Κ. Κυθραιώτης - Σκυρόδεμα Λτδ ν. Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Λευκωσίας κ.α., Αρ. Αίτησης / Έφεσης:236/19, 17/2/2020

(4), στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Προστασία Αγοραστών) Κανονισμούς του 2015, στον περί Ακίνητου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224 αρ. 80 και 81, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956, Κανονισμοί 3-12, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας Άρθρα 23, 25, 26, 28, 29, 30, 35, 152, 155, 158 και 179, στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, επί των αρχών της επιείκειας και επί τις συμφυείς εξουσίες και πρακτικής του Δικαστηρίου. Με την Αίτηση / Έφεση προβάλλονται 9 λόγοι έφεσης τους οποίους και παραθέτω αυτούσιους: «i. Οι εφεσιβληθείσες αποφάσεις του Διευθυντή του Κτηματολογίου ημερ. 27.03.2019 και 14.05.2019 είναι εσφαλμένες και/ή αυθαίρετες και στηρίζονται σε νομική πλάνη με αποτέλεσμα να πλήττεται αφόρητα και/ή ανεπανόρθωτα η Αιτήτρια. ii. Οι εφεσιβληθείσες αποφάσεις του Διευθυντή του Κτηματολογίου ημερ. 27.03.2019 και 14.05.2019 να προχωρήσει με την απαλλαγή του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ 21/52Ε1, Τεμάχιο XXXXX στον Δήμο/Κοινότητα 'Εγκωμης στη Λευκωσία (το «Επίδικο Ακίνητο») από το εμπράγματο Βάρος υπ' αρ. ΕΒ2514/15 είναι άκυρες και/ή λανθασμένες και/ή αντισυνταγματικές καθότι στηρίζονται σε διατάξεις του Νόμου 9/1965 οι οποίες παραβιάζουν συνταγματικά δικαιώματα της Αιτήτριας. iii. Οι εφεσιβληθείσες αποφάσεις του Διευθυντή του Κτηματολογίου ημερ. 27.03.2019 και 14.05.2019 οι οποίες λήφθηκαν στην Βάση των διατάξεων των Άρθρων 44ΙΗ -44ΚΖ, ως αυτές ενσωματώθηκαν με το Άρθρο 2 του Νόμου 139(Ι)/2015 στον Νόμο 9/1965, παραβιάζουν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα ιδιοκτησίας και/ή περιουσίας της Αιτήτριας βάσει του άρθρου 23 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι διατάξεις των Αρθρων 44ΊΗ - 44ΚΖ, ως αυτές ενσωματώθηκαν με το Άρθρο 2 του Νόμου 139(Ι)/20Ί5 στον Νόμο 9/1965, στην βάση των οποίων λήφθηκαν οι εφεσιβληθείσες αποφάσεις του Διευθυντή του Κτηματολογίου, εξαϋλώνουν και/ή αδρανοποιούν και/ή αποστερούν και/ή περιορίζουν την περιουσία και τα περιουσιακά/ιδιοκτησιακά δικαιώματα της Αιτήτριας τα οποία απορρέουν από το εμπράγματο βάρος ΕΒ2514/15 χωρίς να παρέχεται οποιαδήποτε και/ή εύλογη αποζημίωση στην Αιτήτρια. Με τα προσβαλλόμενα άρθρα του Νόμου 9/1965 ο Διευθυντής του Κτηματολογίου επιβάλλει αδικαιολόγητη στέρηση και/ή επιβάρυνση και/ή περιορισμό στην περιουσία και ιδιοκτησιακά δικαιώματα της Αιτήτριας χωρίς οποιανδήποτε και/ή εύλογη αποζημίωση και χωρίς την συγκατάθεση της Αιτήτριας. ιν. Οι εφεσιβληθείσες αποφάσεις του Διευθυντή του Κτηματολογίου ημερ. 27.03.2019 και 14.05.2019 οι οποίες λήφθηκαν στην βάση των διατάξεων των Αρθρων 44ΙΗ -44ΚΖ, ως αυτές ενσωματώθηκαν με το Αρθρο 2 του Νόμου 139(Ι)/2015 στον Νόμο 9/1965, και/ή οι ενέργειες και/ή πράξεις του Διευθυντή του Κτηματολογίου που απορρέουν από τις αποφάσεις/ειδοποιήσεις του Διευθυντή του Κτηματολογίου ημερ. 27.03.2019 και 14.05.2019 παραβιάζουν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της Αιτήτριας, βάσει του άρθρου 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, να προσφεύγει στα Δικαστήρια και στην Δικαιοσύνη για διεκδίκηση των αξιώσεων της και/ή για την διάγνωση των αστικών και/ή συμβατικών της δικαιωμάτων. Η ενεργοποίηση των διατάξεων των Άρθρων 44ΙΗ - 44ΚΖ, ως αυτές ενσωματώθηκαν με το Άρθρο 2 του Νόμου Ν. 139(Ι)/2015 στο Νόμο Ν.9/1965, και η επικείμενη μεταβίβαση του Επίδικου Ακινήτου επ' ονόματι της Καθ' ης η Αίτηση 3, και η ακύρωση και/ή εξάλειψη και/ή απαλλαγή του εμπράγματου βάρους ΕΒ2514/15, αποστερούν και/ή καταργούν και/ή περιορίζουν το δικαίωμα της Αιτήτριας να προσφύγει, στο πλαίσιο της Αγωγής υπ' αρ. 8339/2006 του Ε.Δ. Λευκωσίας, βάσει του Άρθρου 30 του Συντάγματος, στο Δικαστήριο, για την διάγνωση των δικαιωμάτων της για σκοπούς πώλησης του Επίδικου Ακινήτου προς ικανοποίηση των οφειλόμενων προς αυτήν ποσών ενόψει της εκδοθείσας απόφασης ημερ. 23.12.2014 που εκδόθηκε στο πλαίσιο της αγωγής υπ' αρ. XXXXX/2006 Ε.Δ. Λευκωσίας. ν. Οι εφεσιβληθείσες αποφάσεις του Διευθυντή του Κτηματολογίου ημερ. 27.03.2019 και 14.05.2019 είναι εσφαλμένες και/ή νομικά άκυρες και/ή αντισυνταγματικές καθότι στηρίζονται στις διατάξεις των Άρθρων 44ΙΗ - 44ΚΖ, ως αυτές ενσωματώθηκαν με το Άρθρο 2 του Νόμου 139(Ι)/2015 στο Νόμο 9/1965, οι οποίες είναι άκυρες και/ή αντίθετες και/ή ασύμφωνες με την Συνταγματική Αρχή Διάκρισης και Εξουσιών και τα άρθρα 30, 152, 155 και 158 του Συντάγματος. Η δικαιοδοσία του Καθ' ου η Αίτηση 1 δεν εκτείνεται στην επίλυση περιουσιακών και/ή ιδιοκτησιακών και/ή συμβατικών και/ή αστικών και/ή άλλων διαφορών οι οποίες αποτελούν αρμοδιότητα των Δικαστηρίων και υπάγονται στη δικαιοδοσία πολιτικού Δικαστηρίου. Στην παρούσα περίπτωση, η θέσπιση από την Βουλή των Αντιπροσώπων των άρθρων 44ΙΗ - 44ΚΖ του Νόμου, καταστρατηγούν, μεταξύ άλλων, την αποκλειστική δικαιοδοσία και/ή εξουσία και/ή αρμοδιότητα του Δικαστηρίου να ασκεί δικαστική εξουσία επί επίλυσης περιουσιακών διαφορών και/ή θεμάτων σε σχέση με ιδιοκτησιακά δικαιώματα και/ή επίλυσης διαφορών εντός της σφαίρας του ιδιωτικού δικαίου. Τα άρθρα 44ΙΗ - 44ΚΖ του Νόμου εκχωρούν στον Καθ' ου η Αίτηση 1, ήτοι μια μη Δικαστική Αρχή, κατά παράβαση της Αρχής της Διάκρισης των Εξουσιών, δικαστική εξουσία και επιτρέπουν στον Καθ' ου η Αίτηση 1 να ασκεί δικαστική εξουσία κατά παράβαση της Συνταγματικής Αρχής της Διάκρισης των Εξουσιών και των άρθρων 30, 152, 155 και 158 του Συντάγματος. Τυχόν περιουσιακές και/ή ιδιοκτησιακές και/ή άλλες διαφορές μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση 3 και της Καθ' ης η Αίτηση 2 και/ή ενδεχόμενες αξιώσεις της Καθ' ης η Αίτηση 3 στην Βάση του επίδικου πωλητηρίου εγγράφου ΠΩΕ 2605/05 θα μπορούσαν μόνον να αποφασιστούν από αρμόδια Δικαστήρια ως προνοεί το Άρθρο 30 του Συντάγματος και γενικότερα η Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου καθότι συνεπάγεται άσκηση δικαστικής κρίσης και αξιολόγηση μαρτυρίας κάτι που στην προκείμενη περίπτωση δεν είναι επιτρεπτό να ασκείται από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 δια μέσω των προβαλλόμενων προνοιών των Άρθρων 44ΙΗ - 44ΚΖ, ως αυτές ενσωματώθηκαν με το Άρθρο 2 του Νόμου 139(Ι)/2015 στον Νόμο 9/

1. νι. Οι εφεσιβληθείσες αποφάσεις του Διευθυντή του Κτηματολογίου ημερ. 27.03.2019 και 14.05.2019 είναι εσφαλμένες και/ή νομικά άκυρες και/ή αντισυνταγματικές καθότι στηρίζονται στις διατάξεις των Άρθρων 44ΙΗ - 44ΚΖ, ως αυτές ενσωματώθηκαν με το Άρθρο 2 του Νόμου 139(Ι)/2015 στο Νόμο 9/1965, οι οποίες είναι άκυρες και/ή αντίθετες και/ή ασύμφωνες με τα άρθρα 23, 30, 152, 155 και 158 του Συντάγματος, και την Αρχή της Διάκρισης των Εξουσιών και εν πάση περιπτώσει, άδικες προς τα δικαιώματα και συμφέροντα της Αιτήτριας. vii. Οι εφεσιβληθείσες αποφάσεις του Διευθυντή του Κτηματολογίου ημερ. 27.03.2019 και 14.05.2019 είναι εσφαλμένες και/ή νομικά άκυρες και/ή αντισυνταγματικές καθότι υποβοηθούν την Καθ' ης η Αίτηση 2 να αποφύγει τις υποχρεώσεις της προς την Αιτήτρια. viii. Οι ενέργειες και/ή πράξεις και/ή σχετικές αποφάσεις και/ή ειδοποιήσεις του Διευθυντή του Κτηματολογίου που αφορούν το Επίδικο Ακίνητο είναι λανθασμένες και/ή πρόωρες και/ή αντισυνταγματικές και στηρίζονται στο Μέρος VIB του Ν.9/1965 το οποίο έρχεται σε αντίθεση και/ή ασυμφωνία με τα άρθρα 23, 30, 152, 155 και 158 του Συντάγματος, και την Αρχή της Διάκρισης των Εξουσιών και παραβιάζουν τα συνταγματικώς προστατευόμενα δικαιώματα της Αιτήτριας. ix. Οι εφεσιβληθείσες αποφάσεις του Διευθυντή του Κτηματολογίου ημερ. 27.03.2019 και 14.05.2019 είναι εσφαλμένες και νομικά αβάσιμες και αντισυνταγματικές καθότι ο Διευθυντής του Κτηματολογίου δεν εξάσκησε σωστά τη διακριτική ευχέρεια που του παρέχεται από το Νόμο 9/
2. x. Οι εφεσιβληθείσες αποφάσεις του Διευθυντή του Κτηματολογίου ημερ. 27.03.2019 και 14.05.2019 δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένες». Η Αίτηση - Έφεση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της κας XXXXX Κυθραιώτη εκ των διευθυντών της Αιτήτριας εταιρείας η οποία αναφέρει ότι την 14.5.2015 ενεγράφη στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας η Δικαστική Απόφαση στην αγωγή XXXXX/06 ημερ. 23.12.2014 επί της περιουσίας της Καθ'ης η Αίτηση αρ.
3. Η εγγραφή αυτή φέρει αριθμό μητρώου Μ2514/
4. Μεταξύ της περιουσίας της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 περιλαμβάνεται και το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/XXXXX Φ/Σχ. 21/52Ε1 Τεμ. XXXXX στην Έγκωμη (πιο κάτω αναφερόμενου ως «το Ακίνητο»). Το memo 2514/15 εξασφαλίζει υποχρεώσεις της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 προς την Αιτήτρια. Περί τα τέλη Μαρτίου 2019 η Αιτήτρια παρέλαβε επιστολή Τύπου ΙΕ με την οποία πληροφορείτο ότι ο Διευθυντής του Κτηματολογίου Λευκωσίας προτίθετο να προχωρήσει με την μεταβίβαση του Ακινήτου επ'ονόματι της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 3 και την εξάλειψη του εμπράγματου βάρους. Η Αιτήτρια υπέβαλε ένσταση η οποία απορρίφθηκε από τον Διευθυντή με επιστολή του ημερ. 14.5.
5. Η Καθ΄ης η Αίτηση αρ. 2 δεν έχει άλλη περιουσία ελεύθερη από εμπράγματο βάρος. Είναι η θέση της κας Κυθραιώτου ότι η απόφαση του Διευθυντή καταστρατηγεί τον σκοπό του εμπράγματου βάρους και παρεμποδίζει την προώθηση διαδικασίας πώλησης του Ακινήτου δια πλειστηριασμού πλήττοντας ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα της Αιτήτριας. Εισηγείται ότι οι πρόνοιες των Αρ. 44ΙΗ - 44ΚΖ του Ν9/65 παραβιάζουν την αρχή της Διάκρισης των Εξουσιών, το Συνταγματικά κατοχυρωμένο από το Άρ.30 δικαίωμα της Αιτήτριας να προσφύγει στο Δικαστήριο για διεκδίκηση των αξιώσεων της μέσω διαδικασίας πώλησης του Ακινήτου ενώ οδηγεί σε στέρηση και απόλυτο περιορισμό της περιουσίας της Αιτήτριας κατά παράβαση του Άρ. 23 του Συντάγματος. Η εν λόγω αποξένωση, επεξηγεί, δεν γίνεται προς τον σκοπό της δημόσιας ασφάλειας ή δημόσιας υγείας ή δημοσίων ηθών ή αναπτύξεων προς προαγωγή δημοσίας ωφέλειας ή δια την προστασία των δικαιωμάτων τρίτων. Ακόμα όμως και αν ήθελε θεωρηθεί ότι γίνεται για τέτοιο σκοπό θα πρέπει να καταβληθεί προς την Αιτήτρια το ταχύτερο εύλογη και δίκαιη αποζημίωση, πράγμα που τα προαναφερόμενα άρθρα του Ν9/65 δεν προνοούν. Περαιτέρω η Ομνύουσα αναφέρει ότι η Ειδοποίηση Τύπου ΙΕ και η απόφαση του Διευθυντή ημερ. 14.5.2019 είναι άκυρες ως νομικά αβάσιμες και αντισυνταγματικές αφού τα πιο πάνω αποστάλησαν βάσει αντισυνταγματικού Νόμου. Ο Καθ'ου η Αίτηση αρ. 1 καταχώρησε Ένσταση στην Αίτηση η οποία στηρίζεται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο του 1965 (9/1965) αρ. 12Α, 16, 17, 18, 19, 21-36,Μέρος VI, VIA και VIB, 51, 53

(4), στον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224 αρ. 50, 61, 80 και 81, στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων ( Προστασία Αγοραστών) Κανονισμούς του 2015, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956 αρ. 3-12, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν. 14/60αρ. 29-32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νομό ΚΕΦ.6 αρ. 4-7 και 9, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ. 1 - 4, 6, 8, 9, Δ.55, Δ.64, στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, στην Αρχή Διάκρισης των Εξουσιών, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα Άρ. 23, 25, 26, 28, 29 και 30

(1)και

(2), 35, 152,155, 158, 179 στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αρ. 6, επί των αρχών τις επιείκειας και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου ως και τη σχετική επί του θέματος νομολογία. Στην Ένσταση αυτή προβάλλονται οι εξής λόγοι: «Εγείρεται Προδικαστική Ένσταση ότι η Έφεση/Αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο θα πρέπει να απορριφθεί, χωρίς να εξεταστεί στην ουσία της, διότι είναι εκπρόθεσμη κατά παράβαση του άρθρου 51 ή/και 80 του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακίνητων Νομού και του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Νομού (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος (ΚΕΦ.224), καθότι έχει καταχωρηθεί πέραν των τριάντα ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησης της προσβαλλόμενης αποφάσης/πράξης/επιοτολής. Άνευ βλάβης των πιο πάνω, ο καθ' ου η αίτηση 1 εγείρει 2η προδικαστική ένσταση με την οποία ισχυρίζεται ότι η αιτούσα εμποδίζεται και/ή κωλύεται να προσβάλλει την ειδοποίηση ή/και απόφαση ημερομηνίας 13.03.19, καθότι αυτή είναι προπαρασκευαστική και/ή δεν έχει πλέον νομική ισχύ.

1. Η απόφαση του Διευθυντή ημερομηνίας 14.5.2019 είναι νόμιμη και/ή ορθή, εκδόθηκε κατόπιν δέουσας έρευνας και/ή αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα αναγκαία και/ή απαιτούμενα έγγραφα και/ή στοιχεία, ακολουθήθηκε η ορθή κατά το Νόμο και/ή Κανονισμούς διαδικασία.
2. Η απόφαση του Διευθυντή ημερομηνίας 14.5.2019 είναι επαρκώς και/ή δεόντως αιτιολογημένη.
3. Η απόφαση του Διευθυντή δεν στηρίζεται σε νομική πλάνη, αλλά είναι προϊόν πλήρους, ενδελεχούς και ολοκληρωμένης έρευνας.
4. Οι καθ' ου η αίτηση 3 έχει εκπληρώσει τις συμβατικές τους υποχρεώσεις προς τον καθ' ου η αίτηση
6. Οι πρόνοιες των άρθρων 44ΙΗ- 44ΚΖ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου 9/1965 ( στο εφεξής « ο Νόμος») ή/και οι Διατάξεις επί των οποίων βασίστηκε ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας είναι σύμφωνες με το Σύνταγμα.
7. Η αίτηση είναι γενική και ατεκμηρίωτη και δεν ανταποκρίνεται στις νομολογιακές αρχές που διέπουν τον έλεγχο της συνταγματικότητας των Νόμων και/ή τρόπος που προβάλλονται τα επιχειρήματα δεν καθιστούν ευχερή τον έλεγχο της συνταγματικότητας.
8. Η αιτούσα προβάλλει αόριστες και/ή γενικές εισηγήσεις περί αντισυνταγματικότητας και/ή δεν αντιπαραβάλλει τις κρίσιμες διατάξεις του Νόμου με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος και/ή δεν εξειδικεύει επαρκώς πώς ο εν λόγω Νόμος αντίκειται στις διατάξεις του Συντάγματος και/ή δεν τεκμηριώνει ότι οι πρόνοιες του Νόμου είναι πέρα από κάθε λογική αμφιβολία αντισυνταγματικές.
9. Η προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή δεν παραβιάζει ούτε περιορίζει και/ή δεν περιορίζει κατά τρόπο ανεπίτρεπτο το δικαίωμα της αιτήτριας/ εφεσείουσας δυνάμει του άρθρου 23 του Συντάγματος. Εάν ήθελε κριθεί ότι υπάρχει επέμβαση και/ή περιορισμός στον τρόπο άσκησης του δικαιώματος που κατοχυρώνει το εν λόγω άρθρο, αυτός τίθεται προς προστασία δικαιωμάτων τρίτου προσώπου, ήτοι του αγοραστή, υπέρ του οποίου επιφυλάσσεται η τρίτη παράγραφος του άρθρου 23 του Συντάγματος.
10. Με τον υπό εξέταση Νόμο προστατεύεται το δικαίωμα ιδιοκτησίας τρίτου προσώπου κατά τρόπο εύλογο, αναλογικό και συνταγματικά επιτρεπτό. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα συνιστούσε ανεπίτρεπτη επέμβαση και/ή ανεπίτρεπτο περιορισμό και/ή στέρηση του δικαιώματος περιουσίας των αγοραστών.
11. Η απουσία νομοθετικής ρύθμισης αναφορικά με την τυχόν καταβολή αποζημίωσης στον ενυπόθηκο δανειστή ή/και σε άλλο πρόσωπο δεν καθιστά τον υπό εξέταση Νόμο και/ή τις πρόνοιες του αντισυνταγματικές.
12. Δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε στέρηση ή περιορισμός δικαιώματος δια του οποίου να προκαλείται ζημιά και/ή ουσιώδης ζημιά στην αιτήτρια.
13. Η προσβαλλόμενη απόφαση δεν περιορίζει ουσιαστικά το περιουσιακό δικαίωμα της αιτήτριας/εφεσείουσας και/ή δε μειώνει ουσιωδώς την αξία της περιουσίας της αιτούσας/ εφεσείουσας καθότι υπάρχουν εναπομείναντα ακίνητα ως εμπράγματη εξασφάλιση σε σχέση με τη συγκεκριμένη υποθήκη και/ή υπάρχουν πρόνοιες στο Νόμο οι οποίες επιτρέπουν στην αιτούσα να παραμείνει εξασφαλισμένη.
14. Η υποθήκη της Αιτήτριας/Εφεσείουσας και τα δικαιώματα της που πηγάζουν από αυτήν δεν θίγονται από την απόφαση του Διευθυντή, καθότι η υποθήκη επιβαρύνει και άλλα ακίνητα που δεν επηρεάζονται από την απόφαση του Διευθυντή.
15. Τα MEMO της Αιτήτριας/Εφεσείουσας και τα δικαιώματα της που πηγάζουν από αυτά δεν θίγονται από την απόφαση του Διευθυντή, καθότι τα ίδια MEMO επιβαρύνουν και άλλα ακίνητα της Καθ' ης η Αίτηση 2, από τα οποία εξασφαλίζεται η απαίτηση της.
16. Η προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή δεν παραβιάζει το άρθρο 26 του Συντάγματος καθότι ο πυρήνας του δικαιώματος που προστατεύει του εν λόγω άρθρο δεν επηρεάζεται, αφού τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των συμβαλλομένων παραμένουν σε ισχύ. Εάν ήθελε κριθεί ότι υπάρχει περιορισμός στον τρόπο άσκησης του δικαιώματος που κατοχυρώνει το εν λόγω άρθρο, αυτός τίθεται προς προστασία του δημόσιου συμφέροντος και/ή των κοινωνικών και οικονομικών συμφερόντων και/ή προς προστασία του κοινού και/ή των πολιτών, κατά τρόπο εύλογο και αναλογικό.
17. Η απόφαση του Διευθυντή δεν παραβιάζει το άρθρο 28 του Συντάγματος καθότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης, πωλητής και αγοραστής έχουν διαφορετική ιδιότητα και/ή δεν τελούν υπό τις ίδιες συνθήκες. Ακόμη κι αν κριθεί ότι υπάρχει διάκριση στη μεταχείριση των πιο πάνω, ο Διευθυντής ισχυρίζεται ότι αυτή δεν είναι αυθαίρετη και/ή είναι εύλογη λόγω της ιδιάζουσας φύσεως των πραγμάτων και/ή λόγω της διαφορετικής ιδιότητας των πιο πάνω προσώπων.
18. Οι διατάξεις των άρθρων 44 ΙΗ και 44ΣΤ εφαρμόζονται ανεξαρτήτως, μεταξύ άλλων, των λοιπών διατάξεων του Νόμου, συνεπώς η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έρχεται σε σύγκρουση με τις υπόλοιπες διατάξεις του Νόμου». Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της κας XXXXX Κανικλίδου Κτηματολογικού Λειτουργού στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας η οποία αναφέρει ότι η Καθ'ης η Αίτηση αρ. 3 κατέθεσε στο Κτηματολόγιο την 11.11.2005 την Σύμβαση Πώλησης ημερ. 2.11.2005 μεταξύ της ίδιας και της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 με αρ. ΠΩΕ2605/
19. Το Ακίνητο είναι σήμερα εγγεγραμμένο επ'ονόματι της Καθ'ης η Αίτηση αρ.
20. Την 30.10.2015 η Αιτήτρια κατέθεσε την Αίτηση με αρ. ΑΕΑ1072/2015 προσκομίζοντας όλες της πρωτότυπες αποδείξεις πληρωμής μαζί με απόδειξη κατάθεσης του υπολοίπου ποσού του τιμήματος πώλησης του διαμερίσματος, ενώ προσκόμισε και τις φοροαπαλλαγές και βεβαιώσεις που απαιτούνται. Την 27.3.2019 στάληκε προς την Αιτήτρια η Ειδοποίηση Τύπου ΙΕ και την 3.5.2019 παραλήφθηκε στο γραφείο της Ενόρκως Δηλούσας η ένσταση της Αιτήτριας. Η ένσταση αυτή απορρίφθηκε από τον Διευθυντή με απόφαση του ημερ. 14.5.
21. Είναι η θέση της κας Κανικλίδου ότι οι διατάξεις των αρ. 44ΙΗ και 44ΣΤ εφαρμόζονται ανεξαρτήτως των λοιπών διατάξεων του Ν9/65 και ότι αυτές είναι σύμφωνες με τις διατάξεις του Συντάγματος. Θεωρεί ότι δεν παραβιάζονται τα δικαιώματα της Αιτήτριας αλλά οι πρόνοιες παρέχουν προστασία στους καλόπιστους αγοραστές οι οποίοι τήρησαν τις υποχρεώσεις τους δυνάμει της σύμβασης πώλησης και δεν τους έχει μεταβιβαστεί το ακίνητο. Η Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 καταχώρησε την 5.11.2019 την δική της Ένσταση η οποία στηρίζεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο (Ν9/1965) αρ. 12Α, 16,17,18,
22. 21 -36, Μέρος VI, VIA, VIB, 51 και 53

(4), στον περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμο του 2011 (Ν81(Ι)/2011) αρ. 2, 5, 8 και 16, στους Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Προστασία Αγοραστών) Κανονισμούς (Κ.Δ.Π 298/2015), στον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224, όπως τροποποιήθηκε αρ. 80 και 81, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956 Κανονισμοί 3-

1. στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, αρ. 4, 5, 29, 31 και 32, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 αρ. 4, 5, 6, 7, 9 και 57, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ. 1 - 4,6 - 9, Δ.55 και Δ.64 στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας Άρ. 23, 25, 26, 28, 29, 30, 35, 152, 155, 158 και 179, στις αρχές του κοινοδικαίου και της επιείκειας και στην διακριτική και σύμφυτη εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 προβάλλει 11 λόγους ένστασης τους οποίους και παραθέτω: «
2. Η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και/ή δικαιοδοσίας του Σεβαστού Δικαστηρίου, καθότι καταστρατηγεί την καλή πίστη, είναι εκδικητική και/ή εκβιαστική ως και καταπιεστική.
3. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία αναφορικά με την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης/ διατήρησης της ισχύος των αιτούμενων διαταγμάτων.
4. Δεν είναι δίκαιο και εύλογο, ούτε προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα.
5. Δεν τηρούνται υπό τις περιστάσεις οι τιθέμενες υπό της Νομολογίας προϋποθέσεις εξέτασης της συνταγματικότητας της Νομοθεσίας που αφορά η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Άιτηση- Έφεση.
6. Η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΕ» ημερομηνίας 27/03/2019 δεν αποτελεί απόφαση και συνεπώς δεν μπορεί να εφεσιβληθεί.
7. Ο Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 (Ν.9/65)θέτει περιοριστικά στο άρθρο 44ΚΒ τους λόγους ένστασης στη μεταβίβαση του ακινήτου και κανένας από τους αναφερομένους λόγους στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας δεν συμπεριλαμβάνεται στους λόγους ένστασης που αναφέρονται στο άρθρο 44ΚΒ.
8. Οι σχετικές νομοθετικές διατάξεις δεν παρέχουν διακριτική ευχέρεια στον Καθ' ου η Αίτηση 1 εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου για τη μεταβίβαση του ακινήτου.
9. Η απόφαση του Καθ' ου η Αίτηση 1 ημερομηνίας 14/05/2019 είναι ορθή, σύννομη και συνταγματική.
10. Η κατάθεση του πωλητηρίου εγγράφου στο Κτηματολόγιο από την Καθ' ης η Αίτηση 3 είναι προγενέστερη του εμπράγματου βάρους της Αιτήτριας.
11. Με τον υπό εξέταση Νόμο προστατεύεται το δικαίωμα ιδιοκτησίας τρίτου προσώπου κατά τρόπο εύλογο, αναλογικό και συνταγματικά επιτρεπτό. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα συνιστούσε ανεπίτρεπτη επέμβαση και/ή ανεπίτρεπτο περιορισμό και/ή στέρηση του δικαιώματος περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση 3
12. Η προσβαλλόμενη απόφαση του Καθ' ου η Αίτηση 1 δεν παραβιάζει ούτε περιορίζει και/ή δεν περιορίζει κατά τρόπο ανεπίτρεπτο το δικαίωμα της Αιτήτριας / Εφεσείουσας δυνάμει του άρθρου 23 του Συντάγματος. Εάν ήθελε κριθεί ότι υπάρχει επέμβαση και/ή περιορισμός στον τρόπο άσκησης του δικαιώματος που κατοχυρώνει το εν λόγω άρθρο, αυτός τίθεται προς προστασία δικαιωμάτων τρίτου προσώπου, ήτοι της Καθ' ης η Αίτηση 3, υπέρ της οποίας επιφυλάσσεται η τρίτη παράγραφος του άρθρου 23 του Συντάγματος». Η Ένσταση της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. XXXXX Σταύρου διευθυντή αυτής ο οποίος επισημαίνει ότι η Ειδοποίηση Τύπου ΙΕ που επισυνάπτεται ως Παράρτημα Α στην Αίτηση δεν αποτελεί απόφαση και δεν μπορεί να εφεσιβάλλεται, ενώ τυχόν δικαίωμα προσβολής θα έπρεπε να είχε ασκηθεί εντός 30 ημερών πράγμα που δεν έγινε. Όπως περαιτέρω αναφέρει ο κ. Σταύρου η Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 πώλησε στην Καθ'ης η Αίτηση αρ. 3 το διαμέρισμα με αρ. θύρας XXXXX έναντι Λ.Κ.87.
13. Η Καθ'ης η Αίτηση αρ. 3 κατέβαλε στην Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 το συνολικό ποσό των Λ.Κ.76.000 και το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης καταβλήθηκε στο Κτηματολόγιο. Το Πωλητήριο Έγγραφο κατατέθηκε με αρ. ΠΩΕ 2605/2005 και άρα συνιστά εμπράγματο βάρος επί της ακίνητης ιδιοκτησίας που αποτελεί το αντικείμενο της σύμβασης. Δέχεται ότι και το memo με αρ. ΕΒ 2514/2015 συνιστά ιδιοκτησία η οποία προστατεύεται από το Άρ. 23 του Συντάγματος αλλά ισχυρίζεται ότι τέτοια ιδιοκτησία είναι και το ΠΩΕ2605/2005 που είναι και προγενέστερο του memo. Είναι η θέση του κ. Σταύρου ότι η Αιτήτρια καταχράται τη Δικαστική διαδικασία αφού, ενώ η χρηματική απαίτηση της με βάση την Δικαστική απόφαση είναι €300.241,50, εν τούτοις έχει καταχωρήσει το memo ΕΒ 2514/2015 επί ολόκληρης της περιουσίας της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 που εκτιμείται σε πέραν των €4 εκατομμυρίων. Επιπλέον προσέβαλε την απόφαση του Διευθυντή και σε σχέση με άλλα διαμερίσματα που πουλήθηκαν σε άλλα πρόσωπα, πράγματα που καταδεικνύουν, κατά την άποψη του, την κακοπιστία της Αιτήτριας, την καταπίεση και τον εκβιασμό που επιχειρεί σε βάρος της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 ώστε να την εξαναγκάσει να της καταβάλει το εξ αποφάσεως ποσό. Θεωρεί επιπλέον ότι η όλη διαδικασία που ακολουθήθηκε από τον Καθ'ου η Αίτηση αρ. 1 είναι ορθή και νομότυπη αφού πληρούνται οι προϋποθέσεις που καθορίζει το αρ. 44Κ

(1)του Ν9/65 και ότι ο Νόμος δεν παρέχει διακριτική ευχέρεια στον Διευθυντή να αποδεχτεί την ένσταση του ενυπόθηκου δανειστή αν δεν προβάλλονται οι αποκλειστικοί λόγοι που καταγράφονται στο αρ. 44ΚΒ

(3). Ο Νόμος χορήγησε εξουσία στον Διευθυντή να προβαίνει σε απαλλαγή, εξάλειψη ή ακύρωση εμπράγματου βάρους και ακολούθως να μεταβιβάζει την περιουσία επ' ονόματι αγοραστή, εξουσίες που αρμόζουν στην θέση του Διευθυντή Κτηματολογίου και δεν θεωρεί ότι η διοικητικής φύσεως ενέργεια του θα σήμαινε άσκηση Δικαστικής εξουσίας ή παρέμβαση στο έργο της Δικαστικής Εξουσίας. Ένσταση καταχώρησε και η Καθ'ης η Αίτηση αρ. 3 η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ. 1 - 4, 6 - 9, Δ.55 και Δ.64, στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο Ν9/1965 αρ. 12Α, 16, 17, 18, 19, 21-36, Μέρος VI, VIA, VIB, 51 και 53

(4), στον περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμο του 2001 (Ν81(Ι)/2011) αρ. 2, 5, 8 και 16, στους Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Προστασία Αγοραστών) Κανονισμούς του 2015, στον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224 αρ. 80 και 81, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956 (622/1965) Κ.Κ. 3-12, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας Άρθρα 23, 25, 26, 28, 29, 30, 35, 152, 155, 158 και 179, στις Αρχές της Επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Σε αυτή προβάλλονται 19 λόγοι ένστασης τους οποίους επίσης κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους: «(α) Η Αίτηση είναι νομικά αβάσιμη ή/και ελλιπής ή/και ανυπόστατη ή/και αδικαιολόγητη ή/και αστήρικτη ή/και βασίζεται σε ανακριβή στοιχεία ή/και δεν πληρούνται οι αναγκαίες προϋποθέσεις για την ικανοποίηση των αιτούμενων θεραπειών. (β) Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία αναφορικά με την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης/διατήρησης της ισχύος των αιτούμενων διαταγμάτων. (γ) Η Αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας ή/και είναι καταπιεστική ή/και ενοχλητική ή/και καταχωρήθηκε με καθυστέρηση ή/και εξυπηρετεί αλλότριους σκοπούς ή/και δεν επηρεάζει τα έννομα δικαιώματα της Αιτήτριας - Εφεσείουσας. (δ) Η Αιτήτρια - Εφεσείουσα δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, καθότι δεν αποκάλυψε την πλήρη διάσταση των γεγονότων. (ε) Οι διατάξεις επί των οποίων βασίστηκε ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας είναι σύμφωνες με το Σύνταγμα και με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. (στ) Η Αίτηση είναι γενική και ατεκμηρίωτη και δεν ανταποκρίνεται στις νομολογιακές αρχές που διέπουν τον έλεγχο της συνταγματικότητας των Νόμων και/ή ο τρόπος που προβάλλονται τα επιχειρήματα δεν καθιστούν ευχερή και/ή εφικτό τον έλεγχο της συνταγματικότητας. (ζ) Η Αιτήτρια - Εφεσείουσα προβάλλει αόριστες και/ή γενικές εισηγήσεις περί αντισυνταγματικότητας και/ή δεν αντιπαραβάλλει τις κρίσιμες διατάξεις του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Ν.9/1965με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος και/ή δεν εξειδικεύει επαρκώς πώς ο εν λόγω Νόμος αντίκειται στις διατάξεις του Συντάγματος και/ή δεν τεκμηριώνει ότι οι πρόνοιες του είναι πέρα από κάθε αμφιβολία αντισυνταγματικές. (η) Η προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή δεν παραβιάζει, ούτε περιορίζει και/ή δεν περιορίζει κατά τρόπο ανεπίτρεπτο το δικαίωμα της Αιτήτριας -Εφεσείουσας δυνάμει του άρθρου 23 του Συντάγματος. Εάν ήθελε φανεί ότι υπάρχει επέμβαση και/ή περιορισμός στον τρόπο άσκησης του δικαιώματος που κατοχυρώνει το εν λόγω άρθρο, αυτός τίθεται προς προστασία δικαιωμάτων τρίτου προσώπου, δηλαδή του αγοραστή, υπέρ του οποίου επιφυλάσσεται και/ή προβλέπει η τρίτη παράγραφος του εν λόγω άρθρου του Συντάγματος. (θ) Δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε στέρηση ή περιορισμός δικαιώματος δια του οποίου να προκαλείται ζημιά και/ή ουσιώδης ζημιά στην Αιτήτρια -Εφεσείουσα. (ι) Η προγενέστερη κατάθεση του πωλητηρίου εγγράφου στο Κτηματολόγιο προσφέρει προστασία στην Καθ' ής η Αίτηση - Εφεσίβλητη 3 και προτεραιότητα έναντι της μεταγενέστερης εγγραφής της δικαστικής απόφασης της Αιτήτριας - Εφεσείουσας. (ια) Με τον υπό εξέταση Νόμο προστατεύεται το δικαίωμα ιδιοκτησίας τρίτου προσώπου κατά τρόπο εύλογο, αναλογικό και συνταγματικά επιτρεπτό. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα συνιστούσε ανεπίτρεπτη επέμβαση και/ή ανεπίτρεπτο περιορισμό και/ή στέρηση του δικαιώματος περιουσίας του αγοραστή. (ιβ) Δεν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα προς όφελος της Αιτήτριας - Εφεσείουσας και/ή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Νόμου για έκδοση της ισχύος των αιτούμενων διαταγμάτων. (ιγ) Η Αίτηση παραβιάζει τα συνταγματικά δικαιώματα της Καθ' ής η Αίτηση -Εφεσίβλητης 3 και ειδικότερα το δικαίωμα της για απόκτηση / κυριότητα / κατοχή / απόλαυση, ή διάθεση της ακίνητης περιουσίας της, όπως αυτό κατοχυρώνεται από το άρθρο 23 του Συντάγματος. (ιδ) Η Αιτήτρια - Εφεσείουσα αποκρύπτει γεγονότα και/ή παρουσιάζει γεγονότα με αναληθή και/ή παραπλανητικό τρόπο με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου για την έκδοση της ισχύος των αιτούμενων διαταγμάτων έτσι που να κωλύεται να αιτείται την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς όφελος της και/ή της συμφυούς εξουσίας για την έκδοση της ισχύος των αιτούμενων διαταγμάτων. (ιε) Δεν καταδεικνύεται πώς η Αιτήτρια - Εφεσείουσα θα παραμείνει απροστάτευτη και/ή ότι θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά σε περίπτωση μη έκδοσης της ισχύος των αιτούμενων διαταγμάτων. (ιστ) Δεν είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης η έκδοση της ισχύος των αιτούμενων διαταγμάτων. (ιζ) Η Αιτήτρια - Εφεσείουσα δεν επεξηγεί με ποιο τρόπο παραμένει απροστάτευτη και/ή εκτεθειμένη σε οικονομική απώλεια σε περίπτωση μη έκδοσης της ισχύος των αιτούμενων διαταγμάτων. (ιη) Η προσβαλλόμενη απόφαση και/ή ειδοποίηση του Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας δεν μειώνει και/ή δεν μειώνει ουσιωδώς την αξία της περιουσίας της Αιτήτριας - Εφεσείουσας καθότι υπάρχουν εναπομείναντα ακίνητα ως εμπράγματη εξασφάλιση σε σχέση με τη συγκεκριμένη δικαστική απόφαση και/ή ακίνητα στα οποία μπορεί να γίνει μεταφορά της εγγραφής της δικαστικής απόφασης και/ή υπάρχουν πρόνοιες στο Νόμο οι οποίες επιτρέπουν στην Αιτήτρια - Εφεσείουσα να παραμείνει εξασφαλισμένη. (ιθ) Η προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα, την ΕΣΔΑ, το Νόμο, τους κανόνες της επιείκειας και της φυσικής δικαιοσύνης και/ή ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας άσκησε τη διακριτική του εξουσία κατά τρόπο ορθό, δίκαιο και συνταγματικά επιτρεπτό». Την Ένσταση αυτή συνοδεύει Ένορκη Δήλωση της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 3 η οποία επίσης αναφέρεται στο Πωλητήριο Έγγραφο δυνάμει του οποίου αγόρασε το διαμέρισμα έναντι Λ.Κ.87.

1. Οι εργασίες ανέγερσης ολοκληρώθηκαν το 2007 και της παραδόθηκε η κατοχή του διαμερίσματος αλλά η προώθηση της διαδικασίας έκδοσης ξεχωριστού τίτλου καθυστερούσε λόγω παραβάσεων των αδειών οικοδομής από την Καθ'ης η Αίτηση αρ.
2. Λόγω του ότι μέχρι και το 2014 δεν υπήρξε εξέλιξη, μαζί με άλλους αγοραστές προχώρησαν στην καταχώρηση αίτησης στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIB του Ν9/65 για αυτεπάγγελτη μεταβίβαση από τον Διευθυντή των ακινήτων. Για σκοπούς προώθησης της αίτησης εκείνης κατέβαλαν συλλογικά το ποσό των €3.566 και η ίδια κατέβαλε προσωπικά στον Δήμο Έγκωμης οφειλές της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 καθώς και Φόρο Ακίνητης Ιδιοκτησίας και Τέλη Αποχετεύσεων. Βεβαίωσε, επιπλέον, με ένορκη της δήλωση προς τον Διευθυντή την εκπλήρωση όλων των συμβατικών της υποχρεώσεων προς την Καθ'ης η Αίτηση αρ.
3. Εισήγηση της αποτελεί ότι τα πιο πάνω καταδεικνύουν ότι δεν έχει ενεργήσει με τρόπο που να επιδιώκει τον δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων οποιουδήποτε τρίτου, αλλά η Αίτηση πλήττει τα δικά της δικαιώματα δυνάμει του Αρ. 23 του Συντάγματος. Όπως περαιτέρω εισηγείται η Καθ'ης η Αίτηση αρ. 3, η κατάθεση του πωλητηρίου εγγράφου στο Κτηματολόγιο συνιστά εμπράγματο βάρος επί της ακίνητης ιδιοκτησίας που αποτελεί το αντικείμενο της σύμβασης, στην δε προκειμένη περίπτωση κατατέθηκε 10 χρόνια πριν την εγγραφή της Δικαστικής απόφασης από την Αιτήτρια και έχει σειρά προτεραιότητας έναντι της. Αποτελεί θέση της ότι η προαναφερόμενη εισήγηση υποστηρίζεται και από το αρ. 57 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
4. Η Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 είναι ιδιοκτήτρια και άλλης ακίνητης ιδιοκτησίας στην οποία θα μπορούσε να μεταφερθεί το memo και ο ισχυρισμός που προβάλλεται από την Αιτήτρια ότι τα ακίνητα της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 δεν είναι ελεύθερα από βάρη είναι αδιάφορος ενόψει του ότι και το 2015 που ενεγράφη το memo όλα τα ακίνητα ήσαν ήδη επιβαρυμένα. Επισημαίνει ότι η Αιτήτρια δεν έχει προωθήσει εδώ και 4 χρόνια από την κατάθεση του memo την εκποίηση αυτού ενώ η Καθ'ης η Αίτηση αρ. 3 βρίσκεται αιχμάλωτη των οικονομικών διαφορών της Αιτήτριας με την Καθ'ης η Αίτηση αρ.
5. Εισηγείται ότι, σε περίπτωση που αφεθεί να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση του διαμερίσματος στο όνομα της, η Αιτήτρια δεν θα υποστεί ζημιά αφού θα έχει το δικαίωμα να διεκδικήσει αποζημιώσεις από τον Καθ'ου η Αίτηση αρ.
6. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι όλων των διαδίκων αγόρευσαν προς υποστήριξη των πιο πάνω θέσεων τους με παράθεση σχετικής Νομοθεσίας και Νομολογίας. Συγκεκριμένη παραπομπή σε επιμέρους εισηγήσεις αυτών θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα όπου κριθεί απαραίτητο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με το αρ. 80 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224, κάθε πρόσωπο το οποίο έχει παράπονο κατά οποιασδήποτε απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου δύναται να υποβάλει έφεση κατά αυτής στο Δικαστήριο εντός 30 ημερών από την κοινοποίηση σε αυτόν της εν λόγω απόφασης. Το αρ. 44(ΙΓ) του Ν. 9/65 αναφέρει ότι οι διατάξεις των αρ. 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ.224 εφαρμόζονται κατ' αναλογίαν και στις πρόνοιες του Μέρους VIA του Ν9/
7. Όπως αναφέρεται στο αρ. 44ΙΗ, οι διατάξεις των αρ. 44ΙΘ μέχρι 44ΚΖ τυγχάνουν εφαρμογής σε κάθε περίπτωση που ακίνητο βαρύνεται με σύμβαση κατατεθειμένη στο Κτηματολόγιο μέχρι 31.12.2014 ή με διάταγμα Δικαστηρίου με σκοπό τη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι του αγοραστή. Επιπλέον, στο αρ. 44ΚΖ προβλέπεται ότι οι εν λόγω διατάξεις εφαρμόζονται ανεξαρτήτως των λοιπών διατάξεων του Ν9/65, του περί Πτωχεύσεως Νόμου, των Μερών IVA και V του περί Εταιρειών Νόμου και των διατάξεων οποιουδήποτε άλλου εν ισχύι Νόμου. Προτού προχωρήσω σε εξέταση των συγκεκριμένων θεμάτων που προκύπτουν στην προκειμένη περίπτωση κρίνω χρήσιμο να παραθέσω μία σύνοψη της διαδικασίας που προβλέπουν τα πιο πάνω άρθρα στο βαθμό που αφορά στην υπό εκδίκαση διαδικασία: - Ο Διευθυντής διενεργεί μεταβίβαση ακινήτου επ' ονόματι του αγοραστή είτε αυτεπάγγελτα είτε μετά από υποβολή αίτησης (αρ.44ΙΘ

(1)). - Οποιαδήποτε εκκρεμούσα διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VI και VIA του Ν9/65 αναστέλλεται μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της εξέτασης της αίτησης αυτής όταν

(1)έχει εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος και είτε έχει καταβληθεί πλήρως το τίμημα πώλησης μέχρι την ημερομηνία υποβολής της αίτησης ή έχει καταβληθεί μέρος αυτού και ο αγοραστής δηλώνει εγγράφως ότι θα το καταβάλει και το καταβάλλει σε ειδικό προσωρινό λογαριασμό (αρ. 44ΙΘ

(2)(α)) ή

(2)δεν έχει εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος και είτε έχει καταβληθεί πλήρως το τίμημα πώλησης μέχρι την ημερομηνία υποβολής της αίτησης ή έχει καταβληθεί μέρος αυτού και ο αγοραστής δηλώνει ότι εγγράφως ότι θα το καταβάλει και το καταβάλλει σε ειδικό προσωρινό λογαριασμό (αρ.44ΙΘ

(2)(β)). - Ο Διευθυντής εξετάζοντας την αίτηση διερευνά κατά πόσο έχει καταβληθεί πλήρως το τίμημα πώλησης και υπάρχει εγγεγραμμένος τίτλος ιδιοκτησίας. (αρ. 44Κ

(1)). Σε περίπτωση που οι προϋποθέσεις αυτές πληρούνται ο Διευθυντής γνωστοποιεί στον ενυπόθηκο δανειστή με την επίδοση έγγραφης ειδοποίησης στον Τύπο ΙΕ την πρόθεση του να προβεί σε μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι του αγοραστή μετά την παρέλευση 45 ημερών από την επίδοση της Ειδοποίησης, ενημερώνοντας τον ότι σε περίπτωση μη υποβολής ένστασης θα προβεί σε απαλλαγή, εξάλειψη ή ακύρωση της υποθήκης (αρ. 44ΚΒ

(1)και

(2)). - Ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται εντός 45 ημερών να υποβάλει ένσταση για το λόγο ότι δεν εκπληρώθηκαν πλήρως οι συμβατικές υποχρεώσεις του αγοραστή έναντι του πωλητή ή ότι η σύμβαση μεταξύ αγοραστή και πωλητή έχει τερματιστεί ή είναι άκυρη (αρ. 44ΚΒ

(3)). Ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται επίσης να αιτηθεί όπως η υποθήκη μεταφερθεί σε άλλη ακίνητη ιδιοκτησία του ιδίου πωλητή (αρ.44ΚΒ

(4)). - Καμία μεταβίβαση διενεργείται σε περίπτωση που εκκρεμούν οφειλές του αγοραστή σε σχέση με Φόρους ή Τέλη (αρ. 44ΚΓ). Από τις ενώπιον μου Ένορκες Δηλώσεις διαφαίνεται ότι τα ακόλουθα αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ όλων των διαδίκων: - Την 2.11.2005 η Καθ'ης η Αίτηση αρ. 3 υπέγραψε συμφωνία με την Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 για την αγορά από την πρώτη του Ακινήτου. - Η Συμφωνία αυτή κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας την 11.11.2005 με αρ. ΠΩΕ2605/

1. - Το τίμημα πώλησης ξοφλήθηκε πλήρως από την Καθ'ης η Αίτηση αρ. 3 προς την Καθ'ης η Αίτηση αρ.
2. - Στο πλαίσιο της αγωγής αρ. XXXXX/06 εξεδόθη απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 για ποσό €292.000 πλέον τόκους και έξοδα. - Την 14.5.2015 η Αιτήτρια ενέγραψε ως επιβάρυνση επί της περιουσίας της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 το memo με αριθμούς ΕΒ2514/
3. Μεταξύ της περιουσίας της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 είναι και το Ακίνητο. - Η Καθ'ης η Αίτηση αρ.3 υπέβαλε στον Διευθυντή του Κτηματολογίου την 15.10.2015 την αίτηση με αρ. Φακέλου ΑΕΑ 1072/2015 ζητώντας την εγγραφή του Ακινήτου επ' ονόματι της. - Ο Διευθυντής απέστειλε στην Αιτήτρια Ειδοποίηση Τύπου ΙΕ δυνάμει του αρ. 44ΚΒ του Ν.9/65 στην οποία η Αιτήτρια υπέβαλε Ένσταση. Ο Διευθυντής με απόφαση του ημερ. 14.5.2019 απέρριψε την Ένσταση της Αιτήτριας και την ενημέρωσε ότι αποφάσισε να προχωρήσει με την απαλλαγή του Ακινήτου από το memo και με την μεταβίβαση του επ' ονόματι της Καθ'ης η Αίτηση αρ.
4. Είναι γεγονός ότι όλοι οι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους έχουν επικεντρωθεί σε εισηγήσεις περί αντισυνταγματικότητας των αρ. 44ΙΗ έως 44 ΚΖ του Ν9/
5. Όπως αναφέρθηκε και στην απόφαση Investylia Ltd v. Ε. & Π. Λειβαδιώτης Λτδ

(2004)1 Α.Α.Δ. 1872 θέμα αντισυνταγματικότητας εγείρεται στο δικόγραφο, στο οποίο δίδονται πλήρεις λεπτομέρειες της εισήγησης όπως ποιο άρθρο ή άρθρα ή μέρος άρθρου του Νόμου αντίκειται στο Σύνταγμα και σε ποιο άρθρο αυτού. Ακολουθεί η αιτιολογία της εισήγησης. Το βάρος της απόδειξης ότι πρόνοια νόμου είναι αντισυνταγματική καθορίζεται αυτό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (βλ. Ανδρέας Νικολάου ν. Βάσου Βασιλείου

(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1566, Πιτσιλλίδης κ.α. ν. Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου

(2004)3 Α.Α.Δ. 7). Κάθε Νόμος έχει το τεκμήριο Συνταγματικότητας, εκτός εάν ο φέρων το βάρος της απόδειξης καταδείξει το αντίθετο. Τα Δικαστήρια, αν είναι δυνατόν, θα ερμηνεύσουν τον Νόμο ώστε να τον εντάξουν μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος. Το Αρ. 23 του Συντάγματος αναφέρει τα εξής: «

1. Έκαστος, μόνος ή από κοινού μετ' άλλων, έχει το δικαίωμα να αποκτά, να είναι κύριος, να κατέχη, απολαύη ή διαθέτη οιανδήποτε κινητήν ή ακίνητον ιδιοκτησίαν και δικαιούται να απαιτή τον σεβασμόν του τοιούτου δικαιώματος αυτού. Το δικαίωμα της Δημοκρατίας επί των υπογείων υδάτων, ορυχείων και μεταλλείων και αρχαιοτήτων διαφυλάσσεται.
2. Στέρησις ή περιορισμός οιουδήποτε τοιούτου δικαιώματος δεν δύναται να επιβληθή ειμή ως προβλέπεται υπό του παρόντος άρθρου.
3. Η άσκησις τοιούτου δικαιώματος δύναται να υποβληθή διά νόμου εις όρους, δεσμεύσεις ή περιορισμούς απολύτως απαραιτήτους προς το συμφέρον της δημοσίας ασφαλείας ή της δημοσίας υγείας ή των δημοσίων ηθών ή της πολεοδομίας ή της αναπτύξεως και χρησιμοποιήσεως οιασδήποτε ιδιοκτησίας προς προαγωγήν της δημοσίας ωφελείας ή προς προστασίαν των δικαιωμάτων τρίτων. Διά πάντα τοιούτον όρον, δέσμευσιν ή περιορισμόν, όστις μειώνει ουσιωδώς την οικονομικήν αξίαν της τοιαύτης ιδιοκτησίας, δέον να καταβάλληται το ταχύτερον δικαία αποζημίωσις, καθοριζομένη, εν περιπτώσει διαφωνίας, υπό πολιτικού δικαστηρίου». Θα πρέπει, όμως, να τονιστεί ότι εξέταση θεμάτων Συνταγματικότητας γίνεται μόνο όπου αυτό είναι απαραίτητο για τους σκοπούς της επίλυσης των επίδικων θεμάτων της συγκεκριμένης υπόθεσης και δεν γίνεται θεωρητικά (βλ. Φώτος Χ'Δημητρίου ν Κ.Δ.

(1998)2 Α.Α.Δ.104[1]). Η υπό εκδίκαση περίπτωση παρουσιάζει ιδιαιτερότητα ως προς το ότι η καταχώρηση του memo από πλευράς Αιτήτριας επί της περιουσίας της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 έγινε σε μεταγενέστερο χρόνο από την κατάθεση του Πωλητηρίου Εγγράφου από πλευράς της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 3. Το memo επιβάρυνε ολόκληρη την περιουσία της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 μεταξύ της οποίας ήταν και το Ακίνητο που η Καθ'ης η Αίτηση αρ. 3 είχε αγοράσει και αναφορικά με το οποίο είχε κατατεθεί προ ετών το Πωλητήριο Έγγραφο. Προέχει, συνεπώς, η εξέταση του ποία ήσαν ακριβώς τα δικαιώματα της Αιτήτριας τα οποία ισχυρίζεται ότι παραβιάζονται, με δεδομένο ότι τόσο η Αιτήτρια όσο και η Καθ'ης η Αίτηση αρ. 3 είχαν καταθέσει εμπράγματα βάρη επί του ιδίου Ακινήτου. Όπως αναφέρεται στο αρ.5 του περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου 81(Ι)/2011: «5.

(1)Τηρουμένων των λοιπών προϋποθέσεων του παρόντος Νόμου, η κατάθεση σύμβασης συνιστά εμπράγματο βάρος επί της ακίνητης ιδιοκτησίας που αποτελεί το αντικείμενο της σύμβασης και το εμπράγματο βάρος που δημιουργείται με την κατάθεση της σύμβασης ακολουθεί τη σειρά προτεραιότητας που λαμβάνει με την κατάθεσή της: Νοείται ότι, όταν η ακίνητη ιδιοκτησία η οποία αποτελεί αντικείμενο της σύμβασης είναι τμήμα ακίνητης ιδιοκτησίας εγγεγραμμένης στο όνομα του πωλητή, το εμπράγματο βάρος βαρύνει ολόκληρη την ακίνητη ιδιοκτησία που περιλαμβάνεται στην εγγραφή που υπάρχει στο όνομα του πωλητή και, με τη διενέργεια χωριστής εγγραφής για το εν λόγω τμήμα, το εμπράγματο βάρος περιορίζεται μόνο επί του τμήματος της ακίνητης ιδιοκτησίας το οποίο αποτελεί αντικείμενο της σύμβασης». Η πρόνοια αυτή θα πρέπει να εξεταστεί σε συνάρτηση με το λεκτικό του αρ. 57 του περί Πολιτικής Δικονομίας, το οποίο αναφέρει τα εξής: «Αποτελέσματα της εγγραφής

1. Κατά τη διάρκεια της ισχύος της εγγραφής, το συμφέρον του οφειλέτη χρέους επί της ιδιοκτησίας επιβαρύνεται με την πληρωμή του οφειλόμενου χρέους δυνάμει της δικαστικής απόφασης κατά προτεραιότητα έναντι όλων των χρεών ή υποχρεώσεων του οφειλέτη χρέους με τα οποία δεν επιβαρύνθηκε ειδικά η ιδιοκτησία πριν από την κατάθεση του σημειώματος και ανεξάρτητα από οποιαδήποτε μεταβίβαση ή υποθήκευση που έγινε μετά την εγγραφή της δικαστικής απόφασης η ιδιοκτησία ή τόσο μέρος αυτής όσο θα ήταν αναγκαίο να πωληθεί προς ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης διατάσσεται από το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε χρόνο ενόσω η εγγραφή παραμένει σε ισχύ, να πωληθεί προς εκτέλεση της δικαστικής απόφασης. Ως μέσο θεραπείας για κάθε πρόσωπο στο όνομα του οποίου έχει τυχόν μεταβιβαστεί αυτή ή στο οποίο έχει τυχόν υποθηκευτεί, παραμένει μόνο η αξίωση αποζημίωσης κατά του προσώπου που μεταβίβασε ή που υποθήκευσε την ιδιοκτησία σε αυτό». Κατ' επέκταση, με την κατάθεση του memo επί του Ακινήτου, η Αιτήτρια απέκτησε δικαίωμα επί της περιουσίας της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 που είχε προτεραιότητα μόνο έναντι υποχρεώσεων της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 αναφορικά με τις οποίες η περιουσία της δεν είχε επιβαρυνθεί πριν από την 14.5.
2. Κανένα δικαίωμα δεν απέκτησε έναντι της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 3, ούτε και ήταν δυνατόν η μεταγενέστερη εγγραφή του memo να περιορίσει καθ' οιονδήποτε τρόπο το κατοχυρωμένο από πολλών ετών δικαίωμα της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 3 να εγγραφεί το Ακίνητο επ' ονόματι της. Ακολουθεί πως οι εισηγήσεις στην αγόρευση των ευπαιδεύτων συνηγόρων της Αιτήτριας ότι η εγγραφή του Ακινήτου επ' ονόματι της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 3 με την ταυτόχρονη εξάλειψη του memo οδηγεί σε εξάλειψη των περιουσιακών δικαιωμάτων της Αιτήτριας, δεν μπορούν να γίνουν δεκτοί. Το μόνο δικαίωμα που η Αιτήτρια είχε εξ αρχής ήταν το δικαίωμα να εκτελέσει την απόφαση της αξιώνοντας την εκποίηση του Ακινήτου σε περίπτωση άρσης της εγγραφής του Πωλητηρίου Εγγράφου είτε λόγω ακύρωσης είτε λόγω απόσυρσης του (αρ. 5

(4)του Ν81(Ι)/2011[2]). Το δικαίωμα αυτό ουδόλως επηρεάστηκε, αφού ανέκαθεν προηγείτο το δικαίωμα της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 3 να εγγραφεί το Ακίνητο επ' ονόματι της. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με την ερμηνεία που δίδει ο ευπαίδευτος συνήγορος για την Αιτήτρια ότι το αρ. 57 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, ήτοι ότι το memo θα πρέπει να διατηρηθεί επί της περιουσίας και μετά την μεταβίβαση του Ακινήτου στο όνομα της Καθ'ης η Αίτηση αρ.

1. Ο κ. Πιριλλίδης στηρίζει την εισήγηση του αυτή σε απόσπασμα από την απόφαση στην Αίτηση του Στέλιου Στυλιανίδη για έκδοση διατάγματος τύπου Certiorari Πολ.Εφ. 20/14 ημερ. 17.3.
2. Μελέτη, όμως, της απόφασης εκείνης καταδεικνύει ότι το ζήτημα εξετάστηκε σε άλλο πλαίσιο και ουδόλως οδηγεί στο ότι σε περιπτώσεις όπου υπάρχει προγενέστερη εγγραφή Πωλητηρίου Εγγράφου τα ακίνητα θα πρέπει να μεταβιβάζονται μαζί με μεταγενέστερα εγγραφέντα memo. Των πιο πάνω δεδομένων η εξέταση της Συνταγματικότητας των αρ. 44ΙΗ έως 44 ΚΖ του Ν.9/65 δεν είναι απαραίτητη στην υπό εκδίκαση περίπτωση για επίλυση των επίδικων θεμάτων, εφόσον η Αιτήτρια δεν έχει καταδείξει την ύπαρξη κάποιου δικαιώματος έναντι της Καθ'ης η Αίτηση αρ.
3. Η Αίτηση / Έφεση απορρίπτεται. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, γι΄αυτό και επιδικάζονται εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ των Καθ'ων η Αίτηση αρ. 1, 2 και 3 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) Μ. Παπαδοπούλου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] «Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το Δικαστήριο επιλαμβάνεται ζητημάτων αντισυνταγματικότητας μόνο όταν αυτό είναι απαραίτητο για τις ανάγκες της συγκεκριμένης υπόθεσης (βλέπε, μεταξύ άλλων, Andreas K. Psaras v. The Ministry of Commerce and Industry

(1971)3 C.L.R. 151, Μηλιώτης Ακίνητα Λτδ. v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 5769 έως 5770, απόφαση ημερ. 31/1/1995, και Δημοκρατία v. Kirnouyan και Άλλων, Νομικό Ερώτημα 308, απόφαση ημερ. 22/5/1996). Στην προκείμενη περίπτωση, για τους λόγους που μόλις εξηγήσαμε, ορθά το Κακουργιοδικείο δεν άκουσε τη μαρτυρία που επιδίωκε να παρουσιάσει ο εφεσείων. Τούτου δοθέντος, παρέλκει η εξέταση της συνταγματικότητας του άρθρου 12

(2)του Νόμου». [2] «

(4)Το εμπράγματο βάρος ισχύει μέχρι την ακύρωση ή την απόσυρση της κατάθεσης της σύμβασης με την οποία δημιουργείται...» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο