Filippovich Shchukin ν. Borisovich Rostovtsev κ.α., Αρ. Αγωγής: 425/17, 30/9/2020

Filippovich Shchukin ν. Borisovich Rostovtsev κ.α., Αρ. Αγωγής: 425/17, 30/9/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A413 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 425/17 Μεταξύ: XXXXX Filippovich Shchukin Ενάγοντα και 1) XXXXX Borisovich Rostovtsev 2) Abacus Limited 3) Samdel Limited 4) Abacus (Cyprus) Limited Εναγόμενοι Ημερομηνία: 30/09/2020 Αίτηση ημερ. 17/09/2019 για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους του Εναγόμενου 1/Αιτητή Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενο 1/Αιτητή: κ. Γ. Χριστοδούλου και κ. Χρ. Γαλανός Για τον Ενάγοντα 1/Καθ' ου η Αίτηση: κ. Αδαμίδης με κ. Αλ. Γαβριηλίδη Για Εναγόμενους 2, 3 και 4: κα Γ. Κακούρης --------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο που καταχώρισε ο Ενάγων - Ρώσος υπήκοος - εναντίον του Εναγομένου 1 -Ρώσου υπηκόου - και τριών κυπριακών Εταιρειών (Εναγομένων 2, 3 και 4), διεκδικεί αποζημιώσεις ύψους 147,5 εκ δολαρίων (εκατό σαράντα επτάμιση εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ) για κατ' ισχυρισμό δόλο, συνομωσία, παράβαση εμπιστοσύνης κλπ. Επιδιώκει, επίσης, την έκδοση αναγνωριστικών αποφάσεων («Διακηρύξεων του Δικαστηρίου») με βάση τις οποίες να αναγνωρίζεται ως ο τελικός δικαιούχος των ρωσικών Εταιρειών OAO Razrez Novokazanskiy και ZAO Shakhtoupravlenie Taldinskoe-Yazhnoe (στη συνέχεια "RN" και "STY", αντίστοιχα). Όπως προκύπτει από τους ισχυρισμούς που προβάλλονται εκατέρωθεν, στα πλαίσια των αιτήσεων που εκκρεμούν, οι ως άνω Εταιρείες δραστηριοποιούνται στη Ρωσία στον τομέα εξόρυξης άνθρακα. Στη βάση μονομερών αιτήσεων του Ενάγοντα εκδόθηκαν, ανάμεσα σε άλλα, διατάγματα από το Δικαστήριο για επίδοση του κλητηρίου στον Εναγόμενο 1 στη Ρωσική Ομοσπονδία (εκτός δικαιοδοσίας) στις 24/03/2017 και για υποκατάστατη επίδοση στον δικηγόρο Γ. Χριστοδούλου, στις 21/12/2018. Μετά την επίδοση των ως άνω, καθώς και άλλων εγγράφων και διαταγμάτων στον υπό αναφορά δικηγόρο, η οποία έλαβε χώρα στις 22/01/2019, ο Εναγόμενος 1 καταχώρισε (στις 15/03/2019) αίτηση παραμερισμού των ως άνω διαταγμάτων καθώς και της υποκατάστατης επίδοσης που διενεργήθηκε. Με την ίδια αίτηση επιζητείται ο παραμερισμός του κλητηρίου και/ή η αναστολή της διαδικασίας λόγω κατ' ισχυρισμό έλλειψης δικαιοδοσίας του δικαστηρίου ή/και επειδή δεν είναι το κατάλληλο Forum να εκδικάσει την υπόθεση. Επιδιώκεται, τέλος, η έκδοση αναγνωριστικού διατάγματος ότι η αγωγή είναι σκανδαλώδης και συνιστά κατάχρηση διαδικασίας. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της V. Nenasheva, μέλος της νομικής ομάδας που εκπροσωπεί τον Εναγόμενο 1 στη Ρωσία. Ο Ενάγων/Καθ' ου η αίτηση, καταχώρισε ένσταση στην υπό αναφορά αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκες δηλώσεις της κας Γ. Οικονόμου δικηγόρου στο δικηγορικό οίκο που εκπροσωπεί τον Ενάγοντα και του κ. A. V. Panich, Ρώσου δικηγόρου. Με την υπό εξέταση αίτηση επιδιώκεται από τον Αιτητή η εξασφάλιση άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για να απαντηθούν κάποιοι εκ των ισχυρισμών που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις των Οικονόμου και Panich, οι οποίοι, κατά τον Αιτητή, είναι ψευδείς και/ή παραπλανητικοί. Πιο συγκεκριμένα, ζητείται όπως απαντηθούν: (α) οι ισχυρισμοί που περιέχονται στην παράγραφο 13 της ένορκης δήλωσης Οικονόμου, σε σχέση με τη διεύθυνση, το κτιριακό συγκρότημα στο οποίο στεγάζεται και το χώρο εργασίας του Εναγόμενου 1 στη Ρωσία και (β) οι ισχυρισμοί και θέσεις που προβάλλει στην ένορκη δήλωση του ο κ. Panich σε σχέση με το ισχύον ρωσικό δίκαιο, εις απάντηση των θέσεων που περιέχονται στις παραγράφους 22-25 της ένορκης δήλωσης της κας Nenasheva που συνοδεύει την κυρίως αίτηση του Αιτητή. Κατά την ακρόαση της αίτησης, μετά από σχετική υπόδειξη του Δικαστηρίου ότι η επιδιωκόμενη απάντηση στους ισχυρισμούς της παραγράφου 13 της ένορκης δήλωσης Οικονόμου είναι άσχετη με τα επίδικα θέματα της αίτησης, οι συνήγοροι του Αιτητή απέσυραν το αίτημα σε σχέση με το μέρος αυτό, περιορίζοντας έτσι την αίτηση στις θέσεις και στους ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένορκη δήλωση Panich. Για να γίνει αντιληπτό το πραγματικό πλαίσιο που σχετίζεται με το αίτημα, ως έχει περιοριστεί, κρίνεται ορθό να παρατεθούν αυτούσιοι οι παράγραφοι 22-25 της ένορκης δήλωσης Nenasheva, τις οποίες πραγματεύεται ο Ρώσος δικηγόρος Panich στην ένορκη δήλωσή του που συνοδεύει την Ένσταση. Έχουν ως ακολούθως: «22. In respect to the ownership of the shares of both STK and STU a judgment has been issued in Russia following an action filed by the Plaintiff on 20/07/2016 against the companies Antracite Trade LLC and Taldinskaya Mining Company LLC. Initially the Plaintiff had inserted Defendant 1 as a Defendant, but following some clarifications Defendant 1 remained as a third party in the action. The action received the number A27-15083/2016. The Plaintiff in the context of the said action claimed the transfer of the shares of STK and STU. The court issued its judgment on 28/11/2016 and dismissed the action of the Plaintiff. The Court stated that the Plaintiff did not provide any evidence of legal or contractual grounds which give rise to his rights in the shares of STK and STU. I attach the Judgment of the Russian Court dated 28/11/2016 as Exhibit 17A and its English translation as Exhibit 17B. 23. It is noteworthy that on 24/10/2016 the Plaintiff filed an application before the Court in the Action No. A27-15083/2016 through which he requested the stay of the procedure until the issuance of a judgment in the action no XXXXX/2015 pending before the District Court of Nicosia which relates to the same subject matters. The Court rejected the Plaintiff's application. 24. It should be noted that any claims the Plaintiff could have against Defendant 1 in any jurisdiction other than Russia and which concern the Russian coal mining enterprises ShTK and ShTU are completely unfounded and illegal. This was the conclusion of the case A27- 15083/2016 (Exhibits 17A and 17B) which was heard on the merits by the Competent Russian Commercial Court, which is the Court with exclusive jurisdiction to adjudicate the dispute. The Russian Court in the case A27-15083/2016 puts an end to the dispute on the merits regarding the ownership of the shares of ShTK and ShTU, since· the Court established the fact that the Plaintiff has no legal grounds over the rights of the shares of ShTK and ShTU. 25. Moreover is crucial to make reference to the Action No. A41-20656/17 which was filed by the Plaintiff against Defendant 1, through which the Plaintiff requested the issuance of injunctions against Defendant 1, preventing him from alienating or encumbering his property in order to/ secure enforceability of the interim on der issued by the District Court of Nicosia in the action no XXXXX/15 on 30/11/2016. The Plaintiff lost case N° A41-20656/2017 in all three instances. On March 2018 the Supreme Court of the Russian Federation decided to send the case to the first instance for reconsideration (to assess again the facts evidencing the presence or absence of the reasons for granting a relief). Then the Plaintiff lost the case for the second time in all three instances. After reconsideration of the case the Courts even directly stated that "the first instance court correctly established that the ground of the claim under the case No. A27- 15083/2016 constituted the ground of Plaintiff's claim for joint recovery of 113,000,000 US dollars from the defendants, filed by the applicant to the District Court of Nicosia (the Republic of Cyprus) within the case No. XXXXX/2015". It was unexpected to the Plaintiff that the Russian Courts of all instances after reconsideration of the case, not only upheld the judgments against him, but this time even revealed that the ground of the claim under the case A27-15083/2016 is the same ground of the case the Plaintiff filed in Cyprus. By the Ruling dd. 25/12/2018 the Supreme Court of the Russian Federation rejected the Plaintiff's application for reconsideration of the case for the third time. I attach the relevant judgments of the Russian Courts dated 17/04/2018, 29/06/2018, 11/09/2018 and 25/12/2018 as Exhibits 18A, 18B, 18C, 18D and their English translation as Exhibit 18E, 18F, 18G, 18H respectively.». Με την ένορκη δήλωσή του που υποστηρίζει την ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση, ο κ. Panich απαντά στους πιο πάνω ισχυρισμούς της κας Nenasheva, υποστηρίζοντας, υπό την ιδιότητα του Ρώσου δικηγόρου και εμπειρογνώμονα επί του Ρωσικού δικαίου, ανάμεσα σε άλλα, ότι: - Η ρωσική διαδικασία με αρ. Α27-15083/2016 δεν σχετίζεται με την παρούσα διαδικασία, τόσο ως προς το αντικείμενο των δύο διαδικασιών όσο και ως προς τα διάδικα μέρη. Υποστηρίζει επίσης, με αναφορά σε πρόνοιες του ρωσικού δικαίου (βλ. παρά 9 και Τεκμήριο 3 Ε/Δ A. V. Panich) ότι ο Εναγόμενος 1 είχε προστεθεί κατά λάθος ("by mistake") και κατά συνέπεια δεν αποτέλεσε διάδικο μέρος αλλά τρίτο μέρος "third party" στη ρωσική διαδικασία. - Όσον αφορά την αίτηση αναστολής με αρ. Α27-15083/2016, που καταχώρισε ο Ενάγων 1 στο ρωσικό Δικαστήριο, υποστηρίζει ότι δεν είχε το ίδιο επίδικο αντικείμενο "same subject matter", όπως αναφέρει στην Ε/Δ της η κα Nenasheva, αλλά ότι:
2. i)υπήρχαν παρόμοια γεγονότα ("similar fact") στις δύο διαδικασίες και
3. ii)η συλλογή της μαρτυρίας στη Ρωσία ήταν περίπλοκη και η πλειονότητα των μαρτύρων και του μαρτυρικού υλικού βρισκόταν εκτός Ρωσίας (βλ. παρά. 11-15 του Τεκμηρίου 3) - Σε σχέση με τους ισχυρισμούς της παραγράφου 24 της Ε/Δ Nenasheva, ο κ. Panich, αποδέχεται μεν ότι το Δικαστήριο της περιοχής του Kemerovo είχε αποκλειστική δικαιοδοσία να αποφασίσει για την ιδιοκτησιακή απαίτηση του Ενάγοντα σε σχέση με τις μετοχές των Εταιρειών STK και STU, προσθέτοντας όμως ότι η δικαιοδοσία αυτή δεν επεκτείνεται στην επιδίκαση αποζημιώσεων για ζημιές που προκύπτουν από δόλιες πράξεις οι οποίες λαμβάνουν χώρα σε ξένες δικαιοδοσίες (βλ. παράγραφο 19). - Σχολιάζοντας, τέλος, το περιεχόμενο της παραγράφου 25 της Ε/Δ Nenasheva, ως άνω, υποστηρίζει ότι η φρασεολογία που χρησιμοποίησε το Ρωσικό Δικαστήριο της περιοχής του Kemerovo δεν συνάδει με τη θέση της κας Nenasheva πως τα επίδικα θέματα των δύο διαδικασιών (ρωσικού και κυπριακού Δικαστηρίου) ήταν τα ίδια. Όπως το θέτει στην παράγραφο 27, εκείνο που προκύπτει είναι πως με τη φράση "grounds of claim" το ρωσικό Δικαστήριο εννοούσε το υπόβαθρο γεγονότων το οποίο διαμορφώνει τη βάση της αξίωσης (it means the factual backround that formed the basis of the claim). Με την προτεινόμενη ένορκη δήλωση του ρώσου δικηγόρου κ. Zhilin, ο Εναγόμενος 1/Αιτητής, επιδιώκει να απαντήσει τις πιο πάνω θέσεις του κ. Panich, τις οποίες θεωρεί παραπλανητικές. Με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων, με παραπομπές στην πλούσια επί του εγειρόμενου θέματος νομολογία. Πολύ συνοπτικά, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του Αιτητή υποστήριξαν πως με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κ. Zhilin θα απαντηθούν οι αστήρικτοι και παραπλανητικοί, όπως τους αποκάλεσαν, ισχυρισμοί του κ. Panich σε σχέση με τις ρωσικές διαδικασίες και το ρωσικό δίκαιο. Εισηγούνται, συναφώς, πως ο Αιτητής δεν επιχειρεί να διευρύνει το περιεχόμενο της αίτησης του, με την προσθήκη νέων ισχυρισμών, αλλ' απλώς επιθυμεί να απαντήσει στους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν από τον κ. Panich, σε σχέση με τα υπό αναφορά ζητήματα, τους οποίους δεν μπορούσαν να προβλέψουν κατά το χρόνο καταχώρισης της Αίτησης, ώστε να περιλαμβάνονταν στην Ένορκη δήλωση της κας Nenasheva. Από την άλλη, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ' ου η Αίτηση, επικαλούμενος έγγραφα που είχαν κατατεθεί στα πλαίσια της προηγηθείσας αγωγής που εκκρεμεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, με διάδικα μέρη, ανάμεσα σε άλλους, και τον Ενάγοντα και Εναγόμενο 1, υποστήριξε πως όλοι οι ισχυρισμοί που περιέχονται στην Ένορκη δήλωση του κ. Panich είχαν τεθεί και ήταν συνεπώς υπόψη του Αιτητή. Καταρρίπτεται, έτσι, εισηγήθηκε ο κ. Γαβριηλίδης, η θέση του Αιτητή πως δεν μπορούσε να προβλέψει τα όσα σχετικά αναφέρει στην ένορκη δήλωσή του ο κ. Panich και κατά συνέπεια, ο Αιτητής όφειλε να είχε περιλάβει στην αίτηση του όλα όσα επιχειρεί να θέσει τώρα μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Σε κάθε, όμως, περίπτωση, υποστήριξε ο συνήγορος του Καθ' ου η Αίτηση, ο Αιτητής απέτυχε να καταδείξει «καλό λόγο», ώστε να δικαιολογείται, με βάση τη νομολογία στην οποία παρέπεμψε το Δικαστήριο, η χορήγηση της ζητούμενης άδειας. Η επιθυμία του Αιτητή, να απαντήσει στους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν με την ένσταση, πρόσθεσε ο συνήγορος, δεν συνιστά καλό λόγο με βάση την πάγια νομολογία, την οποία επικαλέστηκε (βλ. Κούππα ν. Πουλλάς Τσαδιώτης Λτδ κ.ά.