ΒΡΑΧΑΣ ν. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 6728/2013, 14/10/2020

ΒΡΑΧΑΣ ν. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 6728/2013, 14/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A514 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ։ Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6728/2013 ΜΕΤΑΞΥ: XXXXX ΒΡΑΧΑΣ, εκ Λευκωσίας Ενάγοντα - και - 1. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ 2. ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΥ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ Εναγομένων Ημερομηνία։ 14 Οκτωβρίου, 2020 Εμφανίσεις։ Για τον Ενάγοντα։ κ. Στέφανος Σάββα, για Παπαντωνίου & Παπαντωνίου Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους 1 και 2։ κα Λ. Γρηγορίου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α΄, για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή, ο Ενάγων αξιώνει꞉ «Α. Απόφαση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Εναγόμενο 1 και/ή 2 όπως καταβάλει το ποσό των €9.537,41σ. ως αποζημιώσεις και/ή ως αχρεωστήτως καταβληθέν και/ή με βάση τις αρχές του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Β. Οιανδήποτε άλλη και/ή περαιτέρω θεραπεία ήθελε κρίνει δίκαιη υπό τις περιστάσεις το Σεβαστό Δικαστήριο. Γ. Τόκο προς 9% από 3.8.2007 ημερομηνία κατά την οποία ο Ενάγοντας κατέβαλε το ως άνω ποσό αχρεωστήτως από την καταχώρηση της παρούσας αγωγής μέχρι εξοφλήσεως. Δ. Νόμιμο τόκο. Ε. Έξοδα, πλέον Φ.Π.Α., πλέον έξοδα επίδοσης». Η ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ. Η ΕΚΘΕΣΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ (στο εξής «η Ε/Α»). Ο Ενάγων δικογραφεί στην παρα. 1 της Ε/Α την επαγγελματική του ιδιότητα και τον τόπο μόνιμης κατοικίας του. Είναι δικηγόρος και διαμένει στη Λευκωσία. Δικογραφεί, επίσης, το γεγονός ότι κατά πάντα ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, η Κύπρος ήταν κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην παρα. 2(β) της Ε/Α, ο Ενάγων προσδιορίζει εξ αρχής ότι η επίδικη διαφορά αφορά σε «ενδοκοινοτική απόκτηση σκάφους αναψυχής». Την έννοια του όρου αυτού θα έχω την ευκαιρία να την αναλύσω στο τμήμα της παρούσας απόφασης που τιτλοφορείται «Νομική Πτυχή». Στις παρα. 2(α)(γ) της Ε/Α, ο Ενάγων δικογραφεί υπό ποία ιδιότητα εμπλέκονται οι Εναγόμενοι 1 και 2 στα γεγονότα της υπόθεσης. Συγκεκριμένα, τους ενάγει ως αρμοδίους για την εφαρμογή στην Κύπρο της νομοθεσίας που διέπει την επιβολή ή/και βεβαίωση φόρων και δασμών ή/και άλλων επιβαρύνσεων σχετικά με την «ενδοκοινοτική απόκτηση σκάφους αναψυχής», ήτοι για την εφαρμογή του περί Τελωνειακού Κώδικα Νόμου του 2004, του Κοινοτικού Τελωνειακού Κώδικα και των Διατάξεων Εφαρμογής του, καθώς και για την διαχείριση του συστήματος πληροφοριών και των πληροφοριακών συστημάτων που αφορούν στα θέματα της αρμοδιότητάς τους. Επισημαίνει, περαιτέρω ο Ενάγων ότι, επί του τελωνειακού εγγράφου διασάφησης εισαγωγής, υπολογίζεται και το ποσό του αναλογούντος Δόρου Προστιθέμενης Αξίας. Τα ιδιαίτερα γεγονότα της επίδικης ενδοκοινοτικής απόκτησης σκάφους αναψυχής, ως η εκδοχή του Ενάγοντος, έχουν ως εξής։ Βλ. παρα. 3 της Ε/Α - Κατά/ή περί τις 19.7.2007 ο Ενάγων αγόρασε ένα σκάφος στην Ελλάδα, με ελληνική σημαία, με αρ. εγγραφής ΤΠ1212-Β, με το όνομα «ΟΝΕΙΡΟ». Το σκάφος περιγράφεται ως «φουσκωτό Barracuda 900 SAT». Βλ. παρα. 4 της Ε/Α - Ο Ενάγων, κατέβαλε το ποσό των €63.500 για την αγορά του σκάφους, ποσό επί του οποίου κατέβαλε, στην Ελλάδα που ήταν επίσης κατά τον ουσιώδη χρόνο κράτος - μέλος της Ε.Ε., ΦΠΑ προς 19%, ήτοι ποσό €12.065. Βλ. παρα. 5 της Ε/Α - Το σκάφος ενεγράφη στο ελληνικό νηολόγιο και στη συνέχεια, δέκα μέρες μετά την αγορά του, κατά/ή περί τις 27.7.2007, το σκάφος κατέπλευσε από την Ελλάδα στην Κύπρο. Βλ. παρα. 6 της Ε/Α - Κατά ή περί τις 3/8/2007 ο υπεύθυνος τελωνειακός υπάλληλος στην Κύπρο πληροφόρησε τον Ενάγοντα ότι, σύμφωνα με την περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) νομοθεσία, θα έπρεπε να καταβάλει και στην Κύπρο ΦΠΑ σε ποσοστό 15%, ύψους Λ.Κ. 5.587 (€9.537,41), για το σκάφος ως «καινούριο». Παρά τις έντονες διαμαρτυρίες του Ενάγοντος, περί «διπλής φορολόγησης του σκάφους», αυτός «αναγκάστηκε να καταβάλει το εν λόγω ποσό και επεφύλαξε πλήρως τα δικαιώματά του». Βλ. παρα. 7 της Ε/Α - Κατά/ή περί τις 25.9.2007, ο Ενάγων καταχώρησε την προσφυγή αριθ. 1369/2007 ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου, με την οποία προσβλήθηκε η πράξη επιβολής από το Τμήμα Τελωνείων και την Υπηρεσία ΦΠΑ Κύπρου η υποχρέωση πληρωμής Φόρου Προστιθέμενης Αξίας ύψους Λ.Κ. 5.582 (€9.537,41). Βλ. παρα. 8 της Ε/Α - Το Ανώτατο Δικαστήριο, με απόφαση ημερ. 1.11.2010, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η απόφαση των φορολογικών αρχών δεν ήταν αιτιολογημένη και έκρινε ότι η προσφυγή επιτυγχάνει. Η απόφαση δεν εφεσιβλήθηκε και συνεπώς κατέστη τελεσίδικη. Βλ. παρα. 9 της Ε/Α - Ο Ενάγων ζήτησε επανειλημμένα από τους Εναγόμενους όπως του επιστραφεί το αδικαιολογήτως και αχρεωστήτως καταβληθέν ποσό και ιδιαίτερα με επιστολή ημερ. 2.4.2012, κάλεσε τους Εναγόμενους όπως διευθετήσουν άμεσα την επιστροφή σε αυτόν του πληρωθέντος ποσού Φόρου Προστιθέμενης αξίας ύψους €9.537,41 (Λ.Κ. 5.587) για σκοπούς συμμόρφωσης με την τελεσίδικη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου και «προς αποφυγή της διπλής φορολόγησης του σκάφους», δεδομένου ότι ο Ενάγων κατέβαλε για το ίδιο σκάφος ΦΠΑ τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο. Βλ. παρα. 10 της Ε/Α - Με επιστολή ημερ. 23.4.2012, οι Εναγόμενοι ενημέρωσαν τον Ενάγοντα ότι δεν υφίστατο θέμα επιστροφής από την Κυπριακή Δημοκρατία του καταβληθέντος από τον Ενάγοντα ΦΠΑ. Βλ. παρα. 11 της Ε/Α - Ο Ενάγων επιφυλάχθηκε να προσκομίσει κατά την ακρόαση οποιαδήποτε προφορική και/ή γραπτή μαρτυρία για ν'αποδείξει τα ανωτέρω γεγονότα. Βλ. παρα. 12 της Ε/Α - Είναι η θέση του Ενάγοντος ότι λόγω της πιο πάνω παράνομης και αδικαιολόγητης παράλειψης των Εναγομένων να του επιστρέψουν το πληρωθέν ποσό ΦΠΑ, αυτός υφίσταται ζημιά ύψους €9.537,41σ. Ήγειρε την παρούσα αγωγή για να διεκδικήσει το ποσό αυτό. Στις επόμενες παραγράφους της Ε/Α του, ο Ενάγων δικογράφησε τους νομικούς ισχυρισμούς στους οποίους εδράζεται η βάση αγωγής τους. Ειδικότερα։ · Βλ. παρα. 13 της Ε/Α - Είναι η θέση του Ενάγοντος ότι η μη επιστροφή του αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού πλήττει την αρχή του κοινοτικού κεκτημένου, την αρχή της μη διπλής φορολογίας, όπως ισχύει στις χώρες μέλη της Ε.Ε., αλλά και στην αρχή της συμμόρφωσης της Διοίκησης προς τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. · Περαιτέρω (βλ. παρα. 14 της Ε/Α), είναι η θέση του Ενάγοντος ότι η προαναφερθείσα παράλειψη των Εναγόμενων πλήττει την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του πολίτη προς τη διοίκηση και παραβιάζει την αρχή της ενιαίας φορολόγησης ΦΠΑ στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ΕΚΘΕΣΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ. Στο δικόγραφο της Έκθεσης Υπεράσπισης (στο εξής «η Ε/Υ»), το οποίο καταχωρήθηκε στις 10.9.2015, οι Εναγόμενοι δικογράφησαν τους ακόλουθους ισχυρισμούς: Βλ. παρα. 4(
2. i)της Ε/Υ։ Παραδέχονται ότι ο Ενάγων, κατά ή περί τις 19.07.07, αγόρασε στην Ελλάδα το φουσκωτό σκάφος τύπου Barracuda 900 SAT μήκους 8,97 μέτρων που ήταν εφοδιασμένο με δύο εξωλέμβιες μηχανές MERCURY μαζί με όλο τον αναγκαίο εξοπλισμό πλοήγησης ή και σχετικά παρελκόμενα έναντι του ποσού 63.500 Ευρώ. Παρατηρώ ότι εκείνο που δεν παραδέχονται στην ίδια παράγραφο είναι τον ισχυρισμό του Ενάγοντος ότι το σκάφος ήταν Ελληνικής σημαίας. Βλ. παρα. 4(
3. ii)της Ε/Υ։ Παραδέχονται ότι ο Ενάγων κατέβαλε στην Ελλάδα ΦΠΑ με συντελεστή 19%, ίσο με το ποσό των 12.065 Ευρώ, σύμφωνα με την απόδειξη λιανικής πώλησης ημερ. 18.07.2007 στον XXXXX Αθ. Χατζησταματίου. Επίσης, παραδέχονται οι Εναγόμενοι ότι στις 20.07.2007 ο Ενάγων εξασφάλισε από την αρμόδια Ελληνική Αρχή «άδεια εκτέλεσης πλόων ερασιτεχνικού σκάφους» και επισημαίνουν ότι σε διάστημα λίγων ημερών το μετέφερε στην Κύπρο. Βλ. παρα. 4(iii) της Ε/Υ։ Ισχυρίζονται οι Εναγόμενοι ότι «Στις 3.08.2007 ο Ενάγοντας καταχώρησε στο Τελωνείο Λεμεσού την υπ΄αριθμό XXXXX6341 ηλεκτρονική διασάφηση για το ως άνω σκάφος και αφού βεβαιώθηκε ο ΦΠΑ σε 9.537,41 Ευρώ (5.582 Λ.Κ.), καταβλήθηκε το ποσό αυθημερόν.». Επισημαίνω ότι εκείνο που οι Εναγόμενοι δεν παραδέχονται στην ίδια παράγραφο είναι τον ισχυρισμό του Ενάγοντος ότι αυτός διαμαρτυρήθηκε έντονα για τη διπλή φορολόγηση ή/και ότι αναγκάστηκε να καταβάλει το ποσό καθ'υπόδειξη του τελωνειακού λειτουργού. Απεναντίας, οι Εναγόμενοι δικογραφούν τον ισχυρισμό ότι «Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, ο ΦΠΑ καταβάλλεται, από το πρόσωπο το οποίο αποκτά καινούριο μεταφορικό μέσο, στο κράτος μέλος προορισμού, ανεξάρτητα από τη μεταχείρισή του στο κράτος μέλος πώλησης του και με δεδομένο ότι το σκάφος μεταφέρθηκε στην Κυπριακή Δημοκρατία σε διάστημα λιγότερο των τριών μηνών από την πρώτη θέση του σε κυκλοφορία σε άλλο κράτος μέλος». Βλ. παρα. 4(
4. iv)της Ε/Υ։ Παραδέχονται οι Εναγόμενοι ότι κατά ή περί τις 25.9.07 ο Ενάγων καταχώρησε την προσφυγή αρ. 1369/07 ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με την οποία προσέβαλε την καταβολή του ως άνου ποσού ΦΠΑ. Παραδέχονται, επίσης, στην παρα. 4(
5. v)της Ε/Υ ότι την 1.11.2010 το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση, δυνάμει της οποίας ακυρώθηκε η διοικητική απόφαση περί επιβολής ΦΠΑ λόγω έλλειψης αιτιολογίας. Βλ. παρα. 4(
6. vi)της Ε/Υ։ Ισχυρίζονται, όμως, οι Εναγόμενοι ότι «Στα πλαίσια της συμμόρφωσης με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην προσφυγή με αρ. 1369/07 και λαμβάνοντας υπόψη τους λόγους ακύρωσης της προσβαλλόμενης πράξης, που ήταν η έλλειψη αιτιολογίας, το Τμήμα Τελωνείων με την επιστολή του ημερ. 3.12.2010, επεξήγησε στον Ενάγοντα τους λόγους επιβολής ΦΠΑ στο επίδικο σκάφος από την Κυπριακή Δημοκρατία, με αναφορά στις διατάξεις της ισχύουσας κοινοτικής και εθνικής νομοθεσίας καθώς και συναφούς νομολογίας». Βλ. παρα. 4(vii) της Ε/Υ։ Παραδέχονται οι Εναγόμενοι ότι «Την ως άνω επιστολή (ημερ. 3.12.2010) ο Ενάγοντας δεν την παρέλαβε, παρόλο που του εστάληκε στη διεύθυνση που στεγάζεται το δικηγορικό γραφείο του και που ασκεί την εργασία του.». Βλ. παρα. 4(viii) της Ε/Υ։ Ισχυρίζονται ακολούθως οι Εναγόμενοι ότι με επιστολή ημερ. 17.12.2010 το δικηγορικό γραφείο του Ενάγοντος, Πελαγίας Χριστοδούλου Βράχας και Σία, κάλεσε το Τμήμα Τελωνείων όπως επιστρέψει το ποσό των 9.537,41 Ευρώ το οποίο ο Ενάγοντας είχε καταβάλει ως Φόρο Προστιθέμενης Αξίας ένεκα της ακυρωτικής απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στη προσφυγή υπ' αριθμό 1369/07. Κατόπιν τούτου (βλ. παρα. 4(
7. ix)της Ε/Υ), το Τμήμα Τελωνείων με τη διπλοσυστημένη επιστολή του ημερ. 5.01.11 πληροφόρησε τον Ενάγοντα ότι οι θέσεις του Τμήματος σε σχέση με την υπόθεση καταγράφονται και επεξηγούνται στην προς εκείνον ταυτάριθμη επιστολή του Τμήματος ημερ. 3.12.2010, φωτοαντίγραφο της οποίας επισυνάφθηκε. Βλ. παρα. 4(
8. x)της Ε/Υ։ Παραδέχονται παραταύτα οι Εναγόμενοι ότι «Η ως άνω επιστολή επιστράφηκε ως αζήτητη παρόλο που εστάληκε στη διεύθυνση που αναγράφετο στην επιστολή του προς το Τμήμα Τελωνείων ημερ. 17.12.2010». Προσθέτουν ότι «Επίσης, επιστολή με το ίδιο περιεχόμενο ημερ. 6.01.11 εστάληκε με τηλεομοιότυπο στο δικηγορικό γραφείο του Ενάγοντα.». Βλ. παρα. 4(
9. xi)της Ε/Υ։ Το δικηγορικό γραφείο Παπαντωνίου και Παπαντωνίου ΔΕΠΕ εκπροσωπώντας τον Ενάγοντα στις 2.4.12 απέστειλε επιστολή ζητώντας από το Τμήμα Τελωνείων την επιστροφή του επίδικου ποσού. Βλ. παρα. 4(xii) της Ε/Υ։ Εν τέλει, οι Εναγόμενοι αναφέρονται στην επιστολή τους ημερ. 23.4.2012, την οποία υπενθυμίζω ότι ο Ενάγων παραδέχθηκε ότι έλαβε (βλ. παρα. 10 της Ε/Α) και με την οποία το Τμήμα Τελωνείων ενημέρωνε τους δικηγόρους του Ενάγοντα ότι: (α) Στα πλαίσια συμμόρφωσης με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην προσφυγή με αρ. 1369/07 και λαμβάνοντας υπόψη τους λόγους ακύρωσης της προσβαλλόμενης πράξης, που ήταν η έλλειψη αιτιολογίας, απέστειλε επιστολή ημερ. 3.12.10, στην οποία επεξήγησε στον Ενάγοντα τους λόγους επιβολής του ΦΠΑ στο επίδικο σκάφος από την Κυπριακή Δημοκρατία, με αναφορά στις διατάξεις της ισχύουσας κοινοτικής και εθνικής νομοθεσίας και συναφούς νομολογίας. (β) Η πιο πάνω πράξη δεν έχει προσβληθεί από τον Ενάγοντα, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 146 του Συντάγματος και ως εκ τούτου καθίσταται εκτελεστή. (γ) Λαμβανομένων υπόψη των ως άνω, για το Τμήμα Τελωνείων δεν καθίσταται θέμα επιστροφής του καταβληθέντος ΦΠΑ και, για σκοπούς αποφυγής της διπλής φορολόγησης του επίδικου σκάφους, καλούσε τους δικηγόρους του Ενάγοντος όπως συμβουλεύσουν τον πελάτη τους να αποταθεί στις αρμόδιες φορολογικές αρχές του κράτους μέλους παράδοσης του σκάφους, για επιστροφή του καταβληθέντος στο κράτος αυτό ΦΠΑ. Υπό το φως όλων των πιο πάνω, στην παρα. 4(xiii) της Ε/Υ, είναι ο ισχυρισμός των Εναγομένων ότι το Τμήμα Τελωνείων συμμορφώθηκε πλήρως με την ακυρωτική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην προσφυγή 1369/07 και λαμβάνοντας υπόψη τους λόγους ακύρωσης που ήταν η έλλειψη αιτιολογίας, εξέδωσε νέα διοικητική πράξη ημερ. 3.12.10, στην οποία επεξήγησε στον Ενάγοντα τους λόγους επιβολής του ΦΠΑ στο επίδικο σκάφος. Ο Ενάγων δεν άσκησε προσφυγή σύμφωνα με το Άρθρο 146 του Συντάγματος, ενώ του είχε κοινοποιηθεί και/ή είχε πληροφορηθεί για την απόφαση, με αποτέλεσμα η επιβολή και είσπραξη του ΦΠΑ να καταστεί τελεσίδικη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, οι Εναγόμενοι 1 και 2 αρνούνται ότι ο Ενάγων κατάφερε να στοιχειοθετήσει οποιαδήποτε βάση αγωγής εναντίον τους και αιτούνται την απόρριψη της αγωγής, με έξοδα εναντίον του Ενάγοντος. Από το φάκελο του Δικαστηρίου, δεν φαίνεται να καταχωρήθηκε δικόγραφο Απάντησης από πλευράς του Ενάγοντος. Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ. Η ακρόαση άρχισε στις 24.10.2019. Ολοκληρώθηκε στις 25.5.2020 με την υποβολή των τελικών αγορεύσεων των συνηγόρων στο Δικαστήριο, οπότε και επιφυλάχθηκε η παρούσα απόφαση. Για ν' αποδείξει την υπόθεσή του, κατέθεσε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου ο ίδιος ο Ενάγων, κ. XXXXX Βράχας (ΜΕ1). Από την άλλη, για την εκδοχή υπεράσπισης των Εναγομένων προσήλθαν ως μάρτυρες η κα XXXXX Κούνουνα Καλλένου, (ΜΥ1), Λειτουργός του Τμήματος Τελωνείων και η κα XXXXX Τρύφωνος (ΜΥ2), Τελωνειακός Λειτουργός στο Τμήμα Τελωνείων Λεμεσού. Όλη η δοθείσα μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα επίσημα πρακτικά του Δικαστηρίου. Δεν κρίνεται αναγκαίο να παρατεθεί εδώ αυτούσια παρά μόνον συνοπτικά. Έχουν ασφαλώς μελετηθεί στο σύνολό τους από το Δικαστήριο τα πρακτικά των ακροαματικών συνεδριάσεων και το Δικαστήριο, στο στάδιο που θα παραθέσει την αξιολόγηση της μαρτυρίας, θα παραθέτει αυτούσιους εκείνους μόνο τους ισχυρισμούς που κρίνει ότι έχουν μια ιδιαίτερη σημασία στη διαμόρφωση της δικαστικής του κρίσης και κατάληξης. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ. Κατά την κυρίως εξέτασή του, ο Ενάγων υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης που ο ίδιος συνέταξε αναφορικά με τα τεκταινόμενα στην παρούσα αγωγή (βλ. Έγγραφο «Α»). Υιοθέτησε κατ' ουσίαν την εκδοχή γεγονότων που είχε δικογραφηθεί στην Ε/Α του. Προσκόμισε και κατέθεσε ως τεκμήρια στο Δικαστήριο τα διάφορα αποδεικτικά των ισχυρισμών του, στα οποία αναφέρομαι πιο κάτω։ Ως Τεκμήριο 1 υπό Έγγραφο Α, την «Απόδειξη Λιανικής Πώλησης», η οποία αποδεικνύει την αγορά στις 19.7.2007 από τον Ενάγοντα φουσκωτού σκάφους με εξωλέμβιο εξοπλισμό, αξίας €63.500, πλέον 19% ΦΠΑ €12.065, σύνολο €75.565, από «Αναστ. Αθ. Χατζησταματίου, Ναυπήγηση Φουσκωτών Σκαφών, Αξεσουάρ, Service» (ΑΦΜ 030954039) στην Αθήνα. Την αγορά ακριβώς αυτού του εξοπλισμού περιγράφουν, ως παρατηρώ, οι Εναγόμενοι στην παρα. 4(
10. i)της Ε/Υ. Δίδονται λεπτομέρειες από τον πωλητή για τον αγοραστή ότι δεν έχει «Δ.Ο.Υ», εφόσον πρόκειται για κάτοικο εξωτερικού, παρά το ότι καταγράφεται μια διεύθυνση προσωρινής διαμονής του στην Αθήνα. Ως Τεκμήριο 2 υπό Έγγραφο Α, την απόδειξη του Τμήματος Τελωνείων, Υπουργείο Οικονομικών Κύπρου για την πληρωμή ποσού ΛΚ5.582 στις 3.8.2007. Ως Τεκμήριο 3 υπό Έγγραφο Α, την απόφαση ημερ. 1.11.2010 του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Κωνσταντινίδης Δ.), Αναθεωρητική Δικαιοδοσία, στην υπόθεση (προσφυγή) αρ. 1369/2007. Ως Τεκμήριο 4 υπό Έγγραφο Α, φωτοαντίγραφο επιστολής ημερ. 17.12.2010 των Δικηγόρων του προς τον Έφορο ΦΠΑ, Υπουργείο Οικονομικών. Ως Τεκμήριο 5 υπό Έγγραφο Α, φωτοαντίγραφο της Άδειας Εκτέλεσης Πλοών Ερασιτεχνικού Σκάφους που εκδόθηκε προς τον Ενάγοντα στην Ελλάδα στις 20.7.2007. Ως Τεκμήριο 6 υπό Έγγραφο Α, φωτοαντίγραφο επιστολής ημερ. 2.4.2012 από το δικηγόρο του Ενάγοντος προς το Διευθυντή Τμήματος Τελωνείων και Έφορο ΦΠΑ, Υπουργείο Οικονομικών, μαζί με απόδειξη αποστολής της με φαξ. Ως Τεκμήριο 7 υπό Έγγραφο Α, ταχυδρομική απόδειξη συστημένης επιστολής. Στην παρα. 4 του Εγγράφου Α, ο Ενάγων δηλώνει ότι «το σκάφος ενεγράφη στο ελληνικό νηολόγιο και εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να είναι εγγεγραμμένο στο ελληνικό νηολόγιο». Στην παρα. 11 του Εγγράφου Α, ο Ενάγων εξηγεί τους λόγους για τους οποίους αυτός επέλεξε ως σημαία του σκάφους του την Ελληνική σημαία։ Πρώτον, για λόγους ασφάλειας, καθότι στις περιπτώσεις πλεύσης του σκάφους μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας, η γραμμή πλεύσης πολλές φορές διέρχεται Τουρκικά νερά, με αποτέλεσμα, σε περίπτωση προβλήματος ή κακοκαιρίας, με την Ελληνική σημαία η πλεύση να είναι αποδεκτή σε Τούρκικα λιμάνια, ενώ με την Κυπριακή σημαία δεν είναι. Δεύτερον, γιατί στόχος της αγοράς αυτού του σκάφους ήταν να μπορεί να πηγαίνει εύκολα, με ασφάλεια, στην Ελλάδα για διακοπές. Σχεδόν κάθε καλοκαίρι αυτός βρίσκεται στα Ελληνικά νησιά με το σκάφος του για διακοπές. Το σκάφος στην Κύπρο βρίσκεται αποθηκευμένο στην ξηρά (σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο) και το βάζει στη θάλασσα μόνο όταν θέλει να κάνει κάποιο ταξίδι το καλοκαίρι. Προχωρεί στην παρα. 17 του Εγγράφου Α και εξηγεί ο Ενάγων ότι «μέχρι σήμερα» αυτός επιθυμεί το σκάφος του να παραμείνει στην Ελληνική σημαία, γι'αυτό και «ενσυνείδητα» κατέβαλε στην Ελλάδα τον ΦΠΑ. Εισηγείται προς το Δικαστήριο ότι «Δεν μπορεί η Κυπριακή Δημοκρατία να μου επιβάλει αλλαγή σημαίας, απλά και μόνο για να εισπράξει ένα ποσό ως ΦΠΑ. Επιμένω ότι θα συνεχίσω να έχω εγγεγραμμένο το σκάφος μου στο Ελληνικό Νηολόγιο και να φέρει Ελληνική σημαία. Αυτό είναι Συνταγματικό κατοχυρωμένο δικαίωμα μου, αλλά και δικαίωμα που ασπάζεται και διέπει την Ευρωπαϊκή Ένωση». Όσον αφορά τον ισχυρισμό των Εναγομένων, στον οποίο κατ'ουσίαν εδράζεται η Υπεράσπισή τους στην παρούσα αγωγή, ότι δήθεν αυτοί εξέδωσαν νέα διοικητική εκτελεστή πράξη στις 3.12.2010, την οποία κατ'ισχυρισμόν του γνωστοποίησαν και την οποία ισχυρίζονται ότι όφειλε, αν την αμφισβητούσε, να ασκήσει προσφυγή, ο Ενάγων απαντά λέγοντας τα εξής։ (βλ. την παρα. 14 του Εγγράφου Α) - Κατ'αρχάς εξηγεί κατά την κρίση του γιατί η συγκεκριμένη πράξη ημερ. 3.12.10 δεν χωρούσε προσφυγής։ «14. [.] Στην επιστολή τους αυτή, ως και στην υπεράσπιση που καταχώρησαν στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, οι Εναγόμενοι αναφέρουν ότι το περιεχόμενό της είναι απλά «διευκρινιστικό». Λαμβάνοντας δε υπόψη τον καθορισμό του περιεχομένου της επιστολής ημερομηνίας 3.12.2010 ως οι ίδιοι πράττουν, ευσεβάστως υποβάλλω ότι η επιστολή αυτή ουδόλως μπορεί να εκληφθεί ως Πράξη Διοικητικού Οργάνου, η οποία να υπόκειται σε προσβολή της δια προσφυγής. Επίσης, [.], οι Εναγόμενοι επαναλαμβάνουν στην εν λόγω επιστολή τους, τους ίδιους ισχυρισμούς, νόμους, κανονισμούς και γεγονότα που είχαν καταγράψει στις Γραπτές τους Αγορεύσεις που καταχώρησαν στην Αίτηση 1369/2007, η οποία είχε τη γνωστή κατάληξη». (βλ. την παρα. 15 του Εγγράφου Α) - Εν πάση περιπτώσει, ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι την εν λόγω «νέα πράξη», ημερ. 3.12.2010, οι Εναγόμεμοι όφειλαν να την στρέψουν κατά του ιδίου ως επηρεαζομένου προσώπου και όχι να την απευθύνουν προς τους δικηγόρους του. Έπρεπε να την παραλάβει αυστηρά το επηρεαζόμενο πρόσωπο, για να υπάρχει η βεβαιότητα ότι έλαβε γνώση. Φάνηκε, κατά την κρίση του, ότι οι Εναγόμενοι ήθελαν να τον παγιδεύσουν και ν'αποφύγουν να καταβάλουν το ποσό, γι'αυτό και έστελαν την επιστολή στο δικηγορικό γραφείο που είναι ξεχωριστό νομικό πρόσωπο. Αντιτάσσει ο Ενάγων, ότι αντί εκείνος να προσφύγει κατά μίας πράξης που οι ίδιοι οι Εναγόμενοι χαρακτήριζαν ως διευκρινιστική, η ενδεικνυόμενη δικονομική οδός ήταν οι ίδιοι οι Εναγόμενοι να εφεσίβαλλαν την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου που εκδόθηκε στην Προσφυγή αρ. 1369/07. Εφόσον δεν το έπραξαν, δημιουργήθηκε δεδικασμένο υπέρ του Ενάγοντος. Κατά την αντεξέταση του Ενάγοντος (σελ. 18 πρακτικά ημερ. 24.10.19), η ευπαίδευτη συνήγορος Υπεράσπισης έθεσε από την αρχή το ερώτημα αν αυτός υπέβαλε οποιαδήποτε αίτηση ή αν συμπλήρωσε ο ίδιος τα στοιχεία του σε οποιαδήποτε αίτηση στο Τμήμα Τελωνείων προτού του επιβληθεί ο επίδικος ΦΠΑ. Δοθείσας αυτής της ευκαιρίας, ο Ενάγων εξιστόρησε τί ακριβώς είχε γίνει πριν του επιβληθεί ο ΦΠΑ. Δήλωσε (βλ. σελ. 19, 2η γραμμή των πρακτικών ημερ. 24.10.19) ότι όταν αυτός μετέφερε το σκάφος στην Κύπρο, το Τελωνείο ανέβηκε στο σκάφος, ζήτησε τα χαρτιά του. Συγκεκριμένα, διευκρίνισε ότι, ερχόμενος από Ελλάδα προς Κύπρο, το πρώτο λιμάνι που συνάντησε στην Κύπρο ήταν εκείνο της Πάφου και εκεί τον σταμάτησαν και τον ρώτησαν «πού πας;», εκείνος απάντησε «στην μαρίνα του Σαιντ Ράφαελ», τους έδωσε τα χαρτιά του, αλλά του είπαν ότι το σκάφος δεν μπορούσε να μετακινηθεί από το λιμάνι, ήταν υπό σύλληψη, εκτός αν πλήρωνε τον ΦΠΑ. Εν τέλει, του έδωσαν άδεια να πάει προς τη μαρίνα του Σαιντ Ράφαελ και ειδοποίησαν τις τελωνειακές αρχές. Εκεί αυτός έτυχε και πάλιν της ίδιας αντιμετώπισης. Έτσι, άφησε το σκάφος στη μαρίνα και, αφού συμβουλεύτηκε τον εαυτό του και άλλους συνεργάτες και μετά από κάποιες μέρες, επέστρεψε στην μαρίνα και του υπέδειξαν που να πληρώσει, τον έστειλαν στις τελωνειακές αρχές στο λιμάνι όπου και πλήρωσε υπό διαμαρτυρία το ΦΠΑ διότι ήταν άδικο αυτό που του συνέβαινε και ήταν βέβαιος ότι θα λάμβανε πίσω το ποσό που κατέβαλε. Δυστυχώς ταλαιπωρείτο έκτοτε με αυτήν την υπόθεση. Σε σχετική υποβολή ότι για να του επιβληθεί το ΦΠΑ ο ίδιος είχε καταχωρήσει ηλεκτρονική διασάφηση, σύμφωνα με την οποία η Κύπρος θεωρήθηκε το κράτος μέλος προορισμού και του επιβλήθηκε η συγκεκριμένη φορολογία, ο Ενάγοντας δεν συμφώνησε. Ακολούθως, υποδείχθηκε στον μάρτυρα μια εκτύπωση ηλεκτρονικής διασάφησης και του υποβλήθηκε ότι αυτό ήταν το έγγραφο που ο ίδιος υπέβαλε ηλεκτρονικά. Ο Ενάγοντας, ανέφερε ότι ο ίδιος δεν υπέβαλε οποιανδήποτε διασάφηση ή αίτηση ηλεκτρονικά, ότι το έγγραφο που του υποδείκνυε η συνήγορος δεν το είχε δει ποτέ προηγουμένως ο ίδιος, ότι αν και είχε τα στοιχεία του σκάφους και τα προσωπικά του στοιχεία καταγραμμένα σε αυτό, εντούτοις πουθενά δεν είχε τη δική του υπογραφή και προπάντων πουθενά δεν είχε δική του δήλωση ότι το σκάφος είχε «προορισμό» την Κύπρο. «Το αν είμαι κάτοικος Κύπρου είναι διαφορετικό θέμα», συμπλήρωσε ο Ενάγων (βλ. σελ. 21 των πρακτικών ημερ. 24.10.2019). Δεν γνωρίζει ο Ενάγων ποιος έχει συντάξει το έγγραφο της ηλεκτρονικής διασάφησης που του υπέδειξε η συνήγορος Υπεράσπισης (βλ. σελ. 22 των ιδίων πρακτικών). Σε υποβολή ότι βάσει αυτής της διασάφησης, του μηχανογραφημένου συστήματος Θησέας που τηρεί το Τμήμα Τελωνείων, είναι που του επιβλήθηκε ο ΦΠΑ, ο Ενάγοντας απάντησε ότι δε γνωρίζει. Πιθανότητα, ανάφερε, όταν πήγε στο τελωνείο στο νέο λιμάνι Λεμεσού για να πληρώσει τον ΦΠΑ για να απελευθερωθεί το σκάφος του, να τον ενημέρωσαν για το ποσό του ΦΠΑ που θα έπρεπε να πληρωθεί, αλλά δεν θυμόταν να υπέβαλε την αίτηση ο ίδιος. Σε υποβολή της συνηγόρου Υπεράσπισης ότι όταν υποβάλλεται αυτή η ηλεκτρονική διασάφηση, η Κύπρος θεωρείται ως το κράτος μέλος προορισμού, ο Ενάγων απάντησε ότι «Είναι παγίδα αυτό το πράγμα, επαναλαμβάνω ότι αυτό δεν είναι πρόθεση, η πρόθεση μου έχει σημασία και όχι τί με βάζει ο τελωνειακός να υπογράψω για να μου απελευθερώσει το σκάφος» (βλ. σελ. 25 των πρακτικών ημερ. 24.10.2019). Σχολιάζοντας το περιεχόμενο της παρα. 11 του Εγγράφου Α, η συνήγορος Υπεράσπισης υπέβαλε στον Ενάγοντα τη θέση της ότι «Το ότι το σκάφος βρίσκεται στην Κύπρο αποθηκευμένο στην ξηρά, αυτό και μόνο το γεγονός αποδεικνύει ότι το κράτος μέλος προορισμού είναι η Κύπρος». Παραθέτω αυτούσια την απάντηση του Ενάγοντος (βλ. σελ. 25, τελευταία παρα., των πρακτικών ημερ. 24.10.19)։ «[.] κατά την ταπεινή μου άποψη, όσον αφορά τον τόπο που καταλήγει ένα προϊόν, το ΦΠΑ που θα επιβληθεί έχει σχέση με τον προορισμό του συγκεκριμένου αντικειμένου, που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι η θάλασσα. Επιτρέψτε μου να σας πω ότι η αποθήκευση ενός σκάφους στην ξηρά δεν καταδεικνύει προορισμό, αν ήταν σε λιμάνι ελλιμενισμένο, τότε θα το δεχόμουν αυτό που λέτε. Η ξηρά δεν είναι ο προορισμός του σκάφους, είναι η θάλασσα». Σε σχετική ερώτηση της συνηγόρους Υπεράσπισης αν αυτός θεωρεί ότι η σημαία του σκάφους είναι η σημαία του κράτους προορισμού, ο Ενάγοντας απάντησε ότι αυτό δεν το γνωρίζει, εκείνο που γνωρίζει είναι ότι αν αγοραστεί ένα σκάφος και η επιθυμία κάποιου είναι να κρατήσει τη σημαία του συγκεκριμένου κράτους, είναι υποχρεωμένος να καταβάλει τον ΦΠΑ στην χώρα που είναι η σημαία. Συμπλήρωσε την απάντησή του, επισημαίνοντας ότι «Ενσυνείδητα δεν έκαμα διασάφηση εξαγωγής του σκάφους από την Ελλάδα» (βλ. σελ. 26 των πρακτικών της δικασίμου ημερ. 24.10.19). Σε υποβολή που του έγινε, ότι ούτως ή άλλως την ελληνική σημαία θα μπορούσε να την κρατήσει, ασχέτως αν επέλεγε την Κύπρο ως κράτος μέλος προορισμού, ο Ενάγων απάντησε λέγοντας ότι «Δεν διαφωνώ, αλλά η επιλογή μου ήταν το σκάφος να είναι ελληνικό, γιατί ο στόχος μου ήταν η Ελλάδα περισσότερο και όχι η Κύπρος που κατοικώ» (βλ. σελ. 26 των πρακτικών της δικασίμου ημερ. 24.10.19). Σε υποβολή ότι η διοίκηση συμμορφώθηκε με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Τεκμήριο 3 υπό Έγγραφο Α) και προχώρησε στην έκδοση νέας διοικητικής πράξης, ο Ενάγων απάντησε ότι δεν έχει συμμορφωθεί και υφίσταται το δεδικασμένο. Επανέλαβε ο Ενάγων, όπως και στην κυρίως εξέτασή του, ότι αυτός έλαβε γνώση της δεύτερης δήθεν διοικητικής πράξης, δια μέσω του συνηγόρου του, δηλ. του κ. Παπαντωνίου, χωρίς να θυμάται ακριβώς ημερομηνία. Αυτό όμως ο ιδιος δεν θεωρεί ότι είναι ο ορθός τρόπος επίδοσης, γι΄ αυτό και θέση του είναι ότι η απόφαση δεν επιδόθηκε σωστά. Εν πάση περιπτώσει, επέμεινε ο Ενάγων ότι το περιεχόμενο της ισχυριζόμενης δεύτερης πράξης ήταν το ίδιο με ό,τι υπήρχε στο διοικητικό δικαστήριο. Η συνήγορος Υπεράσπισης υπέβαλε στον Ενάγοντα τη θέση ότι (βλ. σελ. 31 των πρακτικών ημερ. 24.10.2019) ότι «Με την απόφαση 3.12.2010 σας επεξηγήθηκε ο λόγος που σας είχε επιβληθεί ο ΦΠΑ και αυτό ήταν ότι αφορούσε καινούργιο μεταφορικό μέσο που αποκτήθηκε σε άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το οποίο αναχώρησε σε διάρκεια λιγότερη από τους τρεις μήνες από την ημέρα που είχε αγοραστεί και εγγραφεί στο κράτος μέλος απόκτησης. Kαι με την ίδια επιστολή παραπεμφθήκατε στις κοινοτικές διατάξεις, στις εθνικές διατάξεις και στη νομολογία του Ευρωπαϊκού που υποστήριζε τη θέση του Τμήματος Τελωνείων». Απαντώντας επί της συγκεκριμένης υποβολής, ο Ενάγων επεσήμανε ότι όλα αυτά ελέγχθηκαν και είχαν ήδη κριθεί με την πρωτόδικη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ουδέν πρόσθετο υπήρχε στη συγκεκριμένη επιστολή ημερ. 3.12.2010 που να διευκρινίζει αυτά που ζητούσε το Ανώτατο Δικαστήριο. «Δεν είναι διοικητική πράξη για εμένα αυτή», δήλωσε εμφαντικά ο Ενάγων. Σε σχετική υποβολή ότι η επιστολή των Εναγομένων ημερ. 2.4.2012 (Τεκμήριο 6 υπό Έγγραφο Α) απαντήθηκε από τους δικηγόρους του με επιστολή ημερ. 23.4.2012 και ότι σε αυτήν επισυναπτόταν και η επιστολή ημερ. 3.12.2010, ο μάρτυρας απάντησε ότι η επιστολή αυτή δεν απευθυνόταν προσωπικά προς αυτόν αλλά προς το δικηγόρο του. Σε υποβολή ότι μετά που έλαβε γνώση της απόφασης ημερ. 3.12.2010 θα έπρεπε να καταχωρήσει εάν επιθυμούσε, προσφυγή ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου για να προσβάλει την απόφαση, ο Ενάγοντας απάντησε πως δεν το έκανε γιατί όσα καταγράφονταν σε αυτή δεν ήταν διοικητική πράξη που δυνατόν να προσβληθεί με προσφυγή, είναι ανέφερε μια απλή επανάληψη, διευκρίνηση. Δεν υπήρξε επανεξέταση του Ενάγοντος. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΜΥ1. Η ΜΥ1 υιοθέτησε, ως μέρος της κυρίως εξέτασής της, το περιεχόμενο της γραπτής της δήλωσης (Έγγραφο Β). Στο πλαίσιο της δήλωσης αυτής, η ΜΥ1 ανέφερε ότι είναι λειτουργός στο Τμήμα Τελωνείων και παρουσίασε και κατέθεσε ως τεκμήρια στο Δικαστήριο τα εξής έγγραφα։ Ως Τεκμήριο 1 υπό Έγγραφο Β - Την ηλεκτρονική διασάφηση αρ. XXXXX6341 που κατά τον ισχυρισμό της ΜΥ1 καταχώρησε ο Ενάγων στις 3.8.2007 στο Τελωνείο Λεμεσού και με την οποία βεβαιώθηκε ως οφειλόμενο από τον Ενάγοντα το επίδικο ποσό ΦΠΑ €9.537,41σ. Ως Τεκμήριο 2 υπό Έγγραφο Β - Την επιστολή ημερ. 3.12.2010 που κατ' ισχυρισμόν περιέχει τη νέα διοικητική πράξη που εξέδωσε το Τμήμα Τελωνείων και η οποία απευθυνόταν προς Κυρίους ΠΕΛΑΓΙΑΣ, ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΒΡΑΧΑΣ & ΣΙΑ. Ως Τεκμήριο 3 υπό Έγγραφο Β - Την επιστολή ημερ. 5.1.2011 του Τμήματος Τελωνείων και η οποία απευθυνόταν προς Κυρίους ΠΕΛΑΓΙΑΣ, ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΒΡΑΧΑΣ & ΣΙΑ, απαντώντας σε επιστολή τους ημερ. 17.12.2010. Ως Τεκμήριο 4 υπό Έγγραφο Β - Την επιστολή ημερ. 6.4.2011 του Τμήματος Τελωνείων και η οποία απευθυνόταν προς Κυρίους ΠΕΛΑΓΙΑΣ, ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΒΡΑΧΑΣ & ΣΙΑ, απαντώντας σε επιστολή τους ημερ. 17.12.2010. Αυτή η επιστολή στάληκε με φαξ και επισυνάπτεται υπό το Τεκμήριο 4 η απόδειξη παραλαβής της από τους αποδέκτες της. Ως Τεκμήριο 5 υπό Έγγραφο Β - Την επιστολή ημερ. 23.4.2012 του Τμήματος Τελωνείων και η οποία απευθυνόταν προς Κυρίους ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ & ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ Δ.Ε.Π.Ε., απαντώντας σε επιστολή τους ημερ. 2.4.2012. Αυτή η επιστολή στάληκε διπλοσυστημένη και επισυνάπτεται υπό το Τεκμήριο 5 η απόδειξη παραλαβής της από τους αποδέκτες της. Ήταν η θέση της ΜΥ1 ότι το Τμήμα Τελωνείων συμμορφώθηκε πλήρως με την ακυρωτική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην προσφυγή 1369/07 και λαμβάνοντας υπόψη τους λόγους ακύρωσης, ήτοι την έλλειψη αιτιολογίας, εξέδωσε νέα διοικητική πράξη ημερ. 3.12.2010 με την οποία επεξήγησε στον Ενάγοντα τους λόγους επιβολής του ΦΠΑ στο σκάφος του. Ο Ενάγων δεν άσκησε προσφυγή, με αποτέλεσμα η επιβολή και είσπραξη του ΦΠΑ από το Τμήμα Τελωνείων να καταστεί τελεσίδικη. Απαντώντας σε διευκρινιστικές ερωτήσεις της συνηγόρου Υπεράσπισης, η ΜΥ1 δήλωσε ότι για τη διαδικασία ελεύθερης κυκλοφορίας και ανάλωσης εμπορευμάτων στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, απαιτείτο η υποβολή διασάφησης είτε από τον εκτελωνιστή είτε από τον ίδιο τον εισαγωγέα, νοουμένου ότι ο τελευταίος θα είχε εξασφαλίσει τους κωδικούς για να εισέλθει στο μηχανογραφημένο σύστημα ΘΗΣΕΑΣ. Άπαξ της εφαρμογής του συστήματος ΘΗΣΕΑΣ, είχε δοθεί περίοδος χάριτος κατά την οποία ο Διευθυντής Τελωνείων επέτρεψε να δακτυλογραφούνται στο σύστημα οι διασαφήσεις υπό την προϋπόθεση ο εισαγωγέας να συμπληρώνει σε έντυπη χειρόγραφη μορφή τη συγκεκριμένη αίτηση. Επειδή ο Ενάγων δεν είχε κωδικούς για να εισέλθει στο σύστημα ΘΗΣΕΑΣ, ζήτησε βοήθεια από το Τελωνείο για να περαστούν τα στοιχεία του σκάφους. Αυτή τη χειρόγραφα συμπληρωμένη από τον Ενάγοντα έντυπη αίτηση - διασάφηση, η ΜΥ1 την παρουσίασε και κατέθεσε στο Δικαστήριο κατά την κυρίως εξέτασή της ως Έγγραφο Γ. Τα στοιχεία που κατέγραψε ο Ενάγων στο έντυπο ως το Έγγραφο Γ, μεταφέρθηκαν από το Τμήμα Τελωνείων στο ηλεκτρονικό σύστημα διασαφήσεων ΘΗΣΕΑΣ ως φαίνεται στο Τεκμήριο 1 υπό Έγγραφο Β. Έτι περαιτέρω, η ΜΥ1 εξήγησε προς το Δικαστήριο ότι ο όρος «κράτος προορισμού» σημαίνει το κράτος τελικού προορισμού, δηλαδή εκεί που ζητείται να τεθεί ένα εμπόρευμα σε ελεύθερη κυκλοφορία. Εναπόκειται στον εισαγωγέα να αιτηθεί τον εκτελωνισμό ενός εμπορεύματος, δηλαδή την αποδέσμευσή τους από το Τελωνείο, ώστε να μπορεί εκείνος να το χρησιμοποιήσει ελεύθερα. Τούτο το αιτείται διά της διασάφησης. Εδώ, εν προκειμένω, ο Ενάγων συμπληρώνοντας τη διασάφηση για να θέσει το σκάφος του σε καθεστώς ελεύθερης κυκλοφορίας στην Κύπρο, καθόρισε την Κύπρο ως κράτος τελικού προορισμού. Το Τελωενίο είχε, κατά την έκφραση της ΜΥ1, δέσμια αρμοδιότητα να του επιβάλει ΦΠΑ. Κληθείσα να εξηγήσει τι επιλογές είχε ο Ενάγων αν δεν ήθελε να καταστήσει την Κύπρο ως κράτος τελικού προορισμού του σκάφους του, η ΜΥ1 υπέδειξε ότι θα μπορούσε να το έθετε σε καθεστώς «προσωρινής εισαγωγής», ήτοι να το αποθηκεύσει σε «αποθήκες τελωνειακής αποταμίευσης» μέχρις ότου ληφθεί τελική απόφαση πώς θα το μεταχειρισθεί αυτό το εμπόρευμα. Κατά την αντεξέτασή της, η ΜΥ1 ερωτήθηκε αν το Τμήμα Τελωνείων εξήγησε στον Ενάγοντα ποιες άλλες επιλογές είχε, πέραν του να υποβάλει τη συγκεκριμένη διασάφηση εισαγωγής. Παραδέχθηκε η ΜΥ1 ότι αυτή δεν μπορούσε να γνωρίζει αν του επεξηγήθηκαν οι εναλλακτικές δυνατότητες που είχε, αλλά θεωρεί ότι και ο ίδιος ο Ενάγων θα μπορούσε να ρωτούσε να μάθει. Εκτός αυτού, είναι τελωνειακή νομοθεσία την οποία ο καθένας που τον επηρεάζει, οφείλει να τη γνωρίζει. Σε υποβολή του συνηγόρου του Ενάγοντος προς την ΜΥ1 ότι ο Ενάγων επέλεξε ως κράτος την Ελλάδα εφόσον πλήρωσε εκεί το ΦΠΑ, η ΜΥ1 απάντησε ότι διαφωνεί. Εξήγησε τη διαδικασία σε σχέση με τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία και ανάλωση εμπορευμάτων (σελ. 3, πρακτικών ημερ. 13 Ιανουαρίου 2020, σελ. 2-3). Η ΜΥ1 εξήγησε επίσης ότι το κράτος μέλος προορισμού σύμφωνα με την οδηγία 2006/12/ΕΚ, είναι το κράτος μέλος το οποίο τίθενται σε ανάλωση και κυκλοφορία εμπορεύματα και στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν η Κυπριακή Δημοκρατία. Η ΜΥ1 παρέπεμψε στην επιστολή ως το Τεκμήριο 2 υπό Έγγραφο Β, όπου επεξηγείται η νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ερμηνεία της Οδηγίας 2006/12/ΕΚ. Στη συνέχεια υποβλήθηκε στην ΜΥ1 ότι η διασάφηση έγινε «υπό διαμαρτυρία», άνευ βλάβης των δικαιωμάτων του Ενάγοντος και ο συνήγορος του Ενάγοντος παρέπεμψε συναφώς την ΜΥ1 στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Προσφυγή αρ. 1369/07 (Τεκμήριο 3 υπό Έγγραφο Α) όπου εξετάστηκε και αποφασίστηκε ότι ο Ενάγων είχε όντως εκδηλώσει τη διαμαρτυρία του. Η απάντηση που έδωσε η ΜΥ1 ήταν ότι οποιοσδήποτε επιθυμεί να υποβάλει τη διασάφηση υπό διαμαρτυρία, μπορεί να το αναγράψει πάνω σε αυτήν, ενώ η επίδικη διασάφηση δεν έγραφε κάτι τέτοιο, ούτε υπάρχει εύρημα του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι είχε αναγραφεί η διαμαρτυρία του Ενάγοντος επί της διασάφησης. Απλώς, το Ανώτατο Δικαστήριο διαπίστωσε ότι «η πληρωμή έγινε υπό διαμαρτυρία». Είναι άλλη η διαδικασία διασάφησης και άλλη η διαδικασία πληρωμής. Κατά την ουσιώδη χρονική περίοδο, οι πράξεις πληρωμής δεν θεωρούνταν προσβλητές πράξεις. Γι'αυτό και έπρεπε να είχε καταγραφεί πάνω στη διασάφηση η διαμαρτυρία και όχι απλώς να αναφερθεί κατά την πληρωμή. Στη συνέχεια της αντεξέτασής της η ΜΥ1 ερωτήθηκε για το τί θεωρείται από το τελωνείο ως καινούργιο μεταφορικό μέσο. Η ΜΥ1 παρέπεμψε στο Τεκμήριο 2 υπό Έγγραφο Β, όπθυ ερμηνεύεται η σχετική κοινοτική νομοθεσία. Επεσήμανε ότι ο Ενάγων ουδέποτε αμφισβήτησε ότι πληρούνταν όλες οι προϋποθέσεις για να αξιολογείτο το σκάφος του ως καινούριο. Υποβλήθηκε στην ΜΥ1 ότι μετά την ακυρωτική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ο Διευθυντής Τελωνείων και Έφορος ΦΠΑ δεν διενήργησε νέα έρευνα για να εκδώσει νέα εκτελεστή διοικητική πράξη. Από την άλλη, η ΜΥ1 επέμεινε ότι αυτό που απουσίαζε από την ακυρωθείσα διοικητική πράξη ήταν η αιτιολογία, την οποία έρχεται και αναπληρώνει η επιστολή ημερ. 3.12.2010 (βλ. το Τεκμήριο 2 υπό Έγγραφο Β), την οποία αν αμφισβητούσε θα μπορούσε να την προσβάλει στο Ανώτατο Δικαστήριο σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 146. Ο δικηγόρος του Ενάγοντος υπέβαλε στην ΜΥ1 τη θέση του ότι η επίδοση της επιστολής 3.12.2010 (Τεκμήριο 2 υπό Έγγραφο Β) δεν ήταν ορθή (σελ. 7-11 πρακτικών ημερ. 13.1.2020). Η ΜΥ1 ανέφερε ότι η προσφυγή είχε γίνει από τους δικηγόρους του Ενάγοντος, δικηγορικό γραφείο Πελαγία, Χριστοδούλου Βράχας και Σία, οι οποίοι ήταν οι νομικοί εκπρόσωποι του καθ΄ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας. Περαιτέρω, ο κ. Βράχας ασκούσε το δικηγορικό επάγγελμα και ήταν συνέταιρος μέσα σε αυτό το γραφείο. Σύμφωνα με τον περί Τελωνιακού Κώδικα Νόμο, «επίδοση ή κοινοποίηση οποιασδήποτε απόφασης του Διευθυντή Τμήματος Τελωνείου, μπορεί να γίνει είτε στον ίδιο προσωπικά, είτε στον αντιπρόσωπό του». Εφόσον το δικηγορικό γραφείο τον εκπροσωπούσε και ο ίδιος ασκούσε επάγγελμα εκεί, ήταν η εργασία του εκεί, η επίδοση ήταν κατά την κρίση της ΜΥ1 καλή. Σε κάθε περίπτωση στις 6.4.2011 (Τεκμήριο 4 υπό Έγγραφο Β) στάληκε η επιστολή με φαξ και ο Ενάγων έλαβε αδιαμφησβήτητα γνώση. Επιστολή στάληκε και στο νέο εκπρόσωπο του κ. Βράχα, τον κ. Παπαντωνίου με επιστολή ημερ. 23.4.2012, (Τεκμήριο 5 υπό Έγγραφο Β) σε απάντηση της επιστολής του ημερ. 2.4.2012 (Τεκμήριο 6 υπό Έγγραφο Β). Τέλος, υποβλήθηκε στη ΜΥ1 ότι ο Ενάγων, αφότου το νηολόγησε στην Ελλάδα, έπλευσε ελεύθερα το σκάφος του από την Ελλάδα προς την Κύπρο, δεν το έφερε στην Κύπρο οριστικά (βλ. 12η γραμμή, σελ. 11 των πρακτικών που λήφθηκαν από κα Δ. Κουντούλη κατά τη δικάσιμο ημερ. 13.1.20). Η ΜΥ1 παραλλήλισε τα σκάφη με τα αυτοκίνητα, τα οποία όταν μεταφέρονται στην Κύπρο εγγράφονται στην Κύπρο και καταβάλλουν το ΦΠΑ εδώ. Ισχυρίστηκε ότι η Τελωνειακή νομοθεσία δεν αναφέρει τίποτε για τα νηολόγια. Άπαξ και υποβάλλεται διασάφηση εισαγωγής, αυτόματα το Τελωνείο οφείλει να του επιβάλει τους φόρους που αναλογούν, δεν έχει διακριτική ευχέρεια να μην τους επιβάλει. Κατά την επανεξέταση, η ΜΥ1 επανέλαβε ότι ο Ενάγων μπορούσε να μεταφέρει το σκάφος του στην Κύπρο, χωρίς να καταστήσει την Κύπρο ως κράτος μέλος προορισμού, αν εφάρμοζε τις άλλες διαδικασίες που η ίδια περιέγραψε προηγουμένως στην κυρίως εξέτασή της, όπως για παράδειγμα να το φέρει ως προσωρινός επισκέπτης ή να το θέσει σε αποθήκη τελωνειακής αποταμίευσης μέχρις ότου να θέλει να το ξαναχρησιμοποιήσει. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΜΥ2. Η ΜΥ2 ανέφερε ότι το 2007 ήταν τοποθετημένη στον Κλάδο Μηχανογράφησης του Τελωνείου Λεμεσού. Στην ΜΥ2 υποδείχθηκε το τεκμήριο με ένδειξη Έγγραφο Γ και, ερωτηθείσα εάν είναι η υπογραφή της πάνω σε αυτό, απάντησε καταφατικά. Εξήγησε ότι το έγγραφο είναι η γραπτή δήλωση του εισαγωγέα «Πέτρου Βράχα» για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ενός σκάφους που έχει σαν χώρα τελικού προορισμού την Κύπρο. Η ΜΥ2 εξήγησε πως τότε ήταν μια μεταβατική περίοδος και μπορούσαν οι εισαγωγείς με τρεις τρόπους να υποβάλουν τις δηλώσεις τους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο εισαγωγέας υπέβαλε τη δήλωση γραπτώς στην παρουσία τελωνειακών λειτουργών, γι΄ αυτό και υπάρχει η υπογραφή της ΜΥ2 στο τέλος. Ακολούθως, καταχωρούνταν οι γραπτές δηλώσεις των εισαγωγέων, όπως η περίπτωση του κ. Βράχα, από λειτουργούς του Τελωνείου μέσα στο μηχανογραφημένο σύστημα Θησέας. Στη ΜΥ2 υποδείχθηκε το Τεκμήριο 1 υπό Έγγραφο Β και εξήγησε ότι είναι η αντίστοιχη δήλωση του εισαγωγέα όπως εκτυπώνεται από το μηχανογραφημένο σύστημα του Τελωνείου. Σύγκρινε η ΜΥ2 τα στοιχεία της χειρόγραφης δήλωσης (Έγγραφο Γ) και τα στοιχεία του Τεκμηρίου 1 υπό Έγγραφο Β και ανέφερε η ΜΥ2 ότι ταυτίζονται. Η ΜΥ2 ανέφερε ότι όταν κάποιος κάνει μια τέτοια δήλωση/αίτηση, σημαίνει ότι τα εμπορεύματα αυτά έχουν σαν τελικό προορισμό την Κύπρο, οπότε υποβάλλει αυτή την δήλωση για να καταβληθούν στο κράτος οι αναλογούντες δασμοί και φόροι ούτως ώστε τα εμπορεύματα να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία. Σε ερώτηση από που φαίνεται ότι η Κύπρος καθίσταται κράτος προορισμού, η ΜΥ2 απάντησε ότι η δήλωση αυτό σημαίνει. Ειδικότερα, εξήγησε η ΜΥ2 ότι από τη στιγμή που στην ένδειξη «εισαγωγέας» δηλώνεται εισαγωγέας με όνομα και διεύθυνση στην Κυπριακή Δημοκρατία, αυτό σημαίνει ότι τελικός προορισμός των συγκεκριμένων εμπορευμάτων είναι η Κυπριακή Δημοκρατία. Σε ερώτηση εάν η διασάφηση θα μπορούσε να υποβληθεί με διαμαρτυρία, η ΜΥ2 απάντησε καταφατικά, αλλά στη συγκεκριμένη δήλωση (Έγγραφο Γ) δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Θα έπρεπε να αναφέρεται γραπτώς πάνω στην γραπτή δήλωση (Έγγραφο Γ), ώστε να μεταφερθεί και στην ηλεκτρονική δήλωση (βλ. το Τεκμήριο 1 υπό Έγγραφο Β). Κατά την αντεξέταση της ΜΥ2, υποβλήθηκε σε αυτήν ότι το έντυπο ως το Έγγραφο Γ δεν συμπληρώθηκε από τον Ενάγοντα προσωπικά. Ο γραφικός χαρακτήρας δεν είναι του Ενάγοντος. Η αρχική απάντηση της ΜΥ2 ήταν ότι «Έχει συμπληρωθεί και υπογραφεί από τον ίδιο στην παρουσία μου». Επέμεινε ο συνήγορος του Ενάγοντος στη θέση του ότι το εν λόγω έντυπο συμπληρώθηκε από τρίτο πρόσωπο. Ανασκεύασε η ΜΥ2 την απάντησή της ως εξής։ ότι «Από τη στιγμή που το έγγραφο παρουσιάστηκε μπροστά μας συμπληρωμένο και υπογράφτηκε στην παρουσία μας, θεωρούμε ότι αυτή είναι η δήλωση του εισαγωγέα». Ανασκεύασε, περαιτέρω, τη θέση της η ΜΥ2 όταν ερωτήθηκε αν γνωρίζει κατά πόσον ενημερώθηκε ο Ενάγων για το ότι έπρεπε να υπάρχει καταγραμμένη η διαμαρτυρία στο Έγγραφο Γ, λέγοντας։ «Δεν θα μπορούσα να γνωρίζω αν έχει ενημερωθεί εκ των προτέρων ή όχι γιατί όπως σας είπα μπροστά μου παρουσιάστηκε η δήλωσή του συμπληρωμένη και απλά επιβεβαίωσα την υπογραφή του στην παρουσία μου». Ενώπιον της δεν θυμόταν να εκδηλώθηκε οποιαδήποτε διαμαρτυρία. Απαντώντας στην ερώτηση κατά πόσον θεωρεί λογικό να πληρώσει κάποιος τον ΦΠΑ στην Ελλάδα και να έχει νηολογήσει το σκάφος στην Ελλάδα, αλλά μετά να δηλώσει την Κύπρο ως κράτος προορισμού, η ΜΥ2 δήλωσε ότι, διαδικαστικά, όταν για ένα σκάφος ή για οποιοδήποτε μεταφορικό μέσο έχει καταβληθεί ΦΠΑ σε άλλο κράτος μέλος, αλλά ο ιδιοκτήτης του αποφασίζει να θέσει σαν τελικό προορισμό του σε άλλο κράτος μέλος, τότε καταβάλλει το ΦΠΑ στο κράτος τελικού προορισμού και μετά διεκδικεί επιστροφή του ΦΠΑ που είχε πληρώσει στο άλλο κράτος μέλος. Διερωτήθηκε ο συνήγορος του Ενάγοντος, σε άμεση συνέχεια της πιο πάνω απάντησης της ΜΥ2, «Εφόσον πλήρωσε το ΦΠΑ στην Ελλάδα, δεν έθεσε το σκάφος σε ελεύθερη κυκλοφορία σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση;». Αυτούσια η απάντηση της ΜΥ2 παρατίθεται։ «Δεν είμαι σε θέση να σας απαντήσω. Δεν μπορώ να γνωρίζω τί είχε σκοπό να κάνει με το σκάφος του ο συγκεκριμένος κύριος όπως και ο κάθε εισαγωγέας, ο οποίος παρουσιάζεται μπροστά μας και κάνει μια δήλωση. Εμείς είχαμε μπροστά μας αυτήν τη δήλωση.». Ερωτηθείσα «Πώς θέτεις κάτι σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Κύπρο;», η ΜΥ2 απάντησε ότι το θέτεις σε ελεύθερη κυκλοφορία, αφού καταβληθούν οι αναλογούντες δασμοί και φόροι που οφείλονται στη Δημοκρατία. Πέραν από το ΦΠΑ, υπάρχουν και οι φόροι κατανάλωσης που συνήθως καταβάλλονται. Σε ερώτηση που έγινε στη ΜΥ2 κατά την επανεξέτασή της εάν είχαν οποιανδήποτε υποχρέωση στο Τελωνείο, είτε βάσει του Νόμου είτε βάσει εγκυκλίων, να ενημερώσουν οποιονδήποτε αιτητή ότι έχει δικαίωμα διαμαρτυρίας, η ΜΥ2 απάντησε ότι δεν έχουν τέτοια οδηγία. Εξήγησε ότι αυτό που συνήθως γίνεται είναι ότι όταν ένας εισαγωγέας διαμαρτύρεται ενώπιον τελωνειακών λειτουργών, ενημερώνεται ένας από τους προϊστάμενους, βλέπουν κάποιον υπεύθυνο, ο οποίος τον ενημερώνει για τα δικαιώματά του. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ, ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ. Παρακολούθησα τους μάρτυρες (ΜΕ1, ΜΥ1 και ΜΥ2) κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας και είχα την ευκαιρία να δω την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, καθώς και να συγκρίνω τα λεγόμενά τους με το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια ενώπιόν μου. Αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη - Phipson on Evidence, 14th έκδοση, σελίδα 251). Κατά τη διάρκεια της αποτίμησης της αξιοπιστίας τους, είχα κατά νου ότι αυτό είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη