PROGRESSIVE TECHNOLOGIES INC. ν. KR BALKANIAN SUPPLIES AND SERVICES AE, Αρ. Αγωγής: 698/20, 18/9/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A395 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ.Ι. Κίτσιου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 698/20 Μεταξύ: PROGRESSIVE TECHNOLOGIES INC. Ενάγοντες - και - KR BALKANIAN SUPPLIES AND SERVICES AE Εναγόμενους --------------------- Ημερομηνία: 18.09.2020 Αίτηση ημερομηνίας 20.03.2020 Για Ενάγοντες-Αιτητές: κα Ν. Πογιατζή για κ.κ. Ι. ΦΡΑΓΚΟΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Αντ. Γεωργίου για κ.κ. Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με κλητήριο ένταλμα, ημερομηνίας 20.03.2020, γενικώς οπισθογραφημένο, οι Ενάγοντες αξιώνουν από τους Εναγόμενους το ποσό των €572.941,18 οφειλόμενο, ως οι Ενάγοντες ισχυρίζονται, δυνάμει παράβασης συμφωνίας δανείου και/ή λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού πλέον έξοδα. Την ίδια μέρα που οι Ενάγοντες - στο εξής οι Αιτητές - καταχώρισαν την αγωγή τους καταχώρισαν και μονομερή αίτηση - στο εξής η Αίτηση - αξιώνοντας από το Δικαστήριο την έκδοση εναντίον των Εναγόμενων - στο εξής Καθ΄ ων η Αίτηση - των ακόλουθων προσωρινών διαταγμάτων: Α. Διάταγμα το οποίο να διατάσσει τους Καθ΄ ων η Αίτηση όπως εντός 7 ημερών από την επίδοση του διατάγματος να ετοιμάσουν, καταχωρίσουν και επιδώσουν στους δικηγόρους των Αιτητών ένορκη δήλωση η οποία (α) να αναφέρει όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς που διατηρούν και/ή διατηρούσαν οι Καθ΄ ων η Αίτηση και τους υπογραφείς (signatories) των τραπεζικών λογαριασμών, (β) να δηλώνει και/ή αποκαλύπτει κάθε μεταφορά και/ή έμβασμα και/ή πληρωμή και/ή χρέωση και/ή πίστωση και/ή κατάθεση και/ή είσπραξη που έγινε αναφορικά με τους ανωτέρω λογαριασμούς των Καθ΄ ων η Αίτηση άνω του ποσού των €3.000,00, και (γ) να αναφέρει και/ή δηλώνει και/ή αποκαλύπτει τα περιουσιακά στοιχεία των Καθ΄ ων η Αίτηση στην Κύπρο και στο εξωτερικό. Β. Διάταγμα το οποίο να διατάσσει τους Καθ΄ ων η Αίτηση να παραδώσουν αντίγραφα των τραπεζικών καταστάσεων και οδηγιών και/ή εγκρίσεων πληρωμής, άνω του ποσού των €3.000,00, που δόθηκαν προς τα τραπεζικά ιδρύματα που έχουν λογαριασμούς οι Καθ΄ ων η Αίτηση, καθώς και άλλων εγγράφων που έχουν στην κατοχή και/ή τον έλεγχο τους αναφορικά με τους εν λόγω τραπεζικούς λογαριασμούς. Γ. Διάταγμα το οποίο να παγοποιεί και/ή δεσμεύει συγκεκριμένο λογαριασμό των Καθ΄ ων η Αίτηση που διατηρούν στην ALPHA BANK S.A. στην Ελλάδα, μέχρι το ποσό των €572.941,18, και μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι την τελική εκδίκαση και/ή αποπεράτωση της και/ή τροποποίηση της απόφασης του Δικαστηρίου. Δ. Διάταγμα το οποίο να διατάσσει τους Καθ΄ ων η Αίτηση όπως μη προβούν σε οποιαδήποτε πράξη και/ή ενέργεια, αποξένωσης και/ή διάθεσης και/ή μεταβίβασης, με οποιοδήποτε τρόπο, και/ή πώλησης και/ή δωρεάς και/ή επιβάρυνσης, με οποιοδήποτε τρόπο, και/ή ενεχυρίασης και/ή υποθήκευσης των οποιωνδήποτε περιουσιακών στοιχείων τους, είτε αυτά βρίσκονται εντός ή εκτός της Κύπρου και/ή να μην προβούν σε οποιαδήποτε ενέργεια και/ή πράξη σε σχέση με οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία τους, είτε αυτά βρίσκονται εντός ή εκτός Κύπρου, μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι την τελική εκδίκαση και/ή αποπεράτωση της αγωγής και/ή τροποποίησης της απόφασης του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο που εξέτασε μονομερώς την προαναφερόμενη Αίτηση εξέδωσε διατάγματα ως οι παράγραφοι Γ και Δ, τα οποία όρισε ως επιστρεπτέα, και περαιτέρω όρισε για επίδοση την Αίτηση ως προς τα αιτούμενα διατάγματα Α και Β. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Αχχχχχχ Αχχχχχχχχ Φχχχχχχ, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Αιτητές, δεόντως εξουσιοδοτημένης από αυτούς, ως δηλώνει, για να προβεί στην ένορκη δήλωση. Γνωρίζει τα γεγονότα από πληροφορίες που της έχουν δοθεί από τους Αιτητές, ειδικότερα από τον Iχχχχ Kχχχχχχ, ο οποίος είναι ο μοναδικός διευθυντής και μέτοχος των Αιτητών, καθώς επίσης έλαβε γνώση από έγγραφα που βρίσκονται στο φάκελο της υπόθεσης ως αυτός τηρείται στο γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών. Ως περαιτέρω εξηγεί η ενόρκως δηλούσα, προβαίνει στην ένορκη δήλωση καθότι ο διευθυντής των Αιτητών δεν ήταν δυνατό να ταξιδέψει στην Κύπρο και να ορκιστεί, εξαιτίας ανειλημμένων επαγγελματικών υποχρεώσεων του. Εξηγείται περαιτέρω ότι ο διευθυντής των Αιτητών είναι επίσης μέτοχος του 50% του μετοχικού κεφαλαίου των Καθ΄ ων η Αίτηση ενώ το υπόλοιπο 50% κατέχεται από τον Χχχχχχχχ Ρχχχχχχχ, ο οποίος είναι και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου και διευθύνων σύμβουλος των Καθ΄ ων η Αίτηση. Πριν την ίδρυση των Καθ΄ ων η Αίτηση και δη στις 14.12.2017 ο Ρέγγας και οι Αιτητές μέσω του διευθυντή τους υπέγραψαν Μνημόνιο Συναντίληψης, αναφορικά με τις εταιρείες KINETICO PETROL & SUPPLIES LTD, KINETIC PETROL & GAS S.A. και C.R. BALKANIAN TRADE IKE. Ειδικότερα συμφωνήθηκε, με το προειρημένο μνημόνιο, ότι ο Ρχχχχχ, έναντι συμφωνηθέντος ανταλλάγματος, θα πωλούσε στον Iχχχχ Kχχχχχχχ, διευθυντή των Αιτητών, το 50% του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας KINETICO PETROL & SUPPLIES LTD, επίσης θα μεταβίβαζε στον Iχχχχ Kχχχχχ το 1% του μετοχικού κεφαλαίου της KINETIC PETROL & GAS S.A. καθώς και το 1% του μετοχικού κεφαλαίου της C.R. BALKANIAN TRADE IKE. Στις 14.06.2018 συμφωνήθηκε γραπτώς μεταξύ των διαδίκων όπως οι Αιτητές παραχωρήσουν στους Καθ΄ ων η Αίτηση δάνειο ύψους €400,000,
- Συμφωνήθηκε περαιτέρω πως η συμφωνία θα είχε διάρκεια 18 μηνών και εκτός από την επιστροφή του κεφαλαίου θα πληρωνόταν και τόκος ύψους €186.000,00, ως τόκος και επιπρόσθετη αποζημίωση από την υπερεκμετάλλευση του κεφαλαίου του δανείου. Η αποπληρωμή του κεφαλαίου θα γινόταν με τρεις ισόποσες δόσεις. Η πρώτη δόση θα ήταν πληρωτέα 8 μήνες μετά την καταβολή του δανείου, η δεύτερη πληρωτέα 12 μήνες μετά την καταβολή του δανείου και η τρίτη 18 μήνες μετά την καταβολή του δανείου. Η πληρωμή του επιτοκίου θα γινόταν με ισόποσες μηνιαίες δόσεις αρχομένων 2 μήνες μετά την καταβολή του δανείου. Συμφωνήθηκε επίσης ότι οι Αιτητές θα είχαν δικαίωμα να λαμβάνουν γνώση των οικονομικών/λογιστικών βιβλίων των Καθ΄ ων η Αίτηση, κατόπιν αιτήματος, ως επίσης ότι οι Αιτητές θα είχαν δικαίωμα προσυπογραφής και έγκρισης οποιασδήποτε πληρωμής από τους Καθ΄ ων η Αίτηση η οποία θα υπερέβαινε το ποσό των €3.000,
- Τέλος συμφωνήθηκε ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας θα ήταν αρμόδιο για επίλυση τυχόν διαφορών και σύμφωνα με το Κυπριακό Δίκαιο. Ακολούθως στις 15.06.2018 οι Αιτητές μετέφεραν το ποσό του δανείου σε λογαριασμό των Καθ΄ ων η Αίτηση. Είναι η εκδοχή των Αιτητών πως οι Καθ΄ ων η Αίτηση προς αποπληρωμή του επίδικου δανείου κατέβαλαν στους Αιτητές μόνο 4 δόσεις, κατά τους μήνες Αύγουστο μέχρι Νοέμβριο του 2018, για το συνολικό ποσό των €37.058,82, ωστόσο, κατά τον τρόπο που εξηγείται και παρά τις σχετικές οχλήσεις και λοιπή αλληλογραφία που ανταλλάχθηκε για αποπληρωμή του οφειλόμενου ποσού, κεφαλαίου και τόκων, οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν κατέβαλαν οποιοδήποτε άλλο ποσό στους Αιτητές, παρά τις περί αντιθέτου υποσχέσεις που δόθηκαν σε συνάντηση, ημερομηνίας 27.12.2019, μεταξύ των δικηγόρων των Αιτητών και του δικηγόρου των Καθ΄ ων η Αίτηση. Επίσης, παρότι στάλθηκε πρόταση εκ μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση για αποπληρωμή, όταν ζητήθηκαν από τους τελευταίους στοιχεία των τραπεζικών τους λογαριασμών, προκειμένου να ελεχθεί το αξιόχρεο και το αξιόπιστο της πρότασης προς αποπληρωμή, τέτοια στοιχεία δεν δόθηκαν μέχρι σήμερα. Επιπρόσθετα των πιο πάνω η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι εξ όσων την έχει πληροφορήσει ο διευθυντής των Αιτητών στις 10.03.2020 αντιλήφθηκε ότι ο Ρχχχχχ προέβη σε παράνομη, παράτυπη, δόλια και μη εξουσιοδοτημένη, εν πάση περιπτώσει κατά παράβαση της νομίμου ακολουθητέας διαδικασίας, αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων της KINETICO PETROL & SUPPLIES LTD δηλαδή των μετοχών που κατέχουν στην KINETIC PETROL LLC δεόντως εγγεγραμμένη στο Κόσοβο. Ενώ η KINETICO PETROL & SUPPLIES LTD ήταν ο μοναδικός μέτοχος της KINETIC PETROL LLC, από έρευνα στην οποία προέβη ο διευθυντής των Αιτητών, στη διαδικτυακή ιστοσελίδα του Οργανισμού Εγγραφής Επιχειρήσεων του αρμόδιου Υπουργείου στο Κόσοβο, διαφαίνεται ότι πλέον μοναδικός δικαιούχος μέτοχος είναι ο Ρχχχχχχχ. Ο διευθυντής των Αιτητών ως μέτοχος του 50% των μετοχών της KINETICO PETROL & SUPPLIES LTD επιφυλάσσει τα δικαιώματα του αναφορικά με τη ρηθείσα ενέργεια του Ρέγγα. Τέλος αναφέρεται από την ενόρκως δηλούσα ότι δυνάμει της επίδικης συμφωνίας δανείου οι Καθ΄ ων η Αίτηση οφείλουν στους Αιτητές το συνολικό ποσό των €572.941,
- Δηλώνεται δε πως η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων είναι αναγκαία, ώστε να μην εκμηδενιστεί ή να μειωθεί η αξία των Καθ΄ ων η Αίτηση, προκειμένου οι Αιτητές να μπορέσουν να εκτελέσουν απόφαση που τυχόν ήθελε εκδοθεί προς όφελος τους. Υπήρχε δε επείγουσα ανάγκη προς τούτο ώστε να διατηρηθεί η υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων και να μην προκληθεί περαιτέρω ζημιά στους Αιτητές. Με συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 24.03.2020 οι Αιτητές αναφέρονται στην εξασφάλιση διατάγματος, ημερομηνίας 13.03.2020, για άδεια σφράγισης, προτιθέμενου να καταχωριστεί, γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος. Ενάντια στην Αίτητη οι Καθ΄ ων η Αίτηση έχουν καταχωρίσει στις 25.05.2020 Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης προβάλλοντας 24 λόγους ένστασης οι οποίοι, συνοψιζόμενοι και εντασσόμενοι στην ουσία της επίδικης Αίτησης αλλά και στα επίδικα θέματα αυτής, συνίστανται στο ότι δεν συντρέχει το στοιχείο του κατεπείγοντος, ότι υπήρξε καθυστέρηση στη λήψη μέτρων, ότι υπήρξε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων και παραπλάνηση του Δικαστηρίου, ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, ότι τα εκδοθέντα διατάγματα εκφεύγουν του ύψους της αξίωσης της αγωγής, προκαλώντας στους Καθ΄ ων η Αίτηση παράλυση και επηρεάζοντας τρίτα πρόσωπα, συνεργάτες και πιστωτές των Καθ΄ ων η Αίτηση, και πως η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη επιδιώκοντας αλλότριους σκοπούς. Τέλος προβάλλονται οι θέσεις ότι υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας και ότι παραβιάζονται οι αρχές της φυσικής δικαιοσύνης. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του Γχχχχχχ Πχχχχ, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Καθ΄ ων η Αίτηση, οι αξιωματούχοι των οποίων δεν ήταν δυνατό να παραστούν στην Κύπρο, αφού η έδρα των Καθ΄ ων η Αίτηση είναι στην Ελλάδα. Δηλώνει ωστόσο εξουσιοδοτημένος από τους Καθ΄ ων η Αίτηση για να προβεί στην ένορκη δήλωση, έχει δε πληροφορηθεί όλα τα γεγονότα της υπόθεσης από τους διευθυντές, μετόχους και αξιωματούχους των Καθ΄ ων η Αίτηση. Κατ΄ αρχήν ο ενόρκως δηλών ανεπίτρεπτα ως διαπιστώνεται, παραθέτει, επαναλαμβάνοντας, τους λόγους ένστασης επί του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης. Σύμφωνα ωστόσο με τη Δ.39 Κ.1 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας επί των ενόρκων δηλώσεων αναμένεται πως θα παρατίθενται γεγονότα και όχι νομικοί ισχυρισμοί. Περαιτέρω ο ενόρκως δηλών απορρίπτει την εκδοχή των Αιτητών, όπως αυτή περιγράφεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση, και δηλώνει ότι οι Αιτητές κατά την εξασφάλιση, μονομερώς, των προσωρινών διαταγμάτων παρουσίασαν αναληθή στοιχεία και παραπλάνησαν το Δικαστήριο. Πιο συγκεκριμένα ότι (Α) το δάνειο των Καθ΄ ων η Αίτηση στην πραγματικότητα ήταν εξαγορά μετοχών, κατά τον τρόπο που έγινε και στην περίπτωση της KINETICO PETROL & SUPPLIES LTD, με τη διαφορά ότι δεν υπογράφηκε μνημόνιο συναντίληψης, όπως έγινε με την εταιρεία KINETICO, και ποτέ δεν υπήρξε συμφωνία δανείου με τους Καθ΄ ων η Αίτηση, ούτε και με την εταιρεία KINETICO, (Β) συμφωνήθηκε πως θα γινόταν επένδυση με αντάλλαγμα την απόκτηση του 50% των μετοχών των Καθ΄ ων η Αίτηση, και είναι με αυτό τον τρόπο που εν τέλει ο Kχχχχχχχχ κατέστη μέτοχος των Καθ΄ ων η Αίτηση, επρόκειτο για επένδυση του τελευταίου πλέον κερδοφορία για αυτόν, για το ποσό των €186.000,00, με τη συμφωνία όπως η όποια καταβολή ποσού στον Kχχχχχχχ γίνει από τα κέρδη των Καθ΄ ων η Αίτηση και εφόσον θα υπήρχε κερδοφορία, γι΄ αυτό άλλωστε η συμφωνία δανείου, Τεκμήριο 5 επί της Αίτησης, είναι πανομοιότυπη σε περιεχόμενο με τη συμφωνία δήθεν δανείου που αφορά την εταιρεία KINETIC, (Γ) ο λόγος που υπογράφηκε συμφωνία που αναφέρεται ως δάνειο ήταν επειδή ο Kχχχχχχχχ είναι ουκρανός υπήκοος και οι Αιτητές είναι εταιρεία από το Μπελίζ, ώστε να αποστέλλονται χρήματα στους λογαριασμούς που ήθελε ο Κχχχχχχχ με τελικούς δικαιούχους υπηκόους χωρών εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, το δε ποσό των €400.000,00 καταβλήθηκε έναντι της εξαγοράς του 50% των μετοχών χωρίς να αναφέρεται οτιδήποτε στην επίδικη συμφωνία, (Δ) ο λόγος που οι συμφωνίες υπογράφηκαν ως συμφωνίες δανείου είναι επειδή με βάση τα capital controls των ελληνικών τραπεζών, κατά τη δεδομένη περίοδο, έπρεπε να παρουσιάζονται έγγραφα για να επιτρέπονται πληρωμές μεγάλων ποσών, ενώ με τις συμφωνίες δανείων καθίστατο δυνατή η πληρωμή προς τον Kχχχχχχχχ κατόπιν απαίτησης βέβαια του ίδιου. Εν πάση περιπτώσει καλούνται οι Αιτητές να παρουσιάσουν απόδειξη ότι εξαγόρασαν τις μετοχές των Καθ΄ ων η Αίτηση με ποσό άλλο από τις €400.000,00, που αναφέρεται ως δήθεν δάνειο που παραχωρήθηκε προς τους Καθ΄ ων η Αίτηση. Ως περαιτέρω αναφέρει ο ενόρκως δηλών επί της ένστασης, σε συνέχεια με την ουσία των προλεγόμενων του, η συνεργασία μεταξύ των διαδίκων άρχισε ομαλά εφόσον υπήρξε άμεσα κερδοφορία των εταιρειών, εξού και οι Καθ΄ ων η Αίτηση είχαν καταβάλει διάφορα ποσά στον Kχχχχχ, ωστόσο αργότερα για διάφορους λόγους δεν υπήρχε κερδοφορία για τους Καθ΄ ων η Αίτηση, ως εκ τούτου στη βάση συνεννόησης και συμφωνίας με τους Αιτητές δεν καταβάλλονταν σε αυτούς οποιαδήποτε ποσά. Επιπλέον όμως ο Kχχχχχχχ προκαλούσε προβλήματα στη συνεργασία με όλες τις εμπλεκόμενες εταιρείες, δεν ήταν συνεργάσιμος, κωλυσιεργούσε και με παράλογες απαιτήσεις αρνούνταν να υπογράψει για απλές πληρωμές των €3.000,00 ή €4.000,00 που αφορούσαν στην καθημερινή λειτουργία των εμπλεκόμενων εταιρειών, και ως αποτέλεσμα το όλο ζήτημα κατέληξε να συζητηθεί στις συναντήσεις που όντως έλαβαν χώρα στην Κύπρο στις 27.12.
- Η ουσία και η εξήγηση στη συμπεριφορά του Kχχχχχχχχχ προέρχεται από το γεγονός ότι αυτός δεν δεχόταν και δεν κατανοούσε ότι είναι επένδυση που είχε κάνει, και πως ουδείς μπορούσε να του εγγυηθεί ή να του εξασφαλίσει την άμεση απόδοση της. Αποφασίστηκε δε στις 27.12.2019 όπως ο Ρχχχχχ εξαγοράσει τις μετοχές του Kχχχχχχχ, σε όλες τις εταιρείες, μιας και ο τελευταίος ενδιαφερόταν να πωλήσει τις μετοχές του και από την άλλη δεν ενδιαφερόταν να αγοράσει τις μετοχές του Ρχχχχ προς επίλυση του αδιεξόδου. Στο πλαίσιο αυτό είναι που έγινε και η πρόταση για την καταβολή 1,2 εκατομμυρίου ευρώ στις 03.03.2020, ως προκύπτει από το Τεκμήριο 31 επί της Αίτησης, και όχι ότι οφειλόταν οποιοδήποτε ποσό προς τους Αιτητές έναντι οποιουδήποτε δανείου. Οι Αιτητές είχαν δε τηλεφωνικώς αναφέρει στους Καθ΄ ων η Αίτηση ότι αποδέχονταν την πρόταση και πως εκπρόσωποι τους στην Κύπρο θα μετέβαιναν στην Ουκρανία ώστε ο ίδιος ο Kχχχχχχχ να υπογράψει και να δώσει και γραπτώς την αποδοχή της εν λόγω πρότασης. Αντί τούτου όμως καταχωρίστηκε η παρούσα αγωγή. Το προαναφερόμενο ποσό 1,2 εκατομμυρίων ευρώ αφορούσε τις €400.000,00 που δόθηκαν για εξαγορά του 50% των μετοχών των Καθ΄ ων η Αίτηση και το ποσό των €550.000,00 για εξαγορά του 50% των μετοχών της KINETICO. Η πρόταση ήταν μεγαλύτερη διότι ο Ρχχχχχ είχε εντοπίσει νέο επενδυτή πρόθυμο να καταβάλει το εν λόγω ποσό, και με αυτό τον τρόπο θα λυνόταν η συνεργασία με τον Kχχχχχχχ που ως διαφάνηκε δεν θα είχε μέλλον. Η αναφορά στην πρόταση που έγινε για καταβολή του εν λόγω ποσού, ως ποσού έναντι δανείου, έγινε διότι μόνο με αυτό τον τρόπο θα μπορούσε να καταβληθεί μέσω ελληνικής τράπεζας το εν λόγω ποσό στον Kχχχχχχχχχ. Με αναφορά στα γεγονότα που και οι Αιτητές προβάλλουν, ο ενόρκως δηλών επί της ένστασης, διατηρώντας σαφώς επιφύλαξη λόγω της εκδοχής των Καθ΄ ων η Αίτηση, αναφέρει πως κατά την εξασφάλιση των προσωρινών διαταγμάτων δεν υπήρχε το κατ΄ επείγον αφού, ακόμη και με βάση την εκδοχή που εκθέτουν οι Αιτητές, διαφαίνεται ότι υπήρξε καθυστέρηση στην οποιαδήποτε αναμενόμενη αντίδραση των Αιτητών. Απορρίπτεται επίσης η μαρτυρία των Αιτητών περί διακοπής της πρόσβασης του Kχχχχχχχχ σε σχετική ηλεκτρονική διεύθυνση της εταιρείας KINETIC, αποδέχονται ωστόσο οι Αιτητές πως υπήρξε κάποιο μικρό τεχνικό πρόβλημα στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του το οποίο όμως επιδιορθώθηκε με αποστολή μηνυμάτων σε άλλη ηλεκτρονική διεύθυνση που δόθηκε από τον Kχχχχχχχχχ. Τέλος, ο ενόρκως δηλών επί της ένστασης, υποδεικνύει ότι τα εκδοθέντα διατάγματα είναι άδικα με ευρύ πεδίο και εκφεύγουν της αξίωσης των Αιτητών, δεσμεύουν δε όλα τα περιουσιακά στοιχεία των Καθ΄ ων η Αίτηση χωρίς διάκριση και χωρίς οποιαδήποτε πρόνοια, η οποία να επιτρέπει στους Καθ΄ ων η Αίτηση να χρησιμοποιούν έστω κάποια από τα κεφάλαια τους για να εξασφαλίσουν την επιβίωση ή τη λειτουργία τους. Η σχετική θέση που προβάλλουν είναι πως, με τα εκδοθέντα διατάγματα προκαλείται παράλυση στη λειτουργία των Καθ΄ ων η Αίτηση στη βάση μιας ολότελα αβάσιμης απαίτησης. Ανεξάρτητα όμως με όλα τα προαναφερόμενα προωθείται και η θέση πως αν ήθελε γίνει αποδεκτό ότι πρόκειται περί συμφωνίας δανείου το δάνειο δεν κατέστη πληρωτέο, καθότι στην επίδικη συμφωνία προνοείται πως η αποπληρωμή του θα γίνει από το προϊόν εκμετάλλευσης της δανειολήπτριας εταιρείας και συνεπώς η αποπληρωμή εξαρτάται από την κερδοφορία της, δεν αποδείχθηκε όμως ότι ενεργοποιήθηκε η υποχρέωση αποπληρωμής των Καθ΄ ων η Αίτηση, καθότι οι τελευταίοι δεν παρουσιάζουν κερδοφορία μετά τις 28.11.2018 που είχε γίνει η τελευταία πληρωμή ποσού στον Kχχχχχχχχ. Επιπρόσθετα δε γίνεται μνεία περί τοκογλυφίας αφού το ποσό των €186.000,00 πλέον επιτόκιο 4% έναντι του κεφαλαίου των €400.000,00 ξεπερνά κατά πολύ τα επιτρεπτά όρια που μπορεί να επιβληθούν επί δανείου υπό μορφή τόκου. Πρόκειται για επιτόκιο της τάξεως πέραν του 50% που καταφανώς αποτελεί τοκογλυφία. Η ακροαματική διαδικασία της Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που την υποστηρίζουν και της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει τους λόγους ένστασης, αλλά και των γραπτών αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων. Το Δικαστήριο δεν κρίνει απαραίτητο να παραθέσει λεπτομερώς τις θέσεις που προώθησαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων διά των εμπεριστατωμένων, στοχευμένων και από κάθε άποψη πλήρως βοηθητικών προς το Δικαστήριο αγορεύσεων τους. Η ανάλυση διά των εν λόγω αγορεύσεων υπήρξε εξαντλητική επί όλων των ζητημάτων που θα απασχολήσουν το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο διατηρεί κατά νου τις θέσεις και τα επιχειρήματα των διαδίκων και θα αναφερθεί σε αυτά, στο βαθμό που θα κριθεί αναγκαίο, για σκοπούς αιτιολόγησης της παρούσας απόφασής του. Νομική Πτυχή: Η αίτηση βασίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 29 και 32, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6 άρθρα 4, 5 και 9, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θθ. 1 - 3, 5, 7-9 και 12 και στη Δ.64, στον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, στις αρχές επί των διαταγμάτων τύπου Norwich Prarmacal, στις αρχές του κοινοδικαίου του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου, του δικαίου της επιείκειας καθώς και στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Αναφορικά με τα άρθρα 4 και 5 του Κεφ. 6, το Δικαστήριο παραπέμπει στο πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδη,
(1994)1 Α.Α.Δ. 694 όπου στη σελίδα 701 αναφέρονται τα εξής: «... Τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60, που προσδιορίζει, όπως είπαμε πιο πριν το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων.» Το άρθρο 32 του Ν.14/60 ερμηνεύθηκε μέσα από σωρεία αποφάσεων των Κυπριακών Δικαστηρίων. Είναι ξεκάθαρο, μέσα από τη νομολογία (βλέπε Κarydas Taxi Co Ltd v. Andreas Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321, Constantinides v. Makriyiorghou and another
(1978)1 C.L.R. 585 και η Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557) πως για να τύχει εφαρμογής θα πρέπει να πληρούνται οι πιο κάτω προϋποθέσεις: (α) Σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα ότι ο αιτητής δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή ή σε ανταπαίτηση. (γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Αναφορικά με την πρώτη προϋπόθεση, έχει ερμηνευθεί, από τη νομολογία, πως δεν περιλαμβάνεται οτιδήποτε πέραν από του να αποδειχθεί ότι πρόκειται περί συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα και τη μαρτυρία. Για δε την ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο αιτητής σε θεραπεία, επεξηγείται στη νομολογία, ότι αφορά στην απόδειξη ύπαρξης υπόθεσης πέραν από απλή πιθανότητα αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις πολιτικές υποθέσεις. Ειδικότερα σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση είναι χρήσιμα τα όσα αναφέρονται στην υπόθεση Α. Κυτάλα ν. Άννα Χρυσάνθου και άλλοι
(1996)1 Α.Α.Δ. 253 και είναι τα εξής: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας, που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Others
(1982)1 CLR 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας.» Μετά την εξέταση των πιο πάνω προϋποθέσεων και εφόσον αυτές πληρούνται, το Δικαστήριο θα πρέπει επιπλέον να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει αιτούμενο διάταγμα ή να διατηρήσει εκδοθέν διάταγμα σε ισχύ. Είναι προφανές ότι σκοπός της εξασφάλισης προσωρινού διατάγματος είναι η προστασία του αιτητή για να αποζημιωθεί ή να προστατευθεί σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής ή της ανταπαίτησης του μετά την ακρόαση. Η ανάγκη προστασίας του αιτητή δεν μπορεί παρά να σταθμίζεται βέβαια με την αντίστοιχη ανάγκη να προστατευθεί ο αντίδικος από ζημιά που θα ήταν δυνατό να υποστεί κατά την άσκηση των δικών του δικαιωμάτων. Το Δικαστήριο συνεπώς θα πρέπει πάντοτε να σταθμίζει τα δύο πιο πάνω στοιχεία και να καθορίσει, όσο είναι δυνατό, ποιος από τους δύο διάδικους (ή περισσότερους αν υπάρχουν), θα υποστεί τη λιγότερη ταλαιπωρία από την έκδοση ή όχι προσωρινού διατάγματος (Βλέπε υπόθεση American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd
(1975)1 All E.R. 504, 509-510). Παράμετρος η οποία επίσης εξετάζεται, πριν την έκδοση προσωρινού διατάγματος, είναι και το κατά το πόσο οι αποζημιώσεις στις οποίες δυνατό να δικαιούται ο αιτητής, θα ήταν εύκολο ή δυνατό να υπολογισθούν με αρκετή βεβαιότητα. Η δυσκολία ή αδυναμία υπολογισμού αποτελεί παράγοντα ο οποίος συνηγορεί υπέρ της έκδοσης τέτοιου διατάγματος. (Βλέπε υπόθεση Καρυδάς Ταξί Co Ltd ν. Ανδρέας Κωμοδίκης
(1975)1 Α.Α.Δ 321. Αποτελεί βασική αρχή, την οποία το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη του κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, για έκδοση ή μη προσωρινού διατάγματος, πως είναι ανεπιθύμητο να ζητείται, με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα, ουσιαστικά η ίδια θεραπεία με αυτή της αγωγής, ούτως ώστε να μην αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα σε δύο περιπτώσεις. (Βλ. γενικά Halsbury´s Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 21, παράγρ. 763, Michael v. Brenivos Ltd
(1969)1 C.L.R. 578, Bhimjiyani v. Gregoriou
(1980)1 C.L.R. 14 και η υπόθεση Re Χ΄ Κωνσταντή, Αίτ. 89/98
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1827). Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπεράσματα:- Πριν προχωρήσει το Δικαστήριο στην εξέταση των προϋποθέσεων έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, κρίνεται σκόπιμο να αποφασισθούν δύο ζητήματα, τα οποία ηγέρθηκαν από τους Καθ΄ων η Αίτηση, και τα οποία όντως ενέχουν τέτοια σημασία στην κρίση της Αίτησης, που αν γίνουν αποδεχτές οι θέσεις και εισηγήσεις των Καθ΄ ων η Αίτηση, θα προκύψει και καταλυτικής σημασίας αποτέλεσμα για την Αίτηση. Τα δύο ζητήματα αφορούν (α) στη θέση για απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων κατά την εξασφάλιση των προσωρινών διαταγμάτων και (β) στην απουσία του στοιχείου του κατ΄ επείγοντος. Οι συνέπειες μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων, ή απόκρυψης τέτοιων, κατά την εξασφάλιση μονομερώς προσωρινού διατάγματος, είναι σαφώς διατυπωμένες στη νομολογία (βλέπε ενδεικτικά υπόθεση Ιερά Μητρόπολη Πάφου ν. Aristo Developers Ltd
(2011)1 A.A.Δ. 1377) ως εκ τούτου δεν είναι πρόθεση του Δικαστηρίου να ενδιατρίψει περαιτέρω επί του θέματος αυτού. Έχοντας διεξέλθει με κάθε δυνατή προσοχή τα όσα προβάλλουν οι Καθ΄ ων η Αίτηση στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης, που υποστηρίζει την ένσταση, ειδικότερα, όμως επιγραμματικά, πως στην πραγματικότητα δεν συνάφθηκε συμφωνία δανείου μεταξύ των διαδίκων αλλά πρόκειται για συμφωνία εξαγοράς μετοχών και επένδυσης, με εμπλεκόμενες και άλλες εταιρείες, και προκειμένου να παρακαμφθούν τα capital controls των ελληνικών τραπεζών, κρίνεται πως αυτά αντανακλούν σε γεγονότα που σχετίζονται άμεσα με την ουσία της εκδοχής τους. Συνεπώς πρόκειται για αμφισβητούμενα από τους διάδικους γεγονότα και ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν νομιμοποιείται να τα θεωρήσει ως δεδομένα γεγονότα, και επομένως να τα αξιολογήσει ως τέτοια, προκειμένου να συμπεράνει ότι πρόκειται ή όχι περί ουσιωδών γεγονότων τα οποία δεν αποκαλύφθηκαν από τους Αιτητές. Κατ΄ επέκταση δεν είναι επιτρεπτό για το Δικαστήριο να εξάξει το συμπέρασμα που οι Καθ΄ ων η Αίτηση εισηγούνται, θα αξιολογήσει όμως τα εν λόγω γεγονότα κατά την εξέταση της ουσίας της Αίτησης. Εξετάζοντας την εισήγηση ότι κατά την εξασφάλιση των προσωρινών διαταγμάτων δεν υπήρχε το στοιχείο του κατ΄ επείγοντος επισημαίνεται κατ΄ αρχήν πως, οι Καθ΄ ων η Αίτηση, στηριζόμενοι σε συνειρμούς που σχετίζονται με την εκδοχή τους και κατ΄ ακολουθία επ΄ αυτών εδράζεται και η σχετική εισήγηση τους, θεωρούν ως δεδομένο ότι η εκδοχή γεγονότων που προωθούν είναι αποδεκτή από την πλευρά των Αιτητών. Δεν συντρέχει όμως τέτοιο υπόβαθρο ενώπιον του Δικαστηρίου. Ό,τι προφανώς εξέτασε το Δικαστήριο κατά την παραχώρηση των προσωρινών διαταγμάτων είναι τα στοιχεία που συνθέτουν την εκδοχή των Αιτητών. Με βάση αυτά προφανώς ικανοποιήθηκε ότι συνέτρεχε το στοιχείο του κατ΄ επείγοντος έχοντας προδήλως κατά νου σχετική νομολογία (βλέπε μεταξύ άλλων Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598). Η μαρτυρία δε των Αιτητών η οποία αφορά στην παράβαση της συμφωνίας δανείου, ημερομηνίας 14.06.2018, σε συνυφασμό με το γεγονός ότι δίδονταν υποσχέσεις για εξόφληση, με τελευταία πρόταση για διευθέτηση στις 03.03.2020, ως συνάγεται από το Τεκμήριο 31 επί της Αίτησης, ενώ στις 10.03.2020 έγινε αντιληπτό, κατ΄ ισχυρισμό των Αιτητών, ότι αποξενώθηκαν παράτυπα περιουσιακά στοιχεία άλλης εταιρείας στην οποία ο διευθυντής των Αιτητών είχε μετοχές, είναι καθόλα σχετική. Κρίνεται πως οι Καθ΄ ων η Αίτηση κατά την ακρόαση της Αίτησης δεν έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε στοιχείο το οποίο να ανατρέπει την αρχική εικόνα που εύλογα σχημάτισε το Δικαστήριο, ήτοι πως σε περίπτωση που δεν εκδίδονταν μονομερώς τα προσωρινά διατάγματα υπήρχε κίνδυνος αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων των Καθ΄ ων η Αίτηση, περιλαμβανομένης και ρευστοποίησης χρηματικών ποσών από τραπεζικούς λογαριασμούς. Παρεμβάλλει εδώ χρήσιμο να παρατηρηθεί πως οι Καθ΄ ων η Αίτηση με τη μαρτυρία τους ενίσχυσαν τις ανησυχίες των Αιτητών, αλλά και την κρίση του Δικαστηρίου, επί του υπό συζήτηση θέματος, αφού με ένορκη μαρτυρία επιβεβαιώνουν ότι υπάρχουν τρίτα πρόσωπα συνεργάτες και πιστωτές των Καθ΄ ων η Αίτηση οι οποίοι δεν μπορούν να πληρωθούν εξαιτίας της παγοποίησης του τραπεζικού τους λογαριασμού. Ως εκ τούτου είναι πέραν από εμφανές τι θα ακολουθούσε σε περίπτωση που δεν παραχωρούνταν μονομερώς τα διατάγματα. Συνακόλουθα των πιο πάνω απορρίπτεται η εισήγηση των Καθ΄ ων η Αίτηση, για ακύρωση των προσωρινών διαταγμάτων, ενόψει της μη αποδοχής των θέσεων τους και για τα δύο ζητήματα που ήγειραν. Εξετάζεται στη συνέχεια κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων, εφόσον αυτές αμφισβητούνται. Λαμβανομένων υπόψη των νομικών αρχών και κανόνων που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, καθώς και τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από όλες τις πλευρές, χωρίς να διενεργείται αξιολόγηση ως προς την αξιοπιστία αυτής, αλλά κατά αφηρημένο και αντικειμενικό κριτήριο, αποφασίζονται τα πιο κάτω: (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση:- Λαμβανομένων περαιτέρω υπόψη των νομολογηθέντων αναφορικά με το πρώτο κριτήριο, το οποίο θα πρέπει να αποδεικνύεται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα, και το οποίο θα πρέπει να σχετίζεται κατ' ουσία με τη νομική και μόνο θεμελίωση της Απαίτησης των Αιτητών, (βλέπε Π. Σκουτέλλα ν. Μ. Σκουτέλλα ECLI:CY:DOD:2017:3, Πολιτική Έφεση Αρ. 43/2012 ημερομηνίας 24.03.2017) κρίνεται πως αναμφισβήτητα το περιεχόμενο του Κλητηρίου Εντάλματος, ειδικότερα η αξίωση για το ποσό των €572.941,18 ως υπόλοιπο δανείου, υποστηριζόμενο ενόρκως και δια των αναγκαίων λεπτομερειών που η παρούσα διαδικασία επιβάλλει, με επισυνημμένη γραπτή συμφωνία δανείου, υπογραμμένη από τους διαδίκους, κρίνεται ότι το υπόβαθρο που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου δικαιολογεί συμπέρασμα ότι ενώπιον του τέθηκε σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και συζητήσιμη υπόθεση εκ μέρους των Αιτητών. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία:- Η σύνοψη όλων των ισχυρισμών των Αιτητών μαζί με τη μαρτυρία που έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου αντανακλά στην εκδοχή τους ότι, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν εξόφλησαν το δάνειο που τους παραχώρησαν πλέον τόκους, σαν αποτέλεσμα του οποίου οι Αιτητές θα δικαιούνται να λάβουν αποζημιώσεις για το αξιούμενο ποσό το οποίο εξειδικεύεται από τον ενόρκως δηλούντα με αναφορά στη γραπτή συμφωνία δανείου. Με βάση το πιο πάνω πλαίσιο προβάλλει αναγκαίο να απαντηθεί αν τα στοιχεία που οι Αιτητές έθεσαν, ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι ικανά για να δικαιολογήσουν συμπέρασμα ότι υπάρχει προοπτική ή πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή τους, πέραν της απλής πιθανότητας. Χωρίς το Δικαστήριο να έχει προβεί σε υποκειμενική αξιολόγηση της ενώπιον του μαρτυρίας, όπως αυτή παρουσιάστηκε και από τις δύο πλευρές, κρίνεται ότι η εκδοχή των Αιτητών διέπεται από συγκεκριμένα γεγονότα υποστηριζόμενη με τα σχετικά τεκμήρια, είναι δε τέτοια που δικαιολογεί συμπέρασμα ότι οι Αιτητές απέδειξαν πως, η εξ' αντικειμένου θεώρηση της εκδοχής τους ξεπερνά το επίπεδο της απλής πιθανότητας για επιτυχία στην αγωγή τους. Πιο συγκεκριμένα το Δικαστήριο, παρά τον αντίλογο που έθεσαν οι Καθ΄ ων η Αίτηση με την εκδοχή τους, κρίνει πως η φύση της παρούσας διαδικασίας δεν του επιτρέπει να εξετάσει σε βάθος και να αποδεχθεί ως αληθινά τα όσα προέβαλαν οι Καθ΄ ων η Αίτηση, χωρίς να αποκλείεται η έκδοση απόφασης προς όφελος τους κατά τη δίκη της αγωγής. Καθίσταται όμως αντιληπτό ότι από τη μια πλευρά οι Αιτητές παρουσιάζουν μια γραπτή συμφωνία δανείου €400.000,00 προς τους Καθ΄ ων η Αίτηση, οι οποίοι δεν αμφισβητούν την υπογραφή της συμφωνίας, αλλά ούτε και τη λήψη του ποσού, πλην όμως δίδουν διαφορετικό χαρακτήρα και περιεχόμενο στη συμφωνία, άλλο από αυτό που υπέγραψαν. Η προβολή ωστόσο τέτοιας εκδοχής αφενός δεν είναι δυνατό ή επιτρεπτό να αποτελέσει αντικείμενο αξιολόγησης σε βαθμό που το Δικαστήριο θα υπεισέλθει στην ουσία της Αγωγής, αφού αυτό θα συμβεί αν γίνει αποδεκτή η εισήγηση των Καθ΄ ων η Αίτηση, αφετέρου ως είναι διατυπωμένη η εκδοχή των Καθ΄ ων η Αίτηση δεν είναι ικανή να αναχαιτίσει τα όσα περιβάλλουν την εκδοχή των Αιτητών, δεδομένου του μαχητού βέβαια τεκμηρίου ότι ένας διάδικος έχει το βάρος να αποδείξει τον ισχυρισμό του ότι δεν δεσμεύεται από το έγγραφο το οποίο υπέγραψε (βλέπε σύγγραμμα ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ των Τ. Ηλιάδη και Ν. Σάντη
(2014)ζήτημα το οποίο βέβαια δεν είναι επιτρεπτό να απασχολήσει σ΄ αυτό το στάδιο. Πρόθεση του Δικαστηρίου, ως έχει ξεκαθαριστεί ανωτέρω, δεν είναι η ενασχόληση με ζητήματα που άπτονται της ουσίας της αγωγής, ταυτόχρονα όμως είναι επιβεβλημένο να σχολιαστεί και αξιολογηθεί η εκδοχή των Καθ΄ ων η Αίτηση σε επίπεδο αντικειμενικής θεώρησης. Προβάλλει ενώπιον του Δικαστηρίου πως ενώ δίνεται ένας αντίλογος στην εκδοχή των Αιτητών, αυτός ο αντίλογος δεν τέθηκε ποτέ κατά την αλληλογραφία που ανταλλάχθηκε μεταξύ των διαδίκων ακόμα και λίγες μέρες πριν την εξασφάλιση των προσωρινών διαταγμάτων, ήτοι στις 03.03.2020 με το Τεκμήριο 31 - επιστολή που απέστειλαν οι Καθ΄ ων η Αίτηση προς τους Αιτητές - όπου ομιλούν περί εξόφλησης δανείου (περιλαμβανομένου του επίδικου) γεγονός που έχει ως επακόλουθο το Δικαστήριο να βρίσκεται, αντικειμενικά, ενώπιον ενός φαινομένου όπου οι Καθ΄ ων η Αίτηση από τη μια αποδέχονται γραπτώς, διά της υπογραφής τους, το περιεχόμενο εγγράφων μείζονος σημασίας, από την άλλη προβάλλουν τη θέση ότι είναι κάτι άλλο που αποδέχονται ή εννοούν. Καθίσταται όμως αντιληπτό πως η αποδοχή τέτοιας εκδοχής και η απόδοση τέτοιας βαρύτητας σ΄ αυτήν, η οποία να ανατρέπει την εκδοχή των Αιτητών, στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, αποτελεί επικίνδυνο και ανεπίτρεπτο εγχείρημα. Προβάλλουν ακόμη τη θέση και το επιχείρημα οι Καθ΄ ων η Αίτηση πως οι Αιτητές, παρ΄ ότι προκλήθηκαν, δεν προσκόμισαν αποδεικτικά στοιχεία ότι κατέβαλαν άλλο ποσό από τις €400.000,00 για την εξαγορά των μετοχών από τον Kχχχχχχχ στους Καθ΄ ων η Αίτηση και συνεπώς, κατά τους τελευταίους, αποδεικνύεται ότι, εν τέλει, δεν επρόκειτο για δάνειο αλλά για εικονική συμφωνία δανείου. Ό,τι το Δικαστήριο δύναται να παρατηρήσει είναι πως πρόκειται για θέση που παρ΄ ότι υποστηρίζεται ενόρκως δεν μπορεί αφ΄ ενός από μόνη της να οδηγήσει, στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, στο συμπέρασμα που εισηγούνται οι Καθ΄ ων η Αίτηση, αναμένεται βέβαια να απασχολήσει κατά την ακρόαση της αγωγής, αφετέρου δεν είναι το μόνο ερώτημα που θα απασχολήσει, κατά τη δίκη, αφού αν αυτό αντιστραφεί, υπό τύπο ποια έγραφα παρουσίασαν οι Καθ΄ ων η Αίτηση τα οποία να αποδεικνύουν ότι το ποσό των €400.000,00 αφορά την εξαγορά των μετοχών από τον Kχχχχχχχ, τότε σύμφωνα με τη λογική του επιχειρήματος των Καθ΄ ων η Αίτηση εξάγεται το αντίθετο συμπέρασμα, ότι επιβεβαιώνεται η εκδοχή των Αιτητών. Τα προλεγόμενα διατυπώθηκαν ωστόσο όχι για να προδικάσουν οποιοδήποτε εύρημα ή συμπέρασμα επί της ουσίας της Αγωγής, αλλά παρά μόνο για να υποδειχθεί πως το ζήτημα όπως το έχουν θέσει οι Καθ΄ ων η Αίτηση επιδέχεται και άλλων ερμηνειών που δεν είναι όμως επιτρεπτό να αποτελέσουν αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας. Ούτε το γεγονός ότι υπάρχουν ομοιότητες μεταξύ της επίδικης συμφωνίας, ημερομηνίας 14.06.2018, με άλλες συμφωνίες, κρίνεται ικανό στοιχείο προς ανατροπή της βαρύτητας που εκπορεύεται μέσα από την εκδοχή των Αιτητών, αφού θα μπορούσε κανείς να αντιτάξει πως παρ΄ ότι υπάρχει ομοιότητα επρόκειτο για ξεχωριστή συμφωνία ούτως ή άλλως και αυτός είναι και ο λόγος που δεν συμπεριλήφθηκε στο μνημόνιο συναντίληψης που υπογράφηκε μεταξύ των διαδίκων. Προβάλλουν επίσης οι Καθ΄ ων η Αίτηση τη θέση ότι και αν ακόμη πρόκειται περί δανείου αυτό δεν έχει καταστεί πληρωτέο, καθ΄ ότι μετά το Νοέμβριο του 2018 αυτοί δεν έχουν κερδοφορία προς αποπληρωμή των δόσεων. Δεν είναι πρόθεση του Δικαστηρίου να ερμηνεύσει τον όρο 2.2 της επίδικης συμφωνίας - Τεκμήριο 5 επί της Αίτησης - ωστόσο το λεκτικό του εν λόγω όρου δεν φαίνεται εκ πρώτης όψεως να οδηγεί αναπόδραστα και μόνο σε τέτοια ερμηνεία και δη ότι σε περίπτωση που δεν υπήρχε κερδοφορία το δάνειο δεν θα αποπληρωνόταν μέσα στους 18 μήνες ή ότι οι πληρωμές θα αναστέλλονταν. Όσον αφορά δε τον ισχυρισμό περί τοκογλυφίας, χωρίς πάλι το Δικαστήριο να προδικάζει οτιδήποτε σχετίζεται με το ζήτημα, ως προς την ουσία της αγωγής, σημειώνει πως ακόμη και αν ήθελε κριθεί στο τέλος ότι υπάρχει τοκογλυφία αυτή θα επηρέαζε μόνο το ποσό των τόκων και όχι του κεφαλαίου ή εν πάση περιπτώσει δεν θα ήταν δυνατό, εξαιτίας αυτού του στοιχείου, να κριθεί άκυρη ολόκληρη η συμφωνία δανείου. Υπό τις πιο πάνω σκέψεις και παρατηρήσεις, κρίνεται ότι η πιθανότητα και η προοπτική επιτυχίας στην αγωγή των Αιτητών προβάλλει ορατή και πέραν από απλή. Το Δικαστήριο αν και δεν έχει προβεί σε υποκειμενική αξιολόγηση της προαναφερόμενης μαρτυρίας, κρίνει ότι η εξ αντικειμένου θεώρηση της στα πλαίσια της παρούσας ακρόασης ήταν αναγκαία, (βλέπε υπόθεση Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1980). Είναι δε τέτοια που δεν μπορεί να παραγνωριστεί. Οι τελευταίες σκέψεις και προβληματισμοί του Δικαστηρίου, ουδόλως αποσκοπούν σε εξαγωγή ευρημάτων επί των γεγονότων ως προς την ουσία της αγωγής, ούτε έχει διενεργηθεί τέτοια διαδικασία, άλλωστε αυτό διαφαίνεται από τα προλεγόμενα, αλλά, μόνο στη διαπίστωση ότι τα στοιχεία που τέθηκαν από πλευράς των Αιτητών ήταν ικανά για να στοιχειοθετήσουν, στον απαιτούμενο για την παρούσα διαδικασία βαθμό, ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην Αγωγή τους. Συνακόλουθα των προλεχθέντων κρίνεται ότι αποδείχθηκε και η (β) προϋπόθεση. (γ) Η μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα συνεπάγεται δυσκολία και/ή αδυναμία να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο:- Αναφορικά με αυτή την προϋπόθεση, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων, με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Το ερώτημα που κατ΄ αρχήν προκύπτει εύλογα είναι κατά πόσο οποιαδήποτε ζημιά προκληθεί στους Αιτητές, αν αυτοί επιτύχουν στην Αγωγή τους, είναι εφικτό να αντιμετωπισθεί με τον καθορισμό χρηματικής αποζημίωσης. Η απάντηση προβάλλει εύκολα θετική, υπό την έννοια ότι ήδη οι Αιτητές έχουν καθορίσει και προσδιορίσει την απαίτηση τους. Στην HIGHGATE PRIMARY SCHOOL LTD κ.α. ν. ΦΥΛΑΚΤΙΔΗ
(2009)1 Α.Α.Δ. 317, επισημάνθηκε ωστόσο πως ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη, και πως η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς. Βέβαια σχετικό για σκοπούς αξιολόγησης της παρούσας προϋπόθεσης είναι και το στοιχείο της πιθανής αδυναμίας εκτέλεσης απόφασης σε περίπτωση όπου ήθελε εκδοθεί τέτοια απόφαση προς όφελος των Αιτητών (βλέπε υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 785). Συνεπώς δεδομένης και αυτής της νομολογίας, έχοντας κατά νου τα όσα περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, έστω ότι το στοιχείο της επάρκειας των αποζημιώσεων, θα μπορούσε θεωρητικά να αποτελέσει ικανοποιητικό παράγοντα που λειτουργεί εναντίον της έκδοσης των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων, (βλέπε εξ αντιδιαστολής επιχείρημα στην υπόθεση Καρυδάς ανωτέρω), κρίνεται, πως, ελλείψει οποιασδήποτε μαρτυρίας από τους Καθ΄ ων η Αίτηση ότι είναι σε θέση να ικανοποιήσουν τυχόν απόφαση που ήθελε εκδοθεί εναντίον τους και προς όφελος των Αιτητών, δικαιολογείται συμπέρασμα πως με την απόρριψη της Αίτησης θα είναι δύσκολο ή και αδύνατο να αποδοθεί πλήρως δικαιοσύνη στο μέλλον. Δεν απαιτείται άλλωστε να αποδειχθεί από τους Αιτητές βεβαιότητα για πρόθεση των Καθ΄ ων η Αίτηση να αποξενώσουν περιουσιακά τους στοιχεία, είναι δε αρκετό πως αν υπάρξει αποξένωση, τότε θα επέλθει και επίδραση στην ικανοποίηση ενδεχόμενης απόφασης προς όφελος των Αιτητών. Συνακόλουθα των πιο πάνω κρίνεται ότι αποδείχθηκε και η (γ) προϋπόθεση, κατ' επέκταση πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων. Αναφορικά με τα διατάγματα αποκάλυψης παρ΄ότι προκύπτει με σαφήνεια ότι δεν αναζητούνται αδικοπραγήσαντες ή πρόσωπα τα οποία θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην αποκάλυψη στοιχείων ή άλλων προσώπων συνδεόμενων με κάποια αδικοπραξία, κρίνεται πως η παραχώρηση τους θα λειτουργήσει υποβοηθητικά στην αστυνόμευση (policing) των διαταγμάτων παγοποίησης που έχουν ήδη εκδοθεί.( βλέπε ALDI MARINE LTD V 1. RUAL TRADE LTD ECLI:CY:AD:2016:A19, Πολιτικές Εφέσεις 182/2012 και 184/2012 ημερομηνίας 18.01.2016 ως προς το σκοπό των διαταγμάτων αποκάλυψης). Συνακόλουθα η έκδοση των εν λόγω αιτούμενων διαταγμάτων προβάλλει ενώπιον του Δικαστηρίου δικαιολογημένη όχι όμως για όλα τα αιτήματα. Εν' όψει των προαναφερόμενων συμπερασμάτων, το Δικαστήριο, προχωρεί στην εξέταση κατά πόσο, υπό τις περιστάσεις όλες που βρίσκονται ενώπιον του, είναι εύλογο και δίκαιο
(1)να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα Α και Β με το αναγκαίο όμως περιεχόμενο και
(2)να παραμείνουν σε ισχύ τα εκδοθέντα διατάγματα ως οι παράγραφοι (Γ) και (Δ) της Αίτησης. Κρίνεται, ορθό σε αυτό το στάδιο να γίνει παραπομπή στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd,
(1996)1 Α.Α.Δ. 788, στην οποία διατυπώθηκαν πολύ βοηθητικές και καθοδηγητικές αναφορές αλλά και νουθεσίες για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας. Παρατίθεται στη συνέχεια σχετικό απόσπασμα: "Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του Δικαστηρίου να ισοζυγίζει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Όπως το έχει θέσει ο δικαστής Hoffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited
(1987)1 W.L.R. 670: Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το Δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει να αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιωμένη αρχή ότι το Δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν «εσφαλμένη» με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για την χορήγηση και των δύο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή." Ομοίως και στην παρούσα υπόθεση το Δικαστήριο οφείλει να υιοθετήσει την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους. Αυτή η πορεία κρίνεται πως επιτυγχάνεται με την επιλογή της διατήρησης των προσωρινών διαταγμάτων ημερομηνίας 24.03.2020 ως αυτά τροποποιήθηκαν στις 06.04.2020 μέχρι τη δίκη της αγωγής, προκειμένου να διασφαλιστούν τα δικαιώματα των Αιτητών, σε περίπτωση που ήθελε εκδοθεί προς όφελος τους απόφαση ως η αξίωση τους. Τονίζεται πως δεν παραγνωρίστηκαν οι θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση, και κυρίως ότι με την παγοποίηση του τραπεζικού λογαριασμού θα παραλύσει η λειτουργία τους. Ό,τι εντοπίζεται όμως κατ΄ αρχήν είναι πως οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν ανέφεραν ότι δεν έχουν στη διάθεση τους άλλους τραπεζικούς λογαριασμούς ή χρήματα για να λειτουργήσει η επιχείρηση τους και (β) ό,τι αναμενόταν ήταν η προσκόμιση στοιχείων για κάποια απολύτως αναγκαία έξοδα ώστε να συνεχίσει η λειτουργία τους, προκειμένου το Δικαστήριο να εξετάσει διαφοροποίηση των διαταγμάτων ως προς το ύψος της δέσμευσης. Καμιά όμως μαρτυρία προσφέρθηκε προς αυτή την κατεύθυνση. Ισχυρίζονται επίσης οι Καθ΄ ων η Αίτηση ότι τα διατάγματα που εκδόθηκαν είναι άδικα και προκαλούν την παράλυση τους επειδή αφορούν όλα τα περιουσιακά τους στοιχεία. Η θέση αυτή απασχόλησε το Δικαστήριο, κρίνεται κατ΄ αρχήν πως οι Καθ΄ ων η Αίτηση όφειλαν να προσκομίσουν στο Δικαστήριο, εφόσον εμπίπτουν στη δική τους σφαίρα γνώσης, τέτοια στοιχεία τα οποία όντως να αποδεικνύουν ότι η διαταγή του Δικαστηρίου επί όλων των περιουσιακών στοιχείων υπερβαίνει κατά πολύ το ποσό της αξίωσης των Αιτητών. Και πάλι δεν προσκόμισαν τέτοια στοιχεία, συνεπώς ενώπιον του Δικαστηρίου δεν προκύπτει με βεβαιότητα ότι υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία των Καθ΄ ων η Αίτηση τα οποία υπερβαίνουν το ποσό της απαίτησης. Πάρα ταύτα όμως το περιεχόμενο του διατάγματος (Δ) δεν παύει να είναι γενικό και απεριόριστο και σίγουρα απροσδιόριστο σε σχέση με την αξίωση των Αιτητών. Ως εκ τούτου κρίνεται ότι είναι δικαιότερο όπως αυτό τροποποιηθεί με την προσθήκη στο τέλος αυτού της φράσης «Ο περιορισμός και η απαγόρευση θα ισχύουν για τα περιουσιακά στοιχεία των Καθ΄ ων η Αίτηση μέχρι του ποσού των €572.941,18». Όσον αφορά στα αιτούμενα διατάγματα Α και Β της Αίτησης κρίνεται πως μόνο το Α, Α1 (α) και (γ) είναι υποβοηθητικά όχι όμως το Α,Α1,(β) και το Β, το περιεχόμενο των οποίων επιζητά τη συμμόρφωση με τον όρο 6 της επίδικης συμφωνίας δανείου, πλην όμως τέτοια αξίωση δεν καλύπτεται από το Κλητήριο΄Ενταλμα. Εν' όψει όλων όσων έχουν εξηγηθεί πιο πάνω, κρίνεται ότι ο ουδείς λόγος ένστασης δύναται να επιτύχει πλην των λόγων που σχετίζονται με τα αιτούμενα διατάγματα Α, Α1(β) και Β της Αίτησης τα οποία απορρίπτονται. Συνακόλουθα όλων των πιο πάνω εκδίδονται διατάγματα ως η παράγραφος Α,Α1(α) και (γ) της Αίτησης και τα προσωρινά διατάγματα ημερομηνίας 24.03.2020, ως αυτά τροποποιήθηκαν στις 06.04.2020, κρίνεται δίκαιο όπως παραμείνουν σε ισχύ και καθίστανται οριστικά κατά τον τρόπο και με το περιεχόμενο που το διάταγμα Δ έχει διά της παρούσας απόφασης διαμορφωθεί, μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Τα έξοδα της δίκης, στην παρούσα Αίτηση, επιδικάζονται προς όφελος των Αιτητών, οι οποίοι είναι οι επιτυχόντες διάδικοι, και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο πληρωτέα στο τέλος της δίκης στην αγωγή. . (Υπ.) Δ. Ι. Κίτσιος, Π.Ε.Δ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο