← Κύπρος

EUROBANK CYPRUS LTD ν. CANTABS TRADING LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 213/19, 20/3/2020

EUROBANK CYPRUS LTD ν. CANTABS TRADING LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 213/19, 20/3/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A365 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 213/19 Μεταξύ: EUROBANK CYPRUS LTD Ενάγοντες και

  1. CANTABS TRADING LIMITED
  2. XXXXX ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ Εναγόμενοι Αίτηση ημερομηνίας 7.2.2020 για προσωρινό Διάταγμα Ημερομηνία: 20 Μαρτίου, 2020 Για την Εναγόμενη αρ. 2 - Αιτήτρια: κ. Νεοκλέους Για τους Ενάγοντες - Καθ'ων η Αίτηση: κ. Γιορδαμλής ΑΠΟΦΑΣΗ Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρίστηκε την 31.1.2019 και με αυτήν οι Ενάγοντες αξιούν εναντίον των Εναγομένων απόφαση για ποσά €282.215,93 και €1.324,68 πλέον τόκους και διατάγματα για πώληση ενυπόθηκων κτημάτων. Με την Έκθεση Απαιτήσεως δικογραφείται η θέση ότι δυνάμει Συμφωνίας Δανείου οι Ενάγοντες παραχώρησαν στους Εναγόμενους αρ.
  3. Προς εξασφάλιση του εν λόγω δανείου οι Εναγόμενοι αρ. 1 υποθήκευσαν προς όφελος των Εναγόντων το ακίνητο τους με αρ. εγγραφής 2/XXXXX με τις XXXXX/11 και XXXXX/
  4. Η Εναγόμενη αρ. 2 υπέγραψε συμφωνία ενεχυρίασης. Λόγω παράβασης της συμφωνίας από μέρους των Εναγομένων αρ. 1 οι Ενάγοντες διόρισαν Παραλήπτη _ Διαχειριστή του ενεργητικού της Εναγομένης αρ. 1 και αξίωσαν την εξόφληση των οφειλόμενων ποσών. Οι Εναγόμενοι αρ. 1 καταχώρησαν την 9.3.2020 Υπεράσπιση με την οποία αναφέρουν ότι η κα XXXXX Παπανδρέου διορίστηκε την 7.5.2018 Παραλήπτρια / Διαχειρίστρια της εταιρείας βάσει Ομολόγου Επιβάρυνσης και επέδωσε στην Εναγόμενη αρ. 2 επιστολή καλώντας την να επικοινωνήσει μαζί της και να προσκομίσει έκθεση της περιουσιακής κατάστασης της εταιρείας, αλλά ουδέποτε έλαβε ανταπόκριση, με αποτέλεσμα η Παραλήπτρια / Διαχειρίστρια να μην μπορεί να εκτελέσει επαρκώς τα καθήκοντα της. Η Εναγόμενη αρ. 2 επεμβαίνει χωρίς εξουσιοδότηση στην κινητή και ακίνητη περιουσία της εταιρείας και κατακρατεί την ακίνητη της περιουσία. Λόγω της συμπεριφοράς αυτής της Εναγομένης αρ. 2 η Παραλήπτρια / Διαχειρίστρια αναγκάστηκε να καταχωρήσει την Γενική Αίτηση με αρ. XXXXX/2018 ζητώντας την έκδοση οδηγιών και την έκδοση διαταγμάτων με τα οποία η Εναγόμενη αρ. 2 να διατάσσεται να υποβάλει ενόρκως έκθεση με την περιουσιακή κατάσταση της Εταιρείας. Αναγκάστηκε επιπλέον να καταχωρήσει μονομερή αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με τα οποία να απαγορεύεται στην Εναγόμενη αρ. 2 και την μητέρα της να επεμβαίνουν και να κατέχουν την ακίνητη περιουσία της εταιρείας. Την 23.1.2019 εξεδόθη προσωρινό διάταγμα το οποίο κατέστη απόλυτο την 27.5.2019 που απαγορεύει στην Εναγόμενη αρ. 2 ή στον εκάστοτε διευθυντή της Εναγομένης αρ. 1 να ενοικιάσει, πωλήσει, μεταβιβάσει, επιβαρύνει, εκχωρήσει, χρησιμοποιεί, εκμεταλλεύεται, διαχειρίζεται, κατέχει ή επεμβαίνει καθ' οιονδήποτε τρόπο στο ακίνητο της εταιρείας, αλλά και διάταγμα με το οποίο η Εναγόμενη αρ. 2 και η μητέρα της διατάχθηκαν να παραδώσουν ελευθέρα και κενή κατοχή του διαμερίσματος, πράγμα το οποίο αρνούνται να πράξουν. Λόγω της μη συμμόρφωσης τους με τα διατάγματα η Παραλήπτρια / Διαχειρίστρια καταχώρησε αίτηση παρακοής η οποία εκκρεμεί. Την 12.12.2019 η Εναγόμενη αρ. 2 καταχώρησε Υπεράσπιση με την οποία παραδέχεται την ύπαρξη της Συμφωνίας Δανείου αλλά ισχυρίζεται ότι αυτή είναι άκυρη ή ακυρώσιμη ή υπόκειται σε ακύρωση. Όπως δικογραφείται, οι Εναγόμενοι αρ. 1 αγόρασαν οικόπεδο από τρίτη εταιρεία στο οποίο κατασκευάστηκε τριώροφη πολυκατοικία από την εταιρεία ιδιοκτησίας του πατέρα της Εναγομένης αρ. 2, τριτοδιαδίκου. Ο Τριτοδιάδικος, ζήτησε από την Εναγόμενη αρ. 2 όπως οι μετοχές της Εναγομένης αρ. 1 εταιρείας εγγραφούν στο όνομα της κα την διαβεβαίωσε ότι θα αναλάμβανε ο ίδιος αποκλειστικά την αποπληρωμή του δανείου και ότι θα της μεταβίβαζε ως δώρο το επίδικο διαμέρισμα. Η Εναγόμενη αρ. 2 λόγω ψυχικής πίεσης και ανεπίτρεπτης επιρροής και απόλυτης εμπιστοσύνης που είχε στον πατέρα της αποδέχτηκε την υπογραφή της συμφωνίας αγοράς μετοχών στην Εναγόμενη αρ. 1 εταιρεία. Στην πραγματικότητα όμως ο Τριτοδιάδικος ήταν υπεύθυνος για ην λειτουργία της Εναγόμενης αρ. 1 εταιρείας και η Εναγόμενη αρ. 2 υπέγραφε ότι της ζητούσε ο Τριτοδιάδικος. Ισχυρίζεται, συνεπώς, ότι οποιοδήποτε έγγραφο επί του οποίου βασίζουν την αξίωση τους οι Ενάγοντες δεν ήταν προϊόν ελεύθερης βούλησης της πράγμα που τις καθιστά άκυρες ή ακυρώσιμες. Οι Ενάγοντες μέσω υπαλλήλου τους ήταν ενήμεροι για τις συνθήκες παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων και για το καθεστώς υπό το οποίο ενεργούσε η Εναγόμενη αρ.
  5. Ανταπαιτεί, συνεπώς, διατάγματα με τα οποία κηρύσσονται άκυρες οι συμφωνίες. Την 7.2.2020 καταχωρίστηκε η υπό εκδίκαση Αίτηση με την οποία η Εναγόμενη αρ. 2 - Αιτήτρια εξαιτείται τα πιο κάτω: «Α. Διάταγμα ή/και απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου απαγορεύον στην Ενάγουσα ή/και εκπροσώπους η/και αξιωματούχους ή/και υπαλλήλους ή/και εντολοδόχους αυτών από του να προχωρήσουν στην πώληση ή/και εκποίηση ή/και πλειστηριασμό του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 2/XXXXX, Φύλλο /Σχέδιο 21/63W1, τμήμα 2, τεμάχιο XXXXX, ευρισκόμενο στον Δήμο Αγλαντζιάς της επαρχίας Λευκωσίας ή/και την εκποίηση των επίδικων υποθηκών με αριθμό XXXXX/2011 ημερομηνίας 12/04/2011 και XXXXX/2011 ημερομηνίας 12/7/2011 Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, σύμφωνα με την Ειδοποίηση Τύπου Ι και Θ ημερομηνίας 04/11/2019 από της εκδόσεως ή/και επιδόσεως του τοιούτου Διατάγματος ή/και Αποφάσεως στην Ενάγουσα μέχρι πλήρους εκδικάσεως της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής ή/και μέχρι νεωτέρων διαταγών του Δικαστηρίου. Β. Διάταγμα ή/και απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου αναστέλλων την διαδικασία του Πλειστηριασμού ή/και πώλησης ή/και εκποίησης του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 2/XXXXX, Φύλλο /Σχέδιο 21/63W1, τμήμα 2, τεμάχιο XXXXX, ευρισκόμενο στον Δήμο Αγλαντζιάς της επαρχίας Λευκωσίας ή/και της εκποίησης της επίδικης υποθήκης με αριθμό XXXXX/2011 ημερομηνίας 12/04/2011 και XXXXX/2011 ημερομηνίας 12/7/2011, Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, σύμφωνα με την Ειδοποίηση Τύπου Ι και Θ ημερομηνίας 04/11/2019 από της εκδόσεως ή/και επιδόσεως του τοιούτου Διατάγματος ή/και Αποφάσεως στην Ενάγουσα μέχρι πλήρους εκδικάσεως της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής ή/και μέχρι νεωτέρων διαταγών του Δικαστηρίου. Γ. Διάταγμα ή/και απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου απαγορεύον στην Ενάγουσα ή/και εκπροσώπους η/και αξιωματούχους ή/και υπαλλήλους ή/και εντολοδόχους αυτών από του να προχωρήσουν στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται στις διατάξεις τους Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου σε σχέση με τις επίδικες υποθήκες αριθμό XXXXX/2011 ημερομηνίας 12/04/2011 και XXXXX/2011 ημερομηνίας 12/07/2011, Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, οι οποίες αφορούν το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 2/XXXXX, Φύλλο /Σχέδιο 21/63W1, τμήμα 2, τεμάχιο XXXXX, ευρισκόμενο στον Δήμο Αγλαντζιάς της επαρχίας Λευκωσίας, μέχρι πλήρους εκδικάσεως της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής ή/και μέχρι νεωτέρων διαταγών του Δικαστηρίου». Η Αίτηση στηρίζεται στα Αρ. 16

(1), 23, 26
(1), 28 και 30 του Συντάγματος, στα αρ. 2, 4, 9, 22, 23, 26 και 27 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5 Θ.2, Δ.9 Θ.10, Δ.48 Θ.Θ.1 - 4, 8 και 9, Δ.39, Δ.64, στα αρ. 2, 29, 30, 32 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σχέση με την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος και/ή ενταλμάτων απαγόρευσης, στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Ν.9/65αρ. 2, 27, 37, 44Α - Ε ή/και Μέρος VIA και Παραρτήματα αυτού, στους περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου Κανονισμού του 2015 Κ.Δ.Π.185/2015, στα αρ. 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς αρ. 1 - 18, στις αρχές της Επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στη σχετική Νομολογία. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση στην οποία προβαίνει η κα Αθηνά Αναστασίου, Εναγόμενη αρ. 2 - Αιτήτρια. Η Αιτήτρια αναφέρει ότι στην διαδικασία λαμβάνει μέρος ως η μοναδική εγγεγραμμένη αξιωματούχος και μέτοχος της Εναγομένης αρ. 1 εταιρείας και την 21.1.2020 της επιδόθηκαν Ειδοποιήσεις Τύπου Ι και Θ. Την ίδια μέρα της επιδόθηκε επιστολή από την Διαχειρίστρια της Εναγόμενης αρ. 1 εταιρείας που την ενημέρωνε ότι δεν προτίθεται να λάβει οποιαδήποτε μέτρα για παρεμπόδιση της διαδικασίας πλειστηριασμού. Όσον αφορά στο ιστορικό της αγωγής αναφέρει ότι από 28.12.11 μέχρι και σήμερα είναι η εγγεγραμμένη διευθύντρια και γραμματέας της Εναγόμενης αρ.
  1. Την 11.4.2011 συνήφθη γραπτή συμφωνία μεταξύ της εταιρείας Stavrina Constructions Developers Limited, της Εναγομένης αρ. 1 και οι κ.κ. XXXXX Χαμπάκης και XXXXX Χαρίτου αγόρασαν το οικόπεδο με αρ. εγγραφής 2/3618 στο οποίο υπήρχε ατέλειωτη οικοδομή. Οι αγοραστές αυτοί αποφάσισαν από κοινού να ολοκληρώσουν την ανέγερση τριώροφης πολυκατοικίας και ανέθεσαν το έργο στην εταιρεία ιδιοκτησίας του Τριτοδιάδικου πατέρα της. Η Εναγόμενη αρ. 1 σύναψε με τους Ενάγοντες την επίδικη Συμφωνία Δανείου. Ο κ. Χαμπάκης ήταν υπάλληλος των Εναγόντων και λόγω της καλής σχέσης μεταξύ Τριτοδιαδίκου, τότε διευθυντή της Εναγομένης αρ. 1 και του κ. Χαμπάκη η πιστωτική διευκόλυνση παραχωρήθηκε χωρίς δυσκολία. Κατά το τέλος του 2011 ο Τριτοδιάδικος πατέρας της την ενημέρωσε ότι ήθελε να αγοράσει την Εναγόμενη αρ. 1 εταιρεία και της ζήτησε όπως οι μετοχές μεταβιβαστούν στο όνομα της και την διαβεβαίωσε ότι θα αναλάμβανε ο ίδιος αποκλειστικά την αποπληρωμή του δανείου και πως αυτή θα κληρονομούσε το οροφοδιαμέρισμα στον 1ο όροφο ιδιοκτησίας της Εναγομένης αρ.
  2. Η ίδια ήταν μαθήτρια Λυκείου αλλά αποδέχτηκε λόγω των υποσχέσεων και διαβεβαιώσεων του πατέρα της, ο οποίος συνέχισε να ενεργεί για λογαριασμό της Εναγομένης αρ.
  3. Η Εναγόμενη αρ. 2 δεν ασκούσε κανένα έλεγχο στην Εναγόμενη αρ. 1 και ούτε ήταν ενήμερη για τις λεπτομέρειες των συναλλαγών. Το 2013 υπέγραψε Συμφωνίες Τροποποίησης μετά από διαβεβαιώσεις του πατέρα της και του κ. Χαμπάκη και το 2015 υπέγραψε εκ νέου Συμφωνίες Τροποποίησης κάτω από καθεστώς πίεσης από τον πατέρα της. Εισηγείται ότι είναι φανερό ότι υπέγραψε όλες τις συμφωνίες κατόπιν υποσχέσεων, διαβεβαιώσεων και ψυχικής πίεσης και ανεπίτρεπτης επιρροής που ασκούσε πάνω της ο Τριτοδιάδικος και η συναίνεση της δεν ήταν προϊόν ελεύθερης βούλησης. Κατά το τέλος του 2017 άρχισε να λαμβάνει τηλεφωνήματα από τον κ. Χαμπάκη που της ασκούσε πιέσεις να υπογράψει εκ νέου αναδιάρθρωση του δανείου και τότε την ενημέρωσε για πρώτη φορά ότι η Εναγόμενη αρ. 1 είχε χρέος. Ανήσυχη επικοινώνησε με τον πατέρα της και του ζήτησε να διευθετήσει τις εκκρεμότητες της Εναγομένης αρ.
  4. Το γεγονός ότι περί τα μέσα 2017 ο Τριτοδιάδικος και ο κ. Χαμπάκης τους κάλεσαν να συζητήσουν την εξαίρεση της μητέρας τους από εγγυήτρια της εταιρείας C.M.R.Terra Construction Ltd εάν αυτή μεταβίβαζε όλη της την περιουσία στην Εναγομένη αρ. 2 και στον αδελφό της έκανε την Εναγόμενη αρ. 2 να αντιληφθεί ότι οι κινήσεις του πατέρα της ήταν ύποπτες και ενημέρωσε τους Ενάγοντες. Όταν έλαβε αντίγραφο των ελεγμένων λογαριασμών της Εναγομένης αρ. 1 τους παρέδωσε για συμβουλή σε ανεξάρτητο λογιστικό γραφείο το οποίο την ενημέρωσε για την ύπαρξη προβλημάτων και πιθανών ποινικών αδικημάτων. Μετά από έρευνα στο Κτηματολόγιο διαπίστωσε ότι είχε δηλωθεί χαμηλότερη τιμή αγοράς του οικοπέδου. Επιπλέον σημειώνει ότι το αίτημα δανείου εγκρίθηκε χωρίς να γνωστοποιηθεί στους Ενάγοντες και στο Κτηματολόγιο ότι συμβαλλόμενος ήταν υπάλληλος και αξιωματούχος των Εναγόντων. Ο προηγούμενος διευθυντής της Εναγομένης αρ. 1 υπέγραψε την Συμφωνία Δανείου και την XXXXX/11 χωρίς οι Ενάγοντες να έχουν στην κατοχή τους οποιοδήποτε έγγραφο δια του οποίου αυτός να εξουσιοδοτείται να υπογράφει συμφωνίες, πράγμα που επίσης εγείρει ερωτήματα ως προς την εγκυρότητα των Συμφωνιών. Η δε Υ8056/11 δεν έχει εγγραφεί στον Έφορο Εταιρειών. Η Εναγόμενη αρ. 2 κάνει αναφορά επίσης στις επιστολές των αρχιτεκτόνων αναφορικά με το κόστος κατασκευής αλλά και σε κενά που ισχυρίζεται ότι υπάρχουν στην εκτίμηση του οικοπέδου που οδήγησαν σε αυξημένο κόστος ολοκλήρωσης της πολυκατοικίας. Επιπλέον υποδεικνύει σημεία που εισηγείται ότι προκύπτουν από τις οικονομικές καταστάσεις της Εναγόμενης αρ. 1 και που δείχνουν δόλιες και παράνομες πράξεις τόσο εις βάρος της Δημοκρατίας όσο και της Εναγομένης αρ.
  5. Με αφορμή τα πιο πάνω η ίδια προέβη σε καταχώρηση τριών αγωγών στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, έξι ιδιωτικών ποινικών υποθέσεων και μία Γενική Αίτηση οι οποίες εκκρεμούν. Όσον αφορά στην έκδοση προσωρινού διατάγματος που εξεδόθη στο πλαίσιο της Γενικής Αίτησης 284/18 και με το οποίο διατάχθηκε η Εναγόμενη αρ. 2 και η μητέρα της να παραδώσουν την κατοχή του διαμερίσματος είναι η θέση της ότι εκεί διαμένει η μητέρα της και το ανήλικο της τέκνο η δε σύζυγος αυτής πάσχει από μυασθένεια. Κατά το 2012 που οι γονείς της Εναγομένης αρ. 2 αποφάσισαν να χωρίσουν προέβησαν σε σύναψη γραπτής συμφωνίας επίλυσης περιουσιακών διαφορών όπου συμφωνήθηκε όπως η μητέρα της μετακομίσει στο διαμέρισμα, ενώ η Εναγόμενη αρ. 2 εκ μέρους της Εναγομένης αρ. 1 υπέγραψε δικαίωμα επικαρπίας της μητέρας της στο επίδικο διαμέρισμα. Η Εναγόμενη αρ. 2 εισηγείται ότι η επίδοση των Ειδοποιήσεων έγινε με απώτερο σκοπό την άσκηση πίεσης στο πρόσωπο της και οι Καθ'ων η Αίτηση στοχεύουν στην οικονομική τους εξάντληση με αλλότρια κίνητρα τα οποία αποκρύπτουν. Η δε κα Παπανδρέου τάσσεται υπέρ των συμφερόντων της τράπεζας παραγνωρίζοντας τα συμφέροντα της Εναγόμενης αρ. 1 και την απάτη που έγινε σε βάρος της. Σε περίπτωση πώλησης του διαμερίσματος η αγωγή θα καταστεί άνευ αντικειμένου. Εισηγείται ότι η ύπαρξη αγώγιμου δικαιώματος είναι ξεκάθαρη και σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής αφού το διαμέρισμα θα είναι αδύνατο να επιστραφεί ενώ πολύ πιθανό να πουληθεί σε χαμηλότερη τιμή από την πραγματική του αξία. Οι δε Ενάγοντες καμία ζημιά θα υποστούν με έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Μετά την επίδοση σε αυτούς της Αίτησης οι Εναγόμενοι - Καθ'ων η Αίτηση καταχώρησαν Ένσταση η οποία στηρίζεται στα αρ. 11, 21, 29, 31, 32, 34, 36, 37, 39, 42, 43, 44 και 51 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, στα άρ. 4, 5, 7, 9, 22, 23, 26, 27, 73-76, 91 Α, 91Β και 91Γ του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5 Θ.2, Δ.9 Θ.10, Δ.39, Δ.48 Θ.Θ. 1-13, Δ.64, στα αρ. 27, 37, 44, 44Α έως 44ΚΖ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/65, στα αρ. 233, 337, 338 και 340 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, στα άρ. 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση Νόμου Κεφ. 224, στον περί Συμβάσεων Νόμο, Κεφ. 149 καθώς και στη νομολογία, στις αρχές της επιείκειας και του κοινοδικαίου και στην πρακτική και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Σε αυτήν προβάλλονται 11 λόγοι ένστασης τους οποίους και κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους: «
  6. Η παρούσα αίτηση είναι κατά τον νόμο και τα πράγματα αβάσιμη και/ή αντικανονική και/ή ανεπαρκής και/ή γενική και/ή αόριστη.
  7. Δεν υπάρχει το απαραίτητο δικαιοδοτικό πλαίσιο στο οποίο, το Δικαστήριο, να μπορεί να ασκήσει την εξουσία του και να εκδώσει τα ζητηθέντα διατάγματα καθώς δεν έχει καταδειχθεί οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα.
  8. Ο Αιτήτρια δεν έχει κανένα αγώγιμο δικαίωμα και/ή έννομο συμφέρον για την καταχώρηση της παρούσας αίτησης και/ή δεν δικαιούται και/ή δεν νομιμοποιείται να αιτείται την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή ενδιάμεσων διαταγμάτων καθώς δεν είναι ιδιοκτήτρια και/ή δεν έχει συμφέρον επί του ακινήτου που βαρύνεται με τις υποθήκες υπ' αριθμό XXXXX/2011 και XXXXX/2011 και το οποίο αποτελεί αντικείμενο της ειδοποίησης κατά τον τύπο «I».
  9. Δεν πληρούνται και/ή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που τίθενται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίου Νόμου Ν. 14/60για έκδοση απαγορευτικών και/ή επιβαρυντικών και/ή προσωρινών διαταγμάτων.
  10. Η Αιτήτρια δεν έχει αποδείξει την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.
  11. Η Αιτήτρια δεν έχει αποδείξει την ύπαρξη καλής και συζητήσιμης υπόθεσης και/ή ορατών πιθανοτήτων επιτυχίας.
  12. Η Αιτήρια δεν έχει αποδείξει ότι θα είναι δύσκολο και/ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων μονομερώς και/ή ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά σε περίπτωση που δεν εκδίδοντο τα αιτούμενα διατάγματα. Η Αιτήτρια περαιτέρω παραδέχεται, μέσω της υπεράσπισης της ότι το επίδικο δάνειο έχει παραχωρηθεί και/ή εκταμιευθεί.
  13. Η Καθ' ης η Αίτηση είναι απόλυτα φερέγγυα και/ή δεν έχει προβληθεί οποιαδήποτε θέση και/ή υποβληθεί οποιοδήποτε στοιχείο ότι η Ενάγουσα δεν θα μπορέσει να καταβάλει τυχόν αποζημιώσεις στο μέλλον, εάν χρειαστεί.
  14. Ουδείς βάσιμος λόγος συντρέχει ή καταδεικνύεται για έκδοση των διαταγμάτων που επιζητούνται με την υπό κρίση αίτηση και/ή η Αιτήτρια δεν έχει αποδείξει με σαφή και επαρκή τρόπο ότι έχει δικαίωμα να αξιώνει τα επιζητούμενα διατάγματα, παρά μόνο προβαίνει σε αόριστους και/ή άστοχους ισχυρισμούς.
  15. Η διαδικασία που ακολουθήθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση με σκοπό την πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων μέσω διαδικασίας πλειστηριασμού είναι απόλυτα νομότυπη και/ή σύμφωνη με τις πρόνοιες του Νόμου 9/1965 και/ή τυχόν έγκριση της παρούσας αίτησης θα αποστερήσει τα νόμιμα δικαιώματα της Καθ' ης η Αίτηση, καταστρατηγώντας τον σκοπό των διατάξεων του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 που διέπουν την πώληση ανυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή.
  16. Το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ της απόρριψης της αίτησης». Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. XXXXX Νικολάου υπαλλήλου των Εναγομένων ο οποίος αναφέρει ότι η αγωγή εγέρθηκε από τους Ενάγοντες εναντίον της Εναγομένης αρ. 1 εταιρείας και αφορά οφειλόμενα υπόλοιπα τραπεζικών διευκολύνσεων που η τελευταία οφείλει. Η Εναγόμενη αρ. 2 ενάγεται λόγω του ότι υπέγραψε την σύμβαση ενεχυρίασης μετοχών ημερ. 20.5.2015 Εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ενυπόθηκου ακινήτου είναι η Εναγόμενη αρ. 1 ενώ την Αίτηση προωθεί η Εναγομένη αρ. 2 η οποία παραθέτει ένα συνονθύλευμα ισχυρισμών που είναι άσχετοι με την ουσία και τον σκοπό της υπό εκδίκαση Αίτησης, και που αφορούν και περιπλέκουν τρίτα πρόσωπα. Μέσω των ισχυρισμών αυτών η Εναγομένη αρ. 2 προσπαθεί να παρουσιάσει ένα υπόβαθρο πλεκτάνης και συνομωσίας μεταξύ διαφόρων προσώπων και ενορχηστρωτή ένα εκ των ανώτερων διευθυντών των Εναγόντων τον κ. Χαμπάκη. Είναι η θέση του Ενόρκως Δηλούντα ότι οι ισχυρισμοί αυτοί δεν θα πρέπει να εξεταστούν από το Δικαστήριο αφού μοναδικό σκοπό έχουν να παραπλανήσουν. Παραθέτοντας τα ουσιαστικά γεγονότα κατά την άποψη του ο κ. Νικολάου αναφέρει ότι την 12.4.2011 Οι Ενάγοντες προήλθαν σε γραπτή συμφωνία με την Εναγόμενη αρ. 1 βάσει της οποίας παραχώρησαν σε αυτήν δάνειο €320.000 ποσό που η Εναγόμενη αρ. 1 ανέλαβε να χρησιμοποιήσει για την αγορά ακίνητης ιδιοκτησίας. Σε εξασφάλιση του δανείου αυτού η Εναγόμενη αρ. 1 υποθήκευσε προς όφελος των Εναγόντων το εγγεγραμμένο στο όνομα της μερίδιο επί του Ακινήτου με τις υποθήκες με αρ. XXXXX/11 και XXXXX/
  17. Κατά τον χρόνο που υπογράφτηκαν όλα τα πιο πάνω μοναδικός διευθυντής και μέτοχος της Εναγομένης αρ. 1 ήταν ο κ. XXXXX Σωτηρίου. Η Εναγομένη αρ. 2 υπέγραψε τις τροποποιήσεις δανείου στις 11.6.2013 και 20.5.2015 και η ίδια σύναψε σύμβαση ενεχυρίασης των 10.000 μετοχών της στην Εναγομένη αρ.
  18. Ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε σε οποιοδήποτε αντιπρόσωπο των Εναγόντων περί εικονικών συμβάσεων ή εξαναγκασμού και πίεσης. Την 9.1.2018 οι Ενάγοντες μέσω του κ. Χαμπάκη ζήτησαν από την Εναγόμενη αρ.2 να τους προμηθεύσει με εξελεγμένους ετήσιους λογαριασμούς, ενώ τον Φεβρουάριο 2018 η Εναγόμενη αρ. 1 περιήλθε σε υπερημερία και παρέβη ουσιαστικούς όρους του δανείου. Την 27.3.2018 ο κ. Χαμπάκης απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα στην Εναγόμενη αρ. 2 υπενθυμίζοντας της ότι έπρεπε να προμηθεύσει τους πιο πάνω λογαριασμούς αλλά και ενημερώνοντας την για την μη καταβολή των δόσεων. Η Εναγόμενη δεν διαμαρτυρήθηκε και ζήτησε από τον πατέρα της να διευθετήσει την πληρωμή κάνοντας ξεκάθαρο ότι η ίδια δεν θα αναλάμβανε την πληρωμή οποιασδήποτε περαιτέρω δόσης. Λόγω παράλειψης της Εναγομένης αρ. 2 να συμμορφωθεί οι Ενάγοντες προχώρησαν στον διορισμό της Παραλήπτριας / Διαχειρίστριας κατ' εφαρμογή των προνοιών του Ομολόγου Επιβάρυνσης. Η Εναγόμενες αρ. 1 και 2 αρνήθηκαν να επιτρέψουν στην Παραλήπτρια / Διαχειρίστρια να εισέλθει στα υποστατικά της Εναγομένης αρ. 1 ώστε να εξακριβώσει την κατάσταση και εξασκήσει τα δικαιώματα της και λάβει κατοχή του Ακινήτου. Στο πλαίσιο της έρευνας της Παραλήπτριας / Διαχειρίστριας ήρθε στο φως ότι το Ακίνητο είχε εκμισθωθεί σε μία εταιρεία M.M.Makronisos Marina Ltd από την Εναγόμενη αρ. 2 και την μητέρα της υπό την ιδιότητα τους ως ιδιοκτήτριες του Ακινήτου. Όταν οι Ενάγοντες ζήτησαν εξηγήσεις οι Εναγόμενες καταχώρησαν την αγωγή με αρ. XXXXX/2018 εναντίον διαφόρων προσώπων ζητώντας και την έκδοσης διατάγματος Norwich Pharmacal, αίτηση η οποία τελικώς αποσύρθηκε. Την 27.7.2018 η Εναγομένη αρ.2 καταχώρησε την αγωγή με αρ. XXXXX/2018 εναντίον της Παραλήπτριας / Διαχειρίστριας με βάση αγωγής μία συμφωνία εκχώρησης με την οποία η Εναγόμενη αρ. 1 είχε εκχωρήσει το Ακίνητο στην Εναγομένη αρ.
  19. Την ίδια μέρα η μητέρα της Εναγομένης αρ. 2 καταχώρησε την αγωγή με αρ. 2008/18 με βάση αγωγής συμφωνία δυνάμει της οποίας η Εναγομένη αρ. 1 της είχε παραχωρήσει δικαιώμα επικαρπίας επί του Ακινήτου. Η Εναγόμενη αρ. 2 καταχώρησε επιπλέον την Γενική Αίτηση με αρ. XXXXX/18 με την οποία επεδίωκε διάταγμα που να της επιτρέπει να καταθέσει την συμφωνία εκχώρησης στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας. Οι Εναγόμενες καταχώρησαν επίσης την αγωγή με αρ. XXXXX/18 αλλά και διάφορες ιδιωτικές ποινικές υποθέσεις. Τονίζει ότι η Εναγόμενη αρ. 1 και η μητέρα αυτής ουδέποτε ενημέρωσαν ή πληροφόρησαν τους Ενάγοντες για την ύπαρξη οποιωνδήποτε συμφωνιών εκχώρησης ή επικαρπίας. Στο πλαίσιο της Γενικής Αίτησης με αρ. XXXXX/18 η Παραλήπτρια / Διαχειρίστρια εξασφάλισε διάταγμα που διατάσσει και απαγορεύει στις Εναγομένες αρ. 1 και 2 από το να ενοικιάζουν, πωλούν, μεταβιβάσουν, επιβαρύνουν κατέχουν και επεμβαίνουν στο επίδικο Ακίνητο το οποίο κατέστη απόλυτο μετά από ακρόαση. Εξεδόθη περαιτέρω διάταγμα με το οποίο η Εναγόμενη αρ. 2, η μητέρα της και ο εκάστοτε διευθυντής της Εναγομένης αρ. 1 παραδώσουν κενή και ελεύθερη κατοχή του Ακινήτου, διάταγμα με το οποίο δεν έχουν συμμορφωθεί μέχρι και σήμερα, με αποτέλεσμα την καταχώρηση σχετικής αίτησης παρακοής. Ο κ. Νικολάου εισηγείται ότι η Εναγόμενη αρ. 2 δεν έχει αγώγιμο δικαίωμα ούτε νομιμοποιείται να εγείρει την υπό εκδίκαση Αίτηση, αφού το πρόσωπο που δικαιούται να το πράξει είναι η Εναγόμενη αρ. 1 ως εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του Ακινήτου. Όσον αφορά στον κ. Χαμπάκη θέση του Ομνύοντα είναι ότι αυτός ουδέποτε είχε δικαίωμα να εγκρίνει οποιοδήποτε δανεισμό και κανένα ζήτημα παρασκηνιακής ή άλλης εμπλοκής οποιουδήποτε αξιωματούχου των Εναγόντων και συγκεκριμένα αυτού τίθεται. Ο κ. Χαμπάκης τον πληροφορεί ότι τα όσα η Εναγομένη αρ. 2 αναφέρει είναι ψεύδη. Γνωρίζει σε επαγγελματικό επίπεδο την Εναγόμενη αρ. 2 και τους γονείς της αλλά τα όσα του αποδίδει είναι αποκυήματα της φαντασίας της. Το δε γεγονός ότι ένας αξιωματούχος της τράπεζας αποφάσισε να αγοράσει ένα διαμέρισμα δεν μπορεί να δημιουργήσει οποιαδήποτε εκ προστήσεως ευθύνη στους Ενάγοντες. Απορρίπτει επίσης τα όσα η Εναγομένη αρ. 2 αναφέρει σε σχέση με τον διορισμό του κ. Σωτηρίου ως διευθυντή της Εναγομένης αρ.
  20. Η διαδικασία πώλησης ενός ενυπόθηκου ακινήτου, εισηγείται ο κ. Νικολάου, δύναται να προχωρήσει δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του Ν.9/65 και ρητά προβλέπεται σε αυτόν ότι δεν αποκλείεται το δικαίωμα ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει παράλληλα με έγερση πολιτικής αγωγής. Θέση του είναι ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το αρ. 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  21. Με την Ανταπαίτηση της η Εναγομένη αρ. 2 δεν ζητά την ακύρωση των επίδικων υποθηκών και ούτε προωθούνται ισχυρισμοί περί ακυρότητας αυτών. Ειδικότερα, όμως, δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση αφού οι Ενάγοντες αποτελούν πιστωτικό ίδρυμα δυνάμει να καταβάλει τυχόν αποζημιώσεις στην Εναγομένη αρ. 2 σε περίπτωση που χρειαστεί. Ούτε και το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Η ακρόαση της Αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις στο πλαίσιο των οποίων αμφότεροι οι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Συγκεκριμένη αναφορά σε επιμέρους εισηγήσεις αυτών θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα όπου κριθεί αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στη διαδικασία αιτήσεων για προσωρινό διάταγμα το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την επιτυχία της αίτησης. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας ούτε οδηγείται σε εξαγωγή συμπερασμάτων αξιοπιστίας γιατί αυτό είναι κάτι που θα συμβεί κατά το στάδιο της δίκης (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1983)1 CLR 263, Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 ΑΑΔ 248). Οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32, και οι αρχές που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με βάση το εν λόγω άρθρο, είναι οι ακόλουθες: (α) Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά την δίκη (β) Να υπάρχει πιθανότητα ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία (γ) Το ότι χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Αν ικανοποιούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις το Δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 CLR 557) Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση, έχει λεχθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα. Η δε δεύτερη προϋπόθεση, ήτοι η ύπαρξη πιθανότητας ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία, αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Ο Αιτητής απλά πρέπει να καταδείξει ότι έχει μια ορατή δυνατότητα επιτυχίας (Odysseos v. Pieris Estates and Others, πιο πάνω, στη σελ.569 και επόμενες). Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Ως προς τις αρχές που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου βλ. Κοτ ν. Θεωρή
(1989)1 ΑΑΔ Ε 255, Karydas Taxi Co. Ltd v. Κomodikis
(1975)1 CLR 321, Papastratis v. Petrides
(1979)1 CLR 231, M & M Transport Co Ltd v. Eteria Astikon Leoforion
(1981)1 CLR 695, Bacardy & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 788 και Pariko Aluminium Designs v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015. Από μελέτη της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης των Εναγομένων αρ. 1 και 2 διαφαίνεται ότι αυτοί περιορίζονται σε ισχυρισμούς περί σύναψης των συμφωνιών υπό συνθήκες που απέκλειαν την ελεύθερη βούληση τους, επιβολής καταχρηστικών όρων και παράνομων χρεώσεων. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω τα αιτητικά της Ανταπαίτησης αυτολεξεί: «Α. Απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου με την οποία να αναγνωρίζεται ότι οι χρεώσεις τόκων και/ή τόκων υπερημερίας επί των καθυστερημένων δόσεων ήταν και/ή είναι καταχρηστικές και/ή παράνομες και/ή άκυρες και/ή καθ' υπέρβαση των συμφωνηθέντων. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Ενάγοντες όπως επιστρέψουν στους Εναγόμενους τα ποσά που περιγράφονται στο σημείο Α της Ανταπαίτησης. Γ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η ακύρωση της υπ' αριθμό XXXXX/09 υποθήκης του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού ημερομηνίας 26/06/2009 και τις με αριθμό XXXXX/12 υποθήκης του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας ημερομηνίας 15/05/2012 ως προϊόν απάτης και/ή δόλου και/ή εξαναγκασμού». Στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση ο Εναγόμενος αρ. 2 αναφέρεται μεν στην υπογραφή των επίδικων συμφωνιών, δεν γίνεται όμως καμία αναφορά στα γεγονότα τα οποία κατά την άποψη του καθιστούν προϊόν απάτης ή δόλου ή εξαναγκασμού τις συμφωνίες Υποθήκευσης. Υπάρχει μία γενική αναφορά ότι οι όροι των συμφωνιών δανείου δεν αποτέλεσαν αντικείμενο διαπραγμάτευσης και ότι δεν τους παρασχέθηκε χρόνος να λάβουν νομική συμβουλή, όπως και γενική αναφορά στο ότι όροι των συμφωνιών είναι καταχρηστικοί, χωρίς όμως συγκεκριμενοποίηση ή παραπομπή σε τέτοιους. Την δε καταχρηστική συμπεριφορά και δεσπόζουσα θέση των Εναγόντων συνδέει με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου Θ, γεγονός που δεν είναι επίδικο στο πλαίσιο του δικογράφου. Μετά, όμως, την τροποποίηση του αρ. 32 του Ν14/60 με τον Ν17(Ι)/2004 Εναγόμενος έχει πλέον δικαίωμα να αποταθεί στο Δικαστήριο για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Το δικαίωμα αυτό υπόκειται σε περιορισμούς (βλ. την απόφαση του Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Igor Zhigachov κ.α.
(2013)1 Α.Α.Δ.133). Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από την πιο πάνω Νομολογία, Εναγόμενος για να δύναται να προωθήσει αίτημα για ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα δυνάμει του αρ. 32 θα πρέπει είτε να έχει καταχωρήσει ανταπαίτηση ή να υφίσταται ανταγωγή, ή να καταδείξει ότι η θεραπεία που ζητά πηγάζει από την αγωγή ή συνδέεται με το αγώγιμο δικαίωμα. Συνεπώς, παρά το ότι δεν προκύπτει οτιδήποτε από την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση που να υποστηρίζει την Ανταπαίτηση, θεωρώ ότι τα αιτητικά μπορούν να εξεταστούν και σε σχέση με την Υπεράσπιση υπό το φως και μόνο του κατά πόσο η θεραπεία που ζητείται πηγάζει από την αγωγή ή συνδέεται με το αγώγιμο δικαίωμα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο σημειώνω ότι μέρος του αγώγιμου δικαιώματος των Εναγόντων είναι οι συμφωνίες υποθήκης που αναγράφονται πιο πάνω, αφού αυτές συνιστούν το δικογραφημένο έρεισμα για τα αιτούμενα στην αγωγή διατάγματα. Η υπό εκδίκαση Αίτηση αφορά ακριβώς σε διαδικασία πώλησης με τη διαδικασία πλειστηριασμού του ακινήτου που περιλαμβάνεται στην υποθήκη Υ4735/
  1. Θεωρώ συνεπώς ότι τα επίδικα αιτητικά πηγάζουν από το αγώγιμο δικαίωμα των Εναγόντων και συνδέονται με αυτό. Κατ' επέκταση έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Η δεύτερη προϋπόθεση, όμως, επιβάλλει στους Αιτητές να δείξουν ότι έχουν «πιθανότητα επιτυχίας». Το Δικαστήριο εξετάζει στο στάδιο αυτό την ισχυρότητα της μαρτυρίας (evidential strength) της υπόθεσης των Αιτητών. Το επίπεδο με το οποίο θα κριθεί η μαρτυρία δεν είναι ψηλό, απαιτώντας μόνο πιθανότητα επιτυχίας. Όπως έχω αναφέρει, ο Εναγόμενος αρ. 2 δεν έχει συγκεκριμενοποιήσει στην Ένορκη του Δήλωση τους ισχυρισμούς του, ούτε και έχει προσκομίσει οποιαδήποτε υποστηρικτική αυτών μαρτυρία. Η Έκθεση του κ. XXXXX Βασιλείου δεν προσθέτει κάτι, αφού επίσης περιέχει απλώς μίαν αόριστη κατάληξη περί υπερχρεώσεων χωρίς συγκεκριμενοποίηση καν του ποσού που ισχυρίζεται ότι αποτελεί τις υπερχρεώσεις αυτές. Κατάληξη μου, συνεπώς, αποτελεί ότι οι Εναγόμενοι δεν έχουν με την Αίτηση τους θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το αναγκαίο υπόβαθρο για ικανοποίηση της δεύτερης προϋπόθεσης που θέτει το αρ. 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  2. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου η οποία σφραγίζει και την τύχη της Αίτησης, θα απέρριπτα αυτήν και για το ότι δεν έχει ικανοποιηθεί ούτε η τρίτη προϋπόθεση. Το άρθρο 32 του Ν.14/60 προβλέπει ότι το Δικαστήριο δεν εκδίδει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα εκτός εάν ικανοποιηθεί ότι με την μη έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι νομολογημένο ότι αν δεν είναι δυνατός ο δίκαιος υπολογισμός ζημιών, το Διάταγμα μπορεί να δοθεί (Karydas Taxi Services Ltd v. Komodikis
(1975)1 Α.Α.Δ. 330). Σε περίπτωση όμως που η επιδίκαση αποζημιώσεων στην Αιτήτρια στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων της, τότε η έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν είναι απαραίτητη (βλ. ΚΟΤ ν. Θεωρή (πιο πάνω)). Ο Εναγόμενος αρ. 2 παραδέχεται ότι έχουν λάβει χρηματοδότηση από τους Ενάγοντες, απλώς ισχυρίζεται ότι το ποσό που οφείλεται περιλαμβάνει παράνομες χρεώσεις. Θα συμφωνήσω με τα όσα αναφέρει ο κ. Κουντούρης ότι οι ισχυρισμοί του Εναγομένου αρ. 2 περί αφερεγγυότητας των Εναγόντων αποτελούν απλώς εικασίες από μέρους του στηριζόμενους σε φήμες και αόριστες συζητήσεις. Η θέση περί αφερεγγυότητας έχει αμφισβητηθεί από τους Ενάγοντες, οι οποίοι αναφέρουν ότι είναι το μεγαλύτερο τραπεζικό ίδρυμα της Κύπρου και έχουν την δυνατότητα να αποζημιώσουν πλήρως τους Εναγόμενους για οποιοδήποτε ποσό ήθελε επιδικαστεί υπέρ τους. Σε περίπτωση όπου οι Εναγόμενοι πετύχουν στην Ανταπαίτηση τους και αποδείξουν τους ισχυρισμούς που προβάλλουν στην Υπεράσπιση και διαφανεί ότι έχουν υποστεί οποιαδήποτε ζημιά, αυτή μπορεί εύκολα να αποτιμηθεί σε χρήμα. Εφόσον ο ισχυρισμός περί αφερεγγυότητας των Εναγόντων έχει αμφισβητηθεί, οι Εναγόμενοι όφειλαν να τον στηρίξουν με στοιχεία, πράγμα που δεν έχουν κάνει. Έπεται πως ούτε η προϋπόθεση αυτή ικανοποιείται και η Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει. Η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, γι΄αυτό και επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων - Καθ'ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγομένων αρ.1 και 2 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............... Μ. Παπαδοπούλου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.