← Κύπρος

Yahoo! EMEA Limited ν. WGM Services Limited, Αρ. Αγωγής: Α1394/18, 23/10/2020

Yahoo! EMEA Limited ν. WGM Services Limited, Αρ. Αγωγής: Α1394/18, 23/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A469 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου Μέσσιου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: Α1394/18 Μεταξύ: Yahoo! EMEA Limited Εναγόντων και WGM Services Limited Εναγομένων ------------------------------------------------------------------------------------------------ Αίτηση ημερ. 21.11.19 για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στην κυρίως αίτηση ημερ. 8.1.19 Ημερομηνία: 23 Οκτωβρίου 2020 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: Η κα Σ. Παυλίδου, για Στέλιος Αμερικάνος & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η Αίτηση: Η κα Ν. Ζαχαριάδη, για Γεωργιάδης και Πελίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. -------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Όπως προκύπτει μέσα από τον δικαστικό φάκελο της παρούσας υπόθεσης, οι Ενάγοντες, οι οποίοι είναι νομικό πρόσωπο και συγκεκριμένα εταιρεία εγγεγραμμένη στην Ιρλανδία, και ασχολούνται, μεταξύ άλλων, με την παροχή υπηρεσιών διαφημιστικού χώρου και/ή χρόνου και/ή πλατφόρμας στο διαδίκτυο, καταχώρησαν σε κλητήριο ειδικά οπισθογραφημένο στις 30.5.18 την αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό κατά των Εναγόμενων, που είναι κυπριακή εταιρεία και, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, κατά τον ουσιώδη χρόνο πελάτες των Εναγόντων, με την οποία ζητούν εναντίον τους απόφαση για το ποσό των $272.872,55 Αμερικής πλέον, τόκους 8% από την ημέρα που έκαστο τιμολόγιο κατέστη πληρωτέο μέχρι πλήρους εξόφλησης, δυνάμει τιμολογίων και/ή ως κατάσταση λογαριασμού και/ή ως χρέος και/ή λόγω παράβασης σύμβασης, οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει ορθή και δίκαιη και έξοδα. Είναι η θέση των Εναγόντων στην Έκθεση Απαίτησης τους ότι στις 12.3.15 οι Εναγόμενοι ζήτησαν από τους Ενάγοντες να προβάλουν και/ή να διαφημίζουν στο διαδίκτυο διαφημίσεις των Εναγόμενων συμπληρώνοντας και υποβάλλοντας το έντυπο με τίτλο «Advertising Insertion Order», το οποίο σύμφωνα με τη θέση των Εναγόντων περιείχε τους ρητούς και/ή εξυπακουόμενους όρους ότι οι διαφημίσεις των Εναγόμενων αφορούσαν την περίοδο 12.3.15 μέχρι 31.3.15, ότι οι Ενάγοντες θα εξέδιδαν τιμολόγια προς τους Εναγόμενους εντός 30 καθαρών ημερών από τη λήξη κάθε περιόδου παροχής υπηρεσιών και ότι τα σχετικά τιμολόγια θα εξοφλούνταν εντός ενός μηνός από την έκδοσή τους, και ότι το μέγιστο ποσό χρέωσης που θα επωμίζονταν οι Εναγόμενοι θα ανερχόταν σε $10.000 Αμερικής. Είναι περαιτέρω η θέση των Εναγόντων ότι κατόπιν παράκλησης των Εναγόμενων και/ή συμφωνίας μεταξύ τους, οι Ενάγοντες προέβαλαν και διαφήμισαν στο διαδίκτυο διαφημίσεις των Εναγόμενων για συγκεκριμένες περιόδους που αναφέρουν και εξέδωσαν συγκεκριμένα τιμολόγια για συγκεκριμένα ποσά. Για όλες τις χρεοπιστώσεις που αφορούσαν τους Εναγομένους οι Ενάγοντες τηρούσαν τον λογαριασμό με αριθμό XXXXX8395 και είναι η θέση τους ότι σε επικοινωνίες που είχαν με τους Εναγόμενους οι Εναγόμενοι παραδέχτηκαν ρητά ότι οφείλουν στους Ενάγοντες το ποσό των $272.872,55 Αμερικής. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των Εναγόντων και τις επανειλημμένες υποσχέσεις των Εναγόμενων ότι θα εξοφληθεί το ως ανωτέρω ποσό, οι Εναγόμενοι δεν κατέβαλαν κανένα ποσό έναντι του χρέους τους. Στις 19.6.17 οι Ενάγοντες έστειλαν μέσω των δικηγόρων τους επιστολή στους Εναγόμενους, η οποία επιδόθηκε στις 26.7.17, με την οποία απαιτούσαν την εξόφληση του ποσού των $272.872,55, αλλά οι Εναγόμενοι παρέλειψαν και/ή αμέλησαν και/ή αρνήθηκαν να συμμορφωθούν. Αν και κατά τον ουσιώδη χρόνο μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας αγωγής για σκοπούς του Ν.123(I)/2012 το «επιτόκιο αναφοράς» ανερχόταν σε 0%, είναι η θέση των Εναγόντων ότι δυνάμει του εν λόγω Νόμου δικαιούνται τόκο επί του οφειλόμενου προς αυτούς ποσό προς 8% από την ημερομηνία που έκαστο τιμολόγιο κατέστη πληρωτέο μέχρι της πλήρους εξόφλησης του. Η αγωγή επιδόθηκε στους Εναγόμενους, οι οποίοι καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία μέσω δικηγόρων στις 24.7.18 και διάφορες ενδιάμεσες αιτήσεις οι οποίες εκκρεμούν. Στις 8.1.19 οι Εναγόμενοι/Αιτητές καταχώρησαν αίτηση διά κλήσεως, με την οποία ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την απόρριψη και/ή τον παραμερισμό και/ή τη διαγραφή του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής εναντίον των Εναγομένων, καθότι οι Ενάγοντες δεν έχουν και/ή δεν αποκάλυπταν αγώγιμο δικαίωμα και/ή αιτία αγωγής και/ή βάση αγωγής εναντίον των Εναγομένων/Αιτητών και διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την απόρριψη και/ή παραμερισμό και/ή διαγραφή του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής των Εναγόντων, διότι η καταχώρηση και/ή συνέχισή της υπό τον πιο πάνω αριθμό τίτλο αγωγής αποτελεί κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας. Βάση της αίτησης είναι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και ειδικότερα οι Δ.2, Δ.9, Δ.19, Δ.27, Δ.48, Δ.57 και Δ.64, τα άρθρα 21, 22, 29 και 30 του περί Δικαστηρίων Νόμου, το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η δικαστική πρακτική και οι γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση συνοδεύει η ένορκη δήλωση του κυρίου XXXXX Φιακά από τη Λευκωσία, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Εναγόμενους/Αιτητές και δηλώνει ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης κατόπιν μελέτης του φακέλου που διατηρούν στο γραφείο τους, έχει λάβει πληροφόρηση από τον δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση και από τους Αιτητές και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους Αιτητές να προβεί στην παρούσα ένορκο δήλωση. Εξηγεί ότι ο λόγος που προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι οι Αιτητές διά οποιουδήποτε αντιπροσώπου τους είναι το γεγονός ότι η παρούσα διαδικασία αφορά αμιγώς νομικά θέματα και ως εκ τούτου, ένας δικηγόρος είναι το καταλληλότερο πρόσωπο να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Όπως επίσης αναφέρει, έχει μελετήσει τα έγγραφα που λήφθηκαν από τους Ενάγοντες κατόπιν αίτησης προσαγωγής εγγράφων και ότι όπου δεν έχει προσωπική γνώση, αναφέρει την πηγή της πληροφόρησής του. Όπως αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ο κ. Φιακάς, οι Εναγόμενοι/Αιτητές είναι Κυπριακή Εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς Κύπρου με αριθμό άδειας 203/13, η οποία παρέχει υπηρεσίες σε σχέση με διάφορα χρηματοοικονομικά προϊόντα και Κυπριακή Εταιρεία Παροχής Επενδυτικών Υπηρεσιών (ΚΕΠΕΥ). Οι μετοχές των Αιτητών κατέχονται εξ' ολοκλήρου από εταιρεία εγγεγραμμένη στις Ηνωμένες Πολιτείες με το όνομα ΕZTD INC, «η μητρική εταιρεία», η οποία είναι και ιδιοκτήτρια της εταιρείας WIN GLOBAL MARKΕTS INC (Israel) LTD που είναι εγγεγραμμένη στο Ισραήλ. Οι Αιτητές συνομολόγησαν με την WIN GLOBAL συμφωνία υπηρεσιών διαμεσολάβησης την 1.1.15, με την οποία η WIN GLOBAL θα αναλάμβανε, ως αδελφική εταιρεία του Ομίλου, μεταξύ άλλων, την προώθηση, τη διαφήμιση και όλες τις απαραίτητες υπηρεσίες που απαιτούντο με στόχο την προσέλκυση νέων πελατών στους Αιτητές στις περιοχές που θα υποδεικνύονταν από τους Αιτητές και για τις υπηρεσίες αυτές οι Αιτητές θα πλήρωναν την WIN GLOBAL εντός 15 ημερών από την αποστολή σχετικού τιμολογίου. Η συμφωνία μεταξύ των Αιτητών και της WIN GLOBAL επισυνάπτεται ως Τεκμήριο

  1. Όπως περαιτέρω αναφέρει, η WIN GLOBAL είναι ανεξάρτητη από τους Αιτητές, δεν έχει καμία εξουσία να δεσμεύει τους Αιτητές εκτός εάν ρητά αυτό συμφωνηθεί μεταξύ τους, κάτι το οποίο στην παρούσα περίπτωση δεν έγινε από τους Αιτητές, ούτε και οι Ενάγοντες ισχυρίζονται κάτι τέτοιο στην Έκθεση Απαίτησής τους. Στον όρο 7 του Τεκμηρίου 1 αναφέρεται ότι η WIN GLOBAL δεν θα προβαίνει σε παραστάσεις, δηλώσεις και/ή διαβεβαιώσεις εκ μέρους των Αιτητών, παρά μόνο με την έγκρισή τους και δεν θα δίδει οποιοδήποτε διαφημιστικό υλικό εκτός αν το περιεχόμενό του παρέχεται από τους Αιτητές ή γίνεται αποδεκτό από τους Αιτητές. Επομένως, είναι η θέση του, ότι είναι σαφές από τη συμφωνία Τεκμήριο 1 ότι η WIN GLOBAL θα παρέχει υπηρεσίες διαφήμισης και προώθησης των Αιτητών συμπεριλαμβανομένης και της διαδικτυακής προώθησης και διαφήμισης, μόνο κατόπιν προηγούμενης έγκρισής τους. Οι Ενάγοντες βασίζουν την απαίτησή τους για το ποσό των $272.872,55 και τόκους 8% επί του ποσού αυτού, σε τιμολόγια που ισχυρίζονται ότι απέστειλαν και κατέστησαν πληρωτέα στη βάση συμφωνίας ημερ. 12.3.15, που κατά τους ισχυρισμούς τους, έγινε μεταξύ των Εναγόντων και των Αιτητών, η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  2. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι οι Αιτητές οι ίδιοι δεν έχουν στα αρχεία τους την ισχυριζόμενη συμφωνία διαφήμισης με τους Ενάγοντες, ούτε τα τιμολόγια, κάτι που ενισχύει τη θέση τους ότι οι ίδιοι δεν συνομολόγησαν την εν λόγω συμφωνία και δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τα τιμολόγια που έχουν αποσταλεί οι Ενάγοντες και συνεπώς ούτε και καμία υποχρέωση να πληρώσουν αυτά. Τα τιμολόγια και το αντίγραφο της συμφωνίας διαφήμισης επί της οποίας στηρίζονται οι Ενάγοντες, έχουν αποσταλεί στους Εναγόμενους στη βάση ειδοποίησης προσαγωγής εγγράφων ημερομηνίας 21.11.
  3. Είναι περεταίρω η θέση των Εναγομένων/Αιτητών ότι η αξίωση των Εναγόντων εναντίον τους είναι εντελώς λανθασμένη, αβάσιμη, επιπόλαιη και ενοχλητική και συνιστά καθαρά κατάχρηση της διαδικασίας, αφού δεν έχει καμία ισχύ και δεσμευτικότητα για τους Αιτητές και δεν μπορούν οι Ενάγοντες να την επικαλούνται για να θεμελιώσουν τις όποιες αξιώσεις προβάλλουν εναντίον των Εναγομένων/Αιτητών. Επίσης, ισχυρίζονται ότι οι Ενάγοντες προωθούν εναντίον τους την ισχυριζόμενη συμφωνία διαφήμισης καταχρηστικά, ενόψει της αδυναμίας τους να προωθήσουν τις όποιες απαιτήσεις τους εναντίον της εταιρείας WIN GLOBAL που ήταν με εκείνη που συμφώνησαν τις υπηρεσίες διαμεσολάβησης και διαφήμισης. Στην παράγραφο 12 της ένορκης δήλωσής του ο XXXXX Φιακάς αναφέρει τους λόγους, σύμφωνα με τους οποίους είναι ολοφάνερο ότι οι Αιτητές δεν είχαν καμία σχέση με τη συνομολόγηση της ισχυριζόμενης συμφωνίας διαφήμισης. Μεταξύ άλλων, αναφέρεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση που χρησιμοποιήθηκε, ότι την όποια συμφωνία έχει υπογράψει ο κύριος Y. Citron, ο οποίος ήταν ο Marketing Director της WIN GLOBAL και δεν είχε καμία σχέση με τους Αιτητές, ουδέποτε υπήρξε διευθυντής ή αξιωματούχος τους στο μητρώο του Έφορου Εταιρειών, και επισυνάπτει σχετικά τα Τεκμήρια 4 και 5, αλλά και το ότι το εγγεγραμμένο γραφείο των Αιτητών είναι άλλο από αυτό που αναφέρεται στη συμφωνία ως διεύθυνση των Αιτητών, Τεκμήριο
  4. Επίσης, ο λογαριασμός με αριθμό 18395 ουδέποτε χρησιμοποιήθηκε από τους Αιτητές, ούτε και οι Αιτητές γνωρίζουν για την ύπαρξή του. Επιπλέον, η συμφωνία μεταξύ των Εναγόντων και της WIN GLOBAL αναφέρει ότι το ανώτατο όριο χρέωσης θα ανερχόταν στις $10.000, ενώ με την παρούσα αγωγή απαιτείται ένα κατά πολύ μεγαλύτερο ποσό. Τα τιμολόγια που επικαλούνται οι Ενάγοντες ουδέποτε ήρθαν σε γνώση των Αιτητών, αφού φέρουν τη διεύθυνση που έδωσε ο Y. Citron και είναι άλλη από αυτήν των Αιτητών, ο Y. Citron ουδέποτε εκπροσωπούσε τους Αιτητές και δεν είχε καμία εξουσιοδότηση να δεσμεύει τους Αιτητές χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τους και αυτό γιατί ήταν Marketing Director της WIN GLOBAL και όχι των Αιτητών και άρα συνεπώς οποιεσδήποτε ενέργειες και παραστάσεις έγιναν από αυτόν αφορούν την εταιρεία WIN GLOBAL και όχι τους Αιτητές. Οι Αιτητές είχαν υποχρέωση μόνο να πληρώνουν τα τιμολόγια που αποστέλλονταν από την WIN GLOBAL και όχι από οποιανδήποτε άλλη εταιρεία. Όπως επίσης αναφέρει, οι Αιτητές πληροφορήθηκαν ότι αρχές Νοεμβρίου του 2016 έγιναν διαπραγματεύσεις για τη διευθέτηση του οφειλόμενου ποσού εκ μέρους της WIN GLOBAL στους Ενάγοντες από τον κύριο S. Citron, ο οποίος τότε ήταν Διευθύνων Σύμβουλος της μητρικής εταιρείας και της WIN GLOBAL, όμως την εν λόγω ημερομηνία ο κύριος S. Citron δεν ήταν εξουσιοδοτημένος από τους Αιτητές να διαπραγματευτεί εκ μέρους τους και λογαριασμό τους. Έπαψε δε να είναι διευθυντής των Αιτητών από την 21.6.
  5. Το γεγονός ότι αυτή η συμφωνία και αυτές οι διαπραγματεύσεις δεν είχαν τίποτε να κάνουν με τους Αιτητές, προκύπτει από το γεγονός ότι η αλληλογραφία με στόχο τον διακανονισμό της οφειλής της WIN GLOBAL άρχισε στις 4.11.16 που πλέον ο S. Citron δεν ήταν διευθυντής της εταιρείας. Το σχέδιο αποπληρωμής που συμφωνήθηκε με τους Ενάγοντες και τον S. Citron γνωστοποιήθηκε στους Αιτητές στις 14.11.16 και ήταν η πρώτη φορά που οι Αιτητές έμαθαν για την ισχυριζόμενη οφειλή, Τεκμήριο
  6. Περαιτέρω, οι Αιτητές έμαθαν μετά την επίτευξη συμβιβασμού για τον διακανονισμό και μετά από παράκληση του S. Citron, προέβηκαν σε δύο πληρωμές μια για ποσό €30.200 στις 15.11.16 και μια για €50.700 στις 25.11.16 εκ μέρους της WIN GLOBAL χωρίς ποτέ οι Αιτητές να αποδέχονται ή να αναλαμβάνουν να εκπληρώσουν και να αποπληρώσουν τις υποχρεώσεις της WIN GLOBAL. Οι πληρωμές έγιναν κατόπιν πίεσης του S. Citron εκ μέρους και για λογαριασμό της WIN GLOBAL με την προοπτική ότι η WIN GLOBAL θα αποπληρώσει τις υποχρεώσεις της στο μέλλον. Είναι η θέση τους ότι ολοφάνερα η μόνη εταιρεία που οφείλει και υποχρεούται να καταβάλει τα αξιωμένα είναι η WIN GLOBAL και σε καμία περίπτωση οι Αιτητές. Η WIN GLOBAL τέθηκε υπό εκκαθάριση και τούτο δεικνύει ότι οι Ενάγοντες προωθούν την παρούσα αγωγή καταχρηστικά και χωρίς να έχουν οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα ή αιτία αγωγής σε βάρος των Αιτητών σε μία απέλπιδα προσπάθειά τους να εισπράξουν όσα τους οφείλονται στην πραγματικότητα από την WIN GLOBAL. Ισχυρίζεται περεταίρω, ότι δεν καθυστέρησε καθόλου στην προώθηση της παρούσας αίτησης, καθότι τα έγγραφα της ισχυριζόμενης συμφωνίας διαφήμισης και των τιμολογίων λήφθηκαν από τους ίδιους μόλις στις 30.11.12 και σε κάθε περίπτωση είναι η θέση των Αιτητών ότι ο χρόνος που διέρρευσε από την ημέρα που καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία, δηλαδή 24.7.18, μέχρι την ημέρα που καταχώρησαν την αίτηση ήταν απαραίτητος και αναγκαίος για να μελετηθεί η υπόθεση. Για αυτούς τους λόγους υποστηρίζει ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιήσει το αίτημά του. Στην εν λόγω αίτηση υποβλήθηκε ένσταση από τους Ενάγοντες στις 8.1.
  7. Σε αυτήν, οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι η Έκθεση Απαίτησης αποκαλύπτει αιτία αγωγής, η αγωγή δεν είναι ούτε επιπόλαιη, ούτε ενοχλητική, ούτε καταχρηστική, η έλλειψη αναφοράς στις συμφωνηθείσες αυξήσεις μέγιστης χρέωσης που συμφωνήθηκαν μεταξύ Εναγόμενων και Εναγόντων μπορούν να προστεθούν στην Έκθεση Απαίτησης με τροποποίηση, η αίτηση των Αιτητών υποβάλλεται με τεράστια και απαράδεκτη καθυστέρηση, το ζήτημα του ποιος είναι ο χρεώστης των Εναγόντων αποτελεί επίδικο ζήτημα γεγονότων που χρήζει διερεύνησης, η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι ανεπαρκής να τη στηρίξει, τα επίδικα τιμολόγια οφείλονται στους Ενάγοντες από τους Εναγόμενους και όχι από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, αφού οι Ενάγοντες συμβλήθηκαν απευθείας με τους Εναγόμενους μέσω προσώπων που είχαν πραγματική, εξυπακουόμενη και/ή φαινομενική πληρεξουσιότητα να ενεργούν εκ μέρους των Εναγόμενων και οι Εναγόμενοι δια της συμπεριφοράς τους παραδέχτηκαν το χρέος τους προς τους Ενάγοντες και επικύρωσαν τη σύμβαση που συνάφθηκε με τους Ενάγοντες. Βάση της αίτησης είναι ίδια όπως και η βάση της ένστασης, και την ένσταση συνοδεύει η ένορκη δήλωση της XXXXX Μανέντζου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των Εναγόντων, η οποία επίσης αναφέρει ότι έχει μελετήσει τον φάκελο της υπόθεσης, έχει προσωπική γνώση των γεγονότων μέσα από αυτόν, έχει μιλήσει σχετικά με τον δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση από πλευράς των Εναγόντων και είναι επίσης εξουσιοδοτημένη από τους Ενάγοντες να προβεί σε αυτήν. Αναφέρει ότι προβαίνει η ίδια στην ένορκη δήλωση, γιατί οι Ενάγοντες είναι από την Ιρλανδία και ήταν πρακτικά πολύ δύσκολο και δυσχερές να έρθουν στην Κύπρο για να ορκιστούν την παρούσα ένορκη δήλωση. Αναφέρει ότι έχει διαβάσει και την ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης των Εναγόντων, με την οποία συμφωνεί, αλλά και την αίτηση των Εναγομένων/Αιτητών και τη συνοδευτική ένορκη δήλωση του κυρίου Φιακά, με τις οποίες διαφωνεί. Αναφέρει ότι ο κύριος Φιακάς λανθασμένα λέει ότι ορκίζεται ο ίδιος την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, επειδή αφορά αμιγώς νομικά θέματα, αφού όπως προκύπτει, η ένορκος του δήλωση περιέχει σχεδόν αποκλειστικά ισχυρισμούς γεγονότων. Δεν αποκαλύπτει επίσης την πηγή πληροφόρησης του για κανένα από τα γεγονότα που αναφέρει και έτσι η ένορκος του δήλωση δεν συνάδει με τις απαιτήσεις των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Όπως περεταίρω αναφέρει, σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, τα γραφεία των Εναγόμενων βρίσκονται στην ίδια διεύθυνση που αναφέρεται και στο Τεκμήριο 1 της ένορκης δήλωσης Φιακά και είναι ολοφάνερο ότι ο κ. Φιακάς προσπαθεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο μη αναφέροντας ότι εν πάση περιπτώσει η εγγεγραμμένη διεύθυνση των Εναγομένων είναι διαφορετική από τον τόπο διεξαγωγής της εργασίας των Εναγομένων. Οι Ενάγοντες ουδέποτε συμβλήθηκαν με την WIN GLOBAL, ούτε και γνώριζαν την ύπαρξή τους και αναφέρει ότι το Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση Φιακά δεν είναι χαρτοσημασμένο και μπορεί να συντάχθηκε οποτεδήποτε. Οι Ενάγοντες συμβλήθηκαν με τους Εναγόμενους μέσω του Y. Citron, ο οποίος κατά πάντα ουσιώδη χρόνο προβαλλόταν και παρουσιαζόταν ως εξουσιοδοτημένο πρόσωπο να δεσμεύει τους Εναγόμενους. Οι Ενάγοντες δεν είχαν τον παραμικρό λόγο να αμφισβητούν την εξουσιοδότηση του Y. Citron, επαναλαμβάνει ότι οι Ενάγοντες πληροφορήθηκαν για πρώτη φορά για την ύπαρξη της WIN GLOBAL με την καταχώρηση της παρούσας αίτησης και επομένως δεν μπορούσαν να δικογραφήσουν τέτοιο ισχυρισμό επαναλαμβάνοντας ότι ο Y. Citron δήλωσε πως ήταν ο Media Buying Director των Εναγομένων και όχι της WIN GLOBAL και είχε τουλάχιστον φαινομενική πληρεξουσιότητα προς τους Ενάγοντες για να δεσμεύει τους Εναγόμενους. Το γεγονός ότι ο Y. Citron δεν ήταν ποτέ διευθυντής των Εναγόμενων στα μητρώα του Έφορου Εταιρειών δεν σημαίνει ότι δεν μπορούσε να δεσμεύσει τους Εναγόμενους. Αναφέρει επίσης ότι όντως παρόλο που η αρχική συμφωνία προνοούσε για μέγιστη χρέωση $10.000 αυτή είχε τροποποιηθεί με τη σύμφωνη γνώμη και των δύο διαδίκων, και επισυνάπτει σχετικά τεκμήρια. Είναι η θέση της ότι οι Εναγόμενοι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο είχαν γνώση των τιμολογίων και αναγνώρισαν το χρέος τους προς τους Ενάγοντες και παρόλο που είναι η θέση τους ότι η χρέωση των Εναγόντων υπερέβηκε τα συμφωνημένα, αναφέρει ότι μπορεί να γίνει τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης και να συμπεριληφθούν οι ισχυρισμοί αυτοί και δεν τίθεται θέμα διαγραφής της Έκθεσης Απαίτησης γι' αυτόν τον λόγο. Αναφέρει επίσης ότι είναι διαφορετική η εγγεγραμμένη διεύθυνση των Εναγόμενων από τη διεύθυνση του γραφείου που διεξήγαγαν τις εργασίες τους και αρνείται τη θέση των Εναγόμενων ότι πριν την καταχώρηση της αγωγής αυτοί δεν γνώριζαν για τα τιμολόγια. Επισυνάπτει σχετικά ως Τεκμήριο 7 επιστολή που επιδόθηκε στους Εναγομένους πριν την έγερση της αγωγής και στην οποία ουδέποτε απάντησαν. Επίσης, είναι η θέση της ότι οι Εναγόμενοι όχι μόνο είχαν γνώση των τιμολογίων, αλλά και αναγνώρισαν το χρέος τους. Αρνείται ότι οι Εναγόμενοι δεν είχαν γνώση των διαπραγματεύσεων για διευθέτηση του οφειλόμενου ποσού προς τους Ενάγοντες και ότι οι διαπραγματεύσεις έλαβαν χώρα μεταξύ των Εναγόντων και της WIN GLOBAL, αντίθετα, είναι η θέση της ότι διαπραγματεύσεις έλαβαν χώρα μεταξύ των διαδίκων, άσχετο αν ο κύριος Citron δεν ήταν εγγεγραμμένος διευθυντής των Εναγόμενων. Είναι η θέση της ότι κάποιος κύριος Brian αναγνώρισε ρητά ότι ο κύριος S. Citron όσο και η διεύθυνση των Εναγομένων είχαν ήδη αποδεχτεί το χρέος των Εναγόμενων προς τους Ενάγοντες, το οποίο στάληκε και στον κύριο Πέτρο Ιωσηφίδη που ήταν Διευθυντής των Εναγόμενων κατά τον επίδικο χρόνο και ο οποίος, όχι μόνο δεν το αρνήθηκε, αλλά την επόμενη μέρα κατέβαλε άμεσα το ποσό που αξιωνόταν $32.504, δηλαδή €30.
  8. Ισχυρίζεται επίσης ότι οι Εναγόμενοι ουδέποτε διαμαρτυρήθηκαν για την αποστολή των τιμολογίων και την καταβολή των ποσών, αρνείται όλες τις αξιώσεις της ένορκης δήλωσης Φιακά, θεωρεί ότι δεν δικαιολογείται ο χρόνος που διέρρευσε από την ημερομηνία που καταχωρήθηκε το σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, επαναλαμβάνει τη θέση της ότι οι Εναγόμενοι έχουν παραδεχτεί άμεσα ή έμμεσα το χρέος τους προς τους Ενάγοντες και επισυνάπτει σχετικά τεκμήρια, υιοθετεί όλους τους λόγους ένστασης, ζητώντας την απόρριψη της αίτησης. Στα πλαίσια της αίτησης αυτής καταχωρήθηκε από τους Αιτητές αίτηση διά κλήσεως ημερομηνίας 21.11.19, η υπό κρίση αίτηση, με την οποίαν οι Εναγόμενοι/Αιτητές ζητούν άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και συγκεκριμένα άδεια, με την οποία να επιτρέπεται στον κύριο XXXXX Ιωσηφίδη εκ μέρους των Αιτητών να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην ένορκη δήλωση του XXXXX Φιακά ημερομηνίας 8.1.
  9. Νομική βάση της αίτησης είναι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, ειδικότερα οι Δ.39 και Δ.40 θθ.1-13, η Δ.48, ο περί Δικαστηρίων Νόμος, το Σύνταγμα, η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, η γενική πρακτική του Δικαστηρίου και οι αρχές της επιείκειας. Την αίτηση συνοδεύει η ένορκη δήλωση του XXXXX Ιωσηφίδη, ο οποίος είναι Διευθυντής των Αιτητών, δηλώνει ότι γνωρίζει τα γεγονότα αφού έχει μελετήσει τους φακέλους και έλαβε πληροφορίες από πρόσωπα που χειρίζονται την υπόθεση εκ μέρους και για λογαριασμό τόσο της ΕZTD Inc όσο και της WIN GLOBAL, αλλά και έλαβε σχετική πληροφόρηση από τον δικηγόρο που χειρίζεται την αίτηση. Αναφέρει ότι με την παρούσα αίτηση οι Αιτητές ζητούν την άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στην αίτηση τους ημερομηνίας 8.1.19 με την οποία ζητούν απόρριψη και/ή παραμερισμό και/ή διαγραφή του κλητηρίου εντάλματος, προσχέδιο της οποίας επισυνάπτει στην ένορκη δήλωσή του. Η προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση περιέχει τις θέσεις των Αιτητών σε σχέση με τους ισχυρισμούς της κυρίας XXXXX Μανέντζου στην ένορκη δήλωσή της που υποστηρίζει την ένσταση των Εναγομένων. Είναι η θέση του ότι τα γεγονότα, στα οποία προτίθεται να αναφερθεί στη συμπληρωματική ένορκή του δήλωση, περιγράφονται επ' ακριβώς στην προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση που επισυνάπτει ως τεκμήριο, η οποία περιλαμβάνει πραγματικά και νομικά ζητήματα με στόχο να παρουσιάσει στο Δικαστήριο ολοκληρωμένα γεγονότα, τα οποία θα πρέπει να ληφθούν υπόψη σχετικά με την αίτηση των Αιτητών. Επίσης, επιθυμεί να απαντήσει σε ισχυρισμούς της XXXXX Μανέντζου, ούτως ώστε να μην μείνουν αναντίλεκτοι. Θεωρεί ότι είναι επιτακτική ανάγκη να του επιτραπεί να καταχωρήσει την υπό κρίση προτιθέμενη ένορκη δήλωση, γιατί η XXXXX Μανέντζου προσπαθεί να καταδείξει στο Δικαστήριο ότι η Αιτητές γνώριζαν για την ισχυριζόμενη οφειλή και ότι οι Ενάγοντες διά της συμπεριφοράς τους αποδέχτηκαν το χρέος και/ή επικύρωσαν τη συμφωνία που έγινε με τη μητρική και/ή αδελφική εταιρεία των Αιτητών, κάτι που δεν ισχύει. Επαναλαμβάνει τη θέση του ότι τα γεγονότα και οι ισχυρισμοί που προβάλλονται από την XXXXX Μανέντζου στην ένορκή της δήλωση δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, ο ισχυρισμός ότι ο Y. Citron δέσμευσε τους Εναγόμενους και συμφώνησε και στην επέκταση του ορίου πίστωσης είναι λανθασμένη, ατεκμηρίωτη και αστήριχτη και είναι η θέση του ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί τίθενται μόνο και μόνο για να δημιουργηθεί εντύπωση στο Δικαστήριο ότι υφίστανται επίδικα ζητήματα και για να αμφισβητήσουν τις θέσεις των Αιτητών. Επομένως, είναι αναγκαίο να του επιτραπεί να καταχωρήσει την προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση για να έχει ενώπιόν του το Δικαστήριο όλα τα γεγονότα, όταν θα αξιολογήσει και θα κρίνει την αίτηση των Αιτητών ημερ. 8.1.
  10. Ισχυρίζεται ότι αν δεν του δοθεί το δικαίωμα καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, θα προκληθεί αδικία στους Αιτητές, αφού θα παραβιαστεί το δικαίωμα τους για δίκαιη δίκη. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, ο XXXXX Ιωσηφίδης επισυνάπτει στην ένορκή του δήλωση το Τεκμήριο ΠΙ 1 που είναι η προτιθέμενη ένορκη δήλωση που θα καταχωρήσει, αν το Δικαστήριο εγκρίνει την υπό κρίση αίτηση και του δώσει άδεια. Σε αυτή, αφού επαναλαμβάνει το ιστορικό της υπόθεσης, το περιεχόμενο της αίτησης 8.1.19 για παραμερισμό και διαγραφή του κλητηρίου εντάλματος και την ένορκη δήλωση του XXXXX Φιακά που την υποστηρίζει, αρνείται την ένσταση ημερομηνίας 28.5.19 των Εναγόντων/Καθ' ων η Αίτηση, καθώς και την ένορκη δήλωση της XXXXX Μανέντζου που τη συνοδεύει και αναφέρει ότι οι ισχυρισμοί που περιέχονται σε αυτήν αποτελούν μία απέλπιδα προσπάθεια των Εναγόντων να δημιουργήσουν σύγχυση και να γεννήσουν μία επίδικη διαφορά με δεδομένο ότι η εταιρεία που ήταν υπεύθυνη για τις διαφημίσεις του Ομίλου έχει τεθεί υπό εκκαθάριση. Αναφέρει ότι η απουσία χαρτοσήμανσης της συμφωνίας διαφήμισης δεν επηρεάζει ούτε τη γνησιότητά της, ούτε την εγκυρότητά της, η συμφωνία έχει δεόντως υποβληθεί στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς Κύπρου και ότι οι Εναγόμενοι/Αιτητές και η WIN GLOBAL είναι δύο διαφορετικές και ανεξάρτητες οντότητες και δεν επιδιώκεται να προσαχθεί μαρτυρία αναφορικά με το αντικείμενο της συμφωνίας. Ο Y. Citron ουδέποτε εξουσιοδοτήθηκε από τους Αιτητές να συμβληθούν με τους Ενάγοντες και ως εκ τούτου οι ενέργειές του δεν δεσμεύουν τους Εναγόμενους/Αιτητές. Αν υπάρχει οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα των Εναγόντων, αυτό είναι εναντίον του Y. Citron, ο οποίος ενεργούσε πάντοτε υπό την προσωπική του ιδιότητα και/ή εκ μέρους της αδελφικής εταιρείας των Εναγομένων στο Ισραήλ, στην οποία ήταν διευθυντής. Οι Αιτητές ποτέ δεν συμβλήθηκαν απευθείας με τους Καθ' ων η Αίτηση, οι Καθ' ων η Αίτηση παράλογα τους έχουν πιστώσει διάφορα ποσά, ο Y. Citron δεν είχε εξουσιοδότηση να δεσμεύει τους Αιτητές, ούτε εργαζόταν σε αυτούς, ούτε και αμειβόταν από αυτούς. Το ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο δεν σχετίζεται με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο των Αιτητών, απορρίπτει κατηγορηματικά όλους τους ισχυρισμούς των Εναγόντων/Καθ' ων η Αίτηση και επαναλαμβάνει ότι οι Ενάγοντες ουδέποτε σύναψαν οποιανδήποτε συμφωνία με τους Εναγόμενους. Η συζήτηση που έγινε στις 3.11.16 με τον S. Citron και τους Καθ' ων η Αίτηση στο Λονδίνο ήταν για άλλα θέματα και μόλις στις 14.11.16 οι Αιτητές έμαθαν για την αξίωση των Εναγόντων, την οφειλή και τους όρους διευθέτησής της. Οι Αιτητές κατέβαλαν την πρώτη δόση εκ μέρους της WIN GLOBAL Inc ως μέρος της μεταξύ τους συμφωνίας και της μητρικής εταιρείας τον Μάιο του
  11. Η WIN GLOBAL τέθηκε υπό διαχείριση και η εταιρεία αναγκάστηκε να διαγράψει ένα τεράστιο χρέος που της οφειλόταν από την WIN GLOBAL και προβάλλει διάφορα αποδεικτικά στοιχεία, τα οποία κατά τη θέση του καταδεικνύουν ότι κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες δεν μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η WIN GLOBAL και η ΕZTD ενεργούσαν με εξουσιοδότηση των Αιτητών. Οι Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση αντέδρασαν καταχωρώντας ένσταση στην αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση στις 03/08/
  12. Ως λόγους ένστασης αναφέρουν ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση όπως και η προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν αποκαλύπτουν γεγονότα που στοιχειοθετούν καλό λόγο για την παροχή άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της νομολογίας για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, οι Αιτητές είχαν κάθε δυνατή ευκαιρία να συμπεριλάβουν στην αρχική ένορκη δήλωσή τους τους ισχυρισμούς που τώρα προσπαθούν να εισάξουν και δεν δίνουν καμία δικαιολογία γιατί δεν το έπραξαν, η προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση περιέχει γεγονότα και ισχυρισμούς άσχετα με την κυρίως αίτηση και επαναλαμβάνει ισχυρισμούς που ήδη τέθηκαν μέσω της ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 8.1.19, η αίτηση υποβάλλεται με μεγάλη καθυστέρηση χωρίς οποιανδήποτε δικαιολογία και η αίτηση σκοπεύει στην πρόκληση καθυστέρησης της εκδίκασης της κυρίως αίτησης και αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας. Βάση της αίτησης είναι η ίδια ως και της κυρίως αίτησης, ειδικά η Δ.39, Δ.40 και Δ.64, το Σύνταγμα και άρθρα του περί Δικαστηρίων Νόμου, η νομολογία και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και βασίζεται επί γεγονότων που εκτίθενται στη συνημμένη δήλωση της XXXXX Κωσταρά, η οποία είναι δικηγόρος και εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Εναγόντων. Αναφέρει ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα από μελέτη του φακέλου και από συνομιλία με τον δικηγόρο που τη χειρίζεται, εξηγά ότι επειδή η έδρα των Εναγόντων είναι στην Ιρλανδία και εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού είναι δύσκολο να ταξιδέψει πρόσωπο από την Ιρλανδία για να ορκιστεί την παρούσα ένορκη δήλωση, η οποία, εν πάση περιπτώσει, περιέχει αμιγώς νομικά θέματα. Απορρίπτει και διαφωνεί πλήρως με τους ισχυρισμούς του κυρίου Ιωσηφίδη που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, αλλά και στην προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση που επιδιώκει να καταχωρήσει αν το Δικαστήριο του δώσει σχετική άδεια, επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης στην κυρίως αίτηση, αλλά και στην παρούσα αίτηση και είναι η θέση της ότι δεν υφίσταται κανένας καλός λόγος όπως έχει ερμηνευτεί από τη νομολογία για έγκριση της αίτησης. Έχει τη θέση ότι η προτιθέμενη ένορκη δήλωση του κυρίου Ιωσηφίδη περιέχει νομικούς ισχυρισμούς που μπορούν να τεθούν στο στάδιο της ακρόασης, περιέχει σωρεία επιχειρημάτων αντί συμπληρωματικής μαρτυρίας ή αναφορών επιπρόσθετων γεγονότων, ισχυρισμούς που αποτελούν επιχειρηματολογία τα οποία οι Αιτητές μπορούν να προβάλουν κατά την ακρόαση της κυρίως αίτησης και δεν χρειάζεται να προβληθούν μέσω της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση περιέχει ισχυρισμούς άσχετους με τα επίδικα θέματα και έτσι δεν προκύπτει καλός λόγος για την έγκρισή της, επαναλαμβάνει ισχυρισμούς που ήδη προβλήθηκαν στην ένορκη δήλωση του κυρίου Φιακά που συνοδεύει την κυρίως αίτηση. Περαιτέρω είναι η θέση της ότι ο κ. Ιωσηφίδης δεν αναφέρει τον λόγο που ο κ. Φιακάς αμέλησε ή και παρέλειψε να αναφέρει γεγονότα που ήδη γνώριζε, έχει τη θέση ότι η αναφορά και μόνο του κυρίου Ιωσηφίδη στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης του ότι «οι ισχυρισμοί της κυρίας Μανέντζου δεν πρέπει να μείνουν αναντίλεκτοι» είναι αρκετή για να απορριφθεί η αίτηση. Είναι καταληκτικά η θέση της ότι δεν θα προκύψει καμία αδικία ή παραβίαση της αρχής της δίκαιης δίκης με την απόρριψη της αίτησης, αφού οι δικηγόροι των Αιτητών θα έχουν την ευκαιρία να επιχειρηματολογήσουν στο Δικαστήριο για τις θέσεις τους. Και οι δύο πλευρές έχουν καταχωρήσει γραπτώς τις αγορεύσεις τους στο Δικαστήριο, τις οποίες υιοθέτησαν, αφού τις αντάλλαξαν μεταξύ τους και δεν πρόσθεσαν οτιδήποτε άλλο πέραν των γραφόμενών τους. Στη γραπτή αγόρευση τους οι Αιτητές, αφού επαναλαμβάνουν το αιτητικό της αίτησης και τη νομική της βάση αναφέρονται ειδικά στη Δ.48 θ.4

(2)η οποία μετά από την τροποποίηση της με την ΚΔΠ 5/99, προβλέπει συγκεκριμένα τα εξής: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Επίσης παραθέτει νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου για τον τρόπο που έχει ερμηνευτεί «ο καλός λόγος» που προνοεί η εν λόγω διαταγή. Είναι η θέση τους ότι υπάρχει καλός λόγος για την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, αφού με αυτήν επιδιώκεται να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου ουσιώδη γεγονότα, τα οποία έλαβαν χώρα και ήρθαν στην αντίληψη των Αιτητών μετά την παραλαβή της ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση και των τεκμηρίων που επισυνάπτονται σε αυτήν και πρέπει να αφεθούν οι Αιτητές να αντικρούσουν τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση, ώστε να μην μείνουν αναντίλεκτοι και να αφεθούν οι Αιτητές να παρουσιάσουν στο Δικαστήριο τα γεγονότα με εσφαλμένο και παραπλανητικό τρόπο. Επίσης, αναφέρουν ότι τόσο ο κύριος XXXXX Ιωσηφίδης όσο και η κυρία XXXXX Μανέντζου προσπαθούν να διαστρεβλώσουν τα γεγονότα και να αμφισβητήσουν την εξουσιοδότηση του κυρίου Y. Citron χωρίς να αναφέρουν πουθενά τον ρόλο του και ότι συστήθηκε στους Ενάγοντες ως εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος των Αιτητών. Θεωρούν επίσης ότι πλείστα γεγονότα που επιδιώκει ο XXXXX Ιωσηφίδης να εισάξει με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωσή του θα μπορούσαν να είχαν συμπεριληφθεί στην αρχική ένορκη δήλωση του κυρίου Φιακά και δεν δίνεται κανένας λόγος για τη μη συμπερίληψή τους. Διαφωνούν με τους λόγους ένστασης περί κακοπιστίας και κατάχρησης στην καταχώρηση της αίτησης τους για απόρριψη της αγωγής και ισχυρίζονται ότι ο στόχος τους είναι να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου τα αναγκαία γεγονότα και η αναγκαία μαρτυρία, ούτως ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιόν του την πραγματική εικόνα της υπόθεσης. Είναι τελικά η εισήγησή τους ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να εγκρίνει την αίτηση και αν δεν εγκριθεί θα παραβιαστεί το δικαίωμα των Εναγομένων/Αιτητών για δίκαιη δίκη. Στη δική τους αγόρευση οι δικηγόροι των Εναγόντων/Καθ' ων η Αίτηση, αφού και αυτοί προβαίνουν σε μία σύντομη ιστορική αναδρομή των γεγονότων της υπόθεσης και σε μία πλήρη ανάπτυξη της νομικής πτυχής του θέματος, δηλαδή της Δ.48 θ.4
(2)και της ερμηνείας της φράσης «καλός λόγος» μέσα από την πλούσια νομολογία τόσο του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αλλά και πρωτόδικων αποφάσεων, επαναλαμβάνουν τις θέσεις τους ότι η υπό κρίση αίτηση δεν καταδεικνύει τον καλό λόγο που απαιτείται για να δοθεί η άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, η προτιθέμενη ένορκη δήλωση περιέχει κυρίως νομικούς ισχυρισμούς και επιχειρηματολογία και όχι γεγονότα ως μία ένορκη δήλωση πρέπει να περιέχει, τα οποία εν πάση περιπτώσει μπορούν να προωθηθούν ως επιχειρηματολογία κατά την ακρόαση της αίτησης και δίνουν παραδείγματα από την προτιθέμενη ένορκη δήλωση του κυρίου Ιωσηφίδη για αυτή τους τη θέση. Προβάλλουν επίσης τη θέση ότι η προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση επαναλαμβάνει ισχυρισμούς που ήδη προβλήθηκαν στην ένορκη δήλωση Φιακά ημερομηνίας 8.1.19 που συνοδεύει την κυρίως αίτηση, η προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση περιέχει γεγονότα άσχετα με τα επίδικα θέματα στα πλαίσια της κυρίως αίτησης, τα οποία είναι αχρείαστο να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου, υποβάλλεται με μεγάλη καθυστέρηση χωρίς να προβληθεί εξήγηση για την εν λόγω καθυστέρηση και αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Είναι καταληκτικά η θέση τους ότι η αίτηση αποτελεί μία κλασική περίπτωση όπου δεν προκύπτει ο απαιτούμενος καλός λόγος δυνάμει της Δ.48 θ.4
(2)και συνεπώς αιτούνται την απόρριψή της με έξοδα υπέρ τους. Νομική Πτυχή Η Δ.48 θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία βασίζεται η υπό κρίση Αίτηση, προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Στην υπόθεση Φιλόκυπρου ν. Ματθαίου
(2008)1(Α) Α.Α.Δ.510 αποφασίστηκε ότι: «το κατά πόσον θα πρέπει να επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να ικανοποιηθεί και αποφανθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης ανάλογα με την περίπτωση». Χρήσιμη καθοδήγηση προσφέρει η υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.ά. v. Λεωνίδα
(2010)1(Α) Α.Α.Δ.195 από την οποία παραθέτω το ακόλουθο διαφωτιστικό απόσπασμα: «Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκειμένη περίπτωση υπέρ των εναγόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Ανασκόπηση της νομολογίας σε σχέση με το θέμα καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης έχει γίνει από την Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ στην υπόθεση COORESBY LTD κ.α. ν. ASTROPLUS LIMITED κ.ά., Γεν. Αίτηση Αρ.377/17, ημερομηνίας 22.09.17, αποσπάσματα της οποία παραθέτω για εύκολη αναφορά: «Είναι φανερό ότι από το λεκτικό της Δ.48 θ.4
(2), η χορήγηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εμπίπτει στη σφαίρα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η οποία θα πρέπει να ασκείται με τρόπο που να εξυπηρετεί τον σκοπό για τον οποίο θεσπίστηκε. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι η αναμόρφωση της Δ.48 θ.4
(2)- τέλος του 1999 - απέβλεπε στην εξάλειψη των προβλημάτων που είχαν συσσωρευθεί λόγω της ερμηνείας που δόθηκε στον προηγούμενο Κανονισμό από τη Νομολογία, ώστε γεγονότα σε αιτήσεις να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου με ένορκες δηλώσεις και όχι με προφορική μαρτυρία. Είναι στο πλαίσιο εξυπηρέτησης αυτού του στόχου που έγινε πρόβλεψη για συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, ώστε να δίδεται η δυνατότητα στους διάδικους να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπόθεσης τους, αλλά υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου».» Ο όρος «καλός λόγος» δεν προσδιορίζεται στον υπό αναφορά Κανονισμό, και αυτό, για ευνόητους λόγους που σχετίζονται με την ποικιλία των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης. Επομένως, εναπόκειται στο Δικαστήριο να κρίνει αν σε δεδομένη περίπτωση ο Αιτητής έχει τεκμηριώσει «καλό λόγο» και, αν ναι, κατά πόσο ως αποτέλεσμα της τεκμηρίωσης, θα ικανοποιήσει αίτημα - γραπτό ή προφορικό - για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Όπως προκύπτει με σαφήνεια από την Δ.48 θ.4
(2), καμία πρόνοια γίνεται για καταχώρηση απαντητικής ένορκης δήλωσης, παρά μόνο για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι όπου αμφισβητούνται γεγονότα, αυτό δεν τεκμηριώνει από μόνο του «καλό λόγο» που να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε μέσω αυτής να απαντούνται ισχυρισμοί της άλλης πλευράς ή να προσάγεται πρόσθετη μαρτυρία που σε διαδικασίες προσωρινών διαταγμάτων δεν είναι επιθυμητή (βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση τόμος 24, σελ. 519, παρ. 972 υπό τον τίτλο «No fresh evidence after motion opened»). Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Χαράλαμπου Ανδρέα Κούπα ν. Πούλλας Τσαδιώτης Λτδ κ.ά., Π.Ε.312/10, ημερ. 17.7.14, λέχθηκε: "Εξάλλου στις υπό συζήτηση διαδικασίες, άδεια για αντεξέταση σπάνια δίδεται (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (αρ.1)
(2004)1 Α.Α.Δ. 1660 και σύγγραμμα Injunctions του David Bean, 8η έκδοση, σελ. 70-71) εφόσον στις διαδικασίες αυτές το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Σε ότι δε αφορά τη δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4
(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης καλού λόγου και δεν βλέπουμε πως η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς, θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο»". Σχετικό είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την πιο πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Μαρίας Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου, Έφεση Αρ. 29/2014, ημερ. 3.11.16: «Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάζοντος Δικαστηρίου, η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας, σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Στην προκειμένη περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά υπογράμμισε ότι η αίτηση του εφεσίβλητου για προσωρινό διάταγμα θα κρινόταν επί των γεγονότων που αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωση του, εγκρίνοντας όμως το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης λησμόνησε αυτό που υπογράμμισε και, ουσιαστικά, κατέστησε την απάντηση των ισχυρισμών της εφεσείουσας αυτοσκοπό». Οι πιο πάνω αρχές έχουν επαναληφθεί σε πολλές άλλες αποφάσεις κυρίως πρωτόδικες και αναφέρω ενδεικτικά τις υποθέσεις ΛΑΙΚΗ ΦΑΚΤΟΡΣ ΛΤΔ ν. I SOTERIOU CONSTRUCTIONS LTD κ.ά., Αγωγή αρ.7523/13, ημερ. 4.2.14, Χατζητοφή ν. Γεωργίου, Αγωγή αρ.3306/17, ημερ. 3.7.18, AT Smart Entertainment Ltd v. A Ζορπάς και Υιοί Λτδ κ.ά., Αγωγή αρ.1891/17, ημερ.21.2.18, και Μεϊτανή κ.ά. ν. YM Cottage Heights Ltd κ.ά., Αγωγή αρ.2583/18, ημερ. 16.1.19. Περαιτέρω όπως έχει αναφερθεί στην απόφαση Anna Maria Siccardi κ.ά. ν. Bracali Ltd κ.ά., Αγωγή αρ.1767/17, ημερ. 13.2.18 η επανάληψη των ισχυρισμών που τέθηκαν στις αρχικές ένορκες δηλώσεις δεν δικαιολογούν την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Όπως χαρακτηριστικά έχει αναφερθεί στην εν λόγω υπόθεση: «Η αμφισβήτηση ενός γεγονότος δεν θεμελιώνει, άνευ ετέρου, καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Το τι μπορεί να συνιστά «καλό λόγο» σε κάθε περίπτωση, εξαρτάται από τις ιδιαιτερότητες κάθε περίπτωσης και εξετάζεται με αναφορά προς τα επίδικα θέματα και τη φύση της ενδιάμεσης αίτησης, συναρτάται δε με το γενικότερο δικαίωμα κάθε διάδικου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το αναγκαίο μαρτυρικό υλικό πριν την ακρόαση της αίτησης.» Από την απόφαση στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.ά. ν. Λεωνίδα (ανωτέρω) προκύπτει ότι μπορεί να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης όταν μετά την καταχώριση της ένστασης προκύπτει ανάγκη για προβολή ισχυρισμών και διευκρινίσεων με σκοπό το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων, αλλά όχι όταν πρόκειται για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών του ενόρκως δηλούντος ή για ανεπίτρεπτη μαρτυρία. Επίσης στην υπόθεση Βερεγγάρια Παπακόκκινου κ.ά. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Αρ.1)
(2012)1(Α) Α.Α.Δ.643, 646 επαναλήφθηκε ότι εκεί όπου αυτό που επιδιώκεται είναι η επανάληψη των ισχυρισμών που τέθηκαν στην αρχική ένορκη δήλωση ή η προσθήκη επιχειρηματολογίας, δεν δικαιολογείται η παροχή άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Σχετική είναι και απόφαση του έντιμου κ. Σ. Ναθαναήλ νυν Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Αγωγή αρ.8809/05 Ε.Δ. Λευκωσίας Matthew Shaw κ.ά. ν Depfa Investment Bank Ltd, ημερ. 28.2.07, στην οποία αναφέρθηκαν τα εξής: «Προσεκτική ανάγνωση και εξέταση του νέου θεσμού δείχνει, με αναφορά και στα όσα καταγράφονται στην παρ. 1 του θ.4, ότι στόχος της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση της αίτησης ή της ένστασης αντίστοιχα ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση επί του πλήρους φάσματος της διαφοράς. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να αποτελέσει καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αν ο αιτητής εύλογα αισθάνεται μετά από την καταχώριση της ένστασης, ότι πρέπει να προσθέσει στα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση του, ώστε να έχει δυνατότητα επιτυχίας. Άλλη περίπτωση είναι όπου το Δικαστήριο επί μονομερούς αιτήσεως, συνήθως για απαγορευτικό διάταγμα, εγείρει ερωτηματικά ως προς ορισμένα προαπαιτούμενα της έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος, οπότε και ο αιτητής δυνατόν να ζητήσει από το Δικαστήριο πριν την τελειωτική εξέταση και απόφαση επί της αιτήσεως του, την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε να προσθέσει διάφορους ισχυρισμούς και γεγονότα που έχουν σχέση είτε με το επείγον του χρόνου είτε τη γνώση από πλευράς του αιτητή των γεγονότων που οδήγησαν στην διαφορά κ.τ.λ.». Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως έχουν εκτεθεί με λεπτομέρεια πιο πάνω παρατηρώ τα ακόλουθα. Το σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία εκ πλευράς Εναγομένων έχει καταχωρηθεί στις 24.7.18, ενώ η υπό κρίση αίτηση στις 8.1.19, ενώ προηγουμένως οι Εναγόμενοι έχουν λάβει ουσιαστικά διαβήματα στη διαδικασία και αναφέρομαι σε ειδοποίηση προσαγωγής εγγράφων ημερ. 21.11.18. Επίσης θεωρώ ότι ο χρόνος που μεσολάβησε μέχρι την καταχώρηση της αίτησης σε σχέση πάντα με τους σχετικούς Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και τη νομολογία που αναφέρονται για την καταχώρηση σημειωμάτων υπό διαμαρτυρία και τα σχετικά χρονικά πλαίσια για να λαμβάνονται τα διαδικαστικά διαβήματα για τα οποία καταχωρείται και το σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία θεωρώ ότι είναι αδικαιολόγητα. Πέραν τούτου, το οποίο απλώς τίθεται από το Δικαστήριο υπό μορφή σχολίου αφού δεν αποτέλεσε ουσιαστικό λόγο ενασχόλησης των συνηγόρων στην υπό κρίση αίτηση, παρατηρώ ότι τα όσα οι Εναγόμενοι επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου με την προτιθέμενη ένορκη δήλωση του XXXXX Ιωσηφίδη, ουσιαστικά αφορούν απαντητική ένορκη δήλωση στους ισχυρισμούς της XXXXX Μανέντζου που περιέχονται στην ένορκη δήλωση της που υποστηρίζει την ένσταση των Εναγόντων/Καθ' ων η Αίτηση, αφορά κυρίως νομικούς ισχυρισμούς και όχι γεγονότα και όσες παραγράφους στην προτιθέμενη ένορκη του δήλωση αφορούν γεγονότα, αυτά ήταν γνωστά στους Εναγόμενους/Αιτητές όταν καταχωρούσαν την αίτηση τους και την ένορκη δήλωση του XXXXX Φιακά, όπως για παράδειγμα το ότι η συμφωνία που δεν έχει χαρτοσημανθεί είχε υποβληθεί στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς Κύπρου, το γεγονός ότι ο κ. Y. Citron ήταν διευθυντής της Ε.Ζ.Τ.D.IINC και όχι από την Αιτήτρια. Το ίδιο αφορά και τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις που χρησιμοποιούνταν, όπως επίσης και τα όσα διαμείφθηκαν στη συνάντηση στο Λονδίνο στις 3.11.16 και στις 14.11.16 αναφορικά με την πρώτη ενημέρωση που είχαν. Το ίδιο αφορά και για τη σχέση των κ.κ. Anderson, Lowenstein, Gilboa και Levy. Με βάση την πιο πάνω θέση του Δικαστηρίου προκύπτει ότι τα όσα ο κ. Ιωσηφίδης θέλει να εισάξει με την προτεινόμενη ένορκη του δήλωση αποτελούν γεγονότα που ήταν στο πεδίο γνώσης του όταν οι Εναγόμενοι/Αιτητές καταχώρησαν την αίτηση για παραμερισμό και/ή διαγραφή του κλητηρίου εντάλματος στις 8.1.19, πρόκειται περί νομικών ισχυρισμών και απαντητικών ισχυρισμών στην ένορκη δήλωση της Έλενας Μανέντζου, κάτι το οποίο σύμφωνα με τη νομολογία δεν επιτρέπεται. Είναι καταληκτικά η θέση μου ότι δεν έχει αποδειχθεί από πλευράς Εναγομένων/Αιτητών εκείνος «ο καλός λόγος» που σύμφωνα με τη Δ.48 θ 4
(2)απαιτείται να καταδειχθεί ούτως ώστε το Δικαστήριο να μπορέσει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος και έγκρισης της καταχώρησης της προτεινόμενης ένορκης δήλωσης. Ως εκ των ανωτέρω η αίτηση των Εναγομένων/Αιτητών είναι καταδικασμένη σε αποτυχία και απορρίπτεται. Επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων/Καθ' ων η αίτηση και εναντίον των Εναγομένων/Αιτητών τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................... Στ. Χριστοδουλίδου Μέσσιου, Π.Ε.Δ. /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.