ADSPORT LTD ν. I.K. PRINTDIRECT LTD, Αρ. Αγωγής: 5500/2015, 30/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A477 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ξ. Ξενοφώντος, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5500/2015 Μεταξύ: ADSPORT LTD Ενάγουσα -και- I.K. PRINTDIRECT LTD Εναγόμενη --------------- Ημερομηνία: 30/10/2020 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα - Εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενη: κα Λοϊζίδου μαζί με κο Α. Πετρίδη Για την Εναγόμενη - Εξ΄ανταπαιτήσεως Ενάγουσα: κος Καραΐσκος Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα αξιώνει με την παρούσα αγωγή ποσό €6,693.75 ως υπόλοιπο οφειλόμενο δυνάμει σύμβασης προσφοράς διαφημιστικών υπηρεσιών. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, η Εναγόμενη, εταιρεία στη Λεμεσό προσέγγισε την Ενάγουσα, η οποία ασχολείται με διαφημιστικές εργασίες, ζητώντας της να προωθήσει τα προϊόντα, υπηρεσίες και λογότυπό της σε διαφημιστικές πινακίδες τις οποίες η Ενάγουσα εγκατέστησε και διαχειρίζεται στο ΓΣΠ στη Λευκωσία. Η συμφωνηθείσα χρέωση ήταν για συνολικό ποσό €8,295 και η Εναγόμενη ανέλαβε την υποχρέωση να πληρώσει την Ενάγουσα. Εκδόθηκαν δύο τιμολόγια, το ένα στις 15/9/14 για ποσό €3,333.32 πλέον €633.33 Φ.Π.Α. (€3,966.65) και το άλλο ημερομηνίας 14/1/2015 για ποσό €4.166.68, πλέον €791.67 Φ.Π.Α. (σύνολο €4938.35). Περαιτέρω η Ενάγουσα άνοιξε και διατηρούσε χρηματοπιστωτικό λογαριασμό, με βάση τον οποίο η Εναγόμενη έναντι των εν λόγω τιμολογίων κατέβαλε στις 22/9/2014 και κατόπιν πολλών οχλήσεων της Ενάγουσας μόνο το ποσό των €2.231.25, με αποτέλεσμα κατά το χρόνο καταχώρησης της Αγωγής να παραμείνει οφειλόμενο υπόλοιπο, το ποσό των €6.693.
- Παρασχέθηκαν κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 16/11/2016 και σχετικές (περισσότερες και καλύτερες) λεπτομέρειες κυρίως σε σχέση με τους όρους της συμφωνίας (προσφερθείσες υπηρεσίες, περίοδοι, ποσά και δόσεις πληρωμής). Στην Υπεράσπισή και Ανταπαίτηση, η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα παρουσιάστηκε ως διαχειριστής πινακίδων και συνήψαν συμφωνία μεταξύ τους και κατέβαλε στην Ενάγουσα ποσό €2,231.25 για υπενοικίαση πινακίδων σε αποκλειστικούς πελάτες της Εναγομένης μέσω αυτών (παρ. 6). Η Εναγόμενη διαπιστωσε ότι ο διαφημιστικός χρόνος ήταν πολύ μικρότερος από αυτόν που συμφωνήθηκε και αποτέλεσμα ήταν να τερματιστεί η συμφωνία (παρ.9). Ζητείται ακύρωση της συμφωνίας των μερών λόγω δόλου και παρανομίας και επικαλείται η Εναγόμενη ότι εξαπατήθηκε από την Ενάγουσα, η οποία παρουσιάστηκε ότι αποτελεί νομικό πρόσωπο που είχε αποκλειστικά δικαιώματα διαχείρισης διαφημιστικών πινακίδων εντός του Γ.Σ.Π και έπεισε την Εναγόμενη ότι θα μπορούσαν να συνάψουν συμφωνία μαζί τους έναντί συμφωνημένου ανταλλάγματος για παραχώρηση προκαθορισμένου διαφημιστικού χρόνου σε διαφημιστικές πινακίδες εντός του αγωνιστικού ποδοσφαιρικού χώρου του σταδίου Γ.Σ.Π. (παρ.10 της Υπεράσπισης). Για την Ενάγουσα έδωσε μαρτυρία ο Διευθυντής της XXXXX Χρήστου (Μ.Ε.1). Σύμφωνα με την μαρτυρία του, η Ενάγουσα στα πλαίσια της συνεργασίας της με την Εναγόμενη εταιρεία, με βάση συμφωνίας ημερ. 29/08/2014 για παροχή διαφημιστικών υπηρεσιών σε πινακίδες στο στάδιο ΓΣΠ στη Λευκωσία, όπου θα διαφημιζόταν με διαφημιστικό λογότυπο η «»Blue Eyes Navigation», δικαιούται να λάβει συνολικό ποσό €6,693.
- Η συμφωνία των μερών, η οποία και κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3Α, προνοούσε την τοποθέτηση διαφημίσεων σε πινακίδες κατά την διάρκεια των εντός έδρας ποδοσφαιρικών αγώνων ΑΠΟΕΛ και ΟΜΟΝΟΙΑΣ από την πρώτη αγωνιστική του ποδοσφαιρικού έτους 2014-2015 έως και την τελευταία. Αναλήφθηκε η υποχρέωση καταβολής €7,500 με το ποσό να ήταν πληρωτέο σε 4 ισόποσες δόσεις των €1,875 πλέον Φ.Π.Α. (πληρωτέες με την υπογραφή της συμφωνίας στις 29/08/2014, την 01/11/2014, την 01/01/2015 και την 01/03/2015). Παρόλο που η Ενάγουσα ανταποκρίθηκε πλήρως στις δικές της συμβατικές υποχρεώσεις, η διευθέτηση δεν τηρήθηκε από την Εναγόμενη. Συμφωνήθηκε επίσης ότι αρμόδιο για οποιεσδήποτε διαφορές που θα προέκυπταν από τη συμφωνία, θα ήταν το Ε.Δ. Λευκωσίας. Η Ενάγουσα με βάση κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 4) και δύο τιμολόγια τα οποία κατατέθηκαν (Τεκμήρια 5 και 6), προέβηκε σε χρέωση της Εναγόμενης, η οποία και κατέβαλε περί της 22/09/2014 ποσό €2,231.
- Έγινε προσπάθεια πριν την καταχώρηση της αγωγής να εισπραχθεί το οφειλόμενο ποσό χωρίς αποτέλεσμα και γι' αυτό η Ενάγουσα προχώρησε στην καταχώρηση της αγωγής. Αντεξεταζόμενος, ανάφερε ότι η εταιρεία τους είναι η μεγαλύτερη εταιρεία εξωτερικής διαφήμισης στην Κύπρο και στο εξωτερικό. Προβαίνει σε διαφημίσεις σε αεροδρόμια, εμπορικά κέντρα, στάδια, αυτοκινητόδρομους, κ.ά, διαθέτοντας μικρούς και μεγάλους πελάτες. Σε σχέση με το στάδιο Γ.Σ.Π. έχουν χιλιάδες πελάτες. Η Ενάγουσα εργοδοτεί πέραν των 50 ατόμων. Ερωτώμενος αν δίδεται κάποιος κωδικός στους πελάτες της Ενάγουσας απάντησε ότι ο πελάτης, αφού υπογράφει το συμβόλαιο καταβάλλει τις δόσεις του. Εσωτερικά δίδεται ο κωδικός, αλλά δεν αναγράφεται στα συμβόλαια. Δεν θυμάται τον κωδικό της Εναγόμενης εταιρείας. Ερωτώμενος αν στα τιμολόγια Τεκμήρια 5 και 6 αναγράφεται κωδικός πελάτη, απάντησε ότι στα τιμολόγια αναγράφεται ο αριθμός τιμολογίου και άλλα στοιχεία και στη συνέχεια ότι η Εναγόμενη εταιρεία επί 6 χρόνια, υποσχέθηκε εκατοντάδες φορές ότι θα πληρώσει την Ενάγουσα. Ερωτώμενος αν ο κωδικός CO στα τιμολόγια αντιστοιχεί στην Εναγόμενη, απάντησε ότι δεν γνωρίζει αν αφορά αποκλειστικά στην Εναγόμενη ή σε ομάδα πελατών συγκεκριμένου τμήματος. Δεν θυμάται ποιο πρόσωπο προέβηκε σε συγκεκριμένη εγγραφή στα τιμολόγια. Ο ίδιος είναι ο Διευθυντής στην εταιρεία και μπορεί να λείπει και δύο μήνες. Δεν θυμάται ποιος έδωσε οδηγίες για λήψη δικαστικών μέτρων. Νιώθει ότι βρίσκεται σε δύσκολη θέση λόγω του ότι ουδέποτε είχε πρόβλημα με οποιοδήποτε πελάτη. Είχε φέρει κάποια έγγραφα τα οποία είχε μαζί του για να τον βοηθήσουν να αποδείξει την υπόθεσή του, λόγω του ότι βοηθούσε σε κάποιο ίδρυμα την προηγούμενη ημερομηνία της αντεξέτασης του, προετοιμάστηκε το πρωινό πριν την παρουσία του στο Δικαστήριο και είχε μαζί του υλικό σε σχέση με δύο δίκες. Σε σχέση με το Τεκμήριο 3Α (συμφωνία), οι δύο μάρτυρες που υπέγραψαν ήταν άτομα της Ενάγουσας εταιρείας και το υπογραμμένο αντίγραφο για την Εναγόμενη στάλθηκε σε εκείνον υπογραμμένο μέσω τηλεομοιότυπου, από τον XXXXX Αβραάμ. Και τα δύο άτομα της εταιρείας υπέγραφαν την παραλαβή του φαξ σύμφωνα με τη μέθοδο που ακολουθείται από την εταιρεία. Δέχθηκε ότι δεν υπήρχε αναφορά στην 1η σελίδα της συμφωνίας και ούτε φαινόταν υπογραφή πελάτη. Ο ίδιος δεν θυμάται αν είχε παραλάβει ολόκληρο το φαξ ή γιατί αναγραφόταν το όνομα «Print Direct» στη σελίδα 2 της συμφωνίας. Όταν ζητήθηκε να ξεκαθαρίσει ουσιαστικά τη διαφορά στις προβλεπόμενες από τη συμφωνία (Τεκμήριο 3Α) ημερομηνίες καταβολής των ποσών (η παρ. 7 αυτής αναφέρεται σε 4 δόσεις πληρωτέες με την υπογραφή της συμφωνίας και τρεις δόσεις στις 1/11/2014, 1/1/2015 και 1/3/2015) με τις σχετικές ημερομηνίες των τιμολογίων, εξήγησε ότι οι ημερομηνίες πληρωμής που αναγραφόταν στη συμφωνία ήταν τυπικές και κανένας σχεδόν πελάτης δεν πληρώνει τις υποχρεώσεις του, ούτε στην ώρα του, ούτε τηρεί κατά γράμμα τις υποχρεώσεις του. Η Εναγόμενη τιμολογήθηκε δύο φορές γιατί η Ενάγουσα τιμολογεί δύο φορές το χρόνο. Η Εναγόμενη πλήρωσε κατόπιν πίεσης μόνο τη μία δόση, δηλαδή €1,875 πλέον Φ.Π.Α. σύνολο €2,321, η οποία δεν θυμάται ακριβώς πότε πληρώθηκε. Το υπόλοιπο ποσό είναι €6,693.75 πλέον Φ.Π.Α. Τα τιμολόγια δεν είναι υπογεγραμμένα γιατί σε κανένα τιμολόγιο δεν υπογράφει ο πελάτης. Ο ίδιος δεν ελέγχει τα τιμολόγια κάθε πελάτη, δεν έκανε τις καταχωρήσεις σε σχέση με την Εναγόμενη στο σύστημα της Ενάγουσας. Δεν δέχθηκε επίσης ότι η κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 4), είναι προκατασκευασμένη. Η διαφήμιση για την «Blue Eyes Navigation» έπαιζε για όλο το χρόνο και μάλιστα σε περισσότερες προβολές από την προβλεπόμενη συμφωνία. Προχωρώ σε αξιολόγηση της μαρτυρίας από τα όσα τέθηκαν ενώπιόν μου. Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα των Τ. Ηλιάδη και Ν.Γ. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014, σελ. 135: «Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν. Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 489) αλλά αντιπαραβάλλεται και διρευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν. Ηροδότου
(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεών της και συναρτάται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 159/09, ημ. 4.5.12).» Στην υπόθεση Demil Imports Exports v. Ζήνων Κωνσταντινίδης
(2011)1Α Α.Α.Δ. 462, αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Στις αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη. Στην υπόθεση Μαρσέλ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη, εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και εάν η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά η αντίθετη, εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. (Βλέπε μεταξύ άλλων Phipson on Evidence, 14th Edition, par.4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 614.)» Στην υπόθεση Αθηνής Σωτήρης ν. Δημοκρατίας,
(2008)2 Α.Α.Δ. 256, τονίστηκε ότι: « Ο δικάζων, επομένως, δικαστής βρίσκεται στην πλεονεκτική θέση να παρακολουθεί τη ζωντανή διαδικασία και να κρίνει από το σύνολο της συμπεριφοράς του μάρτυρα την έμφυτη κλίση του προς την φιλαλήθεια ή το ψεύδος. Όταν βεβαίως αναφερόμαστε σε συμπεριφορά του μάρτυρος δεν εννοούμε το ύφος με το οποίο εξωτερικεύει τη μαρτυρία του, γιατί μπορεί π.χ. να έχει υποκριτικές ικανότητες ή αντίθετα κάποια εγγενή αδυναμία στην εκφορά του λόγου. Εννοούμε, κατά κύριο λόγο, το περιεχόμενο της μαρτυρίας το οποίο ελέγχεται με τη βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Ασφαλώς στην αξιολόγηση όλων των πιο πάνω κυρίαρχο ρόλο έχει ο δικαστής που χρησιμοποιεί εκτός από τις νομικές του γνώσεις και την εμπειρία και κοινή λογική. Με αυτά τα κριτήρια, και στη βάση του συνόλου της συμπεριφοράς του μάρτυρα, κρίνει για την αξιοπιστία ενός μάρτυρα.». Στο σύγγραμμα των Τ.Ηλιάδη και Ν.Γ.Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές», σελ. 355, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την αξιολόγηση του περιεχομένου εγγράφων: «Τόσο στην περίπτωση κατάθεσης πρωτότυπου εγγράφου όσο και στην περίπτωση κατάθεσης αντιγράφου του, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια, στα πλαίσια της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, να αξιολογεί το περιεχόμενο του και αφού λάβει υπόψη τα περιστατικά της υπόθεσης να το δεχθεί ολόκληρο ή μέρος του, αναλόγως και του βαθμού στον οποίο το θέμα αποτελεί επίδικο γεγονός (Federal Bank of Lebanon (SAL) ν Σιακόλα
(2011)1(Β) ΑΑΔ 1422)» (σελ. 355) Ο Μ.Ε.1 δεν απαντούσε με ευθύτητα στις ερωτήσεις που του τίθεντο και ήταν σε κάποια σημεία φλύαρος και προσπαθούσε να αναδείξει άσχετα ζητήματα με την υπόθεση όπως το κοινωνικό του έργο αλλά και να μεγαλοποιήσει την ενώπιον του Δικαστηρίου υπόθεση, ισχυριζόμενος π.χ. ότι δεν είχε ποτέ πρόβλημα με πελάτη, προφανώς για να κερδίσει τη συμπάθεια του Δικαστηρίου. Ειδικά όταν του ζητείτο να εξηγήσει τον κωδικό πελάτη επί των τιμολογίων, ήταν ξεκάθαρο ότι απέφευγε να απαντήσει ευθέως. Δεν μου έκανε την καλύτερη εντύπωση, όμως θεωρώ ότι είπε την αλήθεια ως προς την ύπαρξη συμφωνίας της Εναγόμενης με την Ενάγουσα, αφού οι προφορικοί του ισχυρισμοί συναξιολογούνται με τα έγγραφα που κατέθεσε και ιδιαίτερα τη συμφωνία Τεκμήριο 3 αλλά και με τη δικογραφημένη από την Εναγόμενη παραδοχή της ύπαρξης συμφωνίας αλλά και της πληρωμής ποσού €2,231.25 από την Εναγόμενη προς την Ενάγουσα εταιρεία, θεωρώ ότι είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Εδώ επισημαίνω ότι η πορεία αντεξέτασης του Μ.Ε.1 δεν συνάδει με την δικογραφημένη θέση της Εναγόμενης ότι ο διαφημιστικός χρόνος ήταν μικρότερος από τον συμφωνηθέντα και ότι η συμφωνία είχε τερματιστεί. Στην Υπεράσπισή της δε η Εναγόμενη δεν αρνείται την ύπαρξη συμφωνίας μεταξύ των μερών αλλά και την καταβολή ποσού από την ίδια προς την Ενάγουσα, ποσό το οποίο αξιώνει ανταπαιτητικώς. Παρά όμως τις δικογραφημένες θέσεις της Εναγόμενης, στο Δικαστήριο υπήρξε ευθεία αμφισβήτηση του Τεκμηρίου 3A (συμφωνίας), αν και δεν αμφισβητήθηκε η υπογραφή του Παναγιώτη Αβραάμ εκ μέρους της «Print Direct Ltd». Είναι επίσης απορίας άξιον πως εγείρεται ανταπαίτηση από την μία την Εναγόμενη βάσει της συμφωνίας και από την άλλη αμφισβητείται η εν λόγω συμφωνία. Θα προβώ σε ειδική ανάλυση του Τεκμηρίου 3Α για το οποίο έγινε πολύς λόγος κατά την αντεξέταση του μάρτυρα ότι η σελίδα 1 αυτού δεν ήταν υπογεγραμμένη από την Εναγόμενη. Κατ΄ αρχήν θεωρώ ότι αυτή ήταν η συμφωνία των Εναγομένων με τους Ενάγοντες η οποία αναφέρεται και στην Έκθεση Απαίτησης και στις Περισσότερες και Καλύτερες Λεπτομέρειες. Εν πρώτοις, η υπογραφή επί της σελ. 2 της συμφωνίας δεν αμφισβητείται. Δεν είναι επίσης τέτοιο το περιεχόμενο της 1ης σελίδας ώστε να μπορεί να συναχθεί ότι με οποιοδήποτε τρόπο παραποιήθηκε και ότι παρουσιάστηκε ένα άλλο κείμενο από τη συμφωνία την οποίαν οι ίδιοι οι Εναγόμενοι δέχονται ότι υπήρξε. Στην πρώτη σελίδα αναφέρονται κάποιοι γενικοί όροι και στη 2η σελ. περιέχονται όροι με αρ. 5-
- Αυτοί αναφέρονται και στα ποσά και στις πληρωμές και στη διάρκεια της σύμβασης και στο ποια θα ήταν η υπηρεσία που θα παρεχόταν στον πελάτη (διαφημιστικά spots). Θα αναμενόταν λογικά από την Εναγόμενη ότι εφόσον αμφισβητούσε έστω μέρος του Τεκμηρίου 3Α, συμφωνίας την ύπαρξη, ότι εφόσον μάλιστα αποδεχόταν στην Υπεράσπισή της την ύπαρξη της συμφωνίας, ότι θα παρουσίαζε και κάποια σχετική μαρτυρία (π.χ. τη συμφωνία την οποίαν η ίδια παραδεχόταν) στο Δικαστήριο. Και αυτό δεν θεωρώ ότι αντιστρέφει καθοιονδήποτε τρόπο το βάρος απόδειξης που εννοείται ότι είναι στην Ενάγουσα. Στη Γραπτή Αγόρευσή του δε ο κ. Καραϊσκος εγείρει ζήτημα ότι δεν είναι το ίδιο πρόσωπο αυτό που ενάγεται με την αναφερόμενη στο Τεκμήριο 3Α εταιρεία (στη συμφωνία το όνομα συμβαλλόμενου είναι ελαφρώς διαφορετικό από αυτό της Αγωγής). Δεν υποβλήθηκε όμως στο μάρτυρα ότι συμβλήθηκε με άλλη εταιρεία και όχι με την Εναγόμενη. Η ύπαρξη της συμφωνίας όπως έχω προαναφέρει δεν αμφισβητείται από την Εναγόμενη η οποία την παραδέχεται στην Υπεράσπισή της. Επίσης το όνομα «Print Direct» ελάχιστο διαφέρει με την επωνυμία «I. K. Print Direct». Δεν μπορώ εδώ να μην λάβω υπόψη την σύνοψη μαρτυρίας που καταχωρήθηκε στις 12/05/2017, και η οποία βρίσκεται εντός του φακέλου του Δικαστηρίου εκ μέρους της Εναγόμενης, αναφέρεται ως έχω επισημάνει και πιο πάνω και το όνομα του κου XXXXX Αβραάμ, ο οποίος φαίνεται να υπογράφει το Τεκμήριο 3Α για την Print Direct Ltd και θα έδινε μαρτυρία αναφορικά με τη συμφωνία. Η υπογραφή του XXXXX Αβραάμ δεν αμφισβητήθηκε ως προς τη γνησιότητά της. Πως βρέθηκε επί του εγγράφου αν δεν ήταν αυθεντική; Το εν λόγω πρόσωπο μάλιστα (XXXXX Αβραάμ) δηλωνόταν και ως μάρτυρας στον Κατάλογο Μαρτύρων που η Εναγόμενη παρουσίασε στο Στάδιο των Οδηγιών. Επίσης προς τι να καταβληθεί ποσό €2,231.25 αν όχι για συμφωνία μεταξύ των μερών την οποία καταβολή ποσού η Εναγόμενη παραδέχεται (βλ. παρ.6 της Υπεράσπισης); Δέχομαι συνεπώς ως αληθή την εκδοχή του μάρτυρα ως προς τις συνθήκες υπογραφής του εγγράφου, δηλαδή ως προς τη λήψη με φαξ του κειμένου. Ως προς τις περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες που δόθηκαν, θέτει ζήτημα η πλευρά της Εναγόμενης ότι οι λεπτομέρειες που έδωσε η Ενάγουσα αποκαλύπτουν άλλη βάση αγωγής από αυτήν την οποία έχει δικογραφηθεί. Αντιπαραβάλλοντας τις δοθείσες περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες με την Έκθεση Απαίτησης, αδυνατώ να ακολουθήσω τη συλλογιστική που προβάλλεται και δεν εντοπίζω οποιαδήποτε αντίθεση ή να προκύπτει οιοδήποτε πρόβλημα. Τέθηκε επίσης ζήτημα σε σχέση με τα εκδοθέντα τιμολόγια Τεκμήρια 5 και
- Δεν είναι μεν υπογεγραμμένα και δεν μπορώ να θεωρήσω ως παραδεδεγμένο το λογαριασμό (Επίσημος Παραλήπτης κ.ά. ν. Ρέινμποου Πλήτσιηγκ και Νταϊγκ Κο Λτδ
(2005)1 ΑΑΔ 610 ώστε αυτός να αποτελέσει βάση απαίτησης Ττόκου ν. Σεργίου
(1993)1 Α.Α.Δ. 60). Όμως τα ποσά που αυτά περιέχουν (με βάση και την παραδοχή της Εναγόμενης ότι πλήρωσε ποσό €2.231.25 στην Ενάγουσα) ανταποκρίνονται πλήρως στα ποσά που περιέχονται στη συμφωνία Τεκμήριο 3Α. Θα σχολιάσω όμως και το υπόλοιπο περιεχόμενο των εκδοθέντων τιμολογίων Τεκμηρίων 5 και 6 . Παρά το ότι υπήρξε κάποια διαφορά στον αριθμό πελάτη με το Τεκμήριο 4 (κατάσταση λογαριασμού), υπάρχει το ίδιο όνομα πελάτη και αναφέρονται και οι ίδιες περίοδοι με τα τιμολόγια Τεκμήρια 5 και 6 (Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 2014 και Ιανουάριος-Μάϊος 2015). Δέχομαι τις εξηγήσεις που δόθηκαν από τον Διευθυντή της Εναγόμενης σε σχέση με τις περιόδους τις οποίες καλύπτουν τα δύο τιμολόγια Τεκμήρια 5 και 6 που ανταποκρίνονται σε δύο διαφορετικά έτη (2014 και 2015) και δεν θεωρώ ότι τα δεδομένα της συμβατικής υποχρέωσης των μερών διαφοροποιούνται καθ' οιονδήποτε τρόπο από την ημερομηνία έκδοσης των τιμολογίων.Ούτως ή άλλως, η συμβατική υποχρέωση εκ μέρους της Εναγόμενης για πληρωμή ποσών προς την Ενάγουσα, δεν τηρήθηκε ούτε στις προθεσμίες που τίθενται στην ίδια τη συμφωνία (παρ. 7 αυτής) Επισημαίνω τέλος ότι η διαχείριση των διαφημιστικών πινακίδων στο στάδιο Γ.Σ.Π. και η πληρωμή από την Εναγόμενη στην Ενάγουσα ποσού, δεν αμφισβητήθηκαν ουσιαστικά κατά την αντεξέταση του μάρτυρα. Θεωρώ ότι με βάση τα πιο πάνω η πλευρά της Ενάγουσας έχει αποδείξει τόσο την ύπαρξη της συμφωνίας 14/9/2014 ως αυτή δικογραφείται και ως έχει στο Τεκμήριο 3Α, όσο και την παροχή εκ μέρους της των υπηρεσιών διαφήμισης στο στάδιο Γ.Σ.Π., την πληρωμή ποσού €2.231.25 καθώς και την ύπαρξη της οφειλής των €6.693.75 -που περιλαμβάνει και το Φ.Π.Α.- με βάση το υπόλοιπο που δεν καταβλήθηκε για το ολικό ποσό της συμφωνίας (το σύνολο ποσό ανέρχεται σε € 8925, δηλαδή €7,500 πλέον Φ.Π.Α.) και προβαίνω σε σχετικά ευρήματα γεγονότων. Θα θεωρούσα πάντως ότι η Ενάγουσα απέδειξε την υπόθεσή και την απαίτησή της της, ακόμη και αν μην τίθεντο ενώπιόν μου τα Τεκμήρια 4-6 (κατάσταση λογαριασμού της Εναγόμενης), με βάση τη μαρτυρία του Μ.1, τη συμφωνία Τεκμήριο 3Α -ως αναλύθηκε πιο πάνω- και τις δικογραφημένες παραδοχές και θέσεις της ίδιας της Εναγόμενης περί ύπαρξης της συμφωνίας και καταβολής από εκείνην ποσού προς την Ενάγουσα. Όσον αφορά στις προβαλλόμενες υπερασπίσεις της Εναγόμενης για ψευδείς παραστάσεις της Ενάγουσας , για μη τήρηση των συμφωνηθέντων κ.λ.π. δεν προωθήθηκαν. Το ίδιο ισχύει και για την Ανταπαίτηση η οποία οδηγείται αναπόφευκτα σε απόρριψη. Κατάληξη Εφόσον έχω κρίνει ότι η Ενάγουσα απέδειξε την υπόθεσή της, εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας κι εναντίον της Εναγόμενης για ποσό €6,693.75, με τόκο 9% ετησίως (ως η παρ.8 της συμφωνίας Τεκμήριο 3Α) από τις 11/11/2015 (ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής) μέχρι εξόφλησης. Όσον αφορά στην ανταπαίτηση αναπόφευκτα αυτή απορρίπτεται, εφόσον δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία από πλευράς της Εναγόμενης σε σχέση με αυτή και δεν προωθείται με την γραπτή αγόρευση του δικηγόρου της (και με δεδομένο ότι έχει επιτύχει η Αγωγή, με την οποίαν συνεκδικάστηκαν). Τα συνολικά έξοδα της Αγωγής υπολογιζόμενα σε κατ' αποκοπή ποσό €2500 πλέον Φ.Π.Α. με νόμιμο τόκο από τις 11/11/2015 να καταβληθούν από την Εναγόμενη προς την Ενάγουσα και αυτά καλύπτουν και την ανταπαίτηση. Προηγούμενες διαταγές ως προς τα έξοδα ακυρώνονται. (Υπ.) ................. Ξ. Ξενοφώντος, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΑΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο