Αναφορικά με την DFK DEMETRIOU, TRAPEZARIS LTD, Αρ. Αίτησης Εκκαθάρισης 800/2017, 10/9/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A390 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης Εκκαθάρισης 800/2017 Μεταξύ: Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 και Αναφορικά με την DFK DEMETRIOU, TRAPEZARIS LTD που έχει το εγγεγραμμένο γραφείο της στην οδό Ακρόπολης 59 - 61, 3ος όροφος, διαμ. 301, 2012 Λευκωσία Ημερομηνία։ 10 Σεπτεμβρίου, 2020 Εμφανίσεις։ Για την Αιτήτρια։ κ. Μάριος Παναγίδης, για Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ'ων η αίτηση։ κα Νατάσα Ζερβού, για Γιώργος Ζ. Γεωργίου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αναφορικά με την Αίτηση του κ. XXXXX Δημητρίου, ημερ. 27/01/2020 για διαγραφή μέρους της Ένστασης των Καθ'ων η αίτηση στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης I. Η ΚΥΡΙΩΣ ΑΙΤΗΣΗ. Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο κυρίως αίτηση, η οποία αποτελεί αίτηση εκκαθάρισης, ο Αιτητής, κ. XXXXX Δημητρίου, ζητεί την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της εταιρείας DFK DEMETRIOU, TRAPEZARIS LTD (στο εξής «οι Καθ'ων η αίτηση), στηριζόμενος στις πρόνοιες των άρθρων 202
(1)-
(2), 203 (1α), 204 - 208, 209, 211(στ) και 213 - 218 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113, ισχυριζόμενος ότι οι ενέργειες των λοιπών μετόχων και διευθυντών της εν λόγω εταιρείας τον εμποδίζουν από το να ασκεί τον έλεγχο των μετοχών του στην ίδια εταιρεία, με αποτέλεσμα να έχει επέλθει αδιέξοδο στο χειρισμό των υποθέσεων της εταιρείας και η μόνη λύση να είναι είτε η εκκαθάρισή της είτε η έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου το οποίο να διατάζει τους καθ΄ ων η αίτηση (έτερους μετόχους και/ή οποιονδήποτε από αυτούς και/ή την εταιρεία) να αγοράσουν τις μετοχές Αιτητή σε τιμή που θα καθορίσει το Δικαστήριο. Στις 13.11.2019 καταχωρήθηκε από τους Καθ'ων η αίτηση Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στην πιο πάνω αναφερόμενη αίτηση εκκαθάρισης. Στην Ειδοποίηση αυτή δικογραφούνται συνολικά 13 λόγοι ένστασης. Ανάμεσα σε αυτούς διακρίνονται οι λόγοι ένστασης αρ. 4, 6, όπου ουσιαστικά εγείρεται ο ισχυρισμός ότι։ · «
- Ο Αιτητής επιδιώκει την προστασία και/ή προώθηση συμφερόντων που δεν σχετίζονται με τα μετοχικά του συμφέροντα και/ή δικαιώματα και/ή η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας, εφόσον καταχωρείται για εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών και/ή σκοπών που δεν αποτελούν αντικείμενο της αίτησης και/ή καταχωρείται εκδικητικά.». · «
- Ο Αιτητής είναι αποκλειστικά υπεύθυνος και/ή προκάλεσε με τις πράξεις του και τη συμπεριφορά του τη ρήξη των σχέσεων και/ή της εμπιστοσύνης μεταξύ του εαυτού του και των λοιπών μετόχων.». Η ένσταση στηρίζεται σε ισχυρισμούς γεγονότων που περιέχονται σε ένορκη δήλωση («Ε/Δ») ημερ. 13.11.2019, του κ. XXXXX Τραπεζάρη, ο οποίος δηλώνει ότι είναι ένας εκ των μετόχων και διευθυντών της εταιρείας (Καθ'ων η αίτηση). Μεταξύ άλλων, στην παρα. 61 της Ε/Δ του, ο κ. Τραπεζάρης δηλώνει ενόρκως ότι η αίτηση εκκαθάρισης «αποτελεί μέρος του ενορχηστρωμένου σχεδίου του [Αιτητή] να δημιουργήσει εμπόδια στην ομαλή λειτουργία τόσο της Καθ'ης η αίτηση αλλά και της Accordserve Ltd» και δίδει λεπτομέρειες γεγονότων για τον ισχυρισμό αυτό. Ειδικότερα, στην παρα. 57 αναφέρει ότι ο Αιτητής ηγείται της Demetriou Ltd και είχε προσχεδιάσει ή έστω γνώριζε πριν τις 31.8.17 για τη μετάβαση αυτού και του γιου του στην εν λόγω νέα εταιρεία. Δεν θα εγκατέλειπε σε μια στιγμή τη διευθυντική του θέση και την πολύχρονη καριέρα του χωρίς να έχει σχέδιο για να εξασφαλίσει την επαγγελματική συνέχεια αυτού και του γιου του. Στην εν λόγω νέα εταιρεία ο Αιτητής παρουσιαζόταν ως ο μόνος Διευθύνων Σύμβουλος και ο γιος του ως ο επικεφαλής του ελεγκτικού τμήματος. Στην παρα. 58 ο κ. Τραπεζάρης δηλώνει ότι πληροφορήθηκε περί τις 2.9.17 ότι ο Αιτητής είχε προσεγγίσει υπαλλήλους των Καθ'ων η αίτηση πείθοντάς τους να παραιτηθούν από την υπηρεσία των Καθ'ων η αίτηση. Αμέσως μετά την παραίτηση αριθμού υπαλλήλων, οι Καθ'ων η αίτηση παρέλαβαν τις αιτήσεις εκκαθάρισης εναντίον τους και εναντίον της Accordserve Ltd. Η νέα εταιρεία δημιουργήθηκε περί τους 4 μήνες πριν την παραίτηση του κ. Δημητρίου και άρχισε αμέσως εργασίες με 20 άτομα προσωπικό που έφυγαν από τους Καθ'ων η αίτηση, έχοντας τις αναγκαίες υποδομές και το λογισμικό. Στην παρα. 61 ο κ. Τραπεζάρης δηλώνει ότι όπως πληροφορήθηκε από τεχνικό της εταιρείας των καθ'ων, από τις αρχές του 2017 και μετά ο Αιτητής ζητούσε από αυτόν κάθε Παρασκευή να του δίνει αντίγραφο (back up) του δίσκου του ηλεκτρονικού δίσκου (server), το οποίο και επέστρεφε κάθε Δευτέρα πίσω στην εταιρεία. Ο Αιτητής ζητούσε από τον τεχνικό να τροποποιεί το περιεχόμενο του δίσκου, έτσι ώστε να είναι προσβάσιμο από Η/Υ στην οικία του. Προχωρεί στην παρα. 69 της Ε/Δ του και λέγει ο κ. Τραπεζάρης ότι μετά την αιφνιδιαστική και μαζική άνευ προειδοποίησης παραίτηση όλων των υπαλλήλων, του Αιτητή και του γιου του από την εταιρεία των Καθ'ων η αίτηση, οι εναπομείναντες διευθυντές και μέτοχοι ανησύχησαν μήπως έμειναν ανολοκλήρωτες εργασίες που είχαν ανατεθεί στους αποχωρήσαντες. Ήταν η χρόνια και πάγια τακτική των Καθ'ων η αίτηση, όταν ένας υπάλληλος παραιτείτο, να γίνονται οι αναγκαίες ρυθμίσεις έτσι ώστε τα ηλεκτρονικά μηνύματα που θα του απέστελλαν οι πελάτες μετά την παραίτησή του στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο που του παρείχαν οι Καθ'ων η αίτηση να προωθούνται στον προϊστάμενο του εν λόγω υπαλλήλου ή, αν ο υπάλληλος έφυγε χωρίς να παραδώσει ομαλά τις εργασίες του, τότε ο προιστάμενος να βλέπει την αλληλογραφία του αποχωρήσαντος υπαλλήλου που προηγήθηκε της παραίτησής του για μερικούς μήνες για να μπορεί να απαντήσει σε τυχόν αιτήματα των πελατών για ανολοκλήρωτες εργασίες. Υπό το φως του πιο πάνω υπόβαθρου։ · Στην παρα. 72 της Ε/Δ του ημερ. 13/11/2019 ο κ. Τραπεζάρης δηλώνει ότι στο πλαίσιο ελέγχου της αλληλογραφίας αποχωρήσαντος υπαλλήλου περιήλθαν στην κατοχή του κ. Τραπεζάρη «αλυσίδα δύο ηλεκτρονικών μηνυμάτων ημερ. 24.8.2017», τα οποία επισυνάπτει στην Ε/Δ του ως Τεκμήριο
- Σε αυτά τα μηνύματα φαίνεται απροκάλυπτα η παραδοχή του Αιτητή ότι σχεδίαζε να εγκαταλείψει την εταιρεία των Καθ'ων η αίτηση, αφού είχε ήδη δημιουργήσει την εταιρεία Demetriou & Associates Business Advisers Ltd. · Στην παρα. 73 ο κ. Τραπεζάρης δηλώνει ότι στις 5/4/2018 εντοπίστηκε στο server των Καθ'ων η αίτηση Συμφωνία ημερ. 25.5.2017 για την παροχή υποδομής πληροφορικής προς την εταιρεία Demetriou & Associates Business Advisers Ltd, την οποία Συμφωνία επισυνάπτει στην Ε/Δ του ως Τεκμήριο
- · Στην παρα. 74 ο κ. Τραπεζάρης επισυνάπτει ως Τεκμήριο 31 την Ε/Δ του κ. XXXXX Στεφάνου που ήταν το πρόσωπο που εντόπισε τα πιο πάνω αναφερόμενα Τεκμήρια 29 και
- · Στην παρα. 75 ο κ. Τραπεζάρης περιγράφει φωτογραφίες (βλ. στοιχεία (α) έως (η) της παρα. 75) που εντοπίστηκαν στο server των Καθ'ων η αίτηση στις 24.4.2018,. Παρατίθεται αυτούσια η περιγραφή ως η παρα. 75։ «
- Επιπλέον ο XXXXX Στεφάνου στις 24/04/2018 εντόπισε στον server της Καθ' ης η Αίτηση τα εξής: α) Φωτογραφία του Αιτητή, η οποία, σύμφωνα με τις ηλεκτρονικές πληροφορίες αρχείου της φωτογραφίας, λήφθηκε στις 4/08/2017 η οποία δείχνει τον Αιτητή να βρίσκεται σε άδεια γραφεία τα οποία πιστεύω είναι τα γραφεία της Demetriou & Associates Business Advisers Ltd. Επισυνάπτω δέσμη με την εν λόγω φωτογραφία μαζί με το ηλεκτρονικό της αρχείο ως Τεκμήριο
- β) Φωτογραφία του υιού του Αιτητή, ΗΔ η οποία, σύμφωνα με τις ηλεκτρονικές πληροφορίες αρχείου της φωτογραφίας, λήφθηκε στις 24/08/
- Βάσει των πληροφοριών που αποθήκευσε στο αρχείο της φωτογραφίας το σύστημα παγκόσμιας τοποθεσίας (GPS) της συσκευής με την οποία λήφθηκε η φωτογραφία, η φωτογραφία λήφθηκε στην τοποθεσία που βρίσκονται τα γραφεία της Demetriou & Associates Business Advisers Ltd. Συνεπώς, ο Αιτητής βρισκόταν στα εν λόγω καινούρια γραφεία στις 24/08/
- Επισυνάπτω δέσμη που περιλαμβάνει την εν λόγω φωτογραφία μαζί με το ηλεκτρονικό της αρχείο ως Τεκμήριο
- γ) Φωτογραφία οθόνης υπολογιστή προγράμματος υπολογιστή στην οποία φαίνεται η ημερομηνία που τραβήχτηκε η φωτογραφία ήτοι 24/08/2017, 7 μέρες πριν τις μαζικές παραιτήσεις στην DFK. Στην οθόνη φαίνεται η λειτουργία ενός προγράμματος καταχώρησης ωρών εργασίας «Profit Maker» που χρησιμοποιείται για σκοπούς τιμολόγησης πελατών. Στην ανοιχτή φόρμα του προγράμματος αναγράφεται το όνομα XXXXX Διάκος ο οποίος ήταν υπάλληλος της Καθ' ης η Αίτηση από το 1996 μέχρι το
- Αυτό με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι μεταφέρθηκε το αρχείο των υπαλλήλων και των πελατών ως διατηρείτο στην Καθ' ης η Αίτηση και ότι αυτά τα αρχεία μεταφέρθηκαν στη νέα εταιρεία του Αιτητή αυτούσια. Στην οθόνη επίσης εντοπίζω το όνομα της εταιρείας Demetriou & Associates Business Advisers Ltd. Βάσει των πληροφοριών που αποθήκευσε στο αρχείο της φωτογραφίας το σύστημα παγκόσμιας τοποθεσίας (GPS) της συσκευής με την οποία λήφθηκε η φωτογραφία, η φωτογραφία λήφθηκε στην τοποθεσία που βρίσκονται τα γραφεία της Demetriou & Associates Business Advisers Ltd. Επισυνάπτω την εν λόγω φωτογραφία ως Τεκμήριο 33Α. δ) Δύο φωτογραφίες αρχιτεκτονικών σχεδίων για έπιπλα γραφείου τις οποίες επισυνάπτω ως Τεκμήριο 33Β. Πιστεύω ότι αυτά τα σχέδια αφορούν την Demetriou & Associates Business Advisers καθότι δεν έγινε οποιαδήποτε αλλαγή στα γραφεία της DFK. Επιπλέον, η εταιρεία που ετοίμασε τα σχέδια Takis Charalambous (X Studios) είναι η ίδια εταιρεία που χρησιμοποιούσε η Καθ' ης η Αίτηση και για αυτό, ενδεχομένως να τέθηκε το όνομα της Καθ' ης η Αίτηση αντί της νέας εταιρείας. Σημειώνω ότι τα σχέδια φέρουν ημερομηνία 17/07/
- ε) Φωτογραφία από οθόνη κινητού που παρουσιάζει ένα ηλεκτρονικό μήνυμα του XXXXX Ραούκκα προς τον Αιτητή και τους υιούς του ΗΔ και ΑΔ σε σχέση με προσφορά για καρέκλες γραφείου με το παλαιότερο όνομα της εταιρείας Demetriou & Associates Business Advisers Ltd ήτοι AD HIGH APEX FINANCIAL SERVICES LTD, την οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο 33Γ. Στο μήνυμα αυτό καταγράφεται ότι θα επικοινωνούσαν για να γίνει επείγουσα παράδοση της παραγγελίας. στ) Φωτογραφία από οθόνη κινητού που παρουσιάζει μηνύματα του XXXXX Μυλόρδου ο οποίος κατείχε τη θέση Manager στην Καθ' ης η Αίτηση με άγνωστο συνομιλητή στην οποία φαίνεται ότι είχαν επικοινωνήσει με όλους τους υπαλλήλους οι οποίοι θα μετέβαιναν στα νέα γραφεία καθώς και με την εταιρεία Abacus που ήταν παροχέας εταιρικών υπηρεσιών σε πελάτες της Καθ' ης η Αίτηση. Το μήνυμα στάληκε παραμονή των παραιτήσεων ενώ είναι φανερό από τη στιχομυθία ότι αναμενόταν ότι εγώ θα ταραζόμουν και ως εκ τούτου θα έδιναν οδηγίες στο XXXXX Χριστοδούλου « να με καθησυχάσει». Έχοντας υπόψη όλες τις περιστάσεις και ότι το μήνυμα ήταν αποθηκευμένο στον server της Καθ' ης η Αίτηση, ειλικρινά πιστεύω πως συνομιλητής ήταν ο ΗΔ. Ακολούθησαν και άλλα μηνύματα ενημερωτικά της κατάστασης που ακολούθησε στα νέα γραφεία. Αξίζει να σημειωθεί ότι επέλεξαν συγκεκριμένη ημερομηνία που εγώ θα ήμουν εξωτερικό για να προβούν σε όλες τις ενέργειες τους. Επισυνάπτω δέσμη των εν λόγω φωτογραφιών ως Τεκμήριο 33Δ. η) Απόδειξη πληρωμής ποσού €4600 στο όνομα της εταιρείας NEW CYTECH Business Solutions Ltd ημερομηνίας 08/08/2017 η οποία ασχολείται με τεχνικό εξοπλισμό εταιρειών στο όνομα της εταιρείας AD HIGH APEX FINANCIAL SERVICES LTD. Επισυνάπτω αντίγραφο της απόδειξης ως Τεκμήριο 33Ε.». Στην παρα. 76 ο κ. Τραπεζάρης δηλώνει ότι «ο ίδιος ο Αιτητής, ως Διευθυντής της Καθ'ης η αίτηση είχε τη γνώση και ήταν σε θέση να αναμένει ότι οποιαδήποτε στοιχεία περιείχε ο ηλεκτρονικός του υπολογιστής, αλλά και η ηλεκτρονική αλληλογραφία που γινόταν μέσω ηλεκτρονικής διεύθυνσης που παρεχόταν από την εταιρεία δυνατόν να έρχονταν στην κατοχή μου». Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 34 το εγχειρίδιο "Human capital Handbook" το οποίο δινόταν σε όλους τους εργοδοτούμενους και στο οποίο αναφερόταν ότι - (α) τα άτομα του προσωπικού δεν μπορούσαν να θεωρούν ότι τα ηλεκτρονικά μηνύματα που έστελναν ήταν απόρρητα, και (β) η εταιρεία είχε δικαίωμα να ανακόψει οποιοδήποτε ηλεκτρονικό μήνυμα, και (γ) τα ηλεκτρονικά μηνύματα μπορούσαν να παρουσιαστούν ως τεκμήρια σε δικαστική διαδικασία. Περαιτέρω είχαν σταλεί στο προσωπικό και επιστολές (Τεκμήριο 35) που τους ενημέρωναν ότι η ηλεκτρονική αλληλογραφία που αντάλλαζαν μέσω των επαγγελματικών τους ταχυδρομείων δεν ήταν προσωπική. II. Η ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗ. Με αίτηση ημερομηνίας 27/01/2020 ο Αιτητής αιτείται ως ακολούθως:
- «Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου που να διατάσσει τη διαγραφή των παραγράφων 72, 73, 74 και 75 της Ένορκης Δήλωσης XXXXX Τραπεζάρη ημερομηνίας 13/11/2019 που συνοδεύει την ένσταση της Καθ' ης η αίτηση, καθότι περιέχει σκανδαλώδεις και/ή άσχετους ισχυρισμούς και/ή προσάγει μαρτυρία παράτυπα και/ή παρανόμως ληφθείσα και/ή προσκομίζει τεκμήρια παρανόμως ληφθέντα.
- Οποιαδήποτε άλλη διαταγή και/η θεραπεία ήθελε το Σεβαστό Δικαστήριο κρίνει δίκαιη και/ή εύλογη υπό τις περιστάσεις.
- Έξοδα πλέον ΦΠΑ.». Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48 θ.θ.1 -9, Δ.39 θ.θ.1 - 5, 18 και Δ.64, στα Άρθρα 15, 17 και 30.2 του Συντάγματος, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στον περί Επεξεργασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (Προστασία του Ατόμου) Νόμο του 2001 (Ν.138(Ι)/2001), στον Κανονισμό (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 2016, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, Γενικός Κανονισμός για τη Προστασία Δεδομένων (ΓΚΠΔ), ως έχει τεθεί σε εφαρμογή στις 25 Μαΐου του 2018, στους Κανόνες της Επιείκειας, καθώς και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και στην αρχή της ισότητας των όπλων στα πλαίσια της δίκαιης δίκης, όπως διασφαλίζεται από το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στη συνημμένη ένορκη δήλωση («Ε/Δ»), ημερ. 27.1.2020, του XXXXX Δημητρίου από τη Λευκωσία και στο φάκελο δικογραφίας, την οποία παραθέτω αυτούσια πιο κάτω։
- «Είμαι ο αιτητής και γνωρίζω τα γεγονότα της υπόθεσης προσωπικά εκτός για εκείνα για τα οποία προσδιορίζω άλλη πηγή γνώσης. Όπου δε αναφέρομαι σε θέματα νομικής φύσεως, το κάνω κατόπιν συμβουλής των δικηγόρων μου, την οποία θεωρώ ορθή και αληθή.
- Έχω προβεί και στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση ημερ. 5/9/17 το περιεχόμενο της οποίας υιοθετώ και επαναλαμβάνω για τους σκοπούς της παρούσας.
- Η ένσταση των Καθ' ων η αίτηση καταχωρήθηκε στις 13/11/2019 και κατά την μελέτη της διαπίστωσα με έκπληξή μου ότι σε αυτή εμφανίζονταν έγγραφα ως προτεινόμενα Τεκμήρια, τα οποία διατηρούσα σε προσωπικούς μου λογαριασμούς στο i-cloud και dropbox και είχαν αποκτηθεί από την καθ' ης η αίτηση χωρίς τη δική μου συγκατάθεση. Αρ. Αιτ. 799/12017 ΕΔ Λευκωσίας, Αναφορικά με την Accordserve Ltd
- Μάλιστα το ίδιο ακριβώς θέμα εγέρθηκε και στα πλαίσια της αίτησης διάλυσης υπ' αριθμό XXXXX/17 ΕΔ Λευκωσίας, Αναφορικά με την Accordserve Ltd. Σε εκείνη την υπόθεση, η Καθ' ης η αίτηση αποπειράθηκε να εισάγει τόσο τους ισχυρισμούς όσο και τα τεκμήρια που περιλαμβάνονται στις παραγράφους 72, 73, 74 και 75 της Ένορκης Δήλωσης XXXXX Τραπεζάρη (στο εξής η «ΕΔ ΑΤ») μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (στο εξής «ΣΕΔ»).
- Στα πλαίσια της υπόθεσης υπ' αριθμό XXXXX/17 οι δικηγόροι μου με επιστολή τους ημερομηνίας 06/06/18 είχαν επισημάνει στους δικηγόρους της καθ' ης η αίτησης εταιρείας ποιες παραγράφους από την προτεινόμενη ΣΕΔ δεν αποδέχονται και ακολούθως με επιστολή μου ημερομηνίας 14/06/18 προς την Επίτροπο Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (στο εξής «Επίτροπος») είχα καταγγείλει μεταξύ άλλων και την εκεί καθ' ης η αίτηση εταιρεία για τη συγκεκριμένη παραβίαση των προσωπικών μου δεδομένων. Προτείνεται και σημειώνεται ως Τεκμήριο 1 η εν λόγω επιστολή με τα εκεί συνημμένα.
- Στο σημείο αυτό να σημειώσω ότι μέσω των δικηγόρων μου, με επιστολή τους ημερομηνίας 27/09/18 είχα ζητήσει την άμεση διαγραφή των προσωπικών μου ηλεκτρονικών αρχείων που βρίσκονταν σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές της καθ' ης η αίτηση. Προτείνεται και σημειώνεται ως Τεκμήριο 2 η συγκεκριμένη επιστολή.
- Εξ όσων με ενημέρωσαν οι δικηγόροι μου, στην εμφάνισή τους ενώπιον του δικαστηρίου ημερομηνίας 14/6/18 οι δικηγόροι της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας είχαν δεχθεί διάταγμα ως η παράγραφος Α της αίτησής μου ημερομηνίας 16/3/18 και ζήτησαν με προφορικό αίτημά τους να καταχωρήσουν επίσης συμπληρωματική ένορκη δήλωση ώστε να απαντήσουν στους ισχυρισμούς μου που προβάλλονταν στη ΣΕΔ. Το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα καταχώρησης ΣΕΔ μέχρι 20/6/18 και διάταγμα καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους της καθ' ης η αίτησης μέχρι 27/6/
- Περαιτέρω, το δικαστήριο όρισε την κυρίως αίτηση εκκαθάρισης για ακρόαση, εκδίδοντας εκατέρωθεν διατάγματα αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων. Επιπρόσθετα και στην ίδια εμφάνιση, οι δικηγόροι μου είχαν επιφυλάξει το δικαίωμά μου καταχώρησης της συγκεκριμένης αίτησης.
- Οι πιο πάνω οδηγίες σε σχέση με τις προθεσμίες καταχώρησης των συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων τηρήθηκαν με συνέπεια από τα μέρη. Στις 26/6/18 η καθ' ης η αίτηση εταιρεία είχε καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση του XXXXX Τραπεζάρη ως οι οδηγίες του Δικαστηρίου (στο εξής «ΣΕΔ Τραπεζάρη»).
- Παρόλο που τα δύο κείμενα (προτεινόμενη ΣΕΔ και ΣΕΔ Τραπεζάρη) έχουν διαφορές μεταξύ τους, εντούτοις και στην τελευταία είχε προσαχθεί μαρτυρία παράτυπα και/ή παρανόμως ληφθείσα και προσκομίζονται έγγραφα ως Τεκμήρια τα οποία έχουν αποκτηθεί παράνομα, με τον τρόπο που περιγράφεται πιο πάνω.
- Για το ίδιο θέμα εκτός από την καταγγελία μου στην Επίτροπο απευθύνθηκα στο Σώμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος με σκοπό την καταγγελία για πιθανή διάπραξη ποινικών αδικημάτων εις βάρος μου από την καθ' ης η αίτηση εταιρεία.
- Η εν λόγω διαφωνία επιλύθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου με σχετική αίτηση για διαγραφή συγκεκριμένων παραγράφων της ΣΕΔ Τραπεζάρη. Το Δικαστήριο κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας ενέκρινε το αίτημα των Αιτητών και διέταξε τη διαγραφή των παραγράφων 5 και 6 της ΣΕΔ Τραπεζάρη το περιεχόμενο των οποίων είναι το ίδιο με τις παραγράφους 72, 73, 74 και 75 της ΕΔ ΑΤ των οποίων αιτούμαι τη διαγραφή. Η σχετική απόφαση του Δικαστηρίου επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- Επί της παρούσης αίτησης
- Συμβουλεύομαι συνεπώς από τους δικηγόρους μου και πιστεύω ότι συντρέχει καλός λόγος για να διαγραφούν οι παράγραφοι 72, 73, 74 και 75 της ΕΔ ΑΤ για τους πιο κάτω λόγους: i. Τα δεδομένα στα οποία παράνομα απέκτησε πρόσβαση η καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία περιλαμβάνουν προσωπικά έγγραφα, φωτογραφίες τόσο δικές μου όσο και της οικογένειάς μου καθώς επίσης και ευαίσθητης μορφής προσωπικά δεδομένα. ii. Η πιο πάνω υποκλοπή αποσκοπεί στην κακόβουλη χρήση των παρανόμως αποκτηθέντων στοιχείων και/ή φωτογραφιών στην παρούσα δικαστική διαδικασία. iii. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο δεν αποτρέψει την εισαγωγή των εν λόγω εγγράφων, θα πληγούν τα Συνταγματικά μου δικαιώματα μεταξύ άλλων το συνταγματικό μου δικαίωμα στο απόρρητο της αλληλογραφίας. iv. Ως συμβουλεύομαι από τους δικηγόρους μου δεδομένης της διαδικασίας που θα ακολουθηθεί κατά την ακροαματική διαδικασία και η οποία θα βασιστεί μόνο επί των ενόρκων δηλώσεων που βρίσκονται ενώπιον του δικαστηρίου, θα αποστερηθώ του δικαιώματος μου να εκφράσω την προηγούμενη ένσταση μου στην καταχώρηση των εν λόγω εγγράφων, γεγονός το οποίο θα οδηγήσει σε πρόδηλη παραβίαση των δικαιωμάτων μου. v. Πρόκειται για μαρτυρία η οποία έχει ληφθεί παράνομα και το Δικαστήριο δέον όπως αποτρέψει την παρουσίαση της ενώπιον του. vi. Τα εν λόγω έγγραφα και/ή η συγκεκριμένη μαρτυρία έχει εξασφαλιστεί παράνομα σε παραβίαση των συνταγματικών και ανθρώπινων δικαιωμάτων μου. vii. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο απορρίψει την εν τίτλω αίτηση, υπάρχει κίνδυνος να λάβει υπόψη του και να αξιολογήσει μαρτυρικό υλικό το οποίο αποκτήθηκε παράνομα κατά παράβαση των συνταγματικών μου δικαιωμάτων. viii. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο απορρίψει την εν λόγω αίτηση, υπάρχει κίνδυνος να επιτρέψει εισαγωγή μαρτυρίας που θα επηρεάσει το δικαιώματά μου για δίκαιη δίκη και/ή παραβίαση ανθρώπινων και/ή άλλων δικαιωμάτων μου.
- Τονίζεται επιπρόσθετα ότι ο ενόρκως δηλών δεν παραθέτει απλώς γεγονότα αλλά επεξηγεί και αναλύει τη θέση του. Ως συμβουλεύομαι από τους δικηγόρους μου, οι θέσεις που εμφανίζονται στις εν λόγω παραγράφους της ΕΔ ΑΤ συνιστούν έκδηλη επιχειρηματολογία, γεγονός δικονομικά ανεπίτρεπτο στο παρόν στάδιο.
- Για όλους τους πιο πάνω λόγους αιτούμαι ως η Αίτηση. III. Η ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗ Ε/Δ ΤΟΥ ΑΙΤΗΤΗ ΗΜΕΡ. 14.2.2020 Ο κ. XXXXX Δημητρίου δηλώνει στη Συμπληρωματική Ε/Δ του ημερ. 14.2.20 ότι στην παράγραφο 11 της ένορκης δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση ημερ. 27/1/2020 αναφέρεται ως τεκμήριο 3 η απόφαση του Δικαστηρίου στα πλαίσια της Αίτησης υπ' αριθμό XXXXX/17 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας αναφορικά με τη διαγραφή όλης ή μέρους της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του XXXXX Τραπεζάρη ημερ. 25/6/2018, ενώ εκ παραδρομής επισυνάφθηκε το κείμενο άλλης απόφασης. Προς διόρθωση του λάθους αυτού, επισυνάπτει στη Συμπληρωματική Ε/Δ ως Τεκμήριο 1 την απόφαση ημερ. 19/10/2018 που είναι αυτή που πράγματι αφορά στην αίτηση για διαγραφή όλης ή μέρους της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του XXXXX Τραπεζάρη ημερ. 25/6/
- IV. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΚΑΘ'ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν στις 16/03/2020 Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στην υπό κρίση αίτηση. Η ένσταση βασίζεται στα άρθρα 6 και 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στα άρθρα 6, 17, 19, 25 και 26 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη παράγραφο 58 του προοιμίου και στα άρθρα 1, 2, 7(α)(γ)(δ)(στ), 8(α)(β)(ε) της Οδηγίας 95/46/ΕΚ της 24ης Οκτωβρίου 1995 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων, στην παράγραφο 20 του προοιμίου και στα άρθρα 1, 4, 5, 6, 7, 9, 23, 94, 99 του Κανονισμού 679/2016 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 2016 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, στα άρθρα 2,5,6 του περί Επεξεργασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (Προστασία του Ατόμου) Νόμου του 2001 Ν. 138(I)/2001, στα άρθρα 2, 5, 6, 3 του περί της Προστασίας των Φυσικών Προσώπων Έναντι της Επεξεργασίας των Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και της Ελεύθερης Κυκλοφορίας των Δεδομένων αυτών Νόμου του 2018 (Ν. 125(I)/2018), στα άρθρα 202
(1)-
(2), 203, 204 - 208, 209, 211(στ), 213-218 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 , στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 θθ 1-5 και 18, Δ.48 θθ. 1-9, Δ.59 και Δ.64, στη Νοµολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στο Κοινοδίκαιο, στην αρχή της αναλογικότητας, στην αρχή της ισότητας των όπλων, στο δίκαιο της Επιείκειας και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Εγείρονται οι πιο κάτω λόγοι ένστασης: «
- Η νομική βάση της αίτησης είναι εσφαλμένη και/ή σύμφωνα με τη δικονομική διάταξη που επικαλείται ο Αιτητής, δεν πληρούνται οι αναγκαίες προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
- Η παρούσα αίτησης είναι πρόωρη και/ή αλυσιτελής και/ή δεν αποτελεί το κατάλληλο και/ή στο παρόν στάδιο κατάλληλο, ένδικο μέσο αμφισβήτησης της αποδεκτότητας μαρτυρίας και/ή αυτό θα κριθεί στα πλαίσια της κυρίως Αίτησης και/ή προκαταβάλλει το Δικαστήριο καθότι, ακόμα και στην περίπτωση που διαφανεί ότι η μαρτυρία αποκτήθηκε κατά παράβαση νομοθετικής πρόνοιας, η γενική αρχή είναι ότι το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια να επιτρέψει την κατάθεση της, νοουμένου ότι κριθεί ότι είναι σχετική και δεν θα επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματα του Αιτητή για δίκαιη δίκη. 3.Το άρθρο 17 του Συντάγματος και/ή το δικαίωμα στο απόρρητο της επικοινωνίας δεν τυγχάνει εφαρμογής από τη στιγμή που τα εν λόγω έγγραφα και/ή τεκμήρια έχουν αποθηκευτεί στο σκληρό δίσκο υπολογιστή που ανήκει στην εταιρεία DFK Demetriou, Trapezaris Ltd στο εξής «DFK» και/ή στο ηλεκτρονικό αρχείο (server) δεν εμπίπτουν στο απόρρητο της επικοινωνίας και/ή στον ηλεκτρονικό αρχείο δεν υπεκλάπησαν κατά τη διάρκεια της επικοινωνίας και/ή δεν αφαιρέθηκαν από προσωπικό αρχείο του Αιτητή με διάρρηξη μυστικού κωδικού. 4.Η Αίτηση και η Ένορκη Δήλωση που τη συνοδεύει περιέχουν γενικούς και/ή αόριστους ισχυρισμούς και/ή δεν εξειδικεύονται σε αυτές οι συγκεκριμένες αναφορές και/ή τα τεκμήρια που ο Αιτητής επιθυμεί να διαγράψει, ούτε και αιτιολογείται και/ή εξειδικεύεται για κάθε συγκεκριμένη αναφορά ο λόγος διαγραφής της. 5.Οι ισχυρισμοί της Ένορκης Δήλωσης του XXXXX Τραπεζάρη που συνοδεύει την ένσταση ημερομηνίας 13/11/2019, στο εξής «Ε/Δ του ΑΤ», δεν είναι σκανδαλώδεις και άσχετοι (scandalous and irrelevant), αλλά αποτελούν απάντηση στους ισχυρισμούς του Αιτητή και/ή παρουσιάζουν όλα τα σχετικά γεγονότα τα οποία λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση τέτοιων αιτήσεων και/ή αιτήσεων που στηρίζονται και/ή προέρχονται από το δίκαιο της επιείκειας και/ή τα γεγονότα παρουσιάζονται με τρόπο ώστε να βοηθήσουν το Δικαστήριο να αποφασίσει ποια είναι η αλήθεια και να απονείμει ορθά δικαιοσύνη.
- Δεν εξειδικεύονται στην Αίτηση και στην Ένορκη Δήλωση του Αιτητή ποια είναι τα προσωπικά δεδομένα που ισχυρίζεται ότι παραβιάσθηκαν και με ποιο τρόπο.
- Η Ε/Δ του ΑΤ και τα τεκμήρια που τη συνοδεύουν είναι απαραίτητα και/ή αναγκαία για την προάσπιση των νόμιμων δικαιωμάτων των Καθ' ων η Αίτηση και/ή η τυχόν επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων είναι απαραίτητη για την ικανοποίηση του εννόμου συμφέροντος των Καθ' ων η Αίτηση το οποίο υπερέχει τυχόν δικαιώματος συμφέροντος, και θεμελιωδών ελευθεριών του Αιτητή.
- Ο Αιτητής κωλύεται και / εμποδίζεται δια εγγράφου και/ή δια συμπεριφοράς του να επικαλείται δικαιώματα προστασίας προσωπικών δεδομένων και/ή δικαιώματος στο απόρρητο της αλληλογραφίας καθοτι εκ της θέσεως του ως Διευθυντής και/ή Managing Director εφάρμοσε πολιτική πρόσβασης και/ή επεξεργασίας τέτοιων δεδομένων και/ή ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και γνώριζε και/ή θα έπρεπε να αναμένει ότι προσωπικά δεδομένα θα τύγχαναν επεξεργασίας και/ή παρακολούθησης και/ή έδωσε συγκατάθεση του προς αυτό το σκοπό και/ή όλα τα έγγραφα και/ή τεκμήρια της Ε/Δ υπ' αριθμούς 29, 30, 32, 33, 33Α, 33Β, 33Γ, 33Δ βρέθηκε στον επαγγελματικό και/ή υπηρεσιακό ηλεκτρονικό υπολογιστή που χρησιμοποιούσε ο Αιτητής, ο οποίος αποτελεί περιουσία της DFK και/ή στο ηλεκτρονικό αρχείο (server) της και/ή σε εξοπλισμό της.
- Ο εντοπισμός των εγγράφων και/ή τεκμηρίων υπ' αριθμούς 29, 30, 32, 33, 33 A, 33Β, 33Γ, 33Δ, 33 Ε δεν έγινε με σκοπό να προκαλέσει αμηχανία και/ή ζημιά στον Αιτητή και/ή δεν έγινε με αυτοσκοπό επεξεργασία προσωπικών δεδομένων του Αιτητή, αλλά έγινε στα πλαίσια εύρυθμης λειτουργίας της εταιρείας DFK της οποίας ο Αιτήτης είναι μέτοχος και/ή στα πλαίσια προστασίας δικαιωμάτων τρίτων προσώπων, ήτοι των πελατών της DFK ως η πρακτική την οποία καθιέρωσε ο ίδιος ο Αιτητής και/ή ήταν εις γνώση του Αιτητή και αναμενόμενη η εν λόγω πρακτική και/ή η περαιτέρω επεξεργασία αφορά αποκλειστικά δεδομένα τα οποία είναι αναγκαία για την αναγνώριση και/ή άσκηση και/ή υπεράσπιση δικαιώματος των Καθ' ων η Αίτηση ενώπιον δικαστηρίου και/ή παρουσιάζονται στο δικαστήριο στα πλαίσια της δικαιοδοτικής αρμοδιότητας για σκοπούς απονομής της δικαιοσύνης και/ή η παρουσίαση των εν λόγω τεκμηρίων και/ή εγγράφων στο δικαστήριο γίνεται για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των Καθ' ων η Αίτητη και/ή δικαιολογείται από την αρχή της αναλογικότητας.
- Ο εντοπισμός και/ή επεξεργασία των τεκμηρίων υπ' αριθμούς 29, 30, 32, 33, 33Α, 33Β, 33Γ, 33Δ, 33 Ε της Ε/Δ του ΑΤ έγινε στα πλαίσια του δικαιώματος του επαγγέλεσθαι και/ή εργασίας της Καθ' ης η Αίτησης και/ή της νόμιμης επιχείρησης και/ή οικονομικής ελευθερίας της ως αυτά προστατεύονται από το άρθρο 25 του Συντάγματος και/ή του δικαιώματος του συμβάλλεσθε ως αυτό προστατεύεται από το άρθρο 26 του Συντάγματος.
- Οι ενέργειες του Αιτητή και/ή τα εντοπισθέντα έγγραφα και/ή τεκμήρια δεν εμπίπτουν στην έννοια της ιδιωτικής ζωής και/ή στην έννοια των προσωπικών δεδομένων αλλά έγιναν και/ή προέκυψαν στα πλαίσια δημιουργίας ανταγωνιστικής εταιρείας και/ή έγιναν στα πλαίσια εξυπηρέτησης συμφέροντος άλλου νομικού προσώπου και/ή προέκυψαν στα πλαίσια επιχειρηματικής και/ή εμπορικής δραστηριότητας και/ή οι ενέργειες του Αιτητή και/ή τα εντοπισθέντα έγγραφα και/ή τεκμήρια συνδέονται με δόλιες και/ή έκνομες πράξεις και/ή ενέργειες που δεν τυγχάνουν προστασία.
- Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και αντίκειται στην υπάρχουσα επί του θέματος νομολογίας και τις αρχές που διέπουν τέτοιες αιτήσεις.
- Η νομική βάση της Αίτησης είναι λανθασμένη, μεταξύ άλλων λόγων καθότι κατά και/ή περί τον ουσιώδη χρόνο που αφορά στην παρούσα υπόθεση δεν ίσχυε ο Κανονισμός 679/2016 του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 2016 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών. 14.Η αίτηση υποβάλλεται κακόπιστα και/ή καθυστερημένα και/ή με σκοπό την κωλυσιεργία στην εκδίκαση της υπόθεση. 15.Η Ε/Δ του ΑΤ καταχωρήθηκε ως απάντηση σε ισχυρισμούς και θέσεις που προώθησε ο Αιτητής μέσω της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση Εκκαθάρισης 05/09/2017 και ως εκ τούτου διαγραφή της θα παραβίαζε την αρχή ισότητας των όπλων και/ή τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα αποστερούσε το δικαίωμα των Καθ' ων η Αίτηση να προβάλουν τις θέσεις του και/ή να προβάλουν την υπεράσπιση τους σε αντίθεση με τις πρόνοιες του άρθρου 6 της Ευρωπαικής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και του Άρθρου 30 του Συντάγματος που καθιέρωνει το δικαίωμα δίκαιης δίκης. 16.Η απόφαση ημερομηνίας 19/10/2018 που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης ημερομηνίας 12/02/2020 αποτελεί απόφαση Πρωτόδικου Δικαστηρίου η οποία έχει εφεσιβληθεί με την Έφεση Ε174/2018.». Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η Ένσταση, φαίνονται στην ένορκη δήλωση του κου XXXXX Τραπεζάρη η οποία συνοδεύει την Ειδοποίηση Ένστασης, καθώς επίσης και στον δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης. Κεντρική θέση της Ε/Δ του κ. Τραπεζάρη καταλαμβάνει η θέση του (βλ. την παρα. 4 της Ε/Δ του) ότι꞉ «
- Στις παραγράφους 72,73 και 75 της Ε/Δ μου, γίνεται αναφορά σε διάφορα έγγραφα και τεκμήρια που ήρθαν στην κατοχή μας τον Απρίλιο του
- Τα έγγραφα αυτά είναι απολύτως σχετικά και απαραίτητα για την παρουσίαση της υπόθεσης των Καθ' ων η Αίτηση στο Δικαστήριο έναντι της Αίτησης Εκκαθάρισης που προωθεί ο Αιτητής καθότι, δεικνύουν τους πραγματικούς λόγους προώθησής της. Οι εν λόγω λόγοι προώθησής της συνδέονται με το σχέδιο του να δημιουργήσει ανταγωνιστική της Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία και να μας πιέσει ώστε να αποφύγει τις ευθύνες του σε σχέση με την αιφνίδια αποχώρησή του, αναγκάζοντας μας να δεχτούμε τα παράλογα και αδικαιολόγητα αιτήματά του. Η ανταγωνιστική εταιρεία ήτοι, η Demetriou & Associates Business Advisers Ltd (DBA) στο εξής «DBA» που όπως δείχνουν τα δεδομένα, έχει δημιουργήσει ο Αιτητής μαζί με το υιό του XXXXX Δημητρίου (ΗΔ), έχει πάρει άδεια από τη ΣΕΛΚ να παρέχει τις ίδιες υπηρεσίες με την Καθ' ης η Αίτηση.». Περαιτέρω, σημαίνουσας αξίας είναι η δήλωση του κ. Τραπεζάρη στην παρα. 7 της Ε/Δ του ότι꞉ «[.] Επιθυμώ επίσης να αναφέρω ότι ο ίδιος ο Αιτητής ως Διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση και μάλιστα ως Managing Director είχε τη γνώση και ήταν σε θέση να αναμένει ότι οποιαδήποτε στοιχεία περιείχε ο ηλεκτρονικός του υπολογιστής αλλά και η ηλεκτρονική αλληλογραφία που γινόταν μέσω ηλεκτρονικής διεύθυνσης που παρεχόταν από την εταιρεία δυνατόν να έρχονταν στην κατοχή μου και να χρησιμοποιούνταν σε δικαστική διαδικασία. Έχει επισυναφθεί ως Τεκμήριο 34 στην Ε/Δ το εγχειρίδιο « Human Capital Hand Book» το οποίο δινόταν σε όλους τους εργοδοτούμενους της DFK στο οποίο αναφερόταν ρητά ότι α) τα άτομα του προσωπικού δεν μπορούν να θεωρούν σε καμία περίπτωση ότι αυτά που έστελναν ήταν απόρρητα β) ότι η εταιρεία είχε δικαίωμα να ανακόψει οποιοδήποτε ηλεκτρονικό μήνυμα και γ) ότι τα ηλεκτρονικά μηνύματα μπορούν να παρουσιαστούν ως τεκμήρια σε δικαστική διαδικασία.». Ως προς τον τρόπο απόκτησης πρόσβασης στην επίδικη μαρτυρία, αυτήν δηλαδή που ο Αιτητής ζητεί να διαγραφεί από το Δικαστήριο ως παράνομα ληφθείσα και κατ'επέκταση ως μη αποδεκτή μαρτυρία, ο κ. Τραπεζάρης δίδει τις εξής λεπτομέρειες ισχυρισμών στις παρα. 8, 9 και 10 της Ε/Δ του꞉
- «Επιθυμώ να ξεκαθαρίσω ότι κανένα από τα έγγραφα που επισυνάπτονται ως τεκμήρια στη Ε/Δ μου δεν έχουν ανευρεθεί είτε με παράνομη πρόσβαση σε προσωπικούς λογαριασμούς iCloud ή Dropbox του Αιτητή είτε με διάρρηξη οποιουδήποτε κωδικού αλλά βρέθηκαν ως αρχεία στο ηλεκτρονικό αρχείο (server) ή στον υπολογιστή που χρησιμοποιούσε ο Αιτητής τα οποία αποτελούν ιδιοκτησία της Καθ' ης η Αίτηση.
- Όπως αντιλαμβάνομαι σε σχέση με την ενημέρωση που έλαβα από τον ΠΣ, ο λογαριασμός iCloud που αναφέρει ο Αιτητής είχε συνδεθεί στον υπολογιστή της εταιρεία και στο ηλεκτρονικό αρχείο (server) της εταιρείας όπου γινόταν αυτόματος συγχρονισμός και (φύλαξη) backup του iCloud του στον υπολογιστή. Σε καμία περίπτωση δεν υπήρξε πρόσβαση στην υπηρεσία iCloud. Όλα τα εντοπισθέντα αρχεία ήταν αποθηκευμένα στον υπολογιστή της εταιρείας και στο ηλεκτρονικό αρχείο (server) της εταιρείας. Ως με ενημέρωσε ο ΠΣ αυτά κατέβηκαν (έγιναν download) από τον λογαριασμό του Αιτήτη στον υπολογιστή της εταιρείας. Το κάθε τεκμήριο όπως φαίνεται από το συνοδευόμενο αντίστοιχο έγγραφο «JPG Properties» στο πεδίο «Folder Path» έχει αποθηκευτεί στο σκληρό δίσκο «C:\Users\d.demetriou\Pictures\iCi.». Στο πεδίο « Date created» φαίνεται η ημερομηνία και ώρα στην οποία το κάθε αρχείο είχε αποθηκευτεί στο σκληρό δίσκο. Συγκεκριμένα ως φαίνεται από τα Τεκμήρια της Ε/Δ: i. Το Τεκμήριο 32 αποθηκεύτηκε στον υπολογιστή στις 04/08/2017 ώρα 15:51 ( Properties/ Date created) ii. Το Τεκμήριο 33 αποθηκεύτηκε στον υπολογιστή στις 24/08/2017 ώρα 22:02 (Properties/ Date created) iii. Το Τεκμήριο 33Α αποθηκεύτηκε στον υπολογιστή στις 24/08/2017 ώρα 21:54 (Properties/ Date created) iv. Το Τεκμήριο 33Β αποθηκεύτηκε στον υπολογιστή στις 11/08/2017 ώρα 11:34 (Properties/ Date created) v. Το Τεκμήριο 33Γ αποθηκεύτηκε στον υπολογιστή στις 24/08/2017 ώρα 23:23 (Properties/ Date created) vi. Το πρώτο έγγραφο του Τεκμήριο 33Δ αποθηκεύτηκε στον υπολογιστή την 01/09/2017 ώρα 06:52 (Properties/ Date created) vii. Το δεύτερο έγγραφο του Τεκμήριο 4Ε αποθηκεύτηκε στον υπολογιστή την 01/09/2017 ώρα 09:43 (Properties/ Date created).
- Ο λογαριασμός Dropbox είχε δημιουργηθεί με σκοπό την ανταλλαγή εγγράφων σχετικά με την εταιρεία. Ειδικά αυτός ο λογαριασμός είχε δημιουργηθεί με την ηλεκτρονική διεύθυνση της DFK. Ο λογαριασμός αυτός ήταν επίσης συνδεδεμένος με τον υπολογιστή και ηλεκτρονικό αρχείο (server) της εταιρείας όπου γινόταν ο συγχρονισμός με την συγκεκριμένη υπηρεσία ούτως ώστε να υπάρχουν τοπικά (local) αντίγραφα πάνω στον υπολογιστή.». Στις παρα. 11 και 12 της Ε/Δ του, ο κ. Τραπεζάρης αρνείται ότι υπήρξε πρόσβαση σε προσωπικό λογαριασμό του Εναγομένου, αρνείται κατ' επέκταση ότι λήφθηκε παράνομα η μαρτυρία και ενημερώνει το Δικαστήριο για όσα γνωρίζει σε σχέση με την καταγγελία που έκανε ο Αιτητής στην Επίτροπο Προστασίας Προσωπικών δεδομένων και στην Κυπριακή Αστυνομία꞉
- «Σε ότι αφορά την επιστολή/καταγγελία προς την Επίτροπο Προσωπικών Δεδομένων Τεκμήριο 1 στην υπό κρίση Αίτηση, επιθυμώ απλά να επισημάνω το γεγονός ότι αναφέρεται και επισυνάπτει σε αυτή μόνο δύο από τα Τεκμήρια της Ε/Δ μου ήτοι το τεκμήριο 32 και το τεκμήριο 33 αυτής που είναι οι δύο φωτογραφίες που απεικονίζουν τον Αιτητή και τον υιό του Ηλία Δημητρίου στο γραφείο της DBA σε αντίθεση με την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητεί τη διαγραφή όλων των παραγράφων 72,73, 74 και 75 της Ε/Δ μου και τα Τεκμήρια που της αφορούν. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι δύο φωτογραφίες αποθηκεύτηκαν στον σκληρό δίσκο στις 04/08/2017 και 24/08/2017 και ως εκ τούτου αντιλαμβάνομαι ότι λήφθηκαν πριν την αποχώρηση του Αιτητή και του υιού του από την Καθ' ης η Αίτηση. Μέχρι και σήμερα δεν έχω λάβει οποιαδήποτε επιστολή και δεν οχλήθηκα από το γραφείο της Επιτρόπου. Σε σχέση με την παράγραφο 10 της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή στην υπό κρίση Αίτηση επιθυμώ να αναφέρω ότι κλήθηκα στο ΤΑΕ Λευκωσίας για κατάθεση περί τον Ιούλιο του
- Δεν έχει προχωρήσει οποιαδήποτε ποινική υπόθεση μέχρι σήμερα εναντίον μου.
- Σε ότι αφορά την παράγραφο 6 της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή και σε σχέση με το Τεκμήριο 2 που επισυνάπτει, επισυνάπτω ως Τεκμήριο 4 επιστολή των ΓΖΓ ημερομηνίας 25/09/2017 που προηγήθηκε σε σχέση με το ζήτημα που θέτει ο Αιτητής. Οι εν λόγω φωτογραφίες εξ' όσων έχω ενημερωθεί από τον ΠΣ δεν βρίσκονταν σε οποιοδήποτε από τα αρχεία που αναφέρονται στην επιστολή του Αιτητή και βεβαίως δεν προχωρήσαμε σε επεξεργασία προσωπικών και ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων του Αιτητή ως αυτά αναφέρονται στην εν λόγω επιστολή. Σε καμία περίπτωση δεν υπήρξε παράνομη πρόσβαση σε προσωπικό λογαριασμό του Αιτητή.» Στην παρα. 16 της Ε/Δ του, ο κ. Τραπεζάρης πληροφορεί το Δικαστήριο ότι η απόφαση ημερομηνίας 19/10/2018 που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης ημερομηνίας 12/2/2020, με την οποία διαγράφηκαν αντίστοιχες παραγράφοι από Ε/Δ σε άλλη αίτηση εκκαθάρισης, αποτελεί απόφαση Πρωτόδικου Δικαστηρίου η οποία έχει εφεσιβληθεί με την Έφεση Ε174/2018 ως το Τεκμήριο
- Τέλος, στην παρα. 17 της Ε/Δ του, ο κ. Τραπεζάρης αναφέρεται στη νομική συμβουλή που λαμβάνει από τους δικηγόρους των Καθ'ων ότι - «δεν προκύπτει στη συγκεκριμένη υπόθεση οποιαδήποτε παραβίαση νομοθεσίας που αφορά την προστασία προσωπικών δεδομένων, ενώ και αν ακόμα τίθετο θέμα είτε παραβίασης προσωπικών δεδομένων είτε παραβίασης συνταγματικών δικαιωμάτων του Αιτητή, υπερτερεί το δικαίωμα των Καθ' ων να υπερασπιστούν όλα τα νόμιμα δικαιώματά τους. Επιπλέον, ως με ενημερώνουν οι ΓΖΓ, η αίτηση είναι πρόωρη, με σκοπό να προκαταβάλει το Δικαστήριο σε ότι αφορά την αξιολόγηση της μαρτυρίας ενώ και παράλληλα δεν στοιχειοθετούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Ως εκ τούτου αιτούμαι την απόρριψη της.». Δεν υπήρξε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων (ήτοι του Αιτητή και του του κ. Τραπεζάρη) για σκοπούς ακρόασης της υπό κρίση αίτησης διαγραφής. Ολοκληρώθηκε η ακρόαση στη βάση των γραπτών αγορεύσεων των συνηγόρων. Τις έχω μελετήσει με προσοχή και αποφαίνομαι πιο κάτω επί των εκατέρωθεν επιχειρημάτων, αναλύοντας τη νομική πτυχή, η οποία παρουσιάζει νομικό ενδιαφέρον. V. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ Δ.39, Θ.
- Η αίτηση στηρίζεται στην Δ.39 Θ.18 των περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμών η οποία έχει ως ακολούθως: «The Court or a Judge may order to be struck out from any affidavit any matter which is scandalous and irrelevant» Από απλή ανάγνωση της πιο πάνω διαταγής, είναι σαφές ότι παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να διαγράψει ζητήματα από μια ένορκη δήλωση, τα οποία είναι άσχετα και σκανδαλώδη. Η εν λόγω διαταγή είναι πιστή μετάφραση της O.38 R.11 των παλαιών Αγγλικών θεσμών και έτσι η Αγγλική νομολογία είναι βοηθητική επί του θέματος. Στο σύγγραμμα «The Annual Practice 1958», στην σελ.924, κάτω από τον τίτλο «Scandal, relevancy» αναφέρονται τα ακόλουθα: «.. the Court will only strike out matter that is both scandalous and irrelevant, or is otherwise oppressive (per Buckley, L.J., Re Jessop, [1910] W.N. 128, a case in which the C.A. refused to strike out extracts from letters marked "without prejudice")». Προκύπτει ότι το Δικαστήριο οφείλει να ασκεί με φειδώ την εξουσία διαγραφής, εκεί μόνο όπου οι ισχυρισμοί είναι και σκανδαλώδεις και άσχετοι ή διαφορετικά καταπιεστικοί. Στην υπόθεση Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd v. Hussein Ali Nasrat Abdallah κ.α.
(2013)1 ΑΑΔ 1520, η οποία αφορούσε αίτηση για διαγραφή λόγων ένστασης, καθώς και ισχυρισμών από ένορκη δήλωση, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η Δ.39 - θ. 18* και η Δ.19 - θ. 26** των Θεσμών, τους οποίες, μεταξύ άλλων, στηρίζεται η αίτηση, παρέχουν τη δυνατότητα να διαγραφεί - η μεν πρώτη από ένορκη δήλωση, η δε δεύτερη από δικόγραφο - οτιδήποτε είναι αχρείαστο ή σκανδαλώδες, ή το οποίο τείνει να επηρεάσει δυσμενώς, ή να προκαλέσει αμηχανία, ή να καθυστερήσει τη δίκαιη δίκη τους αγωγής. Η εξουσία διαγραφής που παρέχεται από τις πιο πάνω Διαταγές είναι διακριτικής μορφής και, ταυτόχρονα, πλατιά. Στη Vector Onega A.G. ν. Πλοίου M/V Girvas κ.ά. (Αρ. 1)
(2000)1 Α.Α.Δ. 16, αναφέρθηκε ότι:- (σελ. 23) «Ακόμη και τους περιπτώσεις που οι συνθήκες υπαγορεύουν στένεμα τους εξουσίας για να ασκηθεί κατά συγκεκριμένο τρόπο, τους όταν επιζητείται διαγραφή υλικού από δικόγραφο λόγω δεδικασμένου, η εξουσία αυτή δε χάνει ολότελα το διακριτικό τους χαρακτήρα.» Σύμφωνα δε με το Annual Practice, 1958, σελ. 477 - 479, η φράση: «Tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action" - («τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, να προκαλέσουν αμηχανία, ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη τους αγωγής») - έχει ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα δικαστήρια, έτσι ώστε απλή πολυλογία να μην προκαλεί αμηχανία. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεσή τους, εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους κανόνες. Δικόγραφα, έστω και αν δεν είναι απόλυτα σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες, δε διαγράφονται. Το γεγονός ότι δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Εάν, σε δικόγραφο, περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι, από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, τότε αυτοί δικαιολογείται να διαγραφούν. Ισχυρισμοί που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, θεωρούνται σκανδαλώδεις.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Ως προς την έννοια της λέξης «scandalous», σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα «The Annual Practice 1958», στην σελ.478: «The Court has a general jurisdiction to expunge scandalous matter in any record or proceeding... Allegations of dishonesty and outrageous conduct, etc. are not scandalous, if relevant to the issue. The mere fact that these paragraphs state a scandalous fact does not make them scandalous. But if degrading charges be made which are irrelevant, or if, though the charge be relevant, unnecessary details are given, the pleading becomes scandalous» Δηλαδή το γεγονός ότι ορισμένες παραγράφοι αναφέρονται σε ένα γεγονός που συνιστά σκάνδαλο, δεν σημαίνει ότι εν λόγω παραγράφοι είναι «σκανδαλώδεις», αλλά αν οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στις εν λόγω παραγράφους είναι μειωτικοί / απαξιωτικοί για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, τότε θεωρούνται σκανδαλώδεις. VI. ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΙΤΗΤΗ ΟΤΙ ΟΙ ΕΠΙΜΑΧΕΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΚΑΝΔΑΛΩΔΕΙΣ ΔΙΟΤΙ ΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΛΗΦΘΗΚΕ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ. Στη γραπτή του αγόρευση (βλ. σελ. 7), ο συνήγορος του Αιτητή επισημαίνει ότι οι επίδικες παραγράφοι, ήτοι αυτές που ζητείται να διαγραφούν από το Δικαστήριο, και τα τεκμήρια που επιχειρείται από τους Καθ'ων η αίτηση να εισαχθούν ως μαρτυρία μέσω των επίδικων παραγράφων της Ε/Δ του κ. Τραπεζάρη που συνοδεύει την Ειδοποίηση ένστασης στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης, αναφέρονται ή/και αφορούν με μαρτυρία που αποκτήθηκε κατά κατάφωρη παραβίαση δικαιωμάτων του Αιτητή, εφόσον αποκτήθηκε με παράνομο τρόπο. Τούτο διότι, ως επεξηγεί ο συνήγορος του Αιτητή, ουδέποτε δόθηκε οποιαδήποτε έγκριση ή συγκατάθεση, είτε ρητή είτε εξυπακουόμενη, στους Καθ' ων η Αίτηση να ερευνήσουν και να αποκτήσουν προσωπικά δεδομένα ή προσωπική αλληλογραφία του Αιτητή. Ειδικότερα, ο συνήγορος του Αιτητή επισημαίνει ότι։ · Δια της παραγράφου 72 της Ένορκης Δήλωσης XXXXX Τραπεζάρη επιχειρείται η κατάθεση τεκμηρίου, στο οποίο γίνεται εκτενής αναφορά στο περιεχόμενο αυτού στη ρηθείσα παράγραφο, το οποίο αποτελεί αλυσίδα ηλεκτρονικών μηνυμάτων του Αιτητή. · Με την παράγραφο 73 της Ένορκης Δήλωσης XXXXX Τραπεζάρη γίνεται αναφορά σε έγγραφο το οποίο εντοπίστηκε στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του Αιτητή, και το οποίο η καθ' ης η Αίτηση επιχειρεί να καταθέσει ως Τεκμήριο στο Δικαστήριο. Καθίσταται σαφές ότι η καθ' ης η Αίτηση προέβη -παράνομα- σε έλεγχο της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας και των προσωπικών αρχείων του Αιτητή, χωρίς να έχει κανένα δικαίωμα επί τούτου. · Στην επόμενη παράγραφο, η καθ' ης η Αίτηση, εντέχνως προσπαθεί να αιτιολογήσει την κατάφωρη παραβίαση των συνταγματικών δικαιωμάτων του Αιτητή καθώς και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ως αυτά προκύπτουν από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ). Ανάλυση επί των δικαιωμάτων αυτών θα εκτεθεί αναλυτικά πιο κάτω. · Στο ίδιο πλαίσιο, με την παράγραφο 75 της Ένορκης Δήλωσης XXXXX Τραπεζάρη και τα τεκμήρια 32 ως 33Ε που επιχειρούνται να εισαχθούν, όχι μόνο γίνεται αναφορά σε προσωπικά αρχεία του Αιτητή αλλά επίσης αυτά εντοπίστηκαν με παράνομο τρόπο. Συγκεκριμένα αναφέρω ότι γίνεται προσπάθεια να εισαχθούν προσωπικές φωτογραφίες του Αιτητή και μελών της οικογένειας του καθώς και φωτογραφίες από προσωπικά του αντικείμενα και αρχεία. · Επιπρόσθετα, με την παράγραφο 75 (γ) γίνεται αναφορά σε φωτογραφία της οθόνης ηλεκτρονικού υπολογιστή, στην παράγραφο 75(δ) σε φωτογραφίες αρχιτεκτονικών σχεδίων του Αιτητή, στην παράγραφο 75(ε) σε φωτογραφία από οθόνη κινητού παρουσιάζοντας ηλεκτρονικό μήνυμα που στάλθηκε στον Αιτήτη και σε μέλη της οικογένειας του, στην παράγραφο 75(στ) σε φωτογραφία από οθόνη κινητού παρουσιάζοντας μηνύματα και τέλος στην παράγραφο 75(η) αντίγραφο απόδειξης πληρωμής. Αν και στα τεκμήρια αυτά, η καθ' ης η Αίτηση δεν αναφέρει ότι τα αρχεία αυτά εντοπίστηκαν στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του Αιτητή, αυτό γίνεται σαφές από τις φωτογραφίες που καταθέτουν στα ίδια τεκμήρια που εμφαίνεται ότι ιδιοκτήτης ("owner") του υπολογιστή είναι ο ίδιος ο Αιτητής. Είναι εμφανές ότι όλα τα ανωτέρω είναι προσωπικά αρχεία του Αιτητή και καμία πρόσβαση δε δικαιούτο να είχε η καθ' ης η Αίτηση. Τονίζει ο συνήγορος του Αιτητή στη σελ. 8 της γραπτής του αγόρευεσης ότι «Είναι σαφές ότι όλα τα πιο πάνω, αποτελούν προσωπικά δεδομένα του Αιτητή και καμία υποβάθμιση δεν μπορούν να τύχουν». Στις σελ. 8 έως 12 της γραπτής του αγόρευσης, ο συνήγορος του Αιτητή αναδιπλώνει τη νομολογία που αφορά σε υποθέσεις παραβίασης του απόρρητου της αλληλογραφίας και των προσωπικών δεδομένων, καθ' ότι είναι η θέση του ότι αυτό το ζήτημα αναφύεται και στην παρούσα υπόθεση. Με αναφορά στην παρατεθείσα νομολογία, ο συνήγορος του Αιτητή εισηγείται προς το Δικαστήριο τα εξής (βλ. σελ. 11 -12 της γραπτής του αγόρευσης)։ «[.] καθίσταται εμφανές ότι υπάρχει η δυνατότητα του εργοδότη να διασφαλίζει τα συμφέροντα του με έλεγχο της αλληλογραφία υπαλλήλου, εάν ο τελευταίος έχει ενημερωθεί και έχει συναινέσει από πριν για το εύρος και την έκταση τέτοιου ελέγχου. Είναι σαφές, ότι στην υπό κρίση υπόθεση, σε καμία περίπτωση ο Αιτητής όχι μόνο δεν είχε την προηγούμενη ενημέρωση και γνώση αλλά και ουδέποτε έδωσε την έγκριση του για συλλογή, επεξεργασία και χρήση της αλληλογραφίας του και των προσωπικών του δεδομένων και αρχείων. Είναι η θέση μας ότι για να είναι νόμιμη η επέμβαση στο θεμελιώδες δικαίωμα της ιδιωτικής ζωής, καθίσταται απαραίτητο να υπάρχει γνώση, αποδοχή και συναίνεση από τον - στην περίπτωση μας - Αιτητή. Έκαστος αναμένει ότι τα θεμελιώδη δικαιώματα του τυγχάνουν σεβασμού και χωρίς την ύπαρξη του λεχθέντος τρίπτυχου παραβιάζονται. Στην υπό κρίση υπόθεση, είναι εμφανές ότι πριν την επέμβαση δεν προηγήθηκε ενημέρωση και συναίνεση, ούτε διεξήχθη δυνάμει νόμου ή κατόπιν σχετικού δικαστικού διατάγματος και ως εκ τούτου η ανάκτηση και η χρήση της αλληλογραφίας του Αιτητή αποτελεί κατάφορη παραβίαση των Συνταγματικών του, θεμελιωδών, δικαιωμάτων.». Καλείται, επίσης, το Δικαστήριο από το συνήγορο του Αιτητή να λάβει υπόψη του και τη συμπεριφορά των Καθών η αίτηση πέραν από αυτήν που εκδηλώνεται στο πλαίσιο της ενώπιον του αντιδικίας στην Αίτηση Εκκαθάρισης 800/
- Συγκεκριμένα, γίνεται επίκληση του ισχυρισμού ότι δεν είναι η πρώτη φορά που οι Καθ' ων η Αίτηση επιχειρούν την εισαγωγή τεκμηρίων και μαρτυρίας που λήφθηκαν παράνομα, προσπαθώντας παράλληλα να παραβιάσουν θεμελιώδη δικαιώματα του Αιτητή ως αυτά αναλύονται πιο πάνω. Παραπέμπει ο συνήγορος του Αιτητή στην περίπτωση της Εταιρικής αίτησης υπ' αριθμόν XXXXX/17, στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 19/10/2018, η οποία πραγματευόταν το ίδιο αντικείμενο. Αναγνωρίζει ο συνήγορος του Αιτητή ότι εκείνη η απόφαση δεν δεσμεύει το παρόν Δικαστήριο, αλλά δηλώνει ότι πιστεύει ότι μπορεί να λειτουργήσει ως βοηθητική. Ο συνήγορος του Αιτητή υιοθετεί ως ορθό το περιεχόμενο της προμνησθείσας απόφασης ημερ. 19.10.2018, το κείμενο της οποίας βρίσκεται ήδη στο φάκελο του Δικαστηρίου, ως τεκμήριο 1 στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Δημήτρη Δημητρίου στις 14/2/
- Εν κατακλείδι, ο συνήγορος του Αιτητή εισηγείται προς το Δικαστήριο ότι το σύνολο των ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένων δεικνύει ότι στην προκειμένη περίπτωση είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκηθεί υπέρ της έγκρισης της αίτησης. Τυχόν απόρριψη της αίτησης θα θέσει εν αμφιβόλω τις αρχές της δίκαιης δίκης, της καλής πίστης και το καθήκον των διαδίκων να προσέρχονται στο Δικαστήριο καλόπιστα και με καθαρά χέρια. Δεν είναι προς το δημόσιο συμφέρον και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης η απόρριψη της αίτησης και, ως εκ τούτου, η πλευρά του Αιτητή εισηγείται όπως εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα με έξοδα υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση. VII. ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ ΑΠΟ ΣΥΝΗΓΟΡΟ ΚΑΘ'ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ. Στη γραπτή αγόρευση της συνηγόρου των Καθ'ων η αίτηση (βλ. τη σελ. 8 - 9) παρατίθεται σχετικό απόσπασμα από το Human Capital Handbook, όπου καταγράφεται η πολιτική της εταιρείας των Καθ'ων η αίτηση που ο ίδιος ο Αιτητής είχε, κατ'ισχυρισμόν, καθιερώσει στην εταιρεία αναφορικά με την ηλεκτρονική αλληλογραφία του προσωπικού των Καθ'ων η αίτηση. Παρατίθεται ειδικότερα το εξής απόσπασμα։ «13 [.] iv [.] ως φαίνεται από το περιεχόμενο της παραγράφου 76 της Ένστασης στην Αίτηση Εκκαθάρισης, ο ίδιος είχε καθιερώσει τη συγκεκριμένη διαδικασία και πρακτική η οποία κοινοποιείτο ρητά στους υπαλλήλους της DFK μέσω του εγχειριδίου υπαλλήλων « Human Capital Hand Book» (Τεκμήριο 34 στην Ένορκη Δήλωση της Ένστασης ). Σε συγκεκριμένη δε περίπτωση είχε στείλει και προειδοποιητικές επιστολές στα μέλη του προσωπικού του ( Τεκμήριο 35). Τα εν λόγω Τεκμήρια είναι τα αντίστοιχα Τεκμήρια 2 και 3 της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση. Στο εν λόγω Τεκμήριο 2 «Human Capital Hand Book» αναφέρονται τα ακόλουθα: · Σελ. 6 « Internal e-mail are the Firm's property and should be used only to communicate business related issues. » · Σελ. 7 « The Firm provides computer and fax facilities to its staff so they can efficiently and effectively conduct the Firm's business. The Firm expects that all its computer and fax facilities and equipment to be used in a professional manner. These facilities and equipment are provided by the Firm at its own expense for its own business purposes and it is the responsibility of all staff members to use this technology in a manner that is ethical and lawful, for proper business purposes and in a manner that does not compromise the Firm or its members of staff in any way or disturb the operation of the Firm's computer network or interfere with staff members productivity. The Firm reserves the right to intercept any e-mail for monitoring purposes, record-keeping purposes, preventing or detecting crime, investigating or detecting the unauthorised use of the Firm's telecommunication system or ascertaining compliance with the Firm's practices or procedures. » (υπογράμμιση δική μας) · Σελ.8 « Confidentiality. Members of staff should not transmit anything in an email or fax message that they would not be comfortable writing in a letter or memorandum. It should be noted and remembered that electronic messages are admissible as evidence in legal proceedings and have been used in libel cases. Members of staff should never assume that internal messages are necessarily private and confidential, even if marked as such. Matters of a sensitive or personal nature should not be transmitted by e-mail, unless it is absolutely unavoidable. » ( υπογράμμιση δική μας)". Λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο του πιο πάνω Εγχειρίδιου και την πάγια πολιτική της εταιρείας των καθ'ων η αίτηση από τότε που συμμετείχε στη διοίκησή της ο ίδιος ο Αιτητής, η συνήγορος των καθ'ων η αίτηση επιχειρηματολογεί στη γραπτή της αγόρευση λέγοντας τα εξής (βλ. παρα. 15, 16, 17, σελ. 9 - 10 της αίτησης)։ «
- Ως των όσων έχουν εκτεθεί ανωτέρω σε συνδυασμό με τις απαιτούμενες προϋποθέσεις καθίσταται ξεκάθαρο ότι τα όσα έχουν εκτεθεί στην Ένορκη Δήλωση της Ένστασης Καθ' ων η Αίτηση είναι απολύτως σχετικά με τα επίδικα θέματα της Αίτησης Εκκαθάρισης και ως εκ τούτου δεν μπορούν να θεωρηθούν σκανδαλώδη. Σημειώνουμε ότι ο Αιτητής δεν αρνείται ότι τα τεκμήρια που έχουν επισυναφθεί στην Ένορκη Δήλωση είναι δικά του και/ή δεν επικαλείται ότι αυτά είναι πλαστά ή κατασκευασμένα.
- Αντιλαμβανόμαστε ότι δεν είναι ευχάριστη η παρουσίαση των εν λόγω τεκμηρίων για τον Αιτητή, με τα οποία γίνεται εμφανές ότι οι αναφορές του στις Ένορκή Δηλώση της Αίτησης, τουλάχιστον παραπλανητικές, όμως εν τέλει το Δικαστήριο θα πρέπει να αξιολογήσει όλα τα γεγονότα στην πλήρη διάστασή τους. Δεν είναι οι Καθ' ων η Αίτηση που προωθούν την Αίτηση Εκκαθάρισης. Οι Καθ' ων η Αίτηση υπερασπίζονται τα νόμιμα δικαιώματά τους σε μια διαδικασία την οποία ο ίδιος επέλεξε να ξεκινήσει βασισμένος σε σκιώδες, ψευδές και παραπλανητικό υπόβαθρο.
- Εν πάση περιπτώσει, η δημιουργία ανταγωνιστικής εταιρείας αλλά και η συμπεριφορά του Αιτητή έχει εκτεθεί και στην Ένορκη Δήλωση της Ένστασης και στην Ένορκη Δήλωση της Αίτησης Παραμερισμού ημερομηνίας 12/09/
- Ο Αιτητής τότε δεν έθεσε θέμα διαγραφής ισχυρισμών των Καθ' ων η Αίτηση που αφορούσαν στην δημιουργία της νέας εταιρείας. Είναι φανερό ότι το παράπονο του εστιάζεται στην ανεύρεση των Τεκμηρίων που αποδεικνύουν με δικές του παραδοχές και ενέργειες ότι το έχει πράξει και μάλιστα δολίως, πίσω από την πλάτη των συνεταίρων του. Αυτή τη δόλια συμπεριφορά ζητά από το Δικαστήριο με την παρούσα αίτηση να προστατεύσει.». Προχωρεί στις παρα. 18 έως 21 της γραπτής της αγόρευσης και εισηγείται η συνήγορος των καθ'ων η αίτηση ότι πρόωρα εγείρεται από τον Αιτητή το ζήτημα της μη αποδεκτότητας της μαρτυρίας που περιέχεται στις επίδικες παραγράφους της Ε/Δ του κ. Τραπεζάρη։ «
- Η θέση μας είναι ότι η υπό κρίση Αίτηση είναι πρόωρη καθότι απόφαση πάνω στην αποδεκτότητα μαρτυρίας θα πρέπει να δοθεί κατά την εκδίκαση της Αίτησης Εκκαθάρισης και τα θέματα που εγείρει ο Αιτητής μπορούν να προωθηθούν στο πλαίσιο των γραπτών αγορεύσεων. Σημειώνουμε ότι έκαστη πλευρά έχει δικαίωμα να αιτηθεί άδειας από το Δικαστήριο να αντεξετάσει τον ενόρκως δηλούντα της άλλης.
- Η παρούσα διαδικασία όπως έχει εξελιχθεί και όπως θα εκδικαστεί έχει διαφορά από την εκδίκαση μιας αγωγής. Στην υπόθεση Σάββα Ιωάννη Κασπαρή - Πολιτική Αίτηση 06/13, ημερομηνίας 03/12/2013 λέχθηκε ότι ακρόαση αιτήσεων εκκαθάρισης γίνεται κατά κανόνα στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρούνται. Έγινε παραπομπή στο ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Πλήρους Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην D.J. Demades & Sons Ltd - Εταιρική Αίτηση 259/89, ημερομηνίας 28.5.1990: «Μια Εταιρική Αίτηση ακολουθεί, κατά κανόνα, τους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας όταν δεν γίνεται εξειδικευμένη πρόνοια στους περί Εταιρειών (Διάλυσις) Κανονισμούς του 1933-38 (δέστε τον Κανονισμό 92 και την υπόθεση KMC Motors Ltd v. Josephanco Trading and Contracting Company
(1984)1 Α.Α.Δ. 390). Η ιδιαιτερότητα μιας Εταιρικής Αίτησης έγκειται στο μηχανισμό παρουσίασης της με βάση τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και τους περί Εταιρειών Κανονισμούς του
- Η εκδίκαση γίνεται κατά κανόνα με βάση τα γεγονότα που στηρίζουν την Αίτηση και Ένσταση αντίστοιχα όπως πιστοποιούνται από τις Ένορκες Δηλώσεις που τις συνοδεύουν.»
- Υπάρχει η δυνατότητα λοιπόν και ο μηχανισμός στην άλλη πλευρά να θίξει τα ζητήματα που εγείρονται στην υπό κρίση αίτηση στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας. Να σημειωθεί ότι ο τρόπος απόκτησης των επίδικων τεκμηρίων περιγράφεται πλήρως στη Ένορκη Δήλωση της Ένστασης και υπάρχει η δυνατότητα στην πλευρά του Αιτητή να αμφισβητήσει τη νομιμότητα κατοχής τους.
- Σε κάθε περίπτωση το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει τη συνολική εικόνα σε ότι αφορά τα γεγονότα στα οποία στηρίζουν την Ένσταση τους οι Καθ' ων η Αίτηση. Τα θέματα που εγείρονται στην υπό κρίση Αίτηση μπορούν να εξεταστούν στο τέλος της διαδικασίας από το Δικαστήριο. Αντιθέτως, τυχόν επιτυχία της υπό κρίση Αίτησης θα προκαταβάλει την τελική απόφαση του Δικαστηρίου.». Χωρίς επηρεασμό της θέσης της περί πρόωρου αιτήματος, η συνήγορος των Καθ'ων η αίτηση απαντά και επί της ουσίας των ισχυρισμών του συνηγόρου του Αιτητή περί μη αποδεκτότητας της μαρτυρίας ως παράνομα ληφθείσας κατά παράβαση συνταγματικών διατάξεων, επισημαίνοντας στις παρα. 27, 28 της γραπτής της αγόρευσης τα εξής։ «
- Ακόμα και αν γίνει δεκτό ότι το αντικείμενο του Κανονισμού 679/2016 καλύπτει τα εν λόγω έγγραφα, εφαρμόζεται το άρθρο 6 που καθιστά σύννομη την επεξεργασία καθότι: α) ο Αιτητής ως Διευθυντής της DFK είχε ο ίδιος ρητά προβλέψει διαδικασία επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων και είχε ενημερώσει τους υπαλλήλους ότι τα στοιχεία που φυλάγουν στους υπολογιστές δεν είναι προσωπικά. Ως εκ τούτου η συμπεριφορά του αυτή δεικνύει ότι συναίνεσε σε τέτοια επεξεργασία (άρθρο 6α το οποίο προνοεί για συναίνεση του υποκειμένου προσωπικών δεδομένων ) β) τα έγγραφα ανευρέθηκαν στα πλαίσια εξυπηρέτησης πελατών ώστε η DFK να συμμορφώνεται με τις συμβατικές υποχρεώσεις της στους πελάτες της αλλά και προς τις νομοθεσίες που διέπουν την άσκηση επαγγέλματος και εργασίας της DFK ως ελεγκτική εταιρεία (άρθρο 6γ που προνοεί για συμμόρφωση με έννομη υποχρέωση του υπεύθυνου επεξεργασίας) γ) η επεξεργασία γίνεται στα πλαίσια δικαστικής διαδικασίας για τους σκοπούς εννόμων συμφερόντων που επιδιώκει ο υπεύθυνος επεξεργασίας ή τρίτος (6στ). Σε ότι αφορά τις φωτογραφίες του Αιτητή και του υιού του (Τεκμήρια 32 και 33 στην Ένορκη Δήλωση της Ένστασης) οι οποίες αποτελούν «βιομετρικά δεδομένα» εφαρμόζεται το άρθρο 9
(2)(στ) το οποίο προνοεί ρητά ότι «η επεξεργασία είναι απαραίτητη για τη θεμελίωση, άσκηση ή υποστήριξη νομικών αξιώσεων ή όταν τα δικαστήρια ενεργούν υπό τη δικαιοδοτική τους ιδιότητα.». Η δημιουργία ανταγωνιστικής εταιρείας από τον Αιτητή αποτελεί βασικό λόγο και/ή γεγονός της Ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση. Ως εκ τούτου, οι εν λόγω φωτογραφίες εμπίπτουν στην νόμιμη επεξεργασία για σκοπούς δικαστικής διαδικασίας.». VIII. ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ. · Κατ' αρχάς, κρίνω σκόπιμο να επισημάνω ότι, ενώ στο αιτητικό της υπό κρίση αίτησης ζητείται η διαγραφή των παραγράφων 72, 73, 74 και 75 της Ένορκης Δήλωσης XXXXX Τραπεζάρη ημερομηνίας 13/11/2019 που συνοδεύει την ένσταση της Καθ' ης η αίτηση, επί τω «ότι περιέχει σκανδαλώδεις και/ή άσχετους ισχυρισμούς», εντούτοις έχω διεξέλθει με προσοχή το περιεχόμενο της Ε/Δ του Αιτητή που συνοδεύει την αίτηση διαγραφής και δεν έχω εντοπίσει σε αυτήν τίποτα που να αιτιολογεί ή να δικαιολογεί ή να τεκμηριώνει τον χαρακτηρισμό των λεγόμενων του κ. Τραπεζάρη ως «σκανδαλωδών» ή ως «άσχετων» με ό,τι είναι επίδικο στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης. Δεν εντοπίζω ατιμωτικούς ή απαξιωτικούς όρους για το πρόσωπο του Αιτητή μέσα στις δηλώσεις του κ. Τραπεζάρη, ούτε οτιδήποτε το οποίο να βρίσκω ως άσχετο με τους λόγους ένστασης στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης. Το κατά πόσον ο Αιτητής προκάλεσε τις ρήξεις στις σχέσεις των διοικούντων την εταιρεία ή αν υπέσκαψε ο ίδιος τη λειτουργία και επιχειρηματική της δράση οδηγώντας την με δική του ευθύνη εν όλω ή εν μέρει σε αδιέξοδο, προβάλλει ως ένας ισχυρισμός που είναι δυνατόν να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της ουσίας της αίτησης εκκαθάρισης, δεδομένης της νομικής της βάσης. Επομένως, δεν θα ασκούσα υπέρ του Αιτητή τη διακριτική ευχέρεια που μου παρέχει η Δ.39, θ.18, εφόσον δεν έχω ικανοποιηθεί ότι οι προτεινόμενοι για διαγραφή ισχυρισμοί είναι σκανδαλώδεις και άσχετοι, με την προαναφερθείσα έννοια. · Απεναντίας, από το σύνολο του περιεχομένου της Ε/Δ του Αιτητή που συνοδεύει την αίτηση διαγραφής προκύπτει αβίαστα ότι ο Αιτητής προωθεί την αίτηση διαγραφής με το δεύτερο σκέλος του αιτητικού της υπό κρίση αίτησης, ότι δηλαδή με το περιεχόμενο των παραγράφων 72, 73, 74 και 75 της Ένορκης Δήλωσης XXXXX Τραπεζάρη ημερομηνίας 13/11/2019, αυτός «προσάγει μαρτυρία παράτυπα και/ή παρανόμως ληφθείσα και/ή προσκομίζει τεκμήρια παρανόμως ληφθέντα». Προχωρώ να εξετάσω αν θα μπορούσα να θεωρήσω σκανδαλώδεις τους ισχυρισμούς αυτούς υπό την έννοια της ισχυριζόμενης παρανομίας που υπάρχει εν τη γενέση τους. · Διευκρινίζω ότι, εφόσον κατά γενικό κανόνα οι αιτήσεις εκκαθάρισης εκδικάζονται στην όψη των ενόρκων δηλώσεων του Αιτητή και των Καθ'ων η αίτηση, χωρίς να προσφέρεται οποιαδήποτε άλλη προφορική μαρτυρία συμπληρωματικά των ενόρκων δηλώσεων, εκτός αν υποβληθεί σχετικό αίτημα αντεξέτασης των ενόρκων δηλούντων προς το Δικαστήριο και εγκριθεί, θεωρώ πως είναι κατάλληλο το παρόν στάδιο για να αιτηθεί ο Αιτητής την διαγραφή και απάλειψη οποιωνδήποτε παραγράφων εισηγείται ότι είναι σκανδαλώδεις λόγω παρανομίας και οι οποίες προσκρούουν στους κανόνες αποδεκτότητας της μαρτυρίας. Απορρίπτω την ένσταση περί πρόωρης αίτησης διαγραφής, υπ'αυτή την έννοια. · Υπενθυμίζω ότι στην Κυπριακή έννομη τάξη, η μαρτυρία που λαμβάνεται κατά παράβαση θεμελιωδών Συνταγματικών αρχών δεν δύναται να γίνεται δικαστικώς αποδεκτή. Αποδοχή τέτοιας μαρτυρίας θα υπέσκαπτε την ακεραιότητα του θεσμού της απονομής της δικαιοσύνης και τη νομική και ηθική διάσταση της δικαστικής λειτουργίας (Parpas v. The Republic
(1988)2 CLR 5). Σχετικά με τα πιο πάνω είναι όσα διαλαμβάνονται και στο σύγγραμμα «Το Δίκαιο της Απόδειξης Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές» των Τάκη Ηλιάδη & Νικόλα Γ. Σάντη, σελ.
- · Έχοντας μελετήσει τις αγορεύσεις των συνηγόρων των διαδίκων εκατέρωθεν επί της ουσίας του ζητήματος αν οι επίμαχες παραγράφοι της Ε/Δ του κ. Τραπεζάρη εισάγουν μαρτυρία που παραβιάζει τα συνταγματικά δικαιώματα του Αιτητή, προβαίνω πιο κάτω στη δική μου ανάλυση και αιτιολόγηση της απόφασής μου. · Το απόρρητο και απαραβίαστο της αλληλογραφίας κατοχυρώνεται από το Άρθρο 17 του Συντάγματος και αποτελεί έκφανση του θεμελιώδους δικαιώματος της προστασίας της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής, ως αυτό ορίζεται στο Άρθρο 15.1 του Συντάγματος. · Συγκεκριμένα, το Άρθρο 15 του Συντάγματος, όπως έκτοτε τροποποιήθηκε, προβλέπει ότι։ «
- Έκαστος έχει το δικαίωμα όπως η ιδιωτική και οικογενειακή αυτού ζωή τυγχάνη σεβασμού.
- Δεν χωρεί επέμβασις κατά την άσκησιν του δικαιώματος τούτου, ειμή τοιαύτη οία θα ήτο σύμφωνος προς τον νόμον και αναγκαία μόνον προς το συμφέρον της ασφαλείας της Δημοκρατίας ή της συνταγματικής τάξεως ή της δημοσίας ασφαλείας ή της δημοσίας τάξεως ή της δημοσίας υγιείας ή των δημοσίων ηθών ή της προστασίας των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των υπό του Συντάγματος ηγγυημένων εις παν πρόσωπον ή προς το συμφέρον της διαφάνειας στη δημόσια ζωή ή για σκοπούς λήψης μέτρων εναντίον της διαφθοράς στη δημόσια ζωή.». · Συγκεκριμένα, το Άρθρο 17 του Συντάγματος, όπως έκτοτε τροποποιήθηκε, προβλέπει ότι։ «
- Έκαστος έχει το δικαίωμα σεβασμού και διασφαλίσεως του απορρήτου της αλληλογραφίας ως και πάσης άλλης επικοινωνίας αυτού, εφ' όσον η τοιαύτη επικοινωνία διεξάγεται διά μέσων μη απαγορευομένων υπό του νόμου.
- Δε χωρεί επέμβαση κατά την άσκηση του δικαιώματος τούτου, εκτός αν η επέμβαση αυτή επιτρέπεται σύμφωνα με το νόμο, στις ακόλουθες περιπτώσεις: Α. Προσώπων που τελούν υπό φυλάκιση ή προφυλάκιση. Β. Κατόπιν δικαστικού διατάγματος που εκδόθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου, μετά από αίτηση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, και η επέμβαση αποτελεί μέτρο το οποίο σε μια δημοκρατική κοινωνία είναι αναγκαίο μόνο προς το συμφέρον της ασφάλειας της Δημοκρατίας ή την αποτροπή, διερεύνηση ή δίωξη των ακόλουθων σοβαρών ποινικών αδικημάτων: (α) Φόνος εκ προμελέτης ή ανθρωποκτονία, (β) εμπορία ενηλίκων ή ανηλίκων προσώπων και αδικήματα που σχετίζονται με την παιδική πορνογραφία, (γ) εμπορία, προμήθεια, καλλιέργεια ή παραγωγή ναρκωτικών φαρμάκων, ψυχοτρόπων ουσιών ή επικίνδυνων φαρμάκων, (δ) αδικήματα που σχετίζονται με το νόμισμα ή το χαρτονόμισμα της Δημοκρατίας και (ε) αδικήματα διαφθοράς για τα οποία προβλέπεται, σε περίπτωση καταδίκης, ποινή φυλάκισης πέντε ετών και άνω. Γ. Κατόπιν δικαστικού διατάγματος, που εκδόθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου, για τη διερεύνηση ή δίωξη σοβαρού ποινικού αδικήματος για το οποίο προβλέπεται, σε περίπτωση καταδίκης, ποινή φυλάκισης πέντε ετών και άνω και η επέμβαση αφορά πρόσβαση στα σχετικά με ηλεκτρονική επικοινωνία δεδομένα κίνησης και θέσης και στα συναφή δεδομένα που είναι αναγκαία για την αναγνώριση του συνδρομητή ή και του χρήστη. · Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με το απαραβίαστο της ιδιωτικής ζωής (right to privacy) είναι πλούσια και έχει πολλάκις επιβεβαιωθεί μέσα από πολλές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ενδεικτικά αναφέρω τις Police v Georghiades
(1983)2 C.LR. 33 και Αστυνομία ν. Γιάλλουρου
(1992)2 ΑΑΔ 147. · Συγκεκριμένα στην υπόθεση Georghiades αναφέρθηκαν τα εξής σημαντικά αναφορικά με την προστασία του δικαιώματος της ιδιωτικής ζωής: "The right to privacy is regarded as fundamental because of the protection it affords to the individuality of the person, on the one hand and, the space it offers for the development of his personality, on the other. Man is entitled to function autonomously in his private life and the right to privacy is aimed to shield him in this area from public gaze. To attempt to supply a comprehensive definition of "privacy", would be unprofitable and probably an impossible task. Perhaps the definition of "privacy", furnished by the Canadian Protection of Privacy Act-1973, comes as close to a comprehensive definition as one may contemplate. It covers "any oral communication or any telecommunication made under circumstances in which it is reasonable for the originator thereof to expect that it will not be intercepted by any person other than the person intended by the originator thereof to receive it." Συνεχίζοντας, στην ίδια υπόθεση λέχθηκαν τα ακόλουθα: "The right conferred by Article 17 is, on the face of its wording, far reaching and extends prima facie to every written and oral communication, provided always it is carried out by means not prohibited by law. Freedom of communication is an aspect of freedom of speech, intended to keep permanently open channels of communication between individuals. And freedom of speech is one of the pillars of liberty itself. (See the judgment of Lord Salmon in Attorney-General v. B.B.C. [1980] 3 All E.R. 161). Communication, in the context of Article 17, in contrast to freedom of speech safeguarded by Article 19, encompasses freedom of speech in a special area and engulfs both oral and written communications. "Communication" signifies imparting something orally or in writing (correspondence), with a view to bringing it to the notice of another or others, in the context of an exchange of views, feelings or ideas. Like privacy, it aims to secure maximum freedom for the individual in his private exchanges." · Στην πιο πρόσφατη απόφαση Mάτσιας Xρίστος και Άλλοι
(2011)1 ΑΑΔ 152, η πλήρης ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου επιβεβαίωσε τα όσα καθορίζουν την αντιμετώπιση τέτοιας φύσης ζητημάτων. Ενδεικτικά, στη ρηθείσα υπόθεση διατυπώθηκαν τα εξής: «Το δικαίωμα της επικοινωνίας, που καθώς έχει ερμηνευθεί, περιλαμβάνει και την τηλεφωνική επικοινωνία, ως μια από τις εκφάνσεις της ιδιωτικής ζωής του ατόμου, προστατεύεται από το Αρθρο 15.1 του Συντάγματος, το οποίο γενικά αναφέρεται στο δικαίωμα της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής. Το ίδιο δικαίωμα (της επικοινωνίας) τυγχάνει παράλληλης προστασίας και από το Άρθρο 17.1 του Συντάγματος το οποίο ειδικά αναφέρεται στο συγκεκριμένο δικαίωμα. Βεβαίως το ίδιο δικαίωμα προστατεύεται και από το Άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η οποία, ως μέρος του ημεδαπού δικαίου, τυγχάνει εφαρμογής [.].» · Η εξέλιξη της τεχνολογίας έδωσε στον άνθρωπο και άλλα τεχνικά ή/και ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας και αλληλογραφίας, τα οποία συνδυάζουν χαρακτηριστικά φορητότητας και διασυνδεσιμότητας της λειτουργίας των μέσων επικοινωνίας και αλληλογραφίας. Νομολογιακά, δεν υπάρχει η ευχέρεια να αποκρυσταλλωθούν με οποιοδήποτε εξαντλητικό κατάλογο τα μέσα επικοινωνίας που εμπίπτουν στη Συνταγματική προστασία. Μάλλον το αντίθετο είναι συμβατό με το Σύνταγμα꞉ ότι δηλαδή κάθε είδος επικοινωνίας και αλληλογραφίας προστατεύεται, εκτός αν καταδειχθεί ότι εμπίπτει σε ρητά προβλεπόμενες εξαιρέσεις στο Σύνταγμα και στο Νόμο. · Περαιτέρω, σημειώνεται ότι το γεγονός ότι ιδιωτική επικοινωνία που λαμβάνει χώρα στον εργασιακό χώρο των επικοινωνούντων, δεν σημαίνει πως δεν τυγχάνει της προστασίας που παρέχουν τα Άρθρα 15 και 17 του Συντάγματος. Το ΕΔΑΔ σε αρκετές υποθέσεις διαπίστωσε παραβίαση του Άρθρου 8 της ΕΣΔΑ σε σχέση με παρακολούθηση επικοινωνίας εργαζομένων που έλαβε χώρα στο εργασιακό τους περιβάλλον (βλ. μεταξύ άλλων, Halford v. The United Kingdom, 25/6/1997, Amann v. Switzerland [G.C] Αρ. 27798/95 & 44, ECHR 2000-II, Copland v. The United Kingdom Αρ. 62617/00 & 41, ECHR 2007-1, Barbulescu v. Ρουμανίας, Αίτηση 61496/2008, ημερ. 5/9/2017 και Niemietz v. Germany
(1992)16 EHRR 97). Ωστόσο, η κάθε περίπτωση κρίνεται με βάση τα δικά της ιδιαίτερα περιστατικά. · Κριτήριο αποτελεί το κατά πόσο η επικοινωνία που αποστέλλεται από τον εργασιακό χώρο (π.χ. την εταιρική διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου) είναι ιδιωτική. Όπως επεξηγήθηκε στην απόφαση του ΕΔΑΔ στην υπόθεση Libert v. France, Αίτηση 588/2013 ημερομηνίας 02/07/2018 (τελική), η επικοινωνία που αποστέλλεται από ένα υπάλληλο στον εργασιακό του χώρο, με τη χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή που του παραχωρήθηκε από τον εργοδότη για εκτέλεση της εργασίας του, τυγχάνει της προστασίας του Άρθρου 8 της ΕΣΔΑ, εφόσον δεν σχετίζεται με την εργασία του και έχει ξεκάθαρο χαρακτήρα ιδιωτικής επικοινωνίας. · Στην προαναφερθείσα απόφαση Barbulescu v. Romania, ο εργοδότης παρατήρησε ότι ο εργοδοτούμενος, εν ώρα εργασίας και κατά παράβαση της γενικής πολιτικής της εταιρείας, χρησιμοποιούσε τον ηλεκτρονικό λογαριασμό που ο ίδιος του είχε διαθέσει για προσωπικές επικοινωνίες ερωτικού περιεχομένου με τη σύζυγό του. Ο εργοδοτούμενος αμφισβήτησε τη διαδικασία απόλυσής του ισχυριζόμενος ότι η παρακολούθησή του ήταν παράνομη, προσφεύγοντάς σε πρώτο και δεύτερο βαθμό ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων της χώρας του, επικαλούμενος παραβίαση της ιδιωτικής ζωής του, βάσει συνταγματικών διατάξεων και διατάξεων διεθνούς και ενωσιακού δικαίου. Τα εθνικά δικαστήρια δικαίωσαν τον εργοδότη εκτιμώντας ότι άσκησε νομότυπα και καλόπιστα το διευθυντικό δικαίωμα του, αφού η χρήση του internet από τον εργοδοτούμενο έγινε για προσωπικούς σκοπούς, κατά παράβαση του εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας της επιχείρησης. Ακολούθως το ΕΔΑΔ, όπου προσέφυγε ο εργοδοτούμενος, απέρριψε την προσφυγή κατά πλειοψηφία, αποφασίζοντας ότι δεν υπήρξε παράβαση του άρθρου 8 της ΕΣΔΑ. Το Δικαστήριο στηρίχθηκε, μεταξύ άλλων, και στο άρθρο 8 παρ.2 της ΕΣΔΑ, το οποίο προβλέπει εξαίρεση από την γενική προστασία της ιδιωτικής ζωής, της κατοικίας και της αλληλογραφίας (στην οποία περιλαμβάνεται και η προστασία της ηλεκτρονικής επικοινωνίας του εργοδοτούμενου) όταν τίθενται λόγοι προστασίας δικαιωμάτων τρίτων, στους οποίους περιλαμβάνεται και η παραβίαση των δικαιωμάτων του εργοδότη. Δηλαδή, το Δικαστήριο θεώρησε, εν προκειμένω, ότι το δικαίωμα του εργοδότη για την εκ μέρους του εργαζομένου τήρηση του επαγγελματικού του καθήκοντος υπερτερεί του δικαιώματος της προστασίας της ιδιωτικής αλληλογραφίας του εργοδοτούμενου κατά τον χρόνο παροχής της εργασίας του. Ουσιώδες στοιχείο για την έκβαση της υπόθεσης ήταν βέβαια η ύπαρξη εσωτερικής πολιτικής της εταιρείας σε αυτό το θέμα, ο περιορισμός της παρακολούθησης στον αναγκαίο βαθμό για την επίτευξη του δικαστικού συμφέροντος και η προσωπική χρήση ενός εργαλείου προορισμένου μόνο για επαγγελματικούς σκοπούς. Η απόφαση αυτή ανατράπηκε από τη μείζονα σύνθεση του ΕΔΔΑ η οποία έκρινε ότι υπήρξε παραβίαση του δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή του Barbulescu. Συγκεκριμένα, κρίθηκε ότι οι αρχές της Ρουμανίας απέτυχαν να εξισορροπήσουν αφενός μεν τα συμφέροντας της εταιρείας (δικαίωμα εργοδότη να ενεργεί προς το συμφέρον της επιχείρησης) και αφετέρου το δικαιώματος του υπαλλήλου στο απόρρητο των συνομιλιών και στην ιδιωτική του ζωή. Θα έπρεπε να είχε διασφαλιστεί ότι ο Barbulescu είχε εκ των προτέρων ενημερωθεί και είχε γνώση για τη φύση και το βαθμό της παρακολούθησης και επέμβασης στην ιδιωτική του ζωή. · Είναι φανερό ότι όλα κρίνονται με βάση την εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας, υπό το φως των ιδιαίτερων συνθηκών της κάθε υπόθεσης σε ό,τι αφορά τη φύση και το σκοπό της επικοινωνίας / αλληλογραφίας. · Κρίνω ότι ορθά και εύλογα, η κα Ζερβού στη γραπτή της αγόρευση απορρίπτει την ισχυριζόμενη παράνομη έως και αντισυνταγματική πρόσβαση των Καθ'ων η αίτηση στην επικοινωνία που διατηρούσε ο Αιτητής καθ'ον χρόνο βρισκόταν στο πηδάλιο της εταιρείας των Καθ'ων η αίτηση και στη λήψη αυτής για χρήση στο Δικαστήριο ως μαρτυρίας. Παραπέμπω στις παρα 45 και 48 έως 55 αγόρευσης της κας Ζερβού και επισημαίνω την επισήμανσή της ότι η παρούσα υπόθεση διαφορείται από τη Barbulescu, διότι ήταν γνωστό τον Αιτητή ότι οι καθ'ων η αίτηση είχαν τη δυνατότητα να ελέγχουν την αλληλογραφία που βρισκόταν στο server της εταιρείας τους, ότι δεδομένα που αποθηκεύονταν στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του τόπου εργασίας του μπορούσαν να τύχουν επεξεργασίας αλλά και να χρησιμοποιηθούν σε δικαστική διαδικασία, ως προέβλεπε ρητά το εγχειρίδιο υπαλλήλων το οποίο ο ίδιος είχε θέσει σε εφαρμογή στην εταιρεία των καθ'ων η αίτηση, ότι η αλληλογραφία που ζητείται από τον Αιτητή να διαγραφεί δεν ήταν ιδιωτικής αλλά επαγγελματικής υφής, · Περαιτέρω, κρίνω ότι, εφόσον το περιεχόμενο των Τεκμηρίων που ο κ. Τραπεζάρης εισάγει με τις επίμαχες παραγράφους, χρησιμοποιείται από τους Καθ'ων η αίτηση ως άμεσα σχετικό με τη γραμμή άμυνάς τους στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης, ως προς το ότι τείνει να δείξει ότι ο Αιτητής ενεπλάκη πριν την καταχώρηση της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης σε «αθέμιτο ανταγωνισμό, δόλια αποξένωση εμπιστευτικών πληροφοριών και σε χρησιμοποίησή τους για τη δημιουργία ανταγωνιστικής εταιρείας», διαταράσσοντας «την εμπορική και οικονομική ομαλότητα» των καθ'ων η αίτηση (βλ. παρα. 53 της αγόρευσης της κας Ζερβού), δεν θα μπορούσε να αποκλεισθεί, διότι θα έθετε σε μειονεκτική θέση τους καθ'ων η αίτηση σε ό,τι αφορά το Συνταγματικό τους δικαίωμα για δίκαιη δίκη και δη για αποτελεσματική προώθηση της υπεράσπισής τους. · Συσχετίζονται με την πιο πάνω παρατήρηση και τα όσα θα σημειώσω πιο κάτω για την απόρριψη του αιτήματος διαγραφής των επίμαχων παραγράφων ως περιεχουσών μαρτυρία που παραβιάζει τη νομοθεσία περί προσωπικών δεδομένων. o Κατ' αρχάς, ο τρόπος με τον οποίο ο Αιτητής προώθησε τον ισχυρισμό περί παραβίασης των προσωπικών του δεδομένων πάσχει από αοριστία. Δεν έχει εξειδικεύσει ποια είναι τα προσωπικά δεδομένα του που παραβιάζονται. o Έπειτα παρατηρώ ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο της ανεύρεσης των τεκμηρίων που εισάγει ο κ. Τραπεζάρης, ήταν σε ισχύ ο Περί Επεξεργασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (Προστασία του Ατόμου) Νόμος του 2001 (138(I)/2001). Ο μετέπειτα θεσπισθείς Κανονισμός (Ε.Ε.) 679/2016, που αναφέρεται στη νομική βάση της υπό κρίση αίτησης διαγραφής και ο οποίος υπερισχύει του Ν.138(Ι)/2001, τέθηκε σε ισχύ μόλις την 25η Μαϊου του 2018. o Εν πάση περιπτώσει, ορθά παρατηρεί η κα Ζερβού στις παρα. 26 και 32 της αγόρευσής της ότι꞉ § H αλληλογραφία του Αιτητή (Τεκμήριο 29 της Ένορκης Δήλωσης της Ένστασης 13/11/2019) αφορά καταρχήν σε ενημέρωση στην οποία προβαίνει ο Αιτητής υπό την ιδιότητα του μετόχου και Διευθυντή εταιρείας (της DFK Demetriou, Trapezaris Ltd) σε σχέση με την αποχώρηση του από την εταιρεία και τη μεταφορά πελατών και προσωπικού σε νέα εταιρεία. Παράλληλα η εν λόγω αλληλογραφία αποτελεί αίτημα του Αιτητή υπό την ιδιότητά του αντιπροσώπου και ως, εκ των μεταγενέστερων γεγονότων, υπό την ιδιότητα του Διευθυντή της νέας εταιρείας Demetriou & Associates Business Advisers Limited, για ένταξη της νέας εταιρείας στην DFK International. Οποιαδήποτε δε δεδομένα αναφέρονται στην ηλεκτρονική αλληλογραφία αφορούν σε νομικά πρόσωπα και όχι σε προσωπικά δεδομένα του Αιτητή ως φυσικό πρόσωπο. § Το Τεκμήριο 30 της Ένορκης Δήλωσης της Ένστασης 13/11/2019 είναι κείμενο συμφωνίας ανάμεσα σε δύο νομικά πρόσωπα και ως εκ τούτου εκπίπτει από το αντικείμενο προστασίας του Κανονισμού 679/2016. § Τα Τεκμήρια 33Α και 33 Β της Ένορκης Δήλωσης της Ένστασης 13/11/2019 αφορούν νομικό πρόσωπο, την Demetriou & Associates Business Advisers Limited και ως εκ τούτου εκπίπτουν από το αντικείμενο προστασίας του Κανονισμού 679/2016. § Σε ότι αφορά τις φωτογραφίες του Αιτητή και του υιού του (Τεκμήρια 32 και 33 στην Ένορκη Δήλωση της Ένστασης) οι οποίες αποτελούν «βιομετρικά δεδομένα», δύνανται προσαχθούν ως μαρτυρία ακόμη και σήμερα, εφόσον το άρθρο 6 του Νόμου 125(Ι)/2018, σε συνδυασμό με το άρθρο 9(στ) του Κανονισμού (Ε.Ε.) 679/2016 προβλέπει ότι δεν εφαρμόζεται η απαγόρευση επεξεργασίας δεδομένων όταν η επεξεργασία είναι απαραίτητη για τη θεμελίωση, άσκηση ή υποστήριξη νομικών αξιώσεων, εν προκειμένω εδώ απαραίτητη για την άμυνα των καθ'ων στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η υπό κρίση αίτηση διαγραφής απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των Καθ'ων η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της εκδίκασης της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης. Η αίτηση εκκαθάρισης ορίζεται για οδηγίες στις 26.10.20, 9 π.μ.. (υπ.)........... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο