← Κύπρος

ΑΛΩΝΕΥΤΗ ν. ΑΙΡΑΝΙ ΟΛΥΜΠΟΣ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 671/2019, 4/9/2020

ΑΛΩΝΕΥΤΗ ν. ΑΙΡΑΝΙ ΟΛΥΜΠΟΣ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 671/2019, 4/9/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A440 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 671/2019 ΜΕΤΑΞΥ: XXXXX ΑΛΩΝΕΥΤΗ Ενάγοντος και

  1. ΑΙΡΑΝΙ ΟΛΥΜΠΟΣ ΛΙΜΙΤΕΔ
  2. XXXXX ΧΡΙΣΤΟΦΗ
  3. XXXXX ΑΛΩΝΕΥΤΟΥ
  4. XXXXX ΑΛΩΝΕΥΤΗ
  5. XXXXX ΑΛΩΝΕΥΤΗ Εναγόμενων ------------------ Αίτημα του Ενάγοντα για διαγραφή ισχυρισμών της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης που έγινε στα πλαίσια της κλήσης οδηγιών ημερομηνίας 11/9/2019 Ημερομηνία: 4 Σεπτεμβρίου,
  6. Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα - Αιτούντα: κ. Τζιμόπουλος για κ.κ. Σάββας Χρ. Σαββίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους - Καθ' ων η Αίτηση: κα. Πατιού για κ.κ. Σωτήρης Αργυρού & Συνέταιροι Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
  7. Με την αγωγή του ο Ενάγων απαιτεί επιστροφή κινητής περιουσίας που του ανήκει και κατέχουν παράνομα οι Εναγόμενοι, διαζευκτικά ή επιπρόσθετα €45000, γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις, οποιαδήποτε άλλη θεραπεία και έξοδα.
  8. Οι Εναγόμενοι καταχώρισαν Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Ανταπαιτούν €5300 ως αξία κινητής ιδιοκτησίας τους την οποία ο Ενάγων έκλεψε, €15881,26 ως αποζημίωση για δάνεια που του αποπλήρωσαν, €50000 ως ζημιές και/ή διαφυγόντα κέρδη, τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις, νόμιμο τόκο και έξοδα.
  9. Στα πλαίσια της κλήσεως για οδηγίες που εξέδωσε ο Ενάγων ζήτησε τη διαγραφή κάποιων παραγράφων της Υπεράσπισης αλλά και της ίδιας της Ανταπαίτησης καθότι, είναι η θέση του, δεν αποκαλύπτει βάση αγωγής. Το αίτημα προβλήθηκε στα πλαίσια του παραρτήματος 25 και με συμπληρωματικό παράρτημα. Μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου καταχωρίστηκε ένσταση από πλευράς Εναγομένων.
  10. Το αίτημα του Εναγομένου, το οποίο στηρίζεται στη Δ.19, Θ.26 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, αφορά τις ακόλουθες παραγράφους: «Α. Από την παράγραφο 2 της Υπεράσπισης στη 3η γραμμή και μέχρι το τέλος της παραγράφου των πιο κάτω: "... Ο Ενάγων έχει καταγγελθεί αρκετές φορές για πρόκληση φραστικής επίθεσης και/ή σωματικής βίας και/ή σωματικής βλάβης και/ή απειλών και/ή επιθέσεων εναντίον των εναγομένων 2, 3, 4 και 5 όπως επίσης και για πρόκληση ζημιών και/ή κλοπών απο το εργοστάσιο της Εναγόμενης 1.'' Β. Από την παράγραφο 4 της Υπεράσπισης στην 4η γραμμή μέχρι τη 14η γραμμή της παραγράφου, των πιο κάτω: " .... Σχετικά με την ανάρμοστη συμπεριφορά του και τις εξάρσεις φραστικής επίθεσης και/ή σωματικής βίας και/ή σωματικής βλάβης, εναντίον των εναγομένων 2,3,4 και 5, καθώς και για σειρά κλοπών και προκλήσεων ζημιών εις βάρος της εναγόμενης 1 και/ή παράνομης εισόδου στο εργοστάσιο της εναγόμενης 1, πράξεις οι οποίες έχουν καταγραφεί από το κύκλωμα ασφαλείας που διαθέτει το εργοστάσιο της εναγόμενης. Η απόλυση του Ενάγοντα αποτελούσε μονόδρομο, τόσο για τη σωματική ασφάλεια των εναγομένων 2 μέχρι 5 αλλά και για την εύρυθμη λειτουργία την Εναγόμενης 1.... Ο ενάγων προκαλούσε ζημιές στην παραγωγή είτε μέσω αλλοίωσης της ποιότητας των προϊόντων είτε παραβίασης των νομίμων δοσολογιών (πρόσθετα) που απαιτούνται για την παρασκευή των προϊόντων." Γ. Από την παράγραφο 8 της Υπεράσπισης στην 4η γραμμή μέχρι το τέλος της παραγράφου, των πιο κάτω: " ....Ο ενάγοντας ενεργεί ψευδώς και/ή εκδικητικά εναντίον των εναγομένων με σκοπό την πρόκληση ζημιάς. Οι εναγόμενοι όχι μόνο δεν προκάλεσαν ζημιά στον ενάγοντα αλλά αντιθέτως έπεσαν θύματά του αφού κατά τη διαδικασία αναδιάρθρωσης του χρέους της εναγόμενης 1 και επειδή ο ενάγων είχε συμφωνήσει να μπει ως εγγυητής της εναγόμενης 1, η εναγόμενη 1 προχώρησε στην αφομοίωση δύο προσωπικών δανείων του ενάγοντα και/ή της συζύγου του XXXXX Μιχαήλ τα οποία ανέρχονταν σε 6.453,12 ευρώ και 9.428,14 ευρώ. Μετά την μεταβίβαση των χρεών του από τα εν λόγω δάνεια στην εναγομένη 1 ο ενάγων τεχνηέντως και/ή δολίως απέφυγε και/ή αρνήθηκε να υπογράψει τη συμφωνία εγγύησης της εναγομένης 1 , εξαπατώντας τόσο την εναγόμενη 1 όσο και τους μετόχους αυτής και φορτώνοντας και/ή επιβαρύνοντας έκτοτε την εναγόμενη 1 με την αποπληρωμή των διανειακών του υποχρεώσεων χωρίς να εκπληρώσει την υπόσχεσή του για υπογραφή της συμφωνίας εγγύησης."
  11. Το αίτημα για διαγραφή της Ανταπαίτησης στηρίζεται στη Δ.27, Θ.Θ.1 και 2, καθότι από το δικόγραφο της Υπεράσπισης & Ανταπαίτησης δεν προκύπτει αιτία και/ή βάση αγωγής και/ή καλό αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Ενάγοντα και/ή οι Εναγόμενοι δεν δικαιούται σε ικανοποίηση της αξιούμενης θεραπείας. Είναι εμφανές ότι το εγειρόμενο ζήτημα δεν εμπίπτει στα πλαίσια της Δ.27, Θ.Θ. 1 και 2 αλλά της Δ.27, Θ.
  12. Εν πάση περιπτώσει προχώρησα και εξέτασα το αίτημα.
  13. Η ένσταση των Εναγομένων δεν περιέχει λόγους ένστασης παρά μόνο «γεγονότα», τα οποία στην ουσία αφορούν νομική ανάλυση. Δεν αφορά νομότυπο τύπο ένστασης (βλ. Σοφοκλέους ν Ταβελούδη κ.α.

(2002)1Α ΑΑΔ 92, 97 και Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν Χαρίδη
(2011)1Β ΑΑΔ 825, 836 - 837) έστω και αν αιτήματα δύναται να προβληθούν και προφορικά δυνάμει της Δ.
  1. Βέβαια η Δ.30, Θ. 3 (β) δεν περιλαμβάνει ρητά τις Δ.19, 26 και Δ.27 στις διατάξεις της και, ομολογουμένως, δεν νομίζω η πρόθεση ήταν τα ζητήματα αυτά να επιλύονται με προφορικά αιτήματα. Εν πάση περιπτώσει, ενόψει και της κατάληξης μου δεν κρίνω σκόπιμο να επεκταθώ περαιτέρω, αφού η αίτηση, ανεξαρτήτως των θέσεων των Εναγομένων, δεν μπορεί να επιτύχει.
  2. Η νομική βάση επί της οποίας μπορεί να στηριχθεί αίτηση για διαγραφή παραγράφων από δικόγραφο είναι η Δ.19, Θ.26 (βλ. Cyber Group Ltd v Χαραλαμπίδη κ.α.
(2004)1Γ ΑΑΔ 1852, 1860 και Σιακόλας ν Federal Bank of Lebanon (S.A.L.)
(1998)1Γ ΑΑΔ 1338, 1343). Η Δ.19, Θ.26 προνοεί τα ακόλουθα: «The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action».
  1. Τα δικόγραφα αποτελούν το πλαίσιο μέσα στο οποίο προσφέρεται η δυνατότητα στους διαδίκους να εκθέσουν την υπόθεσή τους. Η Δ.19, Θ.4 προνοεί τα ακόλουθα: «Every pleading shall contain, and contain only, a statement in a summary form of the material facts on which the party pleading relies for his claim or defence, as the case may be, but not the evidence by which they are to be proved, and shall, when necessary, be divided into paragraphs, numbered consecutively. Dates, sums, and numbers shall be expressed in figures and not in words. The pleadings shall be signed by the advocate, or by the party, if he sues or defends in person».
  2. Η Δ.19, Θ.4 επιτακτικά καθορίζει ότι πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στα δικόγραφα γεγονότα, κατ' αντίθεση προς τη μαρτυρία (βλ. Αγγελίδου ν Μούσουλου
(2012)1Β ΑΑΔ 1846, 1850, Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν Σαββίδη
(1997)1Β ΑΑΔ 685, 689 - 690, Μαυρομιχάλη κ.ά. ν ΓΕ
(1996)1Α ΑΑΔ 530, 533 και Γεωργίου ν Καψού
(1997)1Α ΑΑΔ 164, 167). Κατά δεύτερο λόγο τα γεγονότα στα οποία γίνεται αναφορά από ένα διάδικο πρέπει να είναι ουσιώδη σχετιζόμενα με το επίδικο ζήτημα που τίθεται προς εκδίκαση (βλ. Αγγελίδου, ανωτέρω, σελ. 1851). 10. Στις έγγραφες προτάσεις δεν περιλαμβάνεται μαρτυρία (βλ. Havariyoun ν Ρουσή
(2008)1Α ΑΑΔ 406, 410 και T. & E. Tofinis Estates Ltd ν Παπαλεοντίου
(2009)1Β ΑΑΔ 1540, 1544). Η μαρτυρία με την οποία μπορεί να αποδειχθεί οποιοδήποτε από τα επίδικα θέματα δεν έχει θέση σε δικόγραφο. Αν παρεισφρύσει πρέπει να διαγραφεί (βλ. Παγκύπριος Ετ. Αρτοποιών Λτδ, ανωτέρω, σελ. 689 ανωτέρω[1]).
  1. Και οι δύο συνήγοροι θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτικοί στη σύνταξη των δικογράφων τους. Γίνεται αναφορά σε ζητήματα που στην όψη τους δεν φαίνεται να είναι επίδικα, με αποτέλεσμα να περιπλέκουν τα ζητήματα. Ενώ στην ουσία της η αγωγή αφορά παράνομη κατακράτηση κινητής περιουσίας και αποζημιώσεις συνεπεία αυτής, οι αναφορές στην απαίτηση έχουν επεκταθεί στο χαρακτήρα του Ενάγοντα αλλά και το παράνομο της απόλυσης του. Οι λόγοι που περιλήφθηκαν αυτοί οι ισχυρισμοί ασφαλώς είναι θέμα του συνηγόρου του Ενάγοντα. Προφανώς όμως έχουν προκαλέσει την αντίδραση των Εναγομένων οι οποίο με την Υπεράσπιση τους απαντούν στις συγκεκριμένες αναφορές. Και αυτές είναι οι παράγραφοι των οποίων ζητείται η διαγραφή.
  2. Συγκεκριμένα στην παρ. 1 της Απαίτησης ο Ενάγων αναφέρει τα εξής για το πρόσωπο του: «
  3. Ο Ενάγων καθόλον τον ουσιώδη χρόνο για την παρούσα αγωγή είναι Κύπριος πολίτης και διαμένει στη Λευκωσία. Ο Ενάγων είναι νομοταγής και συνετός πολίτης καθώς επίσης και οικογενειάρχης.»
  4. Η παράγραφος 2 της Υπεράσπισης αφορά τη θέση των Εναγομένων σε σχέση με αυτό τον ισχυρισμό.
  5. Στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Απαίτησης ο Ενάγων ισχυρίζεται τα ακόλουθα: «
  6. Ο Ενάγων κατά τον ουσιώδη χρόνο της παρούσας αγωγής ενώ εργαζόταν και/ή ήταν υπεύθυνος παραγωγής και/ή είχε σημαντικά και/ή άλλα καθήκοντα στην Εναγομένη 1, απολύθηκε παρανόμως και/ή εκδιώχθηκε από τους εναγόμενους χωρίς καμία προειδοποίηση και/ή απρόκλητα και/ή παράνομα και /ή του απαγορεύτηκε η είσοδος παρανόμως στο εργοστάσιο από όλους τους ως άνω Εναγομένους κατά ή περί Ιούνιο και/ή Ιούλιο του έτους 2018.»
  7. Η παράγραφος 4 της Υπεράσπισης απαντά σ' αυτή την προβληθείσα θέση.
  8. Όσον αφορά την παράγραφο 8 της Υπεράσπισης, αυτή, ουσιαστικά αφορά τη βάση της Ανταπαίτησης των Εναγομένων σε σχέση με χρέη του Ενάγοντα που ισχυρίζονται ότι ανέλαβαν. Αφορά ισχυρισμό για απαίτηση τους που όπως φαίνεται προέκυψε στα πλαίσια της μεταξύ τους συνεργασίας.
  9. Όπως αναφέρεται στο Annual Practice 1961, σελ. 478: «Allegations of dishonesty and outrageous conduct, etc., are not scandalous, if relevant to the issue (Everett v. Prythergch, 12 Sim. 363; Rubery v. Grant, L. R. 13 Eq. 443). "The mere fact that these paragraphs state a scandalous fact does not make them scandalous " (per Brett, L.J., in Millington v. Loring, 6 Q. B. D. p. 196). But if degrading charges be made which are irrelevant, or if, though the charge be relevant, unnecessary details are given, the pleading becomes scandalous (Blake v. Albion Assurance Society, 45 L. J. C. P. 663). ''The sole question is whether the matter alleged to be scandalous would be admissible in evidence to show the truth of any allegation in the pleading which is material with reference to the relief claimed'' (per Selborne, L.C., in Christie v. Christie, L.R. 8 Ch. P. 503;»
  10. Από τι στιγμή που ο ίδιος ο Ενάγων περιέλαβε τον χαρακτήρα του και το νόμιμο ή παράνομο της απόλυσης του ως μέρος της Απαίτησης του, χωρίς να ξεκαθαρίζει γιατί είναι επίδικα (σε υπόθεση κατακράτησης), τότε δεν βλέπω πως μπορεί να παραπονείται γιατί έτυχαν απάντησης από την Υπεράσπιση.
  11. Σύμφωνα με την Δ.27, Θ.3: «
  12. The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.»
  13. Οι αρχές της νομολογίας αναφορικά με την πιο πάνω διάταξη συνοψίζονται ως ακολούθως:
(1)Η διαπίστωση αν η δικογραφία αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα, δεν είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας αλλά θέμα δικαίου (βλ. In re Pelmako Development Ltd
(1991)1 ΑΑΔ 246, 258 και Χατζήκυριακος ν Κυθρεώτη
(1992)1Β ΑΑΔ 1119, 1121 - 1122).
(2)Η απόφαση για ανυπαρξία εύλογης αιτίας αγωγής οδηγεί αναπόδραστα στον οριστικό τερματισμό της διαδικασίας. Δικαιολογείται αυτός ο τερματισμός μόνο όταν το δικόγραφο είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο (βλ. In re Pelmako Development Ltd σελ. 253 και 255 και Χατζηκυριάκος, ανωτέρω, σελ. 1121).
(3)Εντοπισμός κάποιας αιτίας αγωγής ή έστω κάποιου ζητήματος κατάλληλου για εκδίκαση από το Δικαστήριο, επιβάλλει τη διατήρηση της διαδικασίας στη ζωή όσο και αν η προοπτική επιτυχίας εμφανίζεται απομακρυσμένη (βλ. Χατζηκυριάκος, ανωτέρω, σελ. 1121 - 1122, Mavromoustaki v Yeroudes
(1965)1 CLR 176, 183 - 184, Papamichael v Chaholiades
(1970)1 CLR 305, 308).
  1. Με την παρ. 7 της Υπεράσπισης εισάγονται από τους Εναγομένους ισχυρισμοί για ανάληψη δανείων του Ενάγοντα στα πλαίσια αναδιάρθρωσης χρέους της Εναγομένης 1 το οποίο ο ίδιος θα εγγυάτο. Ο Ενάγων, σύμφωνα με τους Εναγόμενους, τους εξαπάτησε και δεν υπέγραψε ως εγγυητής. Η θέση του συνηγόρου του Ενάγοντα είναι ότι δεν παρέχονται οι απαιτούμενες λεπτομέρειες της εν λόγω απαίτησης ούτε μπορεί αυτή να αποτελέσει Υπεράσπιση στην Απαίτηση του. Παρά το γεγονός ότι, στην όψη της η βάση αγωγής τους, εγείρει κάποια ερωτηματικά ως την ακριβή φύση της παράβασης και την προκληθείσα ζημιά, διαφαίνεται να προκύπτει από το ευρύτερο φάσμα των μεταξύ τους διαφορών. Δεν διαπιστώνω πρόβλημα στη συμπερίληψη της, όπως επίσης και στη συμπερίληψη των υπολοίπων απαιτήσεων που έχουν, συνεπεία κατακράτησης αντικειμένων από πλευράς του και επακόλουθης ζημιάς. Δεν τίθεται επομένως θέμα διαγραφής της Ανταπαίτησης.
  2. Ως εκ τούτου το συγκεκριμένο αίτημα του Ενάγοντα δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται.
  3. Τα έξοδα, στην έκταση που αφορούν μόνο το αίτημα αυτό της κλήσης οδηγιών του Ενάγοντα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων και εναντίον του Ενάγοντα και θα είναι καταβλητέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ............... Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Interim. Summons for Directions/ Application to strike out. Αναφορά: Αστική/Ενδιάμεση/ Κλήση για Οδηγίες/ Αίτημα για διαγραφή. [1] Με αναφορά στην Merchants' and Manufacturers' Insurance Co. ν Davies [1938] 1 ΚΒ 196,
  4. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.