρεχούμενο λογαριασμό χωρίς αυτά να φέρουν έξτρα χρεώσεις ενώ δεν εγγυήθηκαν την έκδοση εγγυητικής επιστολής. Όπως είπε, από τον καιρό που εργαζόταν στην Εθνική γνώριζε ότι αυτή χρέωνε για την έκδοση επιστολών, την τήρηση λογαριασμών, έρευνες στον Κτηματολόγιο και άλλα. Ισχυρίστηκε, επίσης, ότι με τον τερματισμό της συμφωνίας θα έπρεπε να είχαν σταματήσεις και όλες οι χρεώσεις περιλαμβανομένης και της επιβολής επιτοκίου. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ο κ. XXXXX Κωνσταντίνου ήταν σταθερός στην μαρτυρία του, επί της ουσίας της οποίας και των γεγονότων που ανέφερε δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση. Σημειώνω ότι η αντεξέταση επικεντρώθηκε σε ζητήματα επιτοκίου, πράγμα που αποτελεί νομικό ζήτημα και θα εξεταστεί πιο κάτω στην παρούσα. Κατ' επέκταση, επί όσων ανέφερε ο κ. Κωνσταντίνου ως ιστορικό της υπόθεσης, η μαρτυρία του γίνεται δεκτή. Η Εναγόμενη αρ. 4 έδωσε μίαν εκδοχή που, ως επί το πλείστο, στηρίχθηκε σε εικασίες και καχυποψία, χωρίς όμως να θέσει οτιδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου που να την στηρίζει. Ενδεικτικά παρατηρώ τα εξής: - Την θέση της για παράνομες χρεώσεις (άλλες από το επιτόκιο) την στήριξε στο ότι όταν η ίδια εργαζόταν στην Εθνική γνώριζε ότι χρέωναν για επιστολές, έρευνες στο Κτηματολόγιο κ.λ.π.. Ερωτηθείσα κατά πόσο υπάρχουν τέτοιες χρεώσεις στις επίδικες καταστάσεις λογαριασμού Τεκμήρια 17 και 18 απάντησε ότι δεν βλέπει, αλλά επειδή δεν υπάρχουν έχει υποψίες ότι τα προαναφερόμενα Τεκμήρια δεν είναι αυθεντικά. - Προχώρησε, μάλιστα, και εισηγήθηκε ότι το ποσό που αναγράφουν οι καταστάσεις περιλαμβάνει τις χρεώσεις αλλά δεν τις κατέγραψαν στις καταστάσεις με αποτέλεσμα, κατά τη θέση της, το υπόλοιπο να μην είναι ορθό. Όταν, όμως, της υποβλήθηκε ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε παράνομη χρέωση στους επίδικους λογαριασμούς απάντησε «Ε αυτήν την στιγμή δεν μπορώ να το αποδείξω εδώ, αλλά ξέρω σίγουρα ότι γίνονταν χρεώσεις σε σχέση με επιστολές». Η απάντηση αυτή είναι ενδεικτική της αοριστίας της εκδοχής που προέβαλλε. - Ούτε και εξήγησε που στηρίζει την θέση της ότι μετά την λήξη της συμφωνίας δεν θα έπρεπε να είχαν γίνει άλλες χρεώσεις, ούτε τόκοι, προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι η συμφωνία «τερματίζεται μέχρι σε εκείνο το ποσό». - Η Εναγόμενη αρ. 4 συμφώνησε ότι αποδέχεται τόσο τους όρους της σύμβασης δανείου όσο και τους όρους της εγγύησης. Στην βασική Συμφωνία Τεκμήριο 3, όμως, αναγράφεται ρητά και η έκδοση τραπεζικών εγγυήσεων, πράγμα που η Εναγόμενη αρ. 4 ισχυρίζετο ότι δεν εγγυήθηκε. - Η Εναγόμενη αρ. 4 παραδέχτηκε επιπλέον ότι έλαβε ειδοποιήσεις περί καθυστερήσεων στην πληρωμή, ενώ είπε ότι πήγε και στην τράπεζα για να φτάσουν σε διακανονισμό. Παρά το γεγονός αυτό, όμως, δεν απέστειλε οποιαδήποτε επιστολή που να προβάλλει τους ισχυρισμούς που προώθησε κατά την μαρτυρία της, πράγμα που με οδηγεί στο ότι αυτοί προβλήθηκαν για σκοπούς της ακρόασης και μόνο. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης αποτελεί εύρημα μου ότι η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης η οποία ενεγράφη στον Έφορο Εταιρειών την 29.10.1993 (Τεκμήριο 12). Οι Ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης η οποία ενεγράφη στον Έφορο Εταιρειών την 30.7.2018 (Τεκμήριο 13) και εξασφάλισε την 25.9.2019 άδεια λειτουργίας εταιρείας εξαγοράς πιστώσεων από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου (Τεκμήριο 14). Με διάταγμα ημερ. 20.12.2019 στην Αίτηση με αρ. XXXXX/18 (Τεκμήριο 2) επικυρώθηκε Σχέδιο Διακανονισμού μεταξύ της Εθνικής και των Εναγόντων για μεταβίβαση από την Εθνική στους Ενάγοντες εξ αποφάσεως χρεών και πιστωτικών διευκολύνσεων. Μεταξύ των πιστωτικών διευκολύνσεων που μεταβιβάστηκαν ήσαν και τα επίδικα (Τεκμήριο 16). Δυνάμει σύμβασης δανείου Τεκμήριο 3 μεταξύ της Εθνικής και των Εναγομένων αρ. 1 συμφωνήθηκε όπως η Εθνική παραχωρήσει στους Εναγόμενους αρ. 1 όριο σε τρεχούμενο λογαριασμό και δάνειο. Οι Εναγόμενοι αρ. 2, 3, 4 και 5 εγγυήθηκαν τις υποχρεώσεις των Εναγομένων αρ. 1 προς την Εθνική μέχρι ποσού Λ.Κ.235.000 (Τεκμήριο 5) και η Εναγόμενη αρ. 3 υποθήκευσε το ακίνητο της με αρ. εγγραφής Β1488 Φ/Σχ. ΧΧΧ.12.Ε1 Τμ. Β, Τεμ XXXXX προς όφελος της Εθνικής με την υποθήκη με αρ. Υ1797/03 (Τεκμήριο 7). Η Εθνική παραχώρησε στους Εναγόμενους αρ. 1 τα συμφωνηθέντα ποσά και άνοιξε τον τρεχούμενο λογαριασμό με αρ. XXXXX4448 και τον λογαριασμό δανείου με αρ. XXXXX
12. Λόγω του ότι πιο πάνω λογαριασμοί παρουσίαζαν καθυστερήσεις και υπερβάσεις η Εθνική απέστειλε επιστολές στους Εναγόμενους (Τεκμήρια 8, 19 και 25) ενώ την 14.3.2011 τερμάτισε τους λογαριασμούς (Τεκμήρια 9 και 11) και αξίωσε πληρωμή των οφειλόμενων ποσών αλλά και πώληση της Υποθήκης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία αλλά και τις αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων διαφαίνεται ότι τα αμφισβητούμενα θέματα αφορούν στο κατά πόσο η εγγύηση που παρείχαν οι Εναγόμενες αρ. 3 και 4 καλύπταν και την έκδοση τραπεζικής εγγύησης από μέρους των Εναγομένων αρ. 1 και κατά πόσο η Εθνική δικαιούται στην επιδίκαση επιτοκίου ύψους 14% ετησίως. Από το Τεκμήριο 3, τους όρους του οποίου η Εναγόμενη αρ. 4 ανέφερε ότι αποδέχεται, προκύπτει ότι οι Εναγόμενοι αρ. 1 ζήτησαν από την Εθνική τα εξής, τα οποία και η Εθνική αποδέχθηκε να παρέχει: «.να του παρέχει και/ή συνεχίσει να τους παρέχει δάνεια σε Τρεχούμενο ή οποιοδήποτε άλλο λογαριασμό και/ή δυνάμει Γραμματίων ή Ομολόγων ή δανείων τακτής προθεσμίας, προσωπικά και/ή από κοινού με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα και/ή με άλλο τρόπο να δίδει στον πελάτη πίστωση ή να του παρέχει Τραπεζικές και/ή πιστωτικές διευκολύνσεις οποιουδήποτε είδους και/ή παρέχει στον πελάτη Τραπεζικές διευκολύνσεις υπό τύπον ανοίγματος ενεγγύων πιστώσεων (Documentary Letters of Credit) είτε αυτές είναι εν όλω ή εν μέρει όψεως και/ή εν όλω ή εν μέρει έναντι αποδοχής και/ή εκδίδει εγγυητικές επιστολές οποιασδήποτε φύσεως (Letters of Guarantee) και/ή προεξοφλεί συναλλαγματικές, επιταγές ή γραμμάτια και/ή παρέχει πίστωση με ενέχυρο μεταχρονολογημένες επιταγές (των εν λόγω δανείων, πιστώσεων κλπ στη Συμφωνία αυτή αναφερόμενων ως «τα Δάνεια και/ή Τραπεζικές διευκολύνσεις)..». Επιπλέον, το ίδιο λεκτικό επαναλαμβάνεται και στην παράγραφο 1 του Εγγράφου Εγγυήσεως και Αποζημιώσεως Τεκμήριο 5, όπου ρητά αναφέρεται ότι οι Εναγόμενοι αρ. 2 έως 5 εγγυούνται τις υποχρεώσεις των Εναγόμενους αρ. 1 προς την Εθνική «ως αντάλλαγμα» για την αποδοχή από πλευράς Εθνικής να παρέχει ή συνεχίσει να παρέχει τις πιο πάνω Τραπεζικές Διευκολύνσεις. Συνεπώς, η εισήγηση της Εναγομένης αρ. 4 ότι δεν είχαν εγγυηθεί την έκδοση εγγυητικής επιστολής προς τρίτη εταιρεία δεν ευσταθεί. Στρέφομαι τώρα στο ζήτημα επιβολής επιτοκίου ύψους 14%. Από την αποδοχή του αιτήματος Τεκμήριο 4 διαφαίνεται ότι οι παρεχόμενες πιστωτικές διευκολύνσεις θα έφεραν Βασικό Επιτόκιο 5% ετησίως πλέον Πρόσθετο Επιτόκιο 3.50% ετησίως, ήτοι συνολικό ποσοστό επιτοκίου 8.50%. Με την επιστολή Τεκμήριο 8 η Εθνική ενημέρωσε τους Εναγόμενους ότι το ποσό της υπέρβασης θα χρεώνετο με πρόσθετη επιβάρυνση προς 5%. Την 14.3.2011, με την ίδια επιστολή που τερματίστηκε η Συμφωνία Τεκμήριο 9, η Εθνική ενημέρωσε τους Εναγόμενους ότι οι οφειλές θα επιβαρύνονται από την ημερομηνία εκείνη με Βασικό Επιτόκιο 5.75% ετησίως και Πρόσθετο Επιτόκιο προς 8.25% ετησίως, ήτοι συνολικό επιτόκιο 14% ετησίως. Εν πρώτοις σημειώνω ότι δεν μπορεί από την μία να τερματίζεται η Συμφωνία και από την άλλη, ταυτόχρονα, κατ' επίκληση όρων αυτής να γίνεται αύξηση επιτοκίου. Πέραν τούτου, όμως, τονίζω ότι τα δικαιώματα μονομερούς αυξήσεως επιτοκίων έχουν περιοριστεί με τις τροποποιήσεις του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου Νόμου με τους Ν141(Ι)/14 και Ν66(Ι)/
13. Προέχει, συνεπώς η εξέταση του κατά πόσο οι τροποποιήσεις αυτές τυγχάνουν εφαρμογής στην υπό εκδίκαση περίπτωση. Με τον Ν66(Ι)/15 εισήχθη η υποπαράγραφος (γ) στο αρ. 2Β, ώστε αυτό πλέον να αναγιγνώσκεται ως εξής: «Πεδίο εφαρμογής των περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων (Τροποποιητικών) Νόμων του 2014 και 2015 2Β. Ο περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμος του 2014 και ο περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων (Τροποποιητικός) Νόμος του 2015 εφαρμόζονται σε συμβάσεις πιστωτικών διευκολύνσεων μεταξύ πιστωτικών ιδρυμάτων και των οφειλετών τους ως ακολούθως: (α) σε όλες τις εν ισχύι συμβάσεις πιστωτικών διευκολύνσεων κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2014· (β) σε όλες τις νέες συμβάσεις πιστωτικών διευκολύνσεων που συνάπτονται μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2014· και (γ) σε όλες τις συμβάσεις πιστωτικών διευκολύνσεων, οι οποίες τερματίζονται και σε όλες τις συμβάσεις των οποίων οι πιστωτικές διευκολύνσεις έχουν καταστεί ή καθίστανται απαιτητές από πιστωτικό ίδρυμα». Από τα πιο πάνω φαίνεται ότι ο Νόμος εφαρμόζεται και σε σχέση με τους επίδικους λογαριασμούς, ανεξαρτήτως ότι αυτοί είχαν τερματιστεί από το
14. Το αρ. 3Α