Κασάπη ν. Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Λευκωσίας, Αίτηση/Έφεση αρ. 491/19, 27/10/2020

(2), 8 και 9, στον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμό του 1956, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Ένορκη Δήλωση Χ. Κασάπη Η Αίτηση υποστηρίχθηκε από Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας στην οποία αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: · Στις 11/12/19 καταχωρήθηκε η ως άνω Αίτηση/έφεση κατά την Απόφασης του Καθ' ου η Αίτηση/Εφεσίβλητου, με την οποία γνωστοποιούσε την αναθεωρημένη αξία Γενικής Εκτίμησης του επίδικου ακινήτου η οποία καθοριζόταν στο ποσό των €697.700 (Τεκμήριο 7 στην Ένορκη δήλωση ημερ. 11/12/2019). Ως φαίνεται από το Τεκμήριο 7 ο Καθ' ου η Αίτηση/Εφεσίβλητος ουδέποτε συμπεριέλαβε στην αιτιολογία της επίδικης Απόφασης τον τρόπο ή μέθοδο που ακολούθησε για να καταλήξει στην επίδικη Απόφαση αλλά αρκέστηκε στην αναφορά του ποσού στο οποίο κατέληγε. · Στη βάση ενημέρωσης της οποίας η ενόρκως δηλούσα τυγχάνει από τους Δικηγόρους της, ο Καθ' ου η Αίτηση/Εφεσίβλητος παρέλειπε μέχρι τις 16/6/2020 να καταχωρήσει Ένσταση στην οποία εν τέλει καταχώρησε εκπρόθεσμα και χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου. Στις 19/6/2020 όταν η παρούσα υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση με γραπτές αγορεύσεις, στο προφορικό αίτημα του Καθ' ου η Αίτηση/Εφεσίβλητου για να δοθεί άδεια του Δικαστηρίου για να καταχωρηθεί Αίτηση για ένσταση οι Δικηγόροι της ομνύουσας δεν έφεραν ένσταση και το Δικαστήριο ενέκρινε το εν λόγω προφορικό αίτημα, επιτρέποντας αναδρομικά την καταχώρηση της ρηθείσας Ένστασης ήτοι από τις 16/6/

1. Ωστόσο, ως πραγματικό γεγονός παρέμεινε ότι τόσο η Αιτήτρια όσο και οι Δικηγόροι της θα μελετούσαν την Ένσταση από τις 19/6/2020 και έπειτα. · Κατά την ενδελεχή έρευνα της Ένστασης οι δικηγόροι της ομνύουσας και η ίδια, εντόπισαν ότι με το Τεκμήριο Δ.1 (Έκθεση Εκτίμησης στην Ένορκη Δήλωση της Ένστασης) η οποία ετοιμάστηκε στις 28/2/2020, ο Καθ' ου η Αίτηση δίνει νέα αιτιολογία της επίδικης Απόφασης. Ως φαίνεται από το Τεκμήριο 7 της Ένορκης Δήλωσης ημερ. 11/12/2019, ο Καθ' ου η Αίτηση στην Ειδοποίηση της επίδικης Απόφασης είχε αρκεστεί στην αναφορά του ποσού στο οποίο κατέληγε ως αξία Γενικής Εκτίμησης του επίδικου ακινήτου, ενώ στο ρηθέν Τεκμήριο Δ.1 προέβαλλε για πρώτη φορά τη μέθοδο και τον τρόπο με τον οποίο κατέληγε σε αυτήν. · Με την παρούσα Αίτηση η ομνύουσα επιδιώκει να προσκομίσει μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι υπάρχει ο τρόπος εφαρμογής της μεθόδου που ακολούθησε ο Καθ' ου η Αίτηση, ήτοι της συγκριτικής μεθόδου ως αυτός ο τρόπος εφαρμογής εμφαίνεται στο Τεκμήριο Δ.1 της Ένορκης Δήλωσης στην Ένσταση. · Επομένως, στη βάση νομικής συμβουλής της οποίας η ομνύουσα τυγχάνει, με την υπό κρίση Αίτηση επιδιώκει την προσαγωγή μαρτυρίας άρρηκτα συνυφασμένης με τα επίδικα θέματα και, ειδικότερα, με την ορθότητα ή μη της αιτιολογίας του Καθ' ου η Αίτηση, ζήτημα που προβάλλεται ρητά στον πρώτο λόγο Έφεσης της παρούσας Αίτησης/Έφεσης. · Περαιτέρω, ως φαίνεται από το ίδιο το Τεκμήριο Δ.1 και την εκεί αιτιολογία, το αποτέλεσμα της συγκριτικής μεθόδου ως αυτή εφαρμόστηκε από τον Εφεσίβλητο αποτελεί το καθοριστικό στοιχείο για τη λήψη της επίδικης Απόφασης. Ως εκ τούτου, τυχόν λανθασμένη εφαρμογή της συγκριτικής μεθόδου από τον Εφεσίβλητο, αναπόφευκτα συνδέεται με τον λανθασμένο καθορισμό της αξίας Γενικής Εκτίμησης του επίδικου ακινήτου και αποτελεί επίδικο θέμα. Άλλωστε, η διαφωνία της Αιτήτριας με το ποσό που ο Εφεσίβλητος προβάλλει ως αξία γενικής εκτίμησης, δικογραφείται στον 5ο και 6ο Λόγο της παρούσας Αίτησης/Έφεσης. · Επισημαίνεται ότι στην Ένορκη Δήλωση της ομνύουσας ημερ. 11/12/2019 αυτή είχε επιφυλάξει το δικαίωμά της να προσκομίσει στο Δικαστήριο σε μεταγενέστερο στάδιο και πρόσφατη εμπεριστατωμένη Έκθεση Εκτίμησης του επίδικου ακινήτου για σκοπούς Γενικής Εκτίμησης, δικαίωμα που θα ήταν σε θέση να εξετάσει κατά πόσο θα το ασκούσε, αφού λάμβανε την αιτιολογία του Εφεσίβλητου η οποία εν τέλει δόθηκε στις 19/6/
2. · Επομένως, το χρονικό σημείο υποβολής της παρούσας Αίτησης, οφείλεται στην ίδια την καθυστέρηση του Εφεσίβλητου και την παράλειψη να εφοδιάσουν την ομνύουσα με την αιτιολογία του επί της επίδικης Απόφασης, ως όφειλε να πράξει εντός 14 ημερών από την επίδοση σε αυτόν της παρούσας Αίτησης/Έφεσης. Εν τέλει, η ρηθείσα αιτιολογία δόθηκε μετά την παρέλευση σχεδόν 6 μηνών από την επίδοση στον Εφεσίβλητο της παρούσας Αίτησης/Έφεσης. · Αφού η ομνύουσα μελέτησε την Ένσταση στις 19/6/2020 επικοινώνησε με τον εκτιμητή Βασίλη Αρτεμίου και, σε διάστημα λίγων ημερών μετά την καταχώρηση της Ένστασης, οι δικηγόροι της προχώρησαν με την ετοιμασία της παρούσας Αίτησης. · Ο ορθός ή μη τρόπος εφαρμογής της μεθόδου στην οποία βασίστηκε ο Εφεσίβλητος κατά τη λήψη της επίδικής του Απόφασης, τον οποίο τρόπο εφαρμογής η ομνύουσα και οι Δικηγόροι της είχαν τη δυνατότητα να μελετήσουν από τις 19/6/2020 είναι καθοριστικός για την απόφαση επί της ορθότητας ή μη της αιτιολογίας του Εφεσίβλητου. Ως εκ τούτου, η ομνύουσα εκφράζει την πεποίθηση ότι θα ήταν εύλογο και δίκαιο να της επιτραπεί να προσκομίσει μαρτυρία εκτιμητή μέσω Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης με την οποία θα αποδεικνύει την λανθασμένη εφαρμογή της συγκριτικής μεθόδου αποδεικνύοντας, συνεπακόλουθα, ότι πάσχει η αιτιολογία της επίδικης Απόφασης. Ένσταση - Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση με την ίδια νομική βάση όπως και η Αίτηση/Έφεση στην οποία προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι Ένστασης: § Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη γιατί δεν εισάγεται οποιοσδήποτε καλός λόγος για να επιτραπεί η καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. § Οι ισχυρισμοί που επιχειρεί να προσθέσει η Αιτήτρια δεν είναι αναγκαίοι για την εκδίκαση της παρούσας Αίτησης/Έφεσης. § Η Αίτηση είναι καταχρηστική και σκοπό έχει να καθυστερήσει τη διαδικασία στην εκδίκαση της παρούσας Αίτησης/Έφεσης. § Η Αίτηση δεν υποστηρίζεται από το αναγκαίο νομικό και/ή πραγματικό υπόβαθρο και/ή δεν αιτιολογείται ικανοποιητικά και/ή καθόδου. § Η Αιτήτρια δεν απέσεισε το βάρος απόδειξης που φέρει αναφορικά με την ύπαρξη καλού λόγου. § Τα γεγονότα που επιχειρεί η Αιτήτρια να προσθέσει μέσω της αιτούμενης άδειας για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης ήταν γνωστά στην Αιτήτρια κατά τον χρόνο καταχώρησης της Αίτησης/Έφεσης και η Αιτήτρια επιχειρεί να διορθώσει ηθελημένες παραλείψεις και/ή για να δώσει καλύτερες λεπτομέρειες στους ισχυρισμούς της και/ή για να απαντήσει σε ισχυρισμούς της Ένστασης. § Η Αίτηση είναι κακόπιστη και επιχειρείται η εισαγωγή ανεπίτρεπτης μαρτυρίας. § Δεν είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης η έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. § Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση δεν συγκεκριμενοποιεί τους λόγους και για ποια ζητήματα η Αιτήτρια επιθυμεί να καταχωρήσει Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. § Η Αιτήτρια επιδιώκει την καταχώρηση απαντητικής και/ή αντικρουστικής μαρτυρίας, πράγμα ανεπίτρεπτο, οι δε ισχυρισμοί που η Αιτήτρια επιθυμεί να απαντήσει ήταν γνωστή σε αυτήν όταν καταχωρούσε την Αίτησή της. Ένορκη Δήλωση Ε. Νεοφύτου Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της XXXXX Νεοφύτου, Βοηθού Γραμματειακού Λειτουργού στο Αρχείο Αστικών Υποθέσεων της Νομικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας. Σε αυτήν υιοθετούνται και επαναλαμβάνονται στο σύνολό τους οι Λόγοι Ένστασης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ο Κανονισμός 10

(3), ο οποίος αντικατέστησε τον παλαιό με τον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) (Τροποποιητικό) (Αρ. 2) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2006, ημερ. 22/11/2006, έχει ως εξής: «10

(3)Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα μπορεί για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Επισημαίνω από την αρχή ότι ο Κανονισμός 10

(3)είναι πανομοιότυπος με τη Δ.48, θ.4

(2)μετά την αναμόρφωση της τελευταίας με την Κ.Δ.Π. 5/99, ημερ. 23/12/1999. Κατά συνέπεια ο Κανονισμός 10

(3)θα πρέπει να ερμηνευθεί κατ΄ ανάλογο τρόπο ως η Δ.48, θ.4

(2). Τα συμπεράσματα τα οποία εύκολα εξάγονται από την ανάγνωση του κειμένου του πιο πάνω Κανονισμού είναι κατ΄ αρχήν τα ακόλουθα: i. Πέραν της αρχικής ή των αρχικών ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την Αίτηση δια κλήσεως, ή την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. ii. Οι λέξεις «μπορεί να επιτρέψει» αφ΄ εαυτών υποδηλώνουν το ότι το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια κατά πόσο να επιτρέψει ή όχι την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης[1]. iii. Για να επιτρέψει το Δικαστήριο την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, θα πρέπει αυτός που την ζητά να καταδείξει την ύπαρξη «καλού λόγου» για τον οποίο θα έπρεπε να του επιτραπεί. iv. Η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης χωρίς άδεια του Δικαστηρίου δεν επιτρέπεται από τον Θεσμό, και οποιαδήποτε καταχωρηθείσα χωρίς άδεια τέτοια ένορκη δήλωση, σύμφωνα με τη νομολογία θα πρέπει να παραγνωρίζεται. Στην πράξη, οι πρόνοιες του πιο πάνω Θεσμού εφαρμόζονται όταν, μετά την καταχώρηση της ένστασης ο Αιτητής αισθάνεται την ανάγκη να απαντήσει, αντικρούσει ή αμφισβητήσει κάποια συγκεκριμένα επί μέρους θέματα που εγείρονται μέσω της Ένστασης, οπότε και ζητεί, είτε προφορικά, είτε με γραπτή αίτηση, όπως του επιτραπεί να καταχωρήσει απαντητική-συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στόχος της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση είτε της Αίτησης/Έφεσης, είτε της Ένστασης, ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση στη βάση της ολοκληρωμένης εικόνας της διαφοράς. Και, βεβαίως, σκοπός του Κανονισμού 10

(3)είναι η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων εκείνων των γεγονότων που είναι αναγκαία για να υποστηριχθεί η εκατέρωθεν θέση των διαδίκων. Με βάση την τροποποίηση που επήλθε στον Κανονισμό 10

(3)αποκλείεται πλέον, σε αντίθεση με ό,τι ίσχυε προηγουμένως, η προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας, εκτός βέβαια, από τη δυνατότητα αντεξέτασης, κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου, των Ενόρκως Δηλούντων. Η εξουσία, επομένως, η οποία προβλέπεται από τον Κανονισμό 10

(3)είναι διακριτικής φύσεως και ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε συνδυασμό με τη διαπίστωση, στο πλαίσιο αυτό, του τι είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Ο «καλός λόγος» είναι συνυφασμένος με τη σημασία που έχει η προτεινόμενη επιπρόσθετη και/ή συμπληρωματική μαρτυρία για την εκδίκαση μιας Αίτησης με την ευχέρεια παρουσίασης της μαρτυρίας αυτής διά των αρχικών ενόρκων δηλώσεων καθώς και με την ανάγκη αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για παραχώρηση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ασκείται με βάση γεγονότα τα οποία τίθενται ενώπιόν του. Σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει. Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να παραπέμψω στη υπόθεση A. Messios & Sons Ltd. και άλλος ν. Ανδρέα Λεωνίδα

(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195, η οποία αφορούσε αίτημα το οποίο υποβλήθηκε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου για επαναφορά έφεσης η οποία είχε απορριφθεί λόγω μη προώθησής της. Στο πλαίσιο της εξέτασης της Αίτησης εκείνης τονίστηκαν τα εξής σχετικά και διαφωτιστικά για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για το ζήτημα παραχώρησης άδειας καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων και σε κάθε άλλη περίπτωση. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα (στη σελίδα 199) που έχει ως εξής: «Μελετήσαμε με προσοχή τα ενώπιον μας στοιχεία υπό το φως των εισηγήσεων των δύο πλευρών. Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Είναι σαφές ότι δεν παρέχεται άδεια όταν επιχειρείται να επαναληφθούν οι αρχικοί ισχυρισμοί. Αντίθετα, μπορεί να δοθεί άδεια για να παρασχεθούν διευκρινίσεις ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Είναι ζήτημα των εκάστοτε περιστάσεων σε συνάρτηση με τη φύση της συγκεκριμένης διαδικασίας στα πλαίσια της οποίας επιχειρείται να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Δεν μπορεί να καθοριστεί εξαντλητικά τι είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί, στην κάθε περίπτωση, υπόψη του Δικαστηρίου και συνεπώς τι συνιστά «καλό λόγο». Πέραν των βασικών αρχών τα επί μέρους κριτήρια είναι αναρίθμητα όσα και η ποικιλία των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Τέλος να επισημάνω ότι το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να ρυθμίζει την ενώπιον του διαδικασία και να τη θέτει πάνω στις σωστές της βάσεις προς αποφυγή αχρείαστης δαπάνης και διάσωσης δικαστικού χρόνου αποτρέποντας την παράθεση αχρείαστων για τη διαδικασία θέσεων. ΕΞΕΤΑΣΗ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Για τους σκοπούς της εξέτασης της παρούσας Αίτησης έχω, βεβαίως, λάβει υπόψη μου τα επιχειρήματα των ευπαιδεύτων δικηγόρων τα οποία έχουν εκτεθεί με πληρότητα και με τρόπο υποβοηθητικό προς το Δικαστήριο μέσω των γραπτών τους αγορεύσεων. Στις 11/12/19 καταχωρήθηκε η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση/Έφεση κατά της Απόφασης του Καθ' ου η Αίτηση/Εφεσίβλητου ημερ. 4/11/2019, με την οποία γνωστοποιούσε την αναθεωρημένη αξία Γενικής Εκτίμησης του επίδικου ακινήτου η οποία καθοριζόταν στο ποσό των €697.700 (Τεκμήριο 7 στην Ένορκη δήλωση ημερ. 11/12/2019). Στις 20/5/2020 το Δικαστήριο όρισε την ως άνω Αίτηση/Έφεση για ακρόαση στις 19/6/2020 και αφού είχαν δοθεί οδηγίες για καταχώρηση Ένστασης από πλευράς του Καθ΄ου η Αίτηση/Εφεσίβλητου το αργότερο μέχρι τις 12/6/

1. Τελικά καταχωρήθηκε Ένσταση από μέρους του Καθ΄ου η Αίτηση/Εφεσίβλητου στις 16/6/
2. Μέσω της ένορκης Δήλωσης η οποία υποστήριζε την Ένσταση καταχωρήθηκε ως Τεκμήριο Δ.1 Έκθεση Εκτίμησης της ομνύουσας σε αυτή, Αναστασίας Δεληγιάννη, ημερ. 28/2/
3. Αποτέλεσε εισήγηση της ευπαιδεύτου συνηγόρου για την Αιτήτρια ότι μέσω της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επιδιώκεται η προσκόμιση μαρτυρίας η οποία να αποδεικνύει ότι πάσχει ο τρόπος εφαρμογής της μεθόδου που ο Καθ΄ου η Αίτηση/Εφεσίβλητος ακολούθησε, ήτοι της Συγκριτικής Μεθόδου, ως αυτός ο τρόπος εμφαίνεται στο Τεκμήριο Δ.1 της Ένορκης Δήλωσης της Ένστασης. Εν πρώτοις να επισημάνω ότι η αναγκαιότητα προσκόμισης μαρτυρίας η οποία να απαντά στους ισχυρισμούς και θέσεις του Καθ΄ου η Αίτηση/Εφεσίβλητου επί της επίδικης Απόφασης και, ειδικότερα, επί της ορθότητας αυτής ως προς τον τρόπο υπολογισμού της επίδικης αξίας Γενικής Εκτίμησης του επίδικου ακινήτου, θεωρώ ότι προέκυψε μετά που η πλευρά του Καθ΄ου η Αίτηση/Εφεσίβλητου καταχώρησε, μέσω της ένορκης δήλωσης Δεληγιάννη, σχετική Έκθεση Εκτίμησης, ήτοι το Τεκμήριο Δ.1 στην οποία, όπως διαφαίνεται, αποκαλύπτεται ο τρόπος που εφαρμόστηκε η συγκριτική μέθοδος για σκοπούς υπολογισμού της αξίας Γενικής Εκτίμησης του επίδικου ακινήτου. Τούτου δοθέντος δεν συμφωνώ, με κάθε σεβασμό προς την θέση της ευπαιδεύτου συνηγόρου για τον Καθ΄ου η Αίτηση/Εφεσίβλητο, ότι τα όσα επιδιώκει η Αιτήτρια να εισάξει θα μπορούσε να το έπραττε κατά το στάδιο καταχώρησης της Αίτησης/Έφεσης. Επιπλέον σημαντικό είναι να υπογραμμισθεί ότι το κατά πόσο ο καθορισμός της Αξίας Γενικής Εκτίμησης του επίδικου ακινήτου είναι ορθός ή όχι αποτελεί επίδικο, στην υπό κρίση Αίτηση/Έφεση, θέμα εφόσον αποτελεί, μεταξύ άλλων Λόγων, Λόγο Έφεσης ότι ο Καθ΄ου η Αίτηση/Εφεσίβλητος εσφαλμένα καθόρισε την Αξία Γενικής Εκτίμησης του ακινήτου της Αιτήτριας[2] καθώς και ότι η επίδικη Απόφαση φέρει λανθασμένη αιτιολογία όπως προκύπτει από τον Λόγο Έφεσης που αναφέρεται σε λανθασμένη αιτιολογία[3]. Κατά συνέπεια η προσκόμιση, μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, μαρτυρίας εκτιμητή που να αποδεικνύει την λανθασμένη εφαρμογή της Συγκριτικής Μεθόδου από πλευράς Καθ΄ου η Αίτηση/Εφεσίβλητου κατά την εκτίμηση του επίδικου ακινήτου με συνεπακόλουθο τον λανθασμένο καθορισμό της αξίας Γενικής Εκτίμησης είναι ζήτημα απόλυτα σχετικό με τα επίδικα θέματα. Στη βάση των πιο πάνω επισημάνσεων καταλήγω ότι ενδείκνυται η καταχώριση της προτεινόμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης για να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλοι οι ουσιώδεις ισχυρισμοί των διαδίκων σε σχέση με το αντικείμενο της Κυρίως Αίτησης. Ούτε, βεβαίως, βρίσκω ότι με την έγκριση της Αίτησης θα επηρεασθούν καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τα δικαιώματα του Καθ΄ου η Αίτηση/Εφεσίβλητου. Ως εκ τούτου καταλήγω ότι η Αιτήτρια έχει αποκαλύψει εν προκειμένω την ύπαρξη «καλού λόγου» που να δικαιολογεί την παραχώρηση άδειας για καταχώρηση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Κατάληξη Κατ΄ακολουθίαν των πιο πάνω η υπό κρίση Αίτηση επιτυγχάνει. Ως εκ τούτου εκδίδεται Διάταγμα ως η παράγραφος Α της Αίτησης. Η Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από σήμερα. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, η Αιτήτρια/Εφεσείουσα δικαιούται στα έξοδα της. Ο Καθ΄ου η Αίτηση/Εφεσίβλητος να καταβάλει, στο τέλος της υπόθεσης, τα έξοδα της παρούσας Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).................. Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε Αίτηση Φυλόκυπρος Ματθαίου κ.α. υπ΄ αρ. 297/2008 ημερ. 21/4/
4. [2] Δέστε Λόγο Έφεσης αρ.
5. [3] Δέστε Λόγο Έφεσης αρ.
6. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο