THE HIPPOCRATEON PRIVATE HOSPITAL LIMITED ν. ΜΥΛΩΝΑ, Αρ. Αγωγής: 2690/2017, 6/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A420 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2690/2017 ΜΕΤΑΞΥ: THE HIPPOCRATEON PRIVATE HOSPITAL LIMITED Ενάγουσας και XXXXX ΜΥΛΩΝΑ Εναγόμενου Ημερομηνία: 6 Οκτωβρίου,
- Για την Ενάγουσα: κ. Χαράλαμπος Γεωργίου για κ.κ. Γιώτα Μιλτιάδου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο: κ. Πέτρος Αριστοτέλους για κ. Στέλιο Οικονόμου. ΑΠΟΦΑΣΗ Ι. ΟΙ ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
- Με την αγωγή της η Ενάγουσα, απαιτεί από τον Εναγόμενο €710 για την παροχή ιατρικών υπηρεσιών. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης[1] ο Εναγόμενος την 22/4/2012 κατόπιν γραπτής και/ή προφορικής συμφωνίας με την Ενάγουσα, συμφώνησε όπως του παρασχεθούν από την Ενάγουσα ιατρικές υπηρεσίες έναντι εύλογης αμοιβής. Η Ενάγουσα διατηρούσε λογαριασμό χρεώσεων. Του προσέφερε υπηρεσίες αξίας €4088,
- Μέρος τους καλύφθηκε από την ασφαλιστική εταιρεία του Εναγομένου, Eurolife/Mednet, η οποία κατέβαλε έναντι το ποσό των €3378,
- Παρέμεινε οφειλόμενο υπόλοιπο ύψους €710 το οποίο ο Εναγόμενος δεν κατέβαλε παρά τις οχλήσεις της Ενάγουσας.
- Με την Υπεράσπιση του ο Εναγόμενος εγείρει αριθμό Υπερασπίσεων. Συγκεκριμένα:
(1)Εγείρει υπεράσπιση παραγραφής.
(2)Αγνοεί και συνεπώς αρνείται την οντότητα (ότι είναι εγγεγραμμένη εταιρεία δηλαδή) της Ενάγουσας.
(3)Δέχεται ότι έτυχε ιατρικής περίθαλψης για το πόδι του, δεν έλαβε άλλη όμως ιατρική υπηρεσία. Η θέση του είναι ότι συμβαλλόμενη ήταν η ασφαλιστική του εταιρεία η οποία έχει εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό καταβάλλοντας €3378,59. Η Ενάγουσα επομένως κωλύεται από το να απαιτεί οποιοδήποτε ποσό από τον ίδιο.
(4)Η Ενάγουσα ουδέποτε εξέδωσε τιμολόγιο στο όνομα του, ούτε του παρέδωσε ποτέ τέτοιο τιμολόγιο.
(5)Σε κάθε περίπτωση ο Εναγόμενος δεν οφείλει κανένα ποσό καθώς η Ενάγουσα προέβη «σε καταχρηστικές και/ή υπερβολικές χρεώσεις και/ή η αξία των ιατρικών υπηρεσιών και/ή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και/ή επέμβασης στο πόδι δεν ανέρχεται στο ποσό των €4088,59 αλλά στο ποσό των €3378,59».
(6)Υπήρξε αμέλεια από τους θεράποντες ιατρούς οπότε και δεν μπορεί να οφείλεται οποιοδήποτε ποσό. IΙ. Η ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ 3. Η ακρόαση της υπόθεσης έγινε στη βάση των διατάξεων της Δ.30, Θ.Θ.5
(1)και
(2)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Η κάθε πλευρά παρουσίασε στο Δικαστήριο, υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων, τη μαρτυρία της. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε μάρτυρα και οι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων τους.
- Εκ μέρους της Ενάγουσας κατέθεσε ένορκη δήλωση η κα. Σοφία Βαρθολομαίου, λειτουργός του Τμήματος Λογιστηρίου της Ενάγουσας. Για την Υπεράσπιση κατέθεσε ένορκη δήλωση ο ίδιος ο Εναγόμενος.
- Επειδή έχει εγερθεί ζήτημα της ύπαρξης της Ενάγουσας από πλευράς Εναγομένου θεωρώ σκόπιμο να αναφέρω ευθύς εξαρχής ότι το ζήτημα αυτό δεν επιλύεται κατά τη δίκη ούτε μπορεί να αποτελέσει ζήτημα αντιδικίας. Λυπούμαι να παρατηρήσω ότι παρά το γεγονός ότι σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει ξεκαθαρίσει το θέμα συνεχώς συνήγοροι επιμένουν να εγείρουν το ζήτημα κατά τη δίκη. Σχετική ως προς το ζήτημα είναι η πρόσφατη Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Ανδρονίκου κ.α. ν Επιτροπής του Σχεδίου Ταμείου Συντάξεων και Χορηγημάτων σε Υπαλλήλους της ΑΗΚ και Εξαρτώμενους τους, ECLI:CY:AD:2016:D117, Πολιτική Έφεση 168/2010, 24/2/2016, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα (Δ. Οικονόμου): «Αυτά βέβαια τα ζητήματα δεν μπορούσαν να αποτελέσουν επίδικα θέματα στην αγωγή εφόσον, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Lioufis and Co Ltd v. Ανδρονίκου κ.α.
(1996)1 ΑΑΔ 773: «.η ύπαρξη των εναγόντων δεν θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο αντιδικίας μέσω των δικογράφων. Οι έγγραφες προτάσεις έχουν ως λόγο τον προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων μεταξύ των διαδίκων. Η αντιδικία προϋποθέτει την ύπαρξη των διαδίκων. Αν ο ενάγων δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο, φυσικό ή νομικό, δεν τίθεται, ούτε θα μπορούσε να τεθεί ζήτημα αντιδικίας με τον εναγόμενο. Αγωγή εκ μέρους ανύπαρκτου προσώπου συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Το μέσο για την αμφισβήτηση της οντότητας του ενάγοντα είναι αίτηση για τη διαγραφή της αγωγής. Η θέση αυτή ευρίσκει έρεισμα στην απόφαση Russian Commercial and Industrial Bank v. Comptoir D'Escompte de Mulhouse [1925] A.C. 112 (HL). Στην υπόθεση εκείνη κρίθηκε ότι η αμφισβήτηση εξουσίας του ενάγοντα να κινήσει αγωγή εξ ονόματος της ενάγουσας εταιρείας δεν μπορούσε να αποτελέσει το αντικείμενο αντιδικίας, με την έγερση του θέματος στην Υπεράσπιση. Η θεραπεία έγκειτο στη λήψη μέτρων, σε αρχικό στάδιο της διαδικασίας, για τη διαγραφή του ενάγοντα και τον τερματισμό της διαδικασίας. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση που αμφισβητείται η ύπαρξη του ενάγοντα - (βλ. The Annual Practice 1958, σελ. 574 και 575).» Τα παραπάνω υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ κ.α. ν. Alpha Bank Ltd
(2003)1 ΑΑΔ 990, με παραπομπή και στα ακόλουθα από το Annual Practice 1958, σελ. 574, 575: «αν ο εναγόμενος επιθυμεί να αμφισβητήσει την εξουσία έγερσης αγωγής στο όνομα του ενάγοντα πρέπει ν΄αποταθεί για διαγραφή του ονόματος του ενάγοντα στο αρχικό στάδιο. δεν μπορεί να αμφισβητεί την εξουσία με την υπεράσπιση του, ούτε μπορεί να κάμει κάτι τέτοιο στη δίκη.»
- Η εισήγηση του Εναγομένου, ότι η Ενάγουσα έπρεπε να αποδείξει ότι είναι εταιρική οντότητα, είναι αβάσιμη. Δεν θα αναφερθώ επομένως στη μαρτυρία που αφορά το εν λόγω ζήτημα. Η Μαρτυρία της κας XXXXX Βαρθολομαίου
- Σύμφωνα με μαρτυρία της, ο Εναγόμενος αποδέχθηκε ιατρικές υπηρεσίες, ιατρικές εξετάσεις, φαρμακευτική αγωγή, ιατρικά αναλώσιμα και νοσηλεία από την Ενάγουσα. Ο Εναγόμενος εισήχθη ως ασθενής την 22/4/
- Υπέγραψε σχετικά έντυπο εισαγωγής (Τεκμήριο 4). Οι επίδικες ιατρικές υπηρεσίες παρασχέθηκαν την 28/4/
- Οι χρεώσεις θα γίνονταν στη βάση των συνήθων όρων που αποδέχθηκε ο Εναγόμενος. Πέραν των πληροφοριών που δόθηκαν από τον Εναγόμενο στο έντυπο - Τεκμήριο 4 - περιλαμβάνονται και στοιχεία όπως ο τρόπος αποπληρωμής. Η πρακτική τους όταν αποχωρεί ασθενής από την κλινική είναι να τους ενημερώνουν αν θα πληρωθεί το οφειλόμενο ποσό ή μέρος του, από την ασφαλιστική εταιρεία του. Σε περίπτωση που καταβληθεί μέρος του ποσού η δεν καταβληθεί οποιοδήποτε ποσό τότε εκδίδεται τιμολόγιο και σχετική κατάσταση λογαριασμού. Οι ασφαλιστικές εταιρείες αναλόγως του συμβολαίου που έχουν με ένα ασθενή καταβάλλουν το σύνολο ή μέρος του οφειλόμενου ποσού.
- Στην προκειμένη περίπτωση ο Εναγόμενος είχε ασφαλιστική κάλυψη από την Eurolife/Mednet. Η εν λόγω εταιρεία κάλυψε μόνο μέρος της απαίτησης. Το οφειλόμενο υπόλοιπο επομένως, σύμφωνα με τους όρους του Τεκμηρίου 4, είχε υποχρέωση να το πληρώσει ο ίδιος ο Εναγόμενος. Εξ όσων γνωρίζει ο Εναγόμενος δεν παραπονέθηκε για τις προσφερθείσες υπηρεσίες τις οποίες έλαβε ανεπιφύλακτα. Κατά την αποχώρηση του από την κλινική δεν εξόφλησε το υπόλοιπο. Του τηλεφώνησε επανειλημμένως να το πληρώσει. Παρά τις υποσχέσεις του δεν το έπραξε. Σε επικοινωνία που είχε η ίδια με λειτουργό της ασφαλιστικής του εταιρείας την ενημέρωσαν ότι ο λόγος που δεν κάλυψαν όλα τα ποσά ήταν γιατί με το συμβόλαιο που είχε δεν καλύπτονταν όλες οι υπηρεσίες που του παρείχαν.
- Η μάρτυρας κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 2, φωτοαντίγραφο της κατάστασης λογαριασμού, ως Τεκμήριο 6, εκτύπωση του λογαριασμού πελάτη (customer statement) και ως Τεκμήριο 3, φωτοαντίγραφο του τιμολογίου που είχε εκδοθεί την 2/5/2012 με περιληπτική ανάλυση των χρεώσεων. Ως προς την ετοιμασία των Τεκμηρίων 2 και 3 ανέφερε τα ακόλουθα στην § 16 της ένορκης δήλωσης της: «Πρέπει να επισημάνω εκ νέου, ότι τα τιμολόγια που εκδίδονται από τους Ενάγοντες, και περιέχουν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες και λεπτομέρειες και αναγράφονται επ' αυτών - εγώ υπό την ιδιότητα μου ως Λειτουργός του Τμήματος Λογιστηρίου/ Δικηγορικό Τμήμα των Εναγόντων παρακολουθώ την όλη διαδικασία καθώς επίσης έχω και τον τελικό λόγο περί έγκρισης αυτών προς τους υφιστάμενους μου.»
- Τέλος κατέθεσε ως Τεκμήριο 5, φωτοαντίγραφο της ενημερωτικής κατάστασης πληρωμής της ασφαλιστικής εταιρείας ημερ. 22/6/2012, με σημειωμένα τα ποσά που δεν καλύφθηκαν και την απόδειξη πληρωμής που εκδόθηκε προς όφελος της ασφαλιστικής εταιρείας, ημερ. 27/8/
- Τα ποσά που δεν αποδέχθηκε η ασφαλιστική εταιρεία συμποσούνται στα €710 και αφορούν τα ακόλουθα: Υπηρεσία Απαίτηση Υπόλοιπο
(1)Αμοιβή Ιατρού €20 Δεν εγκρίθηκε γιατί δεν τεκμηριώθηκε η αναγκαιότητα συμπαρακολούθησης. €20
(2)Αμοιβή Ιατρού €250 Καλύφθηκαν μόνο €66 - Απαραίτητος προεγχειρητικός καρδιολογικός έλεγχος €184
(3)Έξοδα Χειρουργείου €405 Εγκρίθηκαν €309 ως λογικά και συνήθη. €96
(4)Έξοδα Χειρουργείου €40 Εγκρίθηκαν €10 ως λογικά και συνήθη. €10
(5)Φυσιοθεραπείες €300 Δεν εγκρίθηκαν γιατί δεν καλύπτονταν κατά τη νοσηλεία. €300
(6)Αναλύσεις Αίματος €378 Εγκρίθηκαν €348 γιατί δεν καλύπτονταν αναλύσεις προληπτικής ιατρικής. €30
(7)Μεταφορά Αίματος €70 Δεν εγκρίθηκαν γιατί δεν καλύπτονταν. €70 ---------- €710
- Ο λόγος κατάθεσης φωτοαντιγράφων οφειλόταν στην αποθήκευση των πρωτοτύπων με εταιρεία φύλαξης αρχείων. Η ανάκτηση των αρχείων θα ήταν χρονοβόρα. Η μαρτυρία του Εναγομένου
- Ο Εναγόμενος με τη μαρτυρία του ήγειρε τα ακόλουθα:
(1)Η μαρτυρία της κας Βαρθολομαίου είναι εξ ακοής αφού δεν έχει θετική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης. Τα έγγραφα Τεκμήρια 3, 4, 5 και 6 δεν είναι πρωτότυπα και δεν θα πρέπει να γίνουν αποδεκτά. Από τη στιγμή που τα πρωτότυπα υπάρχουν παραβιάζεται ο κανόνας της καλύτερης δυνατής μαρτυρίας. Το Τεκμήριο 6 επίσης δεν αποκαλύφθηκε προηγουμένως οπότε και δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη.
(2)Αν και δέχεται ότι έγινε εισαγωγή του στην κλινική την 22/4/2012, η συμφωνία για την παροχή ιατρικών υπηρεσιών έγινε μεταξύ της Ενάγουσας και της ασφαλιστικής εταιρείας. Δέχεται όμως ότι υπέγραψε το Τεκμήριο 4. Στο σημείο που αναγράφεται μέθοδος πληρωμής αναφέρεται η ασφαλιστική εταιρεία οπότε κωλύονται από το να διεκδικούν οποιοδήποτε ποσό από τον ίδιο. Ουδέποτε εκδόθηκε τιμολόγιο στο όνομα του ή οχλήθηκε για την διευθέτηση οφειλής. Δεν ενημερώθηκε όταν έλαβε εξιτήριο για την κατ' ισχυρισμό οφειλή. Η ενημέρωση που είχε από την ασφαλιστική του εταιρεία την 27/8/2012 ήταν ότι οι υπηρεσίες εξοφλήθηκαν με την καταβολή του ποσού των €3378,59.
(3)Ενόψει των ημερομηνιών που αναγράφονται στην κατάσταση λογαριασμού - Τεκμήριο 2 (4/5/2020 και 31/5/2019)- φαίνεται ότι η κατάσταση λογαριασμού κατασκευάστηκε μετά.
(4)Ως προς τις χρεώσεις, αμφισβητεί ότι έγινε προεγχειρητικός καρδιολογικός έλεγχος από τον Δρ. Μιλτιάδους (€250) αφού δεν αντιμετωπίζει καρδιολογικό πρόβλημα. Δεν δικαιολογείται επομένως το ποσό των €184 που αξιώνουν. Ούτε τον παρακολούθησε ιατρός μετά την επέμβαση οπότε δεν δικαιολογούνται τα €
- Σε σχέση με την αξίωση των €300 για φυσιοθεραπεία ανέφερε ότι δεν έτυχε φυσιοθεραπείας ενώ νοσηλευόταν. Τον επισκέφθηκαν φυσιοθεραπευτές μερικές φορές στο θάλαμο όμως ήταν αδύνατο να του παρασχεθεί φυσιοθεραπεία αφού δεν μπορούσε να κινήσει το πόδι του, οπότε και αποχώρησαν. Τέλος αμφισβητεί το υπολειπόμενο ποσό των €106 ως έξοδα χειρουργείου το οποίο και η ασφάλεια δεν κατέβαλε κρίνοντάς το ως μη εύλογο, τα έξοδα αναλύσεων προληπτικής ιατρικής (€30) και μεταφοράς αίματος (€70) αφού ουδέποτε έγιναν. ΙΙΙ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
- Έχω μελετήσει το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων της κάθε πλευράς και των Τεκμηρίων. Έχω επίσης μελετήσει τις γραπτές τελικές αγορεύσεις των συνηγόρων και τη νομολογία στην οποία με έχουν παραπέμψει. Θα αναφερθώ στα σημεία που εγείρουν όπου κρίνω αναγκαίο.
- Παρά τις διαζευκτικές εκδοχές που προώθησε ο Εναγόμενος προκύπτει ότι από πλευράς του είναι αποδεκτή η εισαγωγή του στην κλινική 22/4/2012 και η αποδοχή από πλευράς του ιατρικών υπηρεσιών μέχρι και την 28/4/
- Είναι δεκτό επίσης ότι υπέγραψε το έντυπο εισαγωγής, Τεκμήριο 4 και ότι ήταν ασφαλισμένος στην Eurolife/Mednet. Δεν αμφισβητεί επίσης ότι η εν λόγω ασφαλιστική εταιρεία από τη συνολική χρέωση της Ενάγουσας που ανερχόταν στα €4088,59 πλήρωσε το ποσό των €3378,
- Είναι εμφανές επίσης από τη μαρτυρία του ότι στηρίχθηκε στην ανάλυση υπηρεσιών του Τεκμηρίου 5 για να αναφερθεί στα ποσά που θεώρησε ο ίδιος υπερχρεώσεις ή υπηρεσίες που δεν έλαβε.
- Με βάση τις πιο πάνω θέσεις του οι αναφορές του σε φωτοαντίγραφα αντί πρωτότυπα ή για κατασκευασμένα έγγραφα δεν οδηγούν πουθενά αφού ο ίδιος είτε δέχεται ότι έθεσε την υπογραφή του σε αυτά (Τεκμήριο 4) ή αφορούν έγγραφα τα οποία ο ίδιος υιοθέτησε για προώθηση της υπεράσπισης του (Τεκμήριο 5). Τα Τεκμήρια 2, 3 και 6 είναι δευτερευούσης σημασίας, ούτε δείχνουν κάτι διαφορετικό από το Τεκμήριο 5, οπότε δέχομαι ότι η εξήγηση της κας Βαρθολομαίου για την μη κατάθεση των πρωτοτύπων είναι, υπό τις περιστάσεις, επαρκής (βλ. Ελένη Χαρένια & Σια Ε.Ε. ν Σιδέρη, ECLI:CY:AD:2018:A219, Πολιτική Έφεση 70/2012, 4/5/2018). Δεν δημιουργείται καμία αμφιβολία επί του περιεχομένου τους.
- Προκύπτουν επομένως τα ακόλουθα ζητήματα προς επίλυση σε σχέση με την απαίτηση της Ενάγουσας εναντίον του Εναγομένου:
(1)κατά πόσο η Ενάγουσα συμβλήθηκε με τον Εναγόμενο ή την ασφαλιστική εταιρεία·
(2)κατά πόσο η αξίωση έχει παραγραφεί· και
(3)κατά πόσο έχει προσφερθεί επαρκής μαρτυρία ως προς το εύλογο της αμοιβής και των χρεώσεων.
(1)Κατά πόσο η Ενάγουσα συμβλήθηκε με τον Εναγόμενο ή την ασφαλιστική εταιρεία
- Στο έντυπο εισαγωγής - Τεκμήριο 4, σημειώνεται ως «Μέθοδος Πληρωμής»: «Ασφάλεια». Στο κάτω μέρος του εντύπου αναγράφονται (υπογραμμισμένα) τα ακόλουθα (διατηρείται η σύνταξη και ορθογραφία): «Οι πιο πάνω πληροφορίες είναι ορθές σύμφωνα με τις γνώσεις μου. Εξουσιοδοτώ όπως το ποσό της ασφάλειας πληρωθεί απευθείας στο Ιπποκράτειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο. Αντιλαμβάνομαι ότι είμαι οικονομικά υπεύθυνος / ή για οτιδήποτε υπόλοιπο του ποσού. Εξουσιοδοτώ επίσης το Ιπποκράτειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο ή την Ασφαλιστική Εταιρεία όπως δώσει οτιδήποτε προσωπικά μου στοιχεία ζητηθούν για να προχωρήσει η διαδικασία διεκδίκησης χρημάτων. Στην περίπτωση που ο λογαριασμός μου θα πληρωθεί από εμένα, (δηλαδή δεν θα υπάρξουν πληρωμές από ασφάλειες η οτιδήποτε ταμεία προς το νοσοκομείο) αντιλαμβάνομαι ότι θα τον τακτοποιήσω πλήρως στο γραφείο κίνησης πριν την αναχώρηση μου από το νοσοκομείο.»
- Είναι εμφανές ότι ο Εναγόμενος είναι ο συμβαλλόμενος. Άλλη ερμηνεία θα τον καθιστούσε αντιπρόσωπο της ασφαλιστικής του εταιρείας, κάτι που θα οδηγούσε σε παράδοξα συμπεράσματα, αφού η έννοια της ασφαλιστικής σύμβασης είναι η κάλυψη και αποζημίωση ασφαλιζομένου. Η θέση αυτή επομένως είναι τελείως αβάσιμη.
(2)Κατά πόσο η αξίωση έχει παραγραφεί 20. Αν και η υπεράσπιση αυτή ηγέρθηκε ειδικά δεν προωθήθηκε από το συνήγορο. Θεώρησα όμως σκόπιμο να εξετάσω το ζήτημα. Η εισήγηση του συνηγόρου της Ενάγουσας ότι κατά το χρόνο της δημιουργίας του αγωγίμου δικαιώματος της Ενάγουσας βρισκόταν σε ισχύ ο περί Παραγραφής Νόμος, Κεφ. 15 είναι ορθή. Η ισχύς του εν λόγω Νόμου, και επομένως του αγωγίμου δικαιώματος της Ενάγουσας, είχε ανασταλεί επανειλημμένως[2] μέχρι τη θέσπιση του περί Παραγραφής Αγωγίμων Δικαιωμάτων Νόμος, Ν.66(Ι)/2012(«Ν.66(Ι)/2012»), ο οποίος τον κατήργησε. Όπως αναφέρθηκε στην πρωτόδική απόφαση της αδελφής Δικαστού, Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, ΑΕΔ, Φαίδωνος ν Λάμπρου κ.α., Αγωγή 463/2016, 26/10/2017 (Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού), στην οποία με παρέπεμψε ο συνήγορος της Ενάγουσας: «Ο περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμος του 2012 (Ν.66
(1)/2012), κατήργησε (άρθρο 29) τον Νόμο 110
(1)/2002. Με το άρθρο 26 του Νόμου 66
(1)/2012, παρατάθηκε ο χρόνος παραγραφής για ένα χρόνο από την ημερομηνία έναρξης του Νόμου. Με την ψήφιση των τροποποιητικών διατάξεων Ν.41
(1)/2013, Ν.159
(1)/2013, Ν.190
(1)/2014 παρατείνετο διαδοχικά ο χρόνος παραγραφής μέχρι και την κατάργηση του άρθρου 26 από τον τροποποιητικό Νόμο Ν.207
(1)/2015 (καταργήθηκε από την 1η Ιανουαρίου 2016). Το άρθρο 3 του Νόμου Ν.66
(1)/2012, προνοεί πως ο χρόνος παραγραφής «αρχίζει να τρέχει όταν συμπληρωθεί η βάση της αγωγής» και πως αυτός, χωρίς επηρεασμό των διατάξεων των άρθρων 24 και 29, «αρχίζει να προσμετρείται από την 1η Ιανουαρίου του 2016». 21. Η ανάλυση της με βρίσκει σύμφωνο. Η καταχώριση επομένως της αγωγής 30/6/2017 καλυπτόταν σε κάθε περίπτωση από τον προβλεπόμενο χρόνο του άρθρου 7
(2)του Ν. 66(Ι)/2012. Δεν τίθεται επομένως ζήτημα παραγραφής της αξίωσης.
(3)Κατά πόσο έχει προσφερθεί επαρκής μαρτυρία ως προς το εύλογο της αμοιβής και των χρεώσεων 22. Στη Χ''Παναγιώτου ν Cyprus Airways (Duty Free Shops) Ltd
(2009)1Α ΑΑΔ 173, στη σελ. 177, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Όπου πρόσωπο παρέχει υπηρεσίες σε άλλο υπό περιστάσεις που δείχνουν ότι θα το έπραττε επ' αμοιβή, αν και δεν έχει συμφωνηθεί συγκεκριμένο ύψος αμοιβής, τεκμαίρεται ότι υπάρχει υπόσχεση πληρωμής εύλογου ποσού (quantum meruit). Το δικαστήριο θα πρέπει να καθορίσει, σύμφωνα με τη μαρτυρία, λογική αμοιβή. Κατά τον καθορισμό της αμοιβής για υπηρεσίες μπορεί να ληφθούν υπ' όψιν οι προηγούμενες συνεννοήσεις των μερών (Way v. Latilla [1937] 3 All E.R. 759). Το δικαστήριο θα πρέπει να κάμει ό,τι μπορεί για να καταλήξει σε ποσό το οποίο φαίνεται να είναι εύλογο και για τις δύο πλευρές, σύμφωνα με τις περιστάσεις της υπόθεσης (S.O.R.E.L. Ltd v. Nicos Servos
(1968)1 C.L.R. 123).»
- Ως προς τον υπολογισμό της αμοιβής (ή αποζημίωσης), η παρουσίαση μαρτυρίας για τον αναγκαίο υπολογισμό βαραίνει τον ενάγοντα (βλ. R. Y. Vardhan and others, Pollock & Mulla, The Indian Contract & Specific Relief Acts, (15th edn LexisNexis, Haryana 2007) Vol 2, 1060[3] με αναφορά στην B.N. Elias And Co. Ltd. v State of West Bengal, AIR 1959 Cal 247).
- Στην προκειμένη περίπτωση η μάρτυρας της Ενάγουσας παρουσίασε αναλυτικά μόνο τις χρεώσεις που έγιναν και όχι τη βάση υπολογισμού. Ως προς την καταγραφή των υπηρεσιών (που αναφέρονται στην § 11, πιο πάνω) κρίνω ότι η αναφορά της για τελικό έλεγχο και έγκριση των όσων καταγράφηκαν αποτελεί επαρκή και αξιόπιστη μαρτυρία για τις παρασχεθείσες υπηρεσίες. Εκεί που υφίσταται πρόβλημα είναι στη μη παροχή μαρτυρίας, ενόψει και της αμφισβήτησης από τον Εναγόμενο, ότι η αμοιβή που απαιτεί η Ενάγουσα είναι εύλογη. Όπως αναφέρθηκε στην Χρ. Μαρνέρος & Σία Λτδ ν Χριστοδούλου
(2000)1B ΑΑΔ 743, 747, ο ενάγων φέρει το βάρος να αποδείξει, κατά τρόπο συγκεκριμένο, τόσο των εργασιών που εκτέλεσε όσο και της ανάλογης εύλογης αμοιβής.
- Από τη στιγμή που ο Εναγόμενος με τη μαρτυρία του αμφισβήτησε συγκεκριμένες χρεώσεις, οι οποίες ήταν αυτές που δεν κάλυψε η ασφάλεια του, έπρεπε να παρατεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου περισσότερα δεδομένα για να μπορεί να καταλήξει σε συγκεκριμένο συμπέρασμα. Είναι γεγονός ότι ο ισχυρισμός στην § 6 της Υπεράσπισης του ήταν γενικός. Δεν ζητήθηκαν όμως λεπτομέρειες των ισχυρισμών του για υπερχρεώσεις και καταχρηστικές πληρωμές και επομένως ο Εναγόμενος δεν μπορούσε να αποκλειστεί από το να επεκταθεί με την ένορκη δήλωση του, όπως και έπραξε.
- Η μαρτυρία επίσης της κας Βαρθολομαίου για τις υποσχέσεις του Εναγομένου να εξοφλήσει την οφειλή ή περί αποδοχής του ποσού έχουν επίσης αντικρουστεί από τον Εναγόμενο ο οποίος αρνήθηκε τέτοια αποδοχή. Ο Εναγόμενος δεν αντεξετάστηκε ούτε διευκρινίστηκε με τη μαρτυρία της, έστω και ενδεικτικά, πότε έγιναν οι εν λόγω επικοινωνίες. ΙV. ΕΥΡΗΜΑΤΑ
- Η Ενάγουσα, με αξιόπιστη, αποδεκτή και επαρκή μαρτυρία απέδειξε ότι προσέφερε στον Εναγόμενο ιατρικές υπηρεσίες μεταξύ της 22/4/2012 και της 28/4/2012 αφού την 22/4/2012 ο ίδιος υπέγραψε έντυπο εισαγωγής του. Οι παρασχεθείσες υπηρεσίες κοστολογήθηκαν από την Ενάγουσα στο συνολικό ποσό των €4088,
- Η ασφαλιστική εταιρεία του Εναγομένου αποδέχθηκε την κάλυψη του ποσού των €3378,59 με ενημερωτική κατάσταση πληρωμής την 22/6/
- Η Ενάγουσα εξέδωσε απόδειξη την 27/8/2012 για το ποσό των €3378,
- Από τις χρεώσεις της Ενάγουσας η ασφαλιστική εταιρεία δεν αποδέχθηκε το συνολικό ποσό των €
- Η Ενάγουσα προχώρησε στην έκδοση τιμολογίου την 2/5/2012 στο όνομα του Εναγομένου. Προχώρησε ακολούθως στην απαίτηση του ποσού των €
- Δεν έχει αποδειχθεί ότι ο Εναγόμενος συμφώνησε ποτέ στη καταβολή του. Αν και δέχομαι ότι όντως του παρασχέθηκαν ιατρικές υπηρεσίες που αναφέρθηκαν αναλυτικά στην § 11, πιο πάνω, δεν αποδείχθηκε το εύλογο της απαίτησης. Ως εκ τούτου η αγωγή δεν μπορεί να επιτύχει. V. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
- Ενόψει όλων των πιο πάνω, καταλήγω ότι η παρούσα αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται. Τα έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Εναγομένου και εναντίον της Ενάγουσας. (Υπ.) ............... Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] Όπως αυτή τροποποιήθηκε την 15/5/
- [2] Ν.60(Ι)/2007, Ν.28
(1)/2008, Ν.34
(1)/2008, Ν.16
(1)/2009, Ν.20
(1)/2010, Ν. 111
(1)/2010, Ν. 41(Ι)/2011και 159(Ι)/2011 (Ο Ν.159(Ι)/2011ανέστειλε την ισχύ του Κεφ. 15 μέχρι την 30/6/2012). [3] 'Further, the plaintiff will have to prove all facts relevant to the calculation of compensation.' cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο