ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΙ ΣΟΛΩΜΟΝΙΔΗΣ ΜΩΣΑΙΚΑ ΛΤΔ ν. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 6350/2012, 7/9/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A383 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ξ. Ξενοφώντος, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6350/2012 Μεταξύ: ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΙ ΣΟΛΩΜΟΝΙΔΗΣ ΜΩΣΑΙΚΑ ΛΤΔ Εναγόντων -και- ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ Εναγομένου --------------- Ημερομηνία: 7 Σεπτεμβρίου 2020 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο - Αιτητή : κος Κυπριανού με κ. Γαλανό Για Ενάγοντες - Καθ΄'ων η Αίτηση: κ. Τσαρκάτζιης Α Π Ο Φ Α Σ Η (σε αίτηση ημερομηνίας 4/12/2019 για αναστολή εκτέλεσης απόφασης) Ζητείται σύμφωνα με την Αίτηση και την Ένορκο Δήλωση του Αιτητή- Εναγομένου που την συνοδεύει, η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 11/10/2019 που εκδόθηκε στην πιο πάνω αγωγή με την οποίαν είχε διατάχθηκε ο Εναγόμενος να καταβάλει στους Ενάγοντες ποσό €13,093.43 πλέον νόμιμο τόκο για μάρμαρα που αγόρασε από αυτούς, καθώς και απορρίφθηκε ανταπαίτησή για γενικές αποζημιώσεις ύψους €72,000 πλέον ΦΠΑ και ειδικές αποζημιώσεις €9,
- Σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση στην Αίτηση, στις 21/11/19, ο Αιτητής καταχώρησε έφεση (Τεκμήριο 1 στην Έφεση). Του ζητήθηκε καταβολή από μέρους του εν λόγω ποσού και των εξόδων μετά την έκδοση της απόφασης. Καταχώρησε την παρούσα Αίτηση γιατί σύμφωνα με στοιχεία που έχει συλλέξει, η Ενάγουσα εταιρεία παρέλειψε να καταχωρήσει ελεγμένους λογαριασμούς. Οι τελευταίοι καταχωρημένοι ελεγμένοι λογαριασμοί είναι για το έτος
- Επιπλέον οι ελεγμένοι λογαριασμοί της εταιρείας σε σχέση με το 2011 καταδεικνύουν μία φθίνουσα πορεία και το 2012 αυξήθηκε ο δανεισμός της. Επίσης υπάρχει σημαντικός αριθμός επιβαρύνσεων. Ο ίδιος ο διευθυντής της Ενάγουσας του είχε αναφέρει ότι η Ενάγουσα αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες. Παράλληλα αναφέρεται στους Λόγους Έφεσής του και ότι σύμφωνα με τους δικηγόρους του είναι πολύ βάσιμοι και έχουν πραγματική προοπτική επιτυχίας. Είναι διατεθειμένος να καταβάλει στο Δικαστήριο υπό μορφή εγγύησης ολόκληρο το ποσό πλέον εύλογο ποσό για μελλοντικούς τόκους και να καταβάλει στους δικηγόρους της Ενάγουσας τα δικηγορικά τους έξοδα με δέσμευσή τους ότι θα επιστρέψουν το ποσό σε επιτυχία της έφεσης. Στην Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασής τους οι Ενάγοντες- Καθ'ών η Αίτηση αναφέρουν μεταξύ άλλων ότι πρέπει η αίτηση να απορριφθεί καθότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση του διατάγματος, ότι οι Ενάγοντες θα αποστερηθούν τους καρπούς της επιτυχίας τους, ότι δεν αποδεικνύεται η αφερεγγυότητα των Καθ'ών η Αίτηση, οι οποίοι είναι φερέγγυοι, οικονομικά εύρωστοι, έχουν κύκλο εργασιών, εισοδήματα και περιουσία και ότι δεν ζητείται με την έφεση η ανατροπή της απόφασης για καταβολή του ποσού των €13,093.43 προς τους Ενάγοντες. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Ν. Σολομωνίδη, διευθυντή των Εναγόντων, ο οποίος μεταξύ άλλων αναφέρει τα ακόλουθα: - Το 2012 όντως υπήρξε φθίνουσα πορεία της εταιρείας. Αυτό όμως ήταν αποτέλεσμα της κρίσης στην οικοδομική βιομηχανία. Παρά ταύτα, το 2016 εγγράφηκε κυμαινόμενη επιβάρυνση από τη ΣΠΕ Αλληλεγγύης για το ποσό των €330,
- Αυτή η εγγραφή καταδεικνύει ότι ακόμα και οι τράπεζες στη μετά κρίση εποχή θεωρούσαν τους Ενάγοντες ως φερέγγυα εταιρεία, λόγω του ότι για να δοθούν δάνεια και πιστωτικές διευκολύνσεις προηγείται σοβαρή αξιολόγηση οικονομικής ικανότητας στη μετά κρίση εποχή. - Οι Ενάγοντες είναι εταιρεία που ασχολείται με την εισαγωγή επεξεργασία και διανομή πετρωμάτων και έχουν υπό την ιδιοκτησία τους σοβαρά και μεγάλης αξίας περιουσιακά στοιχεία, όπως οχήματα €216,000, μηχανήματα αξίας €595,000, πάνω από €1,000,000 σε μάρμαρα, γρανίτες και πετρώματα όπως φαίνεται σε πίνακα που ετοιμάστηκε από ελεγκτικό οίκο κατόπιν πληροφοριών που δόθηκαν από την Εναγόμενη εταιρεία. - Οι Ενάγοντες ως εταιρεία καθόλα ενεργή με επιχειρηματική δραστηριότητα κάθε τριμηνία υποβάλλει φορολογικές δηλώσεις στο ΦΠΑ και πληρώνει ΦΠΑ. Παρουσίασε φορολογικές δηλώσεις της εταιρείας για την περίοδο 1/2/2019 μέχρι 30/4/2019 (πληρωτέο €13,256.68), 1/5/2019 μέχρι 31/7/2019 (πληρωτέο €36,755.99) και 1/8/19 μέχρι 31/10/2019 (€ 11,232.74) μαζί με απόδειξη πληρωμής. Οι Ενάγοντες προέβησαν μέσα σε 6 μήνες σε πωλήσεις πέραν των €500,
- Ενώ ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι δεν θα μπορούσαν οι Ενάγοντες να του επιστρέψουν €13,000 διεκδικεί αποζημιώσεις πέραν των €100,
- - Το γεγονός ότι δεν κατατέθηκαν οι οικονομικές καταστάσεις των Εναγόντων δεν σημαίνει ότι είναι αφερέγγυοι . Είναι σχεδόν έτοιμοι και θα κατατεθούν - Σε σχέση με τους λόγους έφεσης, ως φαίνεται από την Ειδοποίηση Έφεσης, οι Λόγοι Έφεσης του Εναγόμενου αφορούν την ανταπαίτηση και όχι το εξ' αποφάσεως χρέος. Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, ο Ενόρκως Δηλών στην Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης των Εναγόντων-Καθ'ων η Αίτηση έτυχε αντεξέτασης. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι σε σχέση με επιβάρυνση σε ακίνητο στη Λευκωσία, αυτό είναι οικόπεδο, αλλά δεν γνωρίζει που αυτό βρίσκεται. Υπολογίζει στην Αχερίτου. Σε σχέση με δάνεια που εξασφάλισε η εταιρεία, η εταιρεία έχει περιουσία ακίνητα, εξοπλισμό και μετρητά. Σε σχέση με υποχρεώσεις της εταιρείας για το 2012 παρέπεμψε στους λογιστές του. Αναφερόμενος στην κατάσταση Τεκμήριο 2 στην Ένορκη του Δήλωση, εξήγησε ότι έδωσαν οι ίδιοι πληροφορίες στους λογιστές τους, αλλά και οι λογιστές κάνουν τους ελέγχους τους. Δεν μπορούσε από την περιουσιακή κατάσταση Τεκμήριο 2 να εξηγήσει που φαίνονταν οι υποχρεώσεις της εταιρείας. Ούτε να εξηγήσει κάποια περαιτέρω στοιχεία παραπέμποντας ουσιαστικά στους λογιστές. Είναι σχεδόν έτοιμες όλες οι οικονομικές καταστάσεις και είναι σε συνεννόηση με τον Έφορο Εταιρειών. Δεν έχει υπόψη του να τους στάλθηκε προειδοποίηση από τον Έφορο Εταιρειών. Σε σχέση με ζημία που φαίνεται σε έντυπα τα οποία ο ίδιος κατέθεσε, εξήγησε ότι ζημίες έδειξαν και άλλες εταιρείες. Δέχθηκε τελικά ότι ο Εναγόμενος είναι πρόσωπο με οικονομική άνεση. Προς υποστήριξη των θέσεών τους, οι 2 πλευρές καταχώρησαν Γραπτές Αγορεύσεις. Τονίζεται η παράλειψη επί έτη να καταχωρηθούν ελεγμένοι λογαριασμοί και αυτό σημαίνει και μη καταβολή φόρου εισοδήματος, ότι οι λογαριασμοί για το 2012 σε σχέση με το 2011 δείχνουν φθίνουσα πορεία και αύξηση των δανειακών υποχρεώσεων της εταιρείας, ότι υπάρχουν επιβαρύνσεις στα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, ότι για σχετικά μικρό δάνειο €40,000 ζητήθηκε υποθήκη επί ακινήτου το 2016 κάτι που δείχνει την οικονομική της αδυναμία, ότι δραστηριοποιείται μέσω άλλης εταιρείας, ότι παρέλειψε να αποδείξει επαρκώς με παρουσίαση έστω μη ελεγμένων λογαριασμών τη φερεγγυότητά της και επισημαίνονται παραλείψεις στο Τεκμήριο 2 επί της Ένορκης Δήλωσης της Ένστασης, ιδιαίτερα η παράλειψη αναφορών σε υποχρεώσεις της εταιρείας. Εισηγούνται επιπλέον οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του Εναγομένου, ότι ο κύκλος εργασιών και τα στοιχεία των φορολογικών δηλώσεων Φ.Π.Α. δεν είναι χρήσιμα γιατί σημασία έχουν τα κέρδη μίας εταιρείας και όχι οι πωλήσεις που αυτή κάνει. Επισημαίνονται επίσης παραλείψεις και αντιφάσεις κατά την αντεξέταση του κ. Σολομωνίδη, όπως η παράλειψη να εξηγήσει που βρισκόταν το ακίνητο για το οποίο λήφθηκε δάνειο €40,000 -το οποίο ενώ μάλιστα δήλωνε ότι βρισκόταν στη Λευκωσία, βρίσκεται στην Αχερίτου- ότι τα παρατραβήγματα της Καθ' ης η Αίτηση παραμένουν τα ίδια σε σχέση με το 2012, ότι ο διευθυντής των Καθ'ων η Αίτηση δεν μπορούσε να απαντήσει επί ζητημάτων παραπέμποντας στους λογιστές του και ότι υπήρξε αντίφαση στις απαντήσεις του στο αν είναι αξιόχρεος ο Εναγόμενος. Η πλευρά των Εναγόντων εισηγείται μεταξύ άλλων ότι, με τα όσα έχει προσκομίσει, έχει καταδειχθεί ότι οι Ενάγοντες έχουν περιουσία πέραν των €2,000,000 και προβαίνουν σε πωλήσεις πέραν των €500,000, επαναλαμβάνοντας επίσης ότι δεν αμφισβητείται η οφειλή του Εναγομένου προς τους Ενάγοντες. Τονίζει ότι η αναστολή απόφασης δεν πρέπει να είναι ο κανόνας, αλλά η εξαίρεση των παραχωρείται εφόσον διαπιστωθούν οι εξαιρετικές περιστάσεις που δεικνύουν ότι το ένδικο μέσο της έφεσης θα καταστεί αναποτελεσματικό. Η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ. 35 Θ.18 κ.α. . Η Δ. 35 Θ.18 έχει ως ακολούθως: «
- An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favor the decision under appealed was given.» Σε σχέση με τις νομικές αρχές που διέπουν τέτοιου είδους αιτήσεις, στην υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, Τσιοπουριάν ν. Νεοφύτου Αρ. Αγωγής: 7502/08, απόφαση ημερομηνίας 22/11/2016, ο συνάδελφος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ, τότε Α.Ε.Δ., προέβηκε σε ανάλυση των αρχών που διέπουν την εν λόγω Διαταγή, την οποία και παραθέτω πιο κάτω: « .....Στην υπόθεση Παναγιώτα Νεοφύτου ν. Δημητρίου
(1989)1 CLR 592, λέχθηκε ότι άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για αναστολή πρωτόδικης απόφασης, εξαρτάται από το αποτέλεσμα της εξισορρόπησης δύο εξίσου σημαντικών παραγόντων για την απονομή της Δικαιοσύνης. Την διασφάλιση αφ' ενός του τελεσίδικου χαρακτήρα της πρωτόδικης απόφασης και της απόδοσης στον διάδικο που έχει επιτύχει των καρπών της επιτυχίας του, και την εξασφάλιση αφ' ετέρου της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Η πιο πάνω αρχή επαναδιατυπώθηκε στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ
- Λέχθηκαν τα πιο κάτω σε σχέση με την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου: «Η Έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της Πρωτόδικης απόφασης. Η αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο Δικαστήριο από την Δ.35 Θ.
- Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης, αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση Έφεσης, αφετέρου, συνιστούν τους κατεξοχήν παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουομένων δικαιωμάτων επιβάλλει την στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με της επιπτώσεις της αναστολής όσον και την ζωτικότητα του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης, είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις.» Σχετική είναι και η απόφαση The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. S.S. Sapphire Seas
(2001)1Β A.A.Δ. 955, στην οποία ειπώθηκαν τα εξής: «Στην περίπτωση των αναστολών γίνεται προσπάθεια εξισορρόπησης δύο παραγόντων: Να δρέψει άμεσα ο νικητής του δικαστικού αγώνα τους καρπούς της επιτυχίας του και να μη μείνει ο άλλος, αν νικήσει, με κενά χέρια. Σ' αυτό το πλαίσιο κινείται η άσκηση της διακριτικής μας εξουσίας.» Όπως έχει όμως νομολογηθεί, μόνον η ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων είναι δυνατό να κλίνει την πλάστιγγα υπέρ της δεύτερης αρχής, σε βάρος της πρώτης (βλ. Χ"Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd & Others
(1991)1 A.A.Δ 172). Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι ο αιτητής προκειμένου να πετύχει την αιτούμενη αναστολή θα πρέπει να αποδείξει ότι σε περίπτωση άρνησης του αιτήματος αναστολής, η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης θα χάσει τη σημασία της (Βλ. μεταξύ άλλων Loukos Trad. Co. Ltd κ.ά. ν. Ρέινμποου Πλητσιηγκ και Νταιγκ κο Λτδ
(2000)1Β Α.Α.Δ. 1014). Αναφορικά με τις προοπτικές επιτυχίας της έφεσης, έχει νομολογηθεί ότι ο παράγοντας αυτός είναι μεν σχετικός αλλά οριακής σημασίας. Ως εκ τούτου δεν εξετάζεται από το Δικαστήριο ξεχωριστά μόνον η προοπτική αυτή χωρίς να ληφθούν υπόψη οι υπόλοιποι παράγοντες. Το ίδιο ισχύει και σε τυχόν προβαλλόμενο λόγο ένστασης για απομακρυσμένο ενδεχόμενο ανατροπής της απόφασης από το Εφετείο. Μόνο όπου υπάρχει σαφής βεβαιότητα πρόγνωσης ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος (Βλ. μεταξύ άλλων BP Holdings Ltd v. A. Κιταλίδης
(1994)1 A.A.Δ. 287 & Βογαζιανού ν. Γ. Εισαγγελέα
(1997)1Β Α.Α.Δ., 591). Εφόσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης, το Δικαστήριο έχει καθήκον σύμφωνα με την Δ.18 να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους για να τεθεί σε ισχύ η αναστολή. Εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η επιλογή των όρων που θα τεθούν προκειμένου να επιφέρουν την εξισορρόπηση των συγκρουομένων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης (Βλ. Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1Α Α.Α.Δ 78). Συνήθης πρακτική είναι να κατατίθεται τραπεζική εγγύηση εκ μέρους του εναγομένου για το ποσόν της απόφασης ή ακόμα και η πληρωμή στο Δικαστήριο του συνόλου ή μέρους του εξ' αποφάσεως χρέους. Στην πιο πάνω υπόθεση Χαραλάμπους που αφορούσε εργατικό ατύχημα, διατάχθηκε η κατάθεση τραπεζικής εγγύησης από τον αιτητή για μέρος του εξ αποφάσεως χρέους ενώ το υπόλοιπο είχε διαταχθεί να καταβληθεί σε μετρητά. Υπάρχει δυνατότητα εξαίρεσης από την αναστολή του ποσού των εξόδων που έχουν επιδικαστεί υπέρ του ενάγοντα. Παρόμοια διακριτική εξουσία εφαρμόζεται στην Αγγλία (Βλ. Χαραλάμπους ανωτέρω). Σύμφωνα με την πρακτική αυτή, ο αποτυχών διάδικος καταβάλλει τα επιδικασθέντα έξοδα και ο δικηγόρος που εισπράττει το ποσό, αναλαμβάνει ρητή υποχρέωση συμμόρφωσης με οποιαδήποτε μεταγενέστερη διαταγή του Εφετείου αναφορικά με τα έξοδα, η οποία εκδίδεται στα πλαίσια εκδίκασης της έφεσης. Στην υπόθεση Παπακόκκινου ν. Glykys & Araouzos Ins. Ltd κ.ά.
(1998)1 Α.Α.Δ. 513, υιοθετήθηκε το πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα Annual Practice 1962 αναφορικά με το θέμα των εξόδων αλλά και την εγγύηση που δυνατόν να διαταχθεί να καταβάλλει ο εναγόμενος σε περίπτωση που πετύχει την αναστολή εκτέλεσης απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του: «These are in the discretion of the Court, but in regard to the payment of costs under the judgment or order appealed from they are usually that the costs shall be paid to the solicitor on the other side on his personal undertaking to return them if the appeal is successful (Grant v. Banque Franco-Egyptienne [1878] 3 C.P.D. 202; Hood-Barrs v. Crossman
(1897)A.C. 172; Swyny v. Harland [1894] 1 Q.B., per Lopes, L.J., at p. 709). As regards the debt of damages awarded, there is no general practice: according to the circumstances (for example, the probability of their not being recovered if the appeal is successful, and the chances of success in the appeal) the money may be ordered to be paid into Court, or only some part of it. » Από όσα τέθηκαν ενώπιόν μου τόσο από τις Ένορκες Δηλώσεις όσο και από ό,τι προκύπτει από την αντεξέταση, βρίσκω ότι οι Εναγόμενοι είναι εταιρεία με οικονομική δραστηριότητα και περιουσιακά στοιχεία. Υπήρξαν πράγματι κάποιες αντιφάσεις σε σχέση με τα οικονομικά στοιχεία της εταιρείας, ως προέκυψαν και από την αντεξέτασή του διευθυντή των Εναγομένων, κατά την οποίαν, ομολογουμένως δεν μου δημιούργησε πολύ καλή εντύπωση, αφού πέραν του ότι σε πολλές περιπτώσεις δεν απαντούσε με αμεσότητα ως προς την ερώτηση που του τίθετο ή ακόμα και παρέπεμπε για θέματα που αναμενόταν να γνωρίζει ως διευθυντής εταιρείας, στους λογιστές της εταιρείας και μάλιστα ανέφερε ότι ακίνητο στην Επαρχία Λευκωσίας βρισκόταν στην Αχερίτου (που υπάγεται στην Επαρχία Αμμοχώστου). Το Τεκμήριο 2 δε, όπως προέκυψε κατά την αντεξέταση, είναι ένα γενικό και κάπως αόριστο έγγραφο, κατόπιν πληροφοριών που έδωσαν στους λογιστές τους οι Ενάγοντες και δεν παρέχει ιδιαίτερες πληροφορίες για τις οικονομικές υποχρεώσεις των τελευταίων. Όντως λοιπόν, για τα ακριβή περιουσιακά στοιχεία και τις εκκρεμούσες υποχρεώσεις των Εναγόντων- Καθ'ων η Αίτηση υπάρχει μια ασαφής εικόνα. Επίσης, κάθε άλλο παρά θετική εντύπωση προκαλεί η παράλειψη των Εναγόντων επί πολλά έτη να υποβάλουν ετήσιες εκθέσεις στον Έφορο Εταιρειών. Δεν παραλείπω επιπλέον να σημειώσω ότι στις τελευταίες υποβληθείσες οικονομικές τους καταστάσεις του 2012, φαίνεται μία φθίνουσα πορεία σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά
(2011). Όμως, αυτό που δεν αμφισβητείται και δεν μπορώ να παραλείψω να σημειώσω είναι ότι σε πρόσφατη περίοδο (1/2/2019 - 31/10/2019) εισπράχθηκε και καταβλήθηκε Φ.Π.Α. δεκάδων χιλιάδων ΕΥΡΩ εκ μέρους των Εναγόντων. Αμφισβητείται μεν η σημασία του, αλλά όχι η αλήθεια του ισχυρισμού αυτού. Κρίνω δε ότι, από το ότι υπάρχει αυτή η πληρωμή Φ.Π.Α- η οποία είναι πρόσφατη και μάλιστα έλαβε χώρα 7 χρόνια σε περιόδους του 2019, μετά το 2012, τελευταίο έτος υποβολής οικονομικών καταστάσεων στον Έφορο Εταιρειών- συνάγεται, ακόμη και αν αυτή η καταβολή είναι συναρτημένη με χρέωση ποσών βάσει πωλήσεων, ότι οι Ενάγοντες έχουν μη αμελητέα οικονομική δραστηριότητα, ειδικά μάλιστα και σε σχέση με το επιδικασθέν υπέρ τους ποσό. Εφόσον διεξάγουν πωλήσεις με Φ.Π.Α. πολλαπλάσιο του ποσού της απόφασης υπέρ τους κι εφόσον διαθέτουν και άλλα περιουσιακά στοιχεία, όπως οχήματα, ακίνητα κ.α. για τα οποία δεν υπάρχει ουσιαστική αμφισβήτηση, θεωρώ ότι δεν έχει καταδειχθεί ότι είναι αφερέγγυοι και για το συγκεκριμένο ποσό (€13,093.43) της απόφασης και των εξόδων. Αναμφισβήτητα η οικονομική εικόνα των Εναγόντων δεν είναι η ιδανική. Είναι δε ασαφής. Όμως, ασχέτως της όποιας ασάφειας για τα περιουσιακά στοιχεία των Εναγόντων, δεν θεωρώ ορθό, όποια οικονομικά ζητήματα ή προβλήματα ή δυσκολίες κι αν τυχόν έχουν ως εταιρεία, εφόσον λειτουργούν, έχουν περιουσία και διεξάγουν αξιοσημείωτες πωλήσεις, να τους αποστερήσω το δικαίωμα να απολαύσουν τους καρπούς της δικαστικής τους επιτυχίας, μετά από πολυετή δικαστικό αγώνα και μάλιστα για ποσά που τους επιδικάστηκαν για -ως αναφέρονται στην εφεσιβαλλόμενη απόφαση- πωλήσεις του 2010-2011. Λαμβάνω βεβαιως υπόψη μου και το ότι είναι πρόθυμος ο Εναγόμενος να δώσει εγγυήσεις για το ποσό της απαίτησης και να καταβάλει τα έξοδα των Εναγόντων στο δικηγόρο τους με δέσμευση επιστροφής τους-. Δεν διαφοροποιεί αυτό όμως την κρίση μου. Επιπλέον εξισορροπώντας τα αντικρουόμενα δικαιώματα των μερών, δεν παραλείπω να σημειώσω, ότι διεκδικούνται υπό τύπο ανταπαίτησης από τον Εναγόμενο πολλαπλάσια ποσά, αλλά και να σημειώσω τη μεγάλη οικονομική επιφάνεια που ο Εναγόμενος-Αιτητής διαθέτει ως ο ίδιος ο δικηγόρος του Εναγόμενου υπέβαλε και κατά την αντεξέταση (θα είχε δηλαδή κάποια διαφορά το εάν το ποσό το οποίο θα κατέβαλλε θα προκαλούσε στον ίδιο κάποια σοβαρή οικονομική δυσχέρεια και δυσκολία). Με βάση όλα τα ανωτέρω, δεν μπορώ να θεωρήσω ότι στοιχειοθετούνται οι νομολογιακά απαιτούμενες (βλ. Χ"Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd & Others
(1991)1 A.A.Δ) εξαιρετικές περιστάσεις που θα καθιστούσαν την έφεση μη αποτελεσματική για τον Εναγόμενο -Εφεσείοντα, ώστε να αποστερηθούν των καρπών της επιτυχίας τους οι Ενάγοντες στην αγωγή - Καθ'ων στην παρούσα Έφεση. Έρχομαι στην Έφεση που καταχωρήθηκε και στους Λόγους αυτής (τονίζονται οι τρεις πρώτοι Λόγοι Έφεσης στην Αίτηση). Κατ' αρχήν, δε θα συμφωνήσω συμφωνώ με τον ευπαίδευτο συνήγορο των Καθ΄ων η Αίτηση ότι δεν προσβάλλεται η απόφαση για το επιδικασθέν στους Ενάγοντες-Καθων ποσό. Στην Ειδοποίηση Πρόθεσης Έφεσης Τεκμήριο 1, σελ. 1, αναφέρεται ότι «η έφεσις είναι εναντίον ολόκληρης της απόφασης επί της αγωγής και της ανταπαίτησης». Όμως οι Λόγοι Έφεσης στην Ειδοποίηση Πρόθεσης Έφεσης δεν προκαθορίζουν απαραίτητα την επιτυχή έκβαση του υπό αναφορά ένδικου μέσου. Ο Πρώτος Λόγος Έφεσης, που αφορά συγκεκριμένη κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι εμποδιζόταν να ακούσει μάρτυρα λόγω ειδικής σχέσης -αντιλαμβάνομαι από τη διατύπωση ότι αυτό για το οποίο παραπονείται ο Εναγόμενος είναι ότι τέθηκε σε προχωρημένο στάδιο της δίκης σε δίλημμα αν θα τον καλέσει ή όχι - αποτελεί όντως σημείο με κάποια πρωτοτυπία, αλλά ως είναι διατυπωμένος, - και χωρίς βεβαίως να επιθυμώ επ'ουδενί να υποκαταστήσω το Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο- δεν φαίνεται να είναι εξασφαλισμένη η επιτυχία του. Οι άλλοι δε Λόγοι, αποτελούν συνήθεις λόγους έφεσης, -αφορώντες συμπεράσματα και αξιολόγηση μαρτυρίας από το Δικαστήριο, σε μία διαδικασία, που ως φαίνεται και από το κείμενο της απόφασης είχε πολλές τεχνικής φύσης λεπτομέρειες - οι οποίοι θα κριθούν ανάλογα στον κατάλληλο χρόνο και το παρόν Δικαστήριο δεν μπορεί να προβεί βάσει αυτών των λόγων, σε πρόγνωση του αποτελέσματος της Έφεσης με βεβαιότητα. Μένω ως εδώ, αποφεύγοντας να επεκταθώ περαιτέρω, καθότι επ' ουδενί δεν είναι ο ρόλος του παρόντος Δικαστηρίου να ενεργεί ως Εφετείο. Στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης». (η υπογράμμιση είναι δική μου). Στην ίδια υπόθεση αναφέρθηκε ότι: «Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.» Στην υπόθεση Βογαζιανού Πραξιτέλης ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1997)1 Α.Α.Δ. 591, λέχθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με την πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης: «Δεν είναι πρόθεσή μας να σχολιάσουμε τους λόγους έφεσης για να συναγάγουμε συμπεράσματα που άπτονται του επίδικου θέματος. Δε χρειάζεται. Όπως επαναβεβαιώθηκε πρόσφατα στην απόφαση Ναυτικός Όμιλος Πάφου v. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, η πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης δεν είναι ο δεσπόζων και αποφασιστικός παράγων στην επίλυση ενός τέτοιου ζητήματος». Εφόσον λοιπόν, ως έχω προαναφέρει πιο πάνω, δεν μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς το αποτέλεσμα της έφεσης, δεν επιδρά ιδιαίτερα στην επίλυση του παρόντος ζητήματος η καταχώρηση της Έφεσης και οι Λόγοι που προβάλλονται. Ως εκ των πιο πάνω η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του Αιτητή, ως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητείο και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, με νόμιμο τόκο από σήμερα. .............................. Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο