TTOZIOS MANAGEMENT LTD ν. PEONIA ENTERPRISES LTD κ.α., Αρ. Aγωγής: 10758/2010, 7/10/2020

TTOZIOS MANAGEMENT LTD ν. PEONIA ENTERPRISES LTD κ.α., Αρ. Aγωγής: 10758/2010, 7/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A451 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: X. Xαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Αρ. Aγωγής: 10758/2010 Μεταξύ: TTOZIOS MANAGEMENT LTD Ενάγουσας και 1. PEONIA ENTERPRISES LTD 2. *** ΑΝΔΡΕΟΥ Εναγομένων 7 Οκτωβρίου 2020 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Φ. Χατζηϊωάννου για Α. Κ. Χατζηϊωάννου και Σία Για τους Εναγόμενους: κ. Σ. Σάββα για Παπαντωνίου και Παπαντωνίου Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα εταιρεία ασχολείται με την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων ("πάρκων") και με την αγωγή της ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι τερμάτισαν παράνομα τις συμβάσεις ημερ. 10.11.09 και 10.6.10, οι οποίες αφορούσαν την εγκατάσταση ενός τέτοιου πάρκου σε κτήμα του Εναγομένου 2 στο Πεντάκωμο. Βασικά, αυτό ήταν από τα πρώτα τέτοια πάρκα στην Κύπρο, εξ ου και ήταν ιδιαίτερης σημασίας και για την Ενάγουσα, η οποία στόχευε μέσω της επιτυχούς εγκατάστασης αυτού να διαφημιστεί για την ικανότητά της, εξασφαλίζοντας και άλλες παρόμοιες εργασίες. Στη βάση των θέσεών της, η Ενάγουσα αξιώνει αποζημιώσεις συνολικού ύψους €74.540,74, οι οποίες αναλυτικότερα αφορούν: ΠΟΣΟ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ €52.608, 24 Ως υπόλοιπο συμφωνηθέντος ποσού €5.290 Για πρόστιμα εμπορευματοκιβωτίων €600 Για καθαρισμό εμπορευματοκιβωτίων €11.500 Για επιπλέον εργασία ηλεκτρολόγου €3.795 Για επιπλέον μεταλλικά υλικά €747, 50 Για αξία διαφημιστικής πινακίδας Από δικής τους πλευράς οι Εναγόμενοι προβάλλουν πως είναι η Ενάγουσα η οποία είχε παραβεί τις συμφωνίες, καθυστερώντας τις εργασίες και εν τέλει εγκαταλείποντας το έργο, πράγμα το οποίο προκάλεσε στους ίδιους ζημιές ύψους €131.266, τις οποίες ανταπαιτούν και συγκεκριμένα, όπως τις περιόρισαν κατά την αγόρευσή τους: ΠΟΣΟ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ €58.650 Για αγορά και εγκατάσταση μετατροπέων €2.319 Για μετατροπέα οικίας €17.500 Για ηλεκτρολογικές υπηρεσίες και καλωδίωση €45.000 Για απώλεια χρήσης πάρκου για έξι μήνες €3.450 Για εργασίες στις βάσεις πλαισίων €3.197 Για αγορά καλωδίων €1.150 Για αρχιτεκτονικά σχέδια Κλήθηκαν συνολικά δύο μάρτυρες, ένας από κάθε πλευρά και συγκεκριμένα, ο διευθυντής της Ενάγουσας, κ. Ιωάννου (Μ.Ε.) και ο διευθυντής της Εναγόμενης 1, κ. Ανδρέου (Μ.Υ.), ο οποίος τυγχάνει και Εναγόμενος 2, για προώθηση των εκατέρωθεν εκδοχών. Στην πραγματικότητα όμως, σημαντικό μέρος των γεγονότων παρέμεινε αναντίλεκτο μεταξύ των διαδίκων και η παράθεση αυτών μαζί με την αξιολόγηση κάποιων επιμέρους ζητημάτων συμβάλλει στη συντομότερη αποσαφήνιση των ουσιωδών θεμάτων της υπόθεσης. Τονίζω ευθύς εξαρχής πως ο Μ.Ε. έδωσε γενικά την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου. Υπήρξε λεπτομερής, πειστικός και παραστατικός στις περιγραφές. Έδωσε την εντύπωση προσώπου το οποίο περιέγραφε γεγονότα τα οποία είχε βιώσει και τούτο με τεκμηρίωση και αναφορά σε σχετικά έγγραφα. Από την άλλη πλευρά, ο Εναγόμενος 2 έδωσε την εικόνα προσώπου το οποίο γνώριζε περισσότερα γεγονότα τα οποία όμως δεν ήθελε να αποκαλύψει. Ιδιαίτερα στο θέμα της εμπλοκής του πεθερού του (κ. Κυριάκου) στην όλη συνεργασία με τους Ενάγοντες, φάνηκε πως απέκρυψε κάποιες παρεμβάσεις εκείνου, οι οποίες όμως επηρέασαν την όλη σχέση και την εξέλιξή της. Για αρκετά άλλα γεγονότα επικαλείτο την πάροδο του χρόνου και την συνεπακόλουθη αδυναμία μνήμης, ενώ υπήρξαν και περιπτώσεις στις οποίες απλά υπέθετε χωρίς να θυμάται. Βασικό χαρακτηριστικό από τη μαρτυρία του είναι πως εστίασε όλη την προσοχή του στο γεγονός ότι οι Εναγόμενοι είχαν τερματίσει τη συνεργασία. Δεν μπορώ να στηριχθώ στη μαρτυρία του Εναγομένου 2 σε όποια θέματα διαφέρει η μαρτυρία του. Συνάγεται λοιπόν ως πρώτο αναντίλεκτο γεγονός, πως ο Εναγόμενος 2 ενδιαφέρθηκε να εγκαταστήσει φωτοβολταϊκό πάρκο σε κτήμα του στο Πεντάκωμο, πριν ακόμα και από τη σύσταση της εταιρείας του, της Εναγόμενης 1. Πρώτη του ενέργεια ήταν η υποβολή σχετικών αιτήσεων στην Πολεοδομία (Τεκμήριο 2) κατά τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο του 2009. Στις 14.9.09 ενέγραψε και την Εναγόμενη 1, η οποία προϊόντος του χρόνου κατέστη και η ίδια αιτήτρια ως προς το πάρκο και ενεπλάκη ποικιλοτρόπως στις διαδικασίες για ετοιμασία των απαραίτητων εγγράφων και στις προσπάθειες εξασφάλισης των αναγκαίων αδειών από τις αρμόδιες αρχές (Τεκμήριο 12). Κατά τον Οκτώβριο του 2009 ετοιμάστηκε η Περιβαλλοντολογική Μελέτη, Τεκμήριο 6, για την οποία η Ενάγουσα προέβη στις 27.10.09 σε σχετικές δημοσιεύσεις με το όνομά της σε δύο ημερήσιες εφημερίδες, Τεκμήριο 8, ως προβλέπετο στον Ν.140 (i)/05. Αυτή ήταν και η πρώτη εμπλοκή της Ενάγουσας στην όλη διαδικασία, τουλάχιστον εξ όσων διαπιστώνεται από έγγραφα και πάντως επιβεβαιώνει τον Μ.Ε. περί του ότι είχαν ανάμειξη πριν την υπογραφή οποιασδήποτε σύμβασης, δηλαδή συμβουλεύοντας, καθοδηγώντας και δημοσιεύοντας, ως αναφέρει στη γραπτή δήλωσή του (παράγ. 5). Είναι απολύτως λογικό και δέχομαι πως αυτή η εμπλοκή ήταν και ο λόγος που οι Εναγόμενοι χορήγησαν προς την Ενάγουσα και το πληρεξούσιο, Τεκμήριο 1, ήτοι για να μπορεί να προβαίνει σε σχετικές ενέργειες εκ μέρους των Εναγομένων. Σχετική πάντως πρόνοια υπήρξε αργότερα και στην πρώτη μεταξύ τους συμφωνία, αν και όπως έχει λεχθεί, η εμπλοκή της ήταν πολύ παλαιότερη. Στις 10.11.09 οι διάδικοι υπέγραψαν το πρώτο συμφωνητικό έγγραφο, το Τεκμήριο 2, με το οποίο μεταξύ άλλων συμφώνησαν όπως: (
2. i)οι Εναγόμενοι εξουσιοδοτήσουν την Ενάγουσα να ενεργεί εκ μέρους τους για τη μελέτη ανάπτυξης του πάρκου και (
3. ii)η Ενάγουσα εγκαταστήσει στο κτήμα τον εξοπλισμό για τη λειτουργία του πάρκου. Αυθημερόν υπεγράφη και Συμβόλαιο Συντήρησης και Οικονομικό Χρονοδιάγραμμα, στο οποίο παραπέμπει το Τεκμήριο 2 αναφέροντάς το ως Παράρτημα 2 και στο οποίο το ολικό κόστος του έργου καθορίστηκε σε €635.000. Στη συνέχεια και αφού εξασφαλίστηκαν η εξαίρεση για άδεια από τη ΡΑΕΚ, Τεκμήριο 5, η περιβαλλοντική γνωμάτευση, Τεκμήριο 7, και η σύμφωνη γνώμη της Α.Η.Κ, Τεκμήριο 3, ακολούθησε η έκδοση στις 18.12.09 της σχετικής πολεοδομικής άδειας (συνημμένη στο Τεκμήριο 2) και αμέσως μετά, στις 21.12.09 η Ενάγουσα υπέβαλε εκ μέρους της Εναγόμενης 1 αίτηση για επιχορήγηση, Τεκμήριο 9. Στις 8.1.10 εξασφαλίστηκε και η σχετική άδεια οικοδομής, Τεκμήριο 11. Στις 15 και 16.3.10 ο Μ.Ε., ο Εναγόμενος 2 και ο πεθερός του τελευταίου (ο κ. Κυριάκου) πραγματοποίησαν ταξίδι στη Μαδρίτη προς ενημέρωση για τον εξοπλισμό ο οποίος θα χρησιμοποιείτο στο πάρκο. Οι φωτογραφίες, Τεκμήριο 16, είναι από το ταξίδι αυτό. Ας σημειωθεί πως η συμμετοχή του Κυριάκου στο ταξίδι επιβεβαιώνει τη θέση του Μ.Ε. ότι ήταν αναμεμειγμένος στις διαδικασίες, ότι επεδείκνυε ενδιαφέρον για τα φωτοβολταϊκά και ότι σε κάποιες περιπτώσεις υπέγραφε εκείνος εκ μέρους των Εναγομένων, όπως π.χ. στη βεβαίωση που συνοδεύει την αίτηση προς τη ΡΑΕΚ, Τεκμήριο 5, ημερ. 7.12.09. Δέχομαι τη θέση του Μ.Ε. ότι ο Κυριάκου εργοδοτείτο σε κάποιο Δήμο (ως κλητήρας) και ότι μετά από αίτημα του Εναγομένου 2, ο Μ.Ε. προέβη σε προφορική συμφωνία με τον Κυριάκου όπως βοηθά γενικά την Ενάγουσα σε σχέση με πάρκα και να λαμβάνει το 50% του κέρδους για έργα που θα έφερνε εκείνος. Ενδεικτικό για το ενδιαφέρον που επεδείκνυε ο Κυριάκου για τα φωτοβολταϊκά πάρκα γενικά, είναι το γεγονός ότι μετά από λίγο καιρό είχε δημιουργήσει τη δική του εταιρεία για αυτά τα ζητήματα. Ας σημειωθεί δε πως το γεγονός της συνεργασίας του Κυριάκου με την Ενάγουσα ήταν παραδεκτό κατά τη μαρτυρία του Εναγομένου 2, έστω και αν δεν ενθυμείτο πότε ακριβώς είχε αρχίσει αυτή. Η αναφορά του Μ.Ε. ότι κάποια στιγμή εντός Μαρτίου του 2010 απαιτήθηκε αλλαγή αρχιτεκτονικών σχεδίων, δεν αμφισβητήθηκε. Αντιθέτως, ο Εναγόμενος 2 συμφώνησε ότι αυτά εκπονήθηκαν στις 27.3.10, όπως και πράγματι καταγράφεται στο πρώτο φύλλο του Τεκμηρίου 14. Οι αλλαγές ήταν απαραίτητες διότι η αρμόδια αρχή απαιτούσε πλέον να υπάρχει απόσταση έξι αντί τριών μέτρων από το σύνορο. Επίσης, δεν αμφισβητείται η αναφορά του Μ.Ε. ότι λίγες μέρες μετά την επιστροφή από την Ισπανία και επειδή έπρεπε να προχωρήσει η παραγγελία (των στηρικτικών και των πλαισίων), η Ενάγουσα στις 29.3.10 εξέδωσε τιμολόγιο για €350.000 συν ΦΠΑ ύψους €52.500 και η Εναγόμενη 1 κατέβαλε αυθημερόν μόνο το πρώτο αυτό ποσό των €350.000 (Τεκμήρια 17‑19). Το Τεκμήριο 19 στη γραπτή δήλωση του Μ.Ε. είναι η απόδειξη μεταφοράς των €350.000 στον λογαριασμό της Ενάγουσας και ως εκ τούτου, δεν ευσταθεί η αναφορά του (στην παράγ. 13) ότι παρουσιάζει ως Τεκμήριο 19 την παραγγελία των 683 πλαισίων στην Ισπανία. Αποδεικτικό για παραγγελία είναι όμως το Τεκμήριο 20, το οποίο αφορά τα στηρικτικά από άλλο εργοστάσιο, για τα οποία ένα μέρος η Ενάγουσα πλήρωσε στις 30.4.10 και το υπόλοιπο εξόφλησε στις 15.6.10, συμπληρώνοντας το συνολικό ποσό των €35.998,27. Βέβαια, ο Εναγόμενος στη δική του μαρτυρία δεν αμφισβήτησε ότι την επόμενη μέρα, ήτοι στις 30.3.10 παραγγέλθηκαν όντως τα πλαίσια. Τέτοια σχετική μαρτυρία πάντως εντοπίζεται στο Τεκμήριο 29 και στο τιμολόγιο για τα 683 πλαίσια, όπου αναφέρεται ως ημερομηνία προτιμολογίου η ημερ. 24.3.10 και τιμολογίου η ημερομηνία 24.5.10. Είναι επίσης παραδεκτό, ότι κατά την περίοδο αυτή και δη στις 16.4.10, η Ενάγουσα τοποθέτησε σχετική πινακίδα με όλες τις πληροφορίες κατασκευής, η οποία βάσει του Τεκμηρίου 21 στοίχισε €747,50 (Τεκμήριο 22), καθώς και ότι εντός του Μαΐου 2010 οι Εναγόμενοι προχώρησαν στην περίφραξη και ισοπέδωση του κτήματος, αφού προέκυψε σχετική συνεννόηση μεταξύ των μερών ότι οι Εναγόμενοι θα αναλάμβαναν τόσο τις εργασίες αυτές όσο και κάποιες άλλες χωματουργικές (εκσκαφές). Πρέπει όμως στο σημείο αυτό να παρεμβληθεί το γεγονός της αντιπαράθεσης η οποία δημιουργήθηκε μεταξύ του Μ.Ε. και του Κυριάκου περί τον Μάιο του 2010, για άσχετους με την υπόθεση λόγους, πράγμα το οποίο οδήγησε και στη διακοπή της συνεργασίας που είχε η Ενάγουσα μαζί του. Δεν θεωρώ πως ο Μ.Ε. είχε οποιονδήποτε λόγο να ψευδομαρτυρήσει για ένα τέτοιο επεισόδιο. Η διατάραξη όμως των σχέσεων αυτών έχει τη σημασία της, καθότι ένεκα αυτής άρχισε ο Εναγόμενος 2 να δημιουργεί προβλήματα στη διεκπεραίωση του έργου, αρχής γενομένης από την άρνησή του να εξοφλήσει το οφειλόμενο υπόλοιπο του πρώτου τιμολογίου, δηλαδή του Τεκμηρίου 17, το οποίο στην ουσία ήταν ο ΦΠΑ για την πρώτη πληρωμή. Εν πάση περιπτώσει, λόγω του ότι οι Εναγόμενοι είχαν αναλάβει πλέον την περίφραξη και τις χωματουργικές εργασίες, καθώς και επειδή είχαν εξασφαλιστεί χαμηλότερες τιμές πλαισίων (με τα τιμολόγια ημερ. 24.5.10) ενώ εκκρεμούσε και το παλαιότερο υπόλοιπο, κατέστη αναγκαίος ο επανακαθορισμός κάποιων ζητημάτων στη σύμβαση. Έτσι προέκυψε στις 10.6.10 η δεύτερη σύμβαση, ως συμπληρωματική της πρώτης, με τη μεσολάβηση πλέον των εκατέρωθεν δικηγόρων. Με τη συμφωνία αυτή, Τεκμήριο 25, συμφωνήθηκε λοιπόν ότι: (
4. i)το ολικό κόστος του έργου μειώνετο σε €457.463 συν ΦΠΑ, (
5. ii)οι χωματουργικές εργασίες και η περίφραξη θα γίνονταν από τους Εναγόμενους με έξοδά τους (iii) αυθημερόν οι Εναγόμενοι θα πλήρωναν το 90% του κόστους, ήτοι €411.716,70 συν ΦΠΑ ύψους €61.757,50, ήτοι συνολικά €473.74,20 και (
6. iv)το νέο υπόλοιπο ύψους €52.608,24 συν ΦΠΑ θα εξοφλείτο με την παράδοση του έργου. Την ίδια μέρα της συμφωνίας, οι Εναγόμενοι εξόφλησαν και το παλαιό τιμολόγιο καταβάλλοντας τον οφειλόμενο ΦΠΑ ύψους €52.500 (Τεκμήριο 26). Στις 15.6.10 η Ενάγουσα εξέδωσε τιμολόγιο επί των Εναγομένων για ποσό €61.716,52 συν ΦΠΑ σχετικά με επιπρόσθετα κομμάτια στηρικτικών, τα οποία είχαν αφιχθεί εκείνη τη μέρα στο λιμάνι Λεμεσού. Το ποσό αυτό στην πραγματικότητα ήταν το υπολειπόμενο για τη συμπλήρωση της πληρωμής του 90% του νεοκαθορισθέντος ολικού κόστους, λαμβανομένης βέβαια υπόψιν και της παλαιάς αρχικής πληρωμής (ήτοι €350.000 + €61.716=€411.716) και όντως το κατέβαλαν οι Εναγόμενοι αυθημερόν (Τεκμήρια 27 και 28). Τα σχετικά εμπορευματοκιβώτια έφθασαν στο επίδικο κτήμα περί τα τέλη Ιουνίου προς αρχές Ιουλίου του 2010 και πάντως περί τις 2.7.10, που είναι η ημερομηνία του τιμολογίου για τον γερανό εκφόρτωσής τους, ήτοι του Τεκμηρίου 30. Θα πρέπει όμως να καταγραφεί εδώ ότι είναι επίσης παραδεκτό από τον Εναγόμενο 2 πως μέχρι το τέλος Ιουνίου του 2010 οι Εναγόμενοι είχαν ολοκληρώσει και την εκσκαφή των λάκκων στους οποίους θα τοποθετούντο τα στηρικτικά για τα πλαίσια, βάσει της υποχρέωσης που είχαν αναλάβει αρχικά προφορικά, αλλά και αργότερα γραπτώς με τη δεύτερη συμφωνία. Το πιο ουσιώδες όμως είναι πως ο Εναγόμενος 2 δέχθηκε πως υπήρξαν προβλήματα με την εκσκαφή, αφού κάποιους λάκκους δεν τους είχαν σκάψει με ακρίβεια στη βάση δηλαδή των υποδείξεων στις οποίες είχε προβεί η Ενάγουσα (με ράμματα‑γύψο). Πιο σημαντικό μάλιστα, είναι πως ο Εναγόμενος 2 αντεξεταζόμενος συμφώνησε αφενός πως τελικά η Ενάγουσα με τον ηλεκτρολόγο προχώρησαν τη διαδικασία και διόρθωναν χειρωνακτικά (με φτυάρι) ευθυγραμμίζοντας τους λάκκους και αφετέρου πως αυτή η δράση απαίτησε επιπρόσθετο χρόνο για να ολοκληρωθεί, αποδεχόμενος πως αυτό ήταν λογικό. Δέχθηκε μάλιστα ο Εναγόμενος 2, πως η Ενάγουσα με τον ηλεκτρολόγο χρησιμοποίησαν όντως λάμες σε κάποια σημεία για να επιτευχθεί η ευθυγράμμιση. Αν και ήταν η γνώμη του πως αυτές μπορούσαν να αποφευχθούν και να γίνουν όλα σε συντομότερο χρόνο, δεν έδωσε βέβαια οποιαδήποτε εξήγηση για τη γνώμη αυτή, ούτε κάποια βάσιμη υπαλλακτική επιλογή και δεν μπορώ να τη δεχθώ. Ιδιαίτερα έχοντας υπόψιν τις εξηγήσεις του Μ.Ε. για την αναγκαιότητα των διορθώσεων αυτών. Είναι γεγονός πως το έργο ευρίσκετο σε ένα δύσκολο στάδιο, αλλά είναι ακριβώς το σημείο στο οποίο ο Εναγόμενος 2 καταθέτοντας έδειξε εμφανώς να αποφεύγει να πει όσα γνώριζε για τη δράση και τις επεμβάσεις του πεθερού του, οι οποίες πράγματι φαίνεται πως αποσκοπούσαν στο να σταματήσει η Ενάγουσα και να αναλάβει ο ίδιος το έργο με τη δική του εταιρεία, την οποία είχε στο μεταξύ ιδρύσει ("Pachni")και για την οποία δεν έχει αμφισβητηθεί όντως τελικά το ανέλαβε. Δεν έχω πειστεί ότι υπήρξε ειλικρινής σε αυτά τα θέματα ο Εναγόμενος 2. Έχω την εντύπωση πως γνώριζε πολύ περισσότερα, τα οποία δεν θέλησε να αποκαλύψει. Είναι χαρακτηριστικό για τις υπεκφυγές του το ακόλουθο απόσπασμα από τη μαρτυρία του: «E. Τώρα, σαν τοποθετούνταν τούτες οι λάμες, σε κάποιο σημείο είτε εσύ είτε ο κύριος Κυριάκου, πήγατε στην Ενάγουσα και στον ηλεκτρολόγο και τους είπατε "σταματάτε γιατί είναι λάθος τούτο που κάμνετε". A. Εγώ δεν έκαμα κάτι έτσι, αλλά ούτε θυμούμαι, δεν μπορώ να μιλήσω για την πλευρά του Κυριάκου γιατί δεν είμαι ο Κυριάκος, αλλά δεν θυμούμαι να είπα έτσι πράγμα. E. Γι' αυτό έβαλα το ή. A. Εγώ θυμούμαι την επιστολή που στείλαμε ότι τερματίζεται η συμφωνία μας, εν να καταλήξουμε μετά τζιαμέ. E. Η Ενάγουσα όταν τους σταματήσατε σ' αυτό το σημείο, ζήτησε γραπτή υπόδειξη από τον πολιτικό μηχανικό για να τους υποδείξουν τι ήταν το λάθος που εκάμαν. .................................... «A. Δεν έχω να πω κάτι για το συγκεκριμένο». Αντιθέτως, όπως ήδη σημειώθηκε, ο Μ.Ε. ήταν πολύ συγκεκριμένος, πειστικός και παραστατικός στις περιγραφές του. Δέχομαι τη θέση του πως κατά την ημερομηνία άφιξης των εμπορευματοκιβωτίων, ήτοι περί τις 2.7.10, ο Κυριάκου άρχισε να δημιουργεί προβλήματα προβάλλοντας διάφορα παράπονα και προφάσεις για τις εργασίες. Ήταν γι' αυτό που ο Μ.Ε. ζήτησε από τον Εναγόμενο 2 να απομακρύνει τον πεθερό του αλλά αντί τούτου, την επόμενη μέρα διαπίστωσαν ότι τα εμπορευματοκιβώτια είχαν αποσφραγιστεί χωρίς τη δική τους έγκριση και μάλιστα, τοποθετήθηκαν σε αυτά κλειδαριές τις οποίες δεν μπορούσαν να ξεκλειδώσουν, για να πάρουν εξοπλισμό και να εργαστούν. Η πιο πάνω κατάσταση κράτησε τουλάχιστον για δύο μέρες, οπότε επενέβη ο Εναγόμενος 2 και τα άνοιξε για να μπορέσουν να αρχίσουν εργασία. Πλην όμως και πάλι μετά από κάποιες μέρες, άρχισαν τα προβλήματα. Δέχομαι τη μαρτυρία του Μ.Ε. ότι η πλευρά των Εναγομένων και ειδικά ο Κυριάκου, προέβαλλαν αιτιάσεις σε σχέση με τις βάσεις των στηρικτικών, ισχυριζόμενοι ότι δεν ήταν ακριβώς παράλληλες μεταξύ τους, ότι υπήρχε κακή διάταξη ή κακοτεχνίες, καθώς και ότι υπήρχε καθυστέρηση στην ολοκλήρωση, ενώ στην πραγματικότητα αυτά διόρθωνε η Ενάγουσα με τον ηλεκτρολόγο, ευθυγραμμίζοντάς τα. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία πως μέσα σε αυτό το άσχημο κλίμα και τις εντάσεις, στις 9.7.10 με πρωτοβουλία της Ενάγουσας είχε ξεκινήσει η αλληλογραφία μέσω των δικηγόρων της κάθε πλευράς. Μέσα από την αλληλογραφία είναι δεκτό πως συνέχιζαν κάποιες εργασίες ακόμα και τον Αύγουστο, π.χ. του ηλεκτρολόγου, όπως άλλωστε δέχονται και Εναγόμενοι μέσω της επιστολής των συνηγόρων τους ημερ. 30.8.10. Δέχομαι επί αυτού τη θέση του Μ.Ε. ότι μέχρι τέλος Ιουλίου του 2010 η Ενάγουσα είχε εγκαταστήσει τα πλαίσια και τους εξοπλισμούς και ότι παρέμενε μόνο η εγκατάσταση των μετατροπέων (inverters) και η καλωδίωση για να γίνει η τελική επιθεώρηση από την Α.Η.Κ. και να τεθεί το πάρκο σε λειτουργία. Ας σημειωθεί, πως σύμφωνα με τον Μ.Ε, οι μετατροπείς είχαν ήδη φθάσει στην Κύπρο εντός Ιουλίου, αν και οι εναγόμενοι ισχυρίζονται πως είχαν αφιχθεί τον Ιούνιο. Ο ίδιος ο Μ.Ε. παραδέχθηκε πως η βασική του ανησυχία και απαίτηση ήταν να διασφαλιστεί ότι θα πληρωθεί τις επιπλέον εργασίες ηλεκτρολόγου και τα επιπλέον μεταλλικά υλικά που είχαν χρησιμοποιηθεί (λάμες). Όπως παραδέχθηκε, αυτός ήταν και ο λόγος που η Ενάγουσα δεν πήρε τους μετατροπείς στο εργοτάξιο (όπως είπε «.υπήρχε μια μη συνεννόηση, γιατί να προχωρήσω πάρα κάτω;»). Όσον αφορά τα μεταλλικά υλικά, αυτά φαίνονται στα έγγραφα (αποδείξεις και τιμολόγια) τα οποία συναποτελούν το Τεκμήριο 24. Αφαιρουμένου του ποσού των €460 από το τιμολόγιο υπ' αρ. 278 (το οποίο ποσό αφορούσε άλλο έργο), δέχομαι ότι μεταξύ 28.6.10 έως 4.8.10 η Ενάγουσα χρησιμοποίησε στο επίδικο έργο επιπλέον μεταλλικά υλικά συνολικής αξίας €1.727,44 (28,71+20+22,90+4,60+3,40+25+125+28,50+1.391,50+47,93+29,90). Σχετικά με τις εργασίες ηλεκτρολόγου δέχομαι ότι η Ενάγουσα σε τρεις δόσεις μεταξύ 2.7.10 έως 22.7.10 εξόφλησε το σχετικό τιμολόγιο ύψους €11.500 το οποίο αφορούσε τις επιπλέον ηλεκτρολογικές εργασίες στο επίδικο πάρκο ως ανωτέρω. Όπως έχει καταστεί σαφές, οι εργασίες αυτές από τον ηλεκτρολόγο δεν αφορούσαν εργασίες, οι οποίες συμπεριλαμβάνοντο στην τιμή που είχε συμφωνηθεί για το έργο. Δεν ήταν δηλαδή οι εργασίες καλωδίωσης και σύνδεσης του συστήματος με το δίκτυο της Α.Η.Κ. Όπως εντίμως παραδέχθηκε ο Μ.Ε, δεν είχαν προλάβει να αρχίσουν την καλωδίωση, η οποία ήταν όντως μέρος της όλης συναλλαγής. Με άλλα λόγια, όπως παραδέχθηκε, υπήρχαν ηλεκτρολογικές εργασίες που ήταν μέρος της συμφωνίας αλλά αυτές που έγιναν δεν ήταν οι προβλεπόμενες εργασίες ("...Η δουλειά που έπρεπε να γίνει, δεν είχε γίνει"). Είναι επίσης σημαντική η παραδοχή του Μ.Ε. πως οι εργασίες ηλεκτρολόγου που θα γίνονταν αργότερα ήταν μεγαλύτερης αξίας από €11.500 («.ήταν να ήταν πολλά παραπάνω μετέπειτα...)», πράγμα το οποίο άλλωστε επιβεβαιώνεται και από το ότι όταν αργότερα προχώρησαν μόνοι τους οι Εναγόμενοι, χρειάστηκε να καταβάλουν στον ίδιο ηλεκτρολόγο €17.500 για την καλωδίωση και σύνδεση. Από πλευράς Εναγομένων, ο Εναγόμενος 2 προέβαλε ότι μετά το πέρας των χωματουργικών εργασιών και της περίφραξης, είχαν συμφωνήσει ότι εντός τριών εβδομάδων το πάρκο έπρεπε να καταστεί λειτουργήσιμο, κάτι που κατά τον ίδιο δεν συνέβη εξαιτίας της άρνησης της Ενάγουσας να προσέλθει, η οποία μόλις έλαβε το 90% της αμοιβής, εγκατέλειψε ανολοκλήρωτο το έργο, υποβάλλοντας τους Εναγόμενους σε τεράστιες ζημιές τις οποίες αξιώνουν. Προέβαλε πως ήταν στα πλαίσια αυτά που κάλεσαν την Ενάγουσα με τις επιστολές ημερ. 9.7.10 και 30.8.10 όπως συνεχίσει τις εργασίες στο έργο και να παραδώσει τους μετατροπείς, που είχαν ήδη πληρώσει, καθώς και ότι η Ενάγουσα αρνήθηκε να το πράξει, προφασιζόμενη διάφορες δικαιολογίες. Η μαρτυρία αυτή του Εναγομένου 2 δεν συνάδει καθόλου με την υπόλοιπη αξιόπιστη μαρτυρία ή την κοινή λογική και δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Κατ' ακρίβειαν, η εκδοχή αυτή αναφέρεται σε χρόνο μετά την ολοκλήρωση της περίφραξης και της ισοπέδωσης του κτήματος (και όχι μετά την ολοκλήρωση και της εκσκαφής περί τα τέλη Ιουνίου του 2010). Ουσιαστικά, πρόκειται για επανάληψη της θέσης την οποίαν κατέγραψαν και οι συνήγοροι των Εναγομένων στην αρχική επιστολή τους ημερ. 9.7.10 προσδιορίζοντας μάλιστα και ότι αυτή η ρητή υποχρέωση είχε αναληφθεί στις 10.6.10. Κατά τη δική μου κρίση, είναι καθόλα λογικό πως αν υπήρχε τέτοια συζήτηση και δέσμευση στις 10.6.10 και μάλιστα μετά από τις εντάσεις και στην παρουσία δικηγόρων, πολύ απλά θα είχε καταγραφεί στους όρους της συμπληρωματικής συμφωνίας, (Τεκμήριο 25) με την οποίαν είχαν προνοήσει για όλα τα εκκρεμή ζητήματα. Δεν είναι καθόλου λογικό να είχαν αφήσει ένα τέτοιο ζήτημα μόνο σε προφορική δέσμευση, εάν είχαν συμφωνήσει. Αρκεί να δει κάποιος την τελευταία ολιγόλεκτη υποπαράγραφο της συμφωνίας ημερ. 10.6.10 για να αντιληφθεί πόσο εύκολο ήταν να προστεθούν ακόμα λίγες λέξεις για τον χρόνο παράδοσης, εάν αυτή ήταν η περίπτωση. Η πραγματικότητα λοιπόν, είναι πως ακόμα και στις 10.6.10 οι δύο πλευρές δεν είχαν επιλέξει να προβλέψουν συγκεκριμένο χρόνο ολοκλήρωσης του έργου. Άλλωστε, είχαν περάσει επτά μήνες από την αρχική συμφωνία, μέχρι τότε είχαν κινηθεί στα πλαίσια της φίλιας τους σχετικά από κοινού και πλέον είχαν επιλύσει και τα όποια θέματα είχαν προκύψει μειώνοντας το τίμημα και διαχωρίζοντας τις εργασίες που απέμεναν, για τις οποίες είχαν υπόψιν ότι θα απαιτείτο κάποιος εύλογος χρόνος προς υλοποίηση. Εν πάση περιπτώσει, η αλληλογραφία κατέληξε με επιστολή ημερ. 16.9.10 από πλευράς Εναγομένων, δια της οποίας τερματίζοντο οι συμβάσεις και η συνεργασία. Δεν αμφισβητείται η θέση της Ενάγουσας πως εν τέλει παρέλαβε αργοπορημένα τα εμπορευματοκιβώτια και ότι εντός Οκτωβρίου του 2010 αναγκάστηκε να καταβάλει τα πρόστιμα για την καθυστέρηση επιστροφής τους στους δικαιούχους, ήτοι €3.500 ως το Τεκμήριο 35. Η δε μαρτυρία του Μ.Ε. ότι όταν παρέλαβαν τα εμπορευματοκιβώτια, διαπίστωσαν ότι τα είχαν γεμίσει με σκουπίδια οι Εναγόμενοι και για αυτό οι Ενάγοντες πλήρωσαν €600 για τον καθαρισμό τους, δεν έχει αμφισβητηθεί και τη δέχομαι. Άλλωστε, η σχετική χρέωση φαίνεται επίσης στο σχετικό τιμολόγιο, Τεκμήριο 34, της ιδιοκτήτριας. Νομική Πτυχή Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Ανόρθωσις ν. Απόλλων