ARTIO DESIGNS LTD ν. Van Zutphen κ.α., Αρ. Αγωγής: 4947/11, 7/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A357 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαδοπούλου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4947/11 Μεταξύ: ARTIO DESIGNS LTD Εναγόντων και
- XXXXX Van Zutphen
- XXXXX Τσιακουρή Van Zutphen Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 25.9.2019 για Αναστολή Εκτέλεσης Ημερομηνία: 7 Ιανουαρίου, 2020 Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Δ. Κρονίδης Για τους Εναγόμενους αρ. 1 και 2 - Καθ'ων η Αίτηση: κ. Σ. Δράκος ΑΠΟΦΑΣΗ Μετά από ακροαματική διαδικασία την 23.8.2019 εξεδόθη απόφαση στην με τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή ως ακολούθως: «Εκδίδεται ακολούθως απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων αρ. 1 και 2 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα για ποσό €256.970,95 πλέον τόκους προς 7% ετησίως επί του ποσού αυτού από 19.4.2011 μέχρι εξοφλήσεως. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο οι Ενάγοντες διατάσσονται όπως μεταβιβάσουν επ' ονόματι των Εναγομένων τον τίτλο ιδιοκτησίας της Κατοικίας εντός 2 μηνών από σήμερα. Νοείται, φυσικά, ότι μετά την μεταβίβαση οι Ενάγοντες θα είναι ελεύθεροι να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για εκτέλεση της υπέρ τους απόφασης». Με την υπό εκδίκαση Αίτηση οι Ενάγοντες - Αιτητές εξαιτούνται την έκδοση του πιο κάτω Διατάγματος: «Α. Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση [stay of execution) της τελικής απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 23.08.2019 που εκδόθηκε στην ανταπαίτηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής (στο εξής η «απόφαση») στο μέρος εκείνο της απόφασης με το οποίο διατάσσονται οι Ενάγοντες όπως μεταβιβάσουν επ' ονόματι των Εναγόμενων 1 και 2 αντίστοιχα τον τίτλο ιδιοκτησίας της επίδικης κατοικίας με αριθμό 3 και με στοιχεία ακινήτου Αρ. Εγγραφής 0/XXXXX, Φύλλο/Σχέδιο 30/47Ε1, Τμήμα 13, Τεμάχιο XXXXX, στην τοποθεσία Ασπροπάμπουλος στο Δήμο Ιδαλίου, Λευκωσία, μέχρι την τελική εκδίκαση και έκδοση απόφασης στην Έφεση που καταχωρήθηκε στις 24.09.2019 εναντίον της εν λόγω απόφασης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Σεβαστού Δικαστηρίου». Η Αίτηση βασίζεται στο αρ. 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στο αρ. 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 Θ.Θ. 18 και 19, Δ.40 Θ.Θ. 9, 10 και 11, Δ.48 Θ.Θ. 1 - 8 και 8
(1)(ee), Δ.64 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στις αρχές των κανόνων της Επιείκειας. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση στην οποία προβαίνει ο κ. XXXXX Ροδίτης εκ των διευθυντών των Εναγόντων. Όπως αναφέρει ο κ. Ροδίτης οι Ενάγοντες έχουν καταχωρήσει την 24.9.2019 Έφεση κατά της Πρωτόδικης Απόφασης επεξηγώντας τους λόγους για τους οποίους κατά την άποψη του η Απόφαση είναι εσφαλμένη ως προς την έκδοση διατάγματος με το οποίο οι Ενάγοντες διατάσσονται να μεταβιβάσουν επ ονόματι των Εναγομένων την επίδικη κατοικία. Είναι η θέση του ότι οι Ενάγοντες τίμησαν όλες τις υποχρεώσεις τους από την Συμφωνία Πώλησης περιλαμβανομένης της έκδοσης τίτλου για την κατοικία και οι Εναγόμενοι με την παράλειψη τους να αποπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους προς την τράπεζα προκάλεσαν είσπραξη της εγγυητικής επιστολής που οι Ενάγοντες είχαν προσφέρει ως εγγύηση. Ως αποτέλεσμα, εισηγείται, ο τερματισμός της Συμφωνίας Πώλησης από τους Ενάγοντες ήταν νόμιμος και συνεπεία τούτου λανθασμένα το Δικαστήριο δεν απέδωσε στους Ενάγοντες τις αξιούμενες θεραπείες επιστροφής και παράδοσης ελεύθερης και κενής κατοχής της κατοικίας και αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση. Επιπλέων εσφαλμένα δεν λήφθηκε υπόψη ότι η κατοικία είναι βεβαρημένη με την Υποθήκη XXXXX/04 προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας που προηγείται της Συμφωνίας Πώλησης, πράγμα που δημιουργεί αντικειμενική αδυναμία στους Ενάγοντες να συμμορφωθούν με το διάταγμα. Των πιο πάνω δεδομένων ο κ. Ροδίτης εισηγείται ότι η Έφεση έχει πολύ καλές πιθανότητες να πετύχει. Περαιτέρω, αναφέρει ο κ. Ροδίτης, σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος αναστολής οι Εναγόμενοι δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά καθότι κατέχουν και κατοικούν απρόσκοπτα στην κατοικία από το 2007 μέχρι σήμερα και θα συνεχίσουν να το πράττουν μέχρι εκδικάσεως της Έφεσης. Ούτε και προκύπτει θέμα άλλης μεταβίβασης ή διάθεσης της κατοικίας από πλευράς Εναγόντων οι οποίοι δεν έχουν προβεί σε κανένα τέτοιο διάβημα το δε Πωλητήριο Έγγραφο είναι κατατεθειμένο ως επιβάρυνση ενώ η κατοικία είναι και υποθηκευμένη. Σε περίπτωση άρνησης έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, όμως, οι συνέπειες στα δικαιώματα των Εναγόντων θα είναι καταλυτικές και θα συνεπάγεται κίνδυνος εξανέμισης της αξίας της Έφεσης σε περίπτωση επιτυχίας της. Ο Εναγόμενος αρ. 1 ανέφερε ρητά κατά την ακροαματική διαδικασία ότι θα μπορούσαν να είχαν πουλήσει τα σπίτι στον συνέταιρο τους και αυτοί να πάνε να ζήσουν στον Καναδά. Υπάρχει, συνεπώς, ορατός κίνδυνος αποξένωσης της κατοικίας από τους Εναγόμενους σε περίπτωση που αυτή μεταβιβαστεί ή εγγραφεί επ' ονόματι τους. Μετά την επίδοση της Αίτησης οι Εναγόμενοι καταχώρησαν Ένσταση η οποία στηρίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 αρ. 4,5,
- 9 και 53, στα αρ. 31, 32 και 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/60), στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.34, Δ.35 Θ.Θ. 18 και 19, Δ.39 Θ.Θ. 1 και 2, Δ.40 Θ.Θ. 6 και 11, Δ.41, Δ.48 Θ.Θ. 1-4 και 7-9, στο Πρώτο Παράρτημα του Νόμου 9/1965, στο αρ. 29 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου (Κεφ. 224), στα Αρ. 6 και 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στο αρ. 1 του Πρωτοκόλλου 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων, στα Άρ.23 και 30 τους Συντάγματος, στις Αρχές της Φυσικής Δικαιοσύνης, στο Δίκαιο της Επιείκειας, στις Συμφυείς και Γενικές Εξουσίες του Δικαστηρίου και στην Πρακτική και Νομολογία. Σε αυτήν εκτίθενται 18 λόγοι ένστασης τους οποίους και κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους: «
- Το πραγματικό και/ή νομικό υπόβαθρο στο οποίο στηρίζεται η Αίτηση δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος και/ή το αιτούμενο Διάταγμα δεν ευρίσκει έρεισμα στις οικείες νομικές αρχές και/ή την επί του θέματος ισχύουσα νομολογία.
- Η παρούσα αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις και/ή οι προβαλλόμενοι ως λόγοι για τους οποίους οι Ενάγοντες/Αιτητές αιτούνται την αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης, είναι γενικοί, ασαφείς και αόριστοι και δεν ικανοποιούν τα κριτήρια και αρχές που έχουν καθιερωθεί για την έγκριση του αιτήματος της.
- Δεν αποδεικνύονται, ούτε συντρέχουν ικανοποιητικοί και/ή επαρκείς λόγοι για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της αναστολής της ισχύος του διατάγματος και/ή της έκδοσης διατάγματος αναστολής εκτέλεσης, το οποίο εκ της φύσεως του αποτελεί δικαιοδοτικό μέτρο εξαιρετικό της διαδικασίας, ασκούμενο με φειδώ.
- Το ισοζύγιο της δικαστικής διακριτικής ευχέρειας, κλίνει υπέρ της μη έκδοσης του αιτούμενου Διατάγματος, αφού η έκδοση του πλήττει ευθέως και/ή άμεσα τα δικαιώματα των Εναγόμενων/Καθ' ων η Αίτηση, ώστε να στερούνται άνευ βάσιμου λόγου τους καρπούς της επιτυχίας τους ως εκ της μεταβίβασης του ακινήτου που αγόρασαν για να αποτελεί την κατοικία τους. Τουναντίον, οι Ενάγοντες/Αιτητές ουδεμία βλάβη ή ουσιαστικό επηρεασμό των δικαιωμάτων της θα υποστούν από την μη ευόδωση της υπό κρίση Αίτησης.
- Η Αίτηση βασίζεται σε ανεπαρκείς και/ή λανθασμένους λόγους και/ή δεν ερείδεται επί του αναγκαίου πραγματικού και/ή νομικού υποβάθρου προκειμένου για την έκδοση των αιτούμενου Διατάγματος ούτε συντρέχουν οι λόγοι και/ή οι αναγκαίες προϋποθέσεις και/ή τα κριτήρια και/ή παράγοντες οι οποίοι πέρα από κάθε λογική αμφιβολία καθιστούν αναγκαία την συνέχιση της ισχύος του διατάγματος και/ή την έκδοση διατάγματος ως η αίτηση.
- Η Αίτηση βασίζεται σε λανθασμένη και/ή ανεπαρκή νομική βάση και/ή η Ένορκη Δήλωση που τη συνοδεύει δεν περιέχει αποδεκτή και/ή επαρκή μαρτυρία και/ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και/ή η Νομολογία και/ή δεν δικαιολογείται η συνέχιση της ισχύος του διατάγματος αναστολής και/ή η έκδοση Διατάγματος για αναστολή εκτέλεσης.
- Με την Αίτηση ζητείται η έκδοση Διατάγματος που συνεπάγεται την προσβολή Συνταγματικών και/ή θεμελιωδών δικαιωμάτων των εναγόμενων - καθ' ων η αίτηση χωρίς να συντρέχουν οι αναγκαίες προϋποθέσεις βάσει της οικείας νομοθεσίας και/ή νομολογίας σε σχέση με την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Τουναντίον, οι Ενάγοντες/Αιτητές ποσώς θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά ούτε καν οιαδήποτε ζημιά ή βλάβη και/ή οι Ενάγοντες/Αιτητές δεν παρέθεσαν οποιαδήποτε μαρτυρία για κατ' ισχυρισμό ζημία.
- Δεν συντρέχουν υπέρ των Εναγόντων/Αιτητών στην υπό κρίση περίπτωση εξαιρετικές και/ή ιδιάζουσες και/ή πολύ ειδικές περιστάσεις (special grounds) που να δικαιολογούν τη δυνατότητα παρέκκλισης από την αρχή της εκτελεστότητας δικαστικής απόφασης και/ή την κατ' εξαίρεση χορήγηση αναστολή εκτέλεσης.
- Οι Ενάγοντες/Αιτητές προωθούν την παρούσα Αίτηση καταχρηστικά και/ή κακόπιστα στοχεύοντας την παρακώλυση της διαδικασίας εκτέλεσης δικαστικής απόφασης και μόνο και/ή σκοπούν στο να καθυστερήσουν και/ή να καταστήσουν ατελέσφορη την περαιτέρω προώθηση και/ή εκτέλεση μιας δικαστικής απόφασης.
- Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την παρούσα αίτηση δεν αποκαλύπτει όλα τα πραγματικά και/ή ουσιώδη περιστατικά και/ή γεγονότα.
- Τυχόν έγκριση της Αίτησης και/ή η έκδοση του Αιτούμενου Διατάγματος θα αποστερήσει, χωρίς ουσιαστικό λόγο, από τους Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση από του να θρέψουν άμεσα τους καρπούς της επιτυχίας τους ως εκ της προς όφελος του έκδοσης της τελικής απόφασης ημερομηνίας 23.08.2019 και/ή θα απολήγει στην υποβάθμιση του κύρους των Δικαστικών αποφάσεων και/ή θα επιφέρει βλάβη στα έννομα συμφέροντα αυτών, ενώ καμία πραγματική βλάβη ούτε και υπόβαθρο τέτοιο αποκαλύπτουν οι Ενάγοντες/Αιτητές.
- Δεν έχει καταδειχθεί επαρκής και/ή καλός λόγος ότι με την μη αναστολή της εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης η καταχωρηθείσα έφεση θα χάσει το αντικείμενο της και/ή με την εκτέλεση της απόφασης η κατάσταση δεν θα είναι μη αναστρέψιμη και/ή ακόμη με την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης η όποια τυχόν ζημιά ήθελε προκύψει αυτή μπορεί να υπολογιστεί και να αποτιμηθεί σε χρήμα.
- Η Έφεση που κατεχωρήθη από τους Ενάγοντες/Αιτητές δεν έχει οποιεσδήποτε προοπτικές επιτυχίας, αφού οι ενάγοντες πέτυχαν την έκδοση απόφασης εναντίον μας και απλώς διατάχθηκαν να μεταβιβάσουν αυτό που όφειλαν να πράξουν από το
- Δεν μπορούν οι Ενάγοντες να ευρίσκονται σε κακόπιστη παραβίαση του επίδικου πωλητηρίου εγγράφου και ταυτόχρονα να απευθύνονται στο Δικαστήριο και να ζητούν θεραπείες με βάση τις αρχές.
- Οι Ενάγοντες/Αιτητές δεν έχουν καταδείξει στο Δικαστήριο ότι μπορούν να παρέχουν επαρκείς και αποτελεσματικές εγγυήσεις σε περίπτωση εκτέλεσης και/ή της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος.
- Οι Ενάγοντες/Αιτητές δεν προσέφεραν οιεσδήποτε εγγυήσεις και/ή ασφάλειες σε περίπτωση αποτυχίας της Εφέσεως τους
- Yπάρχει παραβίαση της αρχής του κράτους δικαίου, της δίκαιης δίκης και της ισότητας των όπλων όπως αυτή προστατεύεται στο Σύνταγμα από το άρθρο 30, καθ' ως επίσης και από το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ ένεκα του ότι επιδιώκεται η αναστολή εκτέλεσης της τελικής απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας μόνον κατά το τμήμα της ανταπαίτησης και όχι εν όλω, δηλαδή συμπεριλαμβανομένου και του μέρους που πέτυχαν οι Ενάγοντες/Αιτητές. Με άλλα λόγια το αίτημα των Εναγόντων/Αιτητών, αφορά στην πραγματικότητα το διάταγμα που εξέδωσε το Επαρχιακό Δικαστήριο για να μεταβιβαστεί ο τίτλος στο όνομα των Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση, τον οποίον τίτλο οι Ενάγοντες/Αιτητές κατείχαν από το 2011 και έκτοτε σκοπίμως και κακή τη πίστη παραλείπουν να μεταβιβάσουν το εν λόγω ακίνητο στο όνομα τους. Και ενώ η αναστολή του διατάγματος που εκδόθηκε στα πλαίσια της ανταπαίτησης μπορεί να ανασταλεί χωρίς να επιβαρυνθούν οι ενάγοντες, η αναστολή της απόφασης που πέτυχαν οι ενάγοντες εναντίον των εναγομένων είναι χρηματική και η αναστολή της είναι αδύνατη κατά τρόπο που θα υπάρξει ανισότητα και θα παραβιαστεί η αρχή της ισότητας στα όπλα, κατά παράβαση της αρχής της δίκαιης δίκης και ισορροπίας μεταξύ των μερών.
- Οι εναγόμενοι / καθ' ων η αίτησης θα υποστούν μεγάλη και ανεπανόρθωτη ζημιά, αφού οι διαδικασίες που τρέχουν τώρα με το Σχέδιο Εστία και/ή της Αφερεγγυότητας δεν είναι ανοικτού τέλους και έχουν προθεσμίες και/ή αποτέλεσμα οι εναγόμενοι θα χάσουν τη μοναδική ευκαιρία που έχουν να διασώσουν την πρώτη κατοικίας τους. Αντίθετα, οι ενάγοντες ως υπάρχει η απόφαση του Δικαστηρίου είναι πλήρως προστατευμένοι ότι η περιουσία δεν θα αποξενωθεί και/ή πωληθεί, αφού δικαιούνται να εγγράψουν εμπράγματη επιβάρυνση με βάση την απόφαση του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου είναι αβάσιμο το αίτημα των εναγόντων.
- Θα είναι μεγάλη αδικία να ανασταλεί το διάταγμα του Δικαστηρίου, αφού οι εναγόμενοι θα υποστούν καταστροφική ζημιά και/ή θα επηρεαστούν καταστροφικά τα περιουσιακά τους δικαιώματα. Η Ένσταση συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση της κας XXXXX Τζιακούρη Εναγομένης αρ. 2 η οποία εισηγείται ότι το γεγονός ότι επιδιώκεται η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μόνο κατά το τμήμα της ανταπαίτησης και όχι εν όλω συνιστά παραβίαση της αρχής του κράτους δικαίου, της δίκαιης δίκης και της ισότητας των όπλων. Είναι η θέση της ότι το Δικαστήριο δεν δύναται να μετατραπεί σε Εφετείο και να επανεξετάσει δική του απόφαση, οι δε προοπτικές επιτυχίας της Έφεσης είναι παράγοντας θετικός μεν αλλά οριακής σημασίας. Αποτελεί επίσης θέση της Ενόρκως Δηλούσας ότι από τυχών έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα προκαλέσει ζημιά στους Εναγόμενους διότι η κατοικία εμπίπτει στο Σχέδιο ΕΣΤΙΑ. Εάν ανασταλεί το διάταγμα μεταβίβασης που εξεδόθη από το Επαρχιακό Δικαστήριο οι Εναγόμενοι δεν θα δύνανται να απολαύσουν τους καρπούς που εξασφαλίσαν υπέρ τους την ώρα που οι Ενάγοντες θα απολαμβάνουν τους καρπούς που αυτοί εξασφάλισαν. Επιπλέον θα κινδυνεύσει η πρώτη τους κατοικία αφού πιθανόν να παρέλθουν ανεπιστρεπτί όλες οι προθεσμίες που θέτει η νομοθεσία και τα διάφορα βοηθητικά σχέδια που προσφέρονται από το Υπουργείο Οικονομικών δια μέσω των οποίων θα έχουν την δυνατότητα να πετύχουν αναδιάρθρωση. Εισηγείται ότι η αναφορά στο ότι ο Ενάγοντας αρ. 1 είναι Καναδός υπήκοος αποτελεί κατάφορη διάκριση προς αυτόν. Όπως περαιτέρω αναφέρει η κα Τζιακούρη οι Ενάγοντες εξασφάλισαν απόφαση και δικαιούνται να εγγράψουν memo με αποτέλεσμα οι Εναγόμενοι να μην μπορούν να αποξενωθούν την περιουσία. Ο Ενάγοντας, ισχυρίζεται, είπε ότι δυνητικά θα μπορούσαν να είχαν προχωρήσει με πώληση του σπιτιού και όχι ότι θα προχωρούσε όντως να το πράξει. Σημειώνω ότι, όπως φαίνεται από τα συνημμένα στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση, οι Εναγόμενοι καταχώρησαν και αυτοί Αντέφεση. Η ακρόαση περιορίστηκε σε αγορεύσεις, στα πλαίσια των οποίων αμφότεροι οι συνήγοροι υποστήριξαν τις πιο πάνω θέσεις τους. Συγκεκριμένη αναφορά σε επιμέρους σημεία αυτών θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα όπου αυτό κριθεί απαραίτητο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Από την νομική πτυχή που αναφέρεται, τόσο επί της Αιτήσεως, όσο και επί της Ενστάσεως, προκύπτει ότι η δικονομική διαταγή που τυγχάνει εφαρμογής στην υπό εξέταση αίτηση, είναι η Δ.35 Θ. 18, η οποία και αναφέρει τα ακόλουθα (σε μετάφραση): «Μια έφεση δεν θα ενεργεί σαν αναστολή εκτελέσεως ή διαδικασίας στην απόφαση που εφεσιβάλλεται εκτός κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου που εφεσιβάλλεται ή του Εφετείου ή ενός Δικαστού των ανωτέρω Δικαστηρίων και ουδεμία ενδιάμεση πράξη ή διαδικασία θα παύει να ισχύει εκτός κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου που εφεσιβάλλεται». Δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να εκδίδει τέτοιας φύσεως διατάγματα, παρέχεται επίσης και από το άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/
- Δυνατότητα αναστολής απόφασης ή διατάγματος παρέχεται μόνο εκεί όπου το διάταγμα επιδέχεται εκτέλεσης. Επίσης, αναστολή εκτέλεσης χωρεί σε σχέση μόνο με την εκτέλεση απόφασης και όχι με τη συνέχιση της εξέλιξης της μη συμπληρωθείσας διαδικασίας (βλ. Re E.S. an Infant
(1986)1 C.L.R. 119, Korina Fotiou and Another v. Petrolina Ltd
(1984)1 C.L.R. 708, Aftomata Eleourgia Lythrodonta Limited v. Holy Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R. 524, Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Λύρα κ.α
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1384, και Αντζολέττα Χατζηιωσήφ ν. Άννας Πετρίχου
(1998)1 Α.Α.Δ. 364). Η αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σε τέτοιας φύσεως αιτήσεις, έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων. Στην απόφαση Lord Jeans Ltd v. Orbit - Kazoulis Ltd,
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 591, αφού έγινε αναφορά στην Δ.35 Θ. 18, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Οι προεκτάσεις της πιο πάνω Διαταγής εξετάστηκαν σε αριθμό υποθέσεων όπου τονίστηκε ότι το θέμα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και ότι η απόφαση παραμένει ισχυρή και διατηρεί τον τελεσίδικο χαρακτήρα της μέχρι την ακύρωση ή τροποποίηση της από το Ανώτατο Δικαστήριο. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 ΑΑΔ 1147, «Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Η αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο δικαστήριο από τη Δ.35, θ. 18. Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης, αφετέρου, συνιστούν τους κατ' εξοχήν παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.» Όπως τονίστηκε και στην υπόθεση ABP Holdings Ltd και άλλοι ν. Ανδρέα Κιταλίδη και άλλων (Αρ.1)
(1994)1 ΑΑΔ 287, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται έχοντας υπόψη ότι, (α) ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει δεν πρέπει να αποστερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, τους καρπούς της επιτυχίας του, και, (β) το ένδικο μέσο της έφεσης, που ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να χάνει την αποτελεσματικότητα του. (βλ. επίσης Παναγιώτης Νεοφύτου ν. Χρυσάνθης Δημητρίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, Πραξιτέλη Βογαζιανού ν. ΚΔ,
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 591, Νίκος Σταύρου Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1978, ETEK ν. Κ.Δ.
(1999)4(Α) Α.Α.Δ. 623). Σύμφωνα με το Annual Practice 1958, σελ. 1697, το Δικαστήριο δεν συνηθίζει να αποστερεί από ένα επιτυχόντα διάδικο τους καρπούς της επιτυχίας του, από την άλλη όμως, έχει καθήκον να μεριμνήσει ώστε η όποια επιτυχία σε έφεση να μην καταστεί άνευ αντικειμένου. Αναφέρεται ρητά ότι, το Δικαστήριο εκδίδει διάταγμα αναστολής εκτέλεσης όπου οι ειδικές περιστάσεις της υπόθεσης το απαιτούν. Θα εξετάσω τώρα την πιθανότητα επιτυχίας της Έφεσης, παρά το γεγονός ότι ο παράγοντας αυτός, ως αναφέρεται πιο πάνω, είναι οριακής σημασίας. Σημειώνω ότι στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση δεν γίνεται οποιαδήποτε συγκεκριμένη επεξήγηση του γιατί ο κ. Κλεοβούλου θεωρεί βέβαιη την επιτυχία της Έφεσης. Επισυνάπτεται στην Αίτηση αντίγραφο της Ειδοποίησης Έφεσης και της αγόρευσης του Εφεσείοντα, αλλά δεν υπάρχει πουθενά στον φάκελο αντίγραφο της εφεσιβληθείσας απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 10.9.2010. Κατ' επέκταση, δεν υπάρχει ενώπιον μου οτιδήποτε που να επιτρέπει την εξέταση των πιθανοτήτων επιτυχίας της Έφεσης κατά της απόφασης του Δικαστηρίου. Παρά ταύτα, εν' όψει του ότι ο Πρώτος Λόγος Έφεσης αφορά στην απόφαση του διαιτητή ημερ. 19.6.2009, και η οποία βρίσκεται εντός του φακέλου, θα εξετάσω την παράμετρο αυτή στον βαθμό που είναι δυνατόν. Με την Έφεση προβάλλεται η θέση ότι η εν λόγω διαιτητική απόφαση ήταν αναιτιολόγητη, καθώς και ότι παραβιάστηκαν δικονομικά θέσμια και οι κανόνες φυσικής δικαιοσύνης, παραθέτοντας λεπτομέρειες. Χωρίς, ασφαλώς, να προχωρώ σε περαιτέρω συζήτηση του θέματος αυτού, κρίνω ότι εγείρεται μία συζητήσιμη έφεση η οποία δεν είναι επιπόλαιη και αβάσιμη. Στα πλαίσια αιτήματος για αναστολή εκτέλεσης απόφασης μέχρι εκδίκασης της Έφεσης σημαντικός παράγοντας είναι και το κατά πόσο σε περίπτωση μη αναστολής η Έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου. Παρατηρώ ότι κανένας τέτοιος ισχυρισμός δεν τέθηκε από πλευράς Αιτητή. Ούτε και μπορώ να καταλήξω ότι, σε περίπτωση που ο Οφειλέτης διαταχθεί να καταβάλλει κάποιο ποσό δια δόσεων, και τελικά ή Έφεση πετύχει, τα όποια καταβληθέντα ποσά δεν θα μπορεί να επιστραφούν στον Οφειλέτη. Προς τούτο σημειώνω και ότι ο ισχυρισμός του κ. Δημοσθένους στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση ότι η Καθ'ης είναι Συνεργατική Εταιρεία και ο Οφειλέτης δεν διατρέχει οιονδήποτε κίνδυνο να μην ικανοποιηθεί οικονομικά σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης, παρέμεινε αναντίλεκτος. Κατάληξη μου αποτελεί ότι δεν έχουν τεθεί ενώπιον μου ειδικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την έγκριση του αιτήματος, και ούτε έχω ικανοποιηθεί ότι η μη έγκριση της θα καταστήσει την Έφεση άνευ αντικειμένου. Ακολουθεί πως η Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, γι΄αυτό και ο Καθ'ου η Αίτηση αρ. 1 - Αιτητής στην παρούσα καταδικάζεται να πληρώσει τα έξοδα των Αιτητών - Καθ'ων η Αίτηση στην παρούσα όσον αφορά την διαδικασία εκδίκασης της Αίτησης αυτής. (Υπ.) Μ. Παπαδοπούλου, Ε.Δ.. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο