Διευθυντή Τμήματος Τελωνείων ν. Τερατσιά, Αρ. Υπόθεσης: 2589/2018, 8/9/2020

(3)του περί Φόρων Κατανάλωσης Νόμου 91(Ι)/2004 (1η κατηγορία), την κατοχή αδασμολόγητων εμπορευμάτων κατά παράβαση του άρθρου 93 του περί Τελωνειακού Κώδικα Νόμου 94(Ι)/2004 (2η κατηγορία), την κατοχή αφορολόγητων εμπορευμάτων κατά παράβαση του άρθρου 46

(7)του περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου 95(Ι)/2000 (3η κατηγορία), την αποφυγή καταβολής Φόρων Κατανάλωσης κατά παράβαση του άρθρου 140

(2)του περί Φόρων Κατανάλωσης Νόμου 91(Ι)/2004 (4η κατηγορία), τη δόλια αποφυγή καταβολής δασμού κατά παράβαση του άρθρου 91

(1)του περί Τελωνειακού Κώδικα Νόμου 94(I)/2004 (5η κατηγορία) και τη δόλια αποφυγή καταβολής Φ.Π.Α. κατά παράβαση του άρθρου 46

(1)του περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου 95(Ι)/2000 (6η κατηγορία). Κατόπιν σχετικού αιτήματος του δικηγόρου του κατηγορούμενου στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για να ληφθεί υπόψη και η ποινική υπόθεση με αριθμό 6622/2018 του Ε. Δ. Λεμεσού. Στην εν λόγω υπόθεση περιλαμβάνονται επίσης 6 κατηγορίες και τα αδικήματά της είναι τα ίδια με αυτά της παρούσας. Ό,τι διαφέρει είναι ο τόπος και ο χρόνος διάπραξής τους και το ύψος των αναλογούντων φόρων και δασμών. Περιληπτικά, η 1η κατηγορία αφορά κατοχή αφορολόγητων εμπορευμάτων για τα οποία δεν καταβλήθηκαν οι αναλογούντες φόροι ποσού €8.662,50, η 2η κατηγορία κατοχή αδασμολόγητων εμπορευμάτων για τα οποία αποφεύχθηκε η καταβολή του αναλογούντος σε αυτά δασμού ποσού €1.495,22, η 3η κατηγορία κατοχή αφορολόγητων εμπορευμάτων για τα οποία αποφεύχθηκε η καταβολή του αναλογούντος σε αυτά Φ.Π.Α. ποσού €2.481,16, η 4η κατηγορία αποφυγή καταβολής οφειλόμενου φόρου κατανάλωσης ύψους €8.862,52, η 5η κατηγορία τη δόλια αποφυγή καταβολής του πληρωτέου δασμού ύψους €1.495,22 για εμπορεύματα δασμολογητέας αξίας €2.901,00 και η 6η κατηγορία τη δόλια αποφυγή καταβολής πληρωτέου Φ.Π.Α. ποσού €2.481,

1. Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής όταν έλαβε τον λόγο αναφέρθηκε στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως αυτά φαίνονται στο κατηγορητήριο και σε ό,τι αφορά τον κατηγορούμενο ανέφερε ότι δεν υπάρχουν προηγούμενες καταδίκες. Τα γεγονότα έχουν ως ακολούθως: ο κατηγορούμενος στις 18.9.2017 στην 3η ημιτελή οικία του συμπλέγματος 4 οικιών η οποία βρίσκεται στη συμβολή των οδών Γεωργίου Εικοσάρη και Λιμνών στο Δάλι, είχε στην κατοχή του 1.250 γραμμάρια καπνού και 2.725 κούτες των 200 τσιγάρων η καθεμιά διαφόρων μαρκών. Είχε επίσης στην κατοχή του στο όχημα με αριθμό εγγραφής DAA 761, 2 κούτες των 200 τσιγάρων η καθεμιά μάρκας «VV1» και 5 πακέτα των 50 γραμμαρίων καπνού μάρκας «Old Holborn» για τα οποία δεν καταβλήθηκε ο οφειλόμενος φόρος κατανάλωσης ύψους €66.491,
2. Κατά τον ίδιο ως άνω τόπο και χρόνο ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του τα αδασμολόγητα εμπορεύματα που αναφέρονται πιο πάνω για τα οποία αποφεύχθηκε η καταβολή του αναλογούντος σε αυτά δασμού ποσού €11.026,72 και Φ.Π.Α. ποσού €18.363,
3. Ο κατηγορούμενος απέφυγε επίσης να καταβάλει για τα εν λόγω εμπορεύματα Φόρο Κατανάλωσης ποσού €66.491,10, πληρωτέο δασμό ποσού €11.026,72 για εμπορεύματα δασμολογητέας αξίας €19.131,00 και Φ.Π.Α. €18.363,
4. Τα γεγονότα στην υπόθεση με αριθμό 6622/2018 του Ε. Δ. Λεμεσού είναι τα ακόλουθα: ο κατηγορούμενος στις 10.9.2017 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Λευκωσίας παρά την έξοδο Παρεκκλησιάς στη Λεμεσό είχε στην κατοχή του στο αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής XXXXX35 τις ακόλουθες ποσότητες αφορολόγητων εμπορευμάτων: 75 κούτες των 200 τσιγάρων η καθεμιά διαφόρων μαρκών, 42 κιλά καπνού διαφόρων μαρκών και 30 κούτες Χ 10 πακέτα Χ 20 τεμάχια πουράκια Χ 1 γρ. Οι μη καταβληθέντες φόροι κατανάλωσης για τα εμπορεύματα που αναφέρονται στην 1η κατηγορία ανέρχονται στο ποσό των €8.662,50, η μη καταβληθέντες δασμοί για αυτά είναι ποσού €1.495,22 (2η κατηγορία) και ο Φ.Π.Α. που δεν καταβλήθηκε για αυτά είναι ποσού €2.481,16 (3η κατηγορία). Σύμφωνα με την 4η κατηγορία ο κατηγορούμενος δεν κατέβαλε οφειλόμενο φόρο κατανάλωσης ποσού €8.862,52, δόλια απέφυγε τη μη καταβολή πληρωτέου δασμού ύψους €1.495,22 για εμπορεύματα αξίας €2.901.00 (5η κατηγορία) και δόλια απέφυγε την καταβολή πληρωτέου Φ.Π.Α. ύψους €2.481,16 (6η κατηγορία). Το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για ετοιμασία έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας αναφορικά με την κοινωνικοοικονομική κατάσταση του κατηγορούμενου. Από αυτή προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 63 ετών, έγγαμος, πατέρας 3 ενηλίκων παιδιών και διαμένει στο XXXXX μαζί με τη σύζυγο και τον μεγαλύτερο υιό του ηλικίας 32 ετών. Το 1974, σε ηλικία 18 ετών, υπήρξε αιχμάλωτος πολέμου και σήμερα λαμβάνει το ποσό των €422,83 ως μηνιαία σύνταξη και το ποσό των €59,07 μηνιαίως ως τιμητικό επίδομα. Η σύζυγός του λαμβάνει περίπου το ποσό των €400,00 μηνιαίως ως σύνταξη ανικανότητας. Ο δικηγόρος του κατηγορούμενου αναγνώρισε ότι η υπόθεση είναι σοβαρή, εισηγήθηκε όμως ότι υπάρχουν ελαφρυντικοί παράγοντες τους οποίους το Δικαστήριο δύναται να λάβει υπόψη του προς όφελος του κατηγορούμενου κατά την επιμέτρηση της ποινής. Ως τέτοιους παράγοντες επεσήμανε την παραδοχή του κατηγορούμενου και στις δυο υποθέσεις καθώς επίσης το λευκό του ποινικό μητρώο. Επεσήμανε επίσης το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος υπήρξε αιχμάλωτος πολέμου κατά την Τουρκική Εισβολή του 1974, μεταφέρθηκε σε φυλακές στην Τουρκία και λόγω τούτων του δημιουργήθηκαν διάφορα ψυχολογικά προβλήματα τα οποία φαίνονται στη σχετική ιατρική έκθεση του Δρος Κυριάκου Βερεσιέ την οποία παρέδωσε στο Δικαστήριο. Από αυτή προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος παρουσιάζει μετατραυματικό στρες, το οποίο είναι μια σύνθετη διαταραχή με πολλαπλές ομάδες συμπτωμάτων, όπως τραυματικές αναμνήσεις, επίμονη υπερδιέγερση και αρνητική διάθεση. Το κύριο χαρακτηριστικό σύμπτωμα το οποίο παρουσιάζει ο κατηγορούμενος είναι αυτό της επαναβίωσης τραύματος με την μορφή ενοχλητικών εικόνων, αναμνήσεων και εφιαλτών. Ο δικηγόρος του κατηγορούμενου εισηγήθηκε επίσης ότι πάρα το γεγονός πως ο επίδικος χρόνος τέλεσης των αδικημάτων στις 2 ως άνω υποθέσεις διαφέρει κατά 8 μέρες πρόκειται για μία ενιαία συμπεριφορά αφού η ποσότητα των προϊόντων ήταν μία και τα εμπορεύματα που εντοπίστηκαν στο όχημα και καταχωρήθηκε η ως άνω υπόθεση στο Ε. Δ. Λεμεσού είχαν απλώς μεταφερθεί με το αυτοκίνητό του το οποίο βρισκόταν σε άλλο τόπο σε διαφορετική ημερομηνία. Εισηγήθηκε επίσης ότι πρέπει να ληφθεί υπέρ του κατηγορούμενου το γεγονός της συνεργασίας του με τις διωκτικές αρχές στις οποίες έδωσε στοιχεία αναφορικά με τον χώρο όπου ήταν αποθηκευμένα τα προϊόντα καπνού καθώς επίσης και το γεγονός ότι η σύζυγός του είναι καρκινοπαθής και παρέπεμψε στο σχετικό έγγραφο του Ογκολογικού Κέντρου της Τράπεζας Κύπρου αντίγραφο του οποίου παρέδωσε στο Δικαστήριο. Αδικήματα όπως αυτά τα οποία παραδέχτηκε ο κατηγορούμενος είναι πολύ σοβαρά και αυτό διαφαίνεται από τις προβλεπόμενες από τους σχετικούς νόμους ποινές. Σύμφωνα με το άρθρο 140

(3)του περί Φόρων Κατανάλωσης Νόμου 91(Ι)/2004: «οποιοδήποτε πρόσωπο κατέχει αφορολόγητα προϊόντα κατά παράβαση των διατάξεων του εν λόγω νόμου είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται σε χρηματική ποινή η οποία δεν υπερβαίνει το τριπλάσιο ποσό του φόρου κατανάλωσης που αναλογεί στα προϊόντα αναφορικά με τα οποία διαπράττεται το αδίκημα ή τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή σε κάθε περίπτωση το μεγαλύτερο των πιο πάνω ποσών ή σε φυλάκιση μέχρι δύο χρόνια ή και στις δυο αυτές ποινές και τα προϊόντα αναφορικά με τα οποία διαπράττεται το αδίκημα, υπόκεινται σε δήμευση». Σύμφωνα με το άρθρο 93 του περί Τελωνειακού Κώδικα Νόμου 94(Ι)/2004 «οποιοδήποτε πρόσωπο αποκτά κατοχή, ή με οποιοδήποτε τρόπο ενέχεται στη μεταγωγή, μεταφορά, αποθήκευση, στέγαση, φύλαξη ή απόκρυψη οποιωνδήποτε εμπορευμάτων ή εμπορεύεται οποιαδήποτε εμπορεύματα, και έχει όντας λόγους να πιστεύει ότι η καταβολή του δασμού ή και φόρου, έχει ή πρόκειται να αποφευχθεί, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και υπόκειται σε χρηματική ποινή μέχρι πέντε χιλιάδες λίρες ή σε φυλάκιση μέχρι δύο έτη ή και στις δυο αυτές ποινές». Σύμφωνα με το άρθρο 46

(7)του περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου 95

(1)/2000, «οποιοδήποτε πρόσωπο αποκτά κατοχή οποιωνδήποτε αγαθών ή εμπορεύεται οποιαδήποτε αγαθά, ή αποδέχεται την παροχή οποιωνδήποτε υπηρεσιών, έχοντας λόγους να πιστεύει ότι η καταβολή του Φ.Π.Α. του επιβλητέου επί της παράδοσης των αγαθών ή της παροχής των υπηρεσιών, επί της απόκτησης των αγαθών από άλλο κράτος μέλος ή επί της εισαγωγής των αγαθών από τόπο εκτός των κρατών μελών έχει ή πρόκειται να αποφευχθεί, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και υπόκειται σε χρηματική ποινή μέχρι πέντε χιλιάδες λίρες ή σε φυλάκιση μέχρι δώδεκα μήνες ή και στις δυο αυτές ποινές». Σύμφωνα με το άρθρο 140

(2)του περί Φόρων Κατανάλωσης Νόμου 91

(1)/2004, «πρόσωπο το οποίο εν γνώσει του ή λόγω βαριάς αμέλειας ενέχεται με οποιοδήποτε τρόπο στην αποφυγή ή απόπειρα αποφυγής της καταβολής των οφειλόμενων στα προϊόντα φόρων κατανάλωσης ή στη μη τήρηση των διατυπώσεων, ου προβλέπονται από τον παρόντα Νόμο, με σκοπό τη μη καταβολή των ως άνω φόρων κατανάλωσης, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και υπόκειται σε χρηματική ποινή, η οποία δεν υπερβαίνει τις τρεις χιλιάδες λίρες ή το τριπλάσιο ποσό του φόρου κατανάλωσης που αναλογεί στα προϊόντα αναφορικά με τα οποία διαπράχθηκε το αδίκημα ή σε κάθε περίπτωση το μεγαλύτερο των πιο πάνω ποσών ή σε φυλάκιση, η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία χρόνια ή και τις δυο αυτές ποινές, της φυλάκισης και της χρηματικής και τα προϊόντα αναφορικά με τα οποία διαπράχθηκε το αδίκημα υπόκεινται σε δήμευση». Το άρθρο 91

(1)του περί Τελωνειακού Κώδικα Νόμου 94(Ι)/2004 προνοεί ότι: «Οποιοδήποτε πρόσωπο ενέχεται σε δόλια αποφυγή καταβολής δασμού ή και φόρου ή προβαίνει σε ενέργειες με σκοπό την δόλια αποφυγή καταβολής δασμού ή και φόρου είτε από το ίδιο είτε από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και υπόκειται σε χρηματική ποινή, η οποία δεν υπερβαίνει την τριπλάσια αξία των εμπορευμάτων ή σε φυλάκιση μέχρι τρία έτη χρόνια ή και στις δύο αυτές ποινές». Τέλος, το άρθρο 46

(1)του περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου 95(Ι)/2000, προνοεί χρηματική ποινή μέχρι το τριπλάσιο του ποσού του Φ.Π.Α. που οφείλεται ή φυλάκιση μέχρι τρία έτη ή και τις δυο αυτές ποινές. Για προσδιορισμό και εξατομίκευση της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τη σοβαρότητα των αδικημάτων όπως αυτή προκύπτει από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή. Στο έργο εξατομίκευσης της ποινής είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί από την υπεράσπιση, περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη καθώς και εκείνα που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης, για εξισορρόπηση της ποινής έτσι ώστε η ποινή να μη συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη όμως η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 557). Η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής (Γενικός Εισαγγελέας v. Ευαγόρου

(2001)2 Α.Α.Δ. 285). Στην παρούσα υπόθεση το μεγάλο ύψος των μη καταβληθέντων φόρων και δασμών το σύνολο των οποίων και για τις 2 υποθέσεις ανέρχονται στις €217.039,96 προσδίδει ιδιάζουσα σοβαρότητα στο αδίκημα και ως εκ τούτου η απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή είναι αναγκαία αφού επιεικής μεταχείριση του κατηγορούμενου θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα. Έχω λάβει υπόψη μου τα γεγονότα τα οποία περιβάλλουν τη διάπραξη των αδικημάτων όπως επίσης όλα όσα ανέφερε ο δικηγόρος του κατηγορούμενου προς μετριασμό της ποινής. Λαμβάνω υπόψη μου προς όφελος του κατηγορουμένου την παραδοχή του παρόλο που αυτή δεν ήταν άμεση καθώς επίσης και το λευκό του ποινικό μητρώο. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου την οικονομική κατάσταση του κατηγορούμενου και τα ψυχολογικά προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων και κυρίως το ποσό των διαφυγόντων φόρων και δασμών αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, χωρίς να παραγνωρίζω τους πιο πάνω ελαφρυντικούς παράγοντες, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Στην παρούσα υπόθεση τα επίδικα αδικήματα διαπράχθηκαν σε διαφορετικό τόπο σε 2 διαφορετικές ημερομηνίες και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος κατά τη διάπραξή τους χρησιμοποίησε 2 διαφορετικά αυτοκίνητα, δείχνει ότι δεν πρόκειται για κάποιο μεμονωμένο περιστατικό και ότι ο ίδιος είναι πρόσωπο το οποίο ρέπει προς την παρανομία. Επίσης το κίνητρο του ήταν η αποκόμιση οικονομικού οφέλους από τη διάθεση στην αγορά των καπνικών προϊόντων για τα οποία δεν κατέβαλε τους αναλογούντες φόρους και δασμούς στη Δημοκρατία. Υπό τις ως άνω περιστάσεις και γεγονότα κρίνω ότι οποιαδήποτε άλλη ποινή πέραν της επιβολής ποινής φυλάκισης όχι μόνο δεν θα εξυπηρετούσε τον σκοπό του Νόμου αλλά επιπλέον θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες. Το Δικαστήριο έχει καθήκον να πατάξει αξιόποινες συμπεριφορές προκειμένου να καταδείξει ότι η συνέχιση της διάπραξης τέτοιων αδικημάτων από επιρρεπείς συμπολίτες μας δεν είναι ανεκτή και θα πρέπει επιτέλους να τερματιστεί, πέραν από το γεγονός ότι τέτοιες παράνομες ενέργειες υπονομεύουν και πλήττουν τα δημόσια οικονομικά της χώρας μας και γενικά επηρεάζουν δυσμενώς την οικονομία της. Λόγω των όσων αναφέρθηκαν πιο πάνω επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές: Στην πρώτη κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Στη δεύτερη κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Στην τρίτη κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Στην τέταρτη κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Στην πέμπτη κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Στην έκτη κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Σημειώνεται επίσης ότι από την πλευρά της υπεράσπισης έγινε εισήγηση για αναστολή της ποινής φυλάκισης που ενδεχομένως ήθελε επιβληθεί στον κατηγορούμενο. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από το Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του παραβάτη και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (Γενικός Εισαγγελέας ν. Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373, Λιασίδης ν. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 94). Μεταξύ των παραγόντων που προσμετρούν ως προς το επιθυμητό ή όχι της αναστολής της ποινής φυλάκισης είναι η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του αδικήματος, το μητρώο του κατηγορουμένου ως δείκτης για την ανάγκη αποτροπής και η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος και ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Σε κάθε περίπτωση, έχοντας υπόψη μου τις πρόνοιες του άρθρου 3

(2)του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 186

(1)/2003 και τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία επί του θέματος (Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161) δεν έχω εντοπίσει οποιοδήποτε λόγο για αναστολή των επιβληθέντων ποινών φυλάκισης. Η σοβαρότητα των αδικημάτων τα οποία διέπραξε ο κατηγορούμενος και η ανάγκη αποτροπής είναι δεδομένη και το Δικαστήριο έχει καθήκον να πατάξει τέτοιες αξιόποινες συμπεριφορές προκειμένου να καταδείξει ότι η συνέχιση της διάπραξης τέτοιων αδικημάτων δεν είναι ανεκτή και θα πρέπει επιτέλους να τερματισθεί. Το ύψος των διαφυγόντων για τα δημόσια οικονομικά φόρων και δασμών καθώς επίσης και η διάπραξη των επίδικων αδικημάτων σε δύο διαφορετικές ημερομηνίες και τόπους είναι παράγοντες που δεικνύουν ότι δεν είναι επιθυμητό να ανασταλεί η άμεση εκτέλεση των ποινών που επιβλήθηκαν παρά το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είναι άτομο λευκού ποινικού μητρώου. Σε κάθε περίπτωση, όλοι οι μετριαστικοί παράγοντες οι οποίοι έχουν τεθεί ενώπιον μου λήφθηκαν δεόντως υπόψη για τον καθορισμό τόσο του είδους όσο και του ύψους της ποινής. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι δεν υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας υπέρ της αναστολής των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο. Οι ποινές φυλάκισης να εκτελεστούν άμεσα. Στην επιβολή των ως άνω ποινών λήφθηκε υπόψη η ποινική υπόθεση 6622/2018 του Ε. Δ. Λεμεσού. Εκδίδεται επίσης Διάταγμα δήμευσης των κατασχεθέντων εμπορευμάτων που αφορούν οι ως άνω υποθέσεις. (Υπ.) ........... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο