← Κύπρος

Δρ Π. Σεργίου ν. ΑΡΕΤΑΙΕΙΟΝ ΙΑΤΡΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ ΛΤΔ, εμπορευόμενη με την εμπορική επωνυμία και ή με την ονομασία ΑΡΕΤΑΙΑΕΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ, Συν. Αγωγές: 9124

Δρ Π. Σεργίου ν. ΑΡΕΤΑΙΕΙΟΝ ΙΑΤΡΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ ΛΤΔ, εμπορευόμενη με την εμπορική επωνυμία και ή με την ονομασία ΑΡΕΤΑΙΑΕΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ, Συν. Αγωγές: 9124/10 και 6933/10, 30/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A476 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: X. Xαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Συν. Αγωγές: 9124/10 και 6933/10 Αγωγή αρ. 9124/10 Μεταξύ: Δρ XXXXX Π. Σεργίου Ενάγοντος Και ΑΡΕΤΑΙΕΙΟΝ ΙΑΤΡΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ ΛΤΔ, εμπορευόμενη με την εμπορική επωνυμία και ή με την ονομασία ΑΡΕΤΑΙΑΕΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ Εναγόμενης ΚΑΙ ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ Αγωγή αρ. 6933/10 ΑΡΕΤΑΙΕΙΟΝ ΙΑΤΡΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ ΛΤΔ Ενάγουσας Και Δρ XXXXX Σεργίου Εναγόμενου 30 Οκτωβρίου 2020 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα στην αγ. 9124/10 και Εναγόμενο στην αγ. 6933/10: κ. Γ. Λοΐζου για Άντης Τριανταφυλλίδης και Υιοί ΔΕΠΕ Για την Εναγόμενη στην αγ. 9124/10 και Ενάγουσα στην αγ. 6933/10: κ. Ε. Μάνουλλος για Χρίστος Τριανταφυλλίδης και Στυλιανός Μ. Χριστοφόρου Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 6.8.10 η εταιρεία Αρεταίειον Ιατρικόν Κέντρο Λτδ (εφεξής"η Εταιρεία"), η οποία είναι ιδιοκτήτρια και διαχειρίστρια του Αρεταίειου Ιδιωτικού Νοσοκομείου (εφεξής "το Αρεταίειον"), ήγειρε την αγωγή υπ' αρ. 6933/10 αξιώνοντας από τον μέτοχο στην εταιρεία και ιατρό στο Αρεταίειο, Δρα Σεργίου, το ποσό των €280.859,19 ισχυριζόμενη ότι αυτός όφειλε να καταβάλλει οποιαδήποτε ποσά εισέπραττε από ασθενείς του και τα οποία είτε αφορούσαν υπηρεσίες τις οποίες προσέφερε η εταιρεία, είτε αναλογούσαν στην ίδια βάσει των όρων της μεταξύ τους συνεργασίας. Ο Εναγόμενος εκεί Δρ Σεργίου, αρνήθηκε την οφειλή, προβάλλοντας ότι αντιθέτως, με βάση τα συμφωνηθέντα και τους Κανονισμούς λειτουργίας όπως είχαν εφαρμοστεί στην πράξη, δημιουργήθηκε οφειλή ύψους €393.720 προς τον ίδιο, την οποία αξίωσε ανταπαιτητικώς, παράλληλα με δήλωση ότι οποιοδήποτε ποσό ευρίσκετο εις χείρας του, είχε κρατηθεί νόμιμα έναντι της δικής του αξίωσης. Λίγους μήνες αργότερα, την 1.11.10 και με αφορμή επιστολή της εταιρείας ημερ. 26.10.10, ο Δρ. Σεργίου καταχώρισε την αγωγή υπ. αρ. 9124/10, αξιώνοντας αφενός σειρά διαταγμάτων σχετιζόμενων με την άσκηση του επαγγέλματός του στο Αρεταίειο και αφετέρου αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας και ή για επιζήμιο ψευδολογία. Η εταιρεία με την Υπεράσπισή της ανταπαίτησε και διάφορες δηλώσεις σχετιζόμενες με τη λειτουργία του νοσοκομείου και τις σχέσεις του Δρος Σεργίου υπό την ιδιότητά του μετόχου και ιατρού. Στις 25.10.11 οι δύο αγωγές συνενώθηκαν κατόπιν σχετικού διατάγματος και ως οδηγός αγωγή ορίστηκε η υπ' αρ. 9124/10. Στις 23.1.17 δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα ότι η αξίωση του Αρεταίειου ήταν €280.859,19 και του Δρος Σεργίου €393.720, η οποία αφορούσε (α) €110.720 για νοσήλια, (β) €193.000 για εργαστήρια (ακτινολογικό, χημείο και μικροβιολογικό) για τα έτη 2006 (μέρος) μέχρι και το 2010 (μέρος) και (γ) €90.000 ως αμοιβή του καταβληθείσα από ασφαλιστικές εταιρείες αλλά κατακρατούμενη από το Αρεταίειο (Έγγραφο Α). Κατά την 1.11.19 και μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκαν περαιτέρω παραδεκτά γεγονότα, με βάση τα οποία καθορίζοντο οι παραπομπές του Δρος Σεργίου στα εργαστήρια και τα ποσοστά από νοσήλια, ως λεπτομερώς φαίνονται στο Έγγραφο Γ. Στις 5.2.20 επήλθε μερική διευθέτηση στα πλαίσια της οποίας ο Δρ Σεργίου εγκατέλειψε την αξίωση για €90.000 ως αμοιβή από πληρωμές ασφαλιστικών εταιρειών και εκ συμφώνου εκδόθηκε απόφαση προς όφελος του Αρεταίειου για €190.859,19 με νόμιμο τόκο από την καταχώριση της αγωγής υπ' αρ. 6933/10 (6.8.10) και αναστολή μέχρι τελικής εκδίκασης των υπολοίπων ζητημάτων στις δύο αγωγές (Τεκμήριο Α). Ουσιαστικά λοιπόν, παρέμειναν προς εκδίκαση η αγωγή υπ' αρ. 9124/10 και η ανταπαίτηση στην αγωγή υπ' αρ. 6933/10. Οι παραπομπές του Δρος Σεργίου για Κλινικά Εργαστήρια, για το Ακτινολογικό και για Νοσηλεία, ως έχουν συμφωνηθεί στο Έγγραφο Γ, την 1.11.19, αποτιμούνται σε χρήμα ανάλογα με ποσοστό 50% ή 20% ως εξής: 2006 2007 2008 2009 2010 ΣΥΝΟΛΟ Κλινικά εργαστήρια 50% 4.454,81 13,168,69 15.275,91 13.671,12 5.967,14 52.537,67 Ακτινολογικό 50% 10.444,34 33.106,99 42.571,20 44.146,25 40.044,76 170.313,54 Νοσήλια 20% 9.532,73 26.920,54 34.369,21 24.413,76 24.669,88 119.906,12 ΣΥΝΟΛΑ 24.431,88 73.196,22 92.216,32 82.231,13 70.681,78 342.757,33 Μαρτυρία Για να αποδείξει την υπόθεσή του ο Δρ Σεργίου, κάλεσε τρεις μάρτυρες και η πλευρά του Αρεταίειου κάλεσε δύο. Ως πρώτος μάρτυρας κατέθεσε ο ίδιος ο Δρ Σεργίου (Μ.Ε.1), ως δεύτερος ο κ. Ν. Ζαννέτος (Μ.Ε.2) και ως τρίτος ο Δρ Β. Τάνος (Μ.Ε.3). Από πλευράς Αρεταίειου κλήθηκε ως πρώτος μάρτυρας ο κ. Γ. Κολοκάσης (Μ.Υ.1) και ως δεύτερος ο Δρ Β. Παπαναστασίου (Μ.Υ.2). Όλοι οι μάρτυρες υπέρ του Δρος Σεργίου αναφέρθηκαν μεταξύ άλλων στα συμφωνηθέντα σε σχέση με τον σχεδιασμό, κατασκευή και λειτουργία του νοσοκομείου, στις περιστάσεις, προϋποθέσεις και διαδικασίες κτήσης της ιδιότητας του μετόχου στην εταιρεία, στον τρόπο πραγματοποίησης συναντήσεων μεταξύ των μετόχων και λήψης αποφάσεων, στη σύνταξη, εφαρμογή και δεσμευτικότητα των αρχικών κανονισμών λειτουργίας, υποστηρίζοντας ότι ουδέποτε ετοιμάστηκαν νέοι κανονισμοί, ούτε εγκρίθηκαν ομόφωνα, ούτε και διανεμήθηκαν νέοι προς αντικατάσταση των παρουσιασθέντων ως Τεκμήριο 1 και τέλος, κατέθεσαν για διάφορα ζητήματα εν σχέσει με τις πληρωμές προμηθειών σε ιατρούς για τις παραπομπές τους (σε εργαστήρια, ακτινογραφίες και νοσηλεία) και τις συζητήσεις, ενέργειες και αξιώσεις για καταβολή των προμηθειών αυτών. Αναλυτικότερα, η μαρτυρία του καθενός εμφαίνεται στις γραπτές δηλώσεις τις οποίες παρουσίασαν ως μέρος της κυρίως εξέτασής τους και οι οποίες έχουν σημειωθεί ως Έγγραφα Α, Β και Γ αντίστοιχα. Ειδικότερα, στη γραπτή δήλωσή του ο Δρ Σεργίου (Μ.Ε.1), αναφέρθηκε στους κανονισμούς ως εφαρμόστηκαν στην πράξη για πολλά χρόνια, λέγοντας ότι το μέρισμα για παραπομπές στα εργαστήρια και στο ακτινολογικό ήταν 50% επί της χρέωσης και για παραπομπές για νοσηλεία ήταν το 20% των νοσηλίων μέχρι 50 μέρες συνολικά. Περαιτέρω, εξήγησε ότι κατόπιν συζήτησης το 2005, είχαν προταθεί δύο τρόποι διευθέτησης των λογαριασμών και ότι ο ίδιος είχε επιλέξει τον πρώτο, δηλαδή την απευθείας είσπραξη από τον ιατρό και την έκδοση επιταγής στο Αρεταίειο μηνιαίως για τις δικές του υπηρεσίες (Τεκμήριο 3). Στη βάση αυτή, υπέγραψαν και σχετική συμφωνία ημερ. 13.2.07 (Τεκμήριο 4). Είπε πως ανάλογες αποφάσεις είχαν ληφθεί και κατά το 2008 σε σχετικές συνεδριάσεις ημερ. 16.9.08 και 7.10.08 (Τεκμήρια 5 και 6). Η πρακτική εφαρμοζόταν βάσει της συμφωνίας από το 2006 μέχρι τον Οκτώβριο του 2009. Κατά τα έτη 2006 και 2007 λόγω ρευστότητας αποφασίστηκε σε συνεδρίες ημερ. 28.3.06 και 18.10.07 όπως μη πληρωθούν άμεσα «τα μερίσματα» και όπως το όλο θέμα επανεξεταστεί κατά το 2008 (Τεκμήρια 7, 8). Προσέθεσε ότι μετά τον Οκτώβριο του 2009 υπήρξε νέα συμφωνία και υπεύθυνη πλέον για την είσπραξη των δικών της ποσών είναι η ίδια η εταιρεία, χωρίς εμπλοκή του ιδίου. Περαιτέρω, παρουσίασε αλληλογραφία ιατρών και των δικηγόρων των δύο πλευρών (Τεκμήρια 9, 10, 11, 12), ενώ αναφέρθηκε και στις εξελίξεις του Οκτωβρίου του 2010 οι οποίες οδήγησαν στη δική του αγωγή και στην έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος με το οποίο απαγορεύετο στην εταιρεία να τερματίσει την παροχή υπηρεσιών προς τον ίδιο, πλην όμως όλα αυτά προκάλεσαν δυσχέρεια και δυσφήμηση σε βάρος του, αφού πέραν των συκοφαντικών αναφορών περί του ότι όφειλε ο ίδιος χρήματα, είχαν τοποθετηθεί ανακοινώσεις με ανάλογο περιεχόμενο, δίδοντας την εικόνα ότι ήταν ανέντιμος, αναξιόχρεος και καταχραστής. Αντεξεταζόμενος δέχθηκε πως οι Κανονισμοί λειτουργίας, Τεκμήριο 1, είχαν υπογραφεί στις 4.1.00 και ότι το Νοσοκομείο άρχισε τη λειτουργία του κατά το 2006. Γενική συνέλευση της εταιρείας δεν έγινε πριν το 2006. Απλά ο κάθε νεοεισερχόμενος ιατρός έπαιρνε αντίγραφο των Κανονισμών. Αρνήθηκε ότι στη συνεδρία ημερ. 18.10.07, Τεκμήριο 8, είχε αποφασιστεί να μην δοθούν προμήθειες για τα έτη 2006 και 2007, διασυνδέοντάς το με το Τεκμήριο 7 και λέγοντας ότι η απόφαση ήταν να μην δοθούν μέχρι να βελτιωθεί η ρευστότητα και ότι αυτό άλλαξε με την απαίτηση που υπέβαλαν 15 ιατροί στις 31.10.08 με σχετική επιστολή, Τεκμήριο 9. Στη δική του γραπτή δήλωση, ο κ. Ζαννέτος (Μ.Ε.2) εξηγεί ότι εργοδοτήθηκε στην Εταιρεία το 2004 ως σύμβουλος και από το 2006 ως Γενικός Διευθυντής, όπου και εργάστηκε μέχρι το 2009. Προέβαλε ότι οι Κανονισμοί εφαρμόζονταν εξαρχής και ουδέποτε αντικαταστάθηκαν. Αυτοί ρύθμιζαν και τα θέματα ποσοστών επί παραπομπών. Εξήγησε επίσης, τη διαδικασία εισδοχής νέων ιατρών στο Αρεταίειο και την ενημέρωσή τους. Αντεξεταζόμενος είπε πως βάσει οδηγιών του Δ.Σ. της εταιρείας, σε κάθε νεοεισερχόμενο ιατρό έδιδε αντίγραφο του Καταστατικού και των Κανονισμών. Η θέση του ήταν πως οι κανονισμοί εφαρμόζονταν από την αρχή της εργοδότησής του έως και το 2009 που έφυγε. Υποστήριξε ότι ο λόγος για τον οποίο δεν πληρώθηκε οποιοσδήποτε ιατρός (που δικαιούτο ειδικές αμοιβές), ήταν η οικονομική αδυναμία του Αρεταίειου και η έλλειψη ρευστότητας. Δέχθηκε ότι κάποιοι κανονισμοί είχαν αλλάξει στην πορεία, όπως ο συγκεκριμένος για τις αμοιβές από παραπομπές. Ο Δρ Τάνος (Μ.Ε.3), στη δική του γραπτή δήλωση, Έγγραφο Δ, είπε μεταξύ άλλων πως ήταν εκ των ιδρυτικών μελών της Εταιρείας, ότι το νοσοκομείο ξεκίνησε και συνέχισε τη λειτουργία του βάσει των κανονισμών (του Τεκμηρίου 1) οι οποίοι δεν τροποποιήθηκαν ποτέ και ότι δεν γνώριζε κάτι συγκεκριμένο για τις οικονομικές διαφορές του Δρος Σεργίου με το Αρεταίειο, εκτός από το ότι περί τον Οκτώβριο του 2010 είχαν αναρτηθεί σε διάφορα σημεία του νοσοκομείου διάφορες ανακοινώσεις με ανάλογο περιεχόμενο όπως αυτό της δεύτερης παραγράφου του Τεκμηρίου 12. Προσέθεσε πως είχε ακούσει τότε από εργαζομένους ότι είχαν λάβει οδηγίες από τη Διοίκηση να μην παρέχουν υπηρεσίες της αρμοδιότητάς τους προς τον Δρα Σεργίου και τους πελάτες του, εκτός αν αυτός διευθετούσε τις οικονομικές διαφορές του με την Εταιρεία. Αντεξεταζόμενος δέχθηκε πως υπήρχαν συνεχώς απόψεις για διάφορα πράγματα, συζητήσεις και προσαρμογές των ιδίων στα δεδομένα της στιγμής, χωρίς να μπορεί να θυμηθεί ακριβώς. Αρνήθηκε ότι ο Ζαννέτος (Μ.Ε.2) είχε εξουσία να τροποποιεί τους κανονισμούς, όμως είχε οδηγίες να τους παραδίδει στους νέους μετόχους. Δέχθηκε ότι οι 12 πρώτοι που υπέγραψαν τους κανονισμούς δεν ήταν όλοι μέτοχοι στην εταιρεία, καθώς και ότι άλλοι οι οποίοι ήταν μέτοχοι δεν υπέγραψαν. Εξήγησε ότι τότε δεν λειτουργούσαν όπως σήμερα, ήταν μια ομάδα ιατρών και δεν ενδιαφέρονταν αν κάποιος γράφτηκε στον Έφορο Εταιρειών ή αν λειτουργούσε συμβούλιο. Δεν συνεδρίαζε ξεχωριστά η εταιρεία. Ήταν όλες οι συνεδριάσεις μαζί τότε. Υπήρχε μεν καταστατικό, αλλά δυστυχώς δεν το ακολουθούσαν. Οι ενδιαφερόμενοι νέοι μέτοχοι εμφανίζονταν μπροστά σε όλους στη συνεδρίαση, συζητούσαν, τους εξηγούσαν οι άλλοι και πριν να φύγουν, έπαιρναν το καταστατικό και τους κανονισμούς λειτουργίας για να τους μελετήσουν και αν ενδιαφέρονταν, έρχονταν την επόμενη φορά να υποβάλουν αίτηση για να γίνουν μέτοχοι. Άφησε ανοικτό το να άλλαξαν οι κανονισμοί δύο τρία χρόνια μετά την έναρξη λειτουργίας. Ο ίδιος δεν πήρε ποτέ ποσοστά για παραπομπές. Είπε πως δυστυχώς, δεν λειτούργησαν ως ομάδα αλλά ο καθένας με το ιατρείο του. Όσον αφορά τις ανακοινώσεις του 2010, είπε πως δεν ενθυμείτο ποιος τις είχε αναρτήσει, ότι δεν γνώριζε ποιος τις υπέγραφε και ότι δεν υπήρχαν σχετικές οδηγίες από την εταιρεία. Ο κ. Κολοκάσης (Μ.Υ.1), λειτουργός λογιστηρίου, στη γραπτή δήλωσή του, Έγγραφο Ε, αναφέρθηκε στις ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας για τα έτη 2006‑2010, η παρουσίαση των οποίων δεν επιτράπηκε κατόπιν ένστασης λόγω μη δικογραφικής κάλυψης. Ο Δρ Παπαναστασίου (Μ.Υ.2), στη δική του γραπτή δήλωση, Έγγραφο ΣΤ, είπε μεταξύ άλλων ότι είναι μέτοχος από το 2004, κατά καιρούς μέλος του Δ.Σ. και πρόεδρος από τον Ιούνιο του 2019, ότι του είχαν δοθεί κανονισμοί χωρίς να του είχε ζητηθεί να υπογράψει, ότι δεν υιοθετήθηκαν από την εταιρεία ή τη Γ.Σ. ή το Δ.Σ. αυτής, ότι οι μεταγενέστεροι μέτοχοι δεν τους έλαβαν, όπως ούτε και οι κατά καιρούς εγκρινόμενοι συνεργάτες, ότι αυτοί οι κανονισμοί είχαν χρησιμοποιηθεί ως βάση για αλλαγές, ότι αρκετοί είχαν αλλάξει πριν τη λειτουργία του νοσοκομείου τον Σεπτέμβριο του 2006 όπως η απόφαση ημερ. 28.3.06, να δίδονται μερίσματα μόνο αν υπάρχει κέρδος (Τεκμήριο 7), ότι παρά τις αλλαγές δεν έθεταν τους κανονισμούς προς ψήφιση είτε στο Δ.Σ. είτε στη Γ.Σ. ούτε ζητούσαν υπογραφές, ότι επειδή όταν ξεκίνησαν τα έξοδα ήταν πολύ μεγαλύτερα από όσα υπολόγιζαν και το νοσοκομείο δεν θα ήταν βιώσιμο, αποφάσισαν ομόφωνα για τα έτη 2006‑2007 να μην δοθούν μερίσματα και θα επανέρχονταν για το 2008 (Τεκμήριο 8), ότι αποφάσισαν αργότερα να μην δώσουν καθόλου μερίσματα, οπότε έλαβαν αντίθετο αίτημα από 15 ιατρούς (Τεκμήριο 9) αλλά και πάλι πίστευαν ως Δ.Σ. ότι δεν θα έπρεπε να πληρώσει η εταιρεία οποιοδήποτε ποσόν και μάλιστα, τη στιγμή που εξακολουθούσε να συσσωρεύει οικονομικές ζημιές. Αντεξεταζόμενος προσέθεσε πως δεν γνώριζε όλα τα γεγονότα από προσωπική αντίληψη, ότι κατά την ίδρυση του νοσοκομείου δεν ήταν σκοπός να είναι άκρως κερδοφόρο, ότι οι μέτοχοι θα έπαιρναν μέρισμα αν υπήρχε αρκετή κερδοφορία, ότι το Αρεταίειο είχε αγοράσει σειρά μηχανημάτων, ότι ο ίδιος έγινε μέτοχος το 2004, ότι το νοσοκομείο λειτούργησε με κάποια καθυστέρηση κατά το 2006 (αντί το 2005), ότι στο ενδιάμεσο γίνονταν αλλαγές στους κανονισμούς που του είχαν δοθεί κατά το 2004, ότι δεν ήταν παρών σε όλες τις γενικές συνελεύσεις, ότι απαιτούνται κανονισμοί για όλους τους ιατρούς που εργάζονται στο Αρεταίειο και δη τη λειτουργία του νοσοκομείου όχι, της εταιρείας. Περαιτέρω, ο Δρ Παπαναστασίου συμφώνησε ότι διάφοροι ιατροί, μεταξύ των οποίων και ο Δρ Σεργίου, εισέπρατταν χρήματα που αποτελούσαν αμοιβή του Αρεταίειου, στο οποίο την απέδιδαν αργότερα. Αξιολόγηση Μαρτυρίας-Ευρήματα Εισερχόμενος στην αξιολόγηση της προσκομισθείσας προφορικής και έγγραφης μαρτυρίας, σημειώνω πως το πλείστο μέρος των γεγονότων παρέμεινε αναντίλεκτο. Αυτό συνιστά κοινό υπόβαθρο μεταξύ των δύο πλευρών και τούτο επειδή προκύπτει μέσα από έγγραφα τα οποία δεν έχει αμφισβητήσει οποιαδήποτε πλευρά. Αναπόφευκτα κάποιοι μάρτυρες είτε εξ αφορμής ερωτήσεων, είτε εξ ιδίας πρωτοβουλίας, είχαν εμπλακεί και σε κάποιου είδους ερμηνεία των εγγράφων. Ασφαλώς αυτό αποτελεί έργο του Δικαστηρίου κατά το στάδιο έκδοσης της απόφασης. Είναι όμως γεγονός πως η αντίληψη ή η εντύπωση κάποιου μάρτυρος για την ερμηνεία ενδεχομένως να συνιστά και την εξήγηση για τη δράση ή αδράνειά του σε κάποιες περιπτώσεις. Παρά ταύτα, η γενικότερή μου εντύπωση είναι πως προσπάθησαν όλοι να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τα γεγονότα όπως τα είχαν βιώσει. Βέβαια, αυτό υπέκειτο κατά κανόνα στις δυνατότητες μνήμης του καθενός μετά από την πάροδο σημαντικού χρόνου, καθώς και στο πώς εισέπραξε ή αντιλήφθηκε κάθε ένας κάποια επιμέρους γεγονότα, όπως επίσης θα διαφανεί κατωτέρω. Αρχής γενομένης από την ίδρυση της εταιρείας, προκύπτει πως αυτή ιδρύθηκε στις 18.6.99 με αρχικούς μετόχους τον Δρα Σεργίου, χειρουργό ορθοπεδικό και τον επίσης ιατρό, Κ. Σάββα, όπως επιβεβαιώνεται από το ιδρυτικό και καταστατικό της, το Τεκμήριο 2. Το αρχικό ονομαστικό κεφάλαιό της ήταν Λ.Κ. 5.000 και μέχρι τις 17.4.07 αυτό είχε διαδοχικά αυξηθεί σε Λ.Κ. 2.205.000. Οι σκοποί για τους οποίους ιδρύθηκε η εταιρεία ήταν μεταξύ άλλων (
  2. i)η ίδρυση, εξοπλισμός, συντήρηση και λειτουργία ιδιωτικών νοσοκομείων προς κάρπωση της εκμετάλλευσης αυτών, (
  3. ii)η παροχή υπηρεσιών σε ιατρούς δια της παραχωρήσεως χρήσεως χώρων, εγκαταστάσεων, μηχανημάτων, εργαστηρίων, χειρουργείων, παραϊατρικού και διοικητικού προσωπικού της εταιρείας, (iii) η δημιουργία εργαστηρίων αναγκαίων για τη λειτουργία της εταιρείας και η εργοδότηση ιατρικού, παραϊατρικού, διοικητικού και υπαλληλικού προσωπικού για τις εργασίες της. Μέτοχοι στην εταιρεία μπορούσαν να γίνουν μόνον αδειούχοι ιατροί. Βάσει των παραδεκτών γεγονότων ημερ. 17.1.20 (Τεκμήριο 19), οι μέτοχοι της εταιρείας από τις 12.7.99 και μετέπειτα και σε κάθε περίπτωση τουλάχιστον μέχρι και τις 5.1.00 σύμφωνα με το αρχείο του Εφόρου Εταιρειών ήταν οι: ΑΡΧΙΚΟΙ ΜΕΤΟΧΟΙ 12.7.99-5.1.00 1. Δρ Σάββα 2. Δρ Σεργίου 3. Δρ Κουρουφέξης 4. Δρ Δημητριάδης 5. Δρ Παναγιώτου 6. Δρ Τάνος 7. Δρ Μελής 8. Δρ Δημητρίου 9. Δρ Χαραλάμπους 10. Δρ Καδής 11. Δρ. Χριστοδούλου 12. Δρ Χρίστου Όπως διαπιστώνεται, οι οκτώ πρώτοι από τους πιο πάνω υπέγραψαν και τους κανονισμούς μαζί με τέσσερις άλλους ιατρούς, οι οποίοι δεν ήταν μέτοχοι. Ειδικότερα, στις 4.1.00 υπεγράφη το Τεκμήριο 1, το οποίο φέρει τον τίτλο "Κανονισμοί Λειτουργίας Αποτελούμενοι Από 21 Σελίδες", από τους πιο κάτω ιατρούς: ΥΠΟΓΡΑΦΕΙΣ στους ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥΣ ημ. 4.1.00 1. Δρ Σάββα 2. Δρ Σεργίου 3. Δρ Κουρουφέξης 4. Δρ Δημητριάδης 5. Δρ Παναγιώτου 6. Δρ Τάνος 7. Δρ Μελής 8. Δρ Δημητρίου 9. Δρ Δημητρίου 10. Δρ Μούστρας 11. Δρ Παντελίδης 12. Δρ Αλλαγιώτης Στο Τεκμήριο 1 αναφέρεται ότι ο σκοπός των κανονισμών ήταν η ρύθμιση της ορθής και αποτελεσματικής λειτουργίας της κλινικής (Αρεταίειο) και είναι σαφές από τα πιο πάνω αφενός πως σε αυτούς δεν υπέγραψε το σύνολο των υφιστάμενων τότε μετόχων της εταιρείας και αφετέρου πως υπέγραψαν και κάποιοι ιατροί οι οποίοι δεν ήταν μέτοχοι στην εταιρεία. Ήταν άλλωστε παραδεκτό από τον Δρα Σεργίου (κατά την προφορική του μαρτυρία) πως όντως δεν είχαν υπογράψει όλοι όσοι ήταν μέτοχοι κατά τις 4.1.00, καθώς και ότι ούτε η ίδια η εταιρεία υπέγραψε αυτούς, αλλά ούτε και είχαν τεθεί οι κανονισμοί προς ψήφιση είτε στη γενική συνέλευσή της, είτε στο διοικητικό συμβούλιό της. Παράλληλα με τις πιο πάνω ενέργειες, η εταιρεία είχε εξασφαλίσει χρηματοδότηση και προέβη στον αναγκαίο σχεδιασμό, μελέτη και έναρξη ανέγερσης των απαραίτητων κτηριακών και λοιπών αναγκαίων εγκαταστάσεων. Η ολοκλήρωση τους αναμένετο κατά το 2005, αλλά τελικά υπήρξε καθυστέρηση και το νοσοκομείο άρχισε τη λειτουργία του κατά τον Σεπτέμβριο του 2006, όπως όλοι συμφωνούν, όταν πλέον αποκτήθηκε και ο ιατρικός εξοπλισμός. Από αυτή τη στιγμή άρχισε να παρέχει τις υπηρεσίες του και ο Δρ Σεργίου τόσο σε δικούς του πελάτες, όσο και σε πελάτες του Αρεταίειου γενικότερα. Είναι γεγονός ότι κατά το ενδιάμεσο διάστημα, ήτοι από την ίδρυση της εταιρείας και μέχρι την έναρξη της λειτουργίας του νοσοκομείου, όπως και μεταγενέστερα, αφενός εισήλθαν νέοι μέτοχοι και αφετέρου πραγματοποιήθηκαν πάμπολλες συνεδρίες είτε των μετόχων, είτε του συμβουλίου για διάφορα ζητήματα. Ασφαλώς δεν κατατέθηκαν πρακτικά όλων αυτών των συνεδριών. Για σκοπούς της ακρόασης κατατέθηκαν τέσσερα πρακτικά για συνεδρίες μετόχων ημερ. 11.10.05, 28.3.06, 7.10.08 και 28.7.10 (Τεκμήρια 3, 7, 6, 22 αντίστοιχα), και τέσσερα για συνεδρίες του συμβουλίου ημερ. 18.10.07, 6.3.08, 16.9.08 και 28.5.09 (Τεκμήρια 8, 21, 5 και 20 αντίστοιχα). Για να γίνει αντιληπτός ο πλήρης αριθμός συνεδριών (και επειδή οι συνεδρίες μετόχων φέρουν αρίθμηση προφανώς κατ' αύξοντα αριθμό), αρκεί να λεχθεί πως η συνεδρία ημερ. 11.10.05 ήταν η 118η συνεδρία μετόχων και η συνεδρία ημερ. 28.3.06 ήταν η 142η συνεδρία (Τεκμήρια 3 και 7). Επί του παρόντος ας σημειωθεί πως δεν αμφισβητήθηκε από οποιαδήποτε πλευρά στη δίκη η γνησιότητα των πρακτικών και ότι αυτά αποδίδουν τα όσα είχαν κατά καιρούς συζητηθεί και αποφασιστεί. Δέχομαι λοιπόν, ότι αποδίδουν την εκάστοτε κατάσταση, τις εισηγήσεις και τις αποφάσεις που είχαν ληφθεί. Ξεκινώντας από το πρώτο πρακτικό, παρατηρείται ότι στη συνεδρία ημερ. 11.10.05, Τεκμήριο 3, παρίσταντο 10 μέτοχοι συν ο κ. Ζαννέτος (Μ.Ε.2). Όντως υπήρξε συζήτηση για τις διαδικασίες Εσωτερικής Οικονομικής Διαχείρισης στο Αρεταίειο και ειδικότερα για πληρωμές: 1. Εξωτερικών Ιατρείων 2. Εργαστηριακών Εξετάσεων Εξωτερικών Ασθενών 3. Εργαστηριακών Εξετάσεων Εσωτερικών Ασθενών 4. Εσωτερικών Ασθενών. Στο ίδιο πρακτικό μετά τη συζήτηση καταγράφεται για το τελευταίο θέμα, το οποίο μας ενδιαφέρει, ότι προτάθηκαν δύο τρόποι διευθέτησης των λογαριασμών των εσωτερικών ασθενών και συγκεκριμένα: (α) Είτε η απευθείας είσπραξη από τον μέτοχο ιατρό και στο τέλος εκάστου μήνα η έκδοση μιας επιταγής προς το Αρεταίειον για τις υπηρεσίες οι οποίες είχαν προσφερθεί στους ασθενείς του (εννοείται από το νοσοκομείο). (β) Είτε η είσπραξη των οφειλόμενων από το λογιστήριο του νοσοκομείου. Επ' αυτού του θέματος ο Δρ Σεργίου προέβαλε κατά τη μαρτυρία του ότι ο ίδιος σε συνεννόηση με την Εταιρεία είχε επιλέξει τον πρώτο τρόπο και ότι τον εφήρμοζε μετά από σχετική συνεννόηση με την εταιρεία και τους υπόλοιπους εμπλεκομένους μετόχους ιατρούς, από την έναρξη παροχής των υπηρεσιών του μέσω του Αρεταίειου, επικαλούμενος μάλιστα και σχετική γραπτή συμφωνία, παρόμοια της οποίας (κατά τον ίδιο) υπέγραψαν και όλοι οι μέτοχοι και συνεργάτες. Η αλήθεια είναι πως δεν έχει παρουσιαστεί οποιοδήποτε στοιχείο για την τήρηση εξαρχής μιας τέτοιας διευθέτησης, η οποία βέβαια αφορά την απόδοση εισπραχθέντων στο νοσοκομείο. Η συμφωνία στην οποία αναφέρθηκε ο Δρ Σεργίου είναι πολύ μεταγενέστερη και δη του 2007. Στη συνεδρία ημερ. 28.3.06, Τεκμήριο 7, παρευρέθηκαν 20 μέτοχοι και ο κ. Ζαννέτος (Μ.Ε.2). Υπήρξε συζήτηση και εισηγήσεις για τα ποσοστά ιατρών από τις διάφορες εξετάσεις εσωτερικά του νοσοκομείου και αποφασίστηκε όπως τα έσοδα τα οποία φέρνει ο κάθε ιατρός στο νοσοκομείο καταγράφονται και εφόσον υπάρχει κερδοφορία στο νοσοκομείο, να δίδεται αναλογικό «μέρισμα» για τις εξετάσεις εάν υπάρχει κέρδος. Δεν έχει αμφισβητηθεί ότι στις 13.2.07 ο Δρ Σεργίου υπέγραψε με την εταιρεία συμφωνία υπό τον τίτλο "Εσωτερικός Διακανονισμός μεταξύ Ιατρού και Αρεταίειου Νοσοκομείου". Βασική πρόνοιά της ήταν ότι ο ίδιος επέλεξε να προβαίνει στην είσπραξη όλων των οφειλόμενων ποσών από όλους τους ασθενείς που θεραπεύει ή νοσηλεύει στο νοσοκομείο και δεσμεύτηκε για την καταβολή αυτών προς το νοσοκομείο εντός 45 ημερών από τη χορήγηση εξιτηρίου. Δεν έχουν παρουσιαστεί στοιχεία ότι υπέγραψαν και άλλοι ιατροί μια τέτοια συμφωνία. Ακολούθησε η συνεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου του Αρεταίειου ημερ. 18.10.07, στο οποίο προήδρευσε ο ίδιος ο Δρ Σεργίου. Παρευρίσκοντο ακόμα δύο ιατροί (Δρ Παπαναστασίου και Δρ Παπαδάκης) και τρεις υπηρεσιακοί (Γιάλλουρος, Ζαννέτος, Αντωνιάδης). Λόγω της σημασίας της συζήτησης και των αποφάσεων, αξίζει η αυτούσια παράθεσή τους. Έχουν ως εξής (διατηρουμένης της δοθείσας έμφασης): "1. Προμήθειες για Παραπομπές σε Εργαστήρια. Παρουσιάστηκαν οι λογαριασμοί για τους μήνες Αύγουστο και Σεπτέμβριο 2007 προς το Διοικητικό Συμβούλιο. Ο κ. . Αντωνιάδης εισηγήθηκε όπως ληφθεί υπόψη η υφιστάμενη οικονομική εικόνα και ρευστότητα της Εταιρείας και εισηγήθηκε όπως εάν είναι δυνατόν να αποφευχθεί η αποδέσμευση των μερισμάτων προς τους ιατρούς της Εταιρείας. Ακολούθησε συζήτηση εάν θα μπορούσαν τα ποσά που δικαιούται ο κάθε ιατρός να δίδονται σαν Bonus Shares χωρίς να παρθεί απόφαση επί του θέματος. Αποφασίστηκε ομόφωνα όπως οι προμήθειες των ιατρών από παραπομπές σε εργαστήρια της Εταιρείας να μην δοθούν για τα έτη 2006 και 2007. Το Δ.Σ. αποφάσισε όπως σε επόμενη συνεδρίαση να επανεξετάσει το θέμα για το έτος 2008". Στη συνεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου ημερ. 6.3.08, Τεκμήριο 21, στο οποίο και πάλι προήδρευσε ο Δρ Σεργίου, παρευρέθηκαν ο ίδιος και ακόμα τρεις ιατροί (Δρ Αλλαγιώτης, Δρ Παπαναστασίου, Δρ Οικονομίδης), δύο υπηρεσιακοί (Ζαννέτος, Αντωνιάδης), καθώς και οι τότε δικηγόροι του νοσοκομείου. Συζητήθηκαν οι βασικές αρχές των Εσωτερικών Κανονισμών Λειτουργίας, δηλαδή το Τεκμήριο 1. Διαπιστώθηκαν κάποια προβλήματα σε σχέση με αυτούς όπως το ότι δεν είχαν υπογραφεί από όλους τους μετόχους, ότι κάποιοι όροι ήταν αντίθετοι με τον Νόμο ή το Καταστατικό της εταιρείας και αποφασίστηκε όπως η διεύθυνση καταγράψει κατευθυντήριες γραμμές και στη συνέχεια να ετοιμαστεί ένα προσχέδιο κανονισμών προς συζήτηση. Οι ίδιοι ως ανωτέρω ήταν παρόντες και σε επόμενη συνεδρία του συμβουλίου ημερ. 16.9.08, Τεκμήριο 5, από τα πρακτικά της οποίας αξίζει και πάλι να παρατεθεί αυτούσιο το ακόλουθο απόσπασμα (διατηρουμένης της δοθείσας έμφασης): "2. Ενημέρωση για οικονομικές συναλλαγές Ιατρών με το Αρεταίειο Νοσοκομείο. Ο κ. . Αντωνιάδης αναφέρθηκε σε οικονομικά αποτελέσματα που παρουσιάζει η εταιρεία τους πρώτους 8 μήνες του 2008, αναφέροντας ότι η οικονομική εικόνα της εταιρείας δεν είναι πολύ καλή. Ο κ. . Αντωνιάδης ανέφερε ότι κάθε μήνα κατά μέσο όρο μέχρι που καλύπτονται τα έξοδα του Νοσοκομείου, ενώ τονίστηκε η σημαντικότητα εξεύρεσης λύσεων στο πρόβλημα που παρουσιάζεται. Στη συνέχεια ενημερώθηκε το Δ.Σ. για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η διεύθυνση όσον αφορά τις οικονομικές δοσοληψίες ιατρών με το Αρεταίειο Νοσοκομείο και τονίστηκε ότι κάποιοι από τους ιατρούς είτε δεν αναγνωρίζουν τον εσωτερικό κανονισμό σχετικά με την ανάληψη προσωπικής ευθύνης για λογαριασμούς των ασθενών τους, είτε δεν τον εφαρμόζουν. Η Διεύθυνση του Νοσοκομείου πρότεινε την εφαρμογή ενός συμφωνητικού εντύπου όπου να συμφωνείτε (sic) ο τρόπος συνεργασίας ιατρού και Αρεταίειου Νοσοκομείου όσον αφορά την είσπραξη. Δόθηκαν οι ακόλουθες δύο επιλογές: 1. Ο ιατρός να αναλαμβάνει την είσπραξη των οφειλομένων που δημιουργούνται από ασθενείς που νοσηλεύει και να έχει την ευθύνη να αποπληρώσει το νοσοκομείο με τη λήξη των 60 πρώτων ημερών από την ημερομηνία του εξιτηρίου. 2. Είτε το Νοσοκομείο να αναλάβει την είσπραξη των οφειλομένων που δημιουργούνται από ασθενείς που νοσηλεύει ο κάθε θεράπων Ιατρός. Για τις περιπτώσεις όπου το Νοσοκομείο αναλαμβάνει την ευθύνη είσπραξης, προτάθηκε η εισήγηση για επιβολή προκαταβολών έτσι ώστε να διασφαλίζεται ότι το Νοσοκομείο θα εισπράττει τα οφειλόμενο ποσά. Ξεκαθαρίστηκε από τη Διεύθυνση ο ορισμός της προκαταβολής, επεξηγώντας ότι δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι ο ασθενής δεν θα νοσηλεύεται εάν δενπροπληρώσει, αλλά ότι οι συγγενείς του ασθενούς θα ενημερώνονται για το απαιτούμενο ποσό με την εισαγωγή, έτσι ώστε την επόμενη ημέρα να τακτοποιείται εγκαίρως το ποσό της προκαταβολής. Το Δ.Σ. ενέκρινε τη συμφωνία μεταξύ ιατρού και Αρεταίειου Νοσοκομείου σχετικά με τις οικονομικές δοσοληψίες ιατρών και Αρεταίειου την εφαρμογή οποιασδήποτε διαδικασίας κρίνεται ορθή για την εξασφάλιση των οφειλόμενων ποσών". Ακολούθησε στις 7.10.08 συνεδρία αποκαλούμενη "ολομέλειας μετόχων" του Αρεταίειου, Τεκμήριο 6. Στην πραγματικότητα έλαβαν μέρος 23 ιατροί και οι δύο υπηρεσιακοί (Ζαννέτος, Αντωνιάδης). Συζητήθηκε ξανά το θέμα των εισπράξεων και καταγράφηκαν στα πρακτικά τα ακόλουθα: "1. Αποφάσεις σχετικά με τον Κανονισμό Είσπραξης Οφειλόμενων Ποσών από Ασθενείς. Παρουσιάστηκε συνοπτικά η οικονομική εικόνα της εταιρείας για τους πρώτους 9 μήνες του 2008 από τον Οικονομικό Διευθυντή. Στη συνέχεια αναφέρθηκαν τα προβλήματα που δημιουργούνται από τις καθημερινές δοσοληψίες Ιατρών, Ασθενών και Λογιστηρίου, ενώ ο κ. . Αντωνιάδης τόνισε ότι το Λογιστήριο πράττει με βάση της οδηγίες της Διεύθυνσης, οι οποίες πηγάζουν από τον κανονισμό που είχε ψηφίσει η ολομέλεια των μετόχων του Νοσοκομείου την 22η Ιουνίου 2006. Τονίστηκε ότι το ζητούμενο της συνάντησης ήταν η επικύρωση ή τροποποίηση του εσωτερικού κανονισμού, καθώς μια μερίδα ιατρών δεν τον αποδέχονται και συνεπώς δεν τον εφαρμόζουν. Παρουσιάστηκε από τη Διεύθυνση ένα συμφωνητικό έγγραφο προς έγκριση στο οποίο θα συμφωνείτε (sic) ο τρόπος που ο κάθε Ιατρός επιθυμεί να συνδιαλλάσσεται με το Αρεταίειο Νοσοκομείο. Προτάθηκαν δύο επιλογές: (α) να αναλαμβάνει την ευθύνη είσπραξης ο θεράπων Ιατρός και (β) να αναλαμβάνει την ευθύνη είσπραξης το Νοσοκομείο. Όσον αφορά την επιλογή όπου το Νοσοκομείο αναλαμβάνει την ευθύνη είσπραξης, ο Δρ . Αναστασιάδης εξέφρασε τη διαφωνία του σχετικά με τον όρο που αναφέρει ότι "εάν το νοσοκομείο δεν καταφέρει να εισπράξει το οφειλόμενο ποσό εντός 30 ημερών, η ευθύνη να μεταφέρεται στον ιατρό", τονίζοντας ότι σε κανένα νοσοκομείο του κόσμου δεν εφαρμόζεται τέτοιος κανονισμός. Στη συζήτηση επίσης διευκρινίστηκε ότι σε περιπτώσεις όπου ο ιατρός συμφωνεί όπως αναλαμβάνει το Νοσοκομείο την είσπραξη, δύναται να υπογράψει εγκαίρως (κατά την εισαγωγή) εγγυητήριο έγγραφο με τη δέσμευση ότι α) το Νοσοκομείο δεν θα ζητήσει προκαταβολή και β) ο ιατρός αναλαμβάνει να πληρώσει ο ίδιος τα έξοδα του ασθενή που πρόκειται να νοσηλεύσει σε περίπτωση που ο ασθενής δεν πράξει ανάλογα. Τέλος, η Διεύθυνση τόνισε ότι στις περιπτώσεις που αναλαμβάνει το Νοσοκομείο την είσπραξη, θα ζητείται από τους ασθενείς μια προκαταβολή έτσι ώστε να διασφαλίζονται οι εισπράξεις του Νοσοκομείου. Συμφωνήθηκε ότι το Νοσοκομείο δύναται να αρνηθεί την εισαγωγή ή νοσηλεία ασθενή εάν δεν ικανοποιηθούν οι όροι εισαγωγής. Τέλος, σχετικά με τη διαδικασία που θα ακολουθείται όταν την ευθύνη είσπραξης αναλαμβάνει το Νοσοκομείο, συμφωνήθηκε ότι από πλευράς χρεώσεων πρώτα θα εξασφαλίζεται το Νοσοκομείο και μετά οι αμοιβές ιατρών. Σε σχετικό ερώτημα για το τι κυρώσεις μπορούν να επιβληθούν σε ιατρό που υπογράφει εγγυητήρια ασθενών του, αλλά στη συνέχεια δεν πληρώνει, αποφασίστηκε ότι αυτόματα θα μεταφέρονται τα οφειλόμενα ποσά που έχει να λαμβάνει από το Νοσοκομείο έναντι των λογαριασμών ασθενών του που εκκρεμούν, και συγχρόνως θα παραπέμπεται στο Δ.Σ. Και εάν δεν συμμορφώνεται, θα του απαγορεύει το Νοσοκομείο να χρησιμοποιεί τις εγκαταστάσεις του. Αποφασίστηκε ομόφωνα η έγκριση του συμφωνητικού για τη μέθοδο είσπραξης μεταξύ ιατρών και Νοσοκομείου, με τη συμπερίληψη των ανωτέρω αλλαγών". Λίγες εβδομάδες αργότερα, πέντε από τους παρευρεθέντες στην πιο πάνω συνεδρία μετόχων και 10 άλλοι ιατροί, δηλαδή 15 από τους 42 συνολικά μετόχους ιατρούς, υπέγραψαν στις 31.10.08 την Απαίτηση Τήρησης των Εσωτερικών Κανονισμών, Τεκμήριο 9, με την οποία ζητούσαν: "...την καταβολή των συμφωνημένων μερισμάτων που απορρέουν από τον κύκλο εργασιών που συνεισφέρουμε στην εταιρεία από την έναρξη λειτουργίας της, βάσει των Εσωτερικών Κανονισμών Λειτουργίας της Εταιρείας". Η επιστολή αυτή, την οποία υπέγραψε και ο Δρ Σεργίου, επιβεβαιώνει και το αυταπόδεικτο από την ίδια την αξίωση που εγείρει με την αγωγή του. Ειδικότερα, επιβεβαιώνει το ότι ποτέ και σε καμία περίπτωση το Αρεταίειο από της ιδρύσεως και έναρξης λειτουργίας του δεν είχε χορηγήσει τα αποκαλούμενα «μερίσματα» ή «προμήθειες» ή «ποσοστά» σε κάποιο ιατρό του. Εξ ου και οι αξιώσεις όλων με την επιστολή, καθώς και του Δρος Σεργίου ειδικότερα με την αγωγή είναι για απόδοση αυτών από την έναρξη λειτουργίας της εταιρείας βάσει των κανονισμών. Όπως προκύπτει και από το Τεκμήριο 14, ο Δρ Σεργίου ακριβώς για αυτόν τον λόγο είχε ζητήσει από τον οικονομικό διευθυντή (κ. Οικονομίδη), να του αναφέρει τις συνολικές τιμολογήσεις από ασθενείς του ιδίου (του Δρος Σεργίου) «από την ημέρα ίδρυσής του μέχρι τις 31.10.09», πράγμα που συμμορφούμενος έπραξε. Η ίδια αυτή 15μελής ομάδα απέστειλε και υπενθύμιση με το ίδιο αίτημα στις 19.1.09, Τεκμήριο 10. Το συμβούλιο ζήτησε γνωμάτευση από τους νομικούς του συμβούλους στις 29.4.09 και έλαβε απάντηση στις 7.5.09, η ουσία της οποίας ήταν ότι οι κανονισμοί αποτελούν Συμφωνία Μετόχων και ότι μπορούν να εφαρμοστούν ως ιδιωτική συμφωνία μεταξύ των μετόχων που είχαν υπογράψει αυτούς, χωρίς όμως αυτοί να δεσμεύουν το Αρεταίειο ή το διοικητικό του συμβούλιο. Στην επόμενη συνεδρία του συμβουλίου ημερ. 28.5.09, Τεκμήριο 20, στην παρουσία τεσσάρων ιατρών (Δρ Αναστασιάδης, Δρ Παπαναστασίου, Δρ Μεγάλεμος, Δρ Κρητιώτης) και ενός υπηρεσιακού (Ζαννέτος), μεταξύ άλλων συζητήθηκε και το θέμα παρακράτησης χρημάτων του Αρεταίειου από τον Δρα Σεργίου και εξουσιοδοτήθηκε ο Δρ Αναστασιάδης να στείλει επιστολή ζητώντας τα χρήματα και αν δεν υπήρχε ανταπόκριση, να ακολουθούσε επιστολή δικηγόρου. Στο Δικαστήριο κατατέθηκε μόνον η επιστολή των δικηγόρων ημερ. 9.9.09, Τεκμήριο 11, και δύναται να συναχθεί, ως θέμα λογικής, ότι είχε προηγηθεί και η επιστολή από τον Δρα Αναστασιάδη. Οι νομικοί σύμβουλοι στην επιστολή τους επανέλαβαν τις απόψεις τους, προσθέτοντας ότι και αν ακόμα (υποθετικά) ο Δρ Σεργίου δικαιούτο τα ποσά τα οποία απαιτούσε (επικαλούμενος τους κανονισμούς), και πάλι δεν είχε το δικαίωμα να κατακρατεί ποσά τα οποία ανήκουν στο Αρεταίειο αφού αυτό συνιστούσε παράνομο συμψηφισμό (set off) εκ μέρους του. Στο Τεκμήριο 11 επισυνάπτεται σειρά επιστολών ημερ. 6.10.09, 20.10.09, 4.11.09, 19.4.10, 29.4.10, 3.5.10, 7.5.10 και 25.6.10 των εκατέρωθεν δικηγόρων, οι οποίες κατέληξαν με χορήγηση προθεσμίας στον Δρα Σεργίου να καταβάλει τα οφειλόμενα το αργότερο μέχρι τις 10.7.10. Σημειώνεται πως στις 5.11.09 ο οικονομικός διευθυντής παρέδωσε επιστολή στον Δρα Σεργίου, η οποία περιείχε αναλυτικά τις δοσοληψίες με το νοσοκομείο, καθώς και τιμολογήσεις του από ασθενείς του εν λόγω ιατρού, από ιδρύσεως μέχρι τις 31.10.09. Ας σημειωθεί περαιτέρω, ότι στη συνεδρία μετόχων ημερ. 28.7.10 ο Δρ Αναστασιάδης ενημέρωσε τους υπόλοιπους 22 παρευρισκόμενους ιατρούς, στην παρουσία μάλιστα του Δρος Σεργίου, πως αν ο τελευταίος δεν κατέβαλλε τα οφειλόμενα μέχρι τις 31.7.10, τότε το θέμα θα ακολουθούσε τη νομική οδό. Πράγμα που έγινε με την καταχώριση της πρώτης αγωγής στις 6.8.10. Το ζήτημα όμως είχε και συνέχεια μετά την αγωγή, αφού με επιστολή του ημερ. 26.10.10, Τεκμήριο 12, ο Δρ Αναστασιάδης ξαναζήτησε την καταβολή των ποσών μέχρι τις 29.10.10, ανακοινώνοντας παράλληλα στον Δρα Σεργίου ότι σε αντίθετη περίπτωση, το προσωπικό και οι συνεργάτες της εταιρείας θα έπαυαν να συνεργάζονται μαζί του. Περί τέτοιων οδηγιών που έλαβαν, είχαν ενημερώσει στις 29.10.10 τον Δρα Σεργίου και οι προϊστάμενες χειρουργείου και θαλάμου, καθώς και η αναισθησιολόγος του. Ούτε αυτό δεν έχει αμφισβητηθεί και γίνεται δεκτό. Ο ίδιος ο Δρ Σεργίου προέβαλε πως για όσο καιρό εκκρεμούσε το όλο ζήτημα, είχε προκληθεί στον ίδιο δυσχέρεια και δυσφήμηση στα μάτια των ασθενών του και άλλων εκατοντάδων προσώπων τα οποία επισκέπτοντο τότε το Αρεταίειο και τούτο διότι πέραν των "συκοφαντικών" αναφορών ότι χρωστούσε ο ίδιος σημαντικό ποσό χρημάτων, είχαν τοποθετηθεί σε διάφορα σημεία εντός του νοσοκομείου σχετικές ανακοινώσεις με ανάλογο περίπου περιεχόμενο με αυτό της επιστολής ημερ. 26.10.10. Προφανώς, ο Δρ Σεργίου αναφέρεται στο διάστημα από τις 29.10.10 μέχρι και την 1.11.10 που εκδόθηκε το διάταγμα ή και μέχρι που αυτό κατέστη απόλυτο, σε κάποιο μεταγενέστερο χρόνο. Όπως και να έχουν τα πράγματα, δέχομαι ότι κάποιος ή κάποιοι, που δεν μπορούν όμως να προσδιοριστούν βάσει της προσκομισθείσας μαρτυρίας, είχαν αναρτήσει στο Αρεταίειο ανακοινώσεις με περιεχόμενο ανάλογο της επιστολής ημερ. 26.10.10. Νομική πτυχή Εισερχόμενος στη νομική πτυχή και έχοντας υπόψιν το ουσιώδες ζήτημα των υποθέσεων, θα πρέπει να σημειωθεί κατ' αρχάς πως το Τεκμήριο 1 δεν φέρει καν τον τίτλο "συμφωνία μετόχων". Το έγγραφο αυτό αποκαλείται "Κανονισμοί Λειτουργίας" και ως εξηγείται στην πρώτη γραμμή του, σκοπός των κανονισμών αυτών είναι "η ρύθμιση της ορθής και αποτελεσματικής λειτουργίας της κλινικής" αναφορικά με: α) Την παροχή ιατρικών υπηρεσιών. β) Τη ρύθμιση των όρων και του τρόπου παροχής επαγγελματικών υπηρεσιών, όπως και τις επαγγελματικές σχέσεις μεταξύ ιατρών οι οποίοι χρησιμοποιούν την κλινική τόσο μεταξύ τους όσο και με το προσωπικό και τους ασθενείς. γ) Την ομαλή και εύρυθμη διεξαγωγή των διαφόρων λειτουργιών της κλινικής σε όλα τα επίπεδα διεύθυνσης, διοικητικής και νοσηλευτικής. Πέραν των εισαγωγικών θεμάτων, τα οποία είναι ο "Σκοπός των Κανονισμών" και οι "Ορισμοί ", το Τεκμήριο 1 περιέχει τους ακόλουθους τίτλους θεμάτων τα οποία ρυθμίζει λεπτομερώς: 1. Μέτοχοι Ιατροί 2. Υποχρεώσεις Συνεργατών Ιατρών 3. Σχέσεις Μετόχων και Συνεργατών Ιατρών με τους Ασθενείς. 4. Συνεργάτες Επισκέπτες Ιατροί 5. Προσκεκλημένοι Ιατροί 6. Εσωτερικοί Ιατροί της Κλινικής 7. Εφημερίες Ιατρών 8. Χειρουργεία και Χειρουργοί 9. Νοσηλεία και Αμοιβές 10. (Δεν υπάρχει) 11. Υποχρεώσεις και Δικαιώματα Ασθενών 12. Διάφορα 13. Παράβαση Κανονισμών 14. Αυτόματη Διακοπή Συνεργασίας Ιατρών 15. Τελικές Διατάξεις 16. Λειτουργία Τμημάτων (Εσωτερικά Ιατρεία, Α' Βοήθειες, Εργαστήρια, Θάλαμοι κλπ). Δίδεται λοιπόν εκ πρώτης όψεως η εντύπωση, ότι στόχος δεν ήταν η ρύθμιση της μετοχικής ιδιότητας ή της σχέσης των συμβαλλομένων προς την εταιρεία. Ως κεντρικό θέμα και βασικός στόχος εμφανίζεται η ρύθμιση της λειτουργίας της κλινικής, εξ ου και το δοθέν όνομα. Θα πρέπει δε να λεχθεί πως το ίδιο το καταστατικό της εταιρείας, Τεκμήριο 2, με το άρθρο 10 προνοούσε πως: "10. Εκτός εάν άλλως προνοείται εις τους παρόντας κανονισμούς:

(1)Δια την εγγραφή και μεταβίβαση μετοχών,
(2)Δια την υιοθέτησιν τροποποίησιν ή αλλοίωσιν κανονισμών προνοούντων τα περί της λειτουργίας κλινικής ή νοσοκομείου της Εταιρείας οπότε θα χρειάζεται για τον σκοπόν αυτόν ομόφωνος απόφασις των μετόχων της Εταιρείας, αποφάσεις της Γενικής Συνελεύσεως δεσμεύουν την Εταιρεία εφόσον ελήφθησαν δια πλειοψηφίας εν απαρτία". (έμφαση δοθείσα) Είναι δε αξιοσημείωτο πως δεν έχει παρουσιαστεί οποιαδήποτε μαρτυρία περί του ότι υπήρξε σύγκληση γενικής συνέλευσης της Εταιρείας για το θέμα ή περί του ότι ελήφθη ομόφωνη απόφαση θέσπισης των κανονισμών λειτουργίας ή έστω δια πλειοψηφίας εν απαρτία. Αντιθέτως, έχει προκύψει πως δεν υπήρξε ποτέ οποιαδήποτε γενική συνέλευση της Εταιρείας πριν το 2006 και πως απλά υπέγραψαν στο Τεκμήριο 1 μόνον οι οκτώ από τους δώδεκα υφιστάμενους στις 4.1.00 μετόχους. Ουσιώδες είναι και το ότι το πιο πάνω άρθρο του καταστατικού (της Εταιρείας) αφήνει να νοηθεί πως η εταιρεία ήταν δυνατό να έχει ή να αποκτήσει πέραν της μιας κλινικής ή του ενός νοσοκομείου και εννοείται, βέβαια, πως σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα αφορούσαν την οποιαδήποτε άλλη κλινική οι επίδικοι "κανονισμοί". Ασχέτως των ανωτέρω, γεγονός παραμένει πως στα κεφάλαια 16.3 και 16.4 καταγράφονται οι κανονισμοί επί των οποίων στηρίζει τις αξιώσεις του ο Δρ Σεργίου και έχουν ως εξής: 16.3 "Προς τους γιατρούς που παραπέμπουν προς το χημείο και ακτινολογικό, θα δίδεται μέρισμα 50%". 16.4 ".................................. Στον θεράποντα ιατρό που νοσηλεύει ασθενή στην κλινική, θα καταβάλλεται το 20% των νοσηλίων (sic) σε περίπτωση που οι μέρες νοσηλείας συνολικά των νοσηλευόμενων από αυτόν δεν ξεπερνούν τις 50 ημέρες ανά μήνα. Σε περιπτώσεις που ξεπερνούν τις 50, τότε θα καταβάλλεται το 30% για τις επιπλέον μέρες σαν ένα είδος επιπλέον μέρισμα. Για το κατά πόσον θα ισχύει η διάταξη αυτή και για γιατρούς που νοσηλεύουν ασθενείς στην Κλινική αλλά δεν είναι εσωτερικοί, θα αποφασίσει η Γ.Σ. των μετόχων. Αν μείνει παθητικό στον ισολογισμό των εσόδων‑εξόδων της λειτουργίας του τμήματος των θαλάμων, θα καταμερίζεται εξίσου σε όλους τους μετόχους‑εσωτερικούς ιατρούς (και θα ισχύει διαφορετική ρύθμιση για την επιστροφή του μερίσματος) Η πίστωση θα γίνεται για το ποσό των 20% αυτόματα με την εξόφληση του λογαριασμού από τον ασθενή, αλλά για το ποσοστό των 30% θα καταβάλλεται μετά το τέλος κάθε μήνα αφού γίνει ο έλεγχος από το Λογιστήριο". Στο σημείο αυτό, θα πρέπει να λεχθεί πως η πλευρά του Δρος Σεργίου αγορεύοντας ασχολήθηκε εξαρχής με το κατά πόσον οι κανονισμοί λειτουργίας είναι ή όχι δεσμευτικοί για την εταιρεία. Η εισήγηση ήταν πως δεν διαφοροποιήθηκαν οποτεδήποτε και ως εκ τούτου, παραμένουν δεσμευτικοί για την εταιρεία. Μάλιστα, κατά την εισήγηση, αυτοί αποτελούν σύμβαση, στοιχείο που ενισχύει τη δεσμευτικότητα ενώ περαιτέρω, η εταιρεία λόγω διαφόρων πράξεων και ενεργειών της, κωλύεται τώρα να προβάλλει το αντίθετο. Από την πλευρά της η Εταιρεία κατά την αγόρευσή της ασχολήθηκε με το κατά πόσον υπάρχει συμφωνία μεταξύ των διαδίκων υπό τη μορφή των κανονισμών λειτουργίας, με το ποια είναι η νομική υπόσταση αυτών και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες αυτοί είναι ή θα ήταν δεσμευτικοί για την ίδια, καταλήγοντας ότι και ως συμφωνία μετόχων, αυτή θα μπορούσε να δεσμεύει μόνο τους μετόχους οι οποίοι την είχαν υπογράψει και όχι την ίδια την εταιρεία, η οποία δεν την υπέγραψε. Εξ όσων λοιπόν διαφαίνεται από τα πιο πάνω, το κοινό υπόβαθρο των εισηγήσεων είναι πως υπάρχει κάποιου είδους συμφωνία και το κοινό ερώτημα είναι κατά πόσον δεσμεύεται από αυτήν η Εταιρεία. Βοηθητικό για όλα τα υπό συζήτηση θέματα είναι το σύγγραμμα των Κ. Reece Thomas and C.L. Ryan "The Law and Practice of Shareholdres' Agreements", 4η έκδοση, 2014, στο οποίο θα γίνεται αναφορά κατωτέρω. Δεδομένου ότι το βασικό ζήτημα στις αγωγές είναι η αξίωση μετόχου εναντίον της εταιρείας στην οποία αυτός ήταν μέλος, θα πρέπει να τονιστεί η βασική αρχή ότι υπό κανονικές περιστάσεις τα δικαιώματα μετόχου καθορίζονται στο καταστατικό της εταιρείας και πως ο ίδιος δεν έχει το δικαίωμα ούτε να αναμιγνύεται στην καθ' ημέραν λειτουργία της ούτε να τη δεσμεύει καθ' οιονδήποτε τρόπο χωρίς τη δική της θέληση και χωρίς δική της νομότυπη απόφαση. Για το πιο πάνω συγκεκριμένο ζήτημα αναφέρονται στη σελ. 64 του πιο πάνω συγγράμματος τα εξής: "4.34 A shareholder's rights are contained in the company's articles of asso­ciation and the companies legislation1 and a shareholder does not have any authority at all to intervene in the day-to-day management of the company2 nor does he have any authority to bind the company
  1. The company is a separate person and can be bound only by the persons who, under its constitution, are authorised to act for it
  2. The most important function of shareholders is to elect directors because the management of the company is vested in the board of directors". (έμφαση δοθείσα) Αναμφίβολα όμως, τα πιο πάνω δεν εμποδίζουν ούτε απαγορεύουν τη σύναψη συμφωνίας μεταξύ όλων ή κάποιων από τους μετόχους. Όπως εξηγείται στη σελ. 1 του πιο πάνω συγγράμματος: "A shareholders' agreement is a contract to which every shareholder in a relevant company should be a party (usually just used for private limited companies). It contains terms and rules for the resolution of disputes, the specific rights and powers of shareholders and the procedures for the running of the company. It can also protect the company and other shareholders if one of the shareholders' personal circumstances were to change. A shareholders' agreement may ensure that decisions are taken by consensus and discussion rather than by dictat of the majority shareholder. A properly drafted share­holders' agreement should be a private document and often will contain matters the parties do not wish to be in the public domain, something that is not true of the articles of association of a company.................... The agreement is legally just a binding contractual agreement between some or all the shareholders of a limited liability company". (έμφαση δοθείσα) Μια συμφωνία μετόχων δεν μπορεί να δεσμεύει αυτομάτως και άνευ ετέρου μελλοντικούς μετόχους. Όπως αναφέρεται στη σελ. 68: "4.4 Whereas one of the features of the articles of association is that they automatically bind any new shareholder, the separate shareholders' agreement must be altered to include the new shareholders if it is to become binding on them. The common method in practice is to require a new shareholder to execute a deed of adherence". Περαιτέρω, δεν απαγορεύεται σε μη μετόχους να είναι συμβαλλόμενα μέρη σε μια τέτοια συμφωνία, εκτός αν η ιδιότητα του μετόχου συνιστά όρο ή προϋπόθεση για τη συμμετοχή ("...unless that is a term or requirement of that agreement", σελ. 68). Όπως εξηγείται σε άλλα σημεία, η συμφωνία μετόχων αποσκοπεί στο να αποτελέσει ένα νομικώς δεσμευτικό συμβόλαιο μεταξύ των μετόχων κάποιας εταιρείας. Οι μέτοχοι έχουν το δικαίωμα να δεσμεύσουν τους εαυτούς τους μέσω κάποιας συμφωνίας μετόχων. Το αντικείμενο της συμφωνίας είναι η εξειδίκευση του τρόπου κατά τον οποίο η μετοχική σχέση των συμβαλλομένων θα ρυθμίζεται (σελ. 2) αλλά όχι μόνο. Όπως εξηγείται, μια τέτοια συμφωνία είναι δυνατόν να αφορά πληθώρα θεμάτων. Οι σκοποί για τους οποίους συνάπτονται τέτοιες συμφωνίες παρατίθενται επίσης στο πιο πάνω σύγγραμμα και έχουν ως εξής στη σελ. 53: "4.7 As explained in Chapter 1, the purpose of a shareholders' agreement in every instance is: • to modify, as far as possible, the legal framework provided by the Com­panies legislation and particularly by the company's constitutional document(s), the articles of association and any special resolution or unanimous agreement: CA 2006, ss 17 and 29; • to anticipate some of the problems which can arise, particularly in relation to management, constitutional and exit issues; • to deal with matters which: (i) The parties do not wish to be known generally by the public (and especially not by competitors or creditors); (ii) Are not usually included in the articles of association; and (iii) confer rights on shareholders in some capacity other than as members". (έμφαση δοθείσα) Παρά λοιπόν τα όσα έχουν πιο πριν εισαγωγικά σημειωθεί και έχοντας υπόψιν τις πιο πάνω γενικές αρχές για το θέμα, θα συμφωνήσω ότι ασχέτως και του τίτλου, το Τεκμήριο 1 συνιστά συμφωνία των οκτώ από τους δώδεκα μετόχους μαζί με τέσσερις άλλους ιατρούς ως προς τον τρόπο λειτουργίας του Αρεταίειου Νοσοκομείου, η οποία μεταξύ άλλων ζητημάτων που αφορούσαν τη λειτουργία της κλινικής, αποσκοπούσε επίσης στο να προσφέρει σε όλους και κάποια δικαιώματα υπό την ιδιότητα αυτών ως ιατρών στην κλινική. Η ορθή ονομασία είναι "ποσοστά" ή "προμήθειες" επί της αξίας των εσόδων του Αρεταίειου τα οποία προήλθαν από παραπομπές των εν λόγω ιατρών, δηλαδή από δικούς τους πελάτες‑ασθενείς. Αναμφίβολα, δεν απαιτείται ιδιαίτερη ανάλυση περί του ότι πρόκειται για έσοδα τα οποία κανονικά θα κατέληγαν στην εταιρεία, της οποίας ένας από τους βασικούς σκοπούς είναι να καρπούται την εκμετάλλευση των κλινικών της. Με άλλα λόγια, είναι σαφές ότι μια τέτοια ρύθμιση μειώνει το εισόδημα της εταιρείας στην πηγή του, αφού στην πραγματικότητα ισοδυναμεί με τη μη κατάληξή του στην Εταιρεία αλλά απόδοσή του στους ιατρούς. Το ουσιωδέστερο ερώτημα λοιπόν, είναι το κατά πόσον δεσμεύεται η Εταιρεία από τη συμφωνία των οκτώ μετόχων, Τεκμήριο
  3. Γενικά, η ίδια η εταιρεία δύναται να είναι συμβαλλόμενο μέρος σε συμφωνία μετόχων υπό τον όρον ότι με αυτή δεν στερείται εξουσιών τις οποίες έχει είτε από τον Νόμο είτε από το Ιδρυτικό και Καταστατικό της. Καθοδηγητική επί του θέματος θεωρείται η υπόθεση Russel v. Northern Bank Development Corpn
(1992)3 All Ε.R. 161 της οποίας οι αρχές συνοψίζονται στη σελ. 56 του πιο πάνω συγγράμματος ως εξής: "4.18 The decision in Russell makes it absolutely clear that: • A shareholders' agreement binds only the shareholders who are parties to it. Future incoming shareholders are not bound unless they sign up to the agreement; • A company itself may be a party to a shareholders' agreement but cannot be a party to any such agreement which purports to restrict any of its statutory powers, such as the power to alter its articles. Put another way, any provision in any agreement to which a company is a party which is inconsistent with a statutory power of the company, is ineffective as against the company, and if that provision is not severable from the rest of the agreement it may invalidate the entire agreement; • no action for damages or an injunction by or against the company will lie if based on such an agreement; and • The provisions of the agreement may still bind the shareholders, provided those offending parts purporting to restrict the com­pany's statutory rights can be severed from the rest of the agreement, and can survive on their own despite their severance". (έμφαση δοθείσα) Για την ερμηνεία πάντως τέτοιων εγγράφων ισχύουν οι γενικές αρχές ερμηνείας συμβάσεων. Βασικό κριτήριο για την ερμηνεία αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων και όρων της συμφωνίας. Για να διακριβωθεί η σημασία και το πραγματικό νόημα των όρων της, πρέπει το κείμενό της να ερμηνεύεται συνολικά και όχι αποσπασματικά, ούτως ώστε να αποφεύγεται ο κίνδυνος δυσαρμονίας στην εξήγησή τους, η οποία στο τέλος δεν θα αντικατοπτρίζει αντικειμενικά την πρόθεση των μερών (βλ. Ανόρθωσις ν. Απόλλων
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 518). Η ουσία όμως είναι πως τέτοιου είδους συμφωνίες δεν διαφέρουν ούτε ως προς την εφαρμοζόμενη αρχή του δικαίου των συμβάσεων, ήτοι ότι είναι δεσμευτικές και εφαρμόσιμες μόνο μεταξύ των συμβαλλομένων μερών. Ως αναφέρεται στη σελ. 59: "Shareholders' agreements are enforceable in the same way as any private contract between the contracting shareholders. They are personal to the parties who execute the agreement". Στην πραγματικότητα, το χρησιμοποιηθέν στην υπόθεση Russel (άνω) απόσπασμα από την παλαιά υπόθεση Welton v. Saffery
(1897)AC299, δίδει την απάντηση στο επίμαχο ερώτημα σφραγίζοντας και την τύχη της αξίωσης ως προς αυτή την πτυχή: "Of course, individual shareholders may deal with their own interests by contract in such a way as they may think fit, but such contracts, whether made by all or some only of the shareholders, would create personal obligations, or an exceptio personalis against themselves only, and would not become a regulation of the company, or be binding on the transferees of the parties to it, or upon new or non-assenting shareholders". (έμφαση δοθείσα) Στην βάση λοιπόν όλων των πιο πάνω, διαπιστώνεται ότι οι αποκαλούμενοι "κανονισμοί" ή η "συμφωνία μετόχων" και δη οτιδήποτε περιέχεται στο Τεκμήριο 1, δεν είναι δεσμευτικό ούτε εφαρμόσιμο απέναντι στην Εταιρεία. Θα πρέπει όμως να σημειώσω πως ακόμα και αν κατέληγα σε διαφορετική διαπίστωση και πάλι δεν θα συμφωνούσα ότι έτυχαν εφαρμογής οι συγκεκριμένοι κανονισμοί για τα ποσοστά οποτεδήποτε, αφού προφανώς το αντίθετο συνέβη. Κατ' αρχάς, οι ίδιες οι αξιώσεις οι οποίες εκτείνονται σε όλα τα πρώτα έτη λειτουργίας του νοσοκομείου (ήτοι από το 2006 και εντεύθεν μέχρι και το 2010) καταδεικνύουν ότι ποτέ δεν έτυχαν εφαρμογής οι συγκεκριμένες πρόνοιες. Αντιθέτως, όλη η προσκομισθείσα μαρτυρία καταδεικνύει ότι λόγω της οικονομικής δυσχέρειας είχαν ληφθεί αποφάσεις μη καταβολής οποιωνδήποτε ποσοστών. Ειδικότερα και αρχής γενομένης από τις 28.3.06, Τεκμήριο 7, είχε ληφθεί απόφαση όπως τα έσοδα κάθε ιατρού καταγράφονται και να δίδεται αναλογικό "μέρισμα" μόνον εφόσον υπάρχει κέρδος. Κατά δεύτερο αλλά κυριότερο, κατά τον επόμενο χρόνο και δη στις 18.10.07, Τεκμήριο 8, αποφασίστηκε όπως μη δοθούν οι προμήθειες για τα έτη 2006 και
  1. Δεν θα συμφωνούσα ότι αυτή η απόφαση ήταν προσωρινή ή υπό αίρεση. Κατά τη γνώμη μου, ήταν μια σαφέστατη, οριστική και αμετάκλητη απόφαση της οποίας η ουσία εμπεριέχεται στη φράση "να μην δοθούν για τα έτη 2006 και 2007". Η απόφαση αυτή σαφώς και μπορούσε να αλλάξει οποτεδήποτε αργότερα. Δεν υπάρχει κάτι που το απαγορεύει. Πλην όμως, δεν υπάρχει μαρτυρία ότι επήλθε τέτοια αλλαγή οποτεδήποτε. Απόδειξη τούτου η απαίτηση για καταβολή τους, την οποίαν υπέγραψαν οι 15 ιατροί στις 31.10.08, Τεκμήριο 9 και στις 19.1.09, Τεκμήριο 10 καθώς και το γεγονός ότι ο Δρ Σεργίου άρχισε, εις αντίδραση, να κατακρατεί ποσά τα οποία έπρεπε να είχε καταβάλει εκείνος στην Εταιρεία, πράμα που οδήγησε τόσο στην πρώτη αγωγή όσο και στα γεγονότα Οκτωβρίου του
  2. Στη βάση των προηγηθέντων, δεν θα συμφωνούσα ότι τίθεται θέμα εφαρμογής των αρχών του κωλύματος (estoppel by conduct) ούτε ως προς τη δεσμευτικότητα της συμφωνίας απέναντι στην εταιρεία ούτε ως προς την ειδικότερη αξίωση για καταβολή προμηθειών. Ειδικά ως προς την αξίωση για προμήθειες, επαναλαμβάνω πως το αντίθετο συνέβη αφού όχι μόνο δεν υπήρξε ποτέ καταβολή τους, αλλά αντίθετα, υπήρξαν αποφάσεις περί της μη καταβολής τους εκτός αν το επέτρεπε η οικονομική κατάσταση, πράγμα το οποίο δεν έχει γίνει. Δυσφήμηση‑ Επιζήμιος Ψευδολογία Η αξίωση του Δρος Σεργίου για αποζημιώσεις ένεκα δυσφήμησης και επιζήμιας ψευδολογίας βασίζεται στα άρθρα 18 και 25 αντίστοιχα του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.
  3. Ανάλυση των σχετικών με τα αδικήματα αυτά νομικών αρχών περιέχεται στο σύγγραμμα των Αρτέμη και Ερωτοκρίτου "Αστικά Αδικήματα", Τόμος 1, σελ. 59‑91 και στο σύγγραμμα του Π. Πολυβίου "Η Δυσφήμιση στο Κυπριακό και Ευρωπαϊκό Δίκαιο", έκδοση 2019, σελ. 13‑27 και 367‑371, τις οποίες έχω υπόψιν χωρίς να απαιτείται η εδώ αναλυτική επανάληψή τους. Στην παρούσα περίπτωση, έχουν προκύψει όντως δύο γεγονότα, ήτοι (ii) ότι η διοίκηση του Αρεταίειου έδωσε οδηγίες πως το προσωπικό και οι συνεργάτες θα έπαυαν να συνεργάζονται με τον Δρα Σεργίου και (iii) ότι εμφανίστηκαν στον χώρο του Αρεταίειου ανακοινώσεις με παρόμοιο περιεχόμενο όπως αυτό του Τεκμηρίου
  4. Ως προς το πρώτο γεγονός, στην πραγματικότητα αυτό συνιστά αναπαραγωγή των όσων περιέχονται στην επιστολή Τεκμήριο
  5. Οι οδηγίες της Εταιρείας βασικά ήταν όπως επειδή ο Δρ Σεργίου κατακρατούσε ποσά που ανήκαν στην Εταιρεία, το προσωπικό και οι συνεργάτες της να παύσουν να παρέχουν υπηρεσίες στον ίδιο. Επιπλέον, για το δεύτερο γεγονός, δεν έχει υπάρξει οποιαδήποτε συγκεκριμένη μαρτυρία περί διασύνδεσης της ίδιας της Εταιρείας με τέτοιες ανακοινώσεις ή με τοποθέτησή τους σε οποιονδήποτε δημόσιο χώρο του νοσοκομείου. Αντιθέτως, υπήρξε αξιόπιστη μαρτυρία ότι η Εταιρεία δεν είχε δώσει τέτοιες οδηγίες, οπότε δεν τίθεται ζήτημα εμπλοκής της σε τέτοιου είδους ενέργειες, τουλάχιστον στη βάση της μαρτυρίας που έχει παρουσιαστεί. Το ουσιωδέστερο όμως είναι πως σαφώς ελλείπει ουσιαστικό συστατικό στοιχείο και των δύο αδικημάτων καθότι στην περίπτωση του ενός δεν υπήρχε οτιδήποτε το δυσφημιστικό και στην περίπτωση του άλλου, δεν υπήρχε οτιδήποτε το ψευδές. Όπως έχει καταδειχθεί, αφενός όντως ο Δρ Σεργίου είχε κατακρατήσει χρήματα (για τα οποία έχει ήδη δεχθεί απόφαση) και αφετέρου η Εταιρεία έπραξε όχι με κακή πίστη με σκοπό την πρόκληση ζημιάς στον ίδιο, αλλά σε μια καλόπιστη προσπάθεια υπεράσπισης των δικαιωμάτων της, ήτοι προς είσπραξη ποσών τα οποία έχει καταδειχθεί ότι δικαιούτο. Κατάληξη Στη βάση όλων των ανωτέρω, είναι προφανές ότι: α) Στην αγωγή υπ' αρ. 6933/10 η απαίτηση της Εταιρείας και οι δηλώσεις υπό Α και Β στην ανταπαίτηση του Δρος Σεργίου έχουν καλυφθεί και ενσωματωθεί στην παλαιότερη απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 5.2.20 ενώ οι αξιώσεις υπό Γ και Δ δεν μπορούν να επιτύχουν, για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί. β) Στην αγωγή υπ' αρ. 9124/10 οι αξιώσεις του Δρος Σεργίου αφορούν την έκδοση διαφόρων διαταγμάτων και τη χορήγηση αποζημιώσεων σε σχέση με τα γεγονότα του Οκτωβρίου του
  6. Όλες οι αξιώσεις αυτές προέκυψαν από την απόφαση της Εταιρείας κατά την περίοδο εκείνη να μην παρέχει υπηρεσίες στον Δρα Σεργίου και τούτο λόγω της κατακράτησης χρημάτων της Εταιρείας. Με τη διευθέτηση του ζητήματος εκείνου και την έκδοση σχετικής απόφασης, δεν θεωρώ ότι υπάρχει ανάγκη ή δικαιολογείται η έκδοση οποιασδήποτε περαιτέρω απόφασης ή διατάγματος σχετικά με το θέμα. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για την ανταπαίτηση της Εταιρείας, η οποία ούτως ή άλλως με την αγόρευσή της περιορίστηκε στην προώθηση της θέσης ότι δεν δεσμεύεται από τη συμφωνία, για την οποία και έχει δικαιωθεί, χωρίς να είναι απαραίτητη η έκδοση ξεχωριστού διατάγματος ή δήλωσης για τον σκοπό αυτό. Ως εκ τούτου, οι δύο αγωγές αποσυνενώνονται και Α) Η αγωγή και η ανταπαίτηση στην 9124/10 απορρίπτονται με έξοδα υπέρ της Εναγομένης και εις βάρος του Ενάγοντος ως θα υπολογιστούν συν ΦΠΑ και νόμιμο τόκο από σήμερα. Β) Η ανταπαίτηση στην αγωγή 6933/10 απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας και εις βάρος του Εναγομένου ως θα υπολογιστούν συν ΦΠΑ και νόμιμο τόκο από σήμερα. Γ) Νοείται ότι για την περίοδο από 25.10.11 μέχρι σήμερα που οι αγωγές ήταν συνενωμένες, θα υπολογιστεί ένα σετ εξόδων. (Υπ.) Χ. Β. Χαραλάμπους Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.