Σεμερτσίδης ν. A & V IACOVIDES HOMES LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 698/18, 25/9/2020

(1981)1 C.L.R. 696 και Λαϊκή Τράπεζα ν. Χαραλάμπους

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 556). Τα κριτήρια πάνω στα οποία το Δικαστήριο μπορεί να βασίσει την απόφασή του, για προσδιορισμό της μηνιαίας δόσης για αποπληρωμή του δικαστικού χρέους, έχουν παρατεθεί στην υπόθεση Φλαγκοφάς ν. Αταλέζα Λτδ

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 686 και υιοθετήθηκαν και στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν. Κωνσταντίνου

(2000)1 Α.Α.Δ. 1034 και είναι τα ακόλουθα: «Ο περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 6, Μέρος ΙΧ-Η διαδικασία έρευνας σχετικά με τα μέσα του εξ αποφάσεως οφειλέτη είναι ανακριτικού χαρακτήρα- Η οικονομική ευχέρεια του οφειλέτη συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του για αξιοπρεπή διαβίωση, (στέγαση, διατροφή, ιατρική περίθαλψη, μόρφωση παιδιών, και ευχέρεια για οικονομική διακίνηση του οφειλέτη) - Μετά τη διαπίστωση της οικονομικής ευχέρειας ο επακριβής καθορισμός του ποσού της δόσεως επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου». Το Δικαστήριο αφού λάβει υπόψη του τα εισοδήματα του χρεώστη και τις οικογενειακές του ανάγκες, μπορεί να διατάξει την καταβολή ποσού που είναι περίσσευμα από τις απολαβές, μετά από την αφαίρεση εύλογου ποσού που είναι αναγκαίο για τη συντήρηση του χρεώστη και των εξαρτωμένων του, σύμφωνα με την απόφαση στην υπόθεση Gesico Photographic v. J.K. Video

(1991)1 Α.Α.Δ. 134 στη σελίδα 141. Στην Μιχαήλ κ.α. v. Α/φοί Πούλλου Λτδ

(1997)1 Α.Α.Δ. 1759, τονίζονται τα ακόλουθα: «Η έρευνα η οποία διεξάγεται από το δικαστήριο στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας στοχεύει στη διαπίστωση του κατά πόσο ο συγκεκριμένος χρεώστης έχει την ικανότητα να πληρώνει το εξ' αποφάσεως χρέος του με περιοδικές δόσεις ανάλογα με τα οικονομικά μέσα που διαθέτει. Η έρευνα δεν περιορίζεται μόνο στην εξέταση του χρεώστη. Το δικαστήριο μπορεί να ακούσει μάρτυρες, των οποίων η μαρτυρία κρίνεται ως αναγκαία για τους σκοπούς της έρευνας. Το δικαστήριο με βάση την ολότητα της ενώπιόν του μαρτυρίας μπορεί να διατάξει τον εξ' αποφάσεως χρεώστη να πληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος του με περιοδικές δόσεις. Τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη είναι το εισόδημα του χρεώστη και οι εύλογες προσωπικές και οικογενειακές του ανάγκες. Δεν εκδίδεται διαταγή για πληρωμή του χρέους με μηνιαίες δόσεις εάν η διαταγή αυτή επηρεάζει την ικανότητα του χρεώστη να αντιμετωπίζει βασικές ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του». Ένας χρεώστης δεν πρέπει ν΄ αφεθεί να δημιουργεί υποχρεώσεις άλλες από τις ουσιαστικές ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του και να τις χρησιμοποιεί για να αποφύγει την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους του (βλ. ΣΠΕ Αραδίππου ν. Έλλη Ιακώβου

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2032). Σύμφωνα με τη νομολογία όπως έχει επαναδιατυπωθεί στην Γιαννάκης Κλεοβούλου ν. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ

(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 207, στην οποία υιοθετήθηκε το σκεπτικό της υπόθεσης Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ ν. Κωνσταντίνου (ανωτέρω): «Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητά της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Με αυτά θέλουμε να τονίσουμε ότι τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου. ........................................................................................... Η δικηγόρος της εφεσίβλητης αναγνώρισε - και έτσι είναι - ότι μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους υποχρεώσεις δεν έχουν προτεραιότητα. Ιδίως όταν δεν υπάρχει καν δικαστική απόφαση εναντίον του χρεώστη γι΄ αυτές. Δεν θα συμφωνήσουμε με την εισήγησή της ότι παρά τον κανόνα αυτό, η υστερογενής σύναψη χρέους έχει σημασία και λαμβάνεται υπόψη. Κάτι τέτοιο θα ήταν αντινομικό. Θα εξουδετέρωνε πλήρως την υποχρέωση αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους. Και θα μπορούσε να προβληθεί σε κάθε περίπτωση ως δικαιολογία για αδυναμία πληρωμής.» Έχει νομολογηθεί, περαιτέρω, πως άλλα χρέη για τα οποία δεν υπάρχει διαταγή μηνιαίων πληρωμών ή μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους υποχρεώσεις, δεν έχουν προτεραιότητα στο εξ αποφάσεως χρέος (βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Κωνσταντίνου, (ανωτέρω) και Κλεοβούλου v. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ, (ανωτέρω). Το Δικαστήριο σε αυτή τη διαδικασία, η οποία είναι ανακριτικής φύσης, έχει και το ίδιο υποχρέωση να ερευνήσει τις οικονομικές συνθήκες του χρεώστη και αν προκύψει από την ανάκριση αυτή ότι υπάρχει περίπτωση να μην πληγεί η αξιοπρεπής διαβίωσή του, τότε θα πρέπει να εκδίδεται το κατάλληλο διάταγμα. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ο Καθ' ου η Αίτηση θεωρώ ότι μετέφερε στο Δικαστήριο την πραγματική οικονομική του κατάσταση. Σημειώνω ότι η πλευρά των Αιτητών δεν αμφισβήτησε κανέναν εκ των ισχυρισμών του και δεν παρουσίασε οποιαδήποτε μαρτυρία προς αντίκρουση της μαρτυρίας του Καθ' ου η Αίτηση. Η πιο πάνω διαπίστωση δεν σημαίνει ωστόσο ότι όλα όσα ανέφερε ο Καθ' ου η Αίτηση καθίστανται άνευ ετέρου αποδεκτά, καθώς η αναγκαιότητα αλλά και το ύψος των εξόδων που ανέφερε στη μαρτυρία του θα κριθούν από το Δικαστήριο. Όπως επίσης θα κριθεί από το Δικαστήριο το κατά πόσο, αφού συνυπολογιστούν τα εισοδήματα και τα αναγκαία έξοδα της οικογένειας του Καθ' ου η Αίτηση, υπάρχει η δυνατότητα έκδοσης διατάγματος για αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις. Καταρχάς σημειώνω ότι δεν παρατηρούνται διαφοροποιήσεις μεταξύ της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η Αίτηση και της προφορικής μαρτυρίας του. Σε σχέση με τα έξοδα του ίδιου και της συζύγου του αναφέρω ότι τα ποσά που ο Καθ' ου η Αίτηση δήλωσε ότι χρειάζεται για ηλεκτρικό ρεύμα, υδατοπρομήθεια, τηλεφωνία και έξοδα υπεραγοράς κρίνονται εντός λογικών πλαισίων και είναι αποδεκτά. Πρόκειται δε για απαραίτητα και αναγκαία έξοδα. Σημειώνεται ότι δεν αποτέλεσε θέση της πλευράς των Αιτητών ότι τα ποσά που ξοδεύονται για τα πιο πάνω κονδύλια είναι υπερβολικά. Η θέση του Καθ' ου η Αίτηση συνάδει με τη λογική και θεωρώ ότι κατά μέσο όρο ένα ποσό της τάξης των €400- μηνιαίως είναι λογικό για τα έξοδα υπεραγοράς. Επιπρόσθετα, στο πιο πάνω ποσό, θεωρώ ότι θα πρέπει να προστεθεί και ένα ποσό της τάξης των €70- μηνιαίως για ένδυση και υπόδηση. Όσον αφορά τα οχήματα που χρησιμοποιούν ο Καθ' ου η Αίτηση και η σύζυγός του, θεωρώ ότι δεν είναι αναγκαία η διατήρηση δύο οχημάτων. Πιο συγκεκριμένα για το μεν όχημα που χρησιμοποιεί ο Καθ' ης η Αίτηση κρίνω ως λογική την εξήγηση που έδωσε για την χρησιμότητα του προκειμένου να μεταφέρει τις ραβιόλες που κατασκευάζει. Επισημαίνω ότι δεν αμφισβητήθηκε η αναγκαιότητα του οχήματος της συζύγου του Καθ ου η Αίτηση από τους Αιτητές, ούτε και υποστηρίχθηκε ότι θα μπορούσε η σύζυγος να εξυπηρετείτο από δημόσιες συγκοινωνίες. Ως προς το όχημα που χρησιμοποιεί η σύζυγος του θεωρώ ως μη ικανοποιητική την εξήγηση που δόθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι χρησιμοποιείται για να μεταβαίνει η σύζυγος του στην εργασία της. Δεν επεξηγήθηκε η σκοπιμότητα διατήρησης του δεύτερου οχήματος και επιβάρυνσης με τα έξοδα του αφού η σύζυγος θα μπορούσε να μεταβαίνει στην εργασία της με τις δημόσιες συγκοινωνίες. Επομένως, θεωρώ ως αναγκαία την διατήρηση ενός οχήματος και ως λογικά και απαραίτητα τα έξοδα που αφορούν την άδεια κυκλοφορίας του, την ασφάλιση του, καθώς και το κόστος για την αγορά καυσίμων. Στα εν λόγω ποσά, αν και δεν έχει δοθεί σχετική μαρτυρία, θεωρώ ότι θα πρέπει να προστεθεί ένα ποσό ετησίως για την συντήρηση (service) του οχήματος, καθώς είναι γνωστό τοις πάσι ότι τα οχήματα για να είναι ασφαλή και σε λειτουργήσιμη κατάσταση πρέπει να συντηρούνται. Ως αναγκαία έξοδα κρίνονται επίσης και τα ποσά που οφείλει ο Καθ' ου η Αίτηση να καταβάλλει κάθε μήνα για την αποπληρωμή του οικιστικού δανείου του αφού χρειάζεται χώρο διαμονής και το ποσό των €375- που καταβάλλει, από τα €550-, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως υπερβολικό ιδιαίτερα αν ληφθεί υπόψη ότι το συγκεκριμένο ποσό θα μπορούσε να καταβάλλεται ως ενοίκιο. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω προχωρώ για να προσδιορίσω τα αναγκαία μηνιαία έξοδα του Καθ' ου η Αίτηση και της συζύγου του στη βάση των όσων ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση ανέφερε, δηλαδή ότι έχει μισθό της τάξεως των €1.030- και η σύζυγός του €600- και από αυτόν ξοδεύει για την συντήρηση του σπιτιού του και τις υποχρεώσεις του, αυτές που μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο, το συνολικό ποσό των €1.477-. Ασκώντας κάθε δυνατή επιείκεια και λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιόν μου, αναφορικά με τις οικονομικές ανάγκες για συντήρηση, διατροφή και τις δυνατότητες του Εναγόμενου 3-Καθ΄ ου η Αίτηση, συνυπολογίζοντας τις υποχρεώσεις του και γενικότερα μια αξιοπρεπή διαβίωση του ίδιου και της οικογένειάς του, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι είναι ασφαλές και δίκαιο να εκδώσω διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Εναγόμενος 3-Καθ΄ου η Αίτηση να πληρώνει το ποσό των €200- μηνιαίως για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους του. Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής μου, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Εναγόμενος 3 - Καθ' ου η Αίτηση να πληρώνει €200- το μήνα από 02/11/2020, πλέον έξοδα της παρούσας διαδικασίας όπως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκκολητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........................................ Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο